Categorie archief: Uncategorized

Oekraïne – Один рік і двадцять три тижні війни / Een jaar en drieëntwintig weken oorlog

03/08/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Drones – Rusland

Het aantal drone-aanvallen op de Russische hoofdstad Moskou is de afgelopen week geïntensiveerd.
Zondag boorde een drone zich in een wolkenkrabber van het Moskva City-complex en in de nacht van maandag op dinsdag was het weer raak in hetzelfde gebouw, waar verschillende Russische ministeries gehuisvest zijn, Er was de nodige schade aan het pand, maar er vielen geen slachtoffers.

*Voor de tweede keer deze week raakt een drone het Moskva City-complex… (screenshot)*

In één maand tijd waren er al minimaal vijf drone-aanvallen en voor 2023 (tot nu toe) komen we op een aantal van plusminus driehonderd.
Er worden zowel grote als kleine drones gebruikt. De grote zouden de afstand van 500 km tussen Oekraïne en Moskou kunnen overbruggen, maar dat geldt niet voor de kleinere, die een geringer bereik hebben en dus waarschijnlijk vanaf Russisch grondgebied opstijgen.

*—waarna een grote vuurbal de lucht in schiet (screenshot)*

Rusland houdt Oekraïne verantwoordelijk voor de drone-acties, hoewel dat niet door Kiev wordt bevestigd. maar uiteraard ligt dat wel voor de hand.
Zo noemde president Zelensky het “onvermijdelijk en rechtvaardig” dat de oorlog zich steeds meer verplaatst naar “symbolische centra en militaire bases” op Russisch grondgebied. Oekraïne juicht de aanvallen dan ook toe.

Het aantal drone-aanvallen op Rusland valt overigens vooralsnog in het niet bij de onophoudelijke stroom drones die Oekraïense steden te verwerken krijgen. Hoewel verreweg de meeste drones van Russische zijde door luchtafweer naar beneden worden gehaald, is het wel degelijk vaak genoeg raak, zoals de golf vaan drone-aanvallen op de graanopslagplaatsen in Odessa de afgelopen twee weken liet zien.
En ook neergehaalde drones kunnen behoorlijke schade aanrichten.

Ook van de drones waarmee Moskou, of andere delen van Rusland bestookt worden, worden de meeste onderschept door luchtafweer of stoorzenders.
Militaire specialisten verwachten dat er nog grotere en frequentere drone-aanvallen op Moskou plaats zullen vinden, want Kiev zit niet stil.

*Waarschijnlijk werden o.a. drones van dit type gebruikt: de UJ-22, het heeft een snelheid van 160 km/u en een bereik van 800 km bij een maximale vliegtijd van 7 uur (© ukrjet.ua)*

Was de aangerichte schade in Moskou tot nu toe gering, dat zou weleens kunnen veranderen, nu de productie van drones in Oekraïne in één jaar tijd is vertienvoudigd. Ook worden zowel de drone- als aanvalstrategieën telkens geavanceerder.
Oekraïne investeert dit jaar voor zo’n één miljard dollar in drone-ontwikkeling. Daarnaast is er via crowdfunding circa honderd miljoen dollar ingezameld voor productie en aanschaf van oorlogsdrones.

*Leader van het Russische acht-uur-nieuws вести* *(screenshot)*

De drone-aanvallen op Moskou worden door de Russische staatsmedia, zoals de tv-journaals, tot nu toe nauwelijks of niet genoemd. Maar als drones in de komende maanden intensiever worden ingezet, is dat grotendeels negeren uiteraard niet meer vol te houden. Wordt vervolgd dus.

Drones – Oekraïne

De Russische drone-aanvallen op Oekraïne gaan overigens onverminderd door. In de nacht van dinsdag op woensdag werd hoofdstad Kiev weer belaagd.
In de wijk Solomianskyi werd een kantoorgebouw geraakt door de brokstukken een neergeschoten drone. Brand bleef uit en er vielen geen slachtoffers.

*Van het kantoorgebouw in de wijk Solomianskyi* *(Kiev) raakten de 8e t/m de 10e verdieping voor een kantoorgebouw beschadigd (© pravda.com.ua)*

In dezelfde nacht werden havenfaciliteiten in Izmail met Shahed-drones bestookt. Naast haveninfrastructuur raakte ook een graansilo zwaar beschadigd.
Izmail ligt aan de rivier de Donau, die hier de grens vormt met NAVO-lid Roemenië.

*Het flatgebouw in Kryvyi Rih* *dat vol geraakt werd (screenshot)*

Eén dag eerder werd een flatgebouw de stad Kryvyi Rih (de thuisstad van president Zelensky) vol getroffen door een drone. Ook een universiteitsgebouw werd geraakt.
Zes mensen lieten het leven, waaronder een 10-jarig meisje, negenenzestig mensen raakten gewond.

*Een groot gat was het gevolg en er vielen doden en gewonden (screenshot)*

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

*De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)*

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA — *De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)*

*Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)*

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

*Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)*

Noord-Macedonië – Ден на Републиката / Den na Republikata / Dag van de Republiek (1903/1944)

02/08/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Noord-Macedonië is sinds 12 februari 2019 de nieuwe naam voor het land wat tot die tijd officieel nogal omslachtig werd aangeduid als de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, hoewel dat gemakshalve natuurlijk gewoon Macedonië werd. Griekenland heeft altijd geprotesteerd tegen deze naam, omdat die al in gebruik is bij de regio in het noorden van Griekenland.

*Kaart van Noord-Macedonië (© freeworldmaps.net)*

Oorspronkelijk was dit hele gebied (inclusief het zuidwestelijke deel van Bulgarije) onderdeel van het Ottomaanse Rijk, maar raakte in de 20e eeuw verbrokkeld in verschillende Balkan-conflicten.
Hoewel het maar kantje boord was ging Griekenland begin 2018 uiteindelijk akkoord met de nieuwe naam Noord-Macedonië (153 stemmen voor, 146 tegen).

Regio Macedonië — *De complete regio Macedonië (© kids.kiddle.com)*

De dag van vandaag, herdenkt eigenijk twee gebeurtenissen, allereerst de Ilinden-Preobrazhenie Opstand van 2 augustus 1903, georganiseerd door de Binnenlandse Macedonische Revolutionaire Organisatie, die al sinds 1893 actief was tegen de overheersing van het Ottomaanse Rijk. Het leidde tot het uitroepen van de Republiek Kruševo, compleet met vlag. de republiek bestond slechts 10 dagen. Op 13 augustus was de opstand door de Ottomaanse machthebbers neergeslagen.

Vlag Krusevo — *Vlag van Kruševo (3 augustus 1903-13 augustus 1903)*

De tweede aanleiding is de oprichting op 2 augustus 1944, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, van het zogenaamde ASNOM, afkorting voor Antifašističko sobranie za narodno osloboduvanje na Makedonija (Anti-fascistische assemblee voor de nationale bevrijding van Macedonië), door Macedonische partizanen. De datum was niet toevallig gekozen, maar herinnerde aan de opstand uit 1903.

Vlag Macedonië 1944 — *Vlag Macedonië in de ASNOM-periode*

Het was niet het begin van onafhankelijkheid, omdat Joegoslavische partizanen het gebied onder controle kregen.

Vlag SR Macedonië — *Vlag van Macedonië als Joegoslavische deelrepubliek*

Met de aanstelling van Josip Broz ‘Tito’ als premier op 29 november 1945, werd (Noord)-Macedonië een van de socialistische deelrepublieken van Joegoslavië.

Met het uiteenvallen van Joegoslavië riep Macedonië op 8 september 1991 de onafhankelijkheid uit. Op 8 april 1993 werd het land officieel erkend door de Verenigde Naties.

De feestdag van vandaag wordt uitbundig gevierd met familiebijeenkomsten, barbecues, picknicks, concerten, militaire parades, sportwedstrijden en vuurwerk.

Republic Day North Macedonia — *Militaire ceremonie op de feestdag (© srekja.mk)*

De vlag

Net als bij de naam Macedonië ontstond er gedoe rond de vlag van de nieuwe republiek. Op 15 juli 1992 werd hij ingevoerd: een rood veld met een gestileerde gouden zon met acht lange en acht korte stralen, de zogenaamde Zon van Vergina. Dit symbool komt voor op een in 1977 gevonden gouden kistje met het gebeente van Phillipus II van Macedonië (382 v. Chr.-336 v. Chr.), de vader van Alexander de Grote. Aangezien de Zon van Vergina als symbool gezien kan worden voor de hele regio Macedonië, maakte Griekenland hier bezwaar tegen.

oude-vlag-macedonie — *Eerste vlag van Macedonië (1992-1995)*

De gemoederen liepen zó hoog op, dat Griekenland in april 1994 een economische boycot tegen Macedonië instelde en kreeg de Verenigde Naties zover dat de vlag niet in de vlaggenparade mocht wapperen. De blokkade werd opgeheven in oktober 1995 toen Macedonië beloofde de vlag te zullen aanpassen.

De nieuwe vlag werd een variatie op het thema en werd nog verder gestileerd. De kleuren bleven rood en goud , de zon in het midden heeft echter nu nog maar 8 stralen die nu niet langer in punten uitlopen, maar zich vanuit de zon verwijden naar de randen van de vlag. Het ontwerp was van Miroslav Grčev en werd op 5 oktober 1995 in het parlement aangenomen met 110 stemmen voor en 5 tegen.

Miroslav Grcev — *Miroslav Grčev (1955), ontwerper van de Noord-Macedonische vlag (© history-of-macedonia.com)*

In de praktijk ging de overgang niet zo makkelijk. Conservatieven en nationalisten bleven de oude vlag gebruiken, soms naast de nieuwe vlag, soms dat niet eens. De verdeeldheid bleek ook uit een volkspeiling: slechts 56,33% bleek voorstander van de nieuwe vlag. Sinds 1998 lijken de gemoederen wat bedaard te zijn en de vlag een breder draagvlak te hebben gekregen.

Zwitserland – Bundesfeiertag / Fête Nationale / Festa Nazionale / Festa Naziunala / Nationale Feestdag (1889)

01/08/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

De Zwitserse nationale feestdag bestaat sinds 1889, maar is pas sinds 1994 echt officieel en dus ook een vrije dag.
De datum grijpt terug op de geschiedenis van de stichting van het Zwitserse eedgenootschap van 1 augustus 1291, waarbij de latere kantons Schwyz, Uri en Unterwalden een pact sloten om elkaar bij te staan in de strijd tegen agressors.

*Locatie van de oerkantons in het hart van Zwitserland (publiek domein)*

De drie ‘oerkantons’ zijn daarmee het begin van de bondstaat die Zwitserland uiteindelijk zou worden. De naam van het land is afgeleid van die van het kanton Schwyz, gelegen in het midden van het land.

*Kaart van Zwitserland (© freeworldmaps.net)*

Aangezien Zwitserland viertalig is, heeft de feestdag nationaal gezien vier namen:
Schweizer Nationalfeiertag (Duits)
Fête nationale suisse (Frans)
Festa nazionale svizzera (Italiaans)
Fiasta naziunala svizra (Reto-Romaans)

*Kaart van de taalgebieden in Zwitserland: Duits (oranje), Frans (groen), Italiaans (lila) en Reto-Romaans (paars), gearceerde gebieden zijn tweetalig (© OnTheWorldMap.com)*

De vlag

800px-Flag_of_Switzerland_(Pantone).svg.png — *Vlag van Zwitserland (1815/1848-heden)*

De vlag is vierkant. De enige andere nationale vlag met die vorm is die van Vaticaanstad.
Het witte kruis is al bekend sinds de Slag bij Laupen in 1339, waarbij de soldaten van het Eedgenootschap het als embleem op de kleding droegen.

Voorstelling van de Slag bij Laupen in 1339, waarbij we aan de rechterkant soldaten zien met een wit kruis op een rood veld op hun tuniek, afbeelding uit de Spiezer Chronik (±1484) van Diebold Schilling der Ältere (±1445-±1486) (publiek domein)

Sinds de 15e eeuw werd het ook op kleine vanen afgebeeld, die door de verschillende kantonale legerafdelingen werden gevoerd.
In die tijd liepen de armen van het kruis nog door tot aan de randen, maar sinds de vlag officieel werd vastgesteld op 3 juli 1815, is hij zoals hij nu is.
Vanaf 1848 wordt hij pas daadwerkelijk als nationale vlag gebruikt.

*Dienst-, oorlogs- en koopvaardijvlag van Zwitserland (1941-heden)*

Sinds 17 april 1941 beschikt Zwitserland tevens over een een versie als dienst-en oorlogsvlag die ook als koopvaardijvlag wordt gebruikt. Ze is rechthoekig in de verhoudingen 2:3 of 7:10, een maatvoering die in vrijwel ieder land gebruikelijk is. Ook de Zwitsers pleziervaart in het buitenland hanteert deze vlag.
Voor binnenlands gebruik op schepen wordt doorgaans de vierkante vlag gebruikt, maar in het buitenland is de rechthoekige vlag gebruikelijk.

*Een Zwitserse motorboot op bezoek in Nederland met rechthoekige Zwitserse vlag (fotograaf onbekend)*

Hawaii – Ka Hae Hawaii Day / Hawaiiaanse Vlagdag (1990)

31/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

31 juli is de Ka Hae Hawaii Day, oftewel de Hawaiiaanse Vlagdag. De dag werd in 1990 in het leven geroepen door de toenmalige gouverneur John Waihe’e en is sindsdien ieder jaar gevierd.

hawaii koningen — Koninklijke standbeelden in Honolulu, v.l.n.r.: Koning Kamehameha I (± 1758-1819) uit 1883 door Thomas R. Gould (© encirclephotos.com) / Koning Kamehameha III (1814-1854) uit 2018 door Thomas Jay Warren (© blogspot.com) / Koningin Lili’uokalani (1838-1917) uit 1983 door Marianna Pineda (©123rf.com)

Ongetwijfeld niet geheel toevallig is deze dag ook een feestdag voor de Hawaiiaanse royalisten, die er naar streven het in 1893 terzijde geschoven koningshuis weer in ere te herstellen. Deze dag heeft als naam Lā Ho’iho’i Ea, wat zoveel betekent als Soevereiniteitsherstel-dag. Vijf jaar geleden werd op deze dag in het stadspark Thomas Square in Honolulu een metershoog standbeeld onthuld van koning Kamehameha III.

De vlag

De vlag van Hawaii is een beetje een vreemde. Mensen die hem nooit eerder gezien hebben kunnen zich niet voorstellen dat dát de Hawaiiaanse vlag is. Het doek vertoont acht gelijke horizontale banen: wit, rood, blauw, wit, rood, blauw, wit en rood. Het gekke zit ‘m in de Britse Union Flag of Union Jack in het kanton.

Er was echter de nodige Britse aanwezigheid geweest in de Stille Oceaan, te beginnen met de reizen van kapitein James Cook, die de Hawaii-eilanden in 1778 ‘ontdekte’. Hij noemde ze overigens de Sandwich Eilanden. Cook’s Britse opvolger George Vancouver deed de eilanden eind 18e eeuw ook aan.

hawaii portretten — James Cook (1728-1779), schilderij uit ca. 1775 door Nathaniel Dance-Holland (1735-1811) (National Maritime Museum, Greenwich) / George Vancouver (1757-1798) door een onbekende schilder (National Portrait Gallery, Londen)

Volgens de overlevering zou hij koning Kamehameha I een Britse vlag hebben gegeven en wel een red ensign, de Britse zeevlag.

Dit als teken van vriendschap met koning George III. De vlag werd vervolgens enthousiast uitgehangen van verschillende belangrijke gebouwen. Toen de koning duidelijk werd gemaakt dat dit gezien kon worden als een te pro-Britse houding, besloot hij een Amerikaanse vlag vanuit zijn huis te laten wapperen. Dit op zijn beurt leidde weer tot protesten van Britse hoogwaardigheidsbekleders aan het hof van Kamehameha. Kennelijk had hij er daarna genoeg van, want de vlag die vervolgens in 1816 uit de bus rolde, was een soort van samensmelting van beide vlaggen.

*Kaart van de Hawaii-eilanden* *(© U.S. Geological Survey)*

De acht strepen staan voor de verschillende eilanden: Hawai’i, O’ahu, Kuau’i, Kaho’olawe, Lana’i, Maui, Moloka’i en Ni’ihau. Er is ook ooit een versie geweest met negen strepen (voor het mini-eiland Nihoa) en een met zeven strepen (waarbij een van de ‘onbelangrijkere’ eilanden niet gerepresenteerd werd, óf Kaho’olawe óf Ni’ihau).

Wallis en Futuna – Statut comme territoire d’outre mer / Status als apart overzees gebiedsdeel van Frankrijk (1961)

29/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag, vlag 2:

Wallis en Futuna is een Frans overzees gebiedsdeel en bestaat uit twee eilandengroepen in de Stille Oceaan, tussen Tuvalu in het noordoosten en Fiji in het zuidwesten.
Wallis is het grootste eiland en tevens hoofdeiland van de Walliseilanden. Zo’n 20 onbewoonde eilandjes liggen eromheen.
230 km ten zuidwesten van Wallis liggen de twee zogenaamde Hoornse Eilanden, met Futuna als grootste en Alofi als kleinste eiland.

Wallis 4 — *Links: Locatie van Wallis en Futuna in de Stille Oceaan / Rechts: Kaart van de twee eilandgroepen (© Encyclopædia Britannica, Inc., 2009)*

Wallis (Uvea in het Polynesisch) heeft ruim 8.000 inwoners, ruim 1.000 van hen wonen in de hoofdstad Mata Utu (Matāʻutu in het Polynesisch). Futuna heeft ruim 3.000 inwoners en Alofi slechts 2 (voor zover bekend!).

De eilanden waren al bewoond en vormden drie koninkrijkjes voordat de eerste Europeanen opdoken in de 17e eeuw. Het waren de Nederlanders Willem Schouten en Jacob le Maire die tijdens hun ontdekkingsreis van 1616 Futuna en Alofi ‘ontdekten’ en daarmee op de kaart konden zetten. Ze noemden de eilanden de Hoornse Eylanden, naar Hoorn, de plaats waar ze vandaan kwamen. De twee eilanden samen hebben die naam ook in het Frans behouden als les Îles Horn, ook wel les Îles de Horne.

Wallis 1 — V.l.n.r.: Willem Schouten (1567-1625), tekening van Matthäus Merian de Oude, 1625 / Jacob le Maire (±1585-1616), ingekleurde kopie naar een tekening uit Antonio de Herrera’s “India Occidentales” uit 1622 / Samuel Wallis (1728-1795), schilder onbekend (alle: publiek domein)

Wallis moest langer wachten op ‘ontdekking’. Het is vernoemd naar de Britse ontdekkingsreiziger Samuel Wallis die in 1767, nadat hij eerst Tahiti aandeed, langs het eiland zeilde wat nu zijn naam draagt.

Het waren de Fransen die als eerste Europeanen de eilanden koloniseerden, door middel van missionarissen die vanaf 1837 trachtten de bevolking tot het katholicisme te bekeren, wat uiteindelijk ook lukte.
Dat niet alles pais en vree was blijkt wel uit het feit dat de missionarissen in 1842 om Franse bijstand vroegen vanwege rebellie van de bevolking.

Voor zover bekend de enige foto van Koningin Amelia Tokagahahau Aliki (1845-1895), op de foto staat ze achteraan, voor een groep van meisjes uit vooraanstaande families (aliki) bij het Koninklijk Paleis van Wallis in 1887 (publiek domein)

De Fransen hielden de eilanden in bezit en op 5 april 1887 tekende Koningin Amelia Tokagahahau Aliki van Uvea (Wallis) onder druk een overeenkomst waarbij het eiland officieel een Frans protectoraat werd.
Koning Anise Tamole van Sigave (het westelijke deel van Futuna) en Koning Soane Malia Musulamu van Alo (het oostelijk deel van Futuna plus Alofi) tekenden op 16 februari 1888.

*De Hoornse Eilanden: Futuna in het westen en Alofi in het oosten (publiek domein)*

Wallis en Futuna werd ingedeeld bij de veel westelijker gelegen Franse kolonie Nieuw-Caledonië. Vanaf 29 juli 1961 werden de eilanden losgekoppeld van Nieuw-Caledonië als territoire d’outre mer (overzees territorium). Vanaf deze datum is ook de status van de drie koninkrijken, die nog steeds bestaan, verankerd. Wallis en Futuna kent geen erfopvolging: koningen worden gekozen.
De macht van de koningen is grotendeels symbolisch, maar ze hebben rechtsprekende macht, een overlevering uit de stammentijd, maar tegenwoordig beperkt zich dat tot niet-criminele zaken. Voorts hebben de koningen ook een zetel in de adviesraad, die verder bestaat uit drie mensen die door de Hoge Administrateur (uit Frankrijk) worden aangewezen. De Franse president Emmanuel Macron is het staatshoofd.
De laatste administratieve verandering dateert van 28 maart 2003 als Wallis en Futuna een collectivité d’outre mer (overzees land) worden.

*Leava, het grootste dorp op Futuna (fotograaf onbekend)*

Vanwege de beperkte mogelijkheden op de eilanden zijn veel inwoners in de loop der jaren naar het grotere en welvarender Nieuw-Caledonië geëmigreerd. Zo’n 18.000 van hen wonen en werken er, waardoor er dus meer Wallisiens en Futuniens wonen dan op de eilanden zelf (ruim 11.000 inwoners).

De vlag

De Franse vlag, de Tricolore, is de officiële vlag, maar er is sinds 1985 wel degelijk een vlag voor de eilanden, de officieuze dus en die zien we hier vandaag.

Wallis 02 — *Links: Vlag van Wallis en Futuna / Rechts: Alternatieve versie van de vlag*

De vlag is rood met een wit omzoomde Tricolore in het kanton. Midden op het rode veld, aan de vluchtzijde, is een wit vierkant met daarin een rood andreaskruis, waardoor er optisch vier naar elkaar gerichte driehoeken ontstaan.
De vier driehoeken symboliseren de drie koninkrijken met hun koningen, plus de Franse administrateur (en staat daarmee dus voor Frankrijk).
De kleur rood staat voor moed en het wit voor de zuiverheid van idealen.
Dit is de meest gebruikte versie van de vlag, maar er bestaat nog een tweede versie, waarbij het andreaskruis is vervangen door een zogenaamd kruis pattée in wit. In feite hebben we dan echter te maken met de vlag van het eiland Wallis (of Uvea) en komen we tegelijk bij de oorsprong van de vlag.

Wallis 01 — *V.l.n.r.: Vlag van Uvea (Wallis) / Vlag van Sigave / Vlag van Alo*

Uvea

De vlag begon zijn leven als koninklijke standaard van Koning (Laveluain in het Wallisisch) Soane-Patita Vaimua van Uvea (Wallis), die twee keer op de troon zat, eerst tussen 1826 en 1829 en daarna van 1830 tot en met 1858.

Wallis 3 — Links: De koninklijke standaard van Soane-Patita Vaimua / Rechts: “Palaver voor het Koninklijk Paleis, Sagato Soane-plein te Mata Utu (Wallis), 1900”, tekening uit “À travers l’Océanie Centrale auteur du monde” uit 1907 door M.P. de Myrica

Deze vlag, mét Tricolore in het kanton werd uiteindelijk de eilandvlag en wordt in die versie ook als koninklijke vlag gevoerd (de eerste van de 3 koninklijke vlaggen boven)

Sigave

De andere twee koninkrijken hebben hun eigen vlag. Sigave (het westelijk deel van Futuna) heeft een vlag die diagonaal in tweeën gedeeld is, van de onderkant van de mastzijde naar de bovenkant van het uitwaaiende gedeelte, rood boven, zwart onder. De wit omrande Tricolore bevindt zich in het kanton.
Over het rood-zwarte vlak is een gele cirkel geplaatst met daarin twee gekruiste zwarte speren met daar tussenin een groen palmblad, volgens de overlevering symbool voor de eerste koning van Sigave, wiens kaken en tanden in een palmblad werden bewaard.

Alo

Alo, het koninkrijk dat het oostelijk deel van Futuna beslaat, plus het ernaast gelegen eiland Alofi, heeft een rode vlag met de Tricolore in het kanton. In het midden van het veld is een groen gearceerd palmblad met daaroverheen in geel een knots en een bijl.
De knots en bijl staan symbool voor de dood van missionaris Pierre Chanel, die de inwoners van Futuna tot het katholicisme trachtte te bekeren. Hij werd op 37-jarige leeftijd bij een aanval met een knots en een bijl in 1841 vermoord.

Wallis 2 — *Links: Pierre Chanel (1803-1841) als heilige / Rechts: De moord op Pierre Chanel op een gebrandschilderd raam*

Paus Leo XIII verklaarde hem zalig op 17 november 1887, zodat hij nu als Sint Pierre Chanel bekend staat.

Faeröer – Ólavsøka / St. Olaf’s wake (1030)

29/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

De Faeröerders houden wel van een feestje in de zomer, wanneer de zon pas tegen half elf ondergaat. Olavsøka wordt dan ook over meerdere dagen uitgesmeerd, maar de eigenlijke dag is vandaag, op 29 juli.

De dag herinnert aan de Noorse koning Olaf II Haraldsson, die in 1030 de dood vond in de Slag bij Stiklestad. Eén jaar daarvoor was hij verdreven en afgezet door de Deense koning Knut. Olaf vluchtte naar Zweden en in 1030 trachtte hij zijn land te heroveren, maar op 29 juli sneuvelde hij op het slagveld. Slechts één jaar later werd hij door bisschop Grimkjell heilig verklaard.

Het festival wordt altijd op de avond van 28 juli officieel geopend met een optocht en speeches in het centrum van de hoofdstad Tórshavn. De middag daarvoor zijn dan al de populaire roeiwedstrijden gehouden.

Op 29 juli zelf is er opnieuw een optocht, nu van alle Faröerse politici, de korpschef van de politie, priesters en vertegenwoordigers uit Denemarken, naar de kathedraal van Tórshavn, waar men een dienst bijwoont. Daarna loopt het gezelschap naar het parlementsgebouw, waar men buiten naar een concert luistert. Dit alles dient dan om de opening van het nieuwe parlementaire jaar in te luiden.

Verder zijn er diverse sportwedstrijden, volksdansen en tentoonstellingen.

De vlag

De Faeröerse vlag is er een uit de Scandinavische vlaggenfamilie, duidelijk herkenbaar aan het liggende Scandinavische kruis. Andere vlaggen uit deze ‘familie’ zijn die van Denemarken, Noorwegen, Zweden, Finland, IJsland, Shetland en Åland. De vlag heeft een officiële naam, namelijk Merkið, wat zoveel betekent als teken of banier.

De vlag heeft een wit veld, wat volgens de ontwerpers staat voor de schuimkoppen van de zee en de prachtig heldere hemel boven de Faeröer, daaroverheen een rood Scandinavisch kruis, blauw gebiest: deze twee kleuren komen veel voor op de verschillende Scandinavische vlaggen en geven dus de verbondenheid weer.

De vlag werd in juni 1919 ontworpen door drie in Kopenhagen woonachtige Faeröerse studenten, Jens Oliver Lisberg, Janus Øssursson en Pauli Dahl. De vlag werd vervolgens genaaid door Ninna Jacobsen en voor het eerst op de Faeröer gehesen op 22 juni 1919 tijdens een trouwpartij, en wel in Fámjin, het geboortedorp van Jens Oliver Lisberg.

faroer ontwerpers — *De drie ontwerpers van de Merkið, v.l.n.r.: Jens Oliver Lisberg (1896-1920), Janus Øssursson (1896-1964) en Pauli Dahl (1898-1977) (publiek domein)*

Tot die tijd had de archipel een onofficiële vlag gebruikt met de afbeelding van een schaap op een blauw veld, met daaromheen een brede rode rand, die niet algemeen gebruikt werd.

De officiële vlag was die van Denemarken, de Dannebrog. Vanaf de jaren dertig werd de nieuwe vlag steeds algemener onder de autochtone Faeröerders, maar niet bij de Deense burgers, die vasthielden aan de Dannebrog.

Het keerpunt in de status van de vlag werd veroorzaakt door de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 9 april 1940 was Denemarken bezet gebied, maar de Faeröer bleven vanwege hun geografische ligging buiten schot. Op 11 april bezette het Verenigd Koninkrijk de archipel om het zo tegen Duitse aanvallen te kunnen beschermen. Om de Faeröerse schepen goed van de Deense te kunnen onderscheiden bepaalden de Britten dat Merkið hiervoor gebruikt zou worden. De datum was 25 april 1940 en daarmee hebben we de oorsprong te pakken van deze feestdag. Toen de Faeröer na de Tweede Wereldoorlog hun autonomie verkregen, op 23 maart 1948, kreeg de vlag zijn langverwachte officiële status.

faroer oude vlag — *De allereerste Merkið, te zien in de kerk van Fámjin op Suðuroy*

En hoe verging het prototype van erk van Merkið uit 1919 het? Welnu, heel goed, de vlag bestaat nog en wordt gekoesterd. Ze is ingelijst en wel te zien in de kerk van Fámjin op het zuidelijke eiland Suðuroy.

Peru – Fiestas Patrias de Perú / Nationale Peruaanse Dagen (1821)

28/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag, vlag 2:

De Fiestas patrias de Perú (meervoud, want het feesten gaat morgen nog door) herdenken in de eerste plaats de onafhankelijkheid uit 1821 (vandaag) en in de tweede plaats is het een eerbetoon aan de militairen en de politie (morgen).

Peru was, net als het grootste deel van Zuid-Amerika, ooit onderdeel van het Spaanse koloniale rijk. In de 19e eeuw echter was de Spaanse macht tanende, politieke onrust in Europa en de Mei-revolutie in Argentinië in 1810, brachten het hele continent in een revolutionaire sfeer.

peru portretten — V.l.n.r.: José de la Serna (1770-1832) / Joaquín de la Pezuela, markies van Viluna (1761-1830) / José de San Martín (1778-1850) op een foto uit 1848, gemaakt in Parijs / Simón Bolívar (1783-1830)

Na een interne machtsstrijd in 1821, waarbij de Spaanse generaal José de la Serna zijn directe baas, onderkoning Joaquín de la Pezuela afzette en verving, kreeg hij al gauw te maken met het oprukkende leger van de Argentijnse generaal José de San Martín. Twee jaar daarvoor had hij, samen met zijn Chileense collega Bernardo O’Higgins Chili bevrijd. Nu was de beurt aan Peru. Onderkoning De la Serna hield niet lang stand en verliet de hoofdstad Lima op 12 juli 1821. San Martín bracht de stad snel onder zijn controle en riep op 28 juli de onafhankelijkheid uit.

San Martin roept de onafhankleijkheid van Peru uit — *“La proclamación de la Independencia”, waarop we José de San Martín op de rug zien terwijl hij de onafhankelijkheid van Peru uitroept, schilderij uit 1904 van Juan Lepiani (1864-1932)*

Hij nam de leiding van het land, maar droeg die in 1822 over aan Simón Bolívar, de grote Libertador van Zuid-Amerika. Hij was Venezolaan van geboorte en was al president van zijn eigen land geweest, wat hij zelf mee had helpen bevrijden. Generaal San Martín trok zich terug en liet het aan Bolívar over om de rest van Peru te bevrijden, inclusief Alto Peru, het tegenwoordige Bolivia (naar hem vernoemd). Dat doel werd in 1824 bereikt.

Optocht Peru Fiestas patrias — *Optocht tijdens de Fiestas Patrias in Lima met Peruaanse vlaggen zonder wapen (© peru21.pe)*

De feestdag van vandaag begint normaliter met een mis, een Te Deum, onder leiding van de aartsbisschop van Peru, om 9.00 precies. De president is daarbij aanwezig. Daarna is het de beurt aan de politiek. De president gaat dan in een open auto naar het parlement, toegejuicht door zijn aanhangers. Aldaar houdt hij een soort troonrede, hij legt verantwoording af voor het afgelopen jaar en ontvouwt plannen voor de toekomst. Daarna keert hij terug naar het presidentieel paleis, het Casa de Pizarro, voor verdere ceremoniële taken.

Casa de pizarro, peru — *Het Casa de Pizarro oftewel het Palacio de Gobierno del Perú in hoofdstad Lima*

De vlag

*Vlag van Peru (1825-heden) mét en zonder wapen*

De Peruaanse vlag is een verticale driekleur in rood, wit, rood. In het midden van de witte baan is het staatswapen geplaatst. Een eenvoudiger versie zonder het staatswapen wordt door de bevolking gebruikt.

De kleuren komen van de voor onafhankelijkheid strijdende generaal José de San Martín: toen hij in 1820 in rustmoment na een gevecht met de Spanjaarden een vlucht flamingo’s over zag vliegen met witte borst en rode vleugeltippen, riep hij (volgens de overlevering althans): “Zie, dat is de vlag van de vrijheid!”.

San Martin met flamingo's — *Artists impression van José de San Martín en de flamingo’s (© ojo.pe)*

De vlag ging echter de eerste jaren door een aantal transformaties: van vier rood-witte driehoeken, naar horizontale banen (met een Inca-zon in het midden), toen naar een verticale versie en uiteindelijk naar het huidige model met staatswapen op 25 februari 1825, vanaf 31 maart 1950 ook zonder wapen voor algemeen gebruik.

peru vlaggenparade — *V.l.n.r.: vlag nr. 1 (oktober 1820-maart 1822), nr. 2 (maart 1822-mei 1822), 3 (mei 1822-februari 1825)*

Het wapen bestaat uit een in drieën gedeeld schild: twee voorstellingen bovenin en één onderin. Ze staan voor fauna, flora en bodemschatten. De fauna is vertegenwoordigd door een vicuña (een soort lama), de flora door een cinchona-boom en de bodemschatten door een hoorn des overvloeds, waar gouden en zilveren munten uit komen. Boven het wapen bevindt zich een lauwerkrans met bladeren van de steeneik. Rondom het wapen bevinden zich twee takken die onderin samengebonden zijn met een rood-wit-rood lint. De linkertak bestaat uit palm-, de rechter uit laurierbladeren.

Madeira – Bandeira escolhida / Vaststelling vlag (1978)

28/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag, vlag 1:

Met regionaal besluit nr. 30/78/M van 28 juli 1978, geratificeerd op 12 september dat jaar, werd de Madeirese vlag vastgesteld en goedgekeurd. Het besluit was een logisch gevolg van de op 1 juli 1976 verworven autonome status van de Madeira archipel door moederland Portugal.

*Funchal, de hoofdstad van Madeira (fotograaf onbekend)*

De archipel in de Atlantische Oceaan bestaat uit de twee hoofdeilanden, Madeira en Porto Santo en de onbewoonde eilandengroepen Ilhas Desertas en Ilhas Selvagens.

*Kaart van de Madeira-archipel* *(publiek domein)*

De vlag

De vlag van Madeira is een verticale driekleur in blauw, geel, blauw. Midden in de gele baan is in wit en rood omrand, het kruis van de Orde van Christus geplaatst. Het kruis herinnert aan twee ridders van die orde, in dienst van Hendrik de Zeevaarder. Deze twee, Tristão Vaz Teixeira en João Gonçalves Zarco strandden in 1419 in een storm op Madeira en werden daarmee min of meer de ‘ontdekkers’ van de archipel.

madeira portretten — *Tristão Vaz Teixeira (ca. 1395-1480) en João Gonçalves Zarco (1395-1472) (publiek domein*)

Hoewel het officieel nooit is toegegeven, lijken de kleuren als twee druppels water op de vlag van het Madeira Bevrijdingsfront (Frente de Libertaçao do Arquipélago da Madeira), dat actief was tussen 1974 en 1976, tijdens de Anjerrevolutie in Portugal.

Vlag Madeira onafhankelijkheidsgroep — *Vlag van het bevrijdingsfront Frente de Libertaçao do Arquipélago da Madeira*

Daar werd uiteindelijk een einde gemaakt aan het militaire en autoritaire bewind, waarmee de weg vrij was voor de gewenste autonomie van de archipel. De vlag van het bevrijdingsfront is eveneens een verticale driekleur in blauw, geel en blauw, alleen het geel neigt wat meer naar oker. In de gele baan staan in dit geval vijf zogenaamde quinas, die ook op de vlag van Portugal voorkomen. De quina is een blauw schild met vijf witte stippen, die staan voor de vijf wonden van Jezus.

Oekraïne – Один рік і двадцять два тиждень війни / Een jaar en tweeëntwintig weken oorlog

27/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Odessa en omgeving

Door het Russische ‘nee’ tegen het niet verlengen van het graanakkoord met Oekraïne, heeft het Kremlin alle reserves laten varen om havenstad Odessa te ontzien en sinds vorige week wordt de stad constant bestookt met zeker vijf types aanvalsdrones.

*De graandealroute op een satellietfoto ingetekend, op de inzet zien we de drie havens van waaruit graan werd geëxporteerd via een veilige corridor*

Brandende graandepots in de haven van Odessa (screenshot)

Vooral de graandepots en infrastructuur in het havengebied moeten het ontgelden. Inmiddels is er zo’n 60.000 ton aan graan verloren gegaan.

*Beeld van een verwoeste graansilo in Odessa (Operationeel Commando Zuid, Oekraïne)*

Maar ook de stad zelf werd niet gespaard. Zo raakte de Transfiguratie-kathedraal zwaar beschadigd door een raket, waarna er brand uitbrak.

*Screenshots van de zwaar beschadigde Transfiguatie-kathedraal in Odessa*

Het gebouw dat Unesco-erfgoed is, was tussen 1999 en 2010 herbouwd, nadat het in 1936 door het sovjet-regime was opgeblazen.

Burgemeester Gennadi Troechanov van Odessa, die voor de oorlog nog pro-Russisch was, sprak duidelijke taal: “Jullie zouden moeten weten hoe erg Odessa jullie haat en minacht”, zei hij in een toespraak gericht aan de Russische bevolking, kort na de aanvallen op het Unesco-werelderfgoed. “Jullie zijn wezens zonder normen en waarden. Jullie zullen ons niet breken, maar juist sterker maken. Dit zal jullie doodsvonnis zijn.”

*De burgemeester van Odessa, Gennadi Troechanov (1965), achter hem de vlag van Odessa naast die van Oekraïne (screenshot)*

Naast de kathedraal werden talloze gebouwen in de stad geraakt en er vielen doden en tientallen gewonden.
Het bleef niet bij Odessa: de havens van Reni en Izmail, aan de rivier de Donau, werden ook belaagd, hier vielen vier gewonden.

*Puin in de oude stad na een raketinslag (screenshot)*

Rusland speelde hier hoog spel, want de Donau vormt de grens tussen Oekraïne en Roemenië en dat land is een NAVO-lid.
Reni ligt op slechts 200 m afstand van de Roemeense grens.

*Kaart van het grensgebied van Oekraïne en Roemenië en de locatie van Reni en Izmail*

De Russische president Poetin stelde verschillende Afrikaanse landen gerust: het graan dat Oekraïne nu niet kan leveren, kan Rusland nu leveren, zowel tegen betaling, maar in sommige gevallen ook gratis.
Later deze week organiseert Moskou een Rusland-Afrika top, waar dit soort zaken ongetwijfeld aan de orde zullen komen.

Krimbrug weer gesloten

Afgelopen weekend werd een ammunitie-depot op het door de Russen bezette Krim-schiereiland door een aanvalsdrone geraakt en vloog daarna in brand. Ook andere installaties en infrastructuur in de regio Dzhankoi (in het noorden van het schiereiland) behoorden tot de doelwitten, volgens de door Rusland geïnstalleerde gouverneur Sergei Aksyonov.
Mensen die in een omtrek van 5 km rond de rampplek woonden, werden geëvacueerd.
De gouverneur beschuldigde Oekraïne de aanslag te hebben beraamd, zonder enig bewijs ervoor te leveren, maar enigszins voor de hand ligt het natuurlijk wel.

*Een grote rookwolk tekende zich tegen de lucht af na de aanval op een munitiedepot in de regio Krasnogvardeysky* *op de Krim, hier gezien vanaf een treinstation in de buurt (screenshot)*

De vorige week beschadigde Krimbrug, die kort na de aanslag weer werd vrijgegeven (zij het alleen voor verkeer vanaf het Russische vasteland naar de Krim), werd na deze nieuwe aanslag in eerste instantie voor autoverkeer gesloten, daarna weer geopend en later die dag “tot nader order” opnieuw gesloten.
Ook de spoorwegverbinding naast de autoweg zou momenteel inoperatief zijn.

Moskou

Ook Moskou werd opnieuw opgeschrikt door aanvalsdrones. Op maandagochtend vroeg werden volgens het Russische ministerie van Defensie twee drones “onderschept en neergehaald”.

*Het gebouw rechts werd geraakt door neervallend puin (screenshot)*

Twee kantoorgebouwen raakten beschadigd door het neerhalen van de drones. Eén drone kwam vlakbij het ministerie van Defensie neer.
Ook hier werd Oekraïne beschuldigd van de aanval, Kiev gaf geen commentaar.

*Close-up van de schade aan het kantoorgebouw in Moskou (screenshot)*

Bachmoet

Door alle drone-aanvallen over en weer zou je bijna vergeten dat er ook nog een oorlogsfront is. Oekraïne heeft al toegegeven dat het zeven weken geleden ingezette tegenoffensief veel moeizamer verloopt dan men gehoopt had. De Russen hebben de laatste maanden brede verdedigingslinies aangelegd, met o.a. ontelbare stroken met mijnen in alle soorten en maten.

Desalniettemin worden er mondjesmaat hier en daar stukken land terugveroverd, waaronder rond de vrijwel geheel verwoeste stad Bachmoet. Die gebieden zien we in paars op de kaart hierboven.
Volgens Oekraïne zou het leger inmiddels 227 km² land heroverd hebben op Rusland, waarbij de grootste terreinwinst aan het zuidelijk front zou zijn geboekt: in totaal 192 km².
Inclusief het sinds 2014 bezette schiereiland de Krim, heeft Rusland nu nog ruim 100.000 km² onder zijn controle.

Gisteravond werd bekend dat Oekraïne in het zuidoosten begonnen is aan een grootscheepse aanval. Dit werd bevestigd door twee Pentagon medewerkers alsook door denktank Institute for the Study of War.
In zijn dagelijkse videoboodschap zei president Zelensky ietwat verholen: “Onze jongens aan het front hebben goede resultaten geboekt. Mooi gedaan. Details volgen.”
De ingezette militairen zouden zijn opgeleid door het Westen en zouden niet eerder zijn ingezet, tevens zouden ze de beschikking hebben over westers materieel.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

New York State – Statehood / Toetreding tot de Unie (1788)

26/07/2023 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Op 26 juli 1788, nu dus 234 jaar geleden, werd New York de 11e staat die zich aansloot bij de unie van de oorspronkelijke 13 staten, die het begin vormt van de onafhankelijke Verenigde Staten van Amerika. Op de blauwe vlag is het staatszegel van New York afgebeeld, wat sinds 1778 in gebruik is.

*Kaart van de staat New York (© freeworldmaps.net)*

De vlag

*Vlag van de staat New York (1896/1901-2020)*

Het staatszegel laat twee schilddraagsters zien:
– met links: Vrijheid met een Frygische muts (ook wel vrijheidsmuts genoemd) op een staf.
– aan haar voeten: de gevallen Britse kroon.
– met rechts: Justitia, geblinddoekt (voor onpartijdigheid).
– in haar linkerhand: een weegschaal (voor wijsheid en redelijkheid).
– in haar rechterhand: een zwaard.

*Opvallend detail: de gevallen Britse kroon*

Het schild laat laat een landschap zien met de Hudson Rivier, een berglandschap (de Catskills), daarachter de zon en op de Hudson twee vaartuigen: een driemaster en een sloep met zeil. Boven het schild is een wereldbol te zien met daar bovenop een adelaar.

*Een vroege versie van het staatswapen van New York, dat uit 1788 stamt (publiek domein)*

Het geheel is geplaatst op een wit lint met het staatsmotto ‘excelsior’ (alsmaar hoger). Een curiositeit is dat het staatszegel wanneer niet op de vlag afgebeeld, de zon een gezichtje geeft, maar op de vlag wordt dit weggelaten.

*Eerste versie van de vlag van de staat New York (1896-1901*)

Het ontwerp van het staatswapen stamt uit 1778 en werd officieel goedgekeurd in 1882. Het is daarmee ouder dan de vlag, die dateert van 8 april 1896. Deze vlag was vaalgeel van kleur. Dit beviel niet en op 2 april 1901 werd dat veranderd in blauw (de kleur blauw komt in de praktijk in verschillende tinten voor).

*De vlag van New York State sinds april 2020*

Na een kleine wijziging in 1906 bleef de vlag daarna onveranderd tot aan april 2020, toen op de banderol het staatsmotto ‘excelsior’ gezelschap kreeg van een ander motto: ‘e pluribus unum (uit velen één’), dat tevens het motto van de Verenigde Staten is.

*De staat New York op een oude ansichtkaart (publiek domein)*

Overigens zijn heel veel New Yorkers niet gecharmeerd van de vlag en er gaan dan ook stemmen op om de vlag te veranderen. Bij een steekproef onder de bevolking bleek dat velen het liefst het Vrijheidsbeeld op de vlag zouden zien.
Wordt vervolgd?

Vlagblog

Categorie archief: Uncategorized

Oekraïne – Один рік і двадцять три тижні війни / Een jaar en drieëntwintig weken oorlog

Noord-Macedonië – Ден на Републиката / Den na Republikata / Dag van de Republiek (1903/1944)

Zwitserland – Bundesfeiertag / Fête Nationale / Festa Nazionale / Festa Naziunala / Nationale Feestdag (1889)

Hawaii – Ka Hae Hawaii Day / Hawaiiaanse Vlagdag (1990)

Wallis en Futuna – Statut comme territoire d’outre mer / Status als apart overzees gebiedsdeel van Frankrijk (1961)

Faeröer – Ólavsøka / St. Olaf’s wake (1030)

Peru – Fiestas Patrias de Perú / Nationale Peruaanse Dagen (1821)

Madeira – Bandeira escolhida / Vaststelling vlag (1978)

Oekraïne – Один рік і двадцять два тиждень війни / Een jaar en tweeëntwintig weken oorlog

New York State – Statehood / Toetreding tot de Unie (1788)

Wat hangt daar toch?