Alle berichten door Rob Bertijn

Oekraïne – Три роки і двадцять два тижні війни / Drie jaar en tweeëntwintig weken oorlog

Nieuwe vredesbesprekingen in Istanboel

Op maandag liet president Zelensky weten dat er op woensdag (gisteren) een nieuwe ronde vredesbesprekingen zou beginnen in Istanboel, Turkije.
“Vandaag heb ik met Roestem Oemjerov (de chef van de de Oekraïense Veiligheidsraad) voorbereidingen besproken voor een gevangenenruil en een nieuwe ontmoeting in Turkije met Rusland”, zei Zelensky maandag in zijn dagelijkse toespraak. De Oekraïense delegatie zal door Oemjerov worden geleid.

De Oekraïense delegatie komt aan bij het Çırağanpaleis in Istanboel, Turkije (screenshot)

Zelensky stelde afgelopen weekend nieuwe gesprekken voor, enkele dagen nadat de Amerikaanse president Trump Rusland met “zware sancties” had bedreigd als er binnen vijftig dagen geen staakt-het-vuren tussen Moskou en Kiev zou komen.

Het Kremlin liet dinsdag weten geen “wonderbaarlijke doorbraak” van de gesprekken te verwachten.
Woordvoerder Dmitri Peskov liet in zijn dagelijkse persconferentie weten dat “…wij van plan [zijn] onze belangen na te streven, onze belangen te beschermen en de taken uit te voeren die wij onszelf vanaf het begin hebben gesteld.”

President Zelensky tekent controversiële wet

De Oekraïense president Zelensky heeft een wetsvoorstel ondertekend dat volgens critici de onafhankelijkheid van de anticorruptie-instanties ondermijnt. Dit leidde tot protesten in verschillende steden en internationale kritiek. Wet 12414 werd kort daarvoor door het Oekraïense parlement aangenomen.

Resultaat van de stemming voor of tegen Wet 12414 in het parlement: 263 vóór, 13 tegen, 13 keer onthouding van stemmen en niet gestemd 35 (screenshot)

Critici zeggen dat de nieuwe wet de autoriteit van het Nationaal Bureau voor Corruptiebestrijding (NABU) en het Gespecialiseerde Openbaar Ministerie (SAPO) ondermijnt en deze onder het toezicht van de procureur-generaal plaatst.

President Zelensky tijdens zijn videoboodschap waarin hij de nieuwe wet toelichtte (screenshot)

In een videoboodschap liet Zelensky gisteren weten dat beide instanties nog steeds “zouden moeten functioneren”, maar dat ze gezuiverd moesten worden van “Russische invloed”.
Nadat het wetsvoorstel was aangenomen, verzamelden honderden mensen zich in Kiev voor het grootste anti-regeringsprotest sinds het begin van de grootschalige Russische invasie in februari 2022.

Anti-regeringsprotest op dinsdagavond in Kiev (screenshot)

Ook in de steden Lviv, Dnipro en Odessa waren demonstraties.
“We kozen voor Europa, niet voor autocratie”, stond op een poster die een demonstrant vasthield. “Mijn vader is hier niet voor gestorven”, zei een ander.

De vrouw in het midden houdt een stuk karton omhoog met de tekst “We zullen wet 12414 afschaffen” (screenshot)

De Oekraïense hoofdaanklager, Zelensky-vertrouweling Ruslan Kravchenko, kan corruptieonderzoeken nu overdragen aan mogelijk meer meegaande onderzoekers en ze zelfs sluiten.

Ruslan Kravchenko (1990), hoofdaanklager van Oekraïne (fotograaf onbekend)

In zijn toespraak bekritiseerde Zelensky de efficiëntie van de Oekraïense anti-corruptie-infrastructuur en zei dat zaken “slapend” waren gebleven.
“Er is geen rationele verklaring voor waarom strafzaken ter waarde van van miljarden hryvnia (de Oekraïense munt) al jaren niet verder komen”, zei hij.
Hij voegde eraan toe dat de procureur-generaal ervoor zou zorgen dat “de onvermijdelijke straf” voor degenen die de wet overtreden, onvermijdelijk zou zijn.

Het logo van Національне Антикорупційне Бюро України, oftewel NABU (Nationaal Bureau voor Corruptiebestrijding), dat in 2014 werd opgericht

De dag voordat de controversiële wet werd aangenomen, voerden de Oekraïense veiligheidsdienst en het Openbaar Ministerie huiszoekingen en arrestaties uit op vermeende Russische spionnen in NABU.
Deze stap heeft geleid tot bezorgdheid bij de Westerse bondgenoten van Oekraïne.
Het onafhankelijke Oekraïense anti-corruptiesysteem werd tien jaar geleden op hun aandringen en onder hun toezicht opgericht.

Kat in Odessa kent vluchtweg

Door de frequente Russische aanvallen heeft een kat uit Odessa de route naar de schuilkelder uit zijn hoofd geleerd. Zijn baasje plaatste een filmpje op TikTok waarop te zien is hoe het dier door de gangen naar het appartement rent, nadat het sein veilig is gegeven en af en toe omkijkt, om te controleren of de filmende eigenaar hem volgt. Het filmpje ging snel viraal.

De rode kater uit Odessa (foto: Viktoriia Ilkov)

Viktoriia (32), het baasje van de kat, liet weten dat zij en haar man de inmiddels vijf jaar oude kater drie jaar geleden uit een asiel hadden geadopteerd: “Mijn man droomde er al lang van om een roodharige kat te hebben en toen kwamen we een bericht tegen van een van de asiels waarin stond dat ze een gezin voor een kat zochten. Zijn vorige eigenaar was overleden aan een ziekte”.

Kunnen we al naar huis? (foto: Viktoriia Ilkov)

“We waren meteen verliefd op hem en gingen hem de volgende dag halen. Het asiel bleek een vierkamerappartement te zijn met 25 katten. Ons werd verteld dat we er zelf een mochten kiezen, maar onze kat kwam zelf naar ons toe en ging op onze schoot zitten. Toen wisten we dat hij van ons was, en we namen hem zonder aarzelen mee naar huis.”

Links: Zodra de kust weer veilig is gaat de kat weer op huis aan / Rechts: En is als eerste bij de lift

“We hebben gezien hoe slim en attent hij is. Hij gaat met ons mee naar de schuilkelder en we hebben hem niet eens getraind, we hebben hem alleen een paar keer naar de parkeerplaats gebracht. Nu, als hij de sirenes hoort, kijkt hij ons gewoon aan en wacht op onze reactie. Hij is niet bang voor explosies.”

Links: De kat kijkt af en toe om, om te kijken op de baasjes wel volgen / Rechts: De voordeur is bereikt (screenshots TikTok)

Zodra de kat en zijn baasjes terugkomen uit de schuilkelder, rent hij rechtstreeks naar zijn bakje.
“Hij weet dat we hem een snoepje of wat voer geven om hem te helpen met de stress om te gaan”, aldus Viktoriia.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Somerset – Historic County Flag Day / Vlagdag Historische Graafschappen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De 23e juni is Historic County Flag Day in het Verenigd Koninkrijk. Hoewel de 53 historische graafschappen zonder uitzondering lange geschiedenissen hebben, geldt dat niet voor hun vlaggen.

Kaart van het Verenigd Koninkrijk met de historische graafschappen (© historiccountiestrust.co.uk)

De meeste van de traditionele graafschappen werden ingesteld in de tijd van de Normandische koningen (911-1167), veelal overigens gebaseerd op eerdere koninkrijken en graafschappen die door de Angelen, Saksen, Juten, Kelten en de Denen en Noren waren gecreëerd.

Deze oude of traditionele graafschappen vallen bestuurlijk lang niet altijd meer samen met de grenzen van de administratieve herindelingen waarvan de belangrijkste plaatsvonden in 1889, 1965 en 1974.
Desalniettemin zijn de aloude graafschappen eigenlijk nooit verdwenen, omdat de bewoners zich er toch vaker mee identificeren, dan met de later ingestelde bestuurlijke divisies.

V.l.n.r.: de vlaggen van Kent, Cornwall en Devon

Traditionele graafschappen zoals Kent en Cornwall voerden al eeuwenlang hun eigen vlag, maar op dat gebied waren zij de uitzonderingen.
Het graafschap Devon schreef in 2002 een ontwerpwedstrijd uit voor een eigen vlag, die in 2003 succesvol werd ingevoerd: de nieuwe vlag werd zó snel en massaal omarmd door de plaatselijke bevolking, dat andere graafschappen ook ‘wakker’ werden en sindsdien is er lange lijst van nieuw ontworpen vlaggen bijgekomen.

Parliament Square in Londen in 2023 met de bonte verzameling van graafschapsvlaggen, zichtbaar zijn o.a. vanaf de groene vlag links: Caernarfonshire, Buckinghamshire, Berkshire, Bedfordshire, Anglesey (rood met gele leeuwen) en Aberdeenshire (fotograaf onbekend)

Ruim 20 jaar later is er zelfs een speciale dag in het leven geroepen: Historic County Flag Day, waarbij op Het Londense Parliament Square de vlaggen van de graafschappen bij elkaar te zien zijn.

Nog een foto uit 2023, te onderscheiden vlaggen zijn vanaf links: Middlesex, Merioneth (Merionydd), Lincolnshire, Lancashire, Kirkcudbrightshire, Kent, Huntingdonshire, Hertfordshire, Hampshire, Gloucestershire, Glamorgan, Flintshire, Essex, en East Lothian, de laatste vlag valt moeilijk te identificeren (fotograaf onbekend)

Bij Vlagblog houden we het bij één vlag vandaag: Somerset. Volgend jaar een andere.

Kaart van het graafschap Somerset. op de inzet de locatie in Zuidwest-Engeland (© Ordnance Survey Ope Data / Nilfanion)

De vlag

Vlag van Somerset (2013-heden)

De vlag van Somerset is geel met in het midden een naar de broekingszijde gekeerde rode draak, blauw genageld en getongd.

Ed Woods, ontwerper van de vlag van Somerset (fotograaf onbekend)

De vlag was het resultaat van een ontwerpwedstrijd, die in 2013 werd gewonnen door Ed Woods. De rode draak kwam echter niet zomaar uit de lucht vallen: de Somerset County Council gebruikt een wapen dat al sinds 1911 gehanteerd wordt en in 2020 enigszins werd aangepast.

Wapen van de Somerset County Coucil met de wapenspreuk Sumorsaete Ealle (Allen in Somerset)

Op het schild zien we de rode draak met een staf in zijn klauwen. Die staf hoort oorspronkelijk niet bij de draak, maar is toegevoegd als symbool voor de lokale overheid.
De draak gaat echter veel verder teug dan 1911, het dier zou halverwege de achtste eeuw al het embleem geweest zijn van het Saksische koninkrijk Wessex, waartoe Somerset behoorde. De Wessex-draak wordt soms rood en soms goud afgebeeld.

Sinds 2023 staat er in Taunton, de hoofdstad van Somerset een vier meter hoog beeld van de draak, een ontwerp van Matthew Crabb (fotograaf onbekend)

Hoewel het oorspronkelpjke idee was om drie finalisten te hebben, was de keus kennelijk dermate moeilijk dat er een vierde finalist werd toegevoegd.

Somerset, de haven van Minehead (© Vlagblog)

Zoals gezegd streek Ed Woods uiteindelijk met de eer, waarmee hij £250 won en een fles bubbelwijn.
Woods, afkomstig uit Curry Rivel, had in 2006 al een website opgezet om tot een eigen Somerset-graafschapsvlag te komen.

Links en midden: deze twee vlagontwerpen deelden de tweede plaats / Rechts: als nummer drie eindigde dit ontwerp

De tweede plaats moest door twee deelnemers gedeeld worden, zodat de vierde finalist op plaats drie eindigde.

Een inmiddels enigszins versleten Somerset-vlag in de havenstad Minehead (© Vlagblog)


Papoea-Nieuw-Guinea – Remembrance Day / Herdenkingsdag

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Op Remembrance Day worden in Papoea-Nieuw-Guinea de gevallen soldaten uit de twee wereldoorlogen en andere militaire conflicten herdacht.

Kaart van Papoea-Nieuw-Guinea (© freeworldmaps.net)

Veel Papoea-soldaten hebben in het PIR gediend, het Pacific Island Regiment, een onderdeel van het Australische leger, totdat Papoea-Nieuw-Guinea onafhankelijk werd in 1975. De datum van 23 juli herinnert aan de First Battle of Kokoda in 1942. Deze Pacifische slag werd uitgevochten door geallieerde troepen (voornamelijk Australisch) en Japanners.

Schermafbeelding 2020-07-17 om 10.21.20.png
Gouverneur-generaal Sir Bob Dadae (1961) salueert bij het oorlogsmonument (herdenking 2019/screenshot)

De officiële herdenking vindt plaats bij het oorlogsmonument in Remembrance Park in de hoofdstad Port Moresby.

Het oorlogsmonument in Remembrance Park in Port Moresby (fotograaf onbekend)

De vlag

Vlag van Papoea-Nieuw-Guinea (1971-heden)

De vlag is een tweekleur, diagonaal verdeeld, van de top van de broekingszijde naar de onderkant van de vluchtzijde. De driehoek aan de mastkant is zwart, die aan de vlucht is rood. In het zwarte gedeelte is het sterrenbeeld Zuiderkruis geplaatst en in het rode een paradijsvogel in geel. De ratio is een ietwat ongebruikelijke 3:4.

ontwerpster vlag
Links: ontwerpster van de vlag Susan Karike als schoolmeisje (© postcourier.com.pg) / Rechts: Susan Karike met haar echtgenoot Nanny Huhume en zoons Justin, Joseph en Philip én de vlag (foto uit Paradise Magazine nr.55 van februari 1986)

De vlag is het resultaat van een ontwerpwedstrijd, die met de kleinst mogelijke meerderheid (één stem) werd gewonnen door de toen 17-jarige Susan Karike (1956-2017). Die stemming was op 4 maart 1971 en daarmee had Papoea-Nieuw-Guinea zijn eigen vlag, nog vóór de onafhankelijkheid in 1975.

Op 16 september 1975 werd de vlag voor het eerste gehesen op Independence Hill in Port Moresby (fotograaf onbekend)

De kleuren rood en zwart zijn de meestgebruikte kleuren in de inheemse kunst. Het Zuiderkruis verwijst naar de band met Australië, die het sterrenbeeld ook in zijn vlag heeft.

australie symbolen papoea
V.l.n.r.: De grote paradijsvogel (Paradisaea apoda) / Sterrenbeeld het Zuiderkruis / Vlag van Australië, óók met het Zuiderkruis

De grote paradijsvogel is dé vogel van Papoea-Nieuw-Guinea en wordt veelvuldig als embleem gebruikt, ook in het staatswapen.

papoea postzegels
Ook op postzegels van Papoea-Nieuw-Guinea is de grote paradijsvogel een veelgebruikt onderwerp (postzegels uit respectievelijk 1932, 1971, 1973 en 1984)
Wapen Papua-Nieuw-Guinea
Het staatswapen van Papoea-Nieuw-Guinea (24 juni 1971): een paradijsvogel op een inheemse “kundu”-trommel, met daarachter een ceremoniële speer

Oorlogsvlag

Een afgeleide van de nationale vlag is de oorlogsvlag van Papoea Nieuw Guinea. De vlag is wit en heeft de nationale vlag in het kanton.
Voor zover bekend is de vlag rond 1996 ingesteld.

Oorlogsvlag van Papoea Nieuw Guinea

Vlag van de gouverneur-generaal

Hoewel Papoea Nieuw Guinea een onafhankelijk land is, is het ook een Gemenebestland met de Britse Koning Charles III als staatshoofd, wat puur ceremonieel is.
De officiële vertegenwoordiger van Charles is de gouverneur-generaal, we kwamen hem eerder in het artikel al tegen.
De huidige gouverneur-generaal is Sir Bob Dadae, hij trad aan op 28 februari 2017 en hij heeft zijn eigen vlag en die zien we hieronder:

De vlag is koningsblauw met een vereenvoudigde weergave van de St. Edwards Crown, de kroon waar Britse koningen mee worden gekroond. Op de kroon is een gekroonde goud- of geelkleurige aanziende leeuw geplaatst.
Onder de kroon een gouden of gele banderol met in zwarte kapitalen PAPUA NEW GUINEA.

Hierboven zien we de vlag van de gouverneur-generaal in actie, waarbij opvalt dat de banderol met de tekst enigszins afwijkt van het officiële ontwerp, de ‘tekstbalk’ is bovendien dubbel uitgevoerd, zodat de naam van het land nooit in spiegelbeeld te zien is (© Kahunapule Michael Johnson)

België – Nationale Feestdag / Fête Nationale / Nationalfeiertag (1890)

21 juli 1831 was de dag waarop Leopold van Saksen-Coburg-Gotha als koning van het sinds een jaar daarvoor onafhankelijke België werd geïnstalleerd. De huidige koning Filip is de 7e koning der Belgen uit dit geslacht.
Aangezien Filip op 21 juli 2013 als koning aantrad, viert hij vandaag tevens zijn 12-jarig koningschap.

Belgie 01
Links: Koning Leopold I (1790-1865) / Rechts: Koning Filip (1960)

Sinds 1890 wordt de Nationale Feestdag op 21 juli gevierd.
Doorgaans vinden op de avond vóór de Nationale Feestdag al enige activiteiten plaats, zoals een gratis concert.

Kaart van België (© freeworldmaps.net)

Op 21 juli zelf komt de koninklijke familie ’s morgens bijeen voor een dankdienst, het zogenaamde Te Deum in de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal in Brussel.
’s Middags is er vanaf 14.40 uur het traditionele militair en burgerlijk defilé voor het Koninklijk Paleis in Brussel, waar sinds 2021 ook de halfzus van de koning, prinses Delphine van Saksen-Coburg (voorheen beter bekend als Delphine Boël) en haar partner James O’Hare, bij aanwezig zijn.

Opvallende toespraak

Aan de vooravond van de nationale feestdag haalde koning Filip internationaal het nieuws met een opvallende toespraak waarin hij zich onder meer uitliet over de situatie in Gaza, waarin hij van zijn hart geen moordkuil maakte, beslist opvallende voor een vorst van een parlementaire democratie: “Ik sluit mij aan bij al wie de ernstige humanitaire wantoestanden in Gaza aan de kaak stelt. Waar onschuldige burgers, gevangen in hun enclave, van honger sterven en bezwijken onder de bommen. De huidige toestand sleept al veel te lang aan. Dit is een schande voor de mensheid.”

Screenshots militaire parade 2025

Koning Filip en koningin Mathilde arriveren bij het erepodium
Links op het podium drie van de vier kinderen van het koninklijk paar, v.l.n.r. de prinsessen Eléonore, Elisabeth (de hertogin van Brabant en kroonprinses) en prins Emmanuel
Het koninklijk paar vlak voor de parade
Naast het hoofdpodium waren de overige familieleden present, v.l.n.r. James O’Hare, prinses Delphine, prinses Claire, prins Laurent, prins Lorenz en prinses Astrid
De parade werd geopend met muziek
Mode-experts wisten te melden dat de koningin gekleed ging in een kanten jurk van Modehuis Natan en een hoed van ontwerpster Fabienne Delvigne
De vaandels van de verschillende legeronderdelen maken hun opwachting
Koning Filip groet de vaandels in zijn rol van opperbevelhebber van het Belgische leger
Na afloop schudde de koning nog de nodige handen

De vlag

Vlag van België, ‘standaard-model’ (1831-heden)

De vlag van België had in 1830 nog horizontale banen: rood, geel en zwart. Onder invloed van de Franse ‘Tricolore’, ook een revolutionaire vlag, werden de strepen op 23 januari 1831 gekanteld, met het rood dus aan de broekingzijde.

belgie eerste vlaggen
Links: eerste Belgische vlag (1830) / Rechts: tweede, gekantelde versie, met het rood aan de broekingszijde

De laatste wijziging was later dat jaar, op 12 oktober, toen de kleurenvolgorde werd omgedraaid, dus: zwart, geel rood. Het opmerkelijke is dat deze wijziging niet in de Belgische Grondwet werd opgenomen: in Artikel 193 staat nog steeds te lezen dat de kleuren rood, geel en zwart zijn!
De kleuren zelf zijn afkomstig uit het wapen van Brabant: een zwart schild met een gouden leeuw met tong en klauwen in rood.

Wapen Brabant
Wapen van Brabant (historische versie met hertogelijke kroon)

Afmetingen

Curieus zijn de afmetingen van de Belgische vlag, die zijn 13:15 (hoewel dit niet exact zo in de Grondwet staat), maar dat is zo ongebruikelijk, dat deze maatvoering buiten officiële instanties eigenlijk niet voorkomt. In het straatbeeld zal men de officiële versie dus eigenlijk weinig zien, maar wordt de standaardmaat voor een vlag van 2:3 gebruikt.

belgie afwijkingen
Links: de officiële versie van de Belgische vlag (13:15) / Rechts: de ‘paleis’-versie (4:3)

Maar er is meer, er is nóg een maat, de koninklijke: het Koninklijk Paleis te Brussel en het Kasteel van Laeken, net buiten de hoofdstad, voeren hoog in de top vlaggen met de verhoudingen 4:3, maar dat heeft te maken met het perspectief voor de man of vrouw in de straat die ver omhoog moet kijken om de vlag te zien.

belgie paleis met vlag
De vlag op het Koninklijk Paleis in Brussel (© etcetera.plus)

Colombia – Declaración de la Independencia / Onafhankelijkheidsdag (1810)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Colombia was in 1810 een deel van het Spaanse koninkrijk, net zoals het grootste deel van Midden- en Zuid-Amerika. Het deelt dan ook deel van z’n historie met de omringende landen. Buurland Venezuela riep op 5 juli 1811 de onafhankelijkheid uit.

Kaart van Colombia (© freeworldmaps.net)

Colombia deed dat één jaar eerder, op 20 juli 1810. Spanje was het er uiteraard niet mee eens en na de napoleontische oorlogen werd de koloniale orde hersteld.

Kopie van de Onafhankelijkheidsverklaring van 1810, het origineel ging verloren tijdens een brand in winkelcentrum Galerías Arrubla, waar tegenwoordig het Liévano-paleis in Bogotá staat (publiek domein)

Maar in 1819 werd de definitieve onafhankelijkheid bereikt, o.l.v. de grote ‘bevrijder’ Simón Bolívar. Het land besloeg toen een veel groter gebied onder de naam Gran Colombia en omvatte de huidige territoria van Colombia, Venezuela, Ecuador, Panama, het noorden van Peru, het westen van Guyana en het noordwesten van Brazilië. President werd Simón Bolívar. In 1830 viel deze grote republiek uiteen en kregen de meeste landen hun huidige vorm. Panama maakte echter tot 1903 nog onderdeel uit van Colombia en werd daarna een aparte republiek.

Affiche voor de feestdag (publiek domein)

De vlag

Vlag van Colombia (1861-heden)

De vlag van Colombia is een horizontale driekleur in geel, blauw en rood, waarbij de gele baan dubbel zo breed is als de blauwe en rode. Het huidige ontwerp werd ingevoerd op 26 november 1861. De kleuren staan voor Amerika (geel), door de zee (blauw) gescheiden van het bloeddorstige (rood) Spanje.

De vlag van Colombia heeft sinds het land een aparte republiek werd in 1830 verschillende verschijningsvormen gekend. Het zou te ver voeren die hier allemaal te behandelen. Wel is het zo dat de kleuren van de vlag vanaf het begin af geel, blauw en rood waren. Het land greep daarmee terug op de vlag van Gran Colombia, dat dezelfde kleuren gebruikte. Dat Venezuela en Ecuador ook die kleuren gebruiken is dan ook geen toeval, daar zij ook uit deze ‘superstaat’ voortkwamen.

Naast de nationale vlag kent Colombia ook nog twee afgeleiden: een koopvaardij- of handelsvlag en een marine- of oorlogsvlag.

De eerste bestaat uit de nationale vlag met in het midden een blauwe ovaal met rode rand. In het ovaal is een witte achtpuntige ster. Deze vlag bestaat sinds 1834.
In 1861 werd de ster uit het ovaal gehaald en vervangen door negen zevenpuntige sterren in zilver. In april 1890 werd dat weer teruggedraaid naar het oorspronkelijke ontwerp. Sindsdien is de vlag onveranderd.

Links: Koopvaardij- of handelsvlag van Colombia / Rechts: Marine- of oorlogsvlag van Colombia

Op de marine- of oorlogsvlag zien we het rijkswapen midden op de vlag. Ze bestaat eveneens sinds 1834, onderging in de 19e eeuw enkele wijzigingen, maar is sinds 1924 onveranderd. In 1949 werd het ontwerp wettelijk vastgelegd.

Colombiaanse marinevlaggen tijdens de viering van 200 jaar Colombiaanse marine in 2023 (fotograaf onbekend)

Zeeuws-Vlaanderen Zeeuws (1814)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Zeeuws-Vlaanderen viert feest. Vanaf 20 juli 1814 wordt het landsdeel als Zeeuws aangemerkt, na een paar maanden onderdeel te zijn geweest van de provincie Noord-Brabant. Voor die tijd heette het Staats-Vlaanderen en was een zogenaamd generaliteitsland.

De generaliteitslanden waren gebieden die tijdens en na de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) op de Spanjaarden waren veroverd. Ze werden wel bestuurd door de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, maar dienden als een soort bufferzones tussen de Republiek en de Spaanse (en later) Oostenrijkse Nederlanden.

Schermafbeelding 2019-07-18 om 14.58.18
Op deze kaart: een deel van de generaliteitslanden in lichtgroen

Het waren geen aaneengesloten gebieden. Het grootste generaliteitsland was Staats-Brabant (ruwweg het gebied van de huidige provincie Noord-Brabant). Het tegenwoordige Zeeuws-Vlaanderen was ook zo’n gebied. De gebieden werden rechtstreeks bestuurd door de Raad van State. Bijna alle generaliteitslanden waren rooms-katholiek en werden financieel met harde hand bestuurd, door het heffen van hoge belastingen.

In 1794 wordt Staats-Vlaanderen door de Fransen veroverd. In eerste instantie wordt het gebied bij Oost-Vlaanderen ingedeeld, maar vanaf 1795 wordt het onderdeel van Frankrijk, onder de naam Département de l’Escaut (Scheldedepartement), subdivisie Arrondissement de Sas-de-Gand.

Departement de l'Escaut Gand
Kaart van het Franse Département de l’Escaut, waarvan het noorden gevormd wordt door het huidige Zeeuws-Vlaanderen, kaart uit 1806 van L’Abbé Delaporte

De Republiek werd ook door de Fransen veroverd, maar gold de eerste jaren als apart gebied: van 1795 tot 1806 als Bataafse Republiek, van 1806 tot 1810 onder de naam Koninkrijk Holland, met als koning Napoleon’s broer Lodewijk Napoleon. Van 1810-1813 wordt het koninkrijk bij het Franse keizerrijk ingelijfd.

Nederland Frans
Het Koninkrijk Holland in 1807, nog zonder Zeeuws-Vlaanderen (en zonder Limburg, maar mét Oost-Friesland)

Als koning Willem I van Oranje-Nassau (de zoon van de laatste stadhouder Willem V) na de Franse bezetting onder Napoleon in 1813 is teruggekeerd in Nederland, tekent hij op 20 juli 1814 het ‘besluit houdende de vereeniging van Staats-Vlaanderen met de provincie van Zeeland’, nadat hij kort daarvoor, op een boottocht van Antwerpen naar Vlissingen, ervan overtuigd was geraakt dat Zeeuws-Vlaanderen geografisch gezien beter bij Zeeland dan bij Noord-Brabant paste. Vanaf dat moment is het gebied dus Zeeuws.

Zeeuws-Vlaanderen schoolkaart
Zeeuws-Vlaanderen op een schoolkaart uit 1962

De vlag

Vlag Zeeuws-Vlaanderen
Vlag van Zeeuws-Vlaanderen (2009-heden)

De Zeeuws-Vlaamse vlag bestaat sinds 2009. Dingeman de Koning uit Axel ontwierp hem volgens heraldische regels.

Schermafbeelding 2019-07-16 om 15.52.13
Dingeman de Koning, ontwerper van de vlag (screenshot)

De bovenste rode strepen komen uit wapen en vlag van Sluis, de onderste blauwe strepen uit die van Terneuzen en stellen de Noordzee, de Westerschelde en het Zwin voor.

zeeuws vlaanderen gemeenten
De vlaggen van Sluis (2003), Terneuzen (2003) en Hulst (1956)

De gele baan met Leeuw herinnert aan de vlag van Hulst en aan die van Vlaanderen, waarin ook een zwarte leeuw is afgebeeld. Zeeuws-Vlaanderen voelt zich verbonden met Nederland, en dat wordt uitgedrukt met de kleuren rood-wit-blauw. De verbondenheid met Vlaanderen komt terug door de kleuren zwart-geel-rood.

zeeuws vlaanderen landen
De vlaggen van Vlaanderen, Nederland en België

Dat juist symbolen van Sluis, Terneuzen en Hulst zijn gekozen, kwam niet alleen goed uit om die verbondenheid weer te geven, maar tevens omdat deze drie steden de naamgevers zijn van de huidige drie gemeentes waaruit Zeeuws-Vlaanderen bestaat.

In het oorspronkelijke ontwerp stond de Leeuw in het midden van de vlag, maar de Hoge Raad van Adel gaf als tip mee het dier iets meer naar de broekings- of mastzijde te plaatsen. Als het niet al te hard waait, is dit het vlaggedeelte wat als eerste zichtbaar is bij een zuchtje wind.

Het gedachtengoed van de vlag werd tot nog toe bewaard en bewaakt door de Stichting De Zeeuws-Vlaamse vlag, maar vanaf 21 juli 2020, werd vanwege de vergevorderde leeftijd van de bestuurders, de zetel overgedragen aan de Stichting Cultureel Erfgoed Het Warenhuis (het stadsmuseum) te Axel.

Zeeuws-Vlaanderen kaart
Kaart van Zeeuws-Vlaanderen

Uruguay – Jura de la Constitución / Dag van de Grondwet (1830)

Hoewel Uruguay pas in 1828 werkelijk vrij en onafhankelijk was, is de officiële onafhankelijkheidsdag 25 augustus 1825. Voor die tijd was het onderdeel van Spaans Amerika onder de naam Banda Oriental en vormde het samen met het tegenwoordige Argentinië en een stukje Bolivia de zogenaamde Provincias Unidas del Río de la Plata (de Verenigde Provincies van de Río de la Plata).

Kaart van Uruguay (© freeworldmaps.net)

In 1816 probeerde Portugal vanuit zijn kolonie Brazilië de Banda Oriental te veroveren. Dat bleek uiteindelijk succesvol in 1817, toen Montevideo werd ingenomen. Toen Brazilië in 1822 zelf onafhankelijk werd van Portugal, was Uruguay ineens onderdeel van het Keizerrijk Brazilië.

Een revolutionaire groepering onder de naam Treinta y Tres Orientales, die onder leiding stond van Juan Antonio Lavalleja, riep de onafhankelijkheid uit op 25 augustus 1825. Hierna brak er een gewapende strijd van drie jaar uit, de Guerra del Brasil, die uitmondde in het Bestand van Montevideo (in het Spaans: Convención Preliminar de Paz) van 27 augustus 1828. En daarmee was Uruguay definitief zelfstandig.

“Boceto para la Jura de Constitución de 1830”, olieverfschilderij uit 1872 van Juan Manuel Blanes (1830-1901) en toont de feestelijkheden op 18 juli 1830 te Montevideo op het Plaza Mayor (het tegenwoordige Plaza Matriz) (Collectie Museo Histórico Nacional, Montevideo / Publiek domein)

De eerste eigen grondwet werd ingevoerd op 18 juli 1830 en staat nu bekend als de Jura de la Constitución. De tekst van de grondwet bleef onveranderd tot 1918. Vele wijzigingen volgden sindsdien.
In hoofdstad Montevideo herinnert de straatnaam La Avenida 18 de Julio aan de invoering van de eerste grondwet.

 La Avenida 18 de Julio, een van de hoofdstraten van Montevideo (fotograaf onbekend)

De vlag

Vlag Uruguay
Vlag van Uruguay (1830-heden)

De vlag is in gebruik sinds 16 december 1828 en telde toen negen blauwe banen (voor de negen departementen). Sinds 11 juli 1830 telt de vlag nog maar vier blauwe banen, maar als we de vijf witte banen meetellen, komen we toch weer op de symbolische negen.

uruguay naast elkaar
Links: vlag van Argentinië / Rechts: vlag van Uruguay (1818-1830)

De Argentijnse vlag diende als voorbeeld voor de Uruguyaanse, met de afbeelding van de ‘mei-zon’ (el Sol de Mayo), die in Argentinië herinnert aan het begin van hun vrijheidsoorlog op 25 mei 1810.

De Uruguyaanse versie van de Sol de Mayo (mei-zon)
De nationale vlag bij het parlementsgebouw, het Palacio Legislativo in Montevideo (© Cynthia Novas, 2012)

President

Uruguay heeft geen aparte vlag voor zijn president, wel is er een presidentiële sjerp met de blauwwitte strepen van de vlag en daaroverheen het staatswapen.

De huidige president van Uruguay, Yamandú Orsi (1967), die op 1 maart dit jaar werd geïnstalleerd, op dit officiële portret zien we hem met de presidentiële sjerp met staatswapen (foto gedeeld door de president op X)

Op zee is dat een ander verhaal: opvallend genoeg voert de president wel een aparte vlag als hij of zij in functie aan boord van een schip is.

De maritieme vlag van de president van Uruguay

Hierboven zien we die vlag. Ze is wit met vier blauwe ankers, in elke hoek één. In het midden het staatswapen van Uruguay.
Het wapen werd aangenomen op 19 maart 1829 en aangepast in 1906. Het bestaat uit een in vieren gedeeld ovalen schild, omkranst door een lauriertak links (symbool voor eer) en een olijftak rechts (symbool voor vrede) en wordt bekroond door een opkomende ‘mei-zon’ (Sol de Mayo), het nationale symbool.

In Kwartier I (linksboven) zien we een gouden (of gele) weegschaal op een blauw veld, symbool voor gelijkheid en rechtvaardigheid.
In Kwartier II (rechtsboven) zien we de Cerro de Montevideo (de Heuvel van Montevideo), de heuvel in groen, het fort er bovenop in zilver, met onder de heuvel vijf blauwe golvende banen, dit alles tegen een zilveren (of witte) achtergrond, symbool voor kracht.
In Kwartier III (linksonder) een zwart paard tegen een zilveren (of witte) achtergrond, symbool voor vrijheid.
In Kwartier IV (rechtsonder) tot slot, zien we een gouden (of gele) os tegen een blauwe achtergrond, symbool voor overvloed.

Marine

Marinevlag van Uruguay (1998-heden)

En nu we toch op zee zijn: Uruguay voert ook een aparte marinevlag en die zien we hierboven, ze vervangt een eerder model en werd in 1998 ingevoerd. Het ontwerp is gebaseerd op de historische marinevlag van 1817.
De vlag is wit met een breed andreaskruis in blauw, in het midden een gestileerde versie van de Sol de Mayo, die dus afwijkt van de zon op de nationale vlag.

Op deze foto uit 2018 zien we de Uruguayaanse marinevlag achter toenmalig opperbevelhebber admiraal Carlos Abilleira (foto: defensa.com/uruguay)

Oekraïne – Три роки і двадцять олин тиждень війни / Drie jaar en eenentwintig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Trump legt rekening wapens neer bij Europa

Tijdens een bezoek van Mark Rutte, secretaris-generaal van de NAVO, aan het Witte Huis, herhaalde de Amerikaanse president Trump zijn vorige week aangekondigde besluit om meer wapens naar Oekraïne te sturen.

Bezoek van NAVO-chef Mark Rutte aan het Witte Huis, naast de twee hoofdrolspelers zien we op de bank rechts vice-president J.D. Vance, minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio en minister van Defensie Pete Hegseth (screenshot)

Tijdens een persmoment met Rutte in de Oval Room, liet Trump weten dat hij “wapens van topkwaliteit”, ter waarde van “miljarden dollars” naar Oekraïne zal sturen en dat de NAVO-landen (maar niet de V.S.) de kosten hiervoor zullen dragen.
Dit sturen van wapens, zoals Patriots, gebeurt overigens vanuit Europa: NAVO-landen sturen dit luchtverdedigingssysteem vanuit hun voorraad naar Oekraïne, waarna de V.S. de Europese exemplaren vervangt.
In Trump’s woorden zal Oekraïne op die manier “massaal” […] voorzien [worden] van wat nodig is via de NAVO”.
Welke andere wapens via deze constructie naar Oekraïne zullen gaan bleef door Trump en Rutte onbenoemd.

Trump’s bereidheid om Oekraïne militair te helpen komt ongetwijfeld voort uit zijn frustratie over de Russische president Poetin, vooral na zijn laatste telefoongesprek.
Gevraagd naar zijn relatie met zijn Russische collega, antwoordde Trump “zeer prettige telefoongesprekken” met de Russische president te hebben, ze worden echter steevast gevolgd door verwoestende luchtaanvallen op Oekraïne, die steeds intensiever en frequenter worden.
“Als dat drie of vier keer gebeurt, zeg je: praten betekent niets”, aldus Trump.

“Ik wil hem geen huurmoordenaar noemen, maar hij is een stoere vent. Het is in de loop der jaren bewezen dat hij veel mensen voor de gek heeft gehouden: Clinton, Bush, Obama, Biden”, voegde hij eraan toe. “Mij heeft hij niet voor de gek gehouden. Op een gegeven moment heeft praten geen zin meer, dan is het tijd voor actie.”
Tevens waarschuwde hij Rusland dat als er binnen vijftig dagen geen akkoord wordt bereikt om de oorlog te beëindigen de V.S. importheffingen “van rond de 100%” aan Rusland zouden opleggen.
Overigens zou dit weinig effect hebben, daar de export naar de V.S. in 2024 slechts 3 miljard dollar bedroeg, ofwel 0,7 procent van de totale Russische export.

Nova Ukraine, een in de V.S. gevestigde non-profit-organisatie die zich inzet voor het “versterken van de burgermaatschappij in Oekraïne en het bieden van hulp en diensten aan kwetsbare bevolkingsgroepen” is een groot voorstander van de Sanctioning Russia Act of 2025 (© Nova Ukraine)

Daarnaast dreigde Trump vervolgens met “secundaire importheffingen” middels een wet die in voorbereiding is, waar zowel Republikeinse als Democratische politici op aandringen.
Deze Sanctioning Russia Act of 2025 richt zich op andere landen die Russische olie en gas afnemen.
Het wetsvoorstel zou Trump de bevoegdheid geven om heffingen van 500% op te leggen aan elk land dat Rusland helpt.
Amerikaanse senatoren wachten naar verluidt op Trumps goedkeuring om het wetsvoorstel verder te behandelen.
Tot die “andere landen” behoren China en India, beide landen nemen fossiele brandstoffen af van Rusland.

Vitaly Klitschko, de burgemeester van Kiev, werd dinsdag geïnterviewd voor de Duitse tv (screenshot)

Niet iedereen is onder de indruk van Trump’s aankondigingen: zo liet de burgemeester van Kiev, Vitaly Klitschko, weten dat hij niet snapt dat Trump Rusland een periode van vijftig dagen geeft om de oorlog te beëindigen. Volgens hem zijn de Russische aanvallen steeds intensiever en kunnen er in die periode van 50 dagen meer mensen omkomen.

Logo van de Human Rights Monitoring Mission in Ukraine (HRMMU

Dit wordt onderschreven door de V.N.: volgens mensenrechten-waarnemers van die organisatie, de Human Rights Monitoring Mission in Ukraine (HRMMU), werden er vorige maand in Oekraïne meer dan 230 burgers gedood en raakten er nog veel meer gewond. Dit is het hoogste aantal in drie jaar, terwijl Rusland een recordaantal drone- en raketaanvallen uitvoerde.

Liquidaties na moord op Ivan Voronych

Afgelopen donderdag werd kolonel Ivan Voronych, een officier die werkte voor de Oekraïense veiligheidsdienst S.B.U., door twee agenten van de F.S.B. (de  Federale Veiligheidsdienst van de Russische Federatie, opvolger van de K.G.B.) in de zuidelijke wijk Holosiivskyi (Kiev) op straat doodgeschoten.

Beeld van Ivan Voronych kort voordat hij op straat vermoord werd door twee agenten van de F.S.B. (screenshot)

Afgelopen zondagochtend werden de twee Russische agenten op hun beurt in hun schuilplaats geliquideerd, nadat ze zich hadden verzet tegen hun arrestatie, aldus het hoofd van de S.B.U., Vasyl Malyuk, in een videoboodschap.

Vasyl Malyuk, hoofd van de S.B.U. tijdens zijn videoboodschap n.a.v. de liquidatie van twee Russische F.S.B.-agenten (screenshot)

Yulia Svyrydenko voorgedragen als nieuwe premier

De huidig Oekraïense vice-premier Yulia Svyrydenko is door president Zelensky voorgedragen als premier. Als het éénkamer-parlement, de Verkhovna Rada, akkoord gaat, zou de benoeming vandaag een feit kunnen zijn. De huidige premier, Denys Shmyhal, heeft zijn ontslag inmiddels aangeboden.

President Zelensky met Yulia Svyrydenko (1985) aan zijn zijde tijdens een kabinetsvergadering (screenshot)

Svyrydenko (39) was naast vice-premier ook minister van Economische Ontwikkeling en Handel.
Met de benoeming streeft Zelensky ernaar het “economisch potentieel van Oekraïne te versterken, steunprogramma’s voor de bevolking uit te breiden en de binnenlandse wapenproductie op te voeren”.
De nieuwe premier heeft laten weten dat ze wil inzetten op deregulering, het terugdringen van bureaucratie en het schrappen van onnodige overheidsuitgaven.

Russische aanval op Dobropillia: doden en gewonden

Gisteren, aan het begin van de avond, was er een Russische aanval met een geleide-luchtbom (een “slimme” bom) in het centrum van Dobropillia (28.000 inwoners), in de oblast Donetsk, waarbij doden en gewonden vielen.

Verwoesting en brand nadat een geleide-luchtbom in het centrum van Dobropillia ontplofte (foto: Dobropillia Info)

Volgens Vadym Filashkin, hoofd van het militaire bestuur van de oblast Donetsk, vielen voor er zover nu bekend drie doden en zevenentwintig gewonden.
Opruimwerkzaamheden zijn gaande en energiebedrijven werken aan het herstel van de elektriciteitsvoorziening.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Zuid-Korea – 제헌절 / Jehunjul / Dag van de Grondwet (1948)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Deze Zuid-Koreaanse feestdag herdenkt het aannemen van de na-oorlogse grondwet op 17 juli 1948 en werd als feestdag ingevoerd op 1 oktober 1949.

Jehunjul Zuid-Korea
Verbeelding van Jehunjul met de Zuid-Koreaanse grondwet (© m.blog.naver.com)

Sinds 2008 is het niet langer een vrije dag. Wel wordt er veel gevlagd en is er een presidentiële ceremonie met allerlei gezagsdragers. Verder worden er verschillende marathons georganiseerd.

Kaart van Zuid-Korea (© freeworldmaps.net)

De vlag

zuid korea deze
T’aegukgi, de vlag van Zuid-Korea

De Zuid-Koreaanse vlag staat bekend onder de naam T’aegukgi (T’aeguk-vlag). Hij werd -in iets gewijzigde vorm- ontworpen in 1882, en ingevoerd op 27 januari 1883, toen het toen nog verenigde Korea een keizerrijk was.

Vlag Korea 1882
Oude versie van de vlag van Zuid-Korea

De vlag heeft een wit veld met middenin een cirkelvormig rood-blauw symbool, de T’aeguk, de vier hoeken bevatten zwarte symbolen bestaande uit balken en balkjes. De kleur wit is een traditionele Koreaanse kleur en staat voor de zuiverheid en de vrede.

De T’aeguk  bestaat uit in een twee delen gesneden schijf, de bovenkant rood, de onderkant blauw. Het zijn de yin (de blauwe onderkant) en de yang (de rode bovenkant). Het is een oeroude symboolcombinatie voor de kosmos en zijn tegenstellingen, zoals goed en kwaad, dag en nacht, droogte en vocht, licht en duisternis, mannelijk en vrouwelijk, actief en passief, enzovoort. De centrale gedachte hierbij op de vlag is dat er een voortdurende beweging in het universum is, maar dat er tegelijkertijd harmonie en balans is.

T'aeguk Zuid-Korea
T’aeguk-symbool (yin en yang)

De balkjessymbolen in de hoeken zijn zogenaamde trigrammen. Linksboven drie doorlopende balken, dit symbool heet de geon en staat voor de hemel, de lente, het oosten, de menselijkheid, vader, de hemel en gerechtigheid. Linksonder twee doorlopende balken en één gedeelde, dit is de ri, het staat voor de zon, de herfst, het zuiden, juistheid, dochter, vuur en vervulling.

Zuid Korea Trigrammen
De vier trigrammen van de vlag: v.l.n.r.: 건 (geon) / 리 (ri) / 감 (gam) / 곤 (gon)

Rechtsboven één doorlopende balk en twee gedeelde, dit is gam, en die staat voor de maan, de winter, het noorden, intelligentie, zoon, water en wijsheid. Rechtsonder tenslotte is gon, drie gedeelde balken, met als betekenis de aarde, zomer, het westen, beleefdheid, moeder, grond en vitaliteit. Net als de T’aeguk en de yin en yang  symboliseren de trigrammen het evenwicht.

Vlag Noord-Korea
Vlag van Noord-Korea (1948-heden)

Sinds 15 augustus 1948 is dit de officiële vlag van Zuid-Korea, Noord-Korea heeft op 9 september 1948 zijn eigen vlag ingevoerd en die zien we hierboven.

Vlag van de president

Presidentiële vlag van Zuid-Korea (1967-heden)

De presidentiële vlag is blauw met twee goudkleurige, naar elkaar toegewende feniksen, tussen de staarten van de fabeldieren een eveneens goudkleurige hibiscusbloem, om precies te zijn de Hibiscus syriacus.

De vlag voor het kantoor van de president, sinds 4 juni dit jaar is dat Lee Jae Myung (fotograaf onbekend)

Hoewel specifieke bronnen ontbreken, lijkt de de vlag in 1967 te zijn ingevoerd, waarbij het ontwerp hetzelfde is als dat van het al langer in gebruik zijnde zegel van Zuid-Koreaanse presidentschap, dat in ieder geval tot 1960 teruggaat.

De Zuid-Koreaanse president Lee Jae Myung met de presidentiële vlag van Zuid-Korea, in dit geval uitgevoerd met goudkleurige franje langs de randen (screenshot Yonhap News)

Lee Jae Myung (이재명) (1963) is de op 4 juni dit jaar aangetreden president van Zuid-Korea.

Suriname – Installatie President Jennifer Simons

Vandaag wordt Jennifer Simons geïnstalleerd als de nieuwe (en eerste vrouwelijke) president van Suriname, waarmee ze Chan Santokhi opvolgt.

Jennifer Simons te gast in de Dave Podcast van Dave van Aerde, vorige maand (screenshot)

Jennifer Geerlings-Simons werd geboren op 5 september 1953 in Paramaribo en is van beroep arts.
In 1996 werd ze parlementslid voor de Nationaal Democratische Partij (NDP), de partij die werd opgericht door Desi Bouterse, die tevens van 1987 tot 2020 partijvoorzitter was, tussen 2010 en 2020 was hij tevens president van Suriname.

Na een langslepende rechtszaak werd voormalig legerleider en president Bouterse in 2023 in hoger beroep tot twintig jaar gevangenisstraf veroordeeld voor zijn hoofdrol in de zogenaamde Decembermoorden in 1982, maar hij ontliep zijn straf door te vluchten en zich schuil te houden. Hij overleed in zijn schuilplaats op 23 december 2024.

Met een zeer kleine meerderheid (26 van de 50 stemmen) werd Jennifer Simons in 2010 gekozen tot parlementsvoorzitter. Speculatie was er na haar overwinning over eventuele omkoping.
Volgens toenmalig minister van Justitie en Politie, Santokhi (die zij vandaag dus als president opvolgt), was er grof geld betaald om de stem van twee parlementsleden om te kopen.

Jennifer Simons in haar rol als parlementsvoorzitter (2010-2020) (screenshot)

Tijdens haar tienjarige voorzitterschap werd Simons door de oppositie er meermaals van beschuldigd partijdig te zijn en dat de oppositie het vaak met minder spreektijd moest doen.
In april 2012 werd ze van dictatoriaal gedrag beticht, toen ze enkele oppositieleden uit het parlement liet verwijderen, nadat die zich bij haar spreekgestoelte hadden gemeld om uitleg te vragen over haar beslissing dat er tijdens de behandeling van de zogenaamde belagingswet (stalking), niet verwezen mocht worden naar de veel bekritiseerde Amnestiewet (die de verdachten van de Decembermoorden vrijwaarde van strafrechtelijke vervolging, waaronder president Desi Bouterse).

Jennifer Simons tijdens een politieke bijeenkomst van de Nationale Democratische Partij (NDP) (screenshot)

Bij de parlementsverkiezingen van 25 mei jongstleden was Jennifer Simons de lijsttrekker voor de NDP. De partij behaalde 93.545 stemmen, 6.513 meer dan de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP), de partij van zittend president Chan Santokhi.
Simons kon daarna aan de slag als formateur. Al snel werd duidelijk dat ze aanstuurde op een brede coalitie van zes partijen, naast haar eigen NDP zijn dat de NPS, ABOP, Pertjajah Luhur, BEP en A20, waarmee de VHP buiten spel staat.
Op 6 juli werd ze bij acclamatie gekozen als nieuwe president van Suriname, vandaag is haar installatie.
Datzelfde geldt voor haar vice-president, Gregory Rusland, van de Nationale Partij Suriname (NPS).

Gregory Rusland (1959), de nieuwe vice-president van Suriname, hier tijdens een verkiezingsbijeenkomst van de NPS (foto: NPS)

Screenshots beëdiging

In de Anthony Nesty Sporthal in Paramaribo was een Buitengewone Openbare Vergadering van De Nationale Assemblee belegd voor de beëdiging van Jennifer Simons als president, op de voorste rij zien we v.l.n.r. uitgaand vice-president Ronnie Brunswijk, de zojuist beëdigde nieuwe vice-president Gregory Rusland en uitgaand president Chan Santokhi
Jennifer Simons legt de eed af…
…en krijgt de presidentiële sjerp omgehangen door haar voorganger Chan Santokhi
Onder toeziend oog van Assemblee-voorzitter Ashwin Adhin feliciteert Santokhi zijn opvolgster…
…waarna president Simons naar de Assemblee-leden zwaait
Aansluitend was er een militaire parade in Paramaribo

De vlag

Vlag van Suriname (1975-heden)

De vlag van Suriname werd ingevoerd op 25 november 1975, de dag dat het land onafhankelijk werd van Nederland. Voor het ontwerp was een wedstrijd uitgeschreven waarvoor meer dan 270 inzendingen binnenkwamen. Geen van deze ontwerpen werd uiteindelijk gekozen. Wel kwamen verschillende onderdelen van verschillende inzenders uiteindelijk terug in de vlag.

De gele ster in het midden staat voor eenheid en hoop. De twee groene en één rode baan staan voor de kleuren van de politieke partijen die ten tijde van de onafhankelijkheid aan de macht waren. Het rood staat tevens voor de liefde. De twee witte stroken daartussen staan voor gerechtigheid en vrijheid.

Over de positie van de ster ontstond nog enige discussie. Uiteindelijk werd gekozen voor een placering met twee punten naar beneden, of zoals toenmalig president John Ferrier het zei: “Met beide benen stevig op de grond”.

Eerdere vlag

Om kort nog iets te zeggen over de vorige vlag van Suriname: deze was in gebruik tussen 8 december 1959 en 25 november 1975.

Vlag van Suriname (1959-1975)

Deze vlag was wit met vijf vijf-puntige sterren in een ellips, verbonden door een zwarte lijn. De kleuren van de sterren stonden voor de verschillende bevolkingsgroepen: zwart voor de Creolen, bruin voor de Indiërs, geel voor de Chinezen, rood voor de Indianen en wit voor de blanke Europeanen.

Noni Lichtveld (1929-2017)

Het ontwerp was van illustratrice en schrijfster Noni Lichtveld (1929-2017).

Aanbieding van de vorige vlag van Suriname door de gevolmachtigd minister van Suriname in Nederland, Raymond Henri Pos (1910-1964) aan koningin Juliana op 15 december 1959 in Paleis Soestdijk (foto: Herbert Behrens/© Anefo)