7 april is Vlagdag in Slovenië en herinnert aan het jaar 1848, een revolutiejaar in grote delen van Europa. Wat nu Slovenië is, was toen onderdeel van het Oostenrijkse keizerrijk. In deze tijd van opkomend nationalisme was het student en dichter Lovro Toman (1827-1870) die de Sloveense driekleur in Ljubljana liet wapperen op het adres Wolfova Ulica 8 (Wolfovastraat 8).
Hij deed dit als een reactie op de Duitse vlag die vanaf het Kasteel van Ljubljana wapperde, daar opgehangen door een groep lokale etnische Duitsers.
Wolfova Ulica 8 in Ljubljana, het adres waar de Sloveense vlag in 1848 voor het eerst wapperde, op deze plek was toen de taveerne Pri Zlati Zvezdi (De Gouden Ster) gevestigd , sinds 1997 heeft het gebouw een plaquette waarop de vlaggeschiedenis uit de doeken wordt gedaan (fotograaf onbekend)
Het Oostenrijkse keizerrijk erkende de Sloveense kleuren en de vlag mocht vanaf die tijd als regionale vlag gebruikt worden. Sinds 7 april 1998 wordt deze dag als Sloveense vlagdag gevierd.
Hoewel de vlag van Slovenië er een lijkt uit de zgn. pan-slavische vlaggenfamilie, waar bijvoorbeeld ook de huidige vlaggen van Servië en Slowakije deel van uitmaken, ligt dat bij Slovenië net iets anders. De pan-slavische vlaggen zijn gebaseerd op de vlag van Rusland (een horizontale driekleur van wit-blauw-rood), maar de Sloveense kleuren hebben een andere geschiedenis.
Kaart van het Keizerrijk Oostenrijk tussen 1816 en 1867, toen het Hertogdom Carniola (nr. 4 op de kaart), een van de vele onderdelen van dit rijk was, zowel van het hertogdom als van de hoofdstad Ljubljana worden de Duitse namen gebezigd: Krain / Laibach) (Kaart: Spiridon Ion Cepleanu / publiek domein)
Ze zijn afkomstig van het middeleeuwse wapen van het Hertogdom Carniola (Krain/Kransjka), waarvan Ljubljana in de 12e eeuw de hoofdstad werd.
Twee versies van het wapen van Criola, de versie links was het langst in gebruik, namelijk tussen 1463 en 1836, rechts de versie vanaf 1836 waar de Sloveense kleuren van zijn afgeleid (minus het geel); daar het gebied inmiddels onder het Oostenrijkse Keizerrijk viel, heeft de adelaar in dit wapen een keizerskroon
Dit wapen, een adelaar met een sikkelvormig borstschild, wijzigde nogal eens van kleur in de loop der eeuwen, waarvan de laatste aanpassing in 1836 was, waarbij de adelaar blauw was met een rood-geel borstschild op een zilveren (witte) achtergrond.
Vlag van Slovenië tot 1945
Het eerste gebruik van de pan-slavische kleuren in het gebied wat we nu kennen als Slovenië was bij de directe voorloper van het land, de regio Krain. Deze vlag was een horizontale driekleur van wit-blauw-rood (net als die van Rusland dus) en gaat terug tot 1848. Overigens werden deze kleuren al op wapenschilden vóór de 19e eeuw in deze regio gebruikt, dus historisch gezien klopte het helemaal!
Sloveense verzetsvlag (1941-1945)
In de Tweede Wereldoorlog werd er door het verzet (de partizanen) een vijfpuntige rode ster op de blauwe baan gezet.
Vlag van Slovenië als deelrepubliek van Joegoslavié (1945-1991)
Vanaf 1945, als onderdeel van de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië werd de ster gehandhaafd, maar groter en geel omrand.
Marko Pogačnik (1944), ontwerper van het Sloveense wapen (fotograaf onbekend)
Met de onafhankelijkheid in 1991 kwam er ook een vlagwijziging. Het nieuwe staatswapen, een ontwerp van beeldhouwer Marko Pogačnik, werd op de witte en blauwe baan geplaatst, dicht bij de broekingszijde.
Wapen van Slovenië (ontwerp van Marko Pognacnik)
Het wapen heeft de vorm van een schild met een blauw veld met een rood kader aan de zijkanten, met daarop in wit een gestileerde afbeelding van de hoogste berg in Slovenië, de Triglav (2863 m).
Aan de basis van de berg zijn twee golvende blauwe lijnen te zien, zij staan voor zowel de Adriatische Zee als de rivieren. Boven de berg zijn drie zeskantige gele sterren geplaatst in een driehoek met de punt naar beneden. Deze sterren zijn afkomstig van het Middeleeuwse wapen van de graven van Celje, historisch gezien de belangrijkste adelsfamilie uit de streek.
Wapen van de graven van Celje
De vlag werd ingevoerd op 25 juni 1991.
In 2003 kwam er een beweging op gang die de vlag graag veranderd wilde zien vanwege het feit dat hij teveel op die van Rusland en Slowakije lijkt. In 2004 konden mensen ontwerpen insturen, waarbij een ontwerp met 11 strepen won. Het gebruikt opnieuw dezelfde kleuren en ook de Triglav komt er weer in terug.
Ontwerp voor een nieuwe vlag van Slovenië (2004)
Er is echter nog steeds geen besluit tot verandering genomen door het Sloveense parlement en het lijkt tot nu toe op de lange baan geschoven te zijn.
Afgelopen vrijdagavond was er een grote Russische drone-aanval op het aan de rivier de Dnjepr gelegen Dnipro, de vierde stad van het land. Vier mensen lieten het leven, terwijl er eenentwintig gewonden vielen. Een restaurantcomplex en verschillende woningen werden geraakt, waarna er brand ontstond.
Brandweerlieden in de weer met het blussen van de branden na de Russische drone-aanval op Dnipro (screenshot)
De avond erop was er een al even grote Russische drone-aanval op het dicht bij het oorlogsfront liggende Charkov, de op een na grootste stad van Oekraïne. Bij deze aanval, die in zes golven kwam, vielen twee doden en dertig gewonden. Een militair ziekenhuis en nabijgelegen gebouwen, zoals particuliere woningen, een winkelcentrum een kantoorgebouw, garages en auto’s, raakten door de aanval beschadigd.
Een speurhond op zoek naar slachtoffers in één van de door de Russische drone-aanval getroffen woningen in Charkov (screenshot)
De twee slachtoffers, een 70-jarige vrouw en een 67-jarige man, vonden de dood in hun woningen. Onder de gewonden waren vijf kinderen tussen de 5 en 17 jaar oud. In het militair ziekenhuis raakten soldaten gewond die daar behandeld werden. De legerleiding van Oekraïne veroordeelde op Telegram de “opzettelijke, gerichte beschieting” en noemt de aanval op de faciliteit een oorlogsmisdaad, waarbij de normen van het internationale humanitaire recht werden geschonden.
Aanval op Kryvyi Rih
Gistermiddag vielen er vier doden en acht gewonden bij een Russische aanval met een ballistische raket op Kryvyi Rih, in de oblast Dnjepropetrovsk. Naast een bedrijfsgebouw werden ook woonhuizen getroffen en brak er daarna brand uit.
Een ballistische 9K720 Iskander-raket (Vitaly V. Kuzmin / publiek domein)
Half miljard van Nederland voor drones
Bij hun bezoek aan Oekraïne kondigden de minister van Defensie Ruben Brekelmans en zijn staatssecretaris Gijs Tuinman aan dat Nederland 500 miljoen euro aan Oekraïne beschikbaar stelt voor de ontwikkeling en aanschaf van drones in de strijd tegen Rusland.
Minister van Defensie Ruben Brekelmans en staatssecretaris Gijs Tuinman lichten het financiële hulpplan toe (screenshot)
Oekraïne produceert zelf drones, maar daar gaat uiteraard veel geld mee heen. Presidentieel adviseur Alexander Kamyshin liet vorige week weten dat Oekraïne de capaciteit heeft om vijf miljoen drones per jaar te leveren, het gaat dan om zowel aanvals- als verkenningsdrones. Drones zijn voor het land onontbeerlijk in de verdediging tegen de Russische artillerie.
Coalition of the Willing
Bij de topontmoeting in Parijs vorige week van de zogenaamde Coalition of the Willing (Coalitie van de Bereidwilligen), een groep van 33 landen (plus vertegenwoordigers van de EU en de NAVO) die vierkant achter Oekraïne staat, na de koude schouder van de Amerikaanse president Trump en die geleid wordt door de Franse president Macron en de Britse premier Starmer, was het die laatste die tijdens een toespraak de Russische president beschuldigde van het “spelen van spelletjes en tijdrekken”, nadat Poetin verschillende voorwaarden stelde aan een het accorderen van een staakt-het-vuren op de Zwarte Zee.
Sir Keir Starmer, de Britse premier, tijdens zijn opmerkingen in Parijs, afgelopen donderdag (screenshot)
Tot die voorwaarden hoorden ook het opheffen van Westerse sancties. Volgens Starmer is dat niet aan de orde en zou het aantal sancties verder uitgebreid moeten worden om Rusland er toe te bewegen aan de onderhandelingstafel plaats te nemen.
De Coalition of the Willing bijeen in Parijs, afgelopen donderdag, waar ook de Oekraïense president Zelensky bij aanwezig was (screenshot)
De Franse president Macron pleitte voor een speciale Europese troepenmacht in geval de Russen de Europese bondgenoten zou aanvallen, maar daar is tussen de partners nog geen overeenstemming over.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Alaska is de grootste staat van de Verenigde Staten qua oppervlakte. Om daar ongeveer een idee van te krijgen: voeg Duitsland, Frankrijk, Spanje en de Benelux samen en dan komen we in de buurt. De totale oppervlakte is 1.481.347 km². Het aantal inwoners echter is slechts 733.391, volgens de laatste gegevens uit 2020.
Vanaf het derde kwart van de 17e eeuw tot 1867 was Alaska een Russische kolonie onder de naam Russisch Amerika, met als hoofdstad Novo-Arkhangelsk (tegenwoordig Sitka genaamd).
Sitka,tot 1867 Novo Archangelsk, hoofdstad van Russisch Amerika, tekening uit 1869 van Frederick Whymper (1838-1901)
De Russen besteedden nooit veel aandacht aan het immense gebied en koloniseerden het nauwelijks, waardoor het onder leiding van de Russisch-Amerikaanse Maatschappij, ternauwernood winstgevend was. In de jaren ’60 van de 19e eeuw gingen de cijfers van Alaska zelfs in het rood. De Russisch-Amerikaanse Maatschappij liet zijn charter voor het gebied in 1861 verlopen en in de jaren erna werden de geluiden dat Rusland van Alaska afwilde steeds sterker.
Kaart van Russisch Amerika uit “Mitchell’s New General Atlas, containing maps of the various countries of the world, plans of cities, etc.”, published by S. Augustus Mitchell, Jr., 1860 (publiek domein)
Het was de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, William H. Seward, die er in 1864 van vernam. Seward was met zijn grote belangstelling voor de walvisvaart zeer geïnteresseerd en kreeg toestemming onderhandelingen te starten met een persoonlijke vriend van hem, de Russische minister en ambassadeur voor de V.S., baron Eduard von Stoeckl.
Links: William H. Seward (1801-1872) in de jaren ’60 van de 19e eeuw; onbekende fotograaf, restauratie door Adam Cuerden (publiek domein) / Rechts: Eduard von Stoeckl (1804-1892), portret tussen 1855 en 1865, van fotograaf Mathew Brady (1822-1896) (publiek domein)
Von Stoeckl was een groot voorstander van verkoop. Hij was bang dat het Verenigd Koninkrijk vanuit zijn kolonie Canada Alaska zou kunnen veroveren als Rusland met het V.K. in oorlog kwam. Tevens wilden de Russen zich primair richten op ontginning van grondstoffen in Oost-Siberië. Ook Stoeckl’s baas, Alexander II, tsaar van Rusland, koning van Polen en groothertog van Finland, was voorstander van verkoop.
Zo begonnen de onderhandelingen. De V.S. dachten eerst aan een aankoopsom van $ 5 miljoen dollar, maar dat vonden de Russen te weinig.
De cheque van $ 7,2 miljoen voor de aankoop van Alaska, gedateerd op 1 augustus 1868 (publiek domein)
Uiteindelijk werd men het op 30 maart 1867 eens over een prijs van $ 7,2 miljoen (zo’n $ 132 miljoen nu) en kon de overeenkomst getekend worden.
Niet iedereen was blij met de aankoop: de publiek opinie was zeer verdeeld. Tegenstanders noemden aankoop Seward’s Folly (Seward’s Dwaasheid), Walrussia en Polar Bear Garden (IJsbeertuin).
Eerste pagina van de officiële ratificatie van de verkoop van Alaska, gedateerd 20 juni 1867; deze pagina vermeldt de complete titulatuur van Tsaar Alexander II (1818-1881) (National Archives and Records Administration / publiek domein)
De officiële overdracht was een half jaar later, op 18 oktober 1867 in het fort van Sitka, waarbij de Russische vlag gestreken werd en de Amerikaanse gehesen.
Plaquette in op de top van Castle Hill in Sitka die herinnert aan de overdracht van Alaska op 18 oktober 1867, centraal zien we een artist’s impression van het laten zakken van de Russische vlag en het hijsen van de Amerikaanse (publiek domein)
In eerste instantie werd Alaska, onder de naam Department of Alaska, bestuurd door militairen, maar vanaf 1884 werd het omgevormd tot het District of Alaska, met aan het hoofd een gouverneur die benoemd werd door de Amerikaanse president.
De eerste paar jaren was er van grote activiteit in de nieuwe aankoop nog geen sprake. Toen er echter in de jaren ’90 van de 19e eeuw goud gevonden werd in Alaska (en in het Canadese Yukon Territory) barstte de Gold Rush (Goudkoorts) los, waardoor duizenden mensen naar het gebied trokken om ook een graantje mee te pikken.
In 1906 werd Juneau de hoofdstad en vanaf 1912 werd Alaska een territorium (officieel een organized incorporated territory of the United States). Pas op 7 juli 1958 geeft het Amerikaanse Congres toestemming voor toetreding van Alaska als staat binnen de Unie. Op 3 januari 1959 tenslotte, wordt Alaska de 49e staat.
De vlag
Vlag van Alaska (1927-heden)
De vlag is blauw met het sterrenbeeld Grote Beer (7 vijfpuntige gele sterren) plus de Poolster (een grotere vijfpuntige gele ster in de top van het uitwaaiende gedeelte).
In 1926 werd door het Alaska Department of the American Legion besloten dat Alaska zijn eigen vlag moest krijgen en organiseerde daartoe een ontwerpwedstrijd, maar dan wel een bijzondere: alleen schoolkinderen uit Alaska tussen de 12 en 18 jaar oud mochten meedoen.
Van de 142 inzendingen werd uiteindelijk het ontwerp van de toen 13-jarige John Bell (Benny) Benson, een weeskind uit Seward, gekozen. Hij verdiende daarmee een schoolbeurs van $ 1.000, een gouden horloge met een inscriptie van zijn vlagontwerp en een trip naar Washington, D.C., om zijn ontwerp te presenteren bij President Calvin Coolidge. Het reisje vond uiteindelijk niet plaats, maar op 2 mei 1927 werd de vlag officieel door het toenmalige territorium Alaska aangenomen.
Wat de symboliek van de vlag betreft: Benny Benson koos voor het blauw als verwijzing naar de kleur van de lucht boven Alaska en tevens voor het veel voorkomende vergeet-me-nietje (vanaf 1949 de ‘staatsbloem’). Wat de Grote Beer (Ursa Major) betreft: net als in Nederland is dit sterrenbeeld circumpolair, wat zo veel wil zeggen dat hij nooit onder de horizon verdwijnt en mits onbewolkt, altijd aan de nachtelijke hemel te zien is.
Het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major) (publiek domein)
Hoewel de Grote Beer uit veel meer sterren bestaat, zijn alleen de 7 helderste op de vlag vertegenwoordigd: deze sterren zijn ook met het blote oog makkelijk te zien, het gaat om Alioth, Dubhe, Alkaid, Mizar, Merak, Phad en Megrez. Verder staat de Grote Beer ook symbool voor de in Alaska in groten getale voorkomende beren.
De Poolster (Polaris) is als de Grote Beer in het zicht is, altijd makkelijk te vinden. Het is de helderste ster van het sterrenbeeld Kleine Beer (Ursa Minor). Benny Benson wilde de noordelijke Poolster er graag bij hebben omdat hij er vanuit ging dat Alaska op termijn officieel een staat zou worden, waarmee Alaska dan de noordelijkste staat zou zijn. Dit maakte hij gelukkig nog mee in 1959, toen hij 46 was (hij overleed in 1972). De vlag werd zonder wijzigingen van territoriumvlag een staatsvlag.
De vlag is altijd populair geweest. Dat bleek ook In 2001, toen de Amerikaanse vlaggenvereniging North American Vexillological Association (NAVA) onderzocht hoe het stond met de populariteit van de staten- en territoria-vlaggen van de V.S. en de provincievlaggen van Canada. Van de in totaal 72 vlaggen eindigde Alaska op een mooie 5e plaats.
Na drie dagen van vredesbesprekingen in Saoedi-Arabië, zijn Rusland en Oekraïne. in afzonderlijke deals met de V.S., een gedeeltelijk staakt-het-vuren op de Zwarte Zee overeengekomen, Washington liet in een verklaring weten dat er een belangrijke handelsroute over zee zou worden heropend en dat alle partijen zouden blijven werken aan een “duurzame en blijvende vrede”.
Ook zouden Rusland en Oekraïne zich hebben gecommitteerd maatregelen te treffen om het vorige week overeengekomen verbod op aanvallen op elkaars energie-infrastructuur te verwezenlijken, aldus het Witte Huis.
Maar Rusland zou Rusland niet zijn als er niet allerlei voorwaarden werden gesteld: zo kan het staakt-het-vuren op zee pas van kracht worden nadat een aantal sancties tegen de handel in voedsel en kunstmest zou worden opgeheven en dat Russische instellingen weer toegang zouden moeten krijgen tot het Swift-betalingssysteem.
De V.S., die sinds de machtswisseling in januari heel anders tegen dingen aankijkt, beloofde zich in te spannen voor het terugdraaien van die sancties, maar daar heeft het land ook Europa voor nodig. En aangezien de EU buiten alle onderhandelingen is gehouden is, is het maar de vraag of het statenverband hierin mee wenst te gaan.
Geen vertrouwen
Iemand die in ieder geval de nodige twijfels heeft over het overeengekomen akkoord is de Oekraïense president Zelensky. In zijn videoboodschap van afgelopen dinsdag liet hij weten dat zijn land de Russen niet vertrouwt en dat de wijdere wereld dat ook niet doet.
President Zelensky tijdens zijn videotoespsraak van afgelopen dinsdag (screenshot)
Over het voorgenomen staakt-het-vuren zei de president: “Ze proberen nu al de afspraken te verdraaien en onze onderhandelaars en de hele wereld te misleiden”.
Aanvallenop vier oblasten
Ondertussen gaan de Russische raket- en drone-aanvallen op Oekraïne onverminderd voort. Alleen al in de nacht van dinsdag op woensdag werden er 117 aanvalsdrones afgevuurd op de oblasten Soemy, Dnipropetrovsk, Kirovohrad en Tsjerkasy. 56 Iraanse Shahed-drones werden neergehaald, terwijl 48 nep-drones van de radar verdwenen.
Bij de aanval op Soemy raakten drie aanvalsdrones twee wolkenkrabbers, vier winkels, een kantoorpand van een bedrijf, meerdere auto’s en kiosken in het marktgebied.
Foto van een brand die uitbrak in Soemy na de Russische drone-aanval, gedeeld door de militaire autoriteiten van de oblast Soemy
Slachtoffers vielen er niet bij deze aanval, noch bij de aanval op Kryvyi Rih in de oblast Dnipropetrovsk, waar 15 explosies te horen waren na de drone-aanval, wel zou er aanzienlijke schade aan gebouwen zijn.
Rutte waarschuwt Poetin
Tijdens een gezamenlijke persconferentie met de Poolse premier Donald Tusk tijdens zijn bezoek aan Warschau gisteren, heeft NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte zich ondubbelzinnig uitgelaten over hoe de alliantie zich zal gedragen in het geval van een mogelijke Russische aanval op Polen of een andere lidstaat.
NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte tijdens zijn persconferentie in Warschau gisteren (screenshot)
“Als het gaat om de verdediging van Polen en de algemene verdediging van het NAVO-grondgebied: als iemand zich zou ‘vergissen’ en denkt dat hij weg kan komen met een aanval op Polen of een andere bondgenoot, dan zal hij worden geconfronteerd met de volle kracht van deze sterke alliantie, onze reactie zal verwoestend zijn,” aldus Rutte.
Rutte drukt na aflloop de hand van de Poolse premier Donald Tusk (screenshot)
Hij voegde eraan toe dat dit heel duidelijk moet zijn voor president Poetin en eenieder die ons wil aanvallen. Tevens benadrukte hij dat het transatlantische partnerschap de basis van de alliantie blijft en dat dit niet zal veranderen.
Coalitie van de bereidwilligen
President Zelensky reisde ondertussen af naar Frankrijk, waar hij gistermiddag in Parijs arriveerde. Gisteravond voerde hij gesprekken met de Franse president Macron en was er een gezamenlijke persconferentie.
President Zelensky van Oekraïne bij zijn aankomst in Parijs gistermiddag (foto gedeeld door het kantoor van de president)
Dit is in aanloop naar de bijeenkomst van vandaag van de groep die de “coalitie van de bereidwilligen” wordt genoem. De bijeenkomst kreeg de titel “Bâtir un paix solide pour l’Ukraine et l’Europe”(“Bouwen aan een solide vrede voor Oekraïne en Europa”).
President Zelensky van Oekraïne en president Macron van Frankrijk bij het begin van de gezamenlijke persconferentie in het Élysée-paleis gisteravond (screenshot)
President Macron liet weten dat Oekraïne kan rekenen op 2 miljard euro aan extra militaire hulp. Hij liet weten dat het hulppakket antitank-raketten, luchtverdedigingssystemen, Mirage straaljagerraketten, Mistral grondverdedigingsraketten en VAB-pantservoertuigen, AMX-10RX, zal omvatten.
President Zelensky aan het woord (screenshot)
De coalitie van de bereidwilligen, die vandaag dus in Parijs bijeenkomt, richt zich op het voorbereiden van de basis voor een regeling na de Russisch-Oekraïense oorlog. Begin maart kwam men voor het eerst bijeen in Londen, o.l.v. de Britse premier Starmer. Sindsdien zijn er verschillende vergaderingen gehouden in verschillende samenstellingen. Zo kwamen op 15 maart militaire leiders bijeen in Londen om plannen te bespreken voor het inzetten van een internationale troepenmacht in Oekraïne.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Op dinsdag belden de Russische en Amerikaanse presidenten Poetin en Trump ruim twee uur met elkaar om over Oekraïne te praten. Hoewel Trump een tijdelijk staakt-het-vuren met Poetin wilde afspreken, ging het Kremlin daar niet in mee. Trump repte na het gesprek van een “heel goed en productief” gesprek, de enige echte oogst bleef echter beperkt tot de belofte dat Rusland voor dertig dagen stopt met het aanvallen van “energie-infrastructuur” in Oekraïne en de bereidheid om 175 Oekraïense krijgsgevangenen tegen een zelfde aantal Russen te ‘ruilen’. Wat die “energie-infrastructuur” betreft: dat zouden de woorden van Poetin zijn geweest, terwijl het Witte Huis het had over het stoppen van aanvallen “op energiecentrales en infrastructuur”, niet precies hetzelfde.
President Zelensky en zijn vrouw Olena Zelenskabij aankomst in Finland afgelopen dinsdag (foto gedeeld door president Zelensky)
President Zelensky, op dat moment op bezoek in Finland, zei op een persconferentie in Helsinki, dat Oekraïne zich op zijn beurt aan een dergelijke “energie-wapenstilstand” zal houden en dertig dagen lang geen energie-infrastructuur zal bestoken.
De Russische president liet in het telefoongesprek weten dat het voor een einde aan de oorlog eist dat er een einde komt aan de ‘herbewapening’ van Oekraïne. Ook zou de westerse militaire hulp moeten worden gestopt en mogen westerse inlichtingendiensten Oekraïne niet langer van informatie voorzien.
Trump en Poetin lijken ook akkoord te zijn gegaan met onmiddellijke gesprekken over een langetermijnregeling aangaande het conflict. Het is echter niet duidelijk of dit verdere gesprekken tussen de V.S. en Rusland betekent of bilaterale onderhandelingen tussen Rusland en Oekraïne. President Zelensky belde op zijn beurt gisteren met zijn Amerikaanse collega Trump. Zelensky was positief over dit gesprek en noemde het openhartig en inhoudelijk.
Naast het door de Oekraïense president gefiatteerde 30-daagse staakt-het-vuren voor wat betreft de energie-sector, werd er ook over luchtafweer gesproken.
Regio Koersk bijna weer geheel in Russische handen
Het zag er een week geleden al naar uit dat Oekraïense militairen in het door het bezette deel van de Russische oblast Koersk niet langer stand konden houden.
Militaire experts schatten dat Rusland een troepenmacht van 70.000 manschappen had verzameld om Koersk te heroveren, waaronder ongeveer 12.000 Noord-Koreanen. Het Kremlin had ook zijn beste drone-eenheden naar het front gestuurd en gebruikte kamikaze- en first-person-view (FPV)-varianten om controle te krijgen over de belangrijkste logistieke route, de weg naar het Oekraïense Soemy. Deze drones, die via glasvezelkabels aan operators zijn gekoppeld, zijn onmogelijk te verstoren met elektronische tegenmaatregelen.
Russische aanval met drones en ballistische raketten
In de nacht van 18 op 19 maart vielen de Russen Oekraïne aan met twee Iskander-M ballistische raketten, vier S-300 grond-luchtraketten en 145 Shahed aanvals- en lokdrones van verschillende typen.
Een 9K720 Iskander-raket (Vitaly V. Kuzmin / publiek domein)
De luchtverdediging van Oekraïne heeft 72 aanvalsdrones neergehaald, terwijl 45 drones gericht waren op de regio Kiev. Andere regio’s die onder vuur lagen waren Soemy, Odessa, Poltava, Dnipropetrovsk, Kiev en Tsjernihiv.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
De nieuwsberichten en verschillende Europese spoedvergaderingen volgen elkaar in sneltreinvaart op, nu de Verenigde Staten eerder op de hand van Rusland dan van Oekraïne lijkt te zijn.
EU-landen akkoord over extra steun aan Oekraïne
Met het wegvallen van de V.S. als betrouwbare partner hadden de EU-landen geen andere keus dan snel passende maatregelen te nemen bij het dreigende gat dat ontstond door het stoppen van de Amerikaanse militaire leveringen en financiële hulp aan Oekraïne en het toenemende risico dat Europa niet meer op de V.S. hoeft te rekenen voor het garanderen van de veiligheid op het continent.
Persconferentie na de besprekingen in Brussel, waarbij president Zelensky wordt geflankeerd door voorzitter van de Europese Raad, António Costa en voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen (foto gedeeld door president Zelensky op X)
Afgelopen donderdag kwamen de 27 EU-leiders in Brussel bijeen voor een ingelaste top. Met uitzondering van notoire dwarsligger Hongarije, stemden 26 landen in met extra steun voor Oekraïne. De komende vier jaar wordt er zeker 800 miljard euro voor defensie vrijgemaakt omdat “de toekomst van een vrij en soeverein Europa op het spel staat”, zoals de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen het verwoordde. Niet uitgesloten wordt, dat het niet bij dat bedrag blijft. President Zelensky van Oekraïne, die bij de top aanwezig was, was zeer te spreken over de snelle besluitvorming en noemde het een “zeer productieve dag”.
Consensus bij besprekingen in Jeddah
Afgelopen maandag reisde president Zelensky naar Saoedi-Arabië voor een ontmoeting met kroonprins Mohammed bin Salman, in aanloop naar topoverleg tussen Oekraïne en de Verenigde Staten in de Saoedische havenstad Jeddah.
De teams bij dit topoverleg van afgelopen dinsdag, werden aan Amerikaanse kant geleid door de minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio en voor Oekraïne door Andriy Jermak, hoofd van het Bureau van de president en lid van de Nationale Veiligheids- en Defensieraad van Oekraïne.
Persmoment voorafgaand aan de besprekingen tussen de V.S. en Oekraïne in Jeddah, linksboven de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio en aan Oekraïense kant in het midden, Andriy Jermak, hoofd van het Bureau van de president en lid van de Nationale Veiligheids- en Defensieraad van Oekraïne(screenshot)
Na negen uur vergaderen was er resultaat: Oekraïne stemt in met een Amerikaans voorstel voor een staakt-het-vuren van dertig dagen in de oorlog met Rusland. Verder zou Oekraïne stappen willen ondernemen om tot een duurzame vrede met Rusland te komen. Daarbij zou ook gesproken zijn over veiligheidsgaranties, maar verdere details hierover werden niet gedeeld.
Een deel van de massaal uitgerukte pers vlak voor de besprekingen (screenshot)
De beslissing van de V.S. van vorige week om per direct alle militaire leveringen te stoppen werd onmiddellijk teruggedraaid. Ook zal de V.S. Oekraïne opnieuw van militaire inlichtingen voorzien. Ook de afgebroken onderhandelingen over de veelbesproken grondstoffendeal zullen weer worden hervat. President Trump liet weten dat hij zijn Oekraïense collega Zelensky opnieuw in het Witte Huis wil uitnodigen.
Konstantin Kosachev(1962), voorzitter van de commissie internationale zaken van de Russische Federatieraad (screenshot)
Europa reageerde positief op de uitkomst van de besprekingen. Dat gold. niet voor Rusland: de invloedrijke senator, Konstantin Kosachev, tevens voorzitter van de commissie internationale zaken van de Russische Federatieraad, liet weten dat elke deal op voorwaarden van Moskou moet worden gemaakt en niet op die van Washington.
Sergej Lavrov (1950), de Russische minister van Buitenlandse Zaken tijdens een interview gisteren (screenshot)
En op zijn beurt herhaalde de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, dat Moskou onder geen beding NAVO-troepen in Oekraïne zal accepteren en dat er geen compromissen gesloten zullen worden die het leven van Russen in gevaar brengen.
Grote Oekraïense drone-aanval op Rusland
Terwijl de diplomatie op volle toeren draait, gaat de oorlog ondertussen onverminderd voort. In de nacht van maandag op dinsdag was er een grote Oekraïense drone-aanval boven Russisch grondgebied. Volgens Rusland werden tien verschillende regio’s aangevallen, waaronder Moskou. Van de honderden drones werden er 337 door Rusland neergehaald.
Brand na het neerkomen van een Oekraïense drone op een parkeerplaats in Yam (foto gedeeld door Astra op Telegram)
Drie mensen die bij een distributiecentrum in het dorp Yam, in de oblast Moskou werkten, kwamen om het leven door neervallende brokstukken van een drone. Op de parkeerplaats, die niet ver van het vliegveld Domodedovo ligt, brak brand uit.
Russische aanvallen op Kryvyi Rih en Odessa
De Russen lieten zich ook niet onbetuigd: een week geleden kwam er een raket neer op een hotel in Kryvyi Rih, waarbij twee doden en achtentwintig gewonden vielen.
Foto gedeeld op Telegram door de Staatshulpdienst van de oblast Dnipropetrovsk, die de schade laat zien van het getroffen hotel in Kryvyi Rih
En ook gisterochtend was het raak in dezelfde stad: door Rusland afgevuurde ballistische raketten, zorgden voor explosies, waarbij één dode en negen gewonden vielen.
Schade aan een flatgebouw in Kryvyi Rih na een ballistische raketaanval gisteren, foto gedeeld op Telegram door de Staatshulpdienst van de oblast Dnipropetrovsk
In de nacht van dinsdag op woensdag kwamen bij een Russische raketaanval op de havenstad Odessa vier Syrische opvarenden van het onder Barbadiaanse vlag varende vrachtschip de MJ Pina, om het leven, ook vielen er verscheidene gewonden.
De MJ Pina in de haven van Odessa na de Russische aanval, foto gedeeld op Telegram door Одеська ОДА
Het schip dat werd geladen met graan, had Algerije als bestemming.
Russen winnen terrein in Koersk
In de deels door Oekraïne bezette Russische oblast Koersk, hebben Russische troepen verscheiden dorpen in de nabijheid van de stad Soedzja heroverd. De stad zelf zou nog in Oekraïense handen zijn, wel proberen de Russen de Oekraïeners in de tang te nemen door ze te omsingelen, maar dat lijkt (nog) niet gelukt te zijn.*
*Update: inmiddels ziet het er naar uit dat Soedzja door het Russische leger is terug veroverd
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Het bezoek dat president Zelensky afgelopen vrijdag aan zijn Amerikaanse collega Trump bracht om de veelbesproken grondstoffendeal te bezegelen, liep voor het oog van de camera’s en de massaal uitgerukte pers volledig uit de hand.
Mede door toedoen van vice-president J.D. Vance, ontspoorde het gesprek in no-time, waarna president Trump zich niet onbetuigd liet en de snel verslechterende sfeer nog onaangenamer maakte en hij president Zelensky voorhield met vuur te spelen en een Derde Wereldoorlog te riskeren. Tevens kreeg hij het verwijt naar zijn hoofd dat hij niet dankbaar genoeg was voor de Amerikaanse hulp van de afgelopen jaren. Van een constructieve discussie over de grondstoffendeal, die Oekraïne bereid was met de V.S. overeen te komen, mits daar veiligheidsgaranties tegenover gesteld zouden worden, was toen geen sprake meer.
Doorgaans wordt er na het ‘persmoment’ achter gesloten deuren verder gepraat, maar daar was nu geen sprake van. President Zelensky werd gesommeerd te vertrekken, nadat hem verteld was dat hij niet terug hoefde te komen als hij geen vrede wilde.
President Zelensky bij het verlaten van het Witte Huis (screenshot)
Openlijke bijval
In scherpe tegenstelling tot het desastreus verlopen bezoek aan het Witte Huis, stond de ontvangst afgelopen zaterdag in Londen, waar Zelensky zijn opwachting maakte bij een inderhaast ingelaste Europese top over de verslechterde verhouding tussen Oekraïne en de Verenigde Staten.
President Zelensky bij zijn aankomst in Downing Street in Londen, waar hij werd opgewacht door de Britse premier Keir Starmer (screenshot)
In Downing Street werd hij enthousiast begroet door de Britse premier Keir Starmer.
Premier Starmer en president Zelensky lopen naar Downing Street 10 (screenshot)
De spoedbijeenkomst met de naam “Securing our future”, werd gehouden in Lancaster House en bracht een aantal Europese hoofdrolspelers bij elkaar, naast Zelensky en Starmer waren dat: president Macron (Frankrijk), bondskanselier Scholz (Duitsland), premier Meloni (Italië), premier Tusk (Polen), premier Sánchez (Spanje), premier Schoof (Nederland), premier Frederiksen (Denemarken), president Stubb (Finland), premier Støre (Noorwegen), premier Kristersson (Zweden), premier Fiala (Tsjechië), premier Ciolacu (Roemenië) alsmede de Canadese premier Trudeau en de Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Fidan.
Ook schoven aan secretaris-generaal Rutte van de NAVO, de voorzitter van de Europese Commissie, Von der Leyen en voorzitter van de Europese Raad, António Costa.
Groepsportret van de hoofdrolspelers van de ingelaste Oekraïne-top (screenshot)
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk zouden een “coalitie van bereidwilligen” willen vormen: Europese landen die een bescheiden aantal vredestroepen naar Oekraïne sturen zodra er een staakt-het-vuren is overeengekomen, maar dit lijkt voorlopig nog toekomstmuziek. Toch is dat wat de Britse premier en Franse president graag zouden zien: het zou dan gaan om een bestand dat alleen geldt voor “de lucht, zee en voor de energie-infrastructuur”. De gevechten op land zouden niet worden gestaakt. Het voordeel van zo’n beperkte wapenstilstand is volgens president Macron dat die gemakkelijker te controleren is. Waar iedereen overigens wel van overtuigd was, is dat er niet alleen meer geld richting Oekraïne moet, maar dat er ook flink geïnvesteerd dient te worden in de eigen defensie.
De belangrijkste Europese leiders bijeen in Londen (screenshot)
Secretaris-generaal Rutte van de NAVO (op de afbeelding hierboven geheel links) had vóór de vergadering al aan president Zelensky laten weten dat het in ieders belang zou zijn als hij de relatie met president Trump na de harde botsing in het Oval Office zou herstellen. Volgens Rutte, die afgelopen donderdag een halfuur telefonisch met Trump sprak, is deze nog steeds toegewijd is aan het militaire bondgenootschap, ook voor wat betreft Artikel 5, dat bepaalt dat een aanval op een van de NAVO-landen wordt gezien als een aanval op alle bondgenoten.
Militaire hulp V.S. opgeschort
De ontwikkelingen volgden elkaar de afgelopen week snel op: begin deze week werd bekend dat de Amerikaanse president Trump alle militaire hulp naar Oekraïne opschortte, Het gaat dan om materieel dat nog niet in Oekraïne is aangekomen, dus inclusief wapens en pantservoertuigen die in Polen op transport wachten. Trump schort voorlopig ook voor honderden miljoenen dollar aan steun op, die Oekraïne kon gebruiken voor wapenaankopen bij Amerikaanse fabrikanten. De maatregel is duidelijk een vergelding voor de onenigheid tussen Trump en Vance enerzijds en Zelensky anderzijds.
President Zelensky (screenshot)
Brief Zelensky
Opschorting van alle militaire hulp vanuit de V.S. is een bittere pil voor Oekraïne en kan Rusland alleen maar militair voordeel opleveren aan het front. Alles bij elkaar optellend -inclusief Rutte’s pleidooi de verhouding met het Witte Huis zo snel mogelijk te herstellen- zorgde wellicht voor een brief die president Zelensky aan zijn Amerikaanse collega stuurde. Wat er precies in de brief staat is niet bekend, maar dat die verzoenend van toon moet zijn geweest kan niet anders, want president Trump repte van “een belangrijke brief” in zijn toespraak tot het Amerikaanse Congres eergisteravond, waaruit in ieder geval opgemaakt kon worden dat Oekraïne nog steeds bereid is tot het tekenen van de grondstoffendeal en dat het land bereid is om over vrede te onderhandelen. Wordt vervolgd dus.
Brussel
Sowieso is dat het geval met wéér een spoedbijeenkomst vandaag in Brussel, ditmaal van de EU-leiders, waar ook president Zelensky bij zal aanschuiven. De Europese Commissie schat dat de EU de komende 10 jaar 500 miljard euro aan defensie-investeringen nodig heeft en EU-leiders zullen bespreken hoe ze dat geld hopen te vinden, hoewel gezamenlijke leningen waarschijnlijk niet aan de orde zijn. Daarnaast zal ook besproken worden op welke wijze de EU meer kan betekenen voor Oekraïne. Het enige EU-land dat hier zonder meer negatief in staat is (zoals gebruikelijk) Hongarije.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Deze dag herinnert aan de de 3e maart 1878, toen Bulgarije zich met behulp van de Russen bevrijdde van de Ottomaanse (Turkse) overheersing. De Bulgaren waren in 1876 al in het geweer gekomen tegen de Ottomanen, maar dat werd toen de kop ingedrukt. Toen de Russen echter in 1877 het Ottomaanse Rijk de oorlog verklaarden, keerde het tij. Na de Russische overwinning werd op 3 maart 1878 het Verdrag van San Stefano getekend, waarbij Bulgarije na 500 jaar overheersing een autonoom prinsdom werd.
Ondertekening van het Verdrag van San Stefano (London Illustrated News, artiest onbekend)
Zeven jaar later, in 1885, ‘annexeerde’ Bulgarije het zuidelijk gelegen Oost-Roemelië, wat bij het verdrag van 1878 officieel aan Bulgarije was toegewezen, maar wat in de praktijk nog steeds bestuurd werd door het Ottomaanse Rijk. Dit leidde op zijn beurt weer tot een oorlog met Servië. Op 24 maart 1886 werd het Tophane Verdrag ondertekend, wat Bulgarije zeggenschap gaf over Oost-Roemelië, hoewel het officieel niet onder het grondgebied van het prinsdom Bulgarije viel. Officiële samenvoeging van de twee landsdelen werd pas een feit op 6 september 1908 (Herenigingsdag), eveneens een Bulgaarse feestdag.
Bulgarije in het geel, Oost-Roemelië in het oranje
De vlag
Vlag van Bulgarije (1879-1946 en 1990-heden)
De vlag is een horizontale driekleur in wit, groen en rood. Ze laat eigenlijk goed zien hoe dankbaar de Bulgaren waren voor de Russische hulp in 1878. Ze is identiek aan de Russische vlag, alleen de blauwe baan werd vervangen door een groene.
De kleuren hebben geen historische achtergrond, maar worden symbolisch uitgelegd: wit staat voor arbeidsvreugde, vrede en vrijheid, groen vruchtbaarheid, landbouw en de bossen, rood voor het voor de vrijheid vergoten bloed.
In haar communistische tijd tussen 1946 en 1990, werd de vlag met het socialistische wapen gevoerd en wel in de witte baan aan de broekingszijde. Dit wapen is in die jaren in totaal vier keer enigszins veranderd. De afbeelding laat de laatste versie zien, die in gebruik was tussen 1971 en 1990.
Voor de verandering een historische vlag vandaag, die van het Russische Keizerrijk. De vlag stond synoniem met de heersende tsarenfamilie, waarvan Tsaar Nicolaas II (1868-1918) de laatste heerser was.
Kaart van het Russische Keizerrijk uit 1811 (uitgave: William Darton, Londen)
In 1894, het jaar waarin Nicolaas zijn vader Alexander III opvolgde, trouwde hij met de Duitse Prinses Alix von Hessen-Darmstadt, die als tsarina de naam Alexandra Fjodorovna aannam. Het paar kreeg vier dochters en als achteraankomertje één zoon, Aleksej, de beoogde troonopvolger.
Zoals de Eerste Wereldoorlog vele vorstenhuizen kopje onder deed gaan, zo gebeurde dat ook in het immense Russische rijk. Tussen 1914 en 1917 had het Russische volk ontzettend te lijden, niet alleen door de oorlog zelf, maar ook door de armoede en strenge winters. Daardoor was er niet veel nodig om een volksopstand te doen uitbreken, de inmiddels befaamde Russische Revolutie, waarbij uiteindelijk ook het leger de kant van het volk koos.
Nicolaas werd als tsaar en opperbevelhebber van het leger inmiddels intens gehaat, niet in het minst omdat hij en zijn familie en de hele hofkliek om hem heen in gigantische weelde baadden. Toen het leger de kant van het volk had gekozen werd de tsaar op 2 maart 1917 in Pskov, aan boord van de keizerlijke trein die als hoofdkwartier diende, tot aftreden gedwongen. Hij ging akkoord in de veronderstelling dat zijn broer Michaël II hem zou opvolgen, maar die weigerde, waardoor er een einde kwam aan de tsaristische periode.
Later dat jaar zou de Oktoberrevolutie er voor zorgen dat de interim-regering het veld moest ruimen, waarna de bolsjewieken de macht overnamen. De tsarenfamilie was inmiddels in Jekaterinenburg onder huisarrest geplaatst. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werden ze daar geëxecuteerd.
De vlag
Het Russische Keizerrijk heeft verschillende vlaggen ‘versleten’ tijdens zijn bestaan, maar onder Nicolaas II was de vlag van vandaag gangbaar. De dubbelkoppige adelaar is al een oud Russisch symbool en gaat als zodanig al eeuwenlang mee. De twee koppen zijn gekroond met de keizerskroon, in de linkerklauw een scepter, in de rechtersklauw een rijksappel, samen met de kroon de symbolen van vorstelijke macht. Op het centrale wapenschild zien we een ridder te paard die een draak verslaat. Hoewel dit de bekende figuur Sint Joris zou kunnen voorstellen, wordt daar in de officiële beschrijving geen melding van gemaakt.
De gele versie van deze vlag werd te land gebruikt, terwijl de rode versie voor maritiem gebruik was.
Interessant is verder te vermelden dat de vorstelijke dubbelkoppige adelaar, mét keizerskroon, scepter en rijksappel na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, opnieuw het Russische wapen is: nu van de Russische Federatie.
De Verenigde Staten hebben eergisteren tweemaal de kant van Rusland gekozen bij de stemmingen bij de Verenigde Naties ter gelegenheid van de derde verjaardag van de Russische invasie in Oekraïne, waarmee de verandering van standpunt van de regering-Trump over de oorlog werd benadrukt.
Het V.N.-gebouw in New York (fotograaf onbekend)
Vervolgens stelde de V.S. een resolutie op in de V.N.-Veiligheidsraad, waarin werd opgeroepen tot een einde aan het conflict, maar die geen kritiek op Rusland bevatte. De Veiligheidsraad nam de resolutie aan, maar twee belangrijke bondgenoten van de V.S., het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, onthielden zich van stemming nadat hun pogingen om de formulering te wijzigen werden afgewezen.
De stemming bij de Verenigde naties afgelopen dinsdag (screenshot)
Ten eerste verzette de V.S. zich tegen een door Europa opgestelde resolutie waarin de acties van Moskou werden veroordeeld en de territoriale integriteit van Oekraïne werd gesteund. Ze stemden op dezelfde manier als Rusland en landen als Noord-Korea en Wit-Rusland (Belarus) op de Algemene Vergadering van de V.N. in New York.
De Republikeinse senator John Curtis zei dat hij “diep verontrust” was door de stemming “die ons aan dezelfde kant plaatste als Rusland en Noord-Korea”. “Dit zijn niet onze vrienden. Deze houding is een dramatische verschuiving van de Amerikaanse idealen van vrijheid en democratie”, schreef hij op X.
Nancy Pelosi, lid van het Huis van Afgevaardigden voor Californië (screenshot)
De stemming was “in strijd met onze al lang bestaande steun voor de democratie”, zei de voormalige voorzitter van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, Nancy Pelosi, tegenwoordig ‘gewoon’ lid van het Huis.
Tymofiy Mylovanov (fotograaf onbekend)
De voormalige minister van Economische Zaken van Oekraïne, Tymofiy Mylovanov, zei dat de keuze om de kant van Rusland te kiezen een bewuste keuze was. “Dit is niet langer alleen maar retoriek of politiek theater”, zei hij.
Trump chanteert Oekraïne
Dat de tijden veranderd zijn sinds het aantreden van Donald Trump is inmiddels wel duidelijk. Afgelopen weekend liet de president weten dat als Oekraïne niet akkoord wenst te gaan met een deal over waardevolle mineralen, de V.S. de toegang tot Starlink zal afsluiten.
Starlink is een netwerk van satellieten van Elon Musk’s SpaceX-bedrijf
Starlink is een netwerk van satellieten dat breedbandinternet biedt op afgelegen plekken, ook als daar alle communicatie verder is uitgevallen. Volgens militaire specialisten is Starlink voor het Oekraïense leger onmisbaar bij het aansturen van drones, artillerie-operaties en speciale missies.
Lithum (fotograaf onbekend)
Oekraïne heeft in de bodem veel grondstoffen die internationaal van belang zijn, zoals grafiet, uranium, titanium en lithium. Trump eist daar nu 50% van op, ter waarde van 50 miljard dollar, als compensatie voor de Amerikaanse steun van de laatste jaren.
Uraniumerts (fotograaf onbekend)
Gisteren werd bekend dat Oekraïne akkoord is met een grondstoffendeal met de V.S. Volgens diverse media zou het gaan om een aangepast voorstel, waarbij de 50 miljard dollar van tafel zijn, nadat president Zelensky voorrekende dat het bij die totale Amerikaanse steun om 120 miljard dollar ging. Trump verwacht president Zelensky (die hij vorige week een dictator noemde) deze week nog in Washington voor ondertekening. Die ontmoeting is voorzien voor morgen.
Zelensky bereid terug te treden in ruil voor vrede
Afgelopen weekend werd president Zelensky door journalisten gevraagd of hij bereid was het presidentschap op te geven in ruil voor vrede. De president liet weten daar geen moeite mee te hebben, evenmin als het de weg zou vrij maken voor lidmaatschap. an de NAVO. Dat laatste lijkt vooralsnog ver weg, zeker na de presidentswissel in de V.S.
President Zelensky (fotograaf onbekend)
Bezoek markeert drie jaar oorlog
Afgelopen maandag kwam er Canadees en Europees bezoek aan in Kiev om drie jaar oorlog te herdenken en besprekingen met president Zelensky te voeren.
V.l.n.r.: Ursula von der Leyen, president Zelensky, Justin Trudeau & António Costa (fotograaf onbekend)
Per trein arriveerden o.a. António Costa (voorzitter van de Europese Raad), Ursula von der Leyen (voorzitter van de Europese Commissie), Justin Trudeau (premier van Canada), Kristen Michal (president van Estland), Gitanas Nausėda (president van Litouwen), Ulf Kristersson (premier van Zweden), Jonas Gahr Støre (premier van Noorwegen) en een aantal ministers. Volgens Von der Leyen staat het lot van Europa in Oekraïne op het spel: “We zijn vandaag in Kiev, omdat Oekraïne Europa is. In deze strijd om te overleven staat niet alleen het lot van Oekraïne op het spel. Het is het lot van Europa”, zo zei ze.
Zelensky staat stil bij drie jaar oorlog
De Oekraïense president Zelensky stond via X stil bij drie jaar oorlog: “Drie jaar van verzet. Drie jaar dankbaarheid. Drie jaar van absolute heldhaftigheid van Oekraïners”.
President Zelensky tijdens zijn boodschap op X (screenshot)
“Ik bedank iedereen die het land verdedigt en steunt. Iedereen die voor Oekraïne werkt. En laat de herinnering aan allen die hun leven gaven voor ons land en onze mensen eeuwig zijn”.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Vlagblog 