Meer dan twintig doden bij Russisch paas-offensief
De Oekraïense president Zelensky heeft Moskou ervan beschuldigd te kiezen voor “escalatie met Pasen” in plaats van een staakt-het-vuren, na een dodelijke en grootschalige drone- en raketaanval op Oekraïne, waarbij vijftien burgers om het leven kwamen. Ook vielen er meer dan veertig gewonden.
In Kiev brak brand uit in een woonflat nadat een Russische drone het gebouw raakte (screenshot)
Hoewel grote aanvallen overdag voorheen zeldzaam waren, nemen die de laatste tijd sterk toe.
Twee brandweermannen komen even op adem na bluswerkzaamheden in de hoofdstad Kiev (screenshot)
Dit alles terwijl de pogingen om de oorlog te beëindigen, onder leiding van de V.S., zijn vastgelopen sinds de Amerikaanse president Trump en zijn team hun aandacht hebben verlegd naar het conflict in het Midden-Oosten.
In Korosten werden bij de aanval verschillende huizen verwoest (screenshot)
In Korosten, in de oblast Zjytomyr, ten westen van de Oekraïense hoofdstad Kiev, moesten reddingswerkers onder het puin van huizen naar overlevenden zoeken, nadat een hele rij woningen was verwoest.
Zes mensen kwamen om het leven tijdens de Russische aanval op Korosten (screenshot)
Oekraïense aanvallen op Russische olie-infrastructuur hoyuden aan
De aanvallen op de Russische olie-infrastructuur in de Oostzee-regio door Oekraïense drones, die vorige week al tot grote schade leidde, is nog niet ten einde.
Gisteren raakte en olieterminal in de oblast Leningrad beschadigd tijdens een drone-aanval. Via Facebook meldde de Oekraïense Generale Staf het volgende: “Eerste berichten bevestigen schade aan drie opslagtanks van Transneft-Baltika. Deze faciliteit is een belangrijk onderdeel van de Russische infrastructuur voor de export van olieproducten, waarvan de inkomsten worden gebruikt om de gewapende agressie tegen Oekraïne te financieren.” De totale omvang van de schade kon gisteren nog niet worden vastgesteld.
Het bericht van de Generale Staf op Facebook
De Generale Staf gaf ook nieuwe gegevens over een drone-offensief van zondag 5 april: bij een aanval op Transneft-Port Primorsk (aan de Oostzee gelegen), raakten drie RVSP-20000-tanks beschadigd, gevolgd door een brand waarbij aardolieproducten vrijkwamen. Een RVSP-20000 is een tank met een capaciteit van 20.000 kubieke meter, die doorgaans wordt gebruikt voor de langdurige opslag van olie, aardolieproducten en andere brandbare vloeistoffen.
Het uitgestrekte terrein van Lukoil-Nizhegorodnefteorgsintez LLC (Kstovo-raffinaderij) in betere tijden (foto: NASA’s Earth Science Data)
Ook bevestigd dat tijdens de aanval op Lukoil-Nizhegorodnefteorgsintez LLC (ook bekend onder de aanzienlijk kortere naam Kstovo-raffinaderij) op diezelfde 5e april, onderdelen van de primaire ruwe-olieverwerkingsinstallaties AVT-6 en AVT-1, evenals installatie 19/6 ,die gebruikt wordt voor de productie van petroleumbitumen, beschadigd raakten.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
7 april is Vlagdag in Slovenië en herinnert aan het jaar 1848, een revolutiejaar in grote delen van Europa. Wat nu Slovenië is, was toen onderdeel van het Oostenrijkse keizerrijk. In deze tijd van opkomend nationalisme was het student en dichter Lovro Toman (1827-1870) die de Sloveense driekleur in Ljubljana liet wapperen op het adres Wolfova Ulica 8 (Wolfovastraat 8).
Hij deed dit als een reactie op de Duitse vlag die vanaf het Kasteel van Ljubljana wapperde, daar opgehangen door een groep lokale etnische Duitsers.
Wolfova Ulica 8 in Ljubljana, het adres waar de Sloveense vlag in 1848 voor het eerst wapperde, op deze plek was toen de taveerne Pri Zlati Zvezdi (De Gouden Ster) gevestigd , sinds 1997 heeft het gebouw een plaquette waarop de vlaggeschiedenis uit de doeken wordt gedaan (fotograaf onbekend)
Het Oostenrijkse keizerrijk erkende de Sloveense kleuren en de vlag mocht vanaf die tijd als regionale vlag gebruikt worden. Sinds 7 april 1998 wordt deze dag als Sloveense vlagdag gevierd.
Hoewel de vlag van Slovenië er een lijkt uit de zgn. pan-slavische vlaggenfamilie, waar bijvoorbeeld ook de huidige vlaggen van Servië en Slowakije deel van uitmaken, ligt dat bij Slovenië net iets anders. De pan-slavische vlaggen zijn gebaseerd op de vlag van Rusland (een horizontale driekleur van wit-blauw-rood), maar de Sloveense kleuren hebben een andere geschiedenis.
Kaart van het Keizerrijk Oostenrijk tussen 1816 en 1867, toen het Hertogdom Carniola (nr. 4 op de kaart), een van de vele onderdelen van dit rijk was, zowel van het hertogdom als van de hoofdstad Ljubljana worden de Duitse namen gebezigd: Krain / Laibach) (Kaart: Spiridon Ion Cepleanu / publiek domein)
Ze zijn afkomstig van het middeleeuwse wapen van het Hertogdom Carniola (Krain/Kransjka), waarvan Ljubljana in de 12e eeuw de hoofdstad werd.
Twee versies van het wapen van Criola, de versie links was het langst in gebruik, namelijk tussen 1463 en 1836, rechts de versie vanaf 1836 waar de Sloveense kleuren van zijn afgeleid (minus het geel); daar het gebied inmiddels onder het Oostenrijkse Keizerrijk viel, heeft de adelaar in dit wapen een keizerskroon
Dit wapen, een adelaar met een sikkelvormig borstschild, wijzigde nogal eens van kleur in de loop der eeuwen, waarvan de laatste aanpassing in 1836 was, waarbij de adelaar blauw was met een rood-geel borstschild op een zilveren (witte) achtergrond.
Vlag van Slovenië tot 1945
Het eerste gebruik van de pan-slavische kleuren in het gebied wat we nu kennen als Slovenië was bij de directe voorloper van het land, de regio Krain. Deze vlag was een horizontale driekleur van wit-blauw-rood (net als die van Rusland dus) en gaat terug tot 1848. Overigens werden deze kleuren al op wapenschilden vóór de 19e eeuw in deze regio gebruikt, dus historisch gezien klopte het helemaal!
Sloveense verzetsvlag (1941-1945)
In de Tweede Wereldoorlog werd er door het verzet (de partizanen) een vijfpuntige rode ster op de blauwe baan gezet.
Vlag van Slovenië als deelrepubliek van Joegoslavié (1945-1991)
Vanaf 1945, als onderdeel van de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië werd de ster gehandhaafd, maar groter en geel omrand.
Marko Pogačnik (1944), ontwerper van het Sloveense wapen (fotograaf onbekend)
Met de onafhankelijkheid in 1991 kwam er ook een vlagwijziging. Het nieuwe staatswapen, een ontwerp van beeldhouwer Marko Pogačnik, werd op de witte en blauwe baan geplaatst, dicht bij de broekingszijde.
Wapen van Slovenië (ontwerp van Marko Pognacnik)
Het wapen heeft de vorm van een schild met een blauw veld met een rood kader aan de zijkanten, met daarop in wit een gestileerde afbeelding van de hoogste berg in Slovenië, de Triglav (2863 m).
Aan de basis van de berg zijn twee golvende blauwe lijnen te zien, zij staan voor zowel de Adriatische Zee als de rivieren. Boven de berg zijn drie zeskantige gele sterren geplaatst in een driehoek met de punt naar beneden. Deze sterren zijn afkomstig van het Middeleeuwse wapen van de graven van Celje, historisch gezien de belangrijkste adelsfamilie uit de streek.
Wapen van de graven van Celje
De vlag werd ingevoerd op 25 juni 1991.
In 2003 kwam er een beweging op gang die de vlag graag veranderd wilde zien vanwege het feit dat hij teveel op die van Rusland en Slowakije lijkt. In 2004 konden mensen ontwerpen insturen, waarbij een ontwerp met 11 strepen won. Het gebruikt opnieuw dezelfde kleuren en ook de Triglav komt er weer in terug.
Ontwerp voor een nieuwe vlag van Slovenië (2004)
Er is echter nog steeds geen besluit tot verandering genomen door het Sloveense parlement en het lijkt tot nu toe op de lange baan geschoven te zijn.
De afgelopen week heeft Oekraïne door middel van aanvalsdrones herhaaldelijk belangrijke Russische olie-exportinfrastructuur bij de Oostzee aangevallen, waardoor sommige installaties dagenlang in brand stonden.
Kaart met de locaties van de drie getroffen olie=infrastructuur-installaties in de oblast Leningrad
Het gaat om minstens drie olielocaties in de Russische oblast Leningrad, waaronder de havens van Ust-Luga (Oost-Loega) en Primorsk aan de Baltische Zee en de olieraffinaderij Kirishi in het binnenland. Dinsdag zei Robert Brovdi, commandant van de Oekraïense drone-eenheden, dat Ust-Luga maandagavond opnieuw was aangevallen “om het vuur aan te wakkeren”.
Een grote brand breekt uit bij de olie-installaties in Ust-Luga na de Oekraïense drone-aanval (screenshot)
Volgens de gouverneur van de oblast Leningrad, Alexander Drozdenko, raakten er drie mensen gewond tijdens de aanval, waarbij 38 drones werden neergehaald.
Olie-exportinfrastructuur in Ust-Luga vóór en na de Oekraïense aanval (screenshots)
Door Westerse foto-analyses werden er in zowel Ust-Luga en Primorsk minstens acht opslagtanks vernield of beschadigd, in Kirishi ging het om minstens twee opslagtanks die beschadigd raakten.
Verschillende installaties vlogen in brand na de aanval, met grote rookwolken tot gevolg (screenshot)
Volgens een analyse van het Finse Centrum voor Onderzoek naar Energie en Schone Lucht (Crea) werd 20% van de totale Russische olie-export vanuit Ust-Luga uitgevoerd en 22% vanuit Primorsk. Recente gegevens tonen aan dat er op 26 en 27 maart geen schepen met olie werden geladen in de drie Baltische havens van Rusland. Volgens Crea is dit de eerste periode van twee opeenvolgende dagen zonder dergelijke activiteit sinds Moskou in 2022 de grootschalige invasie van Oekraïne lanceerde.
Robert Brovdi (1975), commandant van de Oekraïense drone-troepen (screenshot)
Robert Brovdi, commandant van de Oekraïense drone-troepen, liet weten dat de operatie gericht op deze drie olie-installaties in het Baltische gebied op 23 maart was begonnen en dat de aanvallen tot doel hadden “de Russische olie-aders, raffinagecapaciteit en infrastructuur voor de export van ruwe olie te demilitariseren”.
President Zelensky tijdens zijn recentste video-toespraak afgelopen dinsdag (screenshot)
President Zelensky liet dinsdag weten dat de bondgenoten van Oekraïne hem hebben aangespoord de aanvallen op de Russische energie-infrastructuur te verminderen te midden van de aanhoudende wereldwijde brandstofcrisis. Maar de president antwoordde dat deze aanvallen pas gestaakt zullen worden als Rusland stopt met het consequent aanvallen van de energie-infrastructuur van Oekraïne.
Grote Russische drone-aanval
Russische troepen vielen Oekraïne in de nacht van 31 maart op 1 april aan met 339 Shahed-, Gerbera-, Italmas- en andere drones.
Een neergestorte Russische-Chinese Gerbera-drone, die tijdens de Russisch-Oekraïense oorlog werd ontwikkeld (foto: State Border Guard Service of Ukraine/Державна прикордонна служба України)
Volgens vroege berichten op 1 april was de Oekraïense luchtverdediging om 08:00 uur druk met het storen en/of uit de lucht schieten van de Russische drones, wat lukte met 298 ‘hits’ in het noorden, zuiden, oosten, westen en centrum van het land. Bij het afslaan van de aanval waren vliegtuigen, luchtdoelraketsystemen, elektronische oorlogsvoerings-eenheden, onbemande systemen en mobiele vuurgroepen van de Oekraïense strijdkrachten betrokken.
Drie inzittenden van deze auto in Nikopol raakten gisteren bij de aanval gewond (foto gedeeld door het militair bestuur van de oblast Dnipropetrovsk)
In de stad Nikopol in de oblast Dnipropetrovsk raakten tien mensen (vijf mannen en vijf vrouwen) gewond. Eén van de slachtoffers, een 75-jarige vrouw, raakte bij de aanval zwaar gewond.
De drone-aanvallen gingen overdag nog door. In de centraal gelegen oblast Tsjerkasy vielen vier doden, nadat ze uit nieuwgierigheid naar een neergekomen drone waren gelopen, die vervolgens ontplofte.
Militair transportvliegtuig stort neer op de Krim
Een Russisch Antonov An-26 transportvliegtuig stortte afgelopen dinsdag neer op het in 2014 door Rusland geannexeerde schiereiland de Krim, waarbij alle 29 inzittenden om het leven kwamen.
Het Russische ministerie van Defensie meldde dat het rond 18:00 uur Moskoutijd op het contact met de An-26 had verloren tijdens een “routinevlucht” boven het schiereiland. Het ministerie meldde later dat een zoek- en reddingsteam de crashlocatie had gevonden. Zes bemanningsleden en 23 passagiers kwamen om het leven.
Een Russisch Antonov An-26 vliegtuig (foto: russianplanes.net)
De autoriteiten voegden eraan toe dat er “geen externe impact” op het vliegtuig was geweest, waardoor de oorzaak waarschijnlijk in technische problemen moet worden gezocht.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Alaska is de grootste staat van de Verenigde Staten qua oppervlakte. Om daar ongeveer een idee van te krijgen: voeg Duitsland, Frankrijk, Spanje en de Benelux samen en dan komen we in de buurt. De totale oppervlakte is 1.481.347 km². Het aantal inwoners echter is slechts 733.391, volgens de laatste gegevens uit 2020.
Vanaf het derde kwart van de 17e eeuw tot 1867 was Alaska een Russische kolonie onder de naam Russisch Amerika, met als hoofdstad Novo-Arkhangelsk (tegenwoordig Sitka genaamd).
Sitka,tot 1867 Novo Archangelsk, hoofdstad van Russisch Amerika, tekening uit 1869 van Frederick Whymper (1838-1901)
De Russen besteedden nooit veel aandacht aan het immense gebied en koloniseerden het nauwelijks, waardoor het onder leiding van de Russisch-Amerikaanse Maatschappij, ternauwernood winstgevend was. In de jaren ’60 van de 19e eeuw gingen de cijfers van Alaska zelfs in het rood. De Russisch-Amerikaanse Maatschappij liet zijn charter voor het gebied in 1861 verlopen en in de jaren erna werden de geluiden dat Rusland van Alaska afwilde steeds sterker.
Kaart van Russisch Amerika uit “Mitchell’s New General Atlas, containing maps of the various countries of the world, plans of cities, etc.”, published by S. Augustus Mitchell, Jr., 1860 (publiek domein)
Het was de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, William H. Seward, die er in 1864 van vernam. Seward was met zijn grote belangstelling voor de walvisvaart zeer geïnteresseerd en kreeg toestemming onderhandelingen te starten met een persoonlijke vriend van hem, de Russische minister en ambassadeur voor de V.S., baron Eduard von Stoeckl.
Links: William H. Seward (1801-1872) in de jaren ’60 van de 19e eeuw; onbekende fotograaf, restauratie door Adam Cuerden (publiek domein) / Rechts: Eduard von Stoeckl (1804-1892), portret tussen 1855 en 1865, van fotograaf Mathew Brady (1822-1896) (publiek domein)
Von Stoeckl was een groot voorstander van verkoop. Hij was bang dat het Verenigd Koninkrijk vanuit zijn kolonie Canada Alaska zou kunnen veroveren als Rusland met het V.K. in oorlog kwam. Tevens wilden de Russen zich primair richten op ontginning van grondstoffen in Oost-Siberië. Ook Stoeckl’s baas, Alexander II, tsaar van Rusland, koning van Polen en groothertog van Finland, was voorstander van verkoop.
Zo begonnen de onderhandelingen. De V.S. dachten eerst aan een aankoopsom van $ 5 miljoen dollar, maar dat vonden de Russen te weinig.
De cheque van $ 7,2 miljoen voor de aankoop van Alaska, gedateerd op 1 augustus 1868 (publiek domein)
Uiteindelijk werd men het op 30 maart 1867 eens over een prijs van $ 7,2 miljoen (zo’n $ 132 miljoen nu) en kon de overeenkomst getekend worden.
Niet iedereen was blij met de aankoop: de publiek opinie was zeer verdeeld. Tegenstanders noemden de aankoop Seward’s Folly (Seward’s Dwaasheid), Walrussia en Polar Bear Garden (IJsbeertuin).
Eerste pagina van de officiële ratificatie van de verkoop van Alaska, gedateerd 20 juni 1867; deze pagina vermeldt de complete titulatuur van Tsaar Alexander II (1818-1881) (National Archives and Records Administration / publiek domein)
De officiële overdracht was een half jaar later, op 18 oktober 1867 in het fort van Sitka, waarbij de Russische vlag gestreken werd en de Amerikaanse gehesen.
Plaquette in op de top van Castle Hill in Sitka die herinnert aan de overdracht van Alaska op 18 oktober 1867, centraal zien we een artist’s impression van het laten zakken van de Russische vlag en het hijsen van de Amerikaanse (publiek domein)
In eerste instantie werd Alaska, onder de naam Department of Alaska, bestuurd door militairen, maar vanaf 1884 werd het omgevormd tot het District of Alaska, met aan het hoofd een gouverneur die benoemd werd door de Amerikaanse president.
De eerste paar jaren was er van grote activiteit in de nieuwe aankoop nog geen sprake. Toen er echter in de jaren ’90 van de 19e eeuw goud gevonden werd in Alaska (en in het Canadese Yukon Territory) barstte de Gold Rush (Goudkoorts) los, waardoor duizenden mensen naar het gebied trokken om ook een graantje mee te pikken.
In 1906 werd Juneau de hoofdstad en vanaf 1912 werd Alaska een territorium (officieel een organized incorporated territory of the United States). Pas op 7 juli 1958 geeft het Amerikaanse Congres toestemming voor toetreding van Alaska als staat binnen de Unie. Op 3 januari 1959 tenslotte, wordt Alaska de 49e staat.
De vlag
Vlag van Alaska (1927-heden)
De vlag is blauw met het sterrenbeeld Grote Beer (7 vijfpuntige gele sterren) plus de Poolster (een grotere vijfpuntige gele ster in de top van het uitwaaiende gedeelte).
In 1926 werd door het Alaska Department of the American Legion besloten dat Alaska zijn eigen vlag moest krijgen en organiseerde daartoe een ontwerpwedstrijd, maar dan wel een bijzondere: alleen schoolkinderen uit Alaska tussen de 12 en 18 jaar oud mochten meedoen.
Van de 142 inzendingen werd uiteindelijk het ontwerp van de toen 13-jarige John Bell (Benny) Benson, een weeskind uit Seward, gekozen. Hij verdiende daarmee een schoolbeurs van $ 1.000, een gouden horloge met een inscriptie van zijn vlagontwerp en een trip naar Washington, D.C., om zijn ontwerp te presenteren bij President Calvin Coolidge. Het reisje vond uiteindelijk niet plaats, maar op 2 mei 1927 werd de vlag officieel door het toenmalige territorium Alaska aangenomen.
Wat de symboliek van de vlag betreft: Benny Benson koos voor het blauw als verwijzing naar de kleur van de lucht boven Alaska en tevens voor het veel voorkomende vergeet-me-nietje (vanaf 1949 de ‘staatsbloem’). Wat de Grote Beer (Ursa Major) betreft: net als in Nederland is dit sterrenbeeld circumpolair, wat zo veel wil zeggen dat hij nooit onder de horizon verdwijnt en mits onbewolkt, altijd aan de nachtelijke hemel te zien is.
Het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major) (publiek domein)
Hoewel de Grote Beer uit veel meer sterren bestaat, zijn alleen de 7 helderste op de vlag vertegenwoordigd: deze sterren zijn ook met het blote oog makkelijk te zien, het gaat om Alioth, Dubhe, Alkaid, Mizar, Merak, Phad en Megrez. Verder staat de Grote Beer ook symbool voor de in Alaska in groten getale voorkomende beren.
De Poolster (Polaris) is als de Grote Beer in het zicht is, altijd makkelijk te vinden. Het is de helderste ster van het sterrenbeeld Kleine Beer (Ursa Minor). Benny Benson wilde de noordelijke Poolster er graag bij hebben omdat hij er vanuit ging dat Alaska op termijn officieel een staat zou worden, waarmee Alaska dan de noordelijkste staat zou zijn. Dit maakte hij gelukkig nog mee in 1959, toen hij 46 was (hij overleed in 1972). De vlag werd zonder wijzigingen van territoriumvlag een staatsvlag.
De vlag is altijd populair geweest. Dat bleek ook In 2001, toen de Amerikaanse vlaggenvereniging North American Vexillological Association (NAVA) onderzocht hoe het stond met de populariteit van de staten- en territoria-vlaggen van de V.S. en de provincievlaggen van Canada. Van de in totaal 72 vlaggen eindigde Alaska op een mooie 5e plaats.
Afgelopen dinsdag voerde Rusland de grootste luchtaanval op Oekraïne uit in een periode van 24 uur sinds het begin van de oorlog, waarbij steden in het hele land werden getroffen met een totaal van 948 drones.
Een Russische drone ontploft in het historische centrum van Lviv (screenshot)
De Oekraïense luchtmacht meldde dat er sinds dinsdag 9.00 uur lokale tijd al 556 drones waren afgevuurd. En hoewel de meeste drones uit de lucht werden geschoten, kwamen er vanwege het grote aantal toch een gedeelte door de luchtverdediging. Deze ongebruikelijke aanval op klaarlichte dag eiste minstens drie levens en verwondde tientallen mensen. In de westelijke stad Lviv raakte het 16e-eeuwse Bernardijnenklooster, dat deel uitmaakt van een UNESCO-werelderfgoedlocatie in het stadscentrum, beschadigd, aldus lokale functionarissen.
Brand in een appartementsgebouw in Lviv , vlak naast het Bernardijnenklooster (foto: Andriy Sadovyi, gedeeld op Telegram)
In de naburige oblast Ivano-Frankivsk werd een kraamkliniek getroffen. In de gelijknamige hoofdstad kwamen tijdens de aanvallen twee mensen om het leven en vielen er 13 gewonden.
Rookwolken stijgen op boven Ivano-Frankivsk tijdens de grootscheepse Russische aanval (screenshot)
In zijn videotoespraak dinsdagavond zei president Zelensky dat de omvang van de recente aanvallen “duidelijk aantoont dat Rusland niet van plan is deze oorlog echt te beëindigen”. Het Russische leger heeft nog geen publieke reactie gegeven op de aanvallen.
Russische aanval op spoor- en haven-infrastructuur
Rusland heeft in de nacht van woensdag op donderdag opnieuw Oekraïense spoorweg- en haveninfrastructuur aangevallen, ditmaal in de de oblast Kirovohrad, ten westen van deels door de Russen bezette Donbas-gebied.
Een spoorwegloods in Kirovohrad raakte zwaar beschadigd, net als enkele locomotieven (foto gedeeld door Oleksii Kuleba op Telegram)
Oleksii Kuleba, de Oekraïense vice-premier voor Herstel en minister van Gemeenschappen en Territoriale Ontwikkeling, meldde dat Russische drones een locomotief-onderhoudsfaciliteit hadden geraakt, waarbij meerdere locomotieven beschadigd raakten. Aan de Oekraïense kust werden magazijnen en kades getroffen, terwijl gebouwen van havenexploitanten en een maritieme terminal schade opliepen.
Nieuwe cijfers Russische verliezen
De Generale Staf van de Oekraïense strijdkrachten publiceert op Facebook met enige regelmaat nieuwe cijfers over de Russische verliezen. Daar er aan het front momenteel geen significante terreinwinst wordt geboekt door het Russische leger, wil dat niet zeggen dat het cijfer van gedode en gewonde soldaten min of meer stabiel blijft, integendeel: het opvallendste cijfer in het laatste overzicht is dat alleen al op 25 maart in totaal 1.210 manschappen òf sneuvelden, òf gewond raakten, waarbij het totaal van uitgeschakelde militairen richting de 1,3 miljoen gaat.
Staatje met de verliezen aan Russische kant, zoals gepubliceerd door de Oekraïense Generale Staf op zijn Facebook-pagina (Генеральний штаб ЗСУ)
Het enige andere cijfer wat snel stijgt is het aantal neergehaalde drones (operational-tactical UAV’s), wat gezien het grote aantal aanvalsdrones dat Rusland op Oekraïne afstuurt, niet verwonderlijk is.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Afgelopen dinsdag arriveerde de Oekraïense president Zelensky in Londen. Tijdens een bijeenkomst met zo’n 120 parlementsleden in een commissiezaal in Westminster, hield het staatshoofd leden uit het Lager- en Hogerhuis voor, dat de Iraanse en Russische regimes “broeders in haat” zijn: Iran verkoopt al jaren zijn Shahed-‘kamikaze’-drones aan Rusland, die deze vervolgens in Oekraïne inzet.
Applaus van de parlementsleden bij de aankomst van de president (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
In zijn toespraak probeerde Zelensky de recent uitgebroken oorlog in het Midden-Oosten te koppelen aan het langlopende conflict in Oekraïne. Onder de aanwezigen in de commissiezaal bevonden zich premier Sir Keir Starmer, NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte, de Britse minister van Defensie John Healey en leiders van oppositiepartijen.
De president geflankeerd door v.l.n.r.: secretaris-generaal van de Navo, Mark Rutte, ‘speaker’ van het Hogerhuis Lord Forsyth of Drumlean, ‘speaker’ van het Lagerhuis,Sir Lindsey Hoyle en Sir Keir Starmer, de Britse premier(screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
Hij waarschuwde voor het versoepelen van de sancties op Russische olie en zei dat het “cruciaal” was om de druk op Moskou te handhaven. De Verenigde Staten hebben de sancties op sommige Russische olie tijdelijk versoepeld in een poging de stijgende prijzen, veroorzaakt door het conflict in het Midden-Oosten, te beteugelen.
De president tijdens zijn speech (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
De president betoogde dat Oekraïners nu pioniers waren in moderne oorlogsvoering en technieken beheersten die ze met bondgenoten konden delen. In de strijd tegen Rusland gebruikt Oekraïne goedkope, in massa geproduceerde onderscheppings-drones om het luchtruim te verdedigen.
Een zeldzaam vrolijk moment tijdens de toespraak van de president (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
Zelensky zei dat er nu 201 Oekraïense militaire experts in het Midden-Oosten waren, met nog eens 44 die klaarstonden om ingezet te worden en die hun kennis delen over hoe zich te verdedigen tegen Iraanse drones. Hij voegde eraan toe dat Oekraïne bereid was soortgelijke overeenkomsten aan te bieden aan “al onze betrouwbare partners”.
De president legt de nieuwste drone-technologiëen uit middels een beeldscherm (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)
Op een televisiescherm demonstreerde Zelensky hoe Oekraïne Russische aanvallen en verdedigingsacties daartegen in realtime in kaart brent. Hij legde uit hoe het gebruik van technologie met zoiets simpels als een iPad, Oekraïense commandanten in staat stelde de veiligheid van het land te controleren.Eerder die dag was de president op Buckingham Palace ontvangen door koning Charles.
Koning Charles ontving de president in Buckingham Palace (foto gedeeld door president Zelensky)
Daarnaast waren er ook besprekingen met premier Starmer in Downing Street 10 en NAVO-chef Rutte.
In gesprek met NAVO-baas Rutte (foto gedeeld door president Zelensky)
Russisch Rubicon-centrum in Donetsk aangevallen
In de nacht van dinsdag op woensdag hebben langeafstands-drones van de Oekraïense Speciale Operatietroepen (SOF) het geheime Russische Rubicon-centrum voor onbemande technologieën en de bijbehorende commandostructuur aangevallen, in het door Rusland bezette deel van de oblast Donetsk. Ook een coördinatiecentrum voor Russische onbemande systemen werd getroffen.
De vlag van de Speciale Operatietroepen (SOF), de tekst op de banderol luidt: Іду на ви (Ik zal je te grazen nemen), het legeronderdeel werd in 2016 opgericht
De Oekraïense strijdkrachten vielen tevens munitiedepots, opslagplaatsen voor materieel en locaties voor de opslag en distributie van munitie aan in Vilne, eveneens in Donetsk.
Eén van de geheime Russische opslagplaatsen vlak voor de inslag van een militaire drone (screenshot)
Leden van het Oekraïense ondergrondse verzet hielpen bij de voorbereiding van deze aanval.
Spanje zegt steun toe ter waarde van €1 miljard
Na zijn bezoek aan het Verenigd Koninkrijk reisde president Zelensky gisteren door naar Madrid, waar premier Sánchez tijdens een gezamenlijke persconferentie met het Oekraïense staatshoofd, bekend maakte dat Spanje dit jaar met een nieuw steunpakket ter waarde van €1 miljard over de brug komt.
De Oekraïense president Zelensky en de Spaanse premier Pedro Sánchez in diens officiële ambtswoning, het Palacio de la Moncloa (screenshot)
Sánchez liet weten dat Spanje het Oekraïense volk zou steunen “met dezelfde intensiteit als op de eerste dag” van de grootschalige Russische invasie.
Premier Sánchez tijdens de gezamenlijke persconferentie, waarin hij het nieuwe steunpakket aankondigde (screenshot)
Een deel van deze steun zal worden gefinancierd via het SAFE-herbewapeningsfonds van de EU, bestemd voor het opzetten van een gezamenlijke productie met de Oekraïense defensie-industrie. Daarnaast zal een deel van het materieel worden geleverd door het Spaanse ministerie van Defensie, zo voegde hij eraan toe.
President Zelensky en premier Sánchez (screenshot)
De totale steun van Spanje aan Oekraïne bedraagt inmiddels €4 miljard .
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Een week na het bezoek van de Nederlandse ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken aan Oekraïne, kwam de onlangs aangetreden premier Jetten zijn belofte aan president Zelensky na om elkaar snel te ontmoeten.
Premier Rob Jetten na zijn aankomst in Kiev met president Zelensky (foto gedeeld door de president)
Afgelopen weekend reisde Jetten naar Kiev, waar president Zelensky hem ontving. Na een kenningsmakingsgesprek tussen de twee leiders, waarbij de president Jetten bedankte voor dit “belangrijke en symbolische bezoek aan Oekraïne”, vrijwel direct na zijn aantreden als hoofd van de nieuwe regering, werd er daarna samen met Jetten’s meegereisde delegatie met de president en zijn staf over verschillende hete hangijzers gesproken.
Premier en president spraken eerst afzonderlijk (foto gedeeld door de president)
“Nederland heeft ons vanaf het begin van deze oorlog op vele vlakken gesteund. Dit omvat defensiesteun en hulp aan onze energiesector. Vandaag hebben Rob en ik gesproken over energie en de voorbereidingen voor het volgende seizoen. Steun voor sancties tegen Rusland, evenals politieke steun voor Oekraïne. We waarderen vooral uw inzet voor justitie, om alle Russische oorlogsmisdadigers en Rusland zelf ter verantwoording te roepen voor deze volstrekt ongeprovoceerde agressieoorlog,” aldus de president.
President Zelensky en premier Jetten lopen naar de vergaderzaal (foto gedeeld door de president)
Zelensky informeerde de premier over de situatie op het slagveld en de aanhoudende Russische aanvallen. Jetten betuigde zijn medeleven met de slachtoffers van de Russische terroristische aanslagen en verzekerde dat Nederland Oekraïne actief zal blijven steunen op diverse gebieden.
Beide delegaties aan de vergadertafel (foto gedeeld door de president)
“We hebben de ambitie en de intentie om de drone-productie uit te breiden. We willen dit samen doen, dus met zowel Nederlandse als Oekraïense bedrijven. Zo kunnen we de productie in beide landen opvoeren om ervoor te zorgen dat we alle troepen op het slagveld zo snel mogelijk kunnen bevoorraden en de productie voor heel Europa kunnen verhogen”, aldus Jetten.
Premier Jetten met zijn team (foto gedeeld door de president)
Er werd ook gesproken over de uitdagingen die de oorlog in het Midden-Oosten en de Iraanse aanvallen op alle Golfstaten met zich meebrengen. “De landen in de regio en de Verenigde Staten hebben zich tot Oekraïne gewend voor steun en wij zullen hen de nodige middelen verschaffen en bovenal onze expertise – de ervaring van ons leger – om zich te beschermen tegen Shaheds (aanvalsdrones van Iraanse makelij), kruisraketten, enzovoort. Maar het is belangrijk dat dit voorbeeld van de Verenigde Staten en de Golfstaten die zich tot Oekraïne wenden, ook een impuls wordt voor Europa en onze andere partners, een impuls om te doen wat nodig is voor gedeelde veiligheid op ons continent,” aldus de president.
President Zelensky en zijn staf (foto gedeeld door de president)
Zelensky roerde ook het onderwerp van financiële steun aan: “Net zoals sancties tegen Rusland nodig zijn, is het twintigste sanctiepakket noodzakelijk. We hopen van harte dat onze partners de blokkade kunnen opheffen. Ik ben Nederland ook dankbaar voor de steun aan de kwestie van een stabiele financiële zekerheidsgarantie voor Oekraïne, €90 miljard voor twee jaar”, benadrukte Volodymyr Zelensky.
President en premier gaven ook een persconferentie (foto gedeeld door de president)
Jetten voegde daaraan toe: “Het is voor Nederland glashelder dat de toekomst van Oekraïne in Europa ligt. Het land hoort bij de Europese familie en moet uiteindelijk lid worden van de EU. Het is belangrijk dat Oekraïne doorgaat met de hervormingen. Daar hebben we het over gehad en ik ben onder de indruk van het werk dat de afgelopen jaren, ondanks de oorlog, al is verricht, inclusief de noodzakelijke hervormingen om EU-lid te worden”.
Premier Jetten en president Zelensky legden ieder een krans bij de Muur van de Gevallenen (foto gedeeld door de president)
Tien doden bij aanval op flatgebouw in Charkov
Zeker tien mensen, onder wie een aantal kinderen, zijn omgekomen na een Russische luchtaanval op een flatgebouw in Charkov. Ook vielen er meerdere gewonden.
Gouverneur Oleg Synegubov van de oblast Charkov tijdens een tv-interview naar aanleiding van de raketinslag, de vlag rechts is die van de oblast Charkov, in gebruik sinds 1999 (screenshot)
Gouverneur van de oblast Charkov, Oleg Synegubov, zei dat een raket zaterdagochtend een vijf verdiepingen tellend woongebouw zwaar beschadigde. Hij voegde eraan toe dat reddingswerkers bezig zijn met het opruimen van het puin. De aanvallen leidden tot luchtalarmen op verschillende plekken in Oekraïne, waaronder Dnipropetrovsk en Zaporizja.
Beeld van de zwaarbeschadige flatwoning in Charkov, waar tien mensen het leven lieten (screenshot UATV)
Het Russische ministerie van Defensie bevestigde dat het drones heeft ingezet voor aanvallen op Oekraïense doelen. Volgens persbureau Interfax werden Oekraïense militaire complexen, vliegvelden en energiecentrales aangevallen.
EU probeert blokkade van Hongarije en Slowakije te omzeilen
Tijdens een volgende week geplande top in Brussel hopen de EU-leiders nog steeds de Hongaarse premier Viktor Orbán en zijn Slowaakse ambtgenoot Robert Fico te kunnen overtuigen zich te houden aan hun oorspronkelijke belofte van december om een lening van €90 miljard aan Oekraïne goed te keuren. Mocht dat echter niet lukken, dan hebben de Baltische staten en Noord-Europese landen een plan om Oekraïne in ieder geval tot de eerste helft van 2026 van de benodigde middelen te voorzien voor essentiële uitgaven. Een bron die bij de besprekingen betrokken was, vertelde nieuwssite Politico dat het totale bedrag daarvoor €30 miljard bedraagt in de vorm van bilaterale leningen, waarvoor geen gecentraliseerd EU-besluit nodig zou zijn.
Het logo van nieuwssite Politico
Verschillende bronnen meldden aan Politico dat Oekraïne momenteel voldoende geld heeft om de dringendste behoeften tot begin mei te dekken, nadat het Internationaal Monetair Fonds (IMF) eind februari een lening van $8,1 miljard goedkeurde en direct een deel hiervan, ter waarde van $1,5 miljard, uitbetaalde. Zonder deze uitbetaling zou het geld eind maart op zijn, waardoor Oekraïne in een zeer kwetsbare positie zou verkeren.
Euro’s (fotograaf onbekend)
In Europese hoofdsteden die Oekraïne gunstig gezind zijn en ook in Kiev, bestaat nog steeds de hoop dat Orbán de verkiezingen op 12 april zal verliezen, omdat de opiniepeilingen daar tot nu toe op lijken te wijzen. Zijn tegenstander, Peter Magyar, zal een gezamenlijke EU-lening waarschijnlijk niet categorisch blokkeren, zeker niet als de Russische olieleveringen via de momenteel beschadigde Druzhba-oliepijpleiding wordt hervat of als de EU stimulansen biedt, zoals het vrijgeven van de momenteel bevroren Europese fondsen voor Hongarije of het goedkeuren van Boedapest’s verzoek om €16 miljard, via het SAFE-programma (Security Action for Europe), het herbewapeningsfonds van de EU.
Links: De Hongaarse premier Orbán (screenshot) / Rechts: De Slowaakse premier Robert Fico (screenshot)
Als Orbán aan de macht blijft, hoopt de EU dat hij uiteindelijk zal inbinden, omdat hij dan niet langer een duidelijke reden heeft om dwars te liggen, Voor nu heeft hij zijn anti-Oekraïense retoriek tot zijn belangrijkste thema gemaakt in zijn verkiezingscampagne. De Slowaakse premier Robert Fico wordt als een minder groot obstakel beschouwd dan Orbán.
Oekraïne raakt militaire fabriek in Brjansk
Het is Oekraïne gisteren rond het middaguur gelukt de Russische Kremniy El-fabriek in de grensregio Brjansk vol te raken. Volgens een woordvoerder van het Oekraïense leger gebeurde dat met een Britse Storm Shadow-raket.
De Kremniy El-fabriek in Brjansk, kort nadat het gebouw door een Oekraïense voltreffer werd geraakt (screenshot)
Volgens president Zelensky was Kremniy El één van Ruslands’s belangrijkste militaire fabrieken. Volgens Zelensky produceerde de fabriek elektronica en onderdelen voor Russische raketten: “Precies die raketten die onze steden, dorpen en burgers treffen”, zo liet de president weten.
Amateurbeeld van de grote rookwolk die in Brjansk te zien was net na de voltreffer (screenshot)
Volgens lokale Russische autoriteiten zijn er minstens zes burgerslachtoffers en 42 gewonden gevallen bij de “terroristische raketaanval”. Kremlin-woordvoerder Dmitri Peskov liet weten dat het “duidelijk was dat de lancering van deze raketten onmogelijk was zonder Britse specialisten”.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Met een nieuw geïnstalleerde (minderheids)regering in Nederland was het tijd voor een kennismakingsronde met president Zelensky en zijn team. Voorafgaand aan een bezoek aan Oekraïne door twee nieuwe ministers, afgelopen weekend, belde de nieuwe premier Rob Jetten op zijn eerste dag in functie met president Zelensky. Die feliciteerde Jetten met zijn aantreden, wenste hem succes en bedankte Nederland en het Nederlandse volk voor hun niet aflatende steun aan Oekraïne sinds het begin van de grootschalige Russische invasie.
Premier Rob Jetten (1987) op zijn eerste dag als regeringsleider in de Tweede Kamer (screenshot)
De leiders spraken over de dringendste behoeften van Oekraïne, zoals raketten voor luchtverdedigingssystemen en energieapparatuur. Ook ging het over de onderhandelingen om tot een waardige vrede te komen en het belang van veiligheidsgaranties: “Ik waardeer de principiële steun voor onze standpunten en de bereidheid om op alle mogelijke manieren te helpen”, liet de president weten.
President Zelensky tijdens een videogesprek (foto gedeeld door de president)
Tot slot spraken de president en de premier af elkaar spoedig te ontmoeten en te werken aan projecten die beide landen kunnen versterken.
Afgelopen zaterdag kwamen de ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken, Dilan Yeşilgöz en Tom Berendsen, per trein aan in Kiev. Bij de daarop volgende besprekingen tussen de Oekraïense en Nederlandse delegaties, liet de president zich verheugd uit over het bezoek: “Dit is een grote eer voor ons en getuigt van veel respect voor de Oekraïense natie. Het is ook heel belangrijk voor mij dat u gekomen bent. Dit is een sterk signaal van steun”.
President Zelensky begroet de Nederlandse minister van Defensie, Dilan Yeşilgöz-Zegerius (1977) (foto gedeeld door de president)
De president benadrukte dat de relaties tussen onze landen, dankzij de samenwerking met alle Nederlandse regeringen gedurende deze oorlog, al het niveau van een strategisch partnerschap en vertrouwen hebben bereikt. Ook sprak hij zijn dankbaarheid uit voor alle steunpakketten, met name op defensiegebied, en benadrukte de actieve deelname van Nederland aan de Coalitie van de Bereidwilligen.
Beide delegaties aan de onderhandelingstafel in Kiev (foto gedeeld door de president)
Door beide delegaties werden de mogelijkheden besproken om de Oekraïense luchtverdediging te versterken. De president benadrukte het belang van de voortzetting van het PURL-initiatief, waaraan Nederland vorig jaar als eerste bijdroeg. “Dankzij dit programma beschikken we over PAC-3. U weet hoe belangrijk dit is, vooral in deze winter. Iedereen in Oekraïne weet wat PURL (Prioritised Ukraine Requirements List) inhoudt en wat het betekent om raketten voor de Patriot-systemen te hebben”, aldus de president.
Minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen (1983) (rechts) tijdens de bilaterale gesprekken (foto gedeeld door de president)
Er werd speciale aandacht besteed aan het verdiepen van de defensie-samenwerking tussen Oekraïne en Nederland, inclusief de gezamenlijke productie van drones. Minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen, liet weten dat ondanks de regeringswissel ten opzichte van Oekraïne niets zou veranderen: “U kunt blijven rekenen op onze steun, u kunt op ons vertrouwen. En we betuigen niet alleen onze steun, maar horen graag van u wat we nog meer kunnen doen, wat er nodig is, wat de situatie is en waar we onze invloed en steun kunnen inzetten om u te helpen”.
Minder Iraanse Shahed-drones naar Rusland?
In een interview met de conservatieve nieuwszender Newsmax, naar aanleiding van de gezamenlijke Amerikaanse-Israëlische aanvallen op Iran en de daarop volgende Iraanse militaire tegenacties, liet NAVO-baas Mark Rutte zich ontvallen dat deze nieuwe situatie Iran’s mogelijkheden om bij te dragen aan de Oekraïens-Russische oorlog, door de levering van de massaal door het Kremlin ingekochte Shahed-drones zal verminderen.
Secretaris-generaal Rutte tijdens een interview eerder deze week (screenshot)
Rutte zei hierover: “Iran was een van de belangrijkste aanjagers van de Russische oorlogsinspanningen tegen Oekraïne, door middel van deze vernietigingswapens. En het feit dat Iran nu geconfronteerd wordt met deze grootscheepse aanval van Israël en de V.S. zal ook hun vermogen om hun chaos via Rusland en dus naar Oekraïne te exporteren, ondermijnen.”
Dilemma’s rond reparatie Druzhba-oliepijpleiding
Eind januari werd door een Russische aanval de eigen Druzhba-oliepijpleiding – die deels door het noordwesten van Oekraïne loopt – zo zwaar beschadigd, dat levering aan Hongarije en Slowakije niet meer mogelijk was.
Hoewel president Zelensky niet onmiddellijk stond te springen om reparaties aan de pijpleiding op te starten, liet hij gisteren weten dat de levering binnen één à anderhalve maand mogelijk moet zijn. “Maar”, zo liet hij weten, “dit betekent niet dat alles wat vernield is, zal worden hersteld.”
President Zelensky tijdens een van zijn videotoespraken eerder deze week (screenshot)
Hij uitte tevens zijn bezorgdheid dat de financiële steun aan Oekraïne door landen van de Europese Unie afhankelijk zou kunnen zijn van de hervatting van de Russische olieleveranties via de Druzhba-pijpleiding aan Hongarije en Slowakije. “We zullen alles voorbereiden, en de beslissing is dan aan hen,” zei de president.
De Hongaarse premier Viktor Orbán tijdens een radio-interview eerder deze week (screenshot)
Hongarije’s premier, Viktor Orbán, niet bepaald een vriend van Oekraïne en/of Zelensky, uitte inmiddels – voor hem kenmerkende – dreigende taal. Hij liet weten dat Hongarije de politieke en financiële middelen heeft om Oekraïne desnoods te dwingen de leveringen van Russische olie te hervatten.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Deze dag herinnert aan de de 3e maart 1878, toen Bulgarije zich met behulp van de Russen bevrijdde van de Ottomaanse (Turkse) overheersing. De Bulgaren waren in 1876 al in het geweer gekomen tegen de Ottomanen, maar dat werd toen de kop ingedrukt. Toen de Russen echter in 1877 het Ottomaanse Rijk de oorlog verklaarden, keerde het tij. Na de Russische overwinning werd op 3 maart 1878 het Verdrag van San Stefano getekend, waarbij Bulgarije na 500 jaar overheersing een autonoom prinsdom werd.
Ondertekening van het Verdrag van San Stefano (London Illustrated News, artiest onbekend)
Zeven jaar later, in 1885, ‘annexeerde’ Bulgarije het zuidelijk gelegen Oost-Roemelië, wat bij het verdrag van 1878 officieel aan Bulgarije was toegewezen, maar wat in de praktijk nog steeds bestuurd werd door het Ottomaanse Rijk. Dit leidde op zijn beurt weer tot een oorlog met Servië. Op 24 maart 1886 werd het Tophane Verdrag ondertekend, wat Bulgarije zeggenschap gaf over Oost-Roemelië, hoewel het officieel niet onder het grondgebied van het prinsdom Bulgarije viel. Officiële samenvoeging van de twee landsdelen werd pas een feit op 6 september 1908 (Herenigingsdag), eveneens een Bulgaarse feestdag.
Bulgarije in het geel, Oost-Roemelië in het oranje
De vlag
Vlag van Bulgarije (1879-1946 en 1990-heden)
De vlag is een horizontale driekleur in wit, groen en rood. Ze laat eigenlijk goed zien hoe dankbaar de Bulgaren waren voor de Russische hulp in 1878. Ze is identiek aan de Russische vlag, alleen de blauwe baan werd vervangen door een groene.
De kleuren hebben geen historische achtergrond, maar worden symbolisch uitgelegd: wit staat voor arbeidsvreugde, vrede en vrijheid, groen vruchtbaarheid, landbouw en de bossen, rood voor het voor de vrijheid vergoten bloed.
In haar communistische tijd tussen 1946 en 1990, werd de vlag met het socialistische wapen gevoerd en wel in de witte baan aan de broekingszijde. Dit wapen is in die jaren in totaal vier keer enigszins veranderd. De afbeelding laat de laatste versie zien, die in gebruik was tussen 1971 en 1990.
Vandaag een historische vlag, die van het Russische Keizerrijk. De vlag stond synoniem met de heersende tsarenfamilie, waarvan Tsaar Nicolaas II (1868-1918) de laatste heerser was.
Kaart van het Russische Keizerrijk uit 1811 (uitgave: William Darton, Londen)
In 1894, het jaar waarin Nicolaas zijn vader Alexander III opvolgde, trouwde hij met de Duitse Prinses Alix von Hessen-Darmstadt, die als tsarina de naam Alexandra Fjodorovna aannam. Het paar kreeg vier dochters en als achteraankomertje één zoon, Aleksej, de beoogde troonopvolger.
Zoals de Eerste Wereldoorlog vele vorstenhuizen kopje onder deed gaan, zo gebeurde dat ook in het immense Russische rijk. Tussen 1914 en 1917 had het Russische volk ontzettend te lijden, niet alleen door de oorlog zelf, maar ook door de armoede en strenge winters. Daardoor was er niet veel nodig om een volksopstand te doen uitbreken, de inmiddels befaamde Russische Revolutie, waarbij uiteindelijk ook het leger de kant van het volk koos.
Nicolaas werd als tsaar en opperbevelhebber van het leger inmiddels intens gehaat, niet in het minst omdat hij en zijn familie en de hele hofkliek om hem heen in gigantische weelde baadden. Toen het leger de kant van het volk had gekozen werd de tsaar op 2 maart 1917 in Pskov, aan boord van de keizerlijke trein die als hoofdkwartier diende, tot aftreden gedwongen. Hij ging akkoord in de veronderstelling dat zijn broer Michaël II hem zou opvolgen, maar die weigerde, waardoor er een einde kwam aan de tsaristische periode.
Later dat jaar zou de Oktoberrevolutie er voor zorgen dat de interim-regering het veld moest ruimen, waarna de bolsjewieken de macht overnamen. De tsarenfamilie was inmiddels in Jekaterinenburg onder huisarrest geplaatst. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werden ze daar geëxecuteerd.
De vlag
Het Russische Keizerrijk heeft verschillende vlaggen ‘versleten’ tijdens zijn bestaan, maar onder Nicolaas II was de vlag van vandaag gangbaar. De dubbelkoppige adelaar is al een oud Russisch symbool en gaat als zodanig al eeuwenlang mee. De twee koppen zijn gekroond met de keizerskroon, in de linkerklauw een scepter, in de rechtersklauw een rijksappel, samen met de kroon de symbolen van vorstelijke macht. Op het centrale wapenschild zien we een ridder te paard die een draak verslaat. Hoewel dit de bekende figuur Sint Joris zou kunnen voorstellen, wordt daar in de officiële beschrijving geen melding van gemaakt.
De gele versie van deze vlag werd te land gebruikt, terwijl de rode versie voor maritiem gebruik was.
Interessant is verder te vermelden dat de vorstelijke dubbelkoppige adelaar, mét keizerskroon, scepter en rijksappel na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, opnieuw het Russische wapen is: nu van de Russische Federatie.
Vlagblog 