Tagarchief: Oekraïne

Tsjechië – Den Vzniku Samostatného Československého Státu / Nationale Feestdag van de Tsjechische Republiek (1918)

De Nationale Feestdag van de Tsjechische Republiek viert het ontstaan van het land in 1918, toen nog onder de naam Tsjechoslowakije.

Kaart van Tsjechoslowakije van voor de Tweede Wereldoorlog, toen nog mét Roethenië (publiek domein)

Met het einde van de Eerste Wereldoorlog viel de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije uit elkaar. De Oostenrijkse delen Bohemen en Moravië (nu Tsjechië) werden samengevoegd met de Hongaarse delen Slowakije en Roethenië (deze laatste regio werd na de Tweede Wereldoorlog ingelijfd door de Sovjet-Unie en hoort na het uiteenvallen van deze staat in 1991 bij Oekraïne).

De verjaardag van het ontstaan van Tsjechoslowakije werd vanaf 1939 verboden, nadat Nazi-Duitsland in maart dat jaar het land had bezet. Na de Tweede Wereldoorlog en het herstel van de soevereiniteit werd de viering weer opgepakt.
Vanaf 1951 werd de naam van de feestdag veranderd in Den Znárodnění (Nationalisatiedag). In 1988 werd de oude naam heringevoerd.
Na de vreedzame scheiding tussen Tsjechië en Slowakije op 1 januari 1993 bleef de feestdag op de vertrouwde datum gevierd worden, nu als Nationale Feestdag van de Tsjechische Republiek.

Op deze dag wordt altijd een militaire parade gehouden bij het Nationale Monument op de Vítkov-heuvel in Praag. Tevens wordt een krans bij het monument gelegd en een minuut stilte in acht genomen.

Deel van het Nationaal Monument op de Vitkov-heuvel in Praag, met het ruiterstandbeeld van de Tsjechische generaal Jan Žižka (±1360-1424) (© Wakowik)

Ook is er een ceremonie in de Praagse Burcht waar de president (sinds 2013 is dit Miloš Zeman) onderscheidingen uitreikt aan zowel burgers en militairen die zich ingespannen hebben voor de goede zaak.

De Praagse Burcht (© Stefan Bauer)

Ook wordt er op deze dag een krans gelegd bij zowel het graf (in Praag) van de eerste president van Tsjechoslowakije, Tomáš Masaryk, alswel bij zijn standbeeld op het Comeniusplein in Brno.

Links: Graf van de familie Masaryk in Praag, waaronder ook Tomáš Garrigue Masaryk (1850-1967) / Rechts: Standbeeld van Masaryk in Brno (© CDG123)

De vlag

Vlag van Tsjechië (1993-heden), eerder de vlag van Tsjechoslowakije (1920-1939) (1945-1992)

De vlag van Tsjechië is een horizontale tweekleur in wit-rood. Vanuit de broekingszijde een blauwe driehoek, waarvan de punt in het exacte midden van de vlag eindigt.

De Tsjechische vlag is exact dezelfde als die van Tsjechoslowakije, totdat dit land in 1993 in twee delen gesplitst werd als Tsjechië en Slowakije.
De Tsjechisch-Slowaakse combinatie stamde uit 1918 bij het uiteenvallen van het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije, waarbij de Oostenrijkse delen Bohemen en Moravië werden samengevoegd met de Hongaarse delen Slowakije en Roethenië.

Links: Vlag van Bohemen / Rechts: Vlag van Slowakije (1993-heden)

De eerste vlag van Tsjechoslowakije was een wit-rode horizontale tweekleur: de vlag van Bohemen. Dit was niet handig, want Polen gebruikte een dergelijke vlag al als nationale vlag.
Vanaf 1920 werd een blauwe driehoek toegevoegd. Met een korte onderbreking in de Tweede Wereldoorlog, bleef dit de vlag van Tsjechoslowakije. Vanaf 1 januari 1993 is het de vlag van Tsjechië. Slowakije voerde zijn eigen vlag in.

Oekraïne – Тридцять тижнів війни / Dertig weken oorlog

In een toespraak in de dertigste week van de oorlog in Oekraïene, kondigde de Russische presiden Poetin aan dat hij een gedeeltelijke militaire mobilisatie aan. Het gaat in dit geval om zo’n 300.000 reservisten. Dat is slechts een fractie van de 25 miljoen reservisten die Rusland telt, waar de militaire dienstplicht geldt.

Het komt eigenlijk niet onverwacht, na de schijnbaar onstuitbare opmars van Oekraïenser troepen in de oostelijke Donbasregio.

Recente kaart met in paars de door Oekraïne heroverde gebieden (© Institute for the Study of War)

De Russische mobilisatie, de eerste sinds de Tweede Wereldoorlog, zal waarschijnlijk tot een verdere escalatie leiden. Poetin had in zijn rede ook een aantal waarschuwingen aan het Westen, dat hij beschuldigde van “nucleaire chantage” en dat hij niet zal schuwen “om alle beschikbare middelen” in te zetten als het Kremlin dat nodig acht. Hij voegde er nog aan toe dat hij niet blufte.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Двадцять дев’ять тижнів війни / Negenentwintig weken oorlog

Zonder meer het belangrijkste nieuws van de 29e oorlogsweek is de ongekend snelle opmars van het Oekraïense leger bij het noordoostelijke front ten oosten van Charkov, waar inmiddels zo’n 3.000 km aan grondgebied op de Russen is heroverd. Meer dan twintig dorpen en steden zijn inmiddels bevrijd.

Op deze twee kaarten met maar één week verschil, kunnen we aan de paarse kleur goed zien hoe snel de herovering heeft plaatsgevonden Institute for the Study of War)
Puinhopen en ruïnes in het bevrijde Izjoem, na maanden van Russische bezetting (CNN screenshot)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Двадцять вісім тижнів війни / Achtentwintig weken oorlog

Drie vlaggen vandaag. Vlag 3:

Het opvallendste nieuws in deze achtentwintigste week van de oorlog is wellicht het bericht waar de New York Times mee kwam: Rusland zou voor miljoenen dollars aan kogelhulzen en raketten kopen van buurman Noord-Korea.
De Amerikaanse krant baseert dat op een rapport van de Amerikaanse inlichtingendiensten dat werd vrijgegeven.

De vlaggen van Rusland en Noord-Korea in de Russische grensplaats Khasan (screenshot)

Hetzelfde nieuws werd bevestigd door een bron binnen de Amerikaanse overheid in de Britse krant The Guardian.
De ongebruikelijke stap zou het gevolg zijn van de onderbroken aanvoerlijnen voor militair materieel van het Russische leger.
Tevens lijkt het een teken te zijn dat het Kremlin de effecten voelt van de Westerse beperkingen op de export van goederen naar Rusland.

Teamleader Mason Clark van het Institute for the Study of War (screenshot)

Mason Clark, teamleider bij het Institute for the Study of War, zei hierover: “Het Kremlin mag best bezorgd zijn dat het zich tot Noord-Korea moet richten voor die aankoop.”
Het zou tevens een duidelijke schending zijn van de resolutie van de Verenigde Naties die de export en import van wapens uit Noord-Korea verbiedt. Maar Rusland onder Poetin trekt zich sowieso weinig of niets aan van dat soort internationale afspraken.

De vlaggen van Iran en Rusland (publiek doemein)

Drones

Noord-Korea is niet het enige autoritaire regime waar Rusland militaire zaken hoopt te doen. Eerder al kocht Rusland honderden UAV-drones in Iran.
De Amerikaanse brigadier-generaal Pat Ryder zei er het volgende over: “Onze informatie lijkt erop te wijzen dat de bewuste UAV’s (Unmanned Aerial Vehicles) van deze deal vaak mankementen vertonen.”
Volgens de generaal gaat het om UAV’s van het type Mohajer-6 en Shahed.

Iraanse UAV-drones van het type Mohajer-6 (© Yasnim News)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Двадцять сім тижнів війни / Zevenentwintig weken oorlog

De oorlog is nog steeds redelijk vastgelopen, grote veranderingen zijn er niet. Wel is er het Oekraïense offensief richting Cherson. Een aantal gebieden ten oosten en noordoosten van Mikolajev is op de Russen heroverd. Hier en daar zijn Russische frontlinies doorbroken, maar veel verder dan dat gaat het momenteel niet.

Het oorlogsfront tussen Mikolajev (Mykolaiv) en Cherson (Kherson); de rivier de Dnjepr (duidelijk zichtbaar rechts onder de naam Dnieper),stroomt door Cherson en mondt uit in de Zwarte Zee (© Institute for the Study of War)

Drie belangrijke bruggen over de rivier de Dnjepr zijn door Oekraïne door middel van Himars-raketten verwoest, waardoor de aanvoerroutes vanuit het westen voor de Russen onbruikbaar worden, zowel voor troepen als voor munitieaanvoer.
Ook worden door de Russen inderhaast gebouwde pontonbruggen aangevallen, net als commando- en munitiedepots.
Toch gaan militaire experts (inclusief die uit Oekraïne) er vanuit dat het lang kan duren en het een letterlijke uitputtingsslag kan worden.

Cherson aan de Dnjepr (fotograaf onbekend)

Geruchtenmolen

Verder zijn er geruchten dat president Poetin steeds meer zelf de leiding over het Russische leger naar zich toetrekt, geruchten die de laatste tijd steeds hardnekkiger worden.
Zo zou hij zijn minister van Defensie, Sergej Sjojgoe, verschillende malen hebben gepasseerd, door zelf hoge commandanten te vervangen. Als dat waar is, is dat een duidelijke indicatie dat de oorlog (volgens Poetin nog steeds een ‘militaire operatie’) vanuit Russisch perspectief niet goed verloopt.
Volgens diezelfde geruchtenstroom zou hij momenteel hoogstpersoonlijk de communicatie met de legercommandanten in Oekraïne onderhouden.

Commodore prof. dr. Frans Osinga (© KVBK)

Mocht dit waar zijn, dan is dat volgens prof. dr. Frans Osinga, hoogleraar Krijgswetenschappen aan de Nederlandse Defensie Academie en bijzonder hoogleraar War Studies aan de Universiteit van Leiden, “een recept voor een ramp”.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять шість тижнів війни / Zesentwintig weken oorlog

Zesentwintig weken oorlog: toen Rusland Oekraïne op 24 februari binnenviel was Rusland (lees: president Poetin) er van overtuigd dat het land militair snel onder de voet kon worden gelopen en de wettige regering af te zetten en te vervangen door een Russische marionettenregering.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

Een half jaar later inmiddels, weten we dat het zo niet gelopen is. De Russische opmars naar Kiev werd gestuit en Rusland trok zich uit het hoofdstedelijk gebied terug.
Wat de Russen wel lukte, was een corridor van de deels pro-Russische Donbas-regio naar het in 2014 bezette Krim-schiereiland te bewerkstelligen en daarmee het hele oostelijke kustgebied in handen kreeg. Om dat doel te bereiken, werd havenstad Marioepol zo goed als compleet verwoest.

Een duidelijke kaart! (© Terrible Maps)

Sinds een aantal weken echter lijkt de oorlog een omslagpunt te hebben bereikt. Het front in de Donbas lijkt tot stilstand gekomen en de recente lange-afstands-aanvallen van Oekraïne op de veilig geachte Krim, heeft de Russen zonder enige twijfel een nieuw hoofdpijndossier opgeleverd en zorgde voor een massale uittocht van Russische toeristen terug naar Rusland.

Parade van wrakken

Eergisteren, op de Oekraïense Onafhankelijkheidsdag vond er een wel zeer bijzondere militaire parade plaats op de Khreshchatyk Boulevard in het centrum van Kiev: een lange rij met de wrakken van Russische tanks en andere militaire voertuigen.
Hoewel er rekening werd gehouden met eventuele Russische raketaanvallen op deze dag bleven die in de hoofdstad achterwege.

Curieuze parade van wrakken van Russisch militair materieel op de Khreshchatyk Boulevard in Kiev op 24 augustus (Onafhankelijkheidsdag) (screenshot)

Tsjaplyne

Andere plekken waren echter niet zo gelukkig: minsten 25 mensen kwamen om bij een raketaanval bij het treinstation van Tsjaplyne, halverwege Zaporizja en Donetsk, op zo’n 80 km van het front, waarbij vier treinstellen uitbrandden.

Een van de auto’s die geraakt werden bij het station van Tsjaplyne, daarachter zien we een deel van de uitgebrande treinstellen (foto: t.me/dneproperatyv)

Daarnaast werd er ook een aantal auto’s geraakt. Ook een huis kreeg een voltreffer.

Het verwoeste huis in Tsjaplyne (screenshot)

Status quo?

Ondanks de Russische raketaanvallen lijkt de oorlog voor het moment een soort van status quo bereikt te hebben: er zit weinig beweging in.
President Zelensky herhaalde op Onafhankelijkheidsdag opnieuw dat er geen twijfel over kan bestaan dat alle door de Russen veroverde gebieden terug veroverd dienen te worden.

President Zelensky tijdens zijn speech op Onafhankelijkheidsdag, met op de achtergrond de wrakkenparade op de Khreshchatyk Boulevard (screenshot)

Dat lijkt overigens vooralsnog een hele dobber te gaan worden. Wat wel zeker is, is dat dat doel zonder verdere aanvoer van Westers wapentuig onmogelijk bereikt kan worden, daar zal dus veel van afhangen.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – День Державного Прапора / Dag van de Nationale Vlag (2004)

Vandaag is dé vlagdag van Oekraïne, de eerste sinds een half jaar geleden Rusland op schaamteloze wijze Oekraïne binnenviel en daarmee een oorlog ontketende.
In de Sovjet-tijd was de Vlagdag 24 juli en werd alleen gevierd in de hoofdstad Kiev. In de aanloop naar de onafhankelijkheid werd op Vlagdag 1990 voor het eerst de blauwgele vlag boven het stadhuis van Kiev gehesen.

Later dat jaar, op 18 september 1991 kreeg de vlag officiële goedkeuring van het presidium. De onafhankelijkheid volgde op 26 december 1991. Kort daarna, op 28 januari 1992 werd het vlagvoorstel door het parlement aangenomen.

Grootste vlag Oekraïne
Dag van de Nationale Vlag in Dnipro, de derde stad van Oekraïne: het hijsen van de grootste vlag van Oekraïne aan de hoogste vlaggenmast van Oekraïne (72 m) (foto: Regionale Overheidsadministratie Dnepropetrovsk / © dt.ua)

De eerste jaren hield men de ‘oude’ datum van 24 juli aan voor de Vlagdag, maar in 2004 werd dit verschoven naar 23 augustus, één dag voor Onafhankelijkheidsdag. Het sloot mooi aan en bovendien hebben de meeste Oekraïners in deze periode vakantie en is het nu een nationale feestdag.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in Kiev tijdens een eerdere Dag van de Nationale Vlag (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять п’ять тижнів війни / Vijfentwintig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Gedoe met de Razoni

Het is inmiddels twee weken geleden dat het graanschip de Razoni als eerste de haven van Odessa uitvoer met 26.000 ton graan met Libanon als eindbestemming. De reis verliep voorspoedig, maar helaas kwam er een kink in de kabel toen de Libanese koper de vracht weigerde wegens de vertraging van vijf maanden en twijfel aan de kwaliteit van het graan.

De Razoni op een foto verspreid door het Oekraïense ministerie van Infrastructuur (publiek domein)

Uiteindelijk kon het Joint Coordination Centre (JCC), een gezamenlijk inspectieteam bestaande uit ambtenaren uit Rusland, Turkije, Oekraïne en de Verenigde Naties, kort daarna melden dat er een nieuwe koper was gevonden in Turkije, zodat de Razoni koers kon zetten naar de aan de zuidkust gelegen havenstad Mersin.

Opnieuw de Krim

Na de aanval van vorige week op de Luchtmachtbasis Saki in het westen van het sinds 2014 door de Russen bezette schiereiland de Krim, was het deze week opnieuw raak.

Ontploffingen op het terrein van het militaire munitiedepot bij Maiske (screenshot)

Volgens het Russische ministerie van Defensie werden eergisteren bij Maiske, iets ten zuidoosten van de noordelijke stad Dzjankoj, een tijdelijk militair munitiedepot plus civiele infrastructuur, waaronder spoorlijnen en een elektriciteitscentrale, beschadigd door sabotage.

Kaart van het kustgebied van Oekraïne en het schiereiland de Krim, met de locaties van Saki (Saky) en Maiske (© Institute for the Study of War)

Het Russische financiële dagblad Kommersant maakte melding van zwarte rookwolken boven de door Rusland geannexeerde luchtmachtbasis Gvardeyskoye, in het centrale deel van de Krim. Het vermoeden bestaat dat dit het resultaat was van een drone-aanval.

Wagnergroep

Afgelopen zondag werd het hoofdkwartier van de Russische paramilitaire organisatie de Wagnergroep, in de oostelijke regio Loehansk, door een Oekraïense raketaanval verwoest, waarbij volgens gouverneur Serhiy Hayday, ruim honderd Russische huurlingen werden “geëlimineerd”.

Curieus is het verhaal hoe dit waarschijnlijk kon gebeuren. De Russische oorlogscorrespondent Sergej Sreda bezocht op 8 augustus de tot dan toe geheime basis in Poposna en plaatste foto’s van zijn bezoek op berichtendienst Telegram. Hij schreef: ” Aangekomen in Poposna, gestopt bij het hoofdkwartier van de PMC Wagner. Ik werd verwelkomd als familie”.

Sergej Sreda poserend met drie leden van de Wagnergroep, met links in de rode cirkel het bewuste bord (foto: Telegramkanaal van Sergej Sreda)

Op één van de foto’s zien we Sreda temidden van vier leden van de Wagnergroep, poserend voor het hoofdkwartier. Helemaal links op de foto is nog net een deel van een bord te zien met daarop het adres: Mironovskaya 12, Poposna.
Op een andere foto met alleen Sreda zelf is hetzelfde bord zichtbaar.
De berichten van Sreda werden al snel verwijderd, maar kopieën deden inmiddels de ronde, waarna de locatie volgens de Oekraïense media al snel werd ontdekt.

Sergej Sreda alleen op de foto, op de achtergrond opnieuw het bord (foto: Telegramkanaal van Sergej Sreda)

Of de foto de directe aanleiding was, is moeilijk te controleren, maar feit is wel dat kort na publicatie het Oekraïense leger met uit de Verenigde Staten Himars-raketten het Wagnergroep-hoofdkwartier vernietigde.

Het hoofdkwartier na de aanval: een rokende puinhoop (screenshot)

De vermeende aanvoerder en financier van de Wagnergroep, Yevgeny Prigozhin, die wel aanwezig was tijdens het bezoek van Sreda, zou de aanval overleefd hebben. Hij staat bekend als vertrouweling van president Poetin.

Opnieuw Sergej Sreda, hier schudt hij de hand van Yevgeny Prigozhin, de vermeende leider van de Wagnergroep (foto: Telegramkanaal van Sergej Streda)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять чотири тижні війни / Vierentwintig weken oorlog

Kerncentrale Zaporizja

De G7 hebben Rusland gisteren veroordeeld voor beschietingen bij de door hen in maart bezette Oekraïense kerncentrale Zaporizja, eerder deze week. Volgens het Oekraïense staatsbedrijf Energoatom raakte daarbij een medewerker van de centrale gewond en werden er drie stralingsmeters beschadigd De meters bevinden zich bij een opslag voor gebruikte kernbrandstof.
Ook raakten er stroomkabels beschadigd, waarna er brand uitbrak.
Zoals te doen gebruikelijk wordt alles door Rusland ontkend en wordt de schuld voor de beschietingen in de schoenen van Oekraïne geschoven.
Op verzoek van Rusland wordt er vandaag een spoedsessie van de VN-Veiligheidsraad gehouden.
De Russische zaakgelastigde bij de VN-missie in Wenen, Mikhail Ulyanov, houdt (uiteraard) Oekraïne verantwoordelijk voor de beschietingen bij de centrale.

De kerncentrale van Zaporizja (screenshot)

De G7, een groep van belangrijke industriële landen, bestaande uit Canada, Duitsland, Frankrijk, Italië, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, riepen Rusland op Oekraïne “onmiddellijk de volledige controle over de kerncentrale” terug te geven.

Kaart van Oekraïne met in rood de door Rusland bezette gebieden. De tevens door de Russen bezette kerncentrale van Zaporizja (Zaporizhzia) zien we net ten noorden van het rode gebied (© Institute for the Study of War)

In de verklaring stond verder dat de Oekraïense staf die de centrale bedient, “zijn taak moeten kunnen uitvoeren zonder dreiging of druk”. Ook vindt de G7 dat de voortdurende Russische bezetting van de kerncentrale niet alleen de regio en zijn inwoners in gevaar brengt, maar die van het hele land, de buurlanden en de internationale gemeenschap/

De vlaggen van de G7-landen (publiek domein)

De Oekraïense president Zelensky noemde de onveilige situatie bij de kerncentrale “nucleair terrorisme” van Rusland.
“Geen land ter wereld zou zich veilig voelen als een terroristische staat een kerncentrale beschiet”.

Gebrek aan troepen

Een Russische rekruteringsposter, die “echte mannen” tot 49 jaar (sommige regio’s hanteren 60 jaar) oproept zich aan te melden, met als voordelen: een goed betaalde baan, training en gratis verzekering (publiek domein)

Er komen steeds meer geluiden uit Rusland dat het door zijn direct inzetbare manschappen voor de “militaire operatie” in Oekraïne heen raakt.
Zo’n 25 regio’s zouden bezig zijn met het werven van nieuwe rekruten, om nieuwe bataljons te vormen, bestaande uit vrijwilligers. Ondanks dat het goed betaald wordt, lijkt er echter nog maar slechts een fractie op de wervingen te zijn afgekomen.
De nood voor nieuwe manschappen is echter dermate groot dat er inmiddels ook wordt geworven in gevangenissen.

Explosies op de Krim

Hoewel er nog veel onduidelijk is wat er dinsdag 9 augustus precies gebeurde op de Luchtmachtbasis Saki (op het Krim-schiereiland, dat sinds 2014 door de Russen bezet is), is, staat wel vast dat er een aantal explosies plaatsvonden

Kaart van het Krim-schiereiland, de luchtmachtbasis Saki bevindt zich tussen havenstad Novofedorivka en Saki, ongeveer halverwege de westkust (publiek domein)

Wat er precies gebeurd was, werd door tegenstrijdige berichten op de dag zelf, niet onmiddellijk helder.
Het Russische ministerie van Defensie hield het er op dat het om een ongeluk ging: er zou munitie zijn ontploft in depots door onvoorzichtigheid.
Oekraïne bevestigde dit verhaal in eerste instantie bij monde van Oleksii Reznikov, de minister van Defensie, die suggereerde dat Russische soldaten de oorzaak van de explosies waren, door hun veiligheidsregels (verboden te roken op gevaarlijke plaatsen) niet op te volgen.

Op deze satellietfoto zien we de luchtmachtbasis net ten oosten van Novofedorivka (de kustplaats nabij Saki), in de hoek linksonder nog een stukje strand, het op dinsdag getroffen deel van de basis herkennen we net iets links van het midden (vergelijk de foto’s onder) (foto: Planet Labs)

Nu echter de eerste satellietfoto’s van Planet Labs gepubliceerd zijn van de basis vóór en ná de ontploffingen, lijkt er toch iets anders aan de hand: die maken duidelijk dat een zeker negen Russische gevechtsvliegtuigen die buiten de hangars waren geparkeerd, werden vernietigd.

Luchtmachtbasis Saki vóór de aanval (foto: Planet Labs)
Hetzelfde deel van de basis een dag ná de aanval op 9 augustus (foto: Planet Labs)

Hoewel Oekraïne nog steeds niet klip en klaar heeft gemeld verantwoordelijk te zijn voor deze aanval, bracht de New York Times op basis van een anonieme regeringsfunctionaris naar buiten dat het wel degelijk ging om een gerichte aanval van het Oekraïense leger.
Vervolgens liet presidentieel adviseur, Mykhailo Podoliak op Twitter weten: “Dit is nog maar het begin”.

Vanaf het strand bij Novofedorivka waren de ontploffingen goed te zien (screenshot)

De aanval bij de stad Saki en de nabijgelegen badplaats Novofedorivka was goed zichtbaar vanaf de stranden, waar veel Russische toeristen verbleven.
Veel toeristen hebben het Krim-schiereiland inmiddels verlaten, er ontstonden files op de door de Russen gebouwde 16,9 km lange Krimbrug over de Straat van Kertsj.

File van vertrekkende toeristen op de Krimbrug na de aanval (screenshot)

Dat de Russen juist op de Krim worden aangevallen heeft voor Oekraïne grote symbolische betekenis, het was per slot van rekening het eerste deel van het land dat bezet werd in 2014.
Hoe de aanval precies plaatsvond is tot nu toe niet duidelijk, maar wat wél duidelijk is, is dat de Russische anti-raketsystemen niet werkten. Het lijdt geen twijfel dat Rusland en in het bijzonder president Poetin dit als een grote vernedering zullen ervaren, net als als het doen zinken van het Russische vlaggenschip van de Zwarte Zee, de Moskva, op 14 april dit jaar.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять три тиждень війни / Drieëntwintig weken oorlog

Afgelopen maandag vertrok dan eindelijk het eerste graanschip vanuit de haven van Odessa. Het ging om de Razoni, die onder de vlag van Sierra Leone vaart. Aan boord 26.000 ton graan, met als bestemming Tripoli (Libanon).

De Razoni op een foto verspreid door het Oekraïense ministerie van Infrastructuur (publiek domein)

De Razoni diende langs in de Zwarte Zee gelegen mijnenvelden geloodst te worden. Volgens afspraak werd het bij Istanboel (Turkije) door de Russen gecontroleerd op wapens.
Volgens Oekraïne liggen er momenteel nog 16 schepen in de regio Odessa te wachten op vertrek.

Ondanks het akkoord blijven aanvallen van het Russische leger op Oekraïense havens doorgaan.
Zo werd afgelopen zondag de havenstad Mykolajiv door een bombardement getroffen, waarbij de rijke graanhandelaar Oleksi Vadatoersky om het leven kwam.

Verwoestingen in Mikolajiv (screenshot)

Tevens werden twee schoolgebouwen, een ziekenhuis, een hotel, sportcomplex en meerdere woningen geraakt.
De voortdurende aanvallen worden internationaal gezien als pogingen van de Russen de graanexport alsnog te saboteren.
Het gevolg is dat verzekeraars terughoudend zijn met het verzekeren van handelsschepen die naar Oekraïne varen.

Front

Ondanks het kwetsbare graanakkoord gingen de gevechten op de verschillende fronten door.
Zo meldde het Russische ministerie van Defensie dat er in de buurt van de noordoostelijke stad Charkov, twee Amerikaanse Himars waren uitgeschakeld.
Deze recent geleverde raketsystemen kunnen over langere afstanden doelen raken en zijn makkelijk verplaatsbaar.

Kaart van de regio rond Cherson (Kherson) en Mikolajev (Mykolaiv), met in paars de gebieden die Oekraïne terug heeft veroverd (© Institute for the Study of War)

Dankzij deze langeafstandswapens hebben Oekraïense troepen eerder deze week 46 dorpen heroverd op de Russen. De meeste daarvan liggen in het noordelijk deel van de regio Cherson, de overige dicht bij de Zwarte Zee en de regio Mikolajev.
Overigens zijn sommige van deze dorpen “voor 90 procent verwoest”, verklaarde Dmytro Butrii, waarnemend hoofd van de militaire administratie van de regio Cherson.

Dmytri Butrii, waarnemend hoofd van de militaire administratie van de regio Cherson (publiek domein)

Volgens Westerse inlichtingendiensten is Oekraïne bezig met de voorbereiding van een groot tegenoffensief om de Russen te verdrijven uit de regio Cherson, een economisch en strategisch belangrijk gebied.
Dit offensief zou uiterlijk in september moeten beginnen, zodat er vóór de winter een flinke terreinwinst geboekt zou moeten zijn.
Het Russische leger is in Cherson relatief kwetsbaar, zo meldden Britse defensiewaarnemers. De stad ligt op de noordelijke oever van de brede Dnjepr.

De zwaar beschadigde Antonivka-brug over de rivier de Dnjepr (© Ukrinform)

De Antonivka-brug die die de stad met de zuidelijke oever verbindt, is zwaar beschadigd, waardoor de Russen nu zijn aangewezen op pontonbruggen of boten.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)