De 21e maart is niet alleen de overgang van winter naar lente (hoewel dat dit jaar al op 20 maart viel), maar tevens een feestdag in talloze Aziatische landen, waaronder Kirgizië, en voor diverse etnische groepen. De spelling Nooruz is Kirgizisch, in het Nederlands noemen we het Noroez, maar de meest gebruikte spelling is het Perzisch-Iraanse Nowruz. Het is een combinatie van twee Perzische woorden: now = nieuw, ruz = dag.
Landen die dit nieuwjaarsfeest vieren zijn naast Kirgizië o.a.: Iran, Irak (door de Koerden en Turkmenen), Azerbeidzjan, Armenië (Iraanse Armeniërs en Yezidi’s), Georgië, Kazachstan, Tadzjikistan, Turkmenistan, Oekraïne (Krim-Tataren), Oezbekistan en Israël (Perzische en Koerdische joden).
Affiche voor Nooruz in Kirgizië
De viering van deze dag en de seizoenswissel (de zogenaamde lente-equinox) gaat al lang terug, waarschijnlijk al meer dan 7.000 jaar. In recentere tijden was Iran het enige land ter wereld waar deze dag een officiële feestdag was. Dat duurde tot de ontmanteling van de Sovjet-Unie in 1991, waarna de voormalige Kaukasische en Centraal-Aziatische sovjetrepublieken onafhankelijk werden en deze dag ook als feestdag invoerden.
In het algemeen is het zo dat voorafgaand aan de feestdag de voorjaarsschoonmaak gehouden wordt, er worden nieuwe kleren gekocht, mensen bezoeken elkaar over en weer en er wordt uitgebreid gekookt.
De vlag
Vlag van Kirgizië (2023-heden)
De vlag van Kirgizië is rood met een gele zon met veertig stralen in het midden, daaroverheen een zogenaamde tunduk.
Vlagceremonie op 8 januari dit jaar op het Ala-Too-plein in Bishkek, vlak voor het hijsen van de nieuwe vlag (screenshot Ала-Тоо 24)
Hoewel het niet iedereen zal opvallen is de Kirgizische vlag nog niet zo lang geleden veranderd: de stralen van de zon, die voorheen golvend waren, zijn sinds 26 december 2023 vorig jaar recht. Het Kirgizische éénkamer-parlement, de Zhogorku Kengesh, was in meerderheid van mening dat de golvende stralen teveel aan een zonnebloem deden denken (overigens lijkt het er op dat dit idee rechtstreeks van de autocratische president Sadyr Japaravov kwam en het parlement gedwee volgde).
De zonnebloem, zo viel te horen, staat in de Kirgizische cultuur voor “een wispelturig en dienstbaar persoon, die bereid is om van trouw te veranderen voor persoonlijk voordeel” en dat kon natuurlijk niet de bedoeling zijn! De Kamer keurde het voorstel tot verandering goed op 20 december 2023, waarna het wetsvoorstel op 22 december door president Japarov werd getekend. Met de publicatie van de wet op 26 december was de vlagverandering doorgevoerd, ondanks het feit dat bij een online-peiling van de Kirgizische nieuws-website 24.kg slechts 6% van de respondenten vond dat de vlag veranderd diende te worden, 88% was tegen, 6% had geen mening.
Logo van Kloop
De kritische nieuwsorganisatie Kloop stak zijn mening niet onder stoelen en banken en publiceerde een afbeelding van de nationale vlag die liet zien dat het symbool op de vlag met een zonnebloem er heel anders uit zou zien.
De Kyrgizische autoriteiten waren ‘not amused’ en dreigden de website van Kloop te blokkeren. Toen Kloop daarop via X (voorheen Twitter) een afbeelding plaatste van de vlag met prikkeldraad rond het symbool, was de maat vol voor de Kirgizische autoriteiten en werd een gang naar de rechter voorbereid. De website is vooralsnog nog steeds in de lucht, maar voor hoe lang nog is de vraag. Amnesty International sloeg reeds alarm.
Vlag van Kirgizië (1992-2023)
De vlag is zeer herkenbaar en lijkt op geen enkele andere nationale vlag. Bij eerste beschouwing lijkt het alsof iemand een tennis- of jeu de boules-bal op de vlag heeft gezet, maar uiteraard is dat niet wat we hier zien! Wat we wél zien is een stukje van een yurt, een traditionele tent, die helemaal bovenin een gat heeft. Als iemand ’s morgens wakker wordt in een yurt en naar boven kijkt, ziet hij of zij het cirkelvormige gat in de nok van de tent, een zogenaamde tunduk, met daarin elkaar kruisende constructie-latten. En als het even mee zit schijnt de zon en die zien we over het symbool afgebeeld.
De rode kleur van de vlag wordt door sommigen uitgelegd als een doorsluimerende invloed van het communisme, maar officieel wordt het rood uitgelegd als symbool voor moed en heldhaftigheid. De zon staat voor vrede en welvaart. De veertig zonnestralen (nu dus recht in plaats van golvend), staan symbool voor het aantal stammen dat de legendarische volksheld Manas wist te verenigen in de strijd tegen de Mongolen. De tunduk in het midden van de vlag symboliseert de oorsprong van het leven, de eenheid van tijd en ruimte, maar tevens huis en haard en gastvrijheid.
De vlag werd ontworpen door Miroslav Grčev en als nationale vlag aangenomen op 3 maart 1992, toen Kirgizië reeds zeven maanden lang onafhankelijk was. Die eerste zeven maanden werd de oude sovjet-republiek vlag nog gebruikt. In totaal ‘versleet’ Kirgizië drie verschillende sovjet-vlaggen tussen 1936 en 1952 (zie hieronder).
Drie vlaggen van Kirgizië als sovjetrepubliek, v.l.n.r.: 1936-1940, 1940-1952, 1952-1992
De Noord-Macedonische ontwerper Miroslav Grčev is tevens verantwoordelijk voor het vlagontwerp van Noord-Macedonië.
Afgelopen dinsdag arriveerde de Oekraïense president Zelensky in Londen. Tijdens een bijeenkomst met zo’n 120 parlementsleden in een commissiezaal in Westminster, hield het staatshoofd leden uit het Lager- en Hogerhuis voor, dat de Iraanse en Russische regimes “broeders in haat” zijn: Iran verkoopt al jaren zijn Shahed-‘kamikaze’-drones aan Rusland, die deze vervolgens in Oekraïne inzet.
Applaus van de parlementsleden bij de aankomst van de president (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
In zijn toespraak probeerde Zelensky de recent uitgebroken oorlog in het Midden-Oosten te koppelen aan het langlopende conflict in Oekraïne. Onder de aanwezigen in de commissiezaal bevonden zich premier Sir Keir Starmer, NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte, de Britse minister van Defensie John Healey en leiders van oppositiepartijen.
De president geflankeerd door v.l.n.r.: secretaris-generaal van de Navo, Mark Rutte, ‘speaker’ van het Hogerhuis Lord Forsyth of Drumlean, ‘speaker’ van het Lagerhuis,Sir Lindsey Hoyle en Sir Keir Starmer, de Britse premier(screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
Hij waarschuwde voor het versoepelen van de sancties op Russische olie en zei dat het “cruciaal” was om de druk op Moskou te handhaven. De Verenigde Staten hebben de sancties op sommige Russische olie tijdelijk versoepeld in een poging de stijgende prijzen, veroorzaakt door het conflict in het Midden-Oosten, te beteugelen.
De president tijdens zijn speech (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
De president betoogde dat Oekraïners nu pioniers waren in moderne oorlogsvoering en technieken beheersten die ze met bondgenoten konden delen. In de strijd tegen Rusland gebruikt Oekraïne goedkope, in massa geproduceerde onderscheppings-drones om het luchtruim te verdedigen.
Een zeldzaam vrolijk moment tijdens de toespraak van de president (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
Zelensky zei dat er nu 201 Oekraïense militaire experts in het Midden-Oosten waren, met nog eens 44 die klaarstonden om ingezet te worden en die hun kennis delen over hoe zich te verdedigen tegen Iraanse drones. Hij voegde eraan toe dat Oekraïne bereid was soortgelijke overeenkomsten aan te bieden aan “al onze betrouwbare partners”.
De president legt de nieuwste drone-technologiëen uit middels een beeldscherm (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
Op een televisiescherm demonstreerde Zelensky hoe Oekraïne Russische aanvallen en verdedigingsacties daartegen in realtime in kaart brent. Hij legde uit hoe het gebruik van technologie met zoiets simpels als een iPad, Oekraïense commandanten in staat stelde de veiligheid van het land te controleren.Eerder die dag was de president op Buckingham Palace ontvangen door koning Charles.
Koning Charles ontving de president in Buckingham Palace (foto gedeeld door president Zelensky)
Daarnaast waren er ook besprekingen met premier Starmer in Downing Street 10 en NAVO-chef Rutte.
In gesprek met NAVO-baas Rutte (foto gedeeld door president Zelensky)
Russisch Rubicon-centrum in Donetsk aangevallen
In de nacht van dinsdag op woensdag hebben langeafstands-drones van de Oekraïense Speciale Operatietroepen (SOF) het geheime Russische Rubicon-centrum voor onbemande technologieën en de bijbehorende commandostructuur aangevallen, in het door Rusland bezette deel van de oblast Donetsk. Ook een coördinatiecentrum voor Russische onbemande systemen werd getroffen.
De vlag van de Speciale Operatietroepen (SOF), de tekst op de banderol luidt: Іду на ви (Ik zal je te grazen nemen), het legeronderdeel werd in 2016 opgericht
De Oekraïense strijdkrachten vielen tevens munitiedepots, opslagplaatsen voor materieel en locaties voor de opslag en distributie van munitie aan in Vilne, eveneens in Donetsk.
Eén van de geheime Russische opslagplaatsen vlak voor de inslag van een militaire drone (screenshot)
Leden van het Oekraïense ondergrondse verzet hielpen bij de voorbereiding van deze aanval.
Spanje zegt steun toe ter waarde van €1 miljard
Na zijn bezoek aan het Verenigd Koninkrijk reisde president Zelensky gisteren door naar Madrid, waar premier Sánchez tijdens een gezamenlijke persconferentie met het Oekraïense staatshoofd, bekend maakte dat Spanje dit jaar met een nieuw steunpakket ter waarde van €1 miljard over de brug komt.
De Oekraïense president Zelensky en de Spaanse premier Pedro Sánchez in diens officiële ambtswoning, het Palacio de la Moncloa (screenshot)
Sánchez liet weten dat Spanje het Oekraïense volk zou steunen “met dezelfde intensiteit als op de eerste dag” van de grootschalige Russische invasie.
Premier Sánchez tijdens de gezamenlijke persconferentie, waarin hij het nieuwe steunpakket aankondigde (screenshot)
Een deel van deze steun zal worden gefinancierd via het SAFE-herbewapeningsfonds van de EU, bestemd voor het opzetten van een gezamenlijke productie met de Oekraïense defensie-industrie. Daarnaast zal een deel van het materieel worden geleverd door het Spaanse ministerie van Defensie, zo voegde hij eraan toe.
President Zelensky en premier Sánchez (screenshot)
De totale steun van Spanje aan Oekraïne bedraagt inmiddels €4 miljard .
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Op 18 maart 1976 werd Aruba’s eerste eigen vlag voor het eerst gehesen en sinds dat jaar staat deze datum bekend als Día di himno y bandera (Dag van het volkslied en de vlag). Daarmee vieren vlag en volkslied vandaag hun 50-jarig jubileum.
Links: Het debuut van zowel de Arubaanse vlag als het volkslied was op 18 maart 1976, tijdens een manifestatie in het Wilhelmina Stadion in de wijk Dakota (Oranjestad) / Rechts: Het hijsen van de vlag door twee jonge Arubanen (beide foto’s publiek domein)
Tot 1976 was de vlag van de Nederlandse Antillen in gebruik. Na de invoering van de Arubaanse vlag verdween één van de zes sterren (die voor de zes eilanden stonden) van het Antilliaanse dundoek.
De Antilliaanse vlag werd afgeschaft op 10 oktober 2010: Curaçao en Sint Maarten kregen een status aparte en Bonaire, Sint Eustatius en Saba werden gemeenten binnen het koninkrijk.
De twee versies van de vlag van de Nederlandse Antillen. Links met zes sterren (1959-1986) en rechts met vijf sterren na de uittreding van Aruba (1986-2010)
Aruba was Curaçao en Sint Maarten voor met zijn status aparte, op 1 januari 1986 werd het een apart land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Een eigen vlag hadden ze toen dus al tien jaar
De Arubaanse vlag is lichtblauw met een rode vierpuntige, met wit omzoomde ster. Dwars over de gehele lengte van de onderste helft van de vlag twee horizontale, parallel lopende gele strepen.
De vlag was het resultaat van een ontwerpwedstrijd, de Vlag Commissie bestond uit Julio Maduro, Epi Wever en Roland Donk, die reeds maanden vóór die bewuste 18 maart 1976 bezig waren ontwerpen te beoordelen. Het was al maart toen vexillologe (vlaggenspecialist) Sarah Bollinger (1938-2011) uit de Verenigde Staten erbij werd gehaald om te helpen bij de keuze.
Het Plaza Turismo (2013) in Oranjestad met kleurige letters, de rode ster van de vlag én de vlag zelf (publiek domein)
De commissie had op dat moment drie ontwerpen op het oog. Sarah Bollinger nam deze als uitgangspunt, maar haalde ook elementen uit de overige inzendingen. De wens was om de vlag vooral eenvoudig te houden en toch onderscheidend, waarin tevens het karakter van het eiland naar voren moest komen. De vlag werd uiteindelijk aangenomen met 13 stemmen vóór en 6 tegen. Voor het volkslied was de stemverhouding 14 stemmen vóór en 5 tegen.
Enige vaste bewoners van Aruba (publiek domein)
Het amalgaam van al deze overwegingen is de hierboven beschreven vlag. De lichtblauwe kleur staat voor de zee en de lucht, het is dezelfde kleur blauw als die van de vlag van de Verenigde Naties. De rode ster staat voor het eiland zelf en de vier talen die men er spreekt: Spaans, Engels, Papiaments en Nederlands. De kleur rood staat voor vaderlandsliefde. Het witte kader rond de ster staat voor de hagelwitte stranden en de branding van de golven en tevens voor gerechtigheid, orde en vrijheid. De gele strepen staan voor de status aparte en voor het toerisme en de industrie en Aruba’s mineralen.
Naast de eilandvlag is er ook een vlag voor de gouverneur van Aruba. Sinds 1 januari 2017 is dat Alfonso Boekhoudt (1965). Deze vlag is wit, boven en onder afgezet met smalle rood-wit-blauwe banen. In het midden een rond ‘doorkijkje’ naar de Arubaanse vlag: de rode ster en de twee gele strepen tegen een lichtblauwe achtergrond.
Volkslied
Op deze dag wordt het volkslied, zoals de naam van deze dag al doet vermoeden, ook gezongen. Het heet Aruba dushi tera (Aruba mooi land) en werd geschreven door Juan Chabaya Lampe op muziek van Rufo Wever.
17 maart 461 (volgens sommige bronnen kan dit ook 460 of 493 zijn) is volgens de overlevering de sterfdag van Sint Patrick, de beschermheilige van Ierland. De dag herdenkt Sint Patrick en daarmee het begin van het christendom in Ierland, maar meer in het algemeen is het ook een dag waarop de Ierse cultuur en geschiedenis gevierd worden.
Patrick werd geboren rond het jaar 385 in het tegenwoordige Engeland, toen nog een Romeinse provincie (tot 409/410). In een bewaard gebleven brief, de Declaration genaamd, die hoogstwaarschijnlijk door Patrick zelf werd geschreven, wordt verhaald over zijn levensloop.
Op zijn 16e werd hij door Ierse plunderaars ontvoerd en als slaaf overgebracht naar Keltisch Ierland, waar hij als herder te werk werd gesteld. Gedurende deze periode “vond hij God”. Een stem liet hem vervolgens weten dat hij naar de kust moest vluchten, waar een schip op hem zou wachten om hem terug naar huis te brengen. Aldus geschiedde en in het inmiddels post-Romeinse Engeland werd Patrick vervolgens priester.
Rond 432 keerde hij terug naar Ierland om de “heidense” Kelten te evangeliseren. Hier hield hij zich de rest van zijn leven mee bezig, voornamelijk in de noordelijke helft van het land.
Eén van de symbolen van Ierland is het klaverblad. Dit zou (opnieuw volgens overlevering) terug te voeren zijn op Sint Patrick. Hij gebruikte de drie blaadjes van de plant tijdens zijn evangelisatie om de Heilige Drie-eenheid uit te leggen. Hier komt ook de nationale kleur van Ierland, het groen, vandaan.
Al vanaf de 9e of 10e eeuw wordt St. Patrick’s Day in Ierland gevierd, maar na massale emigraties, voornamelijk in de 19e eeuw, is het ook in andere landen een belangrijke feestdag, zoals in Canada en de Verenigde Staten.
Sinds 1903 is het een officiële feestdag in Ierland en de dag wordt gevierd met optochten, muziekfestivals, dansen en de Vastentijd wordt gedurende deze dag eventjes aan de kant geschoven.
Sint Patrick op ‘zijn’ dag in Cork, de tweede stad van Ierland (publiek domein)
Het is tevens een officiële feestdag in Noord-Ierland, in de Canadese provincie Newfoundland and Labrador en op het eiland Montserrat.
St. Patrick’s Day op Montserrat (screenshot)
In drie Amerikaanse steden aan de oostkust, New York, Boston en Savannah, waar destijds heel veel Ieren naar toe verhuisden, wordt St. Patrick’s Day uitgebreid gevierd. De grootste St. Patricks’s-optocht ter wereld vind plaats in New York. Maar ook elders in de V.S. wordt de dag gevierd.
Ook in ver uit elkaar liggende landen als Australië, Japan, Zwitserland, Argentinië en Nieuw-Zeeland gaat de dag niet ongemerkt voorbij.
St. Patrick’s Day-parade in Japan (publiek domein)
De vlag
Vlag van Ierland (1916-heden)
De vlag van Ierland is een verticale driekleur van groen, wit en oranje. Vanaf 1830 komt de vlag, naar voorbeeld van de Franse tricolore in gebruik. Met de revolutie van 1916 werd de vlag het symbool voor het nieuwe Ierland. De volgorde van de banen werd officieel in 1920 en vanaf 1922 is het de wettelijk erkende vlag van het land. Die wettelijke status wordt echter pas bekrachtigd op 29 december 1937.
Een vroege afbeelding van de Ierse vlag zoals we die nu kennen: de foto stamt uit 1921 en laat een groep van T.D.’s (Teachtaí Dála: Parlementsleden van het Lagerhuis) zien, met achter hen twee mannen met de Ierse driekleur (trídhathach), de heren vooraan zijn v.l.n.r.: Harry Boland, Art Ó Bríain, Éamon de Valera en Sean T. O’Kelly, het vijfde parlementslid is ongeïdentificeerd (publiek domein)
De kleur groen symboliseert het ‘groene eiland’ en staat tevens voor de kleur van de katholieken en voor de Keltische en Normandische geschiedenis. De kleur oranje komt van koning-stadhouder Willem III van Oranje-Nassau en staat voor de protestanten in Ierland.
De witte baan in het midden is symbolisch bedoeld als de vrede-kleur tussen deze bevolkingsgroepen.
Maat + verwarring
De Ierse vlag heeft een voor vlaggen afwijkende maat: de meeste vlaggen hebben een lengte-breedte verhouding van 2:3, maar bij Ierland is dat officieel 1:2. Officieel inderdaad, want die maatvoering is zo ongebruikelijk dat de vlag net zo vaak in de 2:3-ratio te zien is. De vlag wordt in Ierland doorgaans aangeduid als trídhathach(driekleur).
Een vlag waar de Ierse weleens mee verward wordt, is die van Ivoorkust. De Ivoriaanse vlag is de Ierse vlag in spiegelbeeld, dus oranje, wit en groen. In tegenstelling tot de Ierse vlag, heeft de Ivoriaanse de standaardmaat van 2:3.
Ireland to the rescue
De gelijkenis kwam goed van pas bij de World Indoor Athletics Championships van maart 2018 in Birmingham (VK), toen de Ivoriaanse hardloopster Murielle Ahouré de 60m bij vrouwen won. Er was echter zo gauw geen vlag van haar land voorhanden. Ierland-supporter David Keneally bracht echter redding door haar de vlag van zijn land toe te stoppen. Door er achterstevoren mee door het stadion te paraderen, leek het toch echt de vlag van Ivoorkust!
Links: Vlag van Ivoorkust (1959-heden) / Rechts: Murielle Ahouré met de zogenaamde Ivoriaanse vlag in 2018 (maar eigenlijk de Ierse) (foto: Michael Steele)
Vandaag is de sluitingsceremonie van de Paralympische Winterspelen 2026 die gehouden werden in Milaan en Cortina d’Ampezzo.
Met zeven medailles (drie keer goud, drie keer zilver en één keer brons) eindigde Nederland op de negende plaats in het eindklassement. Het is daarmee de beste prestatie ooit op de Paralympische Winterspelen. Zitskiër Jeroen Kampschreur veroverde maar liefst drie gouden medailles.
Jeroen Kampschreur op weg naar zijn derde gouden medaille, eerder vandaag (screenshot)
Op de eerste drie plaatsen eindigden China, de Verenigde Staten en Rusland. De sluitingsceremonie is vanavond in het Stadio Olimpico del Ghiaccio in Cortina d’Ampezzo.
Vlag Paralympische Spelen(2004/2019-heden)
Vlag Paralympische Spelen (2019-heden)
De Paralympische vlag is wit met daarop drie zogenaamde agitos in de kleuren rood, blauw en groen. De agitos zijn asymmetrische sikkelvormige symbolen (het woord zelf betekent “ik beweeg” in het Latijn).
De vlag is relatief nieuw en stamt uit 2019. Het is echter een aangepaste versie van een logo/vlag ontworpen in april 2003 door het Duitse reclamebedrijf Scholz & Friends, maar toen met donkerder tinten voor de agitos.
Vlag Paralympische Spelen (2004-2019)
Het werd als logo op kleine schaal geïntroduceerd voorafgaand aan de Paralympische Zomerspelen van 2004 in Athene. Bij de sluitingsceremonie op 28 september echter werd de nieuwe vlag met dit symbool onthuld bij het aanbieden aan de volgende gaststad voor 2008: Beijing. De vlag werd echter voor het eerst gebruikt tijdens de Paralympische Winterspelen van 2006 in Turijn (Italië).
Pa en T’aeguk-vlaggen(1988-2004)
De agitos-vlag verving twee eerdere Paralympische vlaggen, die beide uit Zuid-Korea stammen. De eerste versie deed zijn intrede bij de Paralympische Zomerspelen van 1988.
Deze vlag was wit met daarop vijf Koreaanse pa-symbolen: drie boven (blauw, zwart en rood) en twee onder (geel en groen). Twee van deze pa-symbolen boven elkaar geplaatst (waarbij de bovenste omgedraaid wordt) vormen het T’aeguk-symbool, dat ook prominent op de Zuid-Koreaanse vlag staat (wij kennen het beter als yin en yang).
Links: Vlag van Zuid-Korea / Rechts: Yin en yang-symbool
In 1990 echter oordeelde het IOC dat de vlag met de vijf pa gewijzigd diende te worden: ze leek teveel op de Olympische vlag, aldus het bezwaar. Het IPC knutselde de pa vervolgens deels over elkaar heen en plaatste ze in een cirkel. In november 1991 werd dit ontwerp door IPC-leden van tafel geveegd. Men wilde de vlag houden zoals ze was.
Links: Vlag van de Paralympische Spelen met vijf ‘pa’ (1988-1992) / Rechts: Vlag van de Paralympische Spelen met drie ‘pa’ (1992-2004)
Als door een adder gebeten, reageerde het IOC dat het verdere samenwerking met het IPC zou opschorten, als de vlag niet gewijzigd werd. Het IPC koos toen eieren voor z’n geld en kleedde de vlag in maart 1992 enigszins uit door de gele en de zwarte pa te verwijderen, zodat er drie overbleven: groen boven, rood en blauw onder. Aangezien de voorbereidingen voor de Paralympische Winterspelen van 1994 in Lillehammer, Noorwegen toen al vergevorderd waren, waarbij de versie met de vijf pa al in het marketing-programma was opgenomen, werd de vijf pa-versie nog even getolereerd, maar bij de sluitingsceremonie werd de drie pa-versie voor het eerst geïntroduceerd.
Links: Twee Noorse postzegels uit 1994, waar het Paralympische logo met de vijf ‘pa’ nog op staat, hoewel het achter de schermen al was aangepast, postzegelontwerp: Bruno Oldani / Rechts: Australische postzegel uit 2008 met het portret van succesvol Paralympisch zwemmer (tegenwoordig parlementslid) Matthew Cowdrey (1988) met het eerste (donkere) ‘agitos’-logo, postzegelontwerp: Simone Sakinofsky
Het was deze versie die te zien was bij de Paralympische Zomerspelen van 2004 in Athene, Griekenland. Achter de schermen was ze toen echter al vervangen door de agitos-vlag, toen nog in de versie met donkerder kleuren. In 2019 werd deze dus uiteindelijk vervangen door de versie die we nu kennen, met de agitos in heldere kleuren.
Op 15 maart 1820 werd Maine toegelaten tot de Unie van de Verenigde Staten van Amerika als 23e staat. Tot die tijd was Maine een onderdeel van Massachusetts. De inwoners van Maine waren echter niet erg tevreden met de mate van bescherming vanuit Massachusetts gedurende de tweede oorlog met Groot-Brittannië in 1812, the War of 1812. Verder waren de Mainers over het algemeen veel liberaler dan de Massachusettsans en dus werd de stap gewaagd en werd statehood aangevraagd.
De Verenigde Staten voerden in die tijd een precair toelatingsbeleid uit, waarbij nauwlettend het evenwicht tussen slave states en free states in de gaten werd gehouden. Een gebied wat zich aanmeldde voor de Unie moest van tevoren hierin een keus maken. Verder moest een gebied tenminste 60.000 inwoners hebben. Nadat Alabama tot de Unie was toegetreden in 1819 was er weer een evenwicht in slavenstaten en vrije staten. Toen het Congres de toelating van slave state Missouri in 1820 goedkeurde, moest dat evenwicht direct hersteld worden met een free state en dat werd Maine.
De vlag
Vlag van Maine (1909-heden)
De vlag van Maine is er een uit de serie statenvlaggen met staatswapen of -zegel erop en werd ingevoerd op 23 februari 1909, waarmee de eerste vlag uit 1901 werd vervangen.
Van dit soort statenvlaggen zijn er maar liefst dertig. Eenentwintig vlaggen met staatszegel (meer dan de helft van de staten dus) hebben een donkerblauw veld, zoals Maine. Amerikaanse vlaggenkundigen noemt dit soort vlaggen schertsend SOB’s (Seal On a Bedsheet / Zegel op een een bedlaken). Een wettelijke beschrijving van de vlag bestaat niet en daarom is de afbeelding van het wapen, hoewel in de basis overal hetzelfde, toch enigszins variabel qua uitvoering.
Het staatswapen van Maine
Het schild in het midden heeft een zwierige rococo-rand. De afbeelding op het schild is een naturalistische voorstelling van een dennenboom (afkomstig van de eerste vlag) met een in de schaduw van de boom rustende eland. Een bos vormt de achtergrond. Er zijn twee menselijke schildhouders: een boer met een zeis aan de broekingszijde en een zeeman met een anker aan de vluchtzijde.
Boven het schild is de Poolster afgebeeld in een vijfhoekige stralenkrans. Tussen schild en stralenkrans is een rode banderol te zien met de tekst Dirigo (Ik leid), het staatsmotto. Een tweede banderol, ditmaal in lichtblauw, is onder het schild geplaatst, met hierop in kapitale witte letters Maine.
Algemeen wordt aangenomen dat het globale ontwerp van parlementslid Benjamin Vaughn (1751-1835) is, terwijl de uitwerking ervan van de hand van Bertha Smouse (?-1839) is.
De vlag is niet bijster populair, maar wetsvoorstellen in 1991, 1997 en 2025 om de vlag te vervangen door de originele uit 1901 haalden het niet.
In 2001 onderzocht de Amerikaanse vlaggenvereniging North American Vexillological Association (NAVA) hoe het stond met de populariteit van de staten- en territoria-vlaggen van de V.S. en de provincievlaggen van Canada. Van de in totaal 72 vlaggen eindigde Maine op de niet bijster hoge 60e plaats.
Ze kwam al een aantal malen ter sprake: de eerste vlag van Maine: ze was in gebruik tussen 21 maart 1901 en 23 februari 1909 en was vaalgeel met een dennenboom en een blauwe ster bovenin de broekingszijde. Smaken verschillen natuurlijk, maar in een statenverbond met veel vlaggen die nogal op elkaar lijken, is dit ontegenzeggelijk een opvallender vlag, dankzij de eenvoud en de kleur. Dus wie weet, ooit…?
Drie vlaggen vandaag (+ 1 extra). Vlaggen 1a en 1b:
Het is wat verwarrend dat Hongarije twee dagen kent die beide worden aangeduid als Nemzeti Ünnep (Nationale Feestdag), ze hebben namelijk totaal andere achtergronden. De feestdag met dezelfde naam op 23 oktober herdenkt namelijk de Hongaarse Opstand van 1956.
De Nationale Feestdag van vandaag, 15 maart, herdenkt de Hongaarse Revolutie van 1848, die doorliep tot in 1849. De revolutie begon in Pest en Boeda en leidde tot een onafhankelijkheidsstrijd tegen het heersende Keizerrijk Oostenrijk.
Affiche voor de Nationale Feestdag van 15 maart
Het is een dag met speeches, muziekuitvoeringen en veel mensen dragen een kokarde in de nationale kleuren rood wit en groen.
De vlag
De vlag van Hongarije is een driekleur van horizontale banen in rood, wit en groen, afkomstig uit het staatswapen. Als zodanig is de vlag sinds 1848 in gebruik.
De vlag van Hongarije zonder en met wapen (1848-heden)
De vlag wordt zowel met als zonder het Hongaarse wapen gebruikt. In de communistische tijd werd een sovjet-model wapen gebruikt met korenaren, een hamer en een rode ster (zie boven), maar na het herstel van de sovjet-macht in november 1956, werd dit symbool voortaan weggelaten. Sinds 1990 is het oorspronkelijke wapen weer in gebruik, dat ondanks dat Hongarije een republiek is, nog steeds gekroond is met de Stefans-kroon.
Links: Het wapen van Hongarije / Rechts: De Donau ter hoogte van Visegrád (publiek domein)
Het wapen is in tweeën gedeeld: -links: een schild met vier rode en vier zilveren balken, waarbij de zilveren balken staan voor de rivieren Donau, Tisza, Drau en Sava -rechts: drie groene bergen, de Tátra, de Mátra en de Fátra, op de middelste top een kroon, daarboven een zogenaamd patriarchaal kruis in wit.
Voor officieel gebruik heeft de Hongaarse vlag een maatvoering van 1:2, wat de vlag zeer langwerpig maakt. In het dagelijks gebruik zien we echter de gebruikelijker verhoudingen van 2:3. Die vlaggengrootte wordt overigens ook gebruikt voor de Hongaarse handelsvlag.
Op 14 maart 2003 werd de Westerscheldetunnel geopend en daarmee is hij vandaag 23 jaar oud. Met zijn 6,6 km lengte is het de langste tunnel in Nederland. Na de opening verdween het Westerschelde-veer tussen Kruiningen en Perkpolder. Dat tussen Vlissingen en Breskens werd een fiets/voet-veer, fast ferry genaamd
Uiteraard is dit vanuit het perspectief van ‘boven de Westerschelde’ geschreven: vanuit Zeeuws-Vlaanderen was nu plots de rest van Zeeland makkelijker te bereiken.
Sinds 30 december 2024 is de tunnel tolvrij, behalve voor vrachtverkeer.
Scheur
In 2022 werd er in het laatste deel van de Oostbuis van de tunnel, richting Zuid-Beveland, een scheur van 30 meter ontdekt, in het midden waarvan een breuk zit. De scheur strekt zich uit over vijftien tunnelringen.
De reparatie wordt een complexe operatie en wordt uitgevoerd vanaf 11 januari 2027, waarbij de Oostbuis vier maanden lang niet gebruikt kan worden. De Westbuis wordt in die maanden gebruikt voor zowel noord-zuid als zuid-noord verkeer, waarbij de rijrichting om-en-om wordt gewisseld, via een ‘blokrij’-systeem, waarbij er een reserveringssysteem komt om het verkeer letterlijk in goede banen te leiden.
De vlag
Vlag van Zeeuws-Vlaanderen (2009-heden)
De Zeeuws-Vlaamse vlag bestaat sinds 2009. Dingeman de Koning uit Axel ontwierp hem volgens heraldische regels.
Dingeman de Koning, ontwerper van de vlag (screenshot)
De bovenste rode strepen komen uit wapen en vlag van Sluis, de onderste blauwe strepen uit die van Terneuzen en stellen de Noordzee, de Westerschelde en het Zwin voor.
De vlaggen van Sluis (2003), Terneuzen (2003) en Hulst (1956)
De gele baan met Leeuw herinnert aan de vlag van Hulst en aan die van Vlaanderen, waarin ook een zwarte leeuw is afgebeeld. Zeeuws-Vlaanderen voelt zich verbonden met Nederland, en dat wordt uitgedrukt met de kleuren rood-wit-blauw. De verbondenheid met Vlaanderen komt terug door de kleuren zwart-geel-rood.
De vlaggen van Vlaanderen, Nederland en België
Dat juist symbolen van Sluis, Terneuzen en Hulst zijn gekozen, kwam niet alleen goed uit om die verbondenheid weer te geven, maar tevens omdat deze drie steden de naamgevers zijn van de huidige drie gemeentes waaruit Zeeuws-Vlaanderen bestaat.
In het oorspronkelijke ontwerp stond de Leeuw in het midden van de vlag, maar de Hoge Raad van Adel gaf als tip mee het dier iets meer naar de broekings- of mastzijde te plaatsen. Als het niet al te hard waait, is dit het vlaggedeelte wat als eerste zichtbaar is bij een zuchtje wind.
Het gedachtengoed van de vlag wordt bewaard en bewaakt door de Stichting De Zeeuws-Vlaamse vlag.
Locatie van Mauritius in de Indische Oceaan (publiek domein)
Het eiland Mauritius was onbewoond toen de Portugezen er in 1507 landden, ze noemden het Cirne (Zwaan). Het werd enige tijd gebruikt als tussenstop op reizen naar Zuidoost-Azië, maar ze vestigden zich er niet.
In 1598 landde er een Nederlandse vloot onder bevel van vice-admiraal Wybrand van Warwijck. Onder zijn leiding werd er op beperkte schaal gekoloniseerd aan de oostkant van het eiland. Het eiland werd omgedoopt tot Mauritius, naar Prins Maurits van Oranje, stadhouder en legeraanvoerder van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
Maurits van Nassau, prins van Oranje (1567-1625). legeraanvoerder en stadhouder van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, waar Mauritius zijn naam aan te danken heeft, detail van een schilderij uit 1608 door Michiel van Mierevelt (1566-1641), uit de collectie van het Paleis van Versailles
Net als de Portugezen gebruikten de Nederlanders het eiland als tussenstop naar de Oost. Vanaf 1638 werd door de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) de rietsuikerteelt geïntroduceerd en daarmee ook 300 slaven om op de plantages te werken. Omdat Mauritius los van de Nederlanders onbewoond was, werden slaven uit Madagaskar gehaald. In 1695 werd het eiland zwaar getroffen door een orkaan, waarna de VOC er geen heil meer in zag om opnieuw in het eiland te investeren. In 1710 verkaste de VOC naar Kaap de Goede Hoop, aan de zuidpunt van het huidige Zuid-Afrika.
Konvooi van slaven in Afrika door een onbekende schilder, circa 1859, collectie Musée Quai Branly (publiek domein)
De Nederlanders werden opgevolgd door de Fransen in 1715, waarna het eiland voortaan als Île de France door het leven ging. Vanaf 1721 vond er een herkolonisatie plaats en werden er nieuwe slaven naar het eiland gebracht, niet alleen vanuit Madagaskar, maar ook vanuit het Afrikaanse vasteland om de suikerrietplantages te bewerken. Om een idee te krijgen van het bevolkingsaantal: in 1735 woonden er 838 mensen, waarvan er 648 slaaf waren,
In 1810 was er een nieuwe machtswisseling, toen de Britten het eiland op de Fransen veroverden, in eerste instantie om de Franse kaperij waarvan veel Britse schepen het slachtoffer waren, te doen stoppen. Het eiland kreeg onder de Britten zijn oude naam Mauritius terug en werd een kroonkolonie. Het aantal slaven was inmiddels gegroeid naar 63.821. Bij de Vrede van Parijs van 1814 (na de val van Napoleon) werd het officieel ingelijfd bij het Verenigd Koninkrijk. En hoewel het Britse parlement in 1807 de Abolition of Slave Trade Act (Afschaffing van de Slavenhandelswet) had aangenomen, was de praktijk weerbarstiger en werd de slavernij nog illegaal in stand gehouden tot 1 februari 1835.
Omdat het werk op de plantages evenwel toch moest doorgaan, rekruteerde het V.K. goedkope contractarbeiders uit Brits-Indië (nu India), Maleisië en China, om de slaven te vervangen. Het verklaart de diverse samenstelling van de bevolking van Mauritius.
Fastforward naar 1968: Mauritius wordt onafhankelijk, maar wel als lid van het Gemenebest, waardoor Koningin Elizabeth het titulair staatshoofd bleef. De laatste verandering dateert van 12 maart 1992: vanaf die datum is Mauritius een onafhankelijke parlementaire republiek met een president als staatshoofd.
De eilandstaat Mauritius bestaat naast het hoofdeiland Mauritius uit de eilanden Rodrigues (560 km oostelijker), Agaléga (1.050 km noordelijker) en St. Brandon (een verzameling eilandjes, zandbanken en riffen (430 km noordoostelijker). Deze verzameling eilandjes staat ook bekend onder de naam Cargados Carajos.
Het eiland Agaléga vanuit de lucht (fotograaf onbekend)
De vlag
Vlag van Mauritius (1968-heden)
De vlag van Mauritius werd geïntroduceerd op 12 maart 1968, toen Mauritius een onafhankelijke republiek werd. Het is een horizontale vierkleur in rood, donkerblauw, geel en groen.
Gurudutt Moher (1924-2017), ontwerper van de vlag van Mauritius? Of toch niet? (fotograaf onbekend)
Algemeen wordt aangenomen dat Gurudutt Moher, een onderwijzer aan de Maheswarnath Regeringsschool in Triolet, de vlag ontwierp. Maar daar is niet iedereen van overtuigd: volgens Soonanda Toolsee-Bhungee zou de vlag zijn ontworpen door twee leerlingen van Gurudutt Moher, namelijk Sakurdutt Toolsee (haar vader) en een zekere Shyamsundur. Volgens haar zou haar vader destijds ook een officieel document hebben ontvangen als dank voor het ontwerp. Helaas lijkt het document verloren te zijn gegaan, waardoor haar verhaal niet bewezen kan worden.
De vier kleuren hebben zowel een symbolische als politieke betekenis, Rood vertegenwoordigt de strijd voor vrijheid en onafhankelijkheid, blauw staat voor de Indische Oceaan, waarin Mauritius gelegen is, geel vertegenwoordigt het licht van de vrijheid dat over het eiland schijnt en groen symboliseert de landbouw van Mauritius en tevens de overheersende kleur gedurende de twaalf maanden van het jaar.
De kleuren weerspiegelen tevens de politieke situatie zoals die in 1968 bestond en staan voor politieke partijen: rood voor de Parti Travailliste, (een sociaal-democratische partij), blauw voor de PMSD (een conservatieve partij), geel voor de IFB (socialistisch en Indo-Mauritiaans) en groen voor de CAM, (een islamistische partij).
De vlag staat bekend onder twee namen (Engels en Frans): FourBands and Les Quatre Bandes.
Een week na het bezoek van de Nederlandse ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken aan Oekraïne, kwam de onlangs aangetreden premier Jetten zijn belofte aan president Zelensky na om elkaar snel te ontmoeten.
Premier Rob Jetten na zijn aankomst in Kiev met president Zelensky (foto gedeeld door de president)
Afgelopen weekend reisde Jetten naar Kiev, waar president Zelensky hem ontving. Na een kenningsmakingsgesprek tussen de twee leiders, waarbij de president Jetten bedankte voor dit “belangrijke en symbolische bezoek aan Oekraïne”, vrijwel direct na zijn aantreden als hoofd van de nieuwe regering, werd er daarna samen met Jetten’s meegereisde delegatie met de president en zijn staf over verschillende hete hangijzers gesproken.
Premier en president spraken eerst afzonderlijk (foto gedeeld door de president)
“Nederland heeft ons vanaf het begin van deze oorlog op vele vlakken gesteund. Dit omvat defensiesteun en hulp aan onze energiesector. Vandaag hebben Rob en ik gesproken over energie en de voorbereidingen voor het volgende seizoen. Steun voor sancties tegen Rusland, evenals politieke steun voor Oekraïne. We waarderen vooral uw inzet voor justitie, om alle Russische oorlogsmisdadigers en Rusland zelf ter verantwoording te roepen voor deze volstrekt ongeprovoceerde agressieoorlog,” aldus de president.
President Zelensky en premier Jetten lopen naar de vergaderzaal (foto gedeeld door de president)
Zelensky informeerde de premier over de situatie op het slagveld en de aanhoudende Russische aanvallen. Jetten betuigde zijn medeleven met de slachtoffers van de Russische terroristische aanslagen en verzekerde dat Nederland Oekraïne actief zal blijven steunen op diverse gebieden.
Beide delegaties aan de vergadertafel (foto gedeeld door de president)
“We hebben de ambitie en de intentie om de drone-productie uit te breiden. We willen dit samen doen, dus met zowel Nederlandse als Oekraïense bedrijven. Zo kunnen we de productie in beide landen opvoeren om ervoor te zorgen dat we alle troepen op het slagveld zo snel mogelijk kunnen bevoorraden en de productie voor heel Europa kunnen verhogen”, aldus Jetten.
Premier Jetten met zijn team (foto gedeeld door de president)
Er werd ook gesproken over de uitdagingen die de oorlog in het Midden-Oosten en de Iraanse aanvallen op alle Golfstaten met zich meebrengen. “De landen in de regio en de Verenigde Staten hebben zich tot Oekraïne gewend voor steun en wij zullen hen de nodige middelen verschaffen en bovenal onze expertise – de ervaring van ons leger – om zich te beschermen tegen Shaheds (aanvalsdrones van Iraanse makelij), kruisraketten, enzovoort. Maar het is belangrijk dat dit voorbeeld van de Verenigde Staten en de Golfstaten die zich tot Oekraïne wenden, ook een impuls wordt voor Europa en onze andere partners, een impuls om te doen wat nodig is voor gedeelde veiligheid op ons continent,” aldus de president.
President Zelensky en zijn staf (foto gedeeld door de president)
Zelensky roerde ook het onderwerp van financiële steun aan: “Net zoals sancties tegen Rusland nodig zijn, is het twintigste sanctiepakket noodzakelijk. We hopen van harte dat onze partners de blokkade kunnen opheffen. Ik ben Nederland ook dankbaar voor de steun aan de kwestie van een stabiele financiële zekerheidsgarantie voor Oekraïne, €90 miljard voor twee jaar”, benadrukte Volodymyr Zelensky.
President en premier gaven ook een persconferentie (foto gedeeld door de president)
Jetten voegde daaraan toe: “Het is voor Nederland glashelder dat de toekomst van Oekraïne in Europa ligt. Het land hoort bij de Europese familie en moet uiteindelijk lid worden van de EU. Het is belangrijk dat Oekraïne doorgaat met de hervormingen. Daar hebben we het over gehad en ik ben onder de indruk van het werk dat de afgelopen jaren, ondanks de oorlog, al is verricht, inclusief de noodzakelijke hervormingen om EU-lid te worden”.
Premier Jetten en president Zelensky legden ieder een krans bij de Muur van de Gevallenen (foto gedeeld door de president)
Tien doden bij aanval op flatgebouw in Charkov
Zeker tien mensen, onder wie een aantal kinderen, zijn omgekomen na een Russische luchtaanval op een flatgebouw in Charkov. Ook vielen er meerdere gewonden.
Gouverneur Oleg Synegubov van de oblast Charkov tijdens een tv-interview naar aanleiding van de raketinslag, de vlag rechts is die van de oblast Charkov, in gebruik sinds 1999 (screenshot)
Gouverneur van de oblast Charkov, Oleg Synegubov, zei dat een raket zaterdagochtend een vijf verdiepingen tellend woongebouw zwaar beschadigde. Hij voegde eraan toe dat reddingswerkers bezig zijn met het opruimen van het puin. De aanvallen leidden tot luchtalarmen op verschillende plekken in Oekraïne, waaronder Dnipropetrovsk en Zaporizja.
Beeld van de zwaarbeschadige flatwoning in Charkov, waar tien mensen het leven lieten (screenshot UATV)
Het Russische ministerie van Defensie bevestigde dat het drones heeft ingezet voor aanvallen op Oekraïense doelen. Volgens persbureau Interfax werden Oekraïense militaire complexen, vliegvelden en energiecentrales aangevallen.
EU probeert blokkade van Hongarije en Slowakije te omzeilen
Tijdens een volgende week geplande top in Brussel hopen de EU-leiders nog steeds de Hongaarse premier Viktor Orbán en zijn Slowaakse ambtgenoot Robert Fico te kunnen overtuigen zich te houden aan hun oorspronkelijke belofte van december om een lening van €90 miljard aan Oekraïne goed te keuren. Mocht dat echter niet lukken, dan hebben de Baltische staten en Noord-Europese landen een plan om Oekraïne in ieder geval tot de eerste helft van 2026 van de benodigde middelen te voorzien voor essentiële uitgaven. Een bron die bij de besprekingen betrokken was, vertelde nieuwssite Politico dat het totale bedrag daarvoor €30 miljard bedraagt in de vorm van bilaterale leningen, waarvoor geen gecentraliseerd EU-besluit nodig zou zijn.
Het logo van nieuwssite Politico
Verschillende bronnen meldden aan Politico dat Oekraïne momenteel voldoende geld heeft om de dringendste behoeften tot begin mei te dekken, nadat het Internationaal Monetair Fonds (IMF) eind februari een lening van $8,1 miljard goedkeurde en direct een deel hiervan, ter waarde van $1,5 miljard, uitbetaalde. Zonder deze uitbetaling zou het geld eind maart op zijn, waardoor Oekraïne in een zeer kwetsbare positie zou verkeren.
Euro’s (fotograaf onbekend)
In Europese hoofdsteden die Oekraïne gunstig gezind zijn en ook in Kiev, bestaat nog steeds de hoop dat Orbán de verkiezingen op 12 april zal verliezen, omdat de opiniepeilingen daar tot nu toe op lijken te wijzen. Zijn tegenstander, Peter Magyar, zal een gezamenlijke EU-lening waarschijnlijk niet categorisch blokkeren, zeker niet als de Russische olieleveringen via de momenteel beschadigde Druzhba-oliepijpleiding wordt hervat of als de EU stimulansen biedt, zoals het vrijgeven van de momenteel bevroren Europese fondsen voor Hongarije of het goedkeuren van Boedapest’s verzoek om €16 miljard, via het SAFE-programma (Security Action for Europe), het herbewapeningsfonds van de EU.
Links: De Hongaarse premier Orbán (screenshot) / Rechts: De Slowaakse premier Robert Fico (screenshot)
Als Orbán aan de macht blijft, hoopt de EU dat hij uiteindelijk zal inbinden, omdat hij dan niet langer een duidelijke reden heeft om dwars te liggen, Voor nu heeft hij zijn anti-Oekraïense retoriek tot zijn belangrijkste thema gemaakt in zijn verkiezingscampagne. De Slowaakse premier Robert Fico wordt als een minder groot obstakel beschouwd dan Orbán.
Oekraïne raakt militaire fabriek in Brjansk
Het is Oekraïne gisteren rond het middaguur gelukt de Russische Kremniy El-fabriek in de grensregio Brjansk vol te raken. Volgens een woordvoerder van het Oekraïense leger gebeurde dat met een Britse Storm Shadow-raket.
De Kremniy El-fabriek in Brjansk, kort nadat het gebouw door een Oekraïense voltreffer werd geraakt (screenshot)
Volgens president Zelensky was Kremniy El één van Ruslands’s belangrijkste militaire fabrieken. Volgens Zelensky produceerde de fabriek elektronica en onderdelen voor Russische raketten: “Precies die raketten die onze steden, dorpen en burgers treffen”, zo liet de president weten.
Amateurbeeld van de grote rookwolk die in Brjansk te zien was net na de voltreffer (screenshot)
Volgens lokale Russische autoriteiten zijn er minstens zes burgerslachtoffers en 42 gewonden gevallen bij de “terroristische raketaanval”. Kremlin-woordvoerder Dmitri Peskov liet weten dat het “duidelijk was dat de lancering van deze raketten onmogelijk was zonder Britse specialisten”.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Vlagblog 