Tagarchief: Rusland

Estland – Eesti Lipu Päev / Vlagdag (2004)

Deze Estse feestdag bestaat sinds 2004. Het is weliswaar een officiële feestdag, maar het levert de Esten geen dagje vrij op. Wel is er uiteraard veel vlagvertoon, zowel officieel als door de bevolking. De datum van 4 juni hangt samen met de geschiedenis van de vlag (zie hieronder).

Vlagvertoon op Eesti Lipu Päev (foto: Mati Hiis)

De vlag

Vlag van Estland

De vlag is een horizontale driekleur in blauw, zwart en wit. De kleuren vinden hun ietwat ongewone oorsprong in de studentenvereniging Vironia in de universiteitsstad Tartu. Deze vereniging, opgericht in 1881, wilde zich onderscheiden door een vlag. Dat werd de vlag die we tegenwoordig als de nationale Estse vlag kennen.

De allereerste vlag van Estland is bewaard gebleven en is te zien in het Nationale Museum van Estland, goed zichtbaar is dat het blauw oorspronkelijk lichter was, de pantonekleur was toen 289C, nu is dat 285C (foto: Märt Kose / publiek domein)

Bronnen spreken elkaar tegen over wanneer de vlag voor het eerst te zien dan wel uitgestoken werd, óf op 17 óf op 29 september 1881.

estland kaart
Links: wapen van de studentenvereniging Vironia (1925-heden) / Rechts: de kaart van Estland (© freeworldmaps.net)

Dan circuleert er ook nog een datum van 4 juni 1884 en dat is de dag die de Estse regering aanhoudt voor de Vlagdag. In deze versie zou de vlag gemaakt zijn in Tartu, door een ploeg naaisters onder leiding van Paula Hermann, de vrouw van dr. Karl August Hermann, een erelid van de studentenvereniging. Deze was voor het eerst te zien tijdens een kerkdienst in Otepää; tijdens deze dienst zou de vlag gezegend zijn.

estland portretten
Links: Karl August Hermann (1885-1909) / Midden: Paula Hermann, uit de groepsfoto rechts ‘gelicht’ / Rechts: Paula Hermann met de groep naaisters die de eerste vlag van Estland naaiden (© tartu.postimees.ee)

De gebruikte kleuren werden uitgelegd als blauw voor de hemel, zwart voor het land en wit voor de sneeuw.
Toen deze vlag in 1896 tijdens een zangfestijn werd gebruikt als demonstratie tegen de Russische overheersers, werd hij prompt verboden. Daarmee bereikte de vlag onmiddellijk de status van nationaal symbool.

De Estse vlag op 1 november 1905 tijdens een demonstratie in Tartu (publiek domein)

Vanaf 1918 tot 1940 was het de nationale vlag van Estland. Daarna werd de vlag opnieuw verboden. Vanaf 1990 is hij in ere hersteld. Kennelijk vond men de verklaring van de kleuren door de studenten in 1881 iets te makkelijk, want allerlei symboolwaardes zijn er inmiddels aan toegevoegd.

De vlag van Estland in de vorm van een natuurlijk landschap, een werk van Valmar Valdmann uit 2009 (publiek domein)

Het blauw staat dan voor geloof, trouw en toewijding. Ook worden lucht, zee en meren genoemd. Het zwart zou symbool zijn voor het ‘zwarte’ verleden van Estland, in de zin van het vele lijden van de Esten onder vreemde overheersers. Het wit wordt uitgelegd als het streven naar verlichting en deugd, maar ook als de kleur van de bast van de berk en door de middernachtzon beschenen nachten.

Vlag van de president

Presidentiële vlag van Estland

De vlag van de president, vastgesteld in 1993 heeft de ‘grote’ versie van het nationale wapen midden op de vlag.

President Alar Karis (1958) met de presidentiële vlag van Estland (foto: Liis Treimann)

Het wapen bestaat in een ‘grote’ en ‘kleine’ vorm. De eerste versie heeft rond het schild twee gekruiste gouden eikentakken, de tweede bestaat alleen uit het schild.
Op het gouden schild zien we drie zogenaamde ‘gaande leeuwen’ in blauw, rood ‘genageld en getongd’.

V.l.n.r.: Wapen van Denemarken / Groot wapen van Estland / Klein wapen van Estland

De drie leeuwen zijn afkomstig van het wapen van de Deense Koning Waldemar II, die in 1219 het noorden van Estland veroverde, waarna de leeuwen als wapen voor Reval gebruikt werden, toen de belangrijkste stad van deze Deense ‘kolonie’, tegenwoordig beter bekend onder de huidige naam Talinn, hoofdstad van Estland.

Kaart van het “Deense Rijk” na de overwinningen van Waldemar”, waar we rechts de Estse ‘kolonie’ zien, uit:’ Historisk Atlas” door Hildebrand Selander (Norstedt & Söner, Stockholm, 1880) (publiek domein)

De stad heeft dit wapen altijd behouden (net als Denemarken trouwens). En net als het land waar het de hoofdstad van is, heeft Talinn een ‘grote’ en een ‘kleine’ versie, maar om dingen nog wat ingewikkelder te maken: de stad heeft ook een ‘middelste’ versie!

V.l.n.r.: Groot wapen van Talinn / Middelste wapen van Talinn / Klein wapen van Talinn

De ‘grote’ en daarmee uitgebreidste versie heeft naast het gouden schild en de drie leeuwen een uitgebreide bekroning: het wordt gedekt door een zilveren helm met een gesloten vizier met rode voering en een gouden ketting rond de nek.
De helm is op zijn beurt gedekt met een gouden kroon waaruit als helmteken een gekroonde vrouwenfiguur oprijst, gekleed in het rood en met de armen voor de borst gekruist.
Verder is het wapen rijk versierd met een overdaad aan zogenaamde dekkleden in de kleuren goud en blauw.

De ‘middelste’ versie van het wapen van Talinn is in principe gelijk aan de ‘kleine’ versie van het wapen van Estland, het gouden schild met de drie blauwe leeuwen, alleen is de uitvoering iets anders.
De ‘kleine’ versie is daarentegen totaal anders, maar ook hier zien we de erfenis van Denemarken: een wit kruis op een rood veld, heden ten dage onmiddellijk herkenbaar als de Dannebrog, de Deense vlag.

Toen Denemarken zijn Estse gebied in 1346 verkocht aan de Duitse Ordestaat (Staat des Deutschen Ordens) werd het wapen van Reval/Talinn gehandhaafd en uiteindelijk symbool voor het hele gebied.
Dit bleef zo, ook toen Estland weer eens van eigenaar wisselde.

Estland onder Zweeds bestuur als het Hertogdom Estland (Swedish Estonia op de kaart), een deel van het tegenwoordige Estland was toen onderdeel van een ander gebied onder Zweeds bestuur, Lijfland (Swedish Livonia op de kaart), tegenwoordig Letland, een derde gebied onder de Zweedse Kroon was Ingermanland (Swedish Ingria op de kaart), tegenwoordig Russisch gebied (© Thomas Blomberg, gebaseerd op ‘Sveriges historia intill tjugonde seklet’ door Emil Hildebrand uit 1906)

Zo werd het onder Zweeds bestuur het Hertogdom Estland (1561-1721), onder Russisch bestuur het Gouvernement Estland (1721-1917), waarna het in 1918 onafhankelijk werd.

Kaart uit 1820 van het Gouvernement Estland, onder Russisch bestuur (uit ‘Geografische atlas van het Russische rijk, het Koninkrijk Polen en het Groothertogdom Finland’ door luitenant-kolonel Vasily Petrovich Pyadyshev (1758-1835)) (publiek domein)

De enige periode waarin het wapen verboden werd, was die van de bezetting vanaf 1940 door de Sovjet-Unie, maar bij de hernieuwde onafhankelijkheid in 1990, keerde het wapen terug.

Oekraïne – Один рік і чотирнадцять тижнів війни / Een jaar en veertien weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Drones (1)

De afgelopen week kan gerust gekenschetst worden als “drone-week”. Dagen achtereen werd de Oekraïense hoofdstad Kiev door Rusland bestookt door militaire drones, doorgaans ’s nachts maar afgelopen maandag ook overdag.
Volgens Oekraïne werden alle drones door luchtafweer uit de lucht geschoten, maar er was even goed schade door neervallende brokstukken, waardoor in de zuidelijke wijk Holosiivskyi twee woonlagen van een flatgebouw ernstig beschadigd raakten, waarna er brand uitbrak.
Eén bewoners kwam om het leven, drie raakten er gewond.

Na geraakt te zijn door vallende brokstukken van een neergehaalde drone, brak er brand uit in de bovenste woonlagen van een flat in de wijk Holosiivskyi, in het zuiden van Kiev (foto: Kyiv City Military Administration)

Aan de overkant van de Dnipro-rivier in de wijk Darnytskyi raakten twee huizen beschadigd, waarna er brand uitbrak. Verschillende auto’s liepen schade op.
Al met al stond de teller voor drone-aanvallen sinds begin mei tot en met gisteren op zeventien.

Afgelopen nacht was het in Kiev echter opnieuw raak, met als trieste balans drie doden (waarvan twee kinderen) en veertien gewonden, waarvan er negen in het ziekenhuis belandden.
Deze laatste aanvallen waren gericht op de oostelijke wijken Desnyanskyi en Dniprovsky.

In zijn videoboodschap van afgelopen maandag prees president Zelensky het Amerikaanse Patriot-luchtafweersysteem, dat er volgens hem voor gezorgd had dat (op dat moment) 100% van de drones was neergehaald.

Die 100% gold wellicht voor Kiev, maar bij andere Russische drone-aanvallen in de westelijke Chmelnytsky-regio (tussen Lviv en Kiev in) zouden op een militaire basis vijf vliegtuigen zijn beschadigd.
Oekraïne gaf geen bijzonderheden over de schade, maar meldde slechts dat de start- en landingsbaan werd gerepareerd.

Volgens militaire analisten zijn de dagelijkse Russische drone-aanvallen erop gericht om de Oekraïense luchtafweer in de steden uit te putten, zodat die minder effectief ingezet kan worden als het Kremlin zijn luchtmacht in de strijd gooit. Op dat gebied heeft Rusland een enorm overwicht, zeker nu de aan Oekraïne beloofde F-16’s nog niet geleverd zijn.
De Russische tactiek met drone-aanvallen op Kiev en andere steden zou erop gericht kunnen zijn dat Oekraïne zich genoodzaakt voelt zijn luchtafweer aan het front te verplaatsen naar zijn steden.

President Zelensky tijdens zijn video-boodschap (screenshot)

In zijn video-boodschap van maandag had president Zelensky nog een boodschap: “Rusland wil het pad van het kwaad volgen tot het einde, dat wil zeggen, tot zijn nederlaag, want het kwaad kan geen ander einde hebben dan een nederlaag. De wereld moet zijn dat terreur aan het verliezen is.”

Drones (2)

Dinsdag werd de Russische hoofdstad Moskou verrast door een drone-aanval.
Voor zover nu bekend ging het om acht drones, waarvan er drie door de Russische defensie electronisch gestoord werden, zodat ze uit koers raakten en neerstortten.
De overige vijf werden volgens het ministerie van Defensie neergehaald middels het Pantsir-S luchtdoelraketsysteem.
Net als in Kiev zorgden vallende brokstukken voor schade, maar die was geringer dan in Oekraïne. Twee mensen zouden lichtgewond zijn geraakt.

Een amateur-filmer in Moskou wijst naar een overkomende drone (screenshot)

Eén van de doelen was Leninsky Prospekt, een boulevard uit de tijd van Josef Stalin, terwijl drie andere drones werden neergehaald boven Rublyovka, een sjieke en bosrijke westelijke wijk van Moskou, waar ook president Poetin een landgoed heeft.

De schade als gevolg van neervallende brokstukken was gering, maar bij één appartementgebouw goed zichtbaar (screenshot)

Rusland beschuldigde Oekraïne van de aanval, iets dat door Oekraïne officieel wordt ontkend, maar door militaire analisten wordt er vanuit gegaan dat het land inderdaad verantwoordelijk is voor de drone-aanval, wellicht als antwoord op de niet-aflatende Russische drone-aanvallen.

Mykhailo Podolyak, adviseur van president Zelensky (screenshot)

Mykhailo Podolyak, adviseur van president Zelensky, zei dat Oekraïne er “niet direct” bij betrokken was, waarbij hij in het midden liet of zijn land er dan wellicht “indirect” bij betrokken was.
Hij voegde er nog aan toe dat Oekraïne de gebeurtenissen met genoegen volgde en dat hij meer van dit soort acties verwachtte.
De aanval moet hoe dan ook een “wake-up call” geweest zij voor Moskovieten, dat de “speciale militaire operatie” (zoals president Poetin de door hem begonnen oorlog nog steeds blijft noemen) niet langer iets van ver weg is.

Kruisraket

Het regent niet alleen drones in Oekraïne, maar de ‘aloude’ kruisraketten worden door de Russen ook gebruikt, zoals afgelopen maandag 29 mei in Kiev.

Een groot stuk van een neergehaalde kruisraket vlak voordat het op de weg stort (screenshot Telegram)

De kruisraket werd door Oekraïens luchtafweer onderschept, maar de brokstukken kwamen op een drukke weg terecht, waar een dashcam toevallig beelden van opnam.
Voor zover bekend kwamen de automobilisten ter plekke met de schrik vrij.

Een fractie van een seconde later is de impact en vliegen de brokstukken in het rond (screenshot Telegram)

Russen blazen weg op

Volgens de Oekraïense grenswacht heeft Rusland na de aanval bij de Zuid-Russische stad Belgorod van vorige week, door twee gewapende Russische anti-Poetin groeperingen (die vanuit Oekraïne binnenkwamen), een toegangsweg richting de grens opgeblazen.
Beelden van de explosie circuleren via Telegram.

Beeld van de ontploffing op de grensweg (screenshot Telegram)

Yuri Olefirenko

Maandag 29 mei moet een drukke dag zijn geweest voor het Russische leger: Rusland claimt namelijk dat ze op die dag het laatste middelgrote oorlogsschip van de Oekraïense marine heeft vernietigd in de haven van Odessa.

De Yuri Olefirenko (foto: Mil.gov.ua)

Het zou dan gaan om het landingsschip de Yuri Olefirenko, een voormalig Sovjet marineschip, wat bij oplevering in 1971 de Kirovograd heette.
De Oekraïense marine weigerde commentaar op het Russische bericht.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і тринадцять тижнів війни / Een jaar en dertien weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Bachmoet

Na een strijd van tien maanden claimt de Wagner-groep, het Russische huurlingenleger, dat het Bachmoet in handen heeft. Hoewel dat voor het grootste deel van de verwoeste stad lijkt op te gaan, zijn er nog steeds Oekraïense troepen in het meest westelijke stukje van Bachmoet.

Van Bachmoet resten slechts ruïnes (screenshot)

Eén dag na de claim van de Wagner-groep, afgelopen zaterdagavond, liet de Russische president Poetin weten dat ‘de bevrijders’ staatsmedailles tegemoet kunnen zien.
Het Kremlin keek erg naar de verovering uit: sinds vorig jaar zomer boekten de Russen nauwelijks nog enige terreinwinst. De stad is inmiddels het bloedigste strijdtoneel van de oorlog, waar zeker tienduizenden (volgens sommigen zelfs honderdduizenden) Russen en Oekraïeners het leven lieten.

De stad ligt volledig in puin (screenshot)

Hoewel Bachmoet volgens de meeste Westerse militaire analisten strategisch gezien weinig belang heeft, denken de Russen daar anders over. Zij zien de stad als een belangrijke opstap in de ‘bevrijding’ van de Donbas-regio, waarbij de steden Slovjansk en Kramatorsk nu ‘aan de beurt’ zijn.

Vóór de oorlog telde de stad 76.000 mensen (screenshot)

Een woordvoerder van de gezaghebbende Amerikaanse denktank Institute for the Study of War liet weten dat Bachmoet de Russische troepen geen operationeel terrein oplevert om aanvalsoperaties op te zetten, noch een sterke positie om zich te verweren tegen Oekraïense tegenaanvallen.
Daar komt bij dat Oekraïense troepen de noord- en zuidflank rondom Bachmoet onder controle hebben, waardoor de stad dus deels is omsingeld.

Ondanks alles zouden er nog zo’n 3.000 tot 4.000 mensen zijn achtergebleven, meestal in kelders (screenshot)

Belgorod

In de Zuid-Russische stad en gelijknamige oblast Belgorod (niet ver van de Oekraïense stad Charkov) werden eerder deze week invallen uitgevoerd door twee gewapende Russische anti-Poetin-groeperingen, die volgens het Kremlin vanuit Oekraïne de Russische grens zouden zijn overgestoken.
Er zouden gevechten zijn uitgebroken tussen deze groepen en Russische veiligheidstroepen, waarna volgens Rusland de meeste aanvallers werden verjaagd, terwijl ruim zeventig strijders zouden zijn gedood.

De Russische oblast Belgorod met de gelijknamige hoofdstad grenst aan Oekraïne (© Vladimir Lobachev / publiek domein)

Wat de invallen zelf betreft: die waren zeker niet grootscheeps, het zou gaan om twee tanks, één gepantserd troepentransportvoertuig en nog zo’n tien kleinere gepantserde voertuigen.
Aan Russische zijde zouden minstens twee soldaten zijn omgekomen bij een mortieraanval op een kazerne. Ook zouden er tien burgers gewond zijn geraakt en vier pantservoertuigen zijn vernietigd.

Свобода России (Vrijheid van Rusland), het logo van de LVR

De aanvallen werden opgeëist door het Russische Vrijwilligerskorps (RVK) en het (tot voorheen onbekende) Legioen Vrijheid van Rusland (LVR). Deze laatste groepering stelt op haar website onder het kopje “Waar vechten we voor?”, onomwonden:

“In tegenstelling tot de agenda van het Kremlin, is Oekraïne niet onze vijand. Onze vijand zijn dieven, moordenaars en oorlogsmisdadigers die aan de macht zijn in Rusland, die een meedogenloze oorlog ontketenden voor hun eigen voordeel.
Daarom zijn we van plan om, na de volledige terugtrekking van Russische troepen uit heel Oekraïne, naar het Kremlin te gaan en deze bende moordenaars en plunderaars uiteen te drijven. En dan – om een ​​nieuw vrij Rusland op te bouwen”.

DE LVR-vlag (Facebookpagina Легион “Свобода России”)

En onder het kopje “Hoe zien wij de toekomst?”

“De criminele oorlog in Oekraïne moet eindigen met de overwinning van Oekraïne. Daarna zal er onvermijdelijk een verandering komen in het regime van moordenaars en plunderaars in Rusland zelf. We zullen de oorlogsmisdadigers van het Kremlin verantwoordelijk stellen voor het ontketenen van bloedige conflicten met buurlanden”.

Screenshot van een filmpje van het LVR op sociale media, met onder meer de volgende boodschap: “Inwoners van Rusland! Wij zijn dezelfde Russen als jullie. Het enige verschil tussen ons is dat we de acties van de machtige criminelen niet langer wilden rechtvaardigen en de wapens opnamen om onze eer en uw vrijheid te verdedigen. Maar vandaag is het tijd dat iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt voor zijn toekomst. Tijd om een einde te maken aan de Kremlin-dictatuur”. Opvallend is het Oekraïense vlaggetje op een van de uniformen (screenshot)

Oekraïne zegt niets met de groeperingen te maken te hebben, maar een woordvoerder liet wel weten dat het de activiteiten met interesse volgt.

Beelden van achtergelaten en beschadigde militaire voertuigen in Belgorod werden door Rusland verspreid (screenshot)

Rusland liet later beelden zien van achtergelaten en beschadigde militaire voertuigen, waaronder Amerikaanse Humvees. De Amerikanen ontkennen echter elke betrokkenheid bij deze acties.
Enkele Oekraïense militaire experts en bloggers opperden dat de beelden door de Russen in scène zijn gezet.

Overigens weerspreekt Ilja Ponomarev van het LVR dat Rusland alle opstandelingen zou hebben verjaagd. Hoewel het niet te verifiëren valt, zegt hij dat zijn groepering controle heeft over een grensstrook van 40 kilometer.

Zelensky

De Oekraïense president Zelensky heeft ook de afgelopen week weer het nodige gereisd om ervoor te zorgen dat de aandacht voor de oorlogssituatie in zijn land niet verslapt.

Top van de Arabische Liga in Jedddah, Saoedie-Arabië, waar president Zelensky te gast was en een toespraak hield (screenshot)

Hij bezocht eerst de top van de Arabische Liga in Jeddah, Saoedie-Arabië, waar hij een toespraak hield ten overstaan van de vertegenwoordigers van 22 Arabische landen, waaronder ook de Syrische president Assad, die jarenlang persona non grata was, maar nu opnieuw welkom werd geheten door voorzitter Saoedie-Arabië, in de persoon van kroonprins (en feitelijk leider) Mohammad bin Salman al-Saoed, die verantwoordelijk wordt gehouden voor de moord op de Saoedische journalist Jamal Khashoggi.

President Zelensky tijdens zijn toespraak in Jeddah (screenshot)

Daarna reisde hij door naar Japan, waar hij te gast was bij de G7-top in Hiroshima. Naast de Westerse leiders ontmoette hij ‘in de zijlijn’ ook de Indonesische president Joko Widodo.
Bij verschillende overleggen spraken de bondgenoten opnieuw hun steun uit voor Oekraïne en ook was er overleg in kleiner comité, zoals tussen Zelensky en de Amerikaanse president Biden.

De hoofdrolspelers in Hiroshima verzamelen zich voor een foto-moment: zoek uw vlag! (screenshot)
V.l.n.r.: de Italiaanse plaatsvervanger van premier Meloni, die zelf vroegtijdig terugvloog naar Italië vanwege de overstromingen in Noord-Italië, Charles Michel (voorzitter van de Europese Raad), Olaf Scholz (bondskanselier van Duitsland), Joe Biden (president van de Verenigde Staten), Fumia Kishida (premier van Japan), Volodymyr Zelensky (president van Oekraïne), Emmanuel Macron (president van Frankrijk), Justin Trudeau (premier van Canada), Rishi Sunak (premier van het Verenigd Koninkrijk) en Ursula von der Leyen (voorzitter van de Europese Commissie) (screenshot)

Na de voorzichtig positieve houding twee weken geleden van Nederland, België en Denemarken om F-16’s aan Oekraïne te leveren, was er goed nieuws voor Zelensky. Als leverancier van de F-16’s moest de V.S. formeel toestemming geven voor zo’n transactie en die kwam er.

Twee F-16’s van de Koninklijke Luchtmacht (© Koninklijke Landmacht / publiek domein)

Het Verenigd Koninkrijk, dat zelf geen F-16’s gebruikt, sloot zich al eerder bij de de drie landen aan voor technische aangelegenheden en trainingen.
De Deense waarnemend minister van Defensie, Troels Lund Poulsen, liet dinsdag weten dat zijn land vanaf juli klaar is om Oekraïense piloten te ontvangen en te trainen met de gevechtsvliegtuigen.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Montenegro – Referendum o nezavisnosti Crne Gore / Referendum over de onafhankelijkheid van Montenegro (2006)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De 21e mei is onafhankelijkheidsdag in Montenegro. De naam Referendum o nezavisnosti Crne Gore (Referendum over de onafhankelijkheid van Montenegro) verwijst naar de dag in 2006 waarop dit referendum plaatsvond.

Montenegro was tot 1992 onderdeel van Joegoslavië. Toen het land daarna in rap tempo uit elkaar viel, bleef Montenegro samen met Servië zogenaamd Klein-Joegoslavië vormen. Vanaf 2003 vormde Montenegro met Servië een unieverbond. Met het referendum uit 2006 kwam hieraan een einde.

Om onafhankelijkheid te verkrijgen moest 55% van de bevolking vóór stemmen. Dit lukte nipt: de uitslag was 55,5% voor-stemmers.

Kaart van Montenegro (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Montenegro (2004-heden)

De vlag is aangenomen op 13 juli 2004 en in de grondwet opgenomen op 22 oktober 2007. Hij is oranjerood, geheel goud omrand. In het midden van de vlag is het staatswapen afgebeeld.

Het staatswapen stamt uit de 19e eeuw, toen Montenegro een prins-bisdom was onder de Petrović-Njegoš-dynastie. Dit Huis had nauwe familiale en politieke banden met het Russische Keizerrijk en dat het wapen Russische trekjes vertoont, is dus niet zo vreemd. Net als in Rusland zien we een twee-koppige gekroonde adelaar, met in zijn klauwen een scepter en een rijksappel. De ‘dubbelkoppigheid’ van de adelaar geeft oorspronkelijk de autoriteit aan van de monarch over kerk en staat.

montenegro wapens
Links: wapen van het prins-bisdom Montenegro onder de Petrović-Njegoš-dynastie / Rechts: het wapen van Montenegro (2004-heden)

Midden op de adelaar is een schild geplaatst met daarop een zogenaamde lion passant, een wandelende leeuw. Waarschijnlijk is deze leeuw afkomstig van het wapen van de Republiek Venetië. De stadstaat had hier tijdens zijn hoogtijdagen veel invloed.

Montenegro schafte officieel in 1918 het Huis Petrović-Njegoš af en het feit dat het vorstelijke wapen in 2004 op de vlag geplaatst werd, viel niet bij iedereen in goede aarde. Het bleek echter een schot in de roos bij het grootste deel van de bevolking en het wapen kom je tegenwoordig overal tegen in het land.

Presidentiële vlaggen

Montenegro heeft niet één, maar twee presidentiële vlaggen, althans op papier, enig fotografisch bewijs voor het gebruik ervan is vooralsnog onvindbaar.

Presidentiële vlaggen van Montenegro

Het gaat om twee identieke vierkante vlaggen met het wapen van Montenegro en een sierrand.
De rode versie is bedoeld voor gebruik aan land en de blauwe voor op zee.

Marinevlag

Daarnaast is er ook een aparte marinevlag in gebruik sinds 22 juli 2010 en die heeft de nogal afwijkende maatvoering van 2:5.

Marinevlag van Montenegro (2010-heden)

Ze is blauw met de vlag van Montenegro in het kanton en een anker in wit op de vlucht, door drie (eveneens witte) golven doorsneden.

Hier zien we de marinevlag in actie aan boord van het fregat Kotor P-33, voor anker in de grootste havenstad Bar (foto: Darko Vojinovic)

Oekraïne – Один рік і дванадцять тижнів війни / Een jaar en twaalf weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Na bezoeken aan Polen, Finland en Nederland is president Zelensky van Oekraïne afgelopen week aan een nieuwe reeks visites aan Europese landen begonnen.
De tournee begon in Rome en Vaticaanstad, vervolgens ging het naar Berlijn en Aken (waar hij de prestigieuze Karelsprijs ontving), Parijs en eindigde eergisteren in Londen.
De vele bezoeken dienen uiteraard een doel: de aandacht van de Europese bondgenoten vasthouden vanwege het verwachte Oekraïense tegenoffensief, waarbij het land de nodige militaire middelen zal moeten inzetten, waarvan een deel nog geleverd moet worden door de Westerse bondgenoten.

De Brits/Franse Storm Shadow/SCALP EG-kruisraket (© Rept0n1x / publiek domein)

Het Verenigd Koninkrijk liet vorige week weten dat het de Storm Shadow (een kruisraket) zou leveren, bij Zelensky’s bezoek aan de Britse premier Sunak, werd duidelijk dat het V.K. naast de Storm Shadow ook luchtverdedigingsraketten en militaire drones naar Oekraïne zal sturen.

Screenshots van Zelensky’s Europese tournee

Zelensky wordt begroet door de Italiaans premier Giorgia Meloni
President Zelensky en president Giorgio Mattarella van Italië luisteren naar het Oekraïense volkslied
Paus Franciscus ontvangt de president in Vaticaanstad
Verder gaat het naar Duitsland, waar bondskanselier Olaf Scholz hem in Berlijn verwelkomt
Gevolgd door een beleefdheidsbezoekje aan president Frank-Walter Steinmeier in Schloss Bellevue
Zelensky vliegt door naar Aken, waar hij de Karlspreis krijgt uitgereikt, links zien we voorzitter van de raad van bestuur van de Karlspreis zu Aachen, doctor Jürgen Linden, rechts burgemeester Sibylle Keupen
Een korte vlucht brengt Zelensky van Aken naar Parijs, waar hij bij het Élysée-paleis hartelijk ontvangen wordt door president Macron
Laatste in de rij is het Verenigd Koninkrijk, waar hij bij Chequers, (het buitenverblijf van Britse premiers) ontvangen wordt door minister-president Rishi Sunak

Opnieuw Kinzhals neergehaald

Opmerkelijk nieuws een week geleden, toen het het Oekraïense leger lukte om een onkwetsbaar geachte Russische Kinzhal-raket boven Kiev uit de lucht te schieten. De Verenigde Staten bevestigden het bericht kort daarna.

De hypersonische Kh-47M2 Kinzhal-raket (publiek domein)

Afgelopen dinsdag werd Kiev opnieuw onder vuur genomen, door middel van achttien Russische raketten, waaronder zes hypersonische Kinzhal-raketten.
Volgens de Oekraïense generaal Valerii Zaluzhnyi werden alle achttien raketten uit de lucht geschoten. Tevens zouden er militaire drones van Iraanse makelij zijn neergehaald.

De Oekraïense generaal Valerii Zaluzhnyi (1973) (screenshot)

Het door verschillende Westerse bondgenoten geleverde Patriot-systeem lijkt met veel succes en precisie door de Oekraïeners te worden ingezet.
Dat is mooi meegenomen, want iedere PAC3-raket die met het systeem kan worden afgevuurd kost tussen de drie en vier miljoen euro.

Voormalig luitenant-kolonel der Luchtmacht Patrick Bolder, momenteel defensie-expert bij de The Hague Centre for Strategic Studies (screenshot)

Hoewel de Oekraïense claims nog niet onafhankelijk zijn geverifieerd, noemt defensie-expert Patrick Bolder van militaire denktank The Hague Centre for Strategic Studies, het aannemelijk dat het inderdaad zo gegaan is.
Volgens Bolder lijken de Oekraïeners de Patriots en ook andere wapensystemen “goed te kunnen combineren tegen een scala van aanvalsmiddelen”.
Rusland ontkent dat de Kinzhals werden neergehaald en claimt dat één Patriotsysteem werd vernietigd.

Bachmoet

Verklaringen van Russen en Oekraïners over de situatie in en rond frontstad Bachmoet spreken elkaar tegen (zoals wel vaker).
Volgens onderminister van Defensie, Hanna Maliar, zouden Oekraïense troepen plusminus twintig vierkante kilometer in de noordelijke en zuidelijke voorsteden hebben heroverd.

Onderminister voor Defensie Hanna Maliar (1978) (foto: Afdeling Voorlichting van het Ministerie van Defensie)

Russen zouden dan weer bezig zijn die delen van de stad die zij in handen hebben te verwoesten, hoewel het moeilijk is dit soort berichten geverifieerd te krijgen.

Volgens de Oekraïense legerleiding vluchtende Russische soldaten bij Bachmoet (screenshot)

Op beelden die het Oekraïense leger dinsdag deelde, zou te zien zijn hoe Russische militairen in de buurt van Bachmoet zich uit de voeten maken, een bericht wat eerder al naar buiten werd gebracht door Yevgeny Prigozhin, leider van de Wagner-groep het pro-Russische huurlingenleger.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і одинадцять тижнів війни / Een jaar en elf weken oorlog

Onkwetsbaar geachte Kinzhal neergehaald

Afgelopen zaterdag meldde het Oekraïense leger dat het een onkwetsbaar geachte Russische hypersonische Kinzhal-raket uit de lucht boven Kiev had geschoten en sprak van een “historische gebeurtenis”.
Gisteren bevestigde het Amerikaanse ministerie van Defensie dat het Oekraïne inderdaad gelukt was deze ‘onkwetsbare raket’ neer te halen.

De hypersonische Kh-47M2 Kinzhal-raket (publiek domein)

De Kh-47M2 Kinzhal, zoals het wapen officieel heet, werd in 2017 ontwikkeld en in 2018 door president Poetin gepresenteerd, waarbij hij liet weten dat de hypersonische Kinzhal (Russisch voor ‘dolk’), in staat was om overal ter wereld in te slaan, zonder dat welke luchtafweer dan ook daar iets tegen zou kunnen uitrichten.
De Kinzhal zou mede zo onkwetsbaar zijn vanwege zijn enorme snelheid en zijn onvoorspelbare baan waarmee hij op zijn doel afgaat.

Een MIM-104 Patriot-raket bij lancering (screenshot)

Toch is het projectiel uit de lucht geschoten, door middel van het zeer geavanceerde Amerikaanse Patriot-luchtafweersysteem, waarover slechts enkele landen beschikken, waaronder Nederland.
Zowel de Verenigde Staten als Duitsland en Nederland hebben Patriots naar Oekraïne gestuurd.

Oekraïense terreinwinst Bachmoet

Eerder deze week bleek de voorzichtige terreinwinst van het Oekraïense leger in het zwaar bevochte Bachmoet door te zetten.
Een van de bevelhebbers van de Oekraïense landmacht,  Oleksandr Syrsky, meldde dat de Russische troepen zich in sommige delen van Bachmoet tot twee kilometer hebben teruggetrokken.

Bachmoet biedt een desolate aanblik (screenshot)

De oprichter van het Oekraïense Azov-bataljon, Andri Biletsky, meldde via zijn Telegram-kanaal dat er ruim zes vierkante kilometer is heroverd op de Russen. Volgens zijn bericht zouden in het gebied zeker twee Russische brigades zijn verslagen en geen Russische militairen aanwezig zijn.

Recent beeld van Oekraïense soldaten in Bachmoet (screenshot)

Jevgeni Prigozjin, de leider van de pro-Russische Wagner-groep, die vorige week fel uithaalde naar de Russische defensietop, vanwege een blijvend tekort aan munitie, meldde zondag dat Russische eenheden hun posities bij Bachmoet hadden verlaten.

Zwaar beschadigde flats in Bachmoet (screenshot)

Nieuw Amerikaans steunpakket

Hoewel de V.S. al bijna veertig steunpakketten aan Oekraïne hebben geleverd sinds het begin van de oorlog, lijkt van vermindering nog geen sprake.
Deze week werd een nieuw steunpakket aangekondigd ter waarde van 1,1 miljard euro. Het geld is bedoeld voor luchtafweersystemen, munitie, hulp bij trainingen en voor een systeem voor satellietbeelden.
De munitie is specifiek voor houwitsers en om drones mee uit de lucht te schieten.
President Zelensky bedankte de Amerikanen voor het ‘stevige’ defensie-hulppakket.

F-16’s?

Bij zijn bezoek aan Nederland eind vorige week, heeft president Zelensky opnieuw om de levering van F-16 gevechtsvliegtuigen gevraagd.

Twee F-16’s van de Koninklijke Luchtmacht (© Koninklijke Luchtmacht / publiek domein)

Maar op een gezamenlijke persconferentie van de president, premier Rutte en de Belgische premier De Croo, die ook was aangeschoven, konden er van Westerse kant nog geen concrete toezeggingen gedaan worden.

Gezamenlijke persconferentie in het Catshuis in Den Haag op 4 mei van de Oekraïense president Volodymyr Zelensky en de Nederlandse en Belgische premiers, Mark Rutte en Alexander De Croo (screenshot)

Er wordt naar gestreefd hiervoor met vier landen samen op te trekken, naast Nederland en België, ook Denemarken en het Verenigd Koninkrijk.
Premier Rutte liet weten: “Er zijn geen taboes en we werken er intensief aan, maar we zijn er nog niet.”
President Zelensky ging er echter vanuit dat zijn land de gewenste vliegtuigen uiteindelijk zal krijgen. “We krijgen positieve berichten”, zo zei hij.

President Zelensky op bezoek bij Koning Willem-Alexander in Paleis Huis ten Bosch (screenshot)

Zelensky had een druk programma, met o.a. een beleefdheidsbezoek aan de koning, een toespraak tot de Verenigde Kamers van de Staten Generaal, een bezoek aan het Internationaal Strafhof (ICC), waar de president liet weten dat hij er zeker van is dat de Russische president Poetin er berecht zal worden voor zijn misdaden in Oekraïne.
Al even overtuigd is hij dat er een speciaal tribunaal moet komen voor “degene die Oekraïne is binnengevallen”.

Rusland woedend over naamsverandering

Het Kremlin reageerde als door een wesp gestoken nadat bekend werd dat een Pools adviesorgaan voorstelde voortaan een andere naam voor de Russische exclave Kaliningrad te gebruiken.
De exclave van 15.100 km² ligt ingeklemd tussen Polen en Litouwen, aan de Oostzee. Dat het stuk land buiten het ‘moederland’ kwam te liggen, werd veroorzaakt door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991, waardoor de Baltische staten Estland, Letland en Litouwen, die kort na het begin van de Tweede Wereldoorlog door de Sovjet-Unie waren bezet, opnieuw onafhankelijk werden.

Kaliningrad (“Królewiec”), ingeklemd tussen Litouwen en Polen

Het zorgde ervoor dat Kaliningrad ‘los’ van de rest van Rusland kwam te liggen.
Voor de Tweede Wereldoorlog maakte het deel uit van het Duitse Oost-Pruisen, met als hoofdstad Königsberg, een naam die het al honderden jaren had. Nadat de sovjets de stad en het gebied innamen, werd de naam van de stad (en oblast) veranderd in Kaliningrad, vernoemd naar Michail Kalinin, een van de leiders van de bolsjewistische revolutie.

Kaart van Oost-Pruisen in 1917, met hoofdstad Königsberg (publiek domein)

Afgelopen dinsdag maakte het Comité voor de Standaardisatie van Geografische Namen buiten de Republiek Polen bekend dat zij adviseerde de stad Kaliningrad met onmiddellijke ingang Królewiec (de Poolse vertaling van Königsberg) te noemen en de gelijknamige oblast Obwód Królewiecki.
Het comité kwam tot het besluit omdat de naam Kaliningrad noch een relatie had met de stad, noch met de oblast en dat het bovendien een “emotionele en negatieve lading” had in Polen.
Michail Kalinin was een van de zes sovjet-Politbureau ondertekenaars van het bevel om meer dan 21.000 Poolse krijgsgevangenen te laten executeren in de bossen van Katyn en andere plaatsen in 1940.

Kaliningrad gaat in Polen binnenkort verder onder de naam Królewiec (© A.Savin, WikiCommons)

Rusland’s invasie van Oekraïne en de Russische propaganda-machine lieten Polen eigenlijk geen keus om controversiële namen te her-evalueren, zo betoogde de commissie.
Hoewel het advies van de commissie niet bindend is, worden er geen problemen verwacht bij de officiële naamsverandering.

Kremlin-woordvoerder Dmitry Peskov (1967) (screenshot)

Dmitry Peskov, woordvoerder van het Kremlin, liet weten dat het Poolse besluit “aan waanzin grensde” en gezien kan worden als “een vijandige daad”.
Hij vervolgde: “We weten dat Polen door de geschiedenis heen van tijd tot tijd is afgegleden in deze waanzin van haat”.

Eurovisie Songfestival

Na de overwinning van Oekraïne op het Eurovisie Songfestival vorig jaar in Milaan, drong zich al gauw de vraag op of het wel verstandig was de editie 2023 in het winnende land te houden. Vrij snel zag iedereen wel in dat het in een land dat in een oorlogssituatie zit, niet zo’n goed idee is.
Besloten werd het Songfestival in het Verenigd Koninkrijk te houden, dat land was op de 2e plaats geëindigd.

De drie presentatoren van het Eurovisie Songfestival 2023, v.l.n.r.: Alesha Dixon, Julia Sanina en Hannah Waddingham (screenshot)

En zo geschiedde. Deze week ging het Songfestival-circus van start in de Liverpool Arena.
Dat het eigenlijk Oekraïne was die het had moeten organiseren, is nadrukkelijk meegenomen in de introductiefilmpjes bij ieder deelnemend land, met een combinatie van beelden uit Oekraïne, het Verenigd Koninkrijk en het land in kwestie.
Samen met de twee Britse gastvrouwen presenteert ook de Oekraïense zangeres Julia Sanina de drie shows, waarvan de finale as. zaterdag is.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і десять тижнів війни / Een jaar en tien weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Nieuwe Russische aanvalsgolf

In de afgelopen week heeft het Russische leger een groot aantal doelen bestookt, met veel burgerdoden en schade tot gevolg.
Bij een nachtelijke raketinslag op vrijdag in een flatgebouw van negen verdiepingen in de centraal gelegen stad Uman kwamen 25 mensen om het leven, waaronder vier kinderen.

Beeld van de verwoeste flat in Uman (screenshot)

Volgens het Russische ministerie van Defensie waren Oekraïense reservisten het doelwit.
Naast deze woonflat werden nog tien flats geraakt en beschadigd.
In dezelfde aanvalsgolf werden hoofdstad Kiev en de oostelijker gelegen stad Dnipro bestookt.

En op maandagochtend vroeg was het weer raak: een nieuwe aanvalsgolf gericht op de regio Cherson, hoofdstad Kiev en Pavlohrad.
In deze laatste stad, vlakbij Dnipro en zo’n 110 km van de frontlijn, beschadigde en verwoestte enkele tientallen huizen, waarbij 34 gewonden vielen.

De nachtelijke hemel licht op boven Pavlohrad na de Russische aanvallen (screenshot)

Vladimir Rogov, een bestuurder uit de door de Russen bezette regio Zaporizja, meldde op Telegram dat de aanval was gericht op brandstofdepots en spoor-infrastructuur. Hij sloot zijn bericht af met een duimpje omhoog.
Luchtafweer in en rond Kiev slaagde er in om alle drones en raketten neer te halen.

Tegenoffensief

De Russische raket- en drone-aanvallen worden gezien als een middel om het verwachte Oekraïense tegenoffensief te dwarsbomen, alhoewel de laatste golf aanvallen dus voornamelijk burgerdoelen raakte.

Dat dat tegenoffensief er komt heeft Oekraïne al laten weten en het wijst er op dat het daarbij gebruik zal maken van door het Westen geleverde wapens, uitrusting en militair materieel.
Volgens NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg heeft Oekraïne inmiddels 98% van de beloofde wapens ontvangen. Het zou dan onder meer gaan om 1,550 gepantserde voertuigen en 230 tanks.

Russische verdedigingslijn

Rusland heeft zich de laatste maanden in het bezette gebied ingegraven. Het Britse persbureau Reuters heeft aan de hand van duizenden satellietbeelden onderzocht wat de Russen allemaal hebben aangelegd.
Volgens Reuters doet het in omvang denken aan de door Frankrijk tussen 1930 en 1938 aangelegde Maginotlinie op de grens met België, Luxemburg en Duitsland.

De Russische verdedigingswerken bij Novofedorivka in de Zaporizja-regio (foto: Capella Space)

De verdedigingswerken strekken zich uit van West-Rusland via Oost-Rusland naar de Krim en bestaan uit geprefabriceerde bunkers, drakentanden en tankwallen en zijn aangelegd sinds de Oekraïense opmars van afgelopen november.
Volgens militaire experts zal het voor Oekraïne hierdoor moeilijker worden bezet gebied terug te winnen.

Dr. Neil Melvin van het Royal United Services Institute (screenshot)

Neil Melvin van het Royal United Services Institute (RUSI), een in Londen gevestigde militaire denktank, zei hierover: “Het zal afhangen van het vermogen om complexe , gecombineerde operaties effectief uit te voeren”.
Maar volgens de militaire expert is de Oekraïense legerleiding, in tegenstelling tot de Russische, veel beter in staat tot tactische vondsten. De Russen zijn volgens Melvin “teruggevallen op hun oude Sovjet-uitputtingsmethode”.

Anders Puck Nielsen van het Royal Danish Defence College (Forsvarsakademiet) (screenshot)

Maar volgens militair expert Anders Puck Nielsen van het Royal Danish Defence College (Forsvarsakademie) heeft Oekraïne niet veel keus: “Als de Oekraïeners niet willen dat deze oorlog verandert in een bevroren conflict langs de huidige frontlinies, dan moeten ze op een gegeven moment die frontlinies breken”.
De honderden kilometers lange verdedigingslijn kan overigens volgens analisten het Russische leger in de problemen brengen, puur alleen al door de lengte.

De Krim

Oekraïne zelf zat overigens ook niet stil: afgelopen weekend was er een drone-aanval op een olie-opslag in Sebastopol, hoofdstad van de Krim en thuishaven van de Russische Zwarte Zeevloot.
Recente drone-aanvallen waren de laatste tijd niet succesvol, maar dat deze raak was, was goed te zien.

Rook en vlammen nadat een Oekraïense drone een olieopslag bij Sebastopol raakte (Mikhael Razvozhayev via Telegram / screenshot)

De olieopslag ging op in rook en vlammen, die tot in de wijde omgeving te zien waren. Er vielen volgens de Russische gouverneur van de Krim, Mikhael Razvozhayev, geen slachtoffers bij.

Bryansk

Eergisteren ging er op een spoorlijn een explosief af in de regio Bryansk, op de grens met Oekraïne en Wit-Rusland (Belarus).
Een goederentrein tussen Bryansk en Unecha, die op dat moment over het spoor reed, liep deels uit de rails.
De locomotief vatte vlam en zeven wagons kwamen naast het spoor terecht, waarbij er minimaal één kantelde.

Beeld van de deels ontspoorde goederentrein in de regio Bryansk (screenshot)

Voor zover bekend vervoerde de trein olieproducten en hout.

Bachmoet

Het laatste nieuws uit de zwaarbevochten stad Bachmoet in de Donbas-regio is dat het Oekraïense leger weer delen van de stad op Rusland heeft terug veroverd.
De Verenigde Staten maakten bij monde veiligheidswoordvoerder John Kirby, afgelopen maandag bekend dat er volgens hun militaire inlichtingen sinds december 20.000 Russen gesneuveld zijn en 80.000 gewond geraakt.

John Kirby (1963), oud schout-bij-nacht en momenteel Coördinator Strategische Communicatie van de Amerikaanse Veiligheidsraad (screenshot)

Veruit de meeste slachtoffers vielen rond Bachmoet, waarbij ongeveer de helft van de slachtoffers meevocht in de Wagner-groep, het pro-Russische huurlingenleger.
Afgelopen november was de schatting dat er tot dan toe 100.000 Russische doden en gewonden waren gevallen in de oorlog. Tellen we de laatste cijfers daar bij op, dan komen we dus op een aantal van 200.000 doden en gewonden. Het lijkt er dus op dat de Russen in een steeds hoger tempo manschappen verliezen.
Wat Bachmoet betreft liet Kirby weten dat het Russische offensief is “vastgelopen en mislukt”.

Drone-aanval op het Kremlin

Een opvallend bericht was het zeker: afgelopen nacht werden in Moskou door het Russische leger twee aanvalsdrones uit de lucht geschoten, vlak voordat ze het Kremlin zouden raken.

Het Kremlin afgelopen nacht, net voordat de eerste drone uit de lucht wordt geschoten (screenshot)

Delen van de drone kwamen op het Kremlin-terrein terecht. Er zou echter geen schade zijn en er zijn ook geen doden of gewonden gevallen.

Een grote vuurbal op het moment dat de drone uit de lucht wordt geschoten (screenshot)
Zo op het oog was dat vlakbij het gebouw van de Senaat, herkenbaar aan de koepel (screenshot)

Inmiddels heeft Rusland Oekraïne van de drone-aanval beschuldigd, met als doel president Poetin te doden, maar de Oekraïense presidentieel adviseur Mykhailo Podolyak, ontkende de beschuldiging. Hij achtte het mogelijk dat een Russische verzetsbeweging verantwoordelijk is voor de actie en dat Rusland ergens in de komende dagen een grootschalige “terreuraanval” op Oekraïne wil plegen en dit incident gebruikt om die aanval te legitimeren.

Mykhailo Podolyak, adviseur van president Zelensky (screenshot)

Later vandaag liet president Zelensky van Oekraïne vanuit Finland (waar hij op dat moment op bezoek was, daarna vloog hij door naar Nederland) weten dat zijn land noch Moskou, noch Poetin aangevallen heeft. Hij voegde daaraan toe: “We vechten alleen op ons eigen grondgebied. We verdedigen onze dorpen en steden”.
De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Blinken liet weten niet te weten “hoe het zat”, maar zei wel dat alle berichten die uit Moskou komen “met een flinke korrel zout” moeten worden genomen.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Polen – Święto Narodowe Trzeciego Maja / Grondwetsdag van de Derde Mei (1791)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

De Grondwetsdag herdenkt de 3e mei 1791, toen de voor die tijd democratische grondwet werd ingevoerd, na een periode van onrust en anarchie in het Pools-Litouwse Gemenebest (de samensmelting van het Koninkrijk Polen met het Groothertogdom Litouwen in 1569).

Polen-Litouwen
Het Pools-Litouwse Gemenebest in zijn grootste omvang in 1618. De kleuren geven de verschillende grenzen aan die het gemenebest kende tussen 1569 en 1918. De huidige grenzen zijn in het gebied ingetekend met de namen van de landen ter identificatie.

De moderne grondwet was de Pruisische en Russische buren echter een doorn in het oog. Het leidde tot de Pools-Russische oorlog van 1792, waarbij de Russen het Gemenebest binnenvielen en tot de zogenaamde Tweede Verdeling van Polen in hetzelfde jaar, waarbij het Pools-Litouwse grondgebied grote delen land moest afstaan aan Rusland en Pruisen. En na de Derde Verdeling in 1795, waarbij opnieuw Rusland, Pruisen, maar nu ook Oostenrijk profiteerden, hield de Poolse (en Litouwse) soevereiniteit de facto op te bestaan tot 1918.

Tweede Poolse Republiek (1918-1939) (Kaart van de hand van Tadeusz Jan Kowalski, uitgave Edward Stanford Publishing)

In april 1919 werd tijdens de Tweede Poolse Republiek de 3e mei ingevoerd als nationale feestdag. Vanaf de Tweede Wereldoorlog werd de viering verboden. Pas na de val van het communisme in 1989, werd de 3e mei opnieuw ingevoerd als nationale feestdag, voor het eerst in 1990. In 2007 sloot Litouwen zich bij Polen aan door de 3e mei ook als nationale feestdag in te voeren en sinds dat jaar vinden er ook gezamenlijke herdenkingen plaats.

Polen (1945-heden)

De 3e mei is een vrije dag in Polen met vele festiviteiten, parades, speeches en concerten.
In Chicago en omgeving, waar zich veel Poolse emigranten hadden gevestigd, wordt de dag al gevierd sinds 1892 en staat bekend als Polish Constitution Day, compleet met parades.

Unknown.jpeg
Poolse aankondiging (© szkolneblog.pl)

De vlag

Vlag van Polen (1830-heden), zonder en mét wapen

De Poolse vlag is een horizontale tweekleur in wit en rood en komt voor mét en zónder staatswapen. De kleuren rood en wit komen al in de tijd van het Hertogdom Warschau (1807-1815) voor, maar ook het Poolse wapen vertoont deze kleuren.

Vanaf 1830 is het wit-rood de officieuze Poolse vlag, vanaf 1918 officieel. De adelaar op het staatswapen (als wapen bekend sinds 1295) werd in 1944 van zijn kroon ontdaan, maar op 29 december 1989 kreeg hij hem weer terug, als teken van Polen’s hernieuwde soevereiniteit.

Het gebouw van de Sejm in Warschau (gebouwd 1925-1928) met de Poolse vlag (zonder wapen) op de top (publiek domein)

Hoewel er regels zijn wie welke vlag gebruikt (dus mét of zónder wapen), zijn de twee versies in de praktijk onderling uitwisselbaar.
Strikt genomen echter wordt de vlag zonder wapen gebruikt door de Sejm (de Poolse Tweede Kamer)*, de Senat (de Poolse Eerste Kamer), de president, de premier, de regering, lagere volksvertegenwoordigingen (alleen tijdens vergaderingssessies) en andere overheidsorganen (alleen op nationale feestdagen).

*) bovenop de koepel van het gebouw, binnen in de vergaderzaal wordt een baniervormige constructie gebruikt mét wapen

De vergaderzaal van de Sejm met baniervormige constructie mét het (gekantelde) wapen (© Network.nt)

Het gebruik van de vlag mét wapen is in principe voorbehouden aan ambassades, consulaten en andere vertegenwoordigingen en missies in het buitenland, de burgerluchtvaart en gebouwen van havenautoriteiten. Tevens dient de vlag met adelaar als handelsvlag.

De Poolse vlag mét wapen bij de ambassade in Jakarta, Indonesië (fotograaf onbekend)

Vlag van de president als commandant van de strijdkrachten

Zoals we hierboven al zagen gebruikt de Poolse president de nationale vlag zónder wapen. Toch is er een presidentiële vlag, maar die wordt alleen gebruikt door het staatshoofd in de rol van opperbevelhebber van de strijdkrachten.

Vlag van de Poolse president als opperbevelhebber van de strijdkrachten (1927/2005-heden)

De vlag laat het gekroonde Poolse wapen zien op een rood veld, omlijst door een sierrand die de rang van een generaal verbeeldt. Die rand is weer omzoomd door een witte rand, omsloten door twee rode kaders.

Dit presidentiële vaandel is vrijwel gelijk aan het ontwerp van 27 december 1927. Een versie zonder kroon werd gebruikt tijdens de Russische dominantie tussen 1952 en 1989.

De presidentiële vlag tijdens de militaire ceremonie Grondwetsdag van de Derde Mei (Święto Narodowe Trzeciego Maja) (© Kpalion)

Op 3 mei 2005 was de herintroductie van de vlag tijdens de Grondwetsdag van de Derde Mei (Święto Narodowe Trzeciego Maja) bij de ceremonie op het Piłsudski-plein bij het graf van de onbekende soldaat.
Bij begrafenissen van (voormalige) presidenten dekt de presidentiële vlag tevens de kist van de overledene.

Oekraïne – Один рік і дев’ять тижні війни / Een jaar en negen weken oorlog

Tegenoffensief?

Terwijl gevechten in en rond Bachmoet en Mariinka onophoudelijk doorgaan, komen er berichten dat Oekraïense troepen de rivier de Dnjepr zouden zijn overgestoken ter hoogte van de in november op de Russen terugveroverde regio-hoofdstad Cherson.
Het zou dan gaan om het gebied ten noordwesten van Oleshky (tot 2016 Tsiurupynsk genaamd).

Op de kaart zien we de Dnjepr diagonaal door het gebied lopen, net links van het midden ligt Cherson, de regio-hoofdstad, aan de andere kant van de rivier ligt Ohlesky (tot 2016 Tsiurupynsk), in het gebied tussen deze stad en de rivier zouden Oekraïense troepen geland zijn (© Google Maps)

Volgens de doorgaans goed geïnformeerde Amerikaanse denktank Institute for the Study of War zouden Russische bloggers de oversteek/opmars in verschillende berichten bevestigd hebben, het Kremlin ontkent de berichten, Oekraïne zelf laat zich er niet over uit.

De door de Russen vernielde Antonivskyi-brug over de Dnjepr, ter hoogte van Cherson (screenshot)

Militaire bronnen van de BBC maakten gewag van “een zekere beweging aan de overkant van de Dnjepr” ter hoogte van Cherson.
In theorie zou dit het begin kunnen zijn van een tegenoffensief en -mits succesvol-, zou het doel kunnen zijn om de Russische verbindingsroute tussen de Donbas en het Krim-schiereiland.

De Dnjepr is een rivier met veel uiterwaarden, zij-armen en -kanalen (© wownature.in.ua)

Defensie-specialisten wijzen er echter op dat het stroomgebied van de Dnjepr militair gezien geen makkelijk terrein is, vanwege de uitgestrekte uiterwaarden, irrigatiekanalen en andere waterweg-obstakels.

Russisch chips-tekort?

In een rapport uitgebracht door het Britse onderzoeksteam Conflict Armament Research (CAR) lijkt er een kantelpunt in de oorlog bereikt, doordat voor het eerst chips in Russische killerdrones zijn gevonden, die na het begin van de oorlog zijn vervaardigd, ze werden aangetroffen in de ZALA Lancet Loitering, een drone die met zware explosieven kan worden uitgerust.
Tot voor kort stamden dergelijke chips uit de periode vóór de Russische invasie.

Een ZALA Lancet Loitering-drone (© Nickel nitride / publiek domein)

Volgens adjunct-directeur operaties Damien Spleeters van CAR zijn de halfgeleiders van Amerikaanse makelij en zoekt het Russische leger blijkbaar naar “alternatieven voor de eigen voorraad, die nu op lijkt te raken.”
Hij voegt eraan toe: ” We gaan de komende tijd zien of de sancties daadwerkelijk effect hebben.”

Damien Spleeters (1986), adjunct-directeur operaties bij Conflict Armament Research (screenshot)

Koepjansk

Tijdens Russische beschietingen met S300 raketten op de Oost-Oekraïense stad Koepjansk werd gisteren een museum vol geraakt, waarna het gebouw instortte.

Het Russische S300 raketsysteem (publiek domein)

Eén persoon, een medewerker van het museum, kwam om het leven en er vielen tien gewonden.

Beelden van het verwoeste museum in Koepjansk (screenshots)

President Zelensky liet weten: “Onze geschiedenis, onze cultuur, onze mensen: Oekraïners worden op barbaarse wijze gedood.”
Door hulpverleners werd in de restanten van het gebouw naar slachtoffers gezocht, waarbij een vrouw levend onder het puin tevoorschijn kon worden gehaald.

De onder het puin bedolven vrouw (rechtsonder) kon gered worden (screenshot)

Guterres uit kritiek op Rusland

António Guterres liet zich maandag in de VN-Veiligheidsraad in New York kritisch uit over Rusland, dat momenteel de gehele maand april voorzitter is van de Raad.

Sergei Lavrov (1950), de Russische minister van Buitenlandse Zaken als voorzitter van de V.N. Veiligheidsraad, 24 april (screenshot)

Sergei Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, zat de bewuste vergadering (over internationale samenwerking) voor.
Guterres hield Lavrov voor dat de Russische invasie in Oekraïne “veel lijden en verwoesting veroorzaakt” en leidt de inval wereldwijd tot economische ontwrichting.

Secretaris-generaal van de V.N. António Guterres (1949) had de nodige kritische noten te kraken (screenshot)

Hij voegde eraan toe dat door de spanningen tussen de grootmachten historisch groot is en dat daarmee het risico op conflicten die per ongeluk of door een fout ontstaan navenant toeneemt.

Leopards

Zes Leopard-2-tanks zijn onderweg vanuit de Spaanse havenstad Santander naar Oekraïne. De Spaanse minister van Defensie, Margarita Robles, liet weten dat naast de tanks ook twintig voertuigen voor zwaar transport waren ingescheept.
Vier Leopard-tanks volgen later.

De Duitse Leopard-2-tank (screenshot)

Nog niet onderweg, maar wel toegezegd, zijn veertien Leopard-2-tanks, die gezamenlijk door Denemarken en Nederland worden gekocht en vermoedelijk volgend jaar aan Oekraïne worden geleverd.
De tanks komen uit Duitse voorraad, maar moeten eerst nog gemoderniseerd worden. Er is zo’n 165 miljoen euro mee gemoeid en beide landen delen de kosten.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і вісім тижні війни / Een jaar en acht weken oorlog

Gelekte documenten (vervolg)

Kort na de post van vorige week over de gelekte Pentagon-documenten, met onder meer informatie over de oorlog in Oekraïne, werd de persoon achter de lekkages gearresteerd.

Facebook-foto van James Teixeira, de man achter het Pentagon-lek

Het gaat om de 21-jarige Jack Teixeira, die sinds 2019 als IT-specialist verbonden was aan het Massachusetts Air National Guard, de luchtdivisie van de nationale garde, op een basis op Cape Cod, Massachusetts.
Als IT’er had hij toegang tot geheime informatie, dus niet als medewerker van een inlichtingendienst, maar als systeembeheerder.

Jack Teixeira’s motto “Geen woorden maar daden” uit het 2020-jaarboek van de Dighton-Rehoboth Regional High School, lijkt achteraf bijna profetisch (in het jaarboek is zijn naam verkeerd gespeld) (publiek domein)

Het lijkt erop dat Texeira indruk wilde maken op zijn vrienden van de bij gamers populaire en besloten online chatroom Discord, in een groep met de naam Thug Shakers Central.
Het lekken begon eind vorig jaar al, maar alarmbellen begonnen pas te rinkelen toen een deel van de plusminus honderd gelekte documenten ook op Twitter, Telegram en 4chan verscheen.

De zojuist gearresteerde en gehandboeide Jack Teixeira wordt weggeleid bij zijn huis in Dighton, Massachusetts (screenshot)

Vorige week donderdag waren de inlichtingendiensten er zeker van dat Jack Teixeira de geheime documenten gelekt had, waarna hij bij zijn ouderlijk huis in Dighton, in het zuiden van Massachusetts, gearresteerd werd.
Op vrijdag werd hij in Boston voorgeleid, waar hij werd beschuldigd van het “ongeoorloofd meenemen en bezitten van geheime documenten en het ongeoorloofd meenemen en verspreiden van militaire informatie”.

Tussen de gelekte documenten is er één die problemen signaleert bij een verwacht Oekraïens tegenoffensief deze lente. Het document maakt gewag van uitdagingen bij het samenstellen van voldoende militaire eenheden en problemen bij (buitenlandse) aanvoer van uitrusting en munitie.
Oekraïne heeft echter laten weten dat het om informatie gaat die toch al bekend was en dat het lekken van de documenten in z’n algemeenheid de goede betrekkingen tussen de V.S. en Oekraïne niet zal schaden.

Oleksiy Danilov (1962), hoofd van de Oekraïense Raad voor Nationale Veiligheid en Verdediging (screenshot)

Oleksiy Danilov, hoofd van de Oekraïense Raad voor Nationale Veiligheid en Verdediging, liet weten dat het lekken geen invloed zal hebben op de militaire planning, omdat “besluiten pas op het allerlaatste moment worden genomen.”
Hij voegde eraan toe: “Speculaties aangaande het tegen-offensief zijn nergens op gebaseerd.”

Bachmoet (vervolg)

In de niet aflatende strijd om Bachmoet in de oostelijke Donbas-regio, gaan de gevechten onverminderd door, waarbij Rusland stukje bij beetje, straat voor straat, terrein wint, maar de stad nog steeds niet in handen heeft. Volgens Russische berichten zou de stad inmiddels voor 80% veroverd zijn.

Vice-minister voor Defensie Hanna Maliar (1978) (foto: Afdeling Voorlichting van het ministerie van Defensie)

Daarnaast zijn er in dezelfde regio aanvallen richting de steden Lyman, Avdiivka en Marinka. Volgens de Oekraïense vice-minister voor Defensie, Hanna Maliar, waren de Russische pogingen niet succesvol.
Tevens zou een Russisch offensief op de stad Koepjansk zijn afgeslagen.

Beeld uit de inmiddels zwaarbeschadigde stad Avdiivka (screenshot)

Presidenten op bezoek

De Russische president Poetin bracht een niet van tevoren aangekondigd bezoek aan de regio Cherson, waarvan de gelijknamige hoofdstad afgelopen najaar door Oekraïne werd heroverd.

President Zelensky was eerder deze week op bezoek in de hierboven genoemde frontstad Avdiivka, een paar kilometer van Donetsk, de grootste stad in de Donbas-regio, die al sinds 2014 in handen is van pro-Russische separatisten.
Zelensky sprak met soldaten, reikte onderscheidingen uit, stak een hart onder de riem en bracht een hommage aan de vele gesneuvelde militairen.

Screenshots van Zelensky’s bezoek aan Avdiivka

Amerikaanse kritiek op Brazilië (en vice versa)

Het Witte Huis heeft scherpe kritiek geuit op de Braziliaanse president Luiz Inacio Lula da Silva, die de Verenigde Staten ervan beschuldigde de oorlog in Oekraïne “aan te moedigen.”
Verder liet Lula weten dat de V.S. zouden moeten inzetten op vredes-onderhandelingen tussen de strijdende partijen.

President Lula da Silva (1945) inspecteert de erewacht op het vliegveld van Peking, naast hem zijn Chinese collega Xi Jinping (1953) (screenshot)

De opmerkingen van Lula da Silva kwamen na zijn staatsbezoek aan China, afgelopen vrijdag, waar hij met president Xi Jinping al eerder voorbereide handelsbelangen voor zijn land binnensleepte.
Overigens waren de economische betrekkingen tussen de twee landen al veelomvattend, alleen in 2022 al, ging het om 150 miljard dollar.
Dat de Braziliaanse president één lijn met China lijkt te trekken, hoeft gezien de handelsbelangen dus niet te verbazen.
Brazilië weigert tot nu toe ook om sancties aan Rusland op te leggen of Oekraïne op welke wijze dan ook militair te steunen.

De Braziliaanse president Luiz Inacio Lula da Silva met de Chinese president Xi Jinping in Peking (screenshot)

Eenmaal weer terug in Brazilië kreeg Lula prompt bezoek van de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergei Lavrov, die de president bedankte voor “zijn inspanningen.”
Tevens liet hij weten dat hij “onze Braziliaanse vrienden” dankbaar was voor hun begrip voor de ontstane situatie.

De Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergei Lavrov (1950) arriveert bij het Braziliaans ministerie van Buitenlandse Zaken in hoofdstad Brasilia, op de achtergrond wapperen de vlaggen van de Braziliaanse deelstaten (screenshot)

De Amerikaanse reactie op de woorden van Lula da Silva liet niet lang op zich wachten: woordvoerder John Kirby van de Amerikaanse Nationale Veiligheidsraad beschuldigde Lula van het “napraten van Russische en Chinese propaganda.”

John Kirby (1963), oud schout-bij-nacht en momenteel Coördinator Strategische Communicatie van de Amerikaanse Nationale Veiligheidsraad (screenshot)

Kirby vervolgde door te zeggen dat Lula’s opmerkingen “gewoon misleidend” waren en hun doel misten, door “te suggereren dat de Verenigde Staten en Europa op de een of andere manier niet geïnteresseerd zouden zijn in vrede, of dat we de verantwoordelijkheid voor de oorlog delen.”

Mauro Vieira (1951), de Braziliaanse minister van Buitenlandse Zaken (screenshot)

Daarop liet de Braziliaanse minister van Buitenlandse Zaken, Mauro Vieira, weten: “Ik heb geen idee hoe of waarom hij (Kirby) tot deze conclusie is gekomen, maar ik ben het er niet mee eens.”

Geheime Russische operaties in de Oostzee en Noordzee

In een gezamenlijk onderzoek van de publieke omroepen van Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland is naar voren gekomen dat Rusland een middels een geheim programma windparken op de Oostzee en Noordzee nauwkeurig in kaart brengt, net als de vele ondergrondse kabels.
In een serie onderzoeksprogramma’s met de titel “Poetin’s Schaduwoorlog”, waarvan gisteravond het eerste deel werd uitgezonden door de DR (Denemarken), NRK (Noorwegen), SVT (Zweden) en Yle (Finland), wordt uit de doeken gedaan hoe Rusland met een vloot van zogenaamde vistrawlers en onderzoeksschepen alle infrastructuur boven en onder water nauwkeurig in kaart brengt met sabotage als mogelijk doel, mocht het conflict tussen het Westen en Rusland verder escaleren.

De Admiral Vladimirsky (screenshot)

Er werd specifiek ingezoomd op de Admiral Vladimirsky, officieel een oceanografisch expeditieschip. De zender van dit schip (en bij andere schepen is dit niet anders) is de zender uitgezet, zodat het moeilijk te volgen is.

Een woud aan antennes op de Admiral Vladimirsky (screenshot)

Het schip heeft een ongewoon aantal antennes aan boord.
In de documentaire komt een Britse expert van de Royal Navy aan het woord, die het schip tijdens één missie wist te traceren bij zeven verschillende windparken voor de kusten van het Verenigd Koninkrijk en Nederland.

De curieuze route van de Admiral Vladimirsky

Het schip minderde vaart zodra het in de buurt van een van de windparken kwam. Gedurende een maand voer het rond zonder de zender aan te zetten.

Een niet alledaagse verschijning op een onderzoeksschip (screenshot)

Toen een Deense journalist in een klein bootje op het Kattegat de Admiral Vladimirsky naderde, verscheen er een gewapende bewaker met een bivakmuts bij de reling, die het bootje nauwkeurig in de gaten hield.
Wordt vervolgd?

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)