Categorie archief: Uncategorized

Oekraïne – Три роки війни / Drie jaar oorlog

20/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Gesprekken V.S. en Rusland (zonder Oekraïne en Europa)

Met de terugkeer van Donald Trump als Amerikaans president is er, zoals verwacht, inmiddels heel snel heel veel veranderd en niet ten gunste van Oekraïne.
De V.S. startte afgelopen week directe gesprekken met Rusland in de Saoedische hoofdstad Riyad, zonder Oekraïne of Europa daarbij te betrekken.

*Skyline van de Saoedische hoofdstad Riyad (screenshot)*

Op dinsdag ontmoette de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, voor de eerste persoonlijke gesprekken op hoog niveau tussen de twee landen sinds de invasie van precies drie jaar geleden en stemde ermee in teams te benoemen om te beginnen met onderhandelen over het einde van de oorlog.

Lavrov zei dat zijn land onder geen enkel akkoord vredestroepen uit NAVO-landen in Oekraïne zou accepteren, een voorstel dat maandag naar voren werd gebracht tijdens een bijeenkomst van Europese NAVO-leden in Parijs.

*De Franse president Macron bij zijn begroeting van NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte op het bordes van het presidentiële Elysée-paleis in Parijs op maandag (screenshot)*

De Europese NAVO-landen, die zich blijven inzetten voor de steun aan Oekraïne in zijn strijd tegen Rusland, zijn teleurgesteld en voelen zich buitenspel gezet door het eenzijdige vredesinitiatief van Trump, dat het resolute pro-Oekraïense beleid van zijn voorganger Biden ongedaan maakt.
De Oekraïense president Zelensky zei eerder dat zijn land niet wil dat mensen achter hun rug om beslissingen nemen, na uitgesloten te zijn van de gesprekken in Riyad. Hij hield dit weekend een toespraak tijdens de veiligheidsconferentie in München.

*President Zelensky tijdens zijn toespraak op de veiligheidsconferentie in München, afgelopen weekend (screenshot)*

In een gesprek met verslaggevers in zijn residentie Mar-a-Lago In Florida, werd Trump gevraagd wat zijn boodschap was voor Oekraïners die zich mogelijk verraden zouden voelen.
“Ik hoor dat ze boos zijn omdat ze geen plek aan de tafel hebben, nou ja, ze hebben al drie jaar een zitplaats en een lange tijd daarvoor. Dit had heel gemakkelijk geregeld kunnen worden”, zei hij.
Het voldongen feit negerend dat het de Russen waren die de oorlog begonnen, voegde hij er aan toe: “Ze hadden er nooit aan moeten beginnen, ze hadden een deal kunnen sluiten”.
En in zijn bekende hak-op-de-tak zienswijze (en onverhulde zelfdunk):
“Ik had een deal voor Oekraïne kunnen sluiten, Dat zou hen bijna al het land hebben gegeven, alles, bijna al het land – en er zouden geen mensen zijn gedood, en geen enkele stad zou zijn verwoest”.

*President Zelensky tijden zijn videoboodschap van gisteren (screenshot)*

Het duurde niet lang tot zijn Russische collega Poetin zich er ook mee ging bemoeien. Hij noemde president Zelensky een dictator.
Dat was dan weer koren op de molen van president Trump, zoals al vaker vertoond, wilde hij het laatste woord hebben. Ook hij papegaaide Poetin na, door Zelensky eveneens als dictator af te schilderenen, waardoor de twee leiders nu samen optrekken, in hun “wat-je-zegt-dat-ben-jezelf-wereld”.

Wordt vervolgd!

Russische vorderingen in de Donbas

Op onderstaande kaart is goed te zien welke vorderingen Rusland in het laatste jaar maakte in de grotendeels door hen bezette Donbas-regio, in het oosten van Oekraïne.

Russische vorderingen van het afgelopen jaar in de Donbas, waarbij we kunnen zien dat er in het gebied ten oosten van Pokrovsk heel wat gebied is ingenomen *(© George Barros, Kateryna Stepanenko, Daniel Mealie, Mitchell Belcher, Tom Thacker, Harrison Hurwitz & David Schulert for the Institute for the Study of War)*

En hoewel de stad Pokrovsk nog steeds niet in Russische handen in, is de Oekraïense legerleiding er niet gerust op.

Aanval op Odessa

Rusland heeft in de nacht van dinsdag op woensdag een grootschalige aanval gelanceerd op de havenstad Odessa en omgeving met aanvalsdrones, waarbij drie volwassenen en een kind gewond zijn geraakt en schade is toegebracht aan de civiele infrastructuur, woongebouwen en auto’s.
Oleh Kiper, hoofd van het militaire bestuur van de oblast Odessa, liet via Telegram weten:

*Beschadigd woongebouw na de Russische drone-aanval in Odessa (foto gedeeld door Oleh Kiper via Telegram)*

“De civiele infrastructuur werd beschadigd tijdens de aanval, waaronder een kinderpolikliniek, een kleuterschool, de beglazing in hoge gebouwen en auto’s. Vier mensen raakten gewond, waaronder één kind. Ze zijn allemaal in zorgwekkende toestand in het ziekenhuis opgenomen.”

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

*De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)*

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA — *De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)*

Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de *Verchovna Rada*, Andriy Parubiy (2016-2019) *(© rada.gov.ua)*

*Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)*

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

*Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)*

Orkney – Transition to Scottish Rule / Overgang naar de Schotse Kroon (1472)

20/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Tot 1450 behoorden de Orkney Eilanden bij Noorwegen. Vanaf dat jaar werd Noorwegen de facto ingelijfd door Denemarken en vielen de eilanden onder de regering van de Deense koning Christiaan I.

Locatie van Orkney, tussen Schotland en Shetland in (publiek domein)

Christiaan had zijn zinnen er op gezet ook Zweden bij zijn rijk in te lijven, een extra bondgenootschap kon daarom geen kwaad en hij benaderde koning James III van Schotland om hem zijn dochter Margrethe als bruid te beloven, inclusief een flinke bruidsschat.

Links: Christiaan I van Denemarken (1426-1481), ongedateerd olieverfschilderij door een onbekende schilder (Collectie Det Nationalhistoriske Museum på Frederiksborg Slot / publiek domein) / Rechts: James III van Schotland (1451-1488), olieverfschilderij op paneel van na 1578 door een onbekende schilder (National Galleries Scotland / publiek domein)

James accepteerde met graagte, hij hield er een rijk hofleven op na en extra geld was altijd welkom. In afwachting van de bruidsschat werd Orkney (net als de nog noordelijker gelegen Shetland Eilanden) als onderpand geaccepteerd.

Christiaan trok inmiddels ten strijde tegen de Zweden, maar werd (helaas voor hem) verslagen. Hij had al zijn geld in de oorlog gestoken en de beloofde bruidsschat was daarmee ook verdampt.
James realiseerde zich dat hij kon fluiten naar zijn geld en annexeerde via een Act of Parliament op 20 februari 1472 de Orkney en Shetland eilanden.

De vlag

De vlag van Orkney is er een van het Scandinavische model: een rood veld met daaroverheen een geel Scandinavisch kruis. Daaroverheen een smaller Scandinavisch kruis in blauw.

*Kirkwall, de hoofdstad van Orkney (fotograaf onbekend)*

Tot 2007 had Orkney een andere, onofficiële vlag. Toen in 1969 de ‘noorderburen’ van Shetland een eigen vlag invoerden, vonden twee Orcadians, Kenneth Campbell Fraser en Allan Macartney dat hun archipel niet kon achterblijven.

*Links: Vlag van Shetland / Rechts: Eerste, onofficiële vlag van Orkney*

Net als Shetland kozen zij vanwege de historische banden met Noorwegen, voor een Scandinavisch kruis: rood op een geel veld. Ze kozen voor deze kleuren omdat die in de wapens van zowel Schotland en Noorwegen voorkomen. Hoewel de vlag toen dus ‘bedacht’ was, bestond hij eigenlijk alleen op papier. Pas vanaf 1994 had Allan Macartney de belangstelling voor de vlag zover doen toenemen dat hij voor het eerst in productie werd genomen. Toen het ontwerp het Court of the Lord Lyon onder ogen kwam (de heraldische autoriteit in Schotland) werd de vlag afgewezen. Dezelfde kleuren en afbeelding waren namelijk al in gebruik bij een adellijke familie in Noord-Ierland.* Ondertussen was de vlag overigens nog nauwelijks in het straatbeeld verschenen.
*Tevens is dit de historische vlag van de Unie van Kalmar

Uiteindelijk werd er in februari/maart 2007 een ontwerpwedstrijd uitgeschreven. Toen het kaf van het koren gescheiden was, bleven er vijf ontwerpen over, die inmiddels allemaal goedgekeurd waren door het Court of the Lord Lyon. Het winnende ontwerp met 53% van de stemmen, was dat van de 52-jarige postbode Duncan Tullock uit Birsay.

Net als bij de eerste vlag waren de overwegingen hetzelfde: de historische banden met Noorwegen en Schotland.
In feite zijn ten opzichte van de eerste vlag de kleuren omgedraaid. Daarnaast is er een smaller blauw kruis over het gele gelegd. Opnieuw historisch juist, ondat die kleur voorkomt op de vlaggen van Noorwegen en Schotland, maar het staat tevens voor het maritieme karakter van de eilanden.

*Links: Vlag van Noorwegen / Rechts: Vlag van Schotland*

Nepal – नेपाल प्रजातान्त्र दिवा / Prajatantra Diwas / Dag van de Democratie (1951)

19/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Deze dag herinnert aan de 19e februari 1951, toen er een einde kwam aan de autocratisch heersende Rana-dynastie. Hoewel Nepal een koninkrijk was, was de macht sinds de tweede helft van de 19e eeuw in handen van de premiers, waarbij het systeem van erfopvolging werd toegepast. De koning was niet meer dan een symboolfiguur.

In 1950 had koning Tribhuvan, die sinds 1911 al op de troon zat, zich verbonden met liberale en democratische krachten in zijn koninkrijk om de de autoritair regerende premiers-dynastie van de Rana’s omver te werpen.

Premier Mohan Shamsher Jang Bahadur Rana kreeg hier lucht van en de koning zag zich genoodzaakt naar India te vluchten. De premier zette vervolgens Tribhuvan’s driejarige kleinzoon Gyanendra Bir Bikram Shah Dev op de troon.

*Koning Gyanendra (1947) bij zijn kroning op 7 november 1950*

Ondertussen kreeg de uitgeweken koning Tribhuvan hulp van zijn zuiderburen. India erkende de nieuwe koning niet als staatshoofd en in Nepal braken demonstraties uit. De premier koos uiteindelijk eieren voor zijn geld en vredesonderhandelingen in India leidden uiteindelijk tot een nieuwe machtsverdeling tussen koning, premier en congres, waarbij de koning meer macht kreeg dan voorheen en de premier aanzienlijk minder.
Op 18 februari 1951 keerde Tribhuvan terug naar Nepal, de 19e februari werd uitgeroepen tot Dag van de democratie. Twee dagen later maakte de koning een einde aan de erfopvolging van de Rana’s.

De vlag

De vlag is een vreemde eend in de bijt vanwege zijn vorm. Het is de enige nationale vlag die niet rechthoekig is (of vierkant zoals die van Zwitserland en het Vaticaan). Het is in feite een samenvoeging (eind 19e eeuw) van twee driehoekige wimpels.In de bovenste driehoek is de maan afgebeeld, in de onderste de zon. Tot 1962 hadden maan en zon ingetekende gezichtjes.

Oude vlag Nepal — *De Nepalese vlag tot 1962 met ingetekende gezichtjes*

De maan staat symbool voor de koninklijke familie, de zon voor de Rana-dynastie van de premiers.
De vlag als geheel wordt ook symbolisch uitgelegd als de hoop dat Nepal net zo lang zal mogen bestaan als zon en maan.
Het rood en blauw in de vlag zijn geliefde kleuren in Nepal (rood is de nationale kleur), maar hebben verder geen speciale betekenis.
De vorm wordt verder in verband gebracht met de toppen van de Himalaya en ook met de twee belangrijkste godsdiensten: boeddhisme en hindoeïsme.

Party Nepal — *Vlaggenzee tijdens een eerdere Gantantra diwas (© the himalayantimes.com)*

Sinds 2008 is Nepal een republiek. Het heeft niet geleid tot een nieuwe vlag.

Curiosa

De ongebruikelijke vorm van de Nepalese vlag leidt soms tot verrassingen! Toen de Indiase premier Narendra Modi bij een bezoek in 2018 aan Nepal de stad Janakpur bezocht, was er een podium opgesteld met de vlaggen van beide landen. Hoe het kwam is nooit helemaal opgehelderd, maar de Nepalese vlag had bij deze officiële gelegenheid een nog niet eerder waargenomen geometrische vorm aangenomen!

*Het podium in Janakpur op 11 mei 2018 met de verkeerde vlag van Nepal omcirkeld (© kathmandutribune.com)*

Het werd een plaatselijk schandaal en op de sociale media duikelden de reacties over elkaar heen.

Ook tijdens de Olympische Zomerspelen van 2016 in Rio de Janeiro, waren er op sommige locaties bijzondere versies van de Nepalese vlag te zien, waarbij de vlag op een wit veld veld werd afgebeeld in de standaard vlaggenmaat van 2:3.
En dan krijg je dit:

Litouwen – Lietuvos Valstybės Atkūrimo Aktas / Onafhankelijkheidsdag (1918)

16/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Bij onafhankelijkheid van Litouwen denken we waarschijnlijk al snel aan de recente geschiedenis, toen het land zich in 1990 onafhankelijk verklaarde van de Sovjet-Unie. Dat is echter niet waar deze dag voor staat, het gaat hier om de onafhankelijkheid van 1918.
Litouwen is eeuwenlang een speelbal geweest van allerlei machtswisselingen. Vanaf 1795 komt Litouwen onder Russisch bestuur.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Litouwen door Duitse troepen bezet (1915). In het machtsvacuüm wat tijdens de Russische Revolutie in 1918 ontstaat, zien de Litouwers hun kans schoon en roepen de onafhankelijkheid uit.

*De Litouwse onafhankelijkheidsverklaring van 16 februari 1918 (© Tomas Stasiulevičius / publiek domein)*

Het ‘nieuwe’, bolsjewistische Rusland erkent de soevereiniteit op 12 juni 1920 met het Verdrag van Moskou. In 1921 volgt toetreding tot de Volkenbond, de voorloper van de Verenigde Naties. De Litouwse vrijheid zou tot 1939/1940 duren. Vijftig jaar van eerst Duitse en later Russische bezetting volgen.

In 1988 mocht Litouwen tijdens de perestrojka zijn oude vlag weer invoeren, en twee jaar later volgde de onafhankelijkheid.

*Vlaggen van Litouwen als Sovjet-republiek, links: 1940-1953 / rechts: 1953-1988*

De vlag

*Vlag van Litouwen (1918-1940 en 1989-heden)*

De Litouwse vlag is het ontwerp van 1918, tijdens de lange bezetting onderdrukt, maar in 1990 opnieuw ingevoerd.
De vlag is een horizontale driekleur in geel, groen en rood. Historische betekenis hebben de kleuren, behalve het rood, eigenlijk niet.

*Kaart van Litouwen (© freeworldmaps.net)*

Het geel staat voor het rijpende graan en verworven vrijheid. Het groen symboliseert de bossen, het geloof en de hoop. Het rood staat voor vaderlandsliefde (vergoten bloed), maar is tevens een verwijzing naar de kleur van het Litouwse staatswapen.
Dit wapenschild is rood en laat een zilveren ridder met geheven zwaard, gezeten op een paard zien.

litouwen galerij — *Wapen van Litouwen (Vytis) / Het wapen op een 2-euromunt / Alternatieve staatsvlag*

Het wapen, Vytis genaamd, is al bekend sinds 1366. Als nationaal symbool is het ook afgebeeld op alle Litouwse euromunten en zelfs als alternatieve staatsvlag niet onbekend, voornamelijk in gebruik bij de overheid.

*De twee vlaggen van Litouwen (fotograaf onbekend)*

Guernsey – Flag unveiled / Vlag voorgesteld (1985)

15/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Guernsey is een van de Kanaaleilanden, gelegen in het Kanaal, ten westen van Normandië.

*Locatie van de Kanaaleilanden voor de Normandische kust (Bewerking van kaart uit het CIA World Factbook / publiek domein)*
Hoewel alle Kanaaleilanden ontegenzeggelijk Brits

Hoewel Guernsey en Jersey de grootste en bekendste Kanaaleilanden zijn, behoren ook de kleinere eilanden Alderney, Sark en Herm tot de archipel. Al deze eilanden zijn bewoond.
Daarnaast zijn er twee nog kleinere eilanden, Brecqhou (met slechts één bewoner) en Jethou, dat geen vaste inwoners heeft, maar wat wel één huis en twee vakantiehuizen telt, die verhuurd worden door de Britse zakenman Sir Peter Ogden.
De archipel omvat verder de nodige onbewoonde eilandjes en rotspunten.

*Kaart van Guernsey (© maproom.net / publiek domein)*

De Kanaaleilanden zijn in alles ontegenzeggelijk Brits, maar toch horen ze officieel niet tot het Verenigd Koninkrijk en zijn dus ook geen EU-lid. Samen met het eiland Man (in de Ierse Zee gelegen), vormen ze het zogenaamde Britse Kroonbezit (Crown Dependencies).
De Britse Koning Charles III is wel het staatshoofd van al deze eilanden, niet als koning echter, maar onder de titel Hertog van Normandië.

*Guernsey vanuit de lucht (foto: Jon Le Ray Aerial Photography, 2016)*

Guernsey en Jersey zijn beide baljuwschappen (bailiwicks). Het baljuwschap Guernsey omvat naast het hoofdeiland ook de eilanden Alderney, Herm, Sark, Jethou en Brecqhou.
Het baljuwschap Jersey omvat naast het hoofdeiland de onbewoonde (mini)eilandgroepen Minquiers, Ecréhous en Les Pierres de Lecq.

*Kaart van het baljuwschap Guernsey (© Aotearoa / publiek domein)*

De 90e baljuw (bailiff) van Guernsey is sinds 11 mei 2020 Sir Richard McMahon.
Daarnaast is er een luitenant-generaal, die het staatshoofd (Charles III) vertegenwoordigt, sinds 15 februari 2022 is dit luitenant-generaal Richard Cripwell, wiens rol grotendeels ceremonieel is.

*Baljuw van Guernsey, Sir Richard McMahon (1962) (screenshot)*

Guernsey heeft ruim 67.000 inwoners, waarvan er zo’n 19.000 in de hoofdstad Saint Peter Port wonen.
De overige hoofdeilanden van het baljuwschap zijn aanzienlijk spaarzamer bevolkt: Alderney heeft ruim 2.100 inwoners, Sark zo’n 600 en Herm telt rond de 60 personen

*Guernsey’s hoofdstad Saint Peter Port vanaf zee gezien (© Man vyi / publiek domein)*

De vlag

De vlag van Guernsey is wit met een rood St. George’s Cross (Sint Joriskruis) waaroverheen een goud of geel breedvoetig kruis met afgevlakte voeten.

Tot aan 1936 had Guernsey geen eigen vlag. Vanaf 1936 echter gebruikte het eiland de vlag van Engeland, na toestemming van Koning Edward VIII (die minder dan een jaar koning was en later dat jaar zou aftreden). Die toestemming gaf hij overigens niet in zijn hoedanigheid als koning, maar als Hertog van Normandië.

*De vlag van Engeland, tussen 1936 en 1985 ook in gebruik als eilandvlag voor Guernsey*

De Engelse vlag is wit met een rood St. George’s Cross. En hoewel de Kanaaleilanden in de Tweede Wereldoorlog door Duitsland werden bezet, werd het eilandbewoners toegestaan particulier de vlag aan land te blijven gebruiken.

Sir Charles Frossard (1922-2012), baljuw van Guernsey van 1982 tot 1992, in gezelschap van de Hertog(in) van Normandië, beter bekend als Koningin Elizabeth II, tijdens haar bezoek aan het eiland in 1989, t.g.v. de opening van de nieuwe jachthaven in Saint Peter Port (screenshot)

In 1983 pleitte Sir Charles Frossard, de baljuw van Guernsey voor de noodzaak van een nieuwe vlag voor het eiland vanwege de verwarring die werd veroorzaakt door het gebruik van de vlag van Engeland.
De aanleiding hiervoor was de verwarring tijdens de Commonwealth Games van 1982, waar Guernsey onder de vlag van Engeland (en dus ook van Guernsey) deelnam: de deelnemers van sommige andere landen geloofden ten onrechte dat Engeland met twee teams aan de Spelen deelnam!

Er werd een Flag Investigation Committee ingesteld, onder leiding van de vice-baljuw Sir Graham Dorey.
Na verschillende ideeën te hebben afgeschoten, zoals het gebruik van de kleur groen (de sportkleur van het voetbalteam van Guernsey) en plaatsing van het eilandwapen op de vlag. kwam Herbert Pitt uiteindelijk met het idee om het gouden kruis van Willem de Veroveraar over het St. George’s Cross heen te leggen en daarmee een duidelijke link te leggen met de Normandische geschiedenis.

*Willem de Veroveraar (links) afgebeeld op het Tapijt van Bayeux (±1068) met zijn banier met het gouden kruis, dat hem verleend zou zijn door Paus Alexander II (publiek domein)*

Willem de Veroveraar (±1028-1087), Hertog van Normandië, veroverde in 1066 Engeland, waarna hij de eerste Normandische koning van Engeland werd.
Die verovering (bij Hastings), uitgebeeld op het beroemde Tapijt van Bayeux, waar Willem wordt afgebeeld met een banier waarop een gouden kruis, vormde de aanleiding om dit symbool op de vlag van Guernsey te gebruiken: als symbool dat de eilandbewoners van Normandische afkomst waren, maar loyaal aan de Engelse (en later Britse) Kroon.

*De vlag van Guernsey op een postzegel uit 2016 (publiek domein)*

De nieuwe vlag werd voor het eerst onthuld op 15 februari 1985, vandaag precies 40 jaar geleden.
Op 30 april 1985 verleende Koningin Elizabeth II, als Hertog(in) van Normandië, een koninklijk bevel om de vlag de officiële vlag van Guernsey te laten worden.
De vlag werd voor het eerst gehesen op op 9 mei 1985, (de veertigste) Bevrijdingsdag op de Kanaaleilanden van de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Rood en blauw

Naast de eilandvlag hanteert Guernsey sinds 2000 in navolging van de Britse traditie twee variaties in de vorm van een red en een blue ensign (rode en blauwe vaandels).
Beide vlaggen hebben de Britse Union Flag of Union Jack i het kanton en het gouden kruis op de vluchtzijde.

*Civil ensign van Guernsey (2000-hedeen)*

De rode handelsvlag (civil ensign) kan door eilandbewoners als alternatieve vlag voor Guernsey worden gebruikt, maar is in eerste instantie bedoeld als handelsvlag op zee.

*Governement ensign van Guernsey (2000-heden)*

De blauwe vlag (government ensign) volgens hetzelfde model, is bedoeld voor overheidsschepen ter zee.

Servië – Дан Државности / Dan Državnosti / Soevereiniteitsdag (1804)

15/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Deze nationale feestdag in Servië herdenkt het uitbreken van de Servische revolutie. in 1804. Servië maakte in die tijd deel uit van het Ottomaanse Rijk. Deze revolutie resulteerde uiteindelijk in erkenning van Servië als onafhankelijke staat door de Ottomaanse machthebbers, formeel in 1817, maar in de praktijk pas vanaf 1830.

*Kaart van Servië (© freeworldmaps.net)*

De feestdag werd ingevoerd in 1835 en weer afgeschaft in 1918 bij de fusie van Servië, Kroatië en Slovenië, als het Koninkrijk der Serven, Kroaten en Slovenen.
In 2002 werd de feestdag opnieuw ingevoerd.

De vlag

De vlag van Servië is een horizontale driekleur in rood-blauw-wit met het staatswapen iets links van het midden daaroverheen.

Het Servië zoals we het nu kennen, ontstaat op 3 juni 2006, het moment waarop Montenegro, de laatste satellietstaat uit het vroegere Joegoslavië, uit het verbond met Servië treedt, na een referendum over onafhankelijkheid. Op 5 juni roept het Servische parlement het land officieel uit tot ‘opvolger’ van Joegoslavië en de Unie van Staten (het landenverbond van Servië en Montenegro, 2003-2006).

De vlaggen van zowel Servië als Montenegro waren in de periode 1993-2004 grotendeels gelijk: drie horizontale banen rood, blauw en wit. Het verschil zat ‘m in de lengte van Montenegro’s vlag: lang en smal, plus een lichtere kleur blauw.

*Links: Vlag van Servië (1992-2004) / Rechts: Vlag van Montenegro (1993-2004)*

Als eenheidsstaat van Servië en Montenegro samen (de Unie van Staten) werd de Joegoslavische vlag gebruikt (maar nu zonder rode ster), een horizontale driekleur in blauw, wit en rood.

*Links: Vlag van Joegoslavië (1946-1992) / Rechts: Vlag van de Unie van Staten (Servië en Montenegro) (2003-2006)*

Vooruitlopend op de scheiding van de twee landen (in 2006), koos Montenegro in 2004 voor een iets aangepaste versie van zijn vlag uit de laat 19e eeuw, met een dubbelhoofdige adelaar.

Montenegro 2 — *Vlag Montenegro (2004-heden)*

Servië houdt het bij zijn rood-blauw-witte driekleur voor burgergebruik, maar voor staatsgebruik wordt het staatswapen op de vlag geplaatst, iets dichter bij de broekingszijde dan de vlucht. In de praktijk wordt de ‘staatsversie’ echter ook volop door de bevolking zelf gebruikt.
De driekleur wordt in verschillende verschijningsvormen (zoals koninklijk wapen en socialistische rode ster) al gebruikt sinds 1835.

*Links: Vlag van Servië (2004-2011) / Vlag van Servië (2011-heden) (Zoek de verschillen!)*

Het wapen op de vlag verschilt iets van de versie die gebruikt werd tussen 2004 en 2011 (dit was hetzelfde wapen zoals in gebruik in het koninkrijk Servië, tussen 1882 en 1918).

Kroon

Dat het wapen compleet met koninklijke kroon opnieuw is ingevoerd, wekt wellicht verbazing in een republiek, maar een gekroond wapen kan naast koninklijk gebruik ook staan voor de soevereiniteit van een land, en dat is hier aan de orde. (Hetzelfde zien we bijvoorbeeld terug bij de vlag van de oudste republiek ter wereld, San Marino).

De nieuwe, iets gestileerdere versie van het wapen werd ontworpen door professor Ljubodrag Grujić, en is in gebruik sinds 2011.

Ljubodrag Grujic — *Heraldisch ontwerper Ljubodrag Grujić* *(© ljubodraggrujic.com)*

Oekraïne – Два роки i п’ятдесят один тиждень війни / Twee jaar en eenenvijftig weken oorlog

13/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Uitwisseling gebieden bij onderhandelingsgesprekken?

In een interview met The Guardian liet de Oekraïense president Zelensky weten dat als zijn Amerikaanse ambtsgenoot Trump erin slaagt Oekraïne en Rusland aan de onderhandelingstafel te krijgen, hij de Russische president Poetin een uitwisseling van gebieden zal aanbieden, waarbij bezet Oekraïens grondgebied geruild zou kunnen worden voor die delen van de Russische oblast Koersk die worden veroverd zijn en gecontroleerd worden door het Oekraïense leger: “We ruilen dan het ene gebied voor het andere”.

*President Zelensky eerder deze week tijdens een videoboodschap (screenshot)*

De president voegde eraan toe dat hij niet wist welk deel van de door Rusland bezette gebieden Oekraïne in ruil daarvoor zou vragen: “Ik weet het niet, we zullen zien. Maar al onze gebieden zijn belangrijk, er is geen prioriteit.”
En in een interview met The Economist liep de president vooruit op de situatie waarin het gewenste NAVO-lidmaatschap niet door zou gaan: “Als Oekraïne geen NAVO-lid wordt, moet ons land een soort NAVO maken op ons eigen grondgebied. We hebben een leger nodig dat net zo groot is als de Russen op dit moment hebben”.

VS: status quo handhaven

President Zelensky leek met zijn interviews voor te sorteren op het bezoek van de nieuwe Amerikaanse minister van Defensie, Pete Hegseth, die gisteren in Brussel aanwezig was bij de Contactgroep voor Oekraïne, in het hoofdkwartier van de NAVO.
Hier verwoordde hij het nieuwe Amerikaanse standpunt en de zienswijze om tot een einde van de oorlog te komen: geen teruggave van de door Rusland in Oekraïne bezette gebieden en geen NAVO-lidmaatschap.
De Europese partners kijken hier anders tegenaan: zij zien liever niet dat de Russische president Poetin ‘beloond’ gaat worden na een door hem begonnen oorlog inclusief ‘landjepik’. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Grootscheepse Russische aanval op Oekraïense stellingen

De Generale Staf van de Oekraïense strijdkrachten meldde eergisteren op Facebook dat Rusland drie raketaanvallen uitvoerde op de posities van Oekraïense eenheden aan het Donbas-front, inclusief bewoonde gebieden met 20 raketten.
Daarnaast waren er 89 luchtaanvallen en 149 met geleide-luchtbommen.
Ook werden er meer dan 6.300 aanvallen uitgevoerd door meervoudige raketsystemen en werden er 2.354 kamikaze-drones ingezet.
Van al die door de lucht afgeschoten projectielen werd een flink deel door de Oekraïense luchtafweer neergehaald.

*Door de Generale Staf van de Oekraïense strijdkrachten gedeelde kaart van het front bij Pokrovsk (Генеральний штаб ЗСУ*)

De Generale Staf meldde verder dat er 95 verschillende confrontaties op het slagveld zelf plaatsvonden, de meeste aan de fronten van Pokrovsk en Toretsk.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

World Radio Day / Wereld Radio-dag (2012)

13/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

De vlag die vandaag wappert bestaat eigenlijk niet. Vlagblog heeft ‘m speciaal laten maken, om het medium radio te vieren. Het is namelijk World Radio Day, de Wereld Radio-dag.

World Radio Day is betrekkelijk nieuw. Op initiatief van Spanje heeft de Verenigde Naties de dag voor het eerst gevierd in 2012. Unesco, de VN-organisatie voor onderwijs, wetenschap en cultuur, voert de regie. Vandaag zijn we dus toe aan de 13e editie, die als thema Radio and climate change heeft meegekregen.

*Het thema van Wereld Radio-dag dit jaar is: Radio en klimaatverandering*

Unesco roemt het medium radio omdat je met betrekkelijk weinig spullen veel mensen kunt bereiken. Mensen die afgelegen wonen, weinig geld hebben, of om een andere reden ‘een afstand’ hebben, kun je via de radio toch bij de maatschappij betrekken. Door naar anderen te luisteren of door mee te praten -via de radio- leer je andere denkbeelden kennen en sta je midden in de wereld, is het idee.

*World Radio Day: screenshot uit een Unesco promotiefilmpje (© Unesco)*

World Radio Day is elk jaar op 13 februari, omdat op die datum in 1946 United Nations Radio is opgericht, de radiodivisie van de Verenigde Naties.

Ook tijdens de corona-epidemie bewees radio wereldwijd onmisbaar te zijn. Zo kan in sommige landen onderwijs via radio doorgang vinden bij schoolsluiting. Het propageert de basisregels hoe infecties te voorkomen zijn. Maar ook is radio een belangrijk instrument gebleken bij het tegengaan van nepnieuws.

-Lees verder onder de afbeelding-

*Poster voor Wereld Radio-dag 2025 (© Unesco)*

De vlag

Op de vlag die wappert bij Vlagblog staat het logo van World Radio Day In het logo is een microfoon herkenbaar. De kleur geel is willekeurig gekozen door Vlagblog, omdat Unesco de kleur voor zijn World Radio Day geregeld aanpast.

Keizerrijk China – 末代皇帝退位 / Laatste keizer treedt af (1912)

12/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Vandaag is het 113 jaar geleden dat de laatste keizer van China afstand deed van de troon, waarmee er een einde kwam aan het Keizerrijk China, dat in totaal 2.122 jaar heeft bestaan, van 221 v. Chr. tot 1912.

*Foto van Puyi, oftewel Keizer* *Xuantong ten tijde van zijn troonsbestijging op 2 december 1908, toen hij bijna 3 jaar oud was (publiek domein)*

Puyi, de laatste keizer uit de Qing-dynastie, wiens keizerlijke naam Xuantong was, was bij zijn aftreden 6 jaar oud.
De tweede helft van de 19e eeuw stond bol van intriges in de keizerlijke familie, waar boeken over vol zijn geschreven. In het bestek van Vlagblog de ultrakorte versie.

*Links: Guangxu (1871-1908), keizer van China tussen 1875 en 1908) (publiek domein) / Rechts: De machtige Keizerin-weduwe Cixi, foto uit circa 1904 (1835-1908) (publiek domein)*

Puyi werd keizer toen hij twee jaar en tien maanden oud was en was het gevolg van het overlijden van Keizer Guangxu op 14 november 1908.
Guangxu’s keizerschap begon min of meer op dezelfde manier: hij was vier jaar toen zijn tante, de keizerin-regentes Cixi, hem aanwees als nieuwe keizer. Hij was een zoon van Cixi’s jongere zuster Wanzhen en Prins Chun I.

*Processie van het Keizerlijk Hof eind 19e eeuw (publiek domein)*

Zijn leven werd grotendeels gedomineerd door zijn tante, de Keizerin-weduwe Cixi, die de touwtjes strak in handen hield.
Eenmaal volwassen zette Guangxu de radicale Honderd Dagen Hervorming op gang, maar die werd abrupt stopgezet toen de keizerin-weduwe in 1898 een staatsgreep pleegde, waarna hij tot aan zijn dood in 1908 onder huisarrest werd vastgehouden.

*Links: Staatsbegrafenis van Keizerin-weduwe Cixi in 1909, een jaar na haar dood (publiek domein) / Rechts: Zaifeng, Prins Chun II (1883-1951), vader van Puyi en regent na de dood van Guangxu* *(publiek domein)*

Bij de dood van Guangxu op 14 november 1908 (op 37-jarige leeftijd, waarschijnlijk vergiftigd) wees Keizerin-weduwe Cixi, zelf ook op haar sterfbed, Puyi als troonopvolger aan. Ze stierf één dag later op de 15e. Omdat Puyi uiteraard nog te jong was om te regeren werd zijn vader Prins Chun II regent.
Op 10 oktober 1911 brak de Xinhai-revolutie uit. De revolutie was succesvol en eindigde met de stichting van de Republiek China op 12 februari 1912, waarmee er einde kwam aan het keizerrijk en Puyi tot aftreden werd gedwongen.

*Ongedateerde foto van Puyi, oftewel Keizer Xuantong (publiek domein)*

Puyi bleef in de Verboden Stad (het keizerlijk paleiscomplex) in Peking wonen, waar hij in feite gevangen werd gehouden.
In 1924 werd hij verbannen naar de noordelijke stad Tianjin.

*Links: Het keizerrijk Mantsjoekwo (oftewel het door Japan bezette Mantsjoerije) in groen (© Emok / publiek domein) / Rechts: De vlag van Mantsjoekwo (1932-1945)*

Toen Japan in 1932 de Chinese regio Mantsjoerije bezette en het omdoopte in Mantsjoekwo, een Japanse vazalstaat, benoemden ze Puyi als keizer van Mantsjoekwo, onder de naam Keizer Kangde, om de Chinezen ‘ter wille’ te zijn.

*Ongedateerde foto (waarschijnlijk circa 1940) van Puyi als Keizer Kangde van Mantsjoekwo (publiek domein)*

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd Puyi door de Russen gevangengenomen en overgebracht naar de Sovjet-Unie.
In 1950 werd hij aan de Chinese autoriteiten overgedragen. China was onder Mao Zedong inmiddels een communistische volksrepubliek geworden.

*De vlag van de Volksrepubliek China (1949-heden), een ontwerp van Zeng Liansong* *(1917-1999)*

Wegens collaboratie met de Japanners werd Puyi geïnterneerd in een heropvoedingskamp voor oorlogscriminelen, eerst in Shenyang en later in Harbin.

*Puyi tijdens zijn laatste jaren als tuinman in de botanische tuin van Peking (publiek domein)*

Mao verleende hem in 1959 amnestie, waarna hij tuinman werd in de botanische tuin van Peking.
In 1967 overleed hij aan de gevolgen van nierkanker.

De vlag

*Vlag van het Keizerrijk China (1889-1912)*

De vlag van vandaag is die van het Keizerrijk China onder de Qing-dynastie.
Een eerste versie van deze vlag was driehoekig en werd geïntroduceerd in 1862.
Tussen 1889 en 1912 was de vlag rechthoekig en dat is de vlag die vandaag bij Vlagblog wappert.
Daar de vlag niet gestandaardiseerd was waren er nogal wat uiteenlopende versies in omloop, zoals we verderop zullen zien!

De vlag van het keizerrijk en de Qing-dynastie toont een meerkleurige draak op een effen geel veld met een rode vlammende parel bovenaan de hijszijde.
Het werd in 1889 de eerste nationale vlag van China en wordt gewoonlijk de Gele Drakenvlag genoemd (traditioneel Chinees:黃龍旗; vereenvoudigd Chinees:黄龙旗).

De driehoekige vlag

De Qing-dynastie (1644-1912) voerde eeuwenlang geen nationale of dynastieke vlag.
Dat veranderde in 1862, toen door intensievere contacten met de rest van de wereld, het herkennen van nationaliteiten op bijvoorbeeld het water, belangrijker werd.

Onder generaal Zeng Guofan werd in 1862 toen een driehoekige vlag geïntroduceerd, die gevoerd diende te worden op marineschepen en eventuele andere keizerlijke vaartuigen en was dus niet bedoeld voor particulier gebruik en diende dus ook niet als nationale vlag.

*Een originele driehoekige drakenvlag met rode sierrand, tentoongesteld in het Nationaal Museum van Mongolië te Ulaanbaatar* *(© Gary Todd / publiek domein)*

De Acht Banieren

Deze driehoekige vlag, eveneens geel met een draak, kwam niet zomaar uit de lucht vallen: ze was afgeleid van een van de zogenaamde Acht Banieren, die vanaf de 17e eeuw in gebruik waren, in eerste instantie als legervaandels.
Gaandeweg echter werden ze echter symbolen voor de de Mantsjoe-elite (waaruit ook de Qing-dynastie voortkwam).
De effen gele banier was de belangrijkste van de Acht Banieren, daar geel de keizerlijke kleur was.

De draak, die in het Chinees Qīnglóng (青龍) wordt genoemd, werd door de Qing-dynastie gebruikt als symbool voor keizerlijke macht en kracht.
In de Chinese cultuur wordt een vlammende parel boven de kop van de draak afgebeeld. De parel wordt geassocieerd met rijkdom, geluk en voorspoed.

*Links: Generaal Zeng Guofan (1811-1872) (publiek domein) / Rechts: Tekening van de driehoekige drakenvlag op de boeg van een marineschip (publiek domein)*

Generaal Zeng koos daarom deze banier als uitgangspunt, maar maakte er een driehoek van.

*Links: Een geappliqueerde driehoekige drakenvlag (publiek domein) / Rechts: Bij gebrek aan een officiële beschrijving kwam de vlag in velerlei variaties voor (publiek domein)*

Van deze driehoekige vlag, die tot 1889 gebruikt werd, waren verder geen specificaties bekend, zodat ze in allerlei versies voorkwam, vaak met een sierrand (soms geel, soms rood), maar wel altijd met draak en parel.

*Links: Een driehoekige zijden drakenvlag met een enigszins verschoten rode sierrand, de draak en de parel zijn geborduurd, lengte ±* *1,80 m, circa 1875 / Rechts: Een zijden drakenvlag (meer oranje dan geel) in de vorm van een driehoekige wimpel die aan een lans kon worden bevestigd, lengte 62 cm (publiek domein)*

Rechthoekig

Li Hongzhang, staatsman, generaal en diplomaat in dienst van de Qing-dynastie, realiseerde door toenemende internationale contacten, dat een driehoekige vlag aan boord van vaartuigen ongebruikelijk was en diende in 1881 een verzoek in bij het Keizerlijk Hof om een rechthoekige vlag in te voeren, die dan ook als nationale vlag zou moeten dienen.

*Li Hongzhang (1823-1901), portret uit circa* *1870-1880 (publiek domein)*

Hoewel Keizerin-weduwe Cixi keus had uit een aantal ontwerpen, waaronder een trigram-vlag (zoals Zuid-Korea die voert) en een vlag met een qilin (een fabeldier gelijkend op een eenhoorn), koos ze in 1888 toch voor de vertrouwde gele vlag met draak en parel.

*De rechthoekige drakenvlag , afgebeeld in “An introduction to national flags” (1899)*

Bonte verzameling

En daarmee komen we bij de vlag vandaag, die vanaf 1889 als nationale vlag gebruikt werd.
Net als de driehoekige vlag was ook de nieuwe vlag niet gestandaardiseerd, waardoor er in de loop der jaren een bonte verzameling van vlag-interpretaties het licht zag.

*Een originele drakenvlag die bij een online veiling in 2019 € 2.600,- opbracht*

Zeldzaam

Omdat de vlag uiteindelijk maar 23 jaar dienst deed als nationale vlag en ze bovendien toch een vrij zeldzaam verschijnsel bleef (bij de revolutie van 1911/1912 ging er een groot aantal verloren), zijn er heden ten dage niet heel veel meer over, waardoor originele vlaggen tegenwoordig geld waard zijn.
Al even zeldzaam zijn foto’s van de vlag ‘in actie’. Toen ze in 1912 werd afgeschaft was fotografie in China nog niet erg wijdverbreid.

*De keizerlijke kruiser Chao Ho (肇和*) *bij zijn tewaterlating op 23 oktober 1911, waar we de drakenvlag zowel op voor- als achtersteven kunnen herkennen*; *het schip zonk bij Guangzhou (Canton) op 28 september 1937 na een Japanse voltreffer (publiek domein)*

Variaties op een thema: galerij van drakenvlaggen

*Veel drakenvlaggen waren geappliqueerd, zoals dit exemplaar (publiek domein)*

*De keizerlijke herkomst van de draak is te zien aan zijn vijf klauwen aan iedere poot (publiek domein)*

*Een zijden exemplaar van de drakenvlag*

*Drakenvlag met een ietwat gedrongen uitgevallen draak (publiek domein)*

*Langwerpig exemplaar van de drakenvlag (175 x 75 cm), geborduurd (publiek domein)*

*Een enigszins primitieve (en gerafelde) versie van de drakenvlag (publiek domein)*

En ook nog

De keizerlijke kruiser *Jingyuan*, *te water gelaten in 1887*, *gezonken op 17 september 1894 in de Eerste Chinees-Japanse Oorlog, na een Japanse voltreffer, vanaf de achtersteven zien we de driehoekige drakenvlag wapperen (publiek domein )*

*Een wel heel curieuze versie van de Chinese drakenvlag verscheen in een Amerikaanse encyclopedie, eind 19e eeuw (publiek domein)*

*Een moderne versie van de drakenvlag, waarbij de draak in calligrafie wordt uitgebeeld* *(fotograaf onbekend)*

*Tot slot: de draak keert tevreden huiswaarts, mét parel (publiek domein)*

Sydney – Official Proclamation of the Founding of Sydney / Officiële Proclamatie van de Stichting van Sydney (1788)

07/02/2025 Rob Bertijn Een reactie plaatsen

Twee weken na het binnenlopen van de First fleet op 26 januari 1788 en de feitelijke stichting van Sydney (Australië) door gouverneur Arthur Phillip, werd op 7 februari de officiële proclamatie hiervan wereldkundig gemaakt en daarmee is het dus zo’n beetje de verjaardag van de stad. De 237e vandaag.

Viscount sydney — *Thomas Townshend, 1st Viscount Sydney (portret toegeschreven aan Gilbert Stuart, ± 1785)* *(Collectie State Library of South Wales, Sydney / publiek domein)*

De stad is vernoemd naar Thomas Townshend, 1st Viscount (burggraaf) Sydney (1733-1800). Hij was als Engels politicus (onderminister van Buitenlandse Zaken) verantwoordelijk voor het aanstellen van Arthur Phillip als gouverneur.

Zijn titel als burggraaf Sydney werd hem verleend op 6 maart 1783. De titel was tot dan toe tweemaal uitgestorven, bij gebrek aan erfgenamen. De eerste keer dat de naam Sydney in de adelstand werd verheven was bij Robert Sydney als baron in 1603, en hij is dan ook de naamgever van de adellijke titel.

(De titel stierf overigens defintief uit bij de dood in 1890 van de kleinzoon van Thomas Townshend, John Robert Townshend, 3rd Viscount Sydney, omdat hij geen nakomelingen had. De titel is daarna niet opnieuw in het leven geroepen).

*Kaart van Sydney omstreeks 1881, cartograaf onbekend (Collectie National Library Australia)*

De vlag

De vlag van Sydney is in basis een horizontale driekleur, waarbij de bovenste baan geheel in beslag wordt genomen door twee wapens en één mini-vlag.
De middelste baan is geel (of goud) en de onderste baan blauw. Een volledig getuigde driemaster vaart over de onderste banen van de vlucht naar de broeking.

Het wapen aan de broekingszijde is dat van Thomas Townshend, 1st Viscount Sydney, naar wie de stad vernoemd is.

In het midden is de vlag van Engeland afgebeeld (het zogenaamde St. George’s Cross), dit als eerbetoon aan Arthur Phillip.

Twee symbolen uit het wapen van kapitein James Cook zijn hieraan toegevoegd: een globe en twee sterren, als postuum eerbewijs voor het ‘ontdekken’ van Australië. Het wapen in de vluchtzijde tenslotte is dat van de eerste Lord Mayor van Sydney, Thomas Hughes.

*Thomas Hughes, first Lord Mayor of Sydney (foto: John Hubert Newman) © Mitchell Library, Sydney*

De vlag is gebaseerd op het wapen van Sydney uit 1908. Dit wapen werd ingrijpend ‘verbouwd’ in 1996, maar de vlag bleef hetzelfde.

Wapens Sydney — *Sydney’s wapen uit 1908 (links) en de nieuwe versie uit 1996 (rechts)*

Wat hangt daar toch?