Ruim drie maanden is de oorlog inmiddels gaande en van de oorspronkelijke strategie van het Russische leger is eigenlijk alleen het plan om de (deels opstandige en pro-Russische) Donbas-regio via de de kust met het schiereiland de Krim te verbinden overgebleven.
Met de definitieve overgave eerder deze week van de Azovstal-fabriek in Marioepol, is die Russische corridor nu een feit.
Voor nu dan toch, want het Oekraïense leger weet vooralsnog van geen opgeven.

Wat het front in de Donbas zelf betreft: volgens de Britse inlichtingendiensten heeft het Russische offensief daar “zijn momentum verloren”. Er lijkt dus steeds meer een soort van patstelling te ontstaan.
Dezelfde diensten denken dat Rusland een derde van zijn in februari ingezette grondtroepen heeft verloren.
De Russen hebben veel last van het grote aantal door Oekraïens luchtafweergeschut neergehaalde drones.
De Britten verwachten niet dat Rusland de komende vier weken er in zal slagen het militaire offensief te verzwaren.
Ook niet onbelangrijk: het moreel van de Russische soldaten zou inmiddels onder het vriespunt zijn gedaald.

Secretaris-generaal Jens Stoltenberg van de NAVO liet weten dat Oekraïne wapens en andere militaire steun tegemoet kan blijven zien. En net als de Oekraïense inlichtingendiensten en de Amerikaanse en Britse ministeries van Defensie liet Stoltenberg weten dat “Oekraïne deze oorlog kan winnen”.

Opmerkelijk eerder deze week was dat het Oekraïense leger er in geslaagd was een compleet Russisch bataljon uit te schakelen.
Het bataljon wilde de rivier de Siverskyi Donets bij het dorp Bilohorivka oversteken. Het Oekraïense leger liet het bataljon ongemoeid totdat de Russen klaar waren met het bouwen van een pontonbrug. Toen de oversteek daarna begon sloeg de Oekraïeners artillerie toe.

Oekraïense bronnen spreken van twee bataljons en 1.000 doden, maar de Britse inlichtingendiensten houden het op één bataljon en tussen de 140 en 180 gedode Russen.

Slachtoffers

Persbureau Interfax-Ukraine meldde dat politiechef Andriy Niebytov op tv bekendmaakte dat er sinds het begin van de Russische invasie in de regio rond hoofdstad Kiev 1.288 gedode burgers zijn gevonden, waarvan de meesten door kogels afgevuurd uit automatische wapens zijn omgekomen.
Het cijfer van 1.288 zal zeker verder stijgen, want er worden nog steeds nieuwe graven ontdekt.

Voor wat het totaal aan Oekraïense burgerslachtoffers betreft: de Oekraïense regering houdt het op 24.686 of meer (waarvan zo’n 5.000 in Marioepol), plus ruim 4.000 gewonden, de Verenigde Naties houden het op 3.778 doden en 4.186 gewonden.
Oekraïense militairen: volgens de Oekraïense regering rond de 2.500 tot 3.000 gesneuvelden en 10.000 gewonden, Amerikaanse inlichtingendiensten schatten het aantal dode militairen op 5.500 tot 11.000.

De getallen voor gesneuvelde Russen lopen nog steeds enorm uiteen, Rusland houdt het cijfer waarschijnlijk bewust ‘laag’: 1.351 doden, 3.825 gewonden, bovendien zijn ze sinds 25 maart niet meer aangepast, dus die cijfers moeten hoe dan ook hoger zijn.
De Amerikaanse inlichtingendiensten schatten de Russische verliezen op 10.000 of meer, het Verenigd Koninkrijk houdt het op 15.000.
De NAVO gebruikt een veel ruimere marge, maar zit wel op dezelfde golflengte met aantallen gesneuvelde Russen: 7.000 tot 15.000. Overigens zijn de NAVO-schattingen ook al weken niet meer aangepast.

Songfestival

Een positieve noot was het winnen van het Eurovisie Songfestival 2022 in Turijn door Oekraïne, afgelopen zaterdag 14 mei.
De groep Kalush Orchestra was al wekenlang torenhoog favoriet bij de bookmakers met hun inzending “Stefania” en die verwachting werd waargemaakt.

Of het Songfestival volgend jaar in Oekraïne gehouden kan worden?Volgens Oekraïne wel, maar de tijd zal het leren, diverse andere landen hebben al aangeboden desnoods in te springen.
De European Broadcasting Union (EBU) had op 25 februari besloten Rusland uit te sluiten van deelname.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Met elf weken oorlog achter de rug heeft het regime in Moskou her en der militaire successen geboekt (ten koste van een hoop ellende, lijden en verwoesting), maar Poetin’s idee van de “speciale militaire operatie”, zoals hij de oorlog blijft noemen, was Oekraïne met een alles overweldigende blitzkrieg op de knieën te dwingen en het “nazistische regime” uit Kiev te verdrijven.
Dat de oorlog totaal niet loopt zoals gepland is inmiddels wel duidelijk.

Stagnatie

De laatste week is er door het Russische leger nauwelijks vooruitgang geboekt. Hieronder de sinds vorige week bijna ongewijzigde kaart met het front in de Donbas-regio en dat in het zuiden aan de kust.

Het is pas als we op het oostfront inzoomen dat we de troepenbewegingen iets beter kunnen zien. We zien een minieme Russische vooruitgang in de Donbas-republieken Luhansk en Donetsk en de ten westen daarvan gelegen republiek Zaporizja.

Interessant is het echter om te zien wat er gebeurd is rond Oekraïne’s tweede stad Charkov (Kharkiv op de kaart), waar de Russen steeds verder ten noorden van de stad worden teruggeslagen.

9-mei Parade

Aller ogen waren dinsdag op Moskou gericht, waar op Overwinningsdag de jaarlijkse 9-mei Parade plaatsvond, de herdenking van de overwinning van de Sovjet-Unie op Nazi-Duitsland. (Dat de andere geallieerde legers daar ook een rol in speelden, wordt in Rusland nauwelijks vermeld, maar dat terzijde).
De parade was opvallend veel kleiner dan doorgaans. Geschat wordt dat het met tweederde was ingekrompen. En de aangekondigde luchtshow ging niet door vanwege “teveel wolken”.

De vraag was wat president Poetin zou zeggen op deze dag. Verschillende theorieën deden de ronde: de “speciale militaire operatie” zou nu officieel opgeschaald kunnen worden naar een oorlog, zodat er een algemene mobilisatie kon plaatsvinden.
En dat er net als in Moskou in de verwoeste stad Marioepol een overwinningsparade gehouden zou worden.

Sprookjes

Maar niets van dat alles. Wel spuide de dictator allerlei pertinente nonsens (“Het gevaar [van het Westen] groeide met de dag. Rusland heeft de agressor preventief afgewezen”), die na afloop door de Britse minister van Defensie, Ben Wallace, onder de loep werden genomen.
Hij zei onder meer: “President Poetin vertelt sinds jaren allerlei sprookjes. Als het niet zo tragisch was, zou het grappig zijn, maar dat is het niet.”

“Eén van zijn claims is dat hij omsingeld is door de NAVO. De grens van Rusland met NAVO-gebied bedraagt niet meer dan 6%. Dat kun je bezwaarlijk ‘omsingeld’ noemen als je landgrens met de NAVO-landen slechts 6% bedraagt.”

“Hij claimde dat er NAVO-bases waren in Oekraïne and ik ben er zeker van dat de Oekraïense ambassadeur u zal vertellen dat die er niet zijn in Oekraïne.
Ik denk dat hij hij gelooft wat hij wíl geloven: een lichte vorm van wanhoop. Maar laat het me hier en nu categorisch nog eens duidelijk maken: de NAVO, het Verenigd Koninkrijk, noch Oost-Europa is van plan Rusland binnen te vallen, noch zijn daar ooit plannen voor geweest.”

Russische verliezen oorlogsmaterieel

Oryx, een researchcollectief dat zich bezighoudt met het in kaart brengen van Russische materiële verliezen in de oorlog met Oekraïne publiceerde eerder deze week een staatje met de toestand tot op dat moment, bijeengebracht door analisten op basis van fotografisch bewijs, die op de website van Oryx ook allemaal te zien zijn.

Het staatje laat zien dat de verliezen aanzienlijk zijn, met aan de top infanterie-gevechtsvoertuigen (692) en tanks (635), maar ook gepantserde gevechtsvoertuigen (342), helicopters (41), vliegtuigen (26) en marineschepen (9), waaronder het vlaggenschip de Moskva.

Volgens (opnieuw) de Britse minister van Defensie, Ben Wallace, beginnen de Russische troepen inmiddels door hun precisiewapens heen te raken. Verder zei hij daarover het volgende:

We hebben met z’n allen zeer complexe wapens, die je niet zomaar in een paar dagen vervangt, dat kan soms maanden duren.
Als je ze allemaal afschiet, zoals Rusland heeft gedaan, dan is dat een uitdaging.”
Volgens de minister zal Poetin bemerken dat het vervangen ervan “uitermate problematisch” gaat worden, omdat een groot deel van de benodigde onderdelen uit het Westen komen en daar is voor hem niet aan te komen.

Wallace: “Het is niet ondenkbaar dat een grote supermacht (…) kan verliezen op het slagveld. Het is zeer wel mogelijk dat dat Oekraïne het Russische leger zal breken.”
De minister voegde er wel aan toe dat een eventueel einde van de oorlog gecompliceerd kan zijn en op dit moment is daar nog weinig over te zeggen.

Marioepol

Wat Marioepol betreft daar is de situatie in zoverre verander dat zo’n 300 burger uit de Azovstalfabriek zijn geëvacueerd in een gezamenlijke operatie van de VN en het Rode Kruis.
Soldaten van het Oekraïense Azov-bataljon zitten er echter nog steeds verschanst en hoewel president Poetin een paar weken terug nog zei dat hij dat maar zo zou laten, heeft hij na de burger-evacuatie opnieuw orders gegeven de fabriek met zo ongeveer alles te raken waarover de Russen beschikken.

De havenstad, die volgens Poetin “bevrijd” is (maar van wat of van wie?) is nu volledig in puin geschoten.

Odessa

Waar al langer voor werd gevreesd: eerder deze week kwam de havenstad Odessa aan de Zwarte Zee onder vuur te liggen. Zeker vier raketten sloegen in bij een shoppingmall, waarbij een dode viel en drie gewonden. Of dit het begin is van meer moet nog blijken.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

De oorlog in Oekraïne heeft inmiddels de tien weken-grens overschreden en hoewel Rusland hier en daar wat terrein wint in de oostelijke Donbasregio, schiet het militair gezien totaal niet op.
Volgens het Britse ministerie van Defensie is de strategie van de Russen erop gericht om vanuit Izjoem, in de Donbas, door te breken naar Kramatorsk en Severodonetsk, waardoor de Oekraïense troepen ingesloten zouden zijn.

De kaart van het strijdtoneel verschilt nauwelijks van die van vorige week (© Institute for the Study of War)De verliezen aan oorlogsmaterieel zijn aan beide kanten inmiddels aanzienlijk. Oekraïense en Russische cijfers hierover lopen sterk uiteen en worden daarom gewantrouwd.
Het onderzoekscollectief Oryx probeert aan de hand van foto’s een betrouwbaarder beeld te schetsen van het vernielde materieel. Hieruit blijkt dat het Russische leger grotere verliezen heeft geleden dan het Oekraïense.

Materiële verliezen

De Russen zijn inmiddels 3321 stuks militair materieel kwijtgeraakt, waaronder 597 tanks, 322 gepantserde voertuigen, 162 stuks artillerie, 71 commandoposten en 878 vrachtwagens, jeeps en andere voertuigen.
Wat de Oekraïeners betreft: daar zou het om een kleine 1.000 stuks in totaal gaan, waaronder 269 logistieke militaire voertuigen, 145 tanks, 88 gepantserde voertuigen, 53 stuks artillerie, 20 straaljagers, 5 helikopters en 21 drones.

Op papier kan Rusland in potentie over veel meer materieel beschikken, namelijk 13.367 tanks, 1.328 vliegtuigen en 478 gevechtshelikopters. Het probleem hierbij is echter dat Rusland zó’n groot land is, dat veel van dit materieel in verre en afgelegen gebieden is gestationeerd.
Het kost veel tijd en moeite om dit extra materieel op treinen te laden en naar het front te vervoeren.
Wat er nog bijkomt is een probleem dat vóór de oorlog niet echt in wijde kring bekend was: het Russische oorlogsmaterieel is deels slecht tot soms zeer slecht onderhouden, waardoor aantallen op papier ineens heel wat minder betekenen.
Alsof dat nog niet genoeg is, is inmiddels duidelijk geworden dat de Russische soldaten in Oekraïne nou niet bepaald gemotiveerd zijn. Voor de Oekraïeners geldt het omgekeerde.

Een klap voor de Russen is dat ook een van de nieuwste en hypermoderne T-90M tanks, die nog maar zeer onlangs zijn debuut maakte in de Donbas werd opgeblazen. Eén zo’n tank kost zo’n 4,5 miljoen euro.

Was het in het begin van de oorlog nog maar mondjesmaat en weinig opvallend (helmen en kogelvrije vesten en dergelijke), nú stromen de zware en geavanceerde wapens Oekraïne binnen, vanuit Europese landen, maar eerst en vooral vanuit de Verenigde Staten.
De Russen zijn hier uiteraard niet blij mee, want hoewel de NAVO niet daadwerkelijk meevecht, is het met de al die leveringen toch actief bij de strijd betrokken. Het is met iemand zo onvoorspelbaar als Poetin niet te voorspellen of dit uiteindelijk tot een escalatie zou kunnen leiden.

Militaire parade in Marioepol?

Volgens Oekraïense inlichtingendiensten is het Kremlin van plan om op 9 mei in de op de staalfabriek Azovstal na, veroverde en grotendeels verwoeste havenstad Marioepol een militaire parade te houden.
De 9e mei is de datum waarop Rusland ieder jaar de overwinning van de Sovjet-Unie op nazi-Duitsland viert.
Volgens Oekraïne is het Russische leger momenteel bezig om de belangrijkste straten van de stad te ontdoen van pui, munitie en lichamen, zodat er een parade gehouden kan worden.
Het Russische ministerie van Defensie weigert ieder commentaar.

Verschillende Europese en Amerikaanse ‘functionarissen’ verwachten dat de Russische dictator op 9 mei de oorlog aan Oekraïne wil verklaren. Mocht dat zo zijn, dan verdwijnt de eufemistische aanduiding ‘militaire operatie’ uit het vocabulaire.
Met een oorlogsverklaring zou de mobilisatie van Russische dienstplichtigen en reservisten mogelijk worden.
Het Kremlin spreekt de speculatie tegen en noemt het “onzin”.

Kirill

Patriarch Kirill, het hoofd van de Russisch-Orthodoxe Kerk, moet volgens de Europese Unie op de sanctielijst gezet worden.
De steenrijke Kirill is een van de trouwste bondgenoten van president Poetin, hij verdedigt en legitimeert de acties van de Russische dictator in het buitenland.

Kirill ziet de ‘militaire operatie’ (zoals de oorlog nog steeds genoemd wordt in Rusland) als een kruistocht. Hij vindt dat het ‘afvallige’ Oekraïne te ver is afgedreven van de Russische cultuur, wat o.a. zou blijken door gay prides te organiseren, om bij het Westen in het gevlij te komen,

Lavrov

En dan hadden we nog de zich steeds wereldvreemder gedragende Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, die in een interview op een Italiaanse zender een aantal zeer merkwaardige uitspraken deed.
Toen hem gevraagd werd hoe Rusland kan beweren dat het Oekraïne wil ‘denazificeren’, terwijl de president van dat land zelf Joods is, beweerde hij dat een Joodse afkomst daarvoor niet uitmaakt, dat als hij het zich goed herinnerde, Adolf Hitler óók Joods bloed had en dat de Joden zelf de ergste antisemieten zijn.

Het Westen was verbijsterd over de opmerkingen van Lavrov, maar in Israël was men ronduit verbijsterd en het leidde tot een diplomatieke rel: de Russische ambassadeur werd op het matje geroepen om excuses te maken, maar dat werd geweigerd.
President Zelensky van Oekraïne heeft inmiddels contact gehad met de Israëlische premier Bennett om het er over te hebben. Hoewel Zelensky er achteraf weinig over kwijt wilde was er wel “vruchtbaar onderhandeld”.

Gisteravond liet de Israëlische premier weten dat president Poetin in een gesprek met Bennett inmiddels excuses had aangeboden voor de opmerkingen.

Graandiefstal

Onderminister voor landbouw, Taras Vysotsky,liet op de staatstelevisie weten dat de Russen zo’n 400.000 ton aan graan hebben gestolen en naar Rusland vervoerd.

Het gaat dan om een derde van de totale graanvoorraden in de regio’s Cherson, Zaporizja, Donetsk en Loegansk. Volgens Vysotsky dreigt er hongersnood in die gebieden als de graanvoorraden nog verder afnemen, omdat er geen reserves zijn.

Slachtoffers

Het trieste wekelijkse blokje van slachtoffers:
Voor wat Oekraïense burgerslachtoffers betreft: de Oekraïense regering houdt het op 24.539 of meer (waarvan zo’n 5.000 in Marioepol), plus 4.000 gewonden, de Verenigde Naties houden het op 3.280 doden en 3.451 gewonden.
Oekraïense militairen: volgens de Oekraïense regering rond de 2.500* tot 3.000* gesneuvelden en 1.000* gewonden, Amerikaanse inlichtingendiensten schatten het aantal dode militairen op 2.000** tot 4.000**.
*) deze cijfers zijn sinds vorige week niet meer veranderd
**) deze cijfers zijn sinds zes weken terug niet meer aangepast

De getallen voor gesneuvelde Russen lopen nog steeds enorm uiteen, Rusland houdt het cijfer waarschijnlijk bewust ‘laag’: 1.351 doden, 3.825 gewonden.
De Amerikaanse inlichtingendiensten schatten de Russische verliezen op 10.000 of meer, het Verenigd Koninkrijk houdt het op 15.000.
De NAVO gebruikt een veel ruimere marge, maar zit wel op dezelfde golflengte met aantallen gesneuvelde Russen: 7.000 tot 15.000.
*) de cijfers in dit blokje zijn sinds vier weken niet verder bijgesteld

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Drie vlaggen vandaag. Vlag 3:

Inmiddels zijn er negen weken oorlog achter de rug en hoewel het Russische leger wel degelijk kleine ‘vorderingen’ maakt in de Donbas, is er tot nu toe nog steeds geen grootscheepse aanval, waar door Rusland wel op werd gezinspeeld afgelopen week.

Desalniettemin rukken tankcolonnes vanuit het noorden en oosten steeds verder op richting de steden Sloviansk en Kramatorsk.
Volgens de Oekraïense legerleiding is de frontlinie echter zeer gefragmenteerd, waardoor bijvoorbeeld het ene moment een dorp in Russische handen is, dan weer wordt terugveroverd door Oekraïne.

Marioepol

Hoewel Marioepol volgens de Russische legerleiding een week geleden geheel in Russische handen zou zijn, bleek dat het enorme gebied van de Azovstal-fabriek nog steeds niet is veroverd.
Poetin reageerde daarop door te zeggen dat ze dat ook niet eens meer gingen proberen, omdat het doel Marioepol in handen te krijgen (“te zuiveren”) al bereikt was.

Kennelijk veranderde hij daarna toch weer van mening, want inmiddels ligt het complex alweer dagenlang onder vuur.
In de catacomben onder de fabriek zouden nog steeds honderden Oekraïense strijders verblijven, net als plusminus duizend burgers, onder wie veel vrouwen en kinderen.

Vriendschapsbeeld verwijderd

Afgelopen week nam Kiev’s burgemeester Vitali Klytsjko het besluit om een ruim 8 m hoog standbeeld uit het centrum van de hoofdstad te verwijderen.
Het werd in 1982 door de Sovjet Unie aan (toen nog sovjet-republiek) Oekraïne geschonken, als teken van vriendschap.
De twee figuren houden samen hoog boven het hoofd het wapen van de Sovjet Unie vast, waarop de tekst Дружьа Народов (Druzhba Narodiv), wat zoveel wil zeggen als ‘Vriendschap tussen volkeren’.
Klytsjko was er zelf bij aanwezig toen het standbeeld werd ontmanteld, waarbij hij liet weten dat er van vriendschap weinig meer over was: “Rusland verwoest het normale leven van miljoenen Oekraïeners en maakte een einde aan de vrede in Europa.”
Screenshots van de ontmanteling:

Dreigende taal

Met de traag verlopende Russische opmars, het verlies van de kruiser Moskva en de nog steeds toenemende aanvoer van alsmaar zwaardere wapens vanuit de Verenigde Staten en Europa naar het Oekraïense leger, is het inmiddels duidelijk dat president Poetin steeds bozer en gefrustreerder wordt.
Eergisteren liet hij weten dat landen die proberen in het conflict tussenbeide te komen, te maken zullen krijgen met een ‘snelle reactie’ van Moskou en dat alle beslissingen over hoe Moskou in zo’n situatie zal reageren, al zijn genomen.

Volgens de dictator zal hij dan ‘tegenaanvallen ontketenen’ tegen iedereen die ‘bedreigingen van strategische aard creëert die onaanvaardbaar zijn voor Rusland’.
Verder gooide hij er nog een paar onwaarheden bij op de inmiddels grote hoop: zo zou het Westen Rusland in stukken willen opdelen en zou het Oekraïne in conflict hebben gebracht met Rusland.
De Russische frustratie wordt ook verwoord door Poetin’s marionet Sergej Lavrov, de minister van Buitenlandse Zaken, die stelde dat een Derde Wereldoorlog een reële optie is.

Het is maar al te duidelijk dat het regime in Moskou de publieke opinie probeert te beïnvloeden en twijfel zaait over wat er met die ‘tegenaanvallen’ bedoeld wordt. Het neemt het woord ‘kernoorlog’ niet in de mond, maar dreigt er tussen de regels wel mee.
In Moskou hoopt men dat hiermee de bereidheid tot het leveren van zware wapens zal afnemen of stoppen.
Dat Rusland echter een kernoorlog zou ontketenen lijkt onwaarschijnlijk, want dat zou het regime weleens de kop kunnen kosten.

Slachtoffers

Het trieste wekelijkse blokje van slachtoffers:
Voor wat Oekraïense burgerslachtoffers betreft: de Oekraïense regering houdt het op 24.332 of meer (waarvan zo’n 5.000 in Marioepol), plus 4.000 gewonden, de Verenigde Naties houden het op 2.787 doden en 3.152 gewonden.
Oekraïense militairen: volgens de Oekraïense regering rond de 2.500 tot 3.000 gesneuvelden en 1.000 gewonden, Amerikaanse inlichtingendiensten schatten het aantal dode militairen op 2.000* tot 4.000*.
*) deze cijfers zijn sinds vijf weken terug niet meer aangepast

De getallen voor gesneuvelde Russen lopen nog steeds enorm uiteen, Rusland houdt het cijfer waarschijnlijk bewust ‘laag’: 1.351 doden, 3.825 gewonden.
De Amerikaanse inlichtingendiensten schatten de Russische verliezen op 10.000 of meer.
De NAVO gebruikt een veel ruimere marge, maar zit wel op dezelfde golflengte met aantallen gesneuvelde Russen: 7.000 tot 15.000.
*) de cijfers in dit blokje zijn sinds drie weken niet verder bijgesteld

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Zeven weken oorlog inmiddels in Oekraïne. Nu het noordelijke front door de Russen is verlaten, komen steeds meer Russische (oorlogs)misdaden aan het licht.

De uit het noorden teruggetrokken Russische troepen zijn zich momenteel in Rusland aan het hergroeperen net ten oosten van de Oekraïense Donbas-regio, waar de zelfverklaarde (en door Rusland erkende) volksrepublieken Loegansk en Donetsk liggen. Delen van deze volksrepublieken zijn al in handen van het Russische leger.
Verwacht wordt dat een grootscheepse aanval door de gehergroepeerde troepen niet lang op zich zal laten wachten,

Izjoem

Het Oekraïense leger meldt dat het middels een hinderlaag een brug heeft opgeblazen bij de noordoostelijke stad Izjoem, waar een Russisch konvooi over reed, waarbij een onbekend aantal legervoertuigen zou zijn verwoest. Via het Twitter-account van de Oekraïense Generale Staf zijn er ook foto’s verspreid van de verwoeste brug.

Marioepol

In de zwaarst getroffen Oekraïense stad Marioepol gaat de al weken durende strijd nog steeds door.
Rusland meldde gisteren dat 1.000 Oekraïense mariniers zich hadden overgegeven. De Russische televisie toonde beelden van zich overgevende militairen bij een staalfabriek, maar Oekraïne ontkent dat dit gebeurd is. Volgens loco-burgemeester Orlov van Marioepol wordt er nog steeds weerstand geboden door het Oekraïense leger.
Rusland claimt dat de haven inmiddels in Russische handen is, Oekraïne ontkent dit.

Vandaag wordt opnieuw geprobeerd een deel van de 100.000 inwoners die nog in de stad aanwezig zijn via negen humanitaire corridors te evacueren.

De Moskva

De Moskva, het belangrijkste oorlogsschip van Rusland in de Zwarte Zee is zwaar beschadigd volgens de Russische autoriteiten. Er zou brand zijn uitgebroken wat op zijn beurt tot een explosie leidde.
Oekraïne claimt echter dat het de kruiser met twee raketten heeft getroffen.
Los van wat er exact gebeurd is, is het sowieso een grote slag voor Rusland. In het ergste geval zou het schip kunnen zinken, wat de slagkracht van de Russen behoorlijk zou aantasten.*

De Moskva begon zijn leven in 1979 als de Slava. Tussen 1990 en april 2000 werd het schip verbouwd tot de hedendaags Moskva. Het schip is uitgerust met een arsenaal aan raketten voor velerlei doelen, zoals straaljagers, onderzeeërs en gronddoelwitten.
Volgens de online-krant Oekrainskaja Pravda zouden met deze slag voor de Russen 16 kruisraketten minder beschikbaar zijn. De overige negen oorlogsschepen in de Zwarte Zee zouden er samen nog 56 hebben.
*) Kort voor middernacht meldde het Russische Ministerie van Defensie dat de Moskva gezonken was, de bemanning van ruim 500 man kon op tijd het schip verlaten.

Slachtoffers

Het trieste wekelijkse blokje van slachtoffers:
Voor wat Oekraïense burgerslachtoffers betreft: de Oekraïense regering houdt het op 23.717 tot 23.944 of meer (waarvan zo’n 5.000 in Marioepol), de Verenigde Naties houden het op 1.932 doden en 2.589 gewonden.
Oekraïense militairen: volgens de Oekraïense regering rond de 1.300* gesneuvelden, Amerikaanse inlichtingendiensten schatten het aantal dode militairen op 2.000* tot 4.000*.
*) deze cijfers zijn sinds drie weken terug niet meer aangepast

De getallen voor gesneuvelde Russen lopen nog steeds enorm uiteen, Rusland houdt het cijfer waarschijnlijk bewust ‘laag’: 1.351 doden, 3.825 gewonden.
De Amerikaanse inlichtingendiensten schatten de Russische verliezen op 10.000 of meer.
De NAVO gebruikt een veel ruimere marge, maar zit wel op dezelfde golflengte met aantallen gesneuvelde Russen: 7.000 tot 15.000.
*) de cijfers in dit blokje zijn sinds vorige week niet verder bijgesteld

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinuëerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De oorlog in Oekraïne is inmiddels vijf weken oud en wat zich één week geleden al aftekende: er lijkt een soort patstelling te zijn ontstaan. Het Oekraïense leger dringt de Russen bij de hoofdstad Kiev steeds verder terug uit de voorsteden, iets wat ongetwijfeld niet overeenkomt met de oorspronkelijke plannen van het regime in Moskou.
De heroverde voorstad Irpin is veranderd in een spookstad.

De door het Kremlin zo vurig gewenste marionettenregering is er nog steeds niet, president Volodymyr Zelensky is nog steeds alom tegenwoordig met zijn videoboodschappen en -toespraken.
Vanmorgen heeft hij de Tweede Kamer toegesproken.

Zelfs het zwaar beproefde Marioepol is nog steeds niet volledig in handen van het Russische leger. Zo’n 90% van de gebouwen in de stad is beschadigd, 40% verwoest.

En ook de belangrijke havenstad Odessa, aan de Zwarte Zee gelegen, lijkt nog steeds buiten bereik van Poetin.

Alleen in het oosten, in de Donbas-regio, in de zelfverklaarde volksrepublieken Luhansk en Donetsk, lijkt het voor de Russen min of meer te gaan zoals men verwachtte. Hier geldt natuurlijk dat de aanvoerlijnen vanuit Rusland kort zijn.

Dit alles heeft er toe geleid dat de Russen bij de laatste vredesbesprekingen in Istanboel, Turkije plotseling van toon veranderden en er een ‘gebaar’ werd gemaakt om de strijd rond Kiev en Tsjernihiv, in het noorden van Oekraïne, op een lager pitje te zetten.
Het kan onmogelijk toevallig zijn dat de Russen daar nu juist aan het verliezen zijn.
Wat dat ‘lagere pitje’ betreft: volgens Britse inlichtingendiensten zijn de beschietingen en raketaanvallen van de Russen in Tsjernihiv vandaag nog steeds gaande en de toegebrachte schade ‘aanzienlijk’,

Desalniettemin lijkt er enigszins schot te zitten in gesprekken tussen beide partijen. Oekraïne lijkt bereid te zijn af te zien van het NAVO-lidmaatschap, het land zou dan een neutrale status krijgen, waarbij Oekraïne wel veiligheidsgaranties verlangt, waarbij landen als bijvoorbeeld Turkije, Polen, Canada en Israël een rol zouden kunnen spelen, wat dan geregeld zou moeten worden via de Verenigde Naties.

Dit zou betekenen dat er geen buitenlandse militaire bases op Oekraïens grondgebied zouden komen. Maar een tegeneis is dan wel dat Rusland zich niet zal verzetten tegen een eventueel EU-lidmaatschap van Oekraïne.
Pijnpunten zullen uiteindelijk ook ter tafel moeten komen, zoals de zelfverklaarde volksrepublieken in het oosten en de in 2014 door Rusland geannexeerde Krim.
Wat dit laatste probleem betreft wil Oekraïne om uit de impasse te komen langetermijngesprekken aangaan voor de duur van tenminste vijftien jaar.
En dan hebben we het nog niet eens over Russische herstelbetalingen voor de veroorzaakte miljardenschade.

Overheersend probleem bij ieder gesprek met Rusland is echter: is het regime in Moskou te vertrouwen? Sinds Poetin aan de macht is (1999) regeert de leugen in het Kremlin, waarbij zeker de laatste jaren leugens, verdraaiingen en complottheorieën bijna ‘normaal’ zijn geworden.
Daar komt bij dat de besprekingen nu nog op ‘laag niveau’ worden gehouden.
De Verenigde Staten verwachten van de Russen geen woorden maar daden. Zoals Antony Blinken, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken het zei: “De Verenigde Staten zijn gefocust op het laatste”.

Oorlogsmisdaden

Gisteren meldde de hoge commissaris van de Mensenrechten voor de VN, Michelle Bachelet, dat Rusland mogelijk 24 maal verboden clustermunitie heeft gebruikt in Oekraïne. Deze beschuldiging wordt nog onderzocht maar lijkt volgens Bachelet ‘geloofwaardig’.

Volgens Bachelet heeft Rusland ook minstens 77 maal een medisch doel getroffen, waaronder 50 ziekenhuizen. Dat soort burgerdoelen treffen is niet toegestaan onder het internationale recht en mogelijk is er dus sprake van oorlogsmisdaden, aldus Bachelet.

Verder onderzoekt het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten onderzoekt ook beweringen dat Oekraïners uit de belegerde stad Marioepol en andere Oekraïense gebieden gedwongen naar Rusland zijn gebracht.

Het mensenrechtencomité van de Verenigde Naties heeft de Noor Erik Møse, een voormalige rechter van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, benoemd tot hoofd van een driekoppige commissie die onderzoek gaat doen naar oorlogsmisdaden in Oekraïne. De twee andere leden zijn de Bosnische Jasminka Džumhur en de Colombiaan Pablo de Greiff.

Slachtoffers

Terug naar het trieste wekelijkse blokje oorlogsslachtoffers. Hoewel over de aantallen slachtoffers nog steeds weinig met zekerheid is te zeggen (de getallen lopen per bron nogal uiteen) hebben ze één ding gemeen: ze blijven verder oplopen.
Voor wat Oekraïense burgerslachtoffers betreft: de Oekraïense regering houdt het op 5.984 tot 6.211 of meer (waarvan zo’n 5.000 in Marioepol), de Verenigde Naties houden het op 1.189 doden en 1.901 gewonden.
Oekraïense militairen: volgens de Oekraïense regering rond de 1.300* gesneuvelden, Amerikaanse inlichtingendiensten schatten het aantal dode militairen op 2.000* tot 4.000*.
*) deze cijfers zijn sinds vorige week niet meer aangepast

Voor wat het aantal gesneuvelde Russische militairen betreft: wekenlang stond dat getal volgens Rusland op 498, maar vorige week werd het eindelijk aangepast, het aantal dode militairen staat volgens het Kremlin nu op 1.351. Dat het er echter veel meer moeten zijn blijkt wel uit de schattingen (hoe onzeker ook) van de Amerikaanse inlichtingendiensten en de NAVO.
De Amerikanen schatten het aantal gedode Russische militairen tussen de 3.000* en 10.000*, de NAVO gaat uit van 7.000* tot 15.000*.
*) ook deze cijfers zijn sinds vorige week niet meer aangepast

Vluchtelingen

Ook het aantal vluchtelingen blijft toenemen, maar stijgt niet meer zo hard als de weken daarvoor. In totaal zijn nu naar schatting 4 miljoen mensen naar het buitenland gevlucht, waarbij het merendeel nog steeds in de buurlanden verblijft, waarvan 2.336.799 in Polen.

In Oekraïne zelf zijn 6,5 miljoen huis en haard ontvlucht, veelal naar het westen van het land.
Een kwart van de gehele Oekraïense bevolking is nu ontheemd.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinuëerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.