Tagarchief: Rusland

Oekraïne – Двадцять три тиждень війни / Drieëntwintig weken oorlog

Afgelopen maandag vertrok dan eindelijk het eerste graanschip vanuit de haven van Odessa. Het ging om de Razoni, die onder de vlag van Sierra Leone vaart. Aan boord 26.000 ton graan, met als bestemming Tripoli (Libanon).

De Razoni op een foto verspreid door het Oekraïense ministerie van Infrastructuur (publiek domein)

De Razoni diende langs in de Zwarte Zee gelegen mijnenvelden geloodst te worden. Volgens afspraak werd het bij Istanboel (Turkije) door de Russen gecontroleerd op wapens.
Volgens Oekraïne liggen er momenteel nog 16 schepen in de regio Odessa te wachten op vertrek.

Ondanks het akkoord blijven aanvallen van het Russische leger op Oekraïense havens doorgaan.
Zo werd afgelopen zondag de havenstad Mykolajiv door een bombardement getroffen, waarbij de rijke graanhandelaar Oleksi Vadatoersky om het leven kwam.

Verwoestingen in Mikolajiv (screenshot)

Tevens werden twee schoolgebouwen, een ziekenhuis, een hotel, sportcomplex en meerdere woningen geraakt.
De voortdurende aanvallen worden internationaal gezien als pogingen van de Russen de graanexport alsnog te saboteren.
Het gevolg is dat verzekeraars terughoudend zijn met het verzekeren van handelsschepen die naar Oekraïne varen.

Front

Ondanks het kwetsbare graanakkoord gingen de gevechten op de verschillende fronten door.
Zo meldde het Russische ministerie van Defensie dat er in de buurt van de noordoostelijke stad Charkov, twee Amerikaanse Himars waren uitgeschakeld.
Deze recent geleverde raketsystemen kunnen over langere afstanden doelen raken en zijn makkelijk verplaatsbaar.

Kaart van de regio rond Cherson (Kherson) en Mikolajev (Mykolaiv), met in paars de gebieden die Oekraïne terug heeft veroverd (© Institute for the Study of War)

Dankzij deze langeafstandswapens hebben Oekraïense troepen eerder deze week 46 dorpen heroverd op de Russen. De meeste daarvan liggen in het noordelijk deel van de regio Cherson, de overige dicht bij de Zwarte Zee en de regio Mikolajev.
Overigens zijn sommige van deze dorpen “voor 90 procent verwoest”, verklaarde Dmytro Butrii, waarnemend hoofd van de militaire administratie van de regio Cherson.

Dmytri Butrii, waarnemend hoofd van de militaire administratie van de regio Cherson (publiek domein)

Volgens Westerse inlichtingendiensten is Oekraïne bezig met de voorbereiding van een groot tegenoffensief om de Russen te verdrijven uit de regio Cherson, een economisch en strategisch belangrijk gebied.
Dit offensief zou uiterlijk in september moeten beginnen, zodat er vóór de winter een flinke terreinwinst geboekt zou moeten zijn.
Het Russische leger is in Cherson relatief kwetsbaar, zo meldden Britse defensiewaarnemers. De stad ligt op de noordelijke oever van de brede Dnjepr.

De zwaar beschadigde Antonivka-brug over de rivier de Dnjepr (© Ukrinform)

De Antonivka-brug die die de stad met de zuidelijke oever verbindt, is zwaar beschadigd, waardoor de Russen nu zijn aangewezen op pontonbruggen of boten.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять два тиждень війни / Tweeëntwintig weken oorlog

Het belangrijkste nieuws van de afgelopen week was ongetwijfeld de deal, op vrijdag 22 juli, die tussen Oekraïne en Rusland werd gesloten o.l.v. bemiddelaars Turkije en de Verenigde Naties.
Het voorziet in de uitvoer van graan, onder meer via veilige corridors, vanuit de geblokkeerde havens van Odessa, Chernomorsk en Yuzhne, naar verscheidene afzetgebieden, zoals een aantal Afrikaanse landen.
In de verschillende Oekraïense havens ligt zeker 20 miljoen ton graan op verscheping te wachten. Door de oorlog zijn mondiaal voedselprijzen gestegen en voedseltekorten ontstaan.
Miljoenen mensen in Afrika zijn afhankelijk van het Oekraïense graan.

Beeld van de ondertekening van de deal, met links de Russische minister van Defensie Sergej Sjojgoe (1955), in het midden achter de bloemenrand, secretaris-generaal van de Verenigde naties, António Guterres (1949), met rechts naast hem de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan (1954), helemaal rechts de Turkse minister van Defensie, Hulusi Akar (1952), achter hen afwisselend de vlaggen van Turkije, Rusland, de Verenigde Naties en Oekraïne (screenshot)

De deal is de uitkomst van twee maanden moeizaam onderhandelen tussen de strijdende partijen. Hoe moeizaam bleek wel uit het feit dat de Oekraïense en Russische ondertekenaars niet met elkaar aan dezelfde tafel wilden zitten en dus ieder apart hun handtekeningen zetten, onder toeziend oog van VN-baas António Guterres, de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan en de Turkse minister van Defensie Hulusi Akar.
Voor Rusland tekende de minister van Defensie Sergei Shoigu, voor Oekraïne de minister van Infrastructuur Oleksandr Koebrakov,

De Oekraïense minister van Infrastructuur, Oleksandr Koebrakov (1982), schudt de hand van de Turkse minister van Defensie, Hulusi Akar, na de ondertekening, op de voorgrond links: VN-baas Guterres en rechts: president Erdoğan van Turkije (screenshot)

Raketaanval

Maar nog geen 24 uur na de ondertekening vuurde Rusland vier kruisraketten op de haven van Odessa af, waarvan er twee de infrastructuur van de haven troffen, terwijl de twee andere door de Oekraïense luchtafweer onschadelijk werden gemaakt.
Hoewel er brand uitbrak, zou de schade meevallen, volgens het Oekraïense parlementslid Oleksiy Gontsjarenko.

Rookwolk boven de haven van Odessa na de Russische aanval met Kalibr-raketten (screenshot)

Diezelfde zaterdag ontkende Rusland elke betrokkenheid bij de aanval. Volgens de Turkse minister van Defensie, Hulusi Akar, lieten de Russen hem weten “dat ze absoluut niets met deze aanval te maken hadden en dat ze de kwestie zeer nauwkeurig bestudeerden”.
Dat Rusland glashard zat te liegen, bleek op zondag, toen er opeens een nieuwe verklaring kwam, via Maria Zakharova, de woordvoerster van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken: Rusland had wel degelijk raketten afgevuurd had op Odessa en dat met “een zeer nauwkeurige aanval” militaire infrastructuur in de haven had vernietigd, maar waar ze verder geen bewijs voor aanvoerde en wat Oekraïne ten stelligste ontkende.

Maria Zakharova (1975), woordvoerster van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken (screenshot)

Lange neus

De Oekraïense president Zelensky veroordeelde de raketaanval en sprak van “duidelijke Russische barbaarsheid” en een lange neus naar van de Russische president Poetin naar de onderhandelaars.
Volgens Oleg Nikolenko, woordvoerder van het Oekraïense ministerie van Buitenlandse Zaken, had de Russische president hiermee “in het gezicht gespuugd” van de V.N en Turkije en was daarmee de uitkomst van het graanakkoord mogelijk weer “gecompromitteerd.”

Oleg Nikolenko, woordvoerder van het Oekraïense ministerie van Buitenlandse Zaken (screenshot)

De Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne, Bridget Brink, noemde de aanval schandelijk. “Het Kremlin maakt voedsel nog steeds onderdeel van de oorlog. Rusland moet hiervoor ter verantwoording worden geroepen.” 

Bridget Brink, de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne (screenshot)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять один тиждень війни / Eenentwintig weken oorlog

Slachtoffers

Niet het vrolijkste onderwerp, maar dat is bij een oorlog onvermijdelijk: de aantallen slachtoffers die in dit conflict te betreuren zijn.
De cijfers lopen per bron nogal uiteen en hebben zelfs per bron ruime marges.

Wat het aantal burgerdoden betreft: volgens de Oekraïense regering zijn er inmiddels tussen de 12.000 en 28.000 burgers bij de vijandelijkheden omgekomen. De Verenigde Naties hanteren een getal van ruim 5.000 doden en 6.500 gewonden.

De aantallen gesneuvelde militairen lopen eveneens gigantisch uiteen. Volgens Rusland zijn er inmiddels 23.000 Oekraïense soldaten gedood, de Amerikaanse inlichtingendiensten houden het op 5.500 tot 11.000, met ruim 18.000 gewonden.
Oekraïne zelf noemt een aantal van 10.000 doden, 30.000 gewonden en 7.200 vermisten (waarvan 5.600 in Russische gevangenschap).

Het aantal omgekomen Russische militairen wordt door de Amerikanen op 18.000 geschat, volgens de Britten 20.000.
Oekraïne noemt een aantal van 36.200 “gevallenen”, maar er is enige verwarring over wat er precies met die term bedoeld wordt: de ene bron houdt het op het aantal gedode militairen, maar een andere bron op gedode plus gewonde militairen.

Kaart

Voor de goede orde de geüpdatete kaart van het front in Oekraïne:

De kaart van 20 juli (© Institute for the Study of War)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Двадцять тижні війни / Twintig weken oorlog

Het front in de oostelijke Donbas-regio is sinds een week geleden niet significant veranderd. Even goed vallen er nog dagelijks doden (meer dan dertig al deze week).

Nova Kachovka

Wat wel veranderd is, is een aanval door het Oekraïense leger op één van de door de Russen bezette kustregio’s, dus in het zuiden van het land.
Afgelopen dinsdag voerden ze een precisiebombardement uit op een Russisch munitiedepot in de stad Nova Kachovka in de Cherson-regio. Dat het raak was bleek uit verscheidene filmpjes op sociale media, waar de gigantische ontploffingen op te zien zijn.

Een van de explosies in Nova Kachovka (screenshot)

Zoals gebruikelijk in dit soort situaties werd er door de Russen keihard over gelogen: het zou een opslagplaats voor kunstmest zijn geweest.
Het lijkt wel zeker dat deze aanval uitgevoerd moet zijn met Amerikaanse Himars-raketten.
Van de acht door de Amerikanen toegezegde Himars-systemen zijn er inmiddels vier operationeel.

Kaart met de bezette gebieden en troepenbewegingen, inclusief de nieuwe aanval in de regio Cherson (Kherson) (© Institute for the Study of War)


Economisch gezien is de kustregio veel belangrijker voor Oekraïne dan de Donbas. Het zorgt er bovendien voor dat de Russen hun aandacht nu nog meer dan voorheen zullen moeten verdelen over verschillende delen van het inmiddels door hen bezette gebied.

Aanval op Vinnytsja

Bij een aanval gisteren op de westelijke stad Vinnytsja werden zeker 22 mensen gedood en vielen er meer dan 100 gewonden.
Drie Russische raketten raakten kantoren en appartementencomplexen in de ruwweg tussen Kiev en Lviv gelegen stad van zo’n 372.500 inwoners.

Ligging van Vinnytsja, ten zuidwesten van Kiev en ten zuidoosten van Lviv (© Institute for the Study of War)

Volgens het Oekraïense presidentiële kantoor ging het om Russische Kalibr-kruisraketten, afgevuurd vanaf een onderzeeër in de Zwarte Zee.

Reddingswerkers in touw bij een van de geraakte gebouwen (screenshot)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Дев’ятнадцять тижні війни / Negentien weken oorlog

Vorige week leek het er al op dat de Russen ook de laatste delen van de Donbas-regio in handen zouden krijgen en daar zijn ze inmiddels voor een deel in geslaagd.
Hadden de Oekraïeners zich vorige week nog in hun laatste bolwerk Lysytsjansk verschanst, afgelopen week moesten ze halsoverkop ook deze stad prijsgeven.

De kaart van het front nu: Slovyansk lijkt de volgende stad te zijn die door de Russen veroverd gaat worden, wellicht gevolgd door Kramatorsk (© Institute for the Study of War)

Het Russische leger trekt nu verder op naar de stad Slovyansk, waar eergisteren op een markt twee burgerslachtoffers vielen, na een luchtaanval van de Russen, die de stad op zo’n 15 km genaderd zijn.
De gouverneur van Donetsk, Pavlo Kyrylenko, roept iedereen op om te evacueren en dat is inmiddels gaande.

Letland

In een reactie op de Russische agressie voert Letland de dienstplicht in. Minister van Defensie Artis Pabriks zei daarover: “Hoe meer mensen in dienst gaan en militair getraind worden, hoe minder waarschijnlijk het wordt dat Rusland zijn militaire agressie op Letland richt”

Artis Pabriks (1966), minister van Defensie van Letland (© artispabriks.lv)

De dienstplicht zal alleen voor mannen gelden en wordt de komende vijf jaar geleidelijk ingevoerd.
Mannen tussen de 18 en 27 jaar die worden opgeroepen kunnen dan kiezen tussen het leger of de Nationale Garde.
Ook is er voorzien in een alternatieve dienstplicht, waarbij iemand die per se niet onder de wapenen wil, bij een aan de overheid gelieerde organisatie kunnen werken.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een door oorlogsgeweld geschonden Oekraïense vlag (screenshot)

Oekraïne – Вісімнадцять тижні війни / Achttien weken oorlog

Het belangrijkste nieuws van het front afgelopen week was ongetwijfeld dat Oekraïne de stad Sjevjerodonetsk heeft opgegeven en zich terug heeft getrokken in de er tegenover liggende stad Lysytsjansk, aan de andere kant van de rivier Siverksy Donets.

Op deze kaart zien we links de situatie in de Donbas vóór de oorlog, waarbij het gele gebied in handen was van pro-Russische seperatisten, rechts de situatie nu, waarbij het lichtrode deel van de Donbas door Russische troepen is bezet (© Institute for the Study of War)

NAVO breidt uit

Belangrijk nieuws dat indirect voortkomt uit de Russische aanval op zijn buurland is dat alle 30 NAVO-lidstaten (dus ook het in eerste instantie dwarsliggende Turkije) het op de NAVO-top in Madrid eens zijn geworden over toetreding van Zweden en Finland tot het militaire bondgenootschap.

Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van de NAVO op de persconferentie in Madrid, waar hij het toetreden van Zweden en Finland toelicht (screenshot)

Finland vroeg zijn lidmaatschap formeel aan op 15 mei, Zweden volgde een dag later op 16 mei.
Gezien de ongewone toestand in Europa zijn de aanvragen van deze twee stabiele en strategisch gelegen landen met voorrang behandeld.
Hoewel de afzonderlijke parlementen van alle lidstaten hier ook nog hun oordeel over moeten uitspreken, worden er geen problemen verwacht.
De verwachting is dan ook dat binnen enkele weken de NAVO 32 lidstaten zal tellen.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een geschonden Oekraïense vlag (met het staatswapen) opgehangen tussen twee bomen (screenshot)

Oekraïne – Сімнадцять тижні війни / Zeventien weken oorlog

Drie vlaggen vandaag (+ 1 extra!) Vlag 3 (cq 4):

De strijd in de oostelijke Donbas-regio duurt onverminderd voort en de Russen lijken er langzaam maar zeker in te slagen het hele gebied in handen te krijgen.
De strijd is vooral gaande rond de steden Sjevjerodonetsk en Lysytsjansk. Rusland probeert de Oekraïense troepen hier af te sluiten van de rest van het land, zodat er voor hen geen aanvoerroutes meer zijn.

Luchtfoto van Sjevjerodonetsk en Lysytsjansk, van elkaar gescheiden door de rivier de Siversky Donets, waar op vier plekken bruggen zijn vernield (© Institute for the Study of War)

Volgens president Zelensky van Oekraïne probeert het Kremlin de Donbas te vernietigen. Hij riep het Westen dan ook opnieuw op om de wapenleveranties te versnellen.

Stemming EU-lidmaatschap

Vandaag wordt er door de EU-leiders in Brussel overlegd over de vraag of Oekraïne kandidaat-lid mag worden. President Zelensky zei dat hij er “alle vertrouwen” in heeft dat alle lidstaten zullen instemmen met het kandidaat-lidmaatschap.
Maar zelfs als alle lidstaten ja zeggen tegen het voorstel, zal het even goed nog jaren duren voordat het land ook daadwerkelijk onderdeel van de EU is. De verwachting is dat dat wel eens tien jaar of langer kan duren.

Kaliningrad

Ondertussen is er door de sancties van de EU tegen Rusland een nieuw hoofdpijndossier bijgekomen: de aanvoer van goederen naar de Russische exclave Kaliningrad, dat tussen de EU- en NAVO-landen Polen en Litouwen is gelegen.
De aanvoer van goederen via spoor loopt van Rusland via vazalstaat Wit-Rusland (Belarus), door Litouwen naar Kaliningrad.

Route van de spoorlijn van Moskou naar Kaliningrad (publiek domein)

Door de EU-sancties laat Litouwen geen treinen meer door die staal vervoeren. En dat geldt binnenkort ook voor voor beton, alcoholische dranken en kolen, en vanaf december voor olie uit Rusland.
Rusland reageerde woedend en het Kremlin heeft aangekondigd dat Litouwen een stevige vergelding kan verwachten, die “niet alleen diplomatiek” zal zijn, aldus woordvoerder Peskov.

Kaart waarop we de Suwalki Gap aangegeven zien (© Geopolitical Futures)

Reden van zorg voor de EU zal zeker de de zogenaamde Suwalki Gap zijn, de 70 km lange landstrook die Polen met Litouwen verbindt. Mochten de Russen dit gedeelte van de grens vanuit Wit-Rusland (Belarus) bezetten, dan zijn de Baltische staten Estland, Letland en Litouwen van de rest van de EU afgesneden.
Of de Russen zo ver willen gaan staat nog te bezien, want het zou een directe aanval op NAVO-grondgebied zijn, waardoor het befaamde Artikel 5 in werking zou treden, waarbij een aanval op één lidstaat beschouwd wordt als een aanval op alle lidstaten.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een geschonden Oekraïense vlag (met het staatswapen) opgehangen tussen twee bomen (screenshot)

Oekraïne – Шістнадцять тижні війни / Zestien weken oorlog

Met weer een week meer op de teller zit de oorlog momenteel muurvast.De strijd rond Sjevjerodonetsk in de Donbas-regio gaat nog steeds door, ondanks dat Rusland het grootste deel van de stad in handen heeft.
Zeker rond de chemische Azot-fabriek gaat de strijd onverminderd voort.

Kaart van Oekraïne van 15 juni met een overzicht van de bezette gebieden (© Institute for the Study of War)

China

China, dat zich tot nog toe niet geroepen voelde om de Russische invasie in Oekraïne te veroordelen, laat deze week -zoals verwacht- eindelijk z’n ware kleuren zien: de twee landen willen nauwer gaan samenwerken op de terreinen van energie, financiën en industrie.
Volgens het Kremlin hebben de Russische president Poetin en zijn Chinese ambtgenoot Xi Jinping dat telefonisch afgesproken.
De twee grootmachten willen daarmee “verantwoordelijkheid nemen voor de wereldwijde economische situatie, die nog ingewikkelder is geworden door het illegale sanctiebeleid van het Westen.”

Rusland en China op de wereldkaart (publiek domein)

Graan

Het probleem met de uitvoer van Oekraïens graan, waar veel Afrikaanse landen afhankelijk van zijn, is dermate ernstig, dat de Amerikaanse president Biden plannen bekend heeft gemaakt om tijdelijke graansilo’s te bouwen aan de grenzen van Oekraïne.
Rusland blokkeert de Oekraïense havens aan de Zwarte Zee, zoals Odessa, waardoor het graan niet uitgevoerd kan worden.
Het graanvervoer zou in het Biden-plan dan over het spoor gaan, tot aan de grenzen van de buurlanden. Omdat Oekraïne een andere spoorbreedte heeft dan zijn buren, moet het transport aan de grens overgeladen worden.
Door aan de grens silo’s te bouwen, zou het graan daar tijdelijk kunnen worden opgeslagen. Het plan is dan om het vervolgens op bijvoorbeeld Poolse treinen te laden, opdat het uiteindelijk zijn weg naar de afzetgebieden kan vervolgen.

Een Oekraïense goederentrein met een hoeveelheid graan onderweg (fotograaf onbekend)

Wapens

De Oekraïense vice-minister van Defensie Hanna Maljar, heeft het Westen tot nu toe nog maar 10% van de beloofde wapens geleverd. Ze roept landen die toezegden wapens te zullen leveren op om tot een versnelde levering over te gaan, “anders verliest Oekraïne de oorlog.”
De Verenigde Staten kondigden overigens aan opnieuw grote partijen wapens te gaan leveren, ter waarde van één miljard dollar.
Het zou dan o.a. gaan om Harpoon-raketten, waarmee schepen aangevallen kunnen worden en munitie voor M777-houwitsers, artilleriesystemen die op lange afstanden doelen kunnen raken. 

Hanna Maljar (1978), vice-minister van Defensie (screenshot)

Slachtoffers

Oekraïense cijfers over slachtoffers zijn moeilijk te controleren, maar er wordt geschat dat er in de Donbas driehonderd Russische soldaten per dag sneuvelen, Oekraïne zelf zou dagelijks tussen de honderd en honderdvijftig soldaten verliezen.
Volgens Oekraïne zou het totale aantal dode Russische soldaten inmiddels 30.000 zijn (Rusland houdt nog steeds vast aan het aantal van een paar maanden terug: 1.351, wat uiteraard niet kan kloppen).
Britse inlichtingendiensten schatten het aantal gedoden Russische militairen lager in dan Oekraïne, zo rond de 15.000.

De BBC, die (voor zover bekend) de identiteiten van de Russische doden onderzocht, kwam tot de slotsom dat er opvallend weinig slachtoffers uit Moskou en Sint Petersburg komen.
Het overgrote deel van de gesneuvelden is doorgaans laag opgeleid, werkloos en is afkomstig uit ‘achtergebleven republieken’ in de Kaukasus en Siberië.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een geschonden Oekraïense vlag (met het staatswapen) opgehangen tussen twee bomen (screenshot)

Oekraïne – Чотинадцять тижні війни / Vijftien weken oorlog

De oorlog sleept zich voort, waarbij er nog steeds hevig in Sjevjerodonetsk wordt gevochten. Was deze stad in de Donbas-rgeio vorige week nog voor 80% in handen van de Russenafgelopen weekend ging het leger van Oekraïne in de tegenaanval, waarbij uiteindelijk weer zo’n 50% van de stad in Oekraïense handen kwam.
Een reactie van Rusland bleef niet uit, door bombardementen werden de Oekraïeners deze week weer naar de buitenwijken van de stad teruggedrongen.
De Oekraïense gouverneur van Loehansk, Serhi Hajdaj, zei in een gesprek met persbureau Associated Press, dat er “om iedere centimeter wordt gevochten”.

Situatie van het front in de Donbas op 7 juni, in de gearceerde gebieden rukken de Russen verder op (© Institute for the Study of War)

Als we uitzoomen naar heel Oekraïne, dan levert dat de kaart hieronder op:

De kaart van het totale front van 7 juni, waarbij de Russen wel wat terrein hebben gewonnen, maar echt opschieten doet het niet, maar de door de gewenste corridor naar schiereiland de Krim is gerealiseerd en onder Russische controle (© Institute for the Study of War)

Christopher Steele

Een opvallende uitspraak deze week viel op te tekenen uit de mond van de voormalige Britse MI6-spion Christopher Steele.

Christopher Steele (1964) (fotograaf onbekend)

Sprekend ‘World of One’ bij BBC’s Radio 4 zei hij dat hij niet verwacht dat de Russische president Poetin over drie of zes maanden nog op zijn post zit. Zodra de Westerse sancties tegen Rusland in hun volle omvang het land gaan raken zijn “Putin’s dagen geteld”.
Als Amerikaanse en Britse bronnen het bij het rechte eind hebben waar het de gezondheid van de dictator betreft, zou Poetin tegen die tijd zijn “uitgeschakeld”.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Een geschonden Oekraïense vlag (met het staatswapen) opgehangen tussen twee bomen (screenshot)

Estland – Eesti Lipu Päev / Vlagdag (2004)

Deze Estse feestdag bestaat sinds 2004. Het is weliswaar een officiële feestdag, maar het levert de Esten geen dagje vrij op. Wel is er uiteraard veel vlagvertoon, zowel officieel als door de bevolking. De datum van 4 juni hangt samen met de geschiedenis van de vlag (zie hieronder).

Vlagvertoon op Eesti Lipu Päev (foto: Mati Hiis)

De vlag

Vlag van Estland

De vlag is een horizontale driekleur in blauw, zwart en wit. De kleuren vinden hun ietwat ongewone oorsprong in de studentenvereniging Vironia in de universiteitsstad Tartu. Deze vereniging, opgericht in 1881, wilde zich onderscheiden door een vlag. Dat werd de vlag die we tegenwoordig als de nationale Estse vlag kennen.

De allereerste vlag van Estland is bewaard gebleven en is te zien in het Nationale Museum van Estland, goed zichtbaar is dat het blauw oorspronkelijk lichter was, de pantonekleur was toen 289C, nu is dat 285C (foto: Märt Kose / publiek domein)

Bronnen spreken elkaar tegen over wanneer de vlag voor het eerst te zien dan wel uitgestoken werd, óf op 17 óf op 29 september 1881.

estland kaart
Links: wapen van de studentenvereniging Vironia (1925-heden) / Rechts: de kaart van Estland (© freeworldmaps.net)

Dan circuleert er ook nog een datum van 4 juni 1884 en dat is de dag die de Estse regering aanhoudt voor de Vlagdag. In deze versie zou de vlag gemaakt zijn in Tartu, door een ploeg naaisters onder leiding van Paula Hermann, de vrouw van dr. Karl August Hermann, een erelid van de studentenvereniging. Deze was voor het eerst te zien tijdens een kerkdienst in Otepää; tijdens deze dienst zou de vlag gezegend zijn.

estland portretten
Links: Karl August Hermann (1885-1909) / Midden: Paula Hermann, uit de groepsfoto rechts ‘gelicht’ / Rechts: Paula Hermann met de groep naaisters die de eerste vlag van Estland naaiden (© tartu.postimees.ee)

De gebruikte kleuren werden uitgelegd als blauw voor de hemel, zwart voor het land en wit voor de sneeuw. Toen deze vlag in 1896 tijdens een zangfestijn werd gebruikt als demonstratie tegen de Russische overheersers, werd hij prompt verboden. Daarmee bereikte de vlag onmiddellijk de status van nationaal symbool.

De Estse vlag op 1 november 1905 tijdens een demonstratie in Tartu (publiek domein)

Vanaf 1918 tot 1940 was het de nationale vlag van Estland. Daarna werd de vlag opnieuw verboden. Vanaf 1990 is hij in ere hersteld. Kennelijk vond men de verklaring van de kleuren door de studenten in 1881 iets te makkelijk, want allerlei symboolwaardes zijn er inmiddels aan toegevoegd.

De vlag van Estland in de vorm van een natuurlijk landschap, een werk van Valmar Valdmann uit 2009 (publiek domein)

Het blauw staat dan voor geloof, trouw en toewijding. Ook worden lucht, zee en meren genoemd. Het zwart zou symbool zijn voor het ‘zwarte’ verleden van Estland, in de zin van het vele lijden van de Esten onder vreemde overheersers. Het wit wordt uitgelegd als het streven naar verlichting en deugd, maar ook als de kleur van de bast van de berk en door de middernachtzon beschenen nachten.

Vlag van de president

Presidentiële vlag van Estland

De vlag van de president, vastgesteld in 1993 heeft de ‘grote’ versie van het nationale wapen midden op de vlag.

President Alar Karis (1958) met de presidentiële vlag van Estland (foto: Liis Treimann)

Het wapen bestaat in een ‘grote’ en ‘kleine’ vorm. De eerste versie heeft rond het schild twee gekruiste gouden eikentakken, de tweede bestaat alleen uit het schild.
Op het gouden schild zien we drie zogenaamde ‘gaande leeuwen’ in blauw, rood ‘genageld en getongd’.

V.l.n.r.: Wapen van Denemarken / Groot wapen van Estland / Klein wapen van Estland

De drie leeuwen zijn afkomstig van het wapen van de Deense Koning Waldemar II, die in 1219 het noorden van Estland veroverde, waarna de leeuwen als wapen voor Reval gebruikt werden, toen de belangrijkste stad van deze Deense ‘kolonie’, tegenwoordig beter bekend onder de huidige naam Talinn, hoofdstad van Estland.

Kaart van het “Deense Rijk” na de overwinningen van Waldemar”, waar we rechts de Estse ‘kolonie’ zien, uit:’ Historisk Atlas” door Hildebrand Selander (Norstedt & Söner, Stockholm, 1880) (publiek domein)

De stad heeft dit wapen altijd behouden (net als Denemarken trouwens). En net als het land waar het de hoofdstad van is, heeft Talinn een ‘grote’ en een ‘kleine’ versie, maar om dingen nog wat ingewikkelder te maken: de stad heeft ook een ‘middelste’ versie!

V.l.n.r.: Groot wapen van Talinn / Middelste wapen van Talinn / Klein wapen van Talinn

De ‘grote’ en daarmee uitgebreidste versie heeft naast het gouden schild en de drie leeuwen een uitgebreide bekroning: het wordt gedekt door een zilveren helm met een gesloten vizier met rode voering en een gouden ketting rond de nek.
De helm is op zijn beurt gedekt met een gouden kroon waaruit als helmteken een gekroonde vrouwenfiguur oprijst, gekleed in het rood en met de armen voor de borst gekruist.
Verder is het wapen rijk versierd met een overdaad aan zogenaamde dekkleden in de kleuren goud en blauw.

De ‘middelste’ versie van het wapen van Talinn is in principe gelijk aan de ‘kleine’ versie van het wapen van Estland, het gouden schild met de drie blauwe leeuwen, alleen is de uitvoering iets anders.
De ‘kleine’ versie is daarentegen totaal anders, maar ook hier zien we de erfenis van Denemarken: een wit kruis op een rood veld, heden ten dage onmiddellijk herkenbaar als de Dannebrog, de Deense vlag.

Toen Denemarken zijn Estse gebied in 1346 verkocht aan de Duitse Ordestaat (Staat des Deutschen Ordens) werd het wapen van Reval/Talinn gehandhaafd en uiteindelijk symbool voor het hele gebied.
Dit bleef zo, ook toen Estland weer eens van eigenaar wisselde.

Estland onder Zweeds bestuur als het Hertogdom Estland (Swedish Estonia op de kaart), een deel van het tegenwoordige Estland was toen onderdeel van een ander gebied onder Zweeds bestuur, Lijfland (Swedish Livonia op de kaart), tegenwoordig Letland, een derde gebied onder de Zweedse Kroon was Ingermanland (Swedish Ingria op de kaart), tegenwoordig Russisch gebied (© Thomas Blomberg, gebaseerd op ‘Sveriges historia intill tjugonde seklet’ door Emil Hildebrand uit 1906)

Zo werd het onder Zweeds bestuur het Hertogdom Estland (1561-1721), onder Russisch bestuur het Gouvernement Estland (1721-1917), waarna het in 1918 onafhankelijk werd.

Kaart uit 1820 van het Gouvernement Estland, onder Russisch bestuur (uit ‘Geografische atlas van het Russische rijk, het Koninkrijk Polen en het Groothertogdom Finland’ door luitenant-kolonel Vasily Petrovich Pyadyshev (1758-1835)) (publiek domein)

De enige periode waarin het wapen verboden werd, was die van de bezetting vanaf 1940 door de Sovjet-Unie, maar bij de hernieuwde onafhankelijkheid in 1990, keerde het wapen terug.