Tagarchief: Rusland

Oekraïne – Сорок тижнів війни / Veertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Oorlogsmisdaden

De vele Russische beschietingen van de afgelopen tijd, die er voor zorgden dat miljoenen Oekraïeners nu zonder elektriciteit en/of water zitten, kan voor Rusland verstrekkende gevolgen hebben als het aan de NAVO en de G7-landen ligt.

NAVO secretaris-generaal Jens Stoltenberg (1959) tijdens zijn persconferentie in Boekarest op 29 november (screenshot)

Tijdens een bijeenkomst in de Roemeense hoofdstad Boekarest beschuldigde secretaris-generaal van de NAVO, Jens Stoltenberg, Rusland ervan “de winter als een oorlogswapen te gebruiken”. Nu Rusland volop terrein verliest, gooit het land het nu over een andere boeg, zo betoogde hij.
Onder de Geneefse Conventies (een verzamelnaam van verdragen voor internationaal humanitair recht) kunnen aanvallen op burgers en vitale infrastructuur gezien worden als oorlogsmisdaden.

Andriy Kostin (1973), procureur-generaal van Oekraïne (screenshot)

Begin deze week gaf de Oekraïense procureur-generaal Andriy Kostin te kennen de gerichte aanvallen als genocide te zien: hele groepen mensen te laten creperen, met als doel Oekraïne op de knieën te dwingen.

De Duitse minister van Justitie Marco Buschmann (1977) tijdens zijn persconferentrie in Berlijn op 29 november (screenshot)

Tijdens een bijeenkomst in Berlijn van de justitieministers van de G7-landen (de belangrijkste industriële staten) liet de Duitse minister Marco Buschmann weten dat de landengroep gezamenlijk onderzoek wil doen naar veronderstelde Russische oorlogsmisdaden.

Voor wat de NAVO betreft: een toezegging voor meer wapenleveranties plus hulp bij het repareren van cruciale infrastructuur kon Oekraïne in Boedapest ieder geval noteren.

Refuseniks

Het aantal Russische dienstweigeraars, de zogenaamde refuseniks, neemt steeds verder toe. Overal in het oorlogsgebied zijn er gemobiliseerden die weigeren verder te vechten.
Inmiddels zouden er zo’n 300 refuseniks zijn, hoewel dit aantal waarschijnlijk hoger is. Er zijn in ieder geval tien plaatsen bekend waar deze dienstweigeraars bij elkaar gevangen worden gehouden, veelal in kelders, dicht op elkaar onder erbarmelijke omstandigheden.

Geanonimiseerde foto van op elkaar gepakte refuseniks in een kelder, verspreid door de Russische journaliste Anastasia Tsjoemakova op haar ASTRA-kanaal op berichtendienst Telegram (© ASTRA/Anastasia Tsjoemakova)

Veel nieuw gemobiliseerde en meestal ongetrainde soldaten komen in loopgraven onvoorbereid in oorlogssituaties terecht. De refuseniks zien de Oekraïense oorlog niet als de hunne en willen er niet aan deelnemen.
In de kelders worden de dienstweigeraars constant onderworpen aan psychologische druk en intimidaties.
Zo krijgen ze bijvoorbeeld bewust dagenlang geen eten of dreigen met schijnexecuties.
Daarnaast lopen ze tevens het risico te worden aangeklaagd voor desertie, waar tot vijftien jaar gevangenisstraf op staat.

Het ‘toilet’: een oude emmer (© ASTRA/Anastasia Tsjoemakova)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – Тридцять дев’ять тижнів війни / Negenendertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De Russische aanvallen op energievoorzieningen in Oekraïne blijven aanhouden, waardoor zelfs de westelijk gelegen stad Lviv zonder stroom zit. En ook in hoofdstad Kiev werden opnieuw doelen geraakt, waarbij tevens drie doden vielen en zit de stad zondeer water en voor 70% zonder stroom.
Hoewel zelf niet direct geraakt, zit een deel van de grensregio van buurland Moldavië ook zonder stroom.

Een winkel in Lviv verlicht door kaarslicht (screenshot)

De Russische aanvallen van gisteren werden uitgevoerd door ruim 70 kruisraketten, waarvan er 51 door Oekraïne onderschept werden en 5 drones.

Generatoren zijn niet aan te slepen, zoals hier in Lviv (screenshot)

Half Oekraïne zit nu inmiddels zonder stroom, volgens staatsenergiebedrijf Energoatom zijn er ook drie kerncentrales uitgevallen, die hopelijk vanavond weer opgestart kunnen worden.

De verwoeste kraamkliniek in Zaporizja (screenshot)

In Vilnjansk in de regio Zaporizja, werd op dinsdagavond een kraamkliniek door een Russische raket geraakt en liet een twee dagen oude baby het leven. De moeder en een arts, de enige andere personen op dat moment aanwezig, konden uit de puinhopen gered worden.

President Zelensky spreekt de V.N. Veiligheidsraad toe via een videoverbinding (screenshot)

Tijdens een spoedzitting van de V.N. Veiligheidsraad gisteravond laat beschuldigde president Zelensky via een videoverbinding Rusland van terreurdaden. Hij meldde dat naast essentiële infrastructuur ook woonwijken, scholen en ziekenhuizen waren getroffen.
Hij vroeg de Raad zich hierover uit te spreken middels een “stevige reactie”.
Aangezien Rusland als permanent lid van de Veiligheidsraad vetorecht heeft, is het zeer onwaarschijnlijk dat er een officiële veroordeling van het geweld komt.

Barrièretroepen

Volgens de inlichtingendienst van het Britse ministerie van Defensie heeft Rusland vanwege het voortdurende lage moreel van zijn troepen zogeheten ‘barrièretroepen’ of ‘blokkeereenheden’ ingezet, die soldaten die zich terugtrekken of weigeren in de aanval te gaan, neer te schieten.
Rusland zet o.a. speciaal voor deze oorlog vrijgelaten gevangenen in, die door het leger in de frontlinie worden geplaatst, waardoor ze dus eigenlijk van de regen in de drup komen. Ze zijn doorgaans slecht getraind en hebben weinig of geen discipline, noch motivatie om te vechten.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – Тридцять вісім тижнів війни / Achtendertig weken oorlog

Cherson bevrijd

In de achtendertigste week van de oorlog werd Cherson door Oekraïne ingenomen na de aftocht van de Russen (zo’n 30.000 man).
Gevreesd werd voor een valstrik, waarbij Russische rekruten zich in huizen zouden verschuilen om vervolgens een soort van guerilla-oorlog te ontketenen.

De vernielde Antonivskiy-brug over de Dnjeper bij Cherson (screenshot)

Die vrees bleek ongegrond, maar ongevaarlijk was het binnentrekken van de stad niet, specialisten hebben inmiddels zo’n 2.000 mijnen, boobytraps en niet ontplofte projectielen opgeruimd.

De Oekraïense vlag gaat weer in top op het centrale plein in Cherson (screenshot)

Verder zijn er door de Russen zoveel publieke voorzieningen vernield, dat er voor de overgebleven (niet-gedeporteerde) bewoners een tekort is aan water, medicijnen en brood.

Maandag 14 november: president Zelensky komt aan in Cherson (screenshot)

Afgelopen maandag bezocht president Zelensky de heroverde stad, waar ondanks alle ellende een uitgelaten sfeer hing en waar een grote hoeveelheid Oekraïense vlaggen de feestvreugde verhoogden.

Screenshots bevrijding Cherson

President Zelensky spreekt de troepen toe
Daarna wordt er één minuut stilte gehouden om de doden te herdenken
Hierna wordt het volkslied gespeeld: “Ще не вмерла України і слава, і воля” (“Nog is Oekraïne’s glorie niet vergaan, noch zijn vrijheid”)
President Zelensky kijkt hoe de vlag in top gehesen wordt tijdens het volkslied
De Oekraïense vlag speelt een hoofdrol vandaag
Eén van de centrale oplaadpunten voor mobieltjes
Drie jeugdige stadbewoners met vlaggen

Herenigingen

Drie screenshots van familie en vrienden die met elkaar herenigd worden buiten Cherson

Raketten

Op dinsdag, één dag na de vrijheidsviering in Cherson werden er door de Russen (als reactie?) zo’n 90 raketten afgeschoten, waarvan er circa 70 door de luchtverdediging voortijdig konden worden neergehaald. Maar even goed zorgden de overige raketten ervoor dat 15 energiecentrales beschadigd raakten, waardoor zo’n zeven miljoen mensen zonder elektriciteit kwamen te zitten.
In hoofdstad Kiev werden twee flats geraakt in de wijk Pechersk.

Eén van de raketten trof een flat in de wijk Pechersk in Kiev (screenshot)

Polen

Kort erna kwam er een raket neer bij het Poolse dorp Przewodów, zes kilometer van de Oekraïense grens vandaan.
De raket sloeg in bij een graandrogerij, Agrocom, waarbij twee mannen van 60 en 62 omkwamen.

Graandrogerij Agrocom bij het Poolse dorp Przewedów, waar de raket neerkwam (screenshot)

Onduidelijk is tot nog toe wie de raket afschoot, Rusland ontkent ervoor verantwoordelijk te zijn, net als Oekraïne. President Zelensky vertrouwt hierbij op zijn inlichtingendiensten.
Het lijkt echter waarschijnlijk dat het hier om een uit de koers geraakt projectiel gaat, wellicht door een technische storing.

De inslagkrater bij Agrocom (foto: Policja Polski)

Zelfs als het hier om een Oekraïense afzwaaier zou gaan is de algemene teneur in de Westerse wereld dat het uiteindelijk toch de schuld van Rusland is: als president Poetin de oorlog tegen Oekraïne niet was begonnen, zou dit niet gebeurd zijn.
Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van de NAVO, zei hierover: “Als Rusland stopt met vechten, hebben we vrede. Als Oekraïne stopt met vechten, houdt het op te bestaan.”

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Тридцять сім тижнів війни / Zevenendertig weken oorlog

Cherson

De afgelopen week trokken de in Cherson gelegerde Russische troepen zich geleidelijk aan uit de stad, nu het Oekraïense leger dicht genaderd is.
Tegelijkertijd signaleerden de Oekraïeners dat zo rond de duizend pas gerecruteerde Russische soldaten, gekleed in burgerkleding, de stad juist introkken en zich inmiddels in verlaten huizen hebben verschanst.

Dus de mededeling gisteren van de Russische minister van Defensie, Sjojgoe, dat het Russische leger zich terugtrekt, werd in Oekraïne met enige scepsis ontvangen. Nu de bezetters in de laatste weken steeds verder in het nauw zijn komen zitten, kan het ook een valstrik zijn.

Daar een groot deel van de bevolking gedwongen de stad heeft verlaten (volgens Oekraïne zijn ze gedeporteerd), lijkt het erop dat het Russische leger middels een soort van guerilla-oorlog Cherson van huis tot huis wil verdedigen, daarmee het Oekraìense leger uitputtend.
Of het zo zal gaan zullen we moeten afwachten, volgens militaire analisten zou Oekraïne ook de stad kunnen omsingelen en de Russische aanvoerroutes afsnijden.

“Naamkunst” in plaats van een gewoon plaatsnaambord bij de stadsgrens van Beryslav (fotograaf onbekend)

Vooralsnog lijkt het erop dat het Oekraïense leger eerst de ten noorden van Cherson gelegen stad Beryslav wil heroveren. Deze stad ligt eveneens aan de rivier de Dnjepr, dicht bij de strategisch belangrijke Kakhovka-dam met zijn waterkrachtcentrale.

De Kakhovka-dam (1956) in de rivier de Dnjepr (fotograaf onbekend)

President Zelensky meldde op 20 oktober dat de Russen een groot aantal mijnen bij de dam hebben geplaatst, zodat ze de dam kunnen laten springen.
Ni dat geval zouden honderdduizenden mensen in het stroomgebied van de Dnjepr met overstromingen te maken krijgen.
Tegelijkertijd zou het gevolgen kunnen hebben voor de waterhuishouding (koelwater) van de kerncentrale van Zaporizja.

Het Oleksiy Shovkunenko Kunstmuseum (1905/1906) in Cherson (fotograaf onbekend)

Plunderingen

Het lijkt erop dat terugtrekkende Russen in Cherson massaal huizen hebben geplunderd, inboedels, contant geld en ook het Oleksiy Shovkunenko Kunstmuseum moest eraan geloven, hoewel de Russen het “veilig stellen van cultureel belangrijke voorwerpen” noemen.
Van 1 tot 3 november werden door mannen in burgerkleding met machinegeweren drie trucks en een schoolbus volgeladen met, waaronder schilderijen, slechts in doeken gewikkeld.
Voor zover bekend zijn de kostbare ladingen richting het Krim-schiereiland vervoerd.
Een eerdere Russische kunstplundering van zo’n 2.000 voorwerpen vond in juli plaats in Marioepol bij drie verschillende musea.

Het Kuindzhi Kunstmuseum in Marioepol , één van de geplunderde musea, het kreeg ook een voltreffer, zoals te zien is op deze foto (fotograaf onbekend)

Alles van waarde is weerloos

Een veel geciteerde regel uit het gedicht “De zeer oude zingt” uit 1974 van Lucebert, zegt het kort maar krachtig: “Alles van waarde is weerloos” en dat geldt ook in deze zinloze oorlog.
Naast alle slachtoffers is ook het cultureel bezit in Oekraïne de dupe, zoals we hier boven al zagen.

Het klooster van Sviatohirsk (1844) in brand na een Russische beschieting in juni (screenshot)

UNESCO, een van de gespecialiseerde organisaties van de V.N., houdt een lijst bij van verwoeste en beschadigde gebouwen en cultureel erfgoed.
De lijst wordt steeds langer: de laatst gepubliceerde telling is van 8 november. Het gaat inmiddels over 92 kerken, 16 musea, 77 historische gebouwen, 18 monumenten en 10 bibliotheken.

Stremousov

Gisteren werd ook bekend dat de vice-gouverneur van de door de Russen bezette regio Cherson, Kirill Stremousov, bij een auto-ongeluk om het leven zou zijn gekomen, hoewel dit niet onafhankelijk geverifieerd kon worden. Het ongeluk zou op de route tussen Cherson en Armjansk (in het uiterste noorden van de Krim) hebben plaatsgevonden.
Kirill, een pro-Russische Oekraïner, werd twee maanden terug door de Russen tot vice-gouverneur benoemd. Hij werd door de Oekraïense politie gezocht wegens landverraad.

Russische verliezen

Het onderstaande overzicht verscheen op het Twitter-account @MFA_Ukraine, wat staat voor Ministry of Foreign Affairs (Ministerie van Buitenlandse Zaken).
Het laat de verliezen van het Russische leger in cijfers zien per 5 november jl.

We zien dat het volgens Oekraïne gaat om plusminus 75.440 gesneuvelde soldaten, 277 vliegtuigen, 260 helicopters, 2.758 tanks, 1.462 drones (UAV = Unmanned Aerial Vehicle), 155 stuks speciaal materieel, 16 schepen, 5.601 pantserinfanterievoertuigen, 1.776 artillerie-systemen, 391 stuks ‘multiple launch rocket systems’ (MLRS), 4.184 voertuigen en brandstoftanks, 202 stuks luchtafweergeschut en 399 kruisvluchtwapens.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Тридцять шість тижнів війни / Zesendertig weken oorlog

Afgelopen zaterdag vroeg in de ochtend waren er explosies in en rond de haven van Sebastopol, de belangrijkste marinehaven van de Russen op het door hen sinds 2014 bezetten schiereiland de Krim.

Kaart van het Krim-schiereiland met de locatie van havenstad Sebastopol (Sevastopol) (© Institute for the Study of War)

Admiraal Makarov

Wat er precies gebeurde is niet geheel duidelijk. Volgens het Russische ministerie van Defensie viel de schade mee: er zou slechts lichte schade aan een mijnenveger zijn.

De Admiraal Makarov (publiek domein)

Volgens militaire analisten en onderzoekers van OSINT (Open Source Intelligence) zit het anders: middels lucht- en maritieme drones zou er een fregat geraakt zijn en wel de Admiraal Makarov, het nieuwe vlaggenschip van de Russische Zwarte Zeevloot.
De Admiraal Makarov is de laatste tijd veelvuldig gebruikt om kruisraketten op Oekraïense infrastructuur (en soms ook burgerdoelen) af te vuren.

Screenshot uit het filmpje wat op sociale media circuleert (© twitter GeoConfirmed)

Het fregat uit de Admiraal Gringorovich-klasse kwam in 2017 in de vaart en nam de rol van vlaggenschip over nadat de Moskva op 14 april door Oekraïne tot zinken was gebracht.
Op sociale media zijn infraroodbeelden te zien, gemaakt door een maritieme drone (een onbemand bootje met explosieven), terwijl het een marineschip nadert. Het filmpje stopt op het moment dat het het schip raakt.
H.I Sutton, een onafhankelijke militaire analist bij Covert Shores, liet na bestudering van de beelden weten, dat het om een schip uit de Admiraal Gringorovich-klasse gaat en aangezien alleen de tot die klasse behorende Admiraal Makarov tot de Zwarte Zeevloot behoort, gaat hij ervan uit dat het vlaggenschip inderdaad geraakt is.

Rusland liet na de aanval weten dat die was uitgevoerd door Oekraïne en het Verenigd Koninkrijk. Hoewel een militaire operatie door Oekraïne logischerwijs voor de hand ligt, werd er door het ministerie van Defensie niets bevestigd of ontkend, wat volledig binnen hun mediastilte valt, om Rusland niet wijzer te maken.
Het Britse ministerie van Defensie liet echter weten niets met de aanval te maken te hebben.

Infrastructuur

Zowel vóór als na de aanval in de haven van Sebastopol werden er door Rusland veelvuldige raketaanvallen uitgevoerd om infrastructuur te vernielen, zoals elektriciteitscentrales en waterleiding. Met de naderende winter is dat slecht nieuws, het betekent dat veel Oekraïners de komende tijd in de kou zullen zitten of van water verstookt zijn.

Inwoners van Kiev staan in de rij voor water (screenshot)

De watertoevoer is grotendeels hersteld, maar dat geldt maar ten dele voor de elektriciteit.
Hoofdstad Kiev streeft er naar duizend warmtestations op te tuigen. Middels generatoren zouden de inwoners zichzelf dan kunnen opwarmen, warme dranken krijgen en hun telefoons opladen.

Volgens president Zelensky is 40% van het energienet zwaar beschadigd door de Russische aanvallen.
Gisteren sprak hij met de EU-commisaris voor Energie, Kadri Simson.
De Unie zegde toe te helpen bij herstel. De komende dagen moet er een campagne gestart worden om steun te krijgen van de particuliere sector.

President Volodymyr Zelensky ontvangt Kadri Simson, de EU-commissaris voor Energie (screenshot)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Тридцять п’ять тижнів війни / Vijfendertig weken oorlog

In deze vijfendertigste oorlogsweek zijn er ongeverifieerde berichten dat Wit-Rusland (Belarus) opnieuw bij de oorlog betrokken zou kunnen raken.

Wit-Rusland

Wit-Rusland is de noorderbuur van Oekraïne en een vazalstaat van Rusland onder leiding van dictator Aleksandr Loekasjenko, die na de frauduleus verlopen verkiezingen van 2020 alleen als president in het zadel kon blijven met hulp van zijn Russische ambtsgenoot Poetin.
In de eerste weken van de oorlog faciliteerde Wit-Rusland Poetin door Russische troepen de Wit-Russisch-Oekraïense grens te laten passeren. Het was de befaamde lange colonne met bestemming hoofdstad Kiev, die nooit verder kwam dan de buitenwijken en uiteindelijk door Oekraïne werd verdreven.

Ligging van Oekraïne en Wit-Rusland (Belarus) ten opzichte van Rusland (publiek domein)

Wat momenteel in ieder geval bevestigd kan worden, is dat duizenden Russische troepen zich inmiddels hebben verzameld in Wit-Rusland. Oekraïne noemde een getal van 3.200 en president Loekasjenko liet weten dat zo’n 9.000 manschappen kunnen worden verwacht.
Toen de Wit-Russische dictator zijn collega Poetin eerder deze maand ontmoette, liet hij na afloop weten dat Rusland en Wit-Rusland een gezamenlijke regionale troepenmacht zouden vormen ‘ter verdediging’.

Dit alles zou er echter ook op kunnen wijzen dat Rusland opnieuw een front aan het noorden wil openen.
Daarbij zou het ook zo kunnen zijn dat Poetin verwacht dat Wit-Russische troepen ook gaan deelnemen aan zijn “militaire operatie”, zodat Loekasjenko niet buiten schot blijft en mede verantwoordelijk kan worden gehouden voor de oorlog.
Valery Sakhashchyk, de onofficiële minister van Defensie in de Wit-Russische regering in ballingschap (naar Polen gevluchte tegenstanders van Loekasjenko) schat de kans dat Wit-Rusland betrokken raakt bij de oorlog als één op drie.

Valery Sakhashchyk (screenshot)

Overigens zijn er al Wit-Russen die actief deelnemen aan de oorlog. maar dan aan de kant van Oekraïne. Het gaat dan om het Kalinovsky-regiment, dat uit enkele honderden manschappen bestaat.
Woordvoerder van dit regiment, Pavel Kukhta, zei over de eventuele Wit-Russische betrokkenheid, dat zijn bronnen in zijn vaderland hem vertellen dat 90% van het leger niet wil meevechten. Daar komt bij dat training, onderhoud en moraal binnen het Wit-Russische leger er nog erger aan toe zijn dan die bij de Russische troepen.

Zojuist aangekomen en aangetrden Russische reservisten (rechts), bewaakt door Russische militaire politie (links) in het noorden van Wit-Rusland (© Tadeusz Gicza)

De gearriveerde Russen zouden er ook voor trainingsdoeleinden kunnen zijn. De Wit-Russische journalist Tadeusz Gicza meldde op Twitter dat de Russen tot nu toe geen zwaar materieel hebben aangevoerd, slechts “één trein met pontonbruggen, maar geen tanks of pantserinfanterievoertuigen”.
De troepen zelf lijken tot nu toe slechts gemobiliseerde reservisten te zijn, die bewaakt worden door Russische militaire politie, zodat “ze niet kunnen vluchten”.

Dat het hier om reservisten gaat is te zien aan de burgerbepakking op het perron (© Tadeusz Gicza)

Reservisten

Wat de reservisten in het algemeen betreft: sinds de mobilisatie van 21 september zijn dat er inmiddels 300.000.
Dat er veel mis is bij die toegevoegde troepen blijkt uit Russische sociale media. Op video’s is o.a. te zien dat de accomodaties smerig zijn en dat de toiletten overstromen.
Verder zijn er voedseltekorten en werden sommige reservisten opgezadeld met verroeste wapens. De beloofde training blijkt in de praktijk te kort en onvoldoende.

Links: Reservisten liggen in een slaapzaal zonder bedden / Rechts: Badkamer (screenshots)

Sommige reservisten klagen over te krappe en smerige accomodaties, soms in slaapzalen zonder bedden, dus op de grond.
Anderen hebben wel bedden, maar dan buiten in een bos in de vrieskou.
Er was zelfs een groep reservisten die tot hun verrassing in een veld was achtergelaten, zonder eten of onderdak.

Links: Wél bedden (in een bos) maar geen dak boven het hoofd en in de vrieskou / Rechts: Verroest wapen (screenshots)

Afghaanse commando’s?

Sky News maakt er melding van dat Rusland probeert Afghaanse commando’s te rekruteren voor de oorlog in Oekraïne. Deze troepen zijn destijds nog getraind door Britse en Amerikaanse militairen.

Groep commando’s van de Afghan Special Forces op een foto genomen in Kaboel en gedateerd 17 juni 2020 (fotograaf onbekend)

Ze zijn sinds het vertrek van de Amerikanen werkloos. Volgens een anoniem gebleven bron in Afghanistan bestaat de kans dat zo’n 10.000 van deze goedgetrainde commando’s zullen besluiten met Rusland mee te vechten, iets wat zeker z’n weerslag op de strijd zou kunnen hebben.

Sjojgoe

Sergej Sjojgoe, de Russische minister van Defensie heeft de afgelopen week een aantal malen in telefoongesprekken met zijn ambtgenoten in Frankrijk in India, zonder ook maar het minste bewijs, gesuggereerd dat Oekraïne ‘vuile bommen’ zou willen gebruiken in de strijd tegen de Russen.

Korte versie van de fabricage van een ‘vuile bom’ (© Los Alamos National Laboratory)

Een dergelijk explosief bevat nucleair materiaal, wat bij daadwerkelijk gebruik een flink gebied radioactief zou kunnen besmetten.
De reden dat Rusland met een dergelijke bewering komt, zou er op kunnen duiden dat het een reden is om zelf een aanval met kernwapens te kunnen uitlokken.
De Verenigde Staten hebben Rusland de afgelopen tijd herhaaldelijk gewaarschuwd dat het in zo’n geval onmiddellijk militair zal reageren.


De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Тридцять чотири тижнів війни / Vierendertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Ook deze week werd weer gekenmerkt met Russische aanvallen met Iraanse kamikazedrones op Oekraïense energiecentrales en woonhuizen.
Bijna 1200 plaatsen in negen regio’s zitten inmiddels zonder stroom als gevolg van de aanvallen, waaronder steden als Donetsk, Charkov, Loehansk, Zaporizja en Mykolajiv.

Een Iraanse kamikazedrone boven het Oekraïense luchtruim (screenshot)

Iran raakt stilaan steeds verder betrokken bij de oorlog. Naast de leveringen van de kamikazedrones zijn er nu ook leden van de Iraanse Revolutionaire Garde )het elitekorps van het Iraanse regime) naar de door de Russen in 2014 geannexeerde Krim gestuurd om Rusland te helpen met het oplossen van problemen met de drones.
President Zelensky van Oekraïne noemde het Russische verzoek voor Iraanse hulp “een erkenning van hun militaire en politieke bankroet”.

President Volodymyr Zelensky tijdens een van zijn dagelijkse videoboodschappen (screenshot)

De NAVO maakte bekend dat het de komende dagen apparatuur voor luchtverdediging aan Oekraïne zal leveren, evenals anti-dronesystemen.

Cherson

Ondertussen wordt de situatie in Cherson (de eerste grote stad die de Russen veroverden in februari) penibel voor de Russen, wat de nieuwe Russische opperbevelhebber Sergej Soerovok op de Russische staats-tv moest toegeven.
Volgens Soerovok bestookt Oekraïne de stad met Himar-raketten en wordt de bevolking inmiddels geëvacueerd, het zou gaan om 50.000 tot 60.000 mensen.

Bord op de grens van de Cherson Oblast (vergelijkbaar met een provincie) (fotograaf onbekend)

Oekraïne weerspreekt de uitlatingen van Soerovok echter en liet gisteren weten dat Rusland de bewoners van Cherson bang probeert te maken met nepnieuws over beschietingen.

Staat van beleg

De Russische president Poetin kondigde gisteren een staat van beleg af in de door hem onlangs (illegaal) geannexeerde Oekraïense gebieden in de Donbas, die vandaag in moet gaan.
Dat houdt in dat de gebieden onder strenge militaire controle komen te staan, waarbij de vrijheden van burgers beperkt worden.

Slachtoffers

Zoals in elke oorlog stijgt het aantal slachtoffers nog steeds gestaag. Harde cijfers zijn er echter niet en per bron kunnen de aantallen ver uiteenlopen.
Kijken we allereerst naar het aantal burgerslachtoffers: Oekraïne schat dit aantal op 7.000 tot ruim 29.000. Gezien het verschil van 22.000 bij deze cijfers zien we reeds dat er eigenlijk weinig zeker is.
De Verenigde Naties zitten dicht bij de laagste Oekraïnse schatting: ruim 6.000 tot 9.000 slachtoffers.

In september werden bij de op de Russen heroverde stad Izjoem massagraven gevonden (screenshot)

Het aantal gesneuvelde Oekraïense militairen: volgens Oekraïne gaat het dan om 10.000 doden en 30.000 gewonden, 7.200 vermisten (waarvan 56.000 in Russische krijgsgevangenschap).
Volgens Rusland ligt het aantal Oekraïense gesneuvelden echter veel hoger: ruim 61.000 doden en bijna 50.000 gewonden.

Rusland houdt aantal gesneuvelden van zijn eigen leger op 5.937, volgens Oekraïne ligt dat aantal echter veel hoger: ruim 65.000.
Een Amerikaanse schatting zit tussen die cijfers in: 20.000 gesneuvelde Russen en 50.000 tot 60.000 gewonden.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Alaska – Debut American Flag following The Alaska Purchase / Debuut Amerikaanse vlag na The Alaska Purchase (1867)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Alaska is de grootste staat van de Verenigde Staten qua oppervlakte. Om daar ongeveer een idee van te krijgen: voeg Duitsland, Frankrijk, Spanje en de Benelux samen en dan komen we in de buurt. De totale oppervlakte is 1.481.347 km².
Het aantal inwoners echter is slechts 728.903, volgens de laatste gegevens uit 2020.

Kaart van Alaska (© freeworldmaps.net)

Vanaf het derde kwart van de 17e eeuw tot 1867 was Alaska een Russische kolonie onder de naam Russisch Amerika, met als hoofdstad Novo-Arkhangelsk (tegenwoordig Sitka genaamd).

Sitka,tot 1867 Novo Archangelsk, hoofdstad van Russisch Amerika, tekening uit 1869 van Frederick Whymper (1838-1901)

De Russen besteedden nooit veel aandacht aan het immense gebied en koloniseerden het nauwelijks, waardoor het onder leiding van de Russisch-Amerikaanse Maatschappij, nauwelijks winstgevend was. In de jaren ’60 van de 19e eeuw gingen de cijfers van Alaska zelfs in het rood. De Russisch-Amerikaanse Maatschappij liet zijn charter voor het gebied in 1861 verlopen en in de jaren erna werden de geluiden dat Rusland van Alaska afwilde steeds sterker.

Kaart van Russisch Amerika uit “Mitchell’s New General Atlas, containing maps of the various countries of the world, plans of cities, etc.”, published by S. Augustus Mitchell, Jr., 1860 (publiek domein)

Het was de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, William H. Seward, die er in 1864 van vernam. Seward was met zijn grote belangstelling voor de walvisvaart zeer geïnteresseerd en kreeg toestemming onderhandelingen te starten met een persoonlijke vriend van hem, de Russische minister en ambassadeur voor de V.S., baron Eduard von Stoeckl.

Links: William H. Seward (1801-1872) in de jaren ’60 van de 19e eeuw; onbekende fotograaf, restauratie door Adam Cuerden (publiek domein) / Rechts: Eduard von Stoeckl (1804-1892), portret tussen 1855 en 1865, van fotograaf Mathew Brady (1822-1896) (publiek domein)

Von Stoeckl was een groot voorstander van verkoop. Hij was bang dat het Verenigd Koninkrijk vanuit zijn kolonie Canada Alaska zou kunnen veroveren als Rusland met het V.K. in oorlog kwam.
Tevens wilden de Russen zich primair richten op ontginning van grondstoffen in Oost-Siberië.
Ook Stoeckl’s baas, Alexander II, tsaar van Rusland, koning van Polen en groothertog van Finland, was voorstander van verkoop.

Zo begonnen de onderhandelingen. De V.S. dachten eerst aan een aankoopsom van $ 5 miljoen dollar, maar dat vonden de Russen te weinig.

De cheque van $ 7,2 miljoen voor de aankoop van Alaska, gedateerd op 1 augustus 1868 (publiek domein)

Uiteindelijk werd men het op 30 maart 1867 eens over een prijs van $ 7,2 miljoen (zo’n $ 132 miljoen nu) en kon de overeenkomst getekend worden.

“Signing the Alaska Treaty of Cessation” , schilderij van Emanuel Leutze (1816-1868), met de officiële delegaties van de V.S. en Rusland, v.l.n.r.: Robert S. Chew (assistent van Seward en klerk BuZa), William H. Seward, William Hunter (2e assistent van de Minister van BuZa), Waldemar de Bodisco (secretaris van de Russische delegatie), Eduard von Stoeckl, Charles Sumner (voorzitter van de Senate Foreign Relations Committee) en Fred Seward (assistent van de Minister van BuZa en tevens zoon van William H. Seward) (© publiek domein / William H. Seward House, Auburn, New York)

Niet iedereen was blij met de aankoop: de publiek opinie was zeer verdeeld. Tegenstanders noemden aankoop Seward’s Folly (Seward’s Dwaasheid), Walrussia en Polar Bear Garden (IJsbeertuin).

Eerste pagina van de officiële ratificatie van de verkoop van Alaska, gedateerd 20 juni 1867; deze pagina vermeldt de complete titulatuur van Tsaar Alexander II (1818-1881) (National Archives and Records Administration / publiek domein)

De officiële overdracht was een half jaar later, op 18 oktober 1867 in het fort van Sitka, waarbij de Russische vlag gestreken werd en de Amerikaanse gehesen. En dat is vandaag 155 jaar geleden.
In eerste instantie werd Alaska, onder de naam Department of Alaska, bestuurd door militairen, maar vanaf 1884 werd het omgevormd tot het District of Alaska, met aan het hoofd een gouverneur die benoemd werd door de Amerikaanse president.

De eerste paar jaren was er van grote activiteit in de nieuwe aankoop nog geen sprake. Toen er echter in de jaren ’90 van de 19e eeuw goud gevonden werd in Alaska (en in het Canadese Yukon Territory) barstte de Gold Rush (Goudkoorts) los, waardoor duizenden mensen naar het gebied trokken om ook een graantje mee te pikken.

Ongedateerde foto, genomen tijdens de Gold Rush in Alaska, eind 19e/begin 20e eeuw (© publiek domein)

In 1906 werd Juneau de hoofdstad en vanaf 1912 werd Alaska een territorium (officieel een organized incorporated territory of the United States).
Pas op 7 juli 1958 gaf het Amerikaanse Congres toestemming voor toetreding van Alaska als staat binnen de Unie. Op 3 januari 1959 tenslotte, werd Alaska de 49e staat.

De vlag

Vlag van Alaska (1927-heden)

De vlag is blauw met het sterrenbeeld Grote Beer (7 vijfpuntige gele sterren) plus de Poolster (een grotere vijfpuntige gele ster in de top van het uitwaaiende gedeelte).

In 1926 werd door het Alaska Department of the American Legion besloten dat Alaska zijn eigen vlag moest krijgen en organiseerde daartoe een ontwerpwedstrijd, maar dan wel een bijzondere: alleen schoolkinderen uit Alaska tussen de 12 en 18 jaar oud mochten meedoen.

Van de 142 inzendingen werd uiteindelijk het ontwerp van de toen 13-jarige John Bell (Benny) Benson, een weeskind uit Seward, gekozen. Hij verdiende daarmee een schoolbeurs van $ 1.000, een gouden horloge met een inscriptie van zijn vlagontwerp en een trip naar Washington, D.C., om zijn ontwerp te presenteren bij President Calvin Coolidge. Het reisje vond uiteindelijk niet plaats, maar op 2 mei 1927 werd de vlag officieel door het toenmalige territorium Alaska aangenomen.

De originele inzending uit 1926 van Benny Benson (© Alaska State Museum, Juneau)

Wat de symboliek van de vlag betreft: Benny Benson koos voor het blauw als verwijzing naar de kleur van de lucht boven Alaska en tevens voor het veel voorkomende vergeet-me-nietje (vanaf 1949 de ‘staatsbloem’).
Wat de Grote Beer (Ursa Major) betreft: net als in Nederland is dit sterrenbeeld circumpolair, wat wil zeggen dat hij nooit onder de horizon verdwijnt en mits onbewolkt, altijd aan de nachtelijke hemel te zien is.

Het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major) (publiek domein)

Hoewel de Grote Beer uit veel meer sterren bestaat, zijn alleen de 7 helderste op de vlag vertegenwoordigd: deze sterren zijn ook met het blote oog makkelijk te zien, het gaat om Alioth, Dubhe, Alkaid, Mizar, Merak, Phad en Megrez.
Verder staat de Grote Beer ook symbool voor de in Alaska in groten getale voorkomende beren.

Benny Benson (1913-1972) in 1926, met zijn winnende ontwerp (© Alaska State Library Historical Collection)

De Poolster (Polaris) is als de Grote Beer in het zicht is, altijd makkelijk te vinden. Het is de helderste ster van het sterrenbeeld Kleine Beer (Ursa Minor).
Benny Benson wilde de noordelijke Poolster er graag bij hebben omdat hij er vanuit ging dat Alaska op termijn officieel een staat zou worden, waarmee Alaska dan de noordelijkste staat zou zijn. Dit maakte hij gelukkig nog mee in 1959, toen hij 46 was (hij overleed in 1972).
De vlag werd zonder wijzigingen van territoriumvlag een staatsvlag.

De vlag is altijd populair geweest. Dat bleek ook In 2001, toen de Amerikaanse vlaggenvereniging North American Vexillological Association (NAVA) onderzocht hoe het stond met de populariteit van de staten- en territoria-vlaggen van de V.S. en de provincievlaggen van Canada. Van de in totaal 72 vlaggen eindigde Alaska op een mooie 5e plaats.

Oekraïne – Тридцять три тижнів війни / Drieëndertig weken oorlog

In deze drieëndertigste week van de oorlog kwam de explosie op de Krimbrug als een volslagen verrassing.

Aanslag Krimbrug

De in 2018 door president Poetin geopende brug, die het Russische vasteland met het door Rusland in 2014 bezette Krim-schiereiland verbindt, werd in de ochtend van 8 oktober getroffen door een zware explosie, waarna er brand uitbrak.
De brug -een gecombineerde auto- en treinverkeersbrug- liep daarbij behoorlijke schade op. Een deel van de rijbaan werd weggeslagen en een trein met brandstofwagons vloog in brand.

De explosie op de Krimbrug (screenshot)

Links: De in brand staande goederentrein / Rechts: Een deel van het wegdek stortte in (screenshots)

Na inspectie kon de brug later die dag weer vrijgegeven worden, waarbij het verkeer ter hoogte van de instorting deels over één rijbaan geleid werd. Ook het treinverkeer kon uiteindelijk hervat worden.
De brug is voor de Russen essentieel voor bevoorrading van troepen in de door hen bezette gebieden.

De brug na de explosie vanaf het water (screenshot)

Hoewel de aanslag niet werd opgeëist, wordt er toch vanuit gegaan dat Oekraïne erachter zit. Voor de Russen staat het sowieso vast.
Gisteren maakte de FSB, de Russische geheime dienst, bekend dat er acht mensen zijn aangehouden in verband met de aanslag: vijf Russen, de overige drie zouden uit Oekraïne en Armenië afkomstig zijn.

Truck of onderwaterdrone?

Na onderzoek van de FSB naar de ontploffing werd er gemeld dat een exploderende vrachtwagen de oorzaak was. Als bewijs werd een röntgenfoto gepubliceerd van de bewuste vrachtwagen, waarin volgens de FSB 22 pallets, waarin het explosief was verstopt, gewikkeld in kunstof-folie.
De foto is echter van een andere vrachtwagen dan die op beelden van beveiligingscamera’s te zien is. De explosie lijkt net áchter en iets naast de truck te zijn, net op het moment dat het voertuig een helling op de brug wil opgaan.
Die bewuste truck, die op die beelden door Russische beveiligers geïnspecteerd wordt (vóór de explosie), heeft vijf wielen en een dubbele achteras, die op de röntgenfoto heeft er vier. en een enkele as. Daarnaast zit het reservewiel op een andere plaats.

Röntgenfoto van een vrachtwagen, als bewijs opgevoerd door de FSB
De vrachtwagen van de beveiligingsbeelden

Dat een ontploffende vrachtwagen de oorzaak van de explosie zou zijn, wordt door specialisten echter in twijfel getrokken.
Een voormalige Britse explosieven-specialist, die veel IED’s (improvised explosive devices) heeft gezien, vertelde de BBC dat deze ontploffing daar niet op lijkt.
Het lijkt hem waarschijnlijker dat de enorme explosie van ónder de brug kwam, in dat geval waarschijnlijk via een onderwater-drone.

Nieuwe aanvalsgolf

Na de aanslag op de Krimbrug kon men er bijna op wachten en het duurde dan ook niet lang voor Rusland wild op zich heensloeg met een serie van 83 raketaanvallen (waarvan er 41 werden neergehaald) op burgerdoelen en infrastructuur in twaalf verschillende Oekraïense steden, zoals Kiev, Lviv, Ternopil, Dnipro, Zhytomyr, Ivano Frankivsk, Vinnytsja, Khmelnytskyi, Zaporizja en Kropyvnytskyi.

Schade in Kiev na raketinslagen (screenshot)

Naast grote schade aan flats, woonhuizen en energiecentrales, vielen er 19 doden en 105 gewonden.
Volgens militaire experts werden de meeste langeafstandsraketten vanaf de Zwarte Zee afgevuurd.

Ontploffing in Dnipro (screenshot)

Dat president Poetin fel zou reageren na de aanval op de Krimbrug was te voorzien, maar na de benoeming van Sergej Soerovokin als nieuwe opperbevelhebber van het Russische leger (afgelopen weekend), werd daar ongetwijfeld nog een schepje bovenop gedaan.
Ten tijde van de Russische interventie in Syrië stond hij bekend als ‘de slager’, wegens onophoudelijke bombardementen op Aleppo, dat zo ongeveer met de grond gelijk werd gemaakt. Het leverde hem de eretitel “Held van Rusland” op, het bijbehorende lintje werd hem door zijn goede vriend Poetin opgespeld.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)

Oekraïne – Тридцять два тижнів війни / Tweeëndertig weken oorlog

Zoals vorige week al verwacht werd, heeft Rusland vorige week, één dag na het nep-referendum in de oostelijke Oekraïense Donbas-regio’s Donetsk, Cherson, Loegansk en Zaporizja, ‘officieel’ (maar dus illegaal) geannexeerd en president Poetin ondertekende deze onrechtmatige daad van landjepik eerder deze week.

Screenshot van een zojuist gehesen Oekraïense vlag in de regio Donetsk

De opmars van Oekraïense militairen in de Donbas-regio heeft zich de afgelopen week nog versneld, waarbij afgelopen weekend de stad Lyman (in de regio Donetsk) werd heroverd. Een belangrijk succes, want deze stad is een knooppunt van wegen en spoorwegen en dus belangrijk voor de Russische aanvoerlijnen.

Militaire opmars van Oekraïne (in paars) in de regio Donetsk, momenteel gaat het richting regio Loegansk (© Institute for the Study of War)

De stad zelf is volgens de Oekraïense president Zelenski grotendeels verwoest door de Russen. Op Twitter voegde hij daar aan toe: “Dat doen ze in alle steden die ze bezetten”.

Een Oekraïense militair ontdoet zich van een Russische vlag, die vanaf een stellage in de buurt van de stad Lyman wapperde (screenshot)
Een gebouw in het zojuist heroverde Borivska Andriivka, in de regio Donetsk, wordt voorzien van een Oekraïense vlag (screenshots)

De laatste paar dagen ging het hard langs de westelijke oever van de rivier de Dnjepr, in de Kherson-regio. Achter elkaar werden daar de dorpen Lyubymivka, Khreshchenivka, Zolota Balka, Bilyaivka, Ukrainka, Velyka Oleksandrivka en Mala Oleksandrivka heroverd.

Militaire opmars van Oekraïne (in paars) in de regio Cherson (Kherson), deels aan de westoever van de rivier de Dnjepr (Dnieper) (© Institute for the Study of War)

Rusland liet gisteren in een verklaring weten dat de door Oekraïne heroverde gebieden opnieuw zullen worden ingenomen en dat de situatie zich zal ‘stabiliseren’.

Kadyrov

De extreem wrede leider en dictator van de autonome Russische deelrepubliek Tsjetsjenië, Ramzan Kadyrov, die door president Poetin in 2004 tot “Held van de Russische Federatie” werd uitgeroepen, is deze week door diezelfde Poetin benoemd tot kolonel-generaal in het Russische leger.
Kadyrov is zelfs in vergelijking met zijn goede vriend Poetin extreem: hij heeft de laatste maanden al herhaaldelijk tot harde acties opgeroepen, zoals de inzet van kernwapens.
Eerder deze week liet hij weten dat hij zijn zonen van 14, 15 en 16 jaar naar het front stuurt.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Beschadigde Oekraïense vlag (fotograaf onbekend)