Tagarchief: Rusland

Alaska – The Alaska Purchase / V.S. koopt Alaska van Rusland (1867)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Alaska is de grootste staat van de Verenigde Staten qua oppervlakte. Om daar ongeveer een idee van te krijgen: voeg Duitsland, Frankrijk, Spanje en de Benelux samen en dan komen we in de buurt. De totale oppervlakte is 1.481.347 km².
Het aantal inwoners echter is slechts 733.391, volgens de laatste gegevens uit 2020.

Kaart van Alaska (© freeworldmaps.net)

Vanaf het derde kwart van de 17e eeuw tot 1867 was Alaska een Russische kolonie onder de naam Russisch Amerika, met als hoofdstad Novo-Arkhangelsk (tegenwoordig Sitka genaamd).

Sitka,tot 1867 Novo Archangelsk, hoofdstad van Russisch Amerika, tekening uit 1869 van Frederick Whymper (1838-1901)

De Russen besteedden nooit veel aandacht aan het immense gebied en koloniseerden het nauwelijks, waardoor het onder leiding van de Russisch-Amerikaanse Maatschappij, ternauwernood winstgevend was. In de jaren ’60 van de 19e eeuw gingen de cijfers van Alaska zelfs in het rood. De Russisch-Amerikaanse Maatschappij liet zijn charter voor het gebied in 1861 verlopen en in de jaren erna werden de geluiden dat Rusland van Alaska afwilde steeds sterker.

Kaart van Russisch Amerika uit “Mitchell’s New General Atlas, containing maps of the various countries of the world, plans of cities, etc.”, published by S. Augustus Mitchell, Jr., 1860 (publiek domein)

Het was de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, William H. Seward, die er in 1864 van vernam. Seward was met zijn grote belangstelling voor de walvisvaart zeer geïnteresseerd en kreeg toestemming onderhandelingen te starten met een persoonlijke vriend van hem, de Russische minister en ambassadeur voor de V.S., baron Eduard von Stoeckl.

Links: William H. Seward (1801-1872) in de jaren ’60 van de 19e eeuw; onbekende fotograaf, restauratie door Adam Cuerden (publiek domein) / Rechts: Eduard von Stoeckl (1804-1892), portret tussen 1855 en 1865, van fotograaf Mathew Brady (1822-1896) (publiek domein)

Von Stoeckl was een groot voorstander van verkoop. Hij was bang dat het Verenigd Koninkrijk vanuit zijn kolonie Canada Alaska zou kunnen veroveren als Rusland met het V.K. in oorlog kwam.
Tevens wilden de Russen zich primair richten op ontginning van grondstoffen in Oost-Siberië.
Ook Stoeckl’s baas, Alexander II, tsaar van Rusland, koning van Polen en groothertog van Finland, was voorstander van verkoop.

Zo begonnen de onderhandelingen. De V.S. dachten eerst aan een aankoopsom van $ 5 miljoen dollar, maar dat vonden de Russen te weinig.

De cheque van $ 7,2 miljoen voor de aankoop van Alaska, gedateerd op 1 augustus 1868 (publiek domein)

Uiteindelijk werd men het op 30 maart 1867 eens over een prijs van $ 7,2 miljoen (zo’n $ 132 miljoen nu) en kon de overeenkomst getekend worden.

“Signing the Alaska Treaty of Cessation” , schilderij van Emanuel Leutze (1816-1868), met de officiële delegaties van de V.S. en Rusland, v.l.n.r.: Robert S. Chew (assistent van Seward en klerk BuZa), William H. Seward, William Hunter (2e assistent van de Minister van BuZa), Waldemar de Bodisco (secretaris van de Russische delegatie), Eduard von Stoeckl, Charles Sumner (voorzitter van de Senate Foreign Relations Committee) en Fred Seward (assistent van de Minister van BuZa en tevens zoon van William H. Seward) (© publiek domein / William H. Seward House, Auburn, New York)

Niet iedereen was blij met de aankoop: de publiek opinie was zeer verdeeld. Tegenstanders noemden de aankoop Seward’s Folly (Seward’s Dwaasheid), Walrussia en Polar Bear Garden (IJsbeertuin).

Eerste pagina van de officiële ratificatie van de verkoop van Alaska, gedateerd 20 juni 1867; deze pagina vermeldt de complete titulatuur van Tsaar Alexander II (1818-1881) (National Archives and Records Administration / publiek domein)

De officiële overdracht was een half jaar later, op 18 oktober 1867 in het fort van Sitka, waarbij de Russische vlag gestreken werd en de Amerikaanse gehesen.

Plaquette in op de top van Castle Hill in Sitka die herinnert aan de overdracht van Alaska op 18 oktober 1867, centraal zien we een artist’s impression van het laten zakken van de Russische vlag en het hijsen van de Amerikaanse (publiek domein)

In eerste instantie werd Alaska, onder de naam Department of Alaska, bestuurd door militairen, maar vanaf 1884 werd het omgevormd tot het District of Alaska, met aan het hoofd een gouverneur die benoemd werd door de Amerikaanse president.

De eerste paar jaren was er van grote activiteit in de nieuwe aankoop nog geen sprake. Toen er echter in de jaren ’90 van de 19e eeuw goud gevonden werd in Alaska (en in het Canadese Yukon Territory) barstte de Gold Rush (Goudkoorts) los, waardoor duizenden mensen naar het gebied trokken om ook een graantje mee te pikken.

Ongedateerde foto, genomen tijdens de Gold Rush in Alaska, eind 19e/begin 20e eeuw (© publiek domein)

In 1906 werd Juneau de hoofdstad en vanaf 1912 werd Alaska een territorium (officieel een organized incorporated territory of the United States).
Pas op 7 juli 1958 geeft het Amerikaanse Congres toestemming voor toetreding van Alaska als staat binnen de Unie. Op 3 januari 1959 tenslotte, wordt Alaska de 49e staat.

De vlag

Vlag van Alaska (1927-heden)

De vlag is blauw met het sterrenbeeld Grote Beer (7 vijfpuntige gele sterren) plus de Poolster (een grotere vijfpuntige gele ster in de top van het uitwaaiende gedeelte).

In 1926 werd door het Alaska Department of the American Legion besloten dat Alaska zijn eigen vlag moest krijgen en organiseerde daartoe een ontwerpwedstrijd, maar dan wel een bijzondere: alleen schoolkinderen uit Alaska tussen de 12 en 18 jaar oud mochten meedoen.

Van de 142 inzendingen werd uiteindelijk het ontwerp van de toen 13-jarige John Bell (Benny) Benson, een weeskind uit Seward, gekozen. Hij verdiende daarmee een schoolbeurs van $ 1.000, een gouden horloge met een inscriptie van zijn vlagontwerp en een trip naar Washington, D.C., om zijn ontwerp te presenteren bij President Calvin Coolidge. Het reisje vond uiteindelijk niet plaats, maar op 2 mei 1927 werd de vlag officieel door het toenmalige territorium Alaska aangenomen.

De originele inzending uit 1926 van Benny Benson (© Alaska State Museum, Juneau)

Wat de symboliek van de vlag betreft: Benny Benson koos voor het blauw als verwijzing naar de kleur van de lucht boven Alaska en tevens voor het veel voorkomende vergeet-me-nietje (vanaf 1949 de ‘staatsbloem’).
Wat de Grote Beer (Ursa Major) betreft: net als in Nederland is dit sterrenbeeld circumpolair, wat zo veel wil zeggen dat hij nooit onder de horizon verdwijnt en mits onbewolkt, altijd aan de nachtelijke hemel te zien is.

Het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major) (publiek domein)

Hoewel de Grote Beer uit veel meer sterren bestaat, zijn alleen de 7 helderste op de vlag vertegenwoordigd: deze sterren zijn ook met het blote oog makkelijk te zien, het gaat om Alioth, Dubhe, Alkaid, Mizar, Merak, Phad en Megrez.
Verder staat de Grote Beer ook symbool voor de in Alaska in groten getale voorkomende beren.

Benny Benson (1913-1972) in 1926, met zijn winnende ontwerp (© Alaska State Library Historical Collection)

De Poolster (Polaris) is als de Grote Beer in het zicht is, altijd makkelijk te vinden. Het is de helderste ster van het sterrenbeeld Kleine Beer (Ursa Minor).
Benny Benson wilde de noordelijke Poolster er graag bij hebben omdat hij er vanuit ging dat Alaska op termijn officieel een staat zou worden, waarmee Alaska dan de noordelijkste staat zou zijn. Dit maakte hij gelukkig nog mee in 1959, toen hij 46 was (hij overleed in 1972).
De vlag werd zonder wijzigingen van territoriumvlag een staatsvlag.

De vlag is altijd populair geweest. Dat bleek ook In 2001, toen de Amerikaanse vlaggenvereniging North American Vexillological Association (NAVA) onderzocht hoe het stond met de populariteit van de staten- en territoria-vlaggen van de V.S. en de provincievlaggen van Canada. Van de in totaal 72 vlaggen eindigde Alaska op een mooie 5e plaats.

Oekraïne – Чотири роки і п’ять тижнів війни / Vier jaar en vijf weken oorlog

948 Russische drones in een etmaal

Afgelopen dinsdag voerde Rusland de grootste luchtaanval op Oekraïne uit in een periode van 24 uur sinds het begin van de oorlog, waarbij steden in het hele land werden getroffen met een totaal van 948 drones.

Een Russische drone ontploft in het historische centrum van Lviv (screenshot)

De Oekraïense luchtmacht meldde dat er sinds dinsdag 9.00 uur lokale tijd al 556 drones waren afgevuurd. En hoewel de meeste drones uit de lucht werden geschoten, kwamen er vanwege het grote aantal toch een gedeelte door de luchtverdediging.
Deze ongebruikelijke aanval op klaarlichte dag eiste minstens drie levens en verwondde tientallen mensen.
In de westelijke stad Lviv raakte het 16e-eeuwse Bernardijnenklooster, dat deel uitmaakt van een UNESCO-werelderfgoedlocatie in het stadscentrum, beschadigd, aldus lokale functionarissen.

Brand in een appartementsgebouw in Lviv , vlak naast het Bernardijnenklooster (foto: Andriy Sadovyi, gedeeld op Telegram)

In de naburige oblast Ivano-Frankivsk werd een kraamkliniek getroffen. In de gelijknamige hoofdstad kwamen tijdens de aanvallen twee mensen om het leven en vielen er 13 gewonden.

Rookwolken stijgen op boven Ivano-Frankivsk tijdens de grootscheepse Russische aanval (screenshot)

In zijn videotoespraak dinsdagavond zei president Zelensky dat de omvang van de recente aanvallen “duidelijk aantoont dat Rusland niet van plan is deze oorlog echt te beëindigen”.
Het Russische leger heeft nog geen publieke reactie gegeven op de aanvallen.

Russische aanval op spoor- en haven-infrastructuur

Rusland heeft in de nacht van woensdag op donderdag opnieuw Oekraïense spoorweg- en haveninfrastructuur aangevallen, ditmaal in de de oblast Kirovohrad, ten westen van deels door de Russen bezette Donbas-gebied.

Een spoorwegloods in Kirovohrad raakte zwaar beschadigd, net als enkele locomotieven (foto gedeeld door Oleksii Kuleba op Telegram)

Oleksii Kuleba, de Oekraïense vice-premier voor Herstel en minister van Gemeenschappen en Territoriale Ontwikkeling, meldde dat Russische drones een locomotief-onderhoudsfaciliteit hadden geraakt, waarbij meerdere locomotieven beschadigd raakten.
Aan de Oekraïense kust werden magazijnen en kades getroffen, terwijl gebouwen van havenexploitanten en een maritieme terminal schade opliepen.

Nieuwe cijfers Russische verliezen

De Generale Staf van de Oekraïense strijdkrachten publiceert op Facebook met enige regelmaat nieuwe cijfers over de Russische verliezen. Daar er aan het front momenteel geen significante terreinwinst wordt geboekt door het Russische leger, wil dat niet zeggen dat het cijfer van gedode en gewonde soldaten min of meer stabiel blijft, integendeel: het opvallendste cijfer in het laatste overzicht is dat alleen al op 25 maart in totaal 1.210 manschappen òf sneuvelden, òf gewond raakten, waarbij het totaal van uitgeschakelde militairen richting de 1,3 miljoen gaat.

Staatje met de verliezen aan Russische kant, zoals gepubliceerd door de Oekraïense Generale Staf op zijn Facebook-pagina (Генеральний штаб ЗСУ)

Het enige andere cijfer wat snel stijgt is het aantal neergehaalde drones (operational-tactical UAV’s), wat gezien het grote aantal aanvalsdrones dat Rusland op Oekraïne afstuurt, niet verwonderlijk is.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Чотири роки і чотири тижні війни / Vier jaar en vier weken oorlog

Zelensky in Londen

Afgelopen dinsdag arriveerde de Oekraïense president Zelensky in Londen.
Tijdens een bijeenkomst met zo’n 120 parlementsleden in een commissiezaal in Westminster, hield het staatshoofd leden uit het Lager- en Hogerhuis voor, dat de Iraanse en Russische regimes “broeders in haat” zijn: Iran verkoopt al jaren zijn Shahed-‘kamikaze’-drones aan Rusland, die deze vervolgens in Oekraïne inzet.

Applaus van de parlementsleden bij de aankomst van de president (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)

In zijn toespraak probeerde Zelensky de recent uitgebroken oorlog in het Midden-Oosten te koppelen aan het langlopende conflict in Oekraïne.
Onder de aanwezigen in de commissiezaal bevonden zich premier Sir Keir Starmer, NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte, de Britse minister van Defensie John Healey en leiders van oppositiepartijen.

De president geflankeerd door v.l.n.r.: secretaris-generaal van de Navo, Mark Rutte, ‘speaker’ van het Hogerhuis Lord Forsyth of Drumlean, ‘speaker’ van het Lagerhuis, Sir Lindsey Hoyle en Sir Keir Starmer, de Britse premier (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)

Hij waarschuwde voor het versoepelen van de sancties op Russische olie en zei dat het “cruciaal” was om de druk op Moskou te handhaven.
De Verenigde Staten hebben de sancties op sommige Russische olie tijdelijk versoepeld in een poging de stijgende prijzen, veroorzaakt door het conflict in het Midden-Oosten, te beteugelen.

De president tijdens zijn speech (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)

De president betoogde dat Oekraïners nu pioniers waren in moderne oorlogsvoering en technieken beheersten die ze met bondgenoten konden delen.
In de strijd tegen Rusland gebruikt Oekraïne goedkope, in massa geproduceerde onderscheppings-drones om het luchtruim te verdedigen.

Een zeldzaam vrolijk moment tijdens de toespraak van de president (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)

Zelensky zei dat er nu 201 Oekraïense militaire experts in het Midden-Oosten waren, met nog eens 44 die klaarstonden om ingezet te worden en die hun kennis delen over hoe zich te verdedigen tegen Iraanse drones.
Hij voegde eraan toe dat Oekraïne bereid was soortgelijke overeenkomsten aan te bieden aan “al onze betrouwbare partners”.

De president legt de nieuwste drone-technologiëen uit middels een beeldscherm (screenshot van video gedeeld door president Zelensky)

Op een televisiescherm demonstreerde Zelensky hoe Oekraïne Russische aanvallen en verdedigingsacties daartegen in realtime in kaart brent.
Hij legde uit hoe het gebruik van technologie met zoiets simpels als een iPad, Oekraïense commandanten in staat stelde de veiligheid van het land te controleren.Eerder die dag was de president op Buckingham Palace ontvangen door koning Charles.

Koning Charles ontving de president in Buckingham Palace (foto gedeeld door president Zelensky)

Daarnaast waren er ook besprekingen met premier Starmer in Downing Street 10 en NAVO-chef Rutte.

In gesprek met NAVO-baas Rutte (foto gedeeld door president Zelensky)

Russisch Rubicon-centrum in Donetsk aangevallen

In de nacht van dinsdag op woensdag hebben langeafstands-drones van de Oekraïense Speciale Operatietroepen (SOF) het geheime Russische Rubicon-centrum voor onbemande technologieën en de bijbehorende commandostructuur aangevallen, in het door Rusland bezette deel van de oblast Donetsk. Ook een coördinatiecentrum voor Russische onbemande systemen werd getroffen.

De vlag van de Speciale Operatietroepen (SOF), de tekst op de banderol luidt: Іду на ви (Ik zal je te grazen nemen), het legeronderdeel werd in 2016 opgericht

De Oekraïense strijdkrachten vielen tevens munitiedepots, opslagplaatsen voor materieel en locaties voor de opslag en distributie van munitie aan in Vilne, eveneens in Donetsk.

Eén van de geheime Russische opslagplaatsen vlak voor de inslag van een militaire drone (screenshot)

Leden van het Oekraïense ondergrondse verzet hielpen bij de voorbereiding van deze aanval.

Spanje zegt steun toe ter waarde van €1 miljard

Na zijn bezoek aan het Verenigd Koninkrijk reisde president Zelensky gisteren door naar Madrid, waar premier Sánchez tijdens een gezamenlijke persconferentie met het Oekraïense staatshoofd, bekend maakte dat Spanje dit jaar met een nieuw steunpakket ter waarde van €1 miljard over de brug komt.

De Oekraïense president Zelensky en de Spaanse premier Pedro Sánchez in diens officiële ambtswoning, het Palacio de la Moncloa (screenshot)

Sánchez liet weten dat Spanje het Oekraïense volk zou steunen “met dezelfde intensiteit als op de eerste dag” van de grootschalige Russische invasie.

Premier Sánchez tijdens de gezamenlijke persconferentie, waarin hij het nieuwe steunpakket aankondigde (screenshot)

Een deel van deze steun zal worden gefinancierd via het SAFE-herbewapeningsfonds van de EU, bestemd voor het opzetten van een gezamenlijke productie met de Oekraïense defensie-industrie.
Daarnaast zal een deel van het materieel worden geleverd door het Spaanse ministerie van Defensie, zo voegde hij eraan toe.

President Zelensky en premier Sánchez (screenshot)

De totale steun van Spanje aan Oekraïne bedraagt inmiddels €4 miljard .

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Чотири роки і три тижні війни / Vier jaar en drie weken oorlog

Twee vlaggen vandaag, Vlag 1:

Jetten in Oekraïne

Een week na het bezoek van de Nederlandse ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken aan Oekraïne, kwam de onlangs aangetreden premier Jetten zijn belofte aan president Zelensky na om elkaar snel te ontmoeten.

Premier Rob Jetten na zijn aankomst in Kiev met president Zelensky (foto gedeeld door de president)

Afgelopen weekend reisde Jetten naar Kiev, waar president Zelensky hem ontving. Na een kenningsmakingsgesprek tussen de twee leiders, waarbij de president Jetten bedankte voor dit “belangrijke en symbolische bezoek aan Oekraïne”, vrijwel direct na zijn aantreden als hoofd van de nieuwe regering, werd er daarna samen met Jetten’s meegereisde delegatie met de president en zijn staf over verschillende hete hangijzers gesproken.

Premier en president spraken eerst afzonderlijk (foto gedeeld door de president)

“Nederland heeft ons vanaf het begin van deze oorlog op vele vlakken gesteund. Dit omvat defensiesteun en hulp aan onze energiesector. Vandaag hebben Rob en ik gesproken over energie en de voorbereidingen voor het volgende seizoen. Steun voor sancties tegen Rusland, evenals politieke steun voor Oekraïne. We waarderen vooral uw inzet voor justitie, om alle Russische oorlogsmisdadigers en Rusland zelf ter verantwoording te roepen voor deze volstrekt ongeprovoceerde agressieoorlog,” aldus de president.

President Zelensky en premier Jetten lopen naar de vergaderzaal (foto gedeeld door de president)

Zelensky informeerde de premier over de situatie op het slagveld en de aanhoudende Russische aanvallen. Jetten betuigde zijn medeleven met de slachtoffers van de Russische terroristische aanslagen en verzekerde dat Nederland Oekraïne actief zal blijven steunen op diverse gebieden.

Beide delegaties aan de vergadertafel (foto gedeeld door de president)

“We hebben de ambitie en de intentie om de drone-productie uit te breiden. We willen dit samen doen, dus met zowel Nederlandse als Oekraïense bedrijven. Zo kunnen we de productie in beide landen opvoeren om ervoor te zorgen dat we alle troepen op het slagveld zo snel mogelijk kunnen bevoorraden en de productie voor heel Europa kunnen verhogen”, aldus Jetten.

Premier Jetten met zijn team (foto gedeeld door de president)

Er werd ook gesproken over de uitdagingen die de oorlog in het Midden-Oosten en de Iraanse aanvallen op alle Golfstaten met zich meebrengen.
“De landen in de regio en de Verenigde Staten hebben zich tot Oekraïne gewend voor steun en wij zullen hen de nodige middelen verschaffen en bovenal onze expertise – de ervaring van ons leger – om zich te beschermen tegen Shaheds (aanvalsdrones van Iraanse makelij), kruisraketten, enzovoort.
Maar het is belangrijk dat dit voorbeeld van de Verenigde Staten en de Golfstaten die zich tot Oekraïne wenden, ook een impuls wordt voor Europa en onze andere partners, een impuls om te doen wat nodig is voor gedeelde veiligheid op ons continent,”
aldus de president.

President Zelensky en zijn staf (foto gedeeld door de president)

Zelensky roerde ook het onderwerp van financiële steun aan: “Net zoals sancties tegen Rusland nodig zijn, is het twintigste sanctiepakket noodzakelijk. We hopen van harte dat onze partners de blokkade kunnen opheffen. Ik ben Nederland ook dankbaar voor de steun aan de kwestie van een stabiele financiële zekerheidsgarantie voor Oekraïne, €90 miljard voor twee jaar”, benadrukte Volodymyr Zelensky.

President en premier gaven ook een persconferentie (foto gedeeld door de president)

Jetten voegde daaraan toe: “Het is voor Nederland glashelder dat de toekomst van Oekraïne in Europa ligt. Het land hoort bij de Europese familie en moet uiteindelijk lid worden van de EU. Het is belangrijk dat Oekraïne doorgaat met de hervormingen.
Daar hebben we het over gehad en ik ben onder de indruk van het werk dat de afgelopen jaren, ondanks de oorlog, al is verricht, inclusief de noodzakelijke hervormingen om EU-lid te worden”
.

Premier Jetten en president Zelensky legden ieder een krans bij de Muur van de Gevallenen (foto gedeeld door de president)

Tien doden bij aanval op flatgebouw in Charkov

Zeker tien mensen, onder wie een aantal kinderen, zijn omgekomen na een Russische luchtaanval op een flatgebouw in Charkov. Ook vielen er meerdere gewonden.

Gouverneur Oleg Synegubov van de oblast Charkov tijdens een tv-interview naar aanleiding van de raketinslag, de vlag rechts is die van de oblast Charkov, in gebruik sinds 1999 (screenshot)

Gouverneur van de oblast Charkov, Oleg Synegubov, zei dat een raket zaterdagochtend een vijf verdiepingen tellend woongebouw zwaar beschadigde. Hij voegde eraan toe dat reddingswerkers bezig zijn met het opruimen van het puin.
De aanvallen leidden tot luchtalarmen op verschillende plekken in Oekraïne, waaronder Dnipropetrovsk en Zaporizja.

Beeld van de zwaarbeschadige flatwoning in Charkov, waar tien mensen het leven lieten (screenshot UATV)

Het Russische ministerie van Defensie bevestigde dat het drones heeft ingezet voor aanvallen op Oekraïense doelen. Volgens persbureau Interfax werden Oekraïense militaire complexen, vliegvelden en energiecentrales aangevallen.

EU probeert blokkade van Hongarije en Slowakije te omzeilen

Tijdens een volgende week geplande top in Brussel hopen de EU-leiders nog steeds de Hongaarse premier Viktor Orbán en zijn Slowaakse ambtgenoot Robert Fico te kunnen overtuigen zich te houden aan hun oorspronkelijke belofte van december om een ​​lening van €90 miljard aan Oekraïne goed te keuren. Mocht dat echter niet lukken, dan hebben de Baltische staten en Noord-Europese landen een plan om Oekraïne in ieder geval tot de eerste helft van 2026 van de benodigde middelen te voorzien voor essentiële uitgaven.
Een bron die bij de besprekingen betrokken was, vertelde nieuwssite Politico dat het totale bedrag daarvoor €30 miljard bedraagt ​​in de vorm van bilaterale leningen, waarvoor geen gecentraliseerd EU-besluit nodig zou zijn.

Het logo van nieuwssite Politico

Verschillende bronnen meldden aan Politico dat Oekraïne momenteel voldoende geld heeft om de dringendste behoeften tot begin mei te dekken, nadat het Internationaal Monetair Fonds (IMF) eind februari een lening van $8,1 miljard goedkeurde en direct een deel hiervan, ter waarde van $1,5 miljard, uitbetaalde. Zonder deze uitbetaling zou het geld eind maart op zijn, waardoor Oekraïne in een zeer kwetsbare positie zou verkeren.

Euro’s (fotograaf onbekend)

In Europese hoofdsteden die Oekraïne gunstig gezind zijn en ook in Kiev, bestaat nog steeds de hoop dat Orbán de verkiezingen op 12 april zal verliezen, omdat de opiniepeilingen daar tot nu toe op lijken te wijzen. Zijn tegenstander, Peter Magyar, zal een gezamenlijke EU-lening waarschijnlijk niet categorisch blokkeren, zeker niet als de Russische olieleveringen via de momenteel beschadigde Druzhba-oliepijpleiding wordt hervat of als de EU stimulansen biedt, zoals het vrijgeven van de momenteel bevroren Europese fondsen voor Hongarije of het goedkeuren van Boedapest’s verzoek om €16 miljard, via het SAFE-programma (Security Action for Europe), het herbewapeningsfonds van de EU.

Links: De Hongaarse premier Orbán (screenshot) / Rechts: De Slowaakse premier Robert Fico (screenshot)

Als Orbán aan de macht blijft, hoopt de EU dat hij uiteindelijk zal inbinden, omdat hij dan niet langer een duidelijke reden heeft om dwars te liggen, Voor nu heeft hij zijn anti-Oekraïense retoriek tot zijn belangrijkste thema gemaakt in zijn verkiezingscampagne.
De Slowaakse premier Robert Fico wordt als een minder groot obstakel beschouwd dan Orbán.

Oekraïne raakt militaire fabriek in Brjansk

Het is Oekraïne gisteren rond het middaguur gelukt de Russische Kremniy El-fabriek in de grensregio Brjansk vol te raken. Volgens een woordvoerder van het Oekraïense leger gebeurde dat met een Britse Storm Shadow-raket.

De Kremniy El-fabriek in Brjansk, kort nadat het gebouw door een Oekraïense voltreffer werd geraakt (screenshot)

Volgens president Zelensky was Kremniy El één van Ruslands’s belangrijkste militaire fabrieken. Volgens Zelensky produceerde de fabriek elektronica en onderdelen voor Russische raketten: “Precies die raketten die onze steden, dorpen en burgers treffen”, zo liet de president weten.

Amateurbeeld van de grote rookwolk die in Brjansk te zien was net na de voltreffer (screenshot)

Volgens lokale Russische autoriteiten zijn er minstens zes burgerslachtoffers en 42 gewonden gevallen bij de “terroristische raketaanval”. Kremlin-woordvoerder Dmitri Peskov liet weten dat het “duidelijk was dat de lancering van deze raketten onmogelijk was zonder Britse specialisten”.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Чотири роки і два тижні війни / Vier jaar en twee weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Kennismakingen

Met een nieuw geïnstalleerde (minderheids)regering in Nederland was het tijd voor een kennismakingsronde met president Zelensky en zijn team.
Voorafgaand aan een bezoek aan Oekraïne door twee nieuwe ministers, afgelopen weekend, belde de nieuwe premier Rob Jetten op zijn eerste dag in functie met president Zelensky. Die feliciteerde Jetten met zijn aantreden, wenste hem succes en bedankte Nederland en het Nederlandse volk voor hun niet aflatende steun aan Oekraïne sinds het begin van de grootschalige Russische invasie.

Premier Rob Jetten (1987) op zijn eerste dag als regeringsleider in de Tweede Kamer (screenshot)

De leiders spraken over de dringendste behoeften van Oekraïne, zoals raketten voor luchtverdedigingssystemen en energieapparatuur. Ook ging het over de onderhandelingen om tot een waardige vrede te komen en het belang van veiligheidsgaranties: “Ik waardeer de principiële steun voor onze standpunten en de bereidheid om op alle mogelijke manieren te helpen”, liet de president weten.

President Zelensky tijdens een videogesprek (foto gedeeld door de president)

Tot slot spraken de president en de premier af elkaar spoedig te ontmoeten en te werken aan projecten die beide landen kunnen versterken.

Afgelopen zaterdag kwamen de ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken, Dilan Yeşilgöz en Tom Berendsen, per trein aan in Kiev.
Bij de daarop volgende besprekingen tussen de Oekraïense en Nederlandse delegaties, liet de president zich verheugd uit over het bezoek: “Dit is een grote eer voor ons en getuigt van veel respect voor de Oekraïense natie. Het is ook heel belangrijk voor mij dat u gekomen bent. Dit is een sterk signaal van steun”.

President Zelensky begroet de Nederlandse minister van Defensie, Dilan Yeşilgöz-Zegerius (1977) (foto gedeeld door de president)

De president benadrukte dat de relaties tussen onze landen, dankzij de samenwerking met alle Nederlandse regeringen gedurende deze oorlog, al het niveau van een strategisch partnerschap en vertrouwen hebben bereikt.
Ook sprak hij zijn dankbaarheid uit voor alle steunpakketten, met name op defensiegebied, en benadrukte de actieve deelname van Nederland aan de Coalitie van de Bereidwilligen.

Beide delegaties aan de onderhandelingstafel in Kiev (foto gedeeld door de president)

Door beide delegaties werden de mogelijkheden besproken om de Oekraïense luchtverdediging te versterken. De president benadrukte het belang van de voortzetting van het PURL-initiatief, waaraan Nederland vorig jaar als eerste bijdroeg.
“Dankzij dit programma beschikken we over PAC-3. U weet hoe belangrijk dit is, vooral in deze winter. Iedereen in Oekraïne weet wat PURL (Prioritised Ukraine Requirements List) inhoudt en wat het betekent om raketten voor de Patriot-systemen te hebben”, aldus de president.

Minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen (1983) (rechts) tijdens de bilaterale gesprekken (foto gedeeld door de president)

Er werd speciale aandacht besteed aan het verdiepen van de defensie-samenwerking tussen Oekraïne en Nederland, inclusief de gezamenlijke productie van drones.
Minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen, liet weten dat ondanks de regeringswissel ten opzichte van Oekraïne niets zou veranderen: “U kunt blijven rekenen op onze steun, u kunt op ons vertrouwen. En we betuigen niet alleen onze steun, maar horen graag van u wat we nog meer kunnen doen, wat er nodig is, wat de situatie is en waar we onze invloed en steun kunnen inzetten om u te helpen”.

Minder Iraanse Shahed-drones naar Rusland?

In een interview met de conservatieve nieuwszender Newsmax, naar aanleiding van de gezamenlijke Amerikaanse-Israëlische aanvallen op Iran en de daarop volgende Iraanse militaire tegenacties, liet NAVO-baas Mark Rutte zich ontvallen dat deze nieuwe situatie Iran’s mogelijkheden om bij te dragen aan de Oekraïens-Russische oorlog, door de levering van de massaal door het Kremlin ingekochte Shahed-drones zal verminderen.

Secretaris-generaal Rutte tijdens een interview eerder deze week (screenshot)

Rutte zei hierover: “Iran was een van de belangrijkste aanjagers van de Russische oorlogsinspanningen tegen Oekraïne, door middel van deze vernietigingswapens.
En het feit dat Iran nu geconfronteerd wordt met deze grootscheepse aanval van Israël en de V.S. zal ook hun vermogen om hun chaos via Rusland en dus naar Oekraïne te exporteren, ondermijnen.”

Dilemma’s rond reparatie Druzhba-oliepijpleiding

Eind januari werd door een Russische aanval de eigen Druzhba-oliepijpleiding – die deels door het noordwesten van Oekraïne loopt – zo zwaar beschadigd, dat levering aan Hongarije en Slowakije niet meer mogelijk was.

De Druzhba-oliepijplijn, die van Rusland, via Wit-Rusland (Belarus) en Oekraïne naar Hongarije en Slowakije loopt (© OSW)

Hoewel president Zelensky niet onmiddellijk stond te springen om reparaties aan de pijpleiding op te starten, liet hij gisteren weten dat de levering binnen één à anderhalve maand mogelijk moet zijn. “Maar”, zo liet hij weten, “dit betekent niet dat alles wat vernield is, zal worden hersteld.”

President Zelensky tijdens een van zijn videotoespraken eerder deze week (screenshot)

Hij uitte tevens zijn bezorgdheid dat de financiële steun aan Oekraïne door landen van de Europese Unie afhankelijk zou kunnen zijn van de hervatting van de Russische olieleveranties via de Druzhba-pijpleiding aan Hongarije en Slowakije.
“We zullen alles voorbereiden, en de beslissing is dan aan hen,” zei de president.

De Hongaarse premier Viktor Orbán tijdens een radio-interview eerder deze week (screenshot)

Hongarije’s premier, Viktor Orbán, niet bepaald een vriend van Oekraïne en/of Zelensky, uitte inmiddels – voor hem kenmerkende – dreigende taal. Hij liet weten dat Hongarije de politieke en financiële middelen heeft om Oekraïne desnoods te dwingen de leveringen van Russische olie te hervatten.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Bulgarije – Националният празник / Nationale Feestdag (1878)

Deze dag herinnert aan de de 3e maart 1878, toen Bulgarije zich met behulp van de Russen bevrijdde van de Ottomaanse (Turkse) overheersing. De Bulgaren waren in 1876 al in het geweer gekomen tegen de Ottomanen, maar dat werd toen de kop ingedrukt. Toen de Russen echter in 1877 het Ottomaanse Rijk de oorlog verklaarden, keerde het tij.
Na de Russische overwinning werd op 3 maart 1878 het Verdrag van San Stefano getekend, waarbij Bulgarije na 500 jaar overheersing een autonoom prinsdom werd.

Treaty_of_San_Stefano.jpg
Ondertekening van het Verdrag van San Stefano (London Illustrated News, artiest onbekend)

Zeven jaar later, in 1885, ‘annexeerde’ Bulgarije het zuidelijk gelegen Oost-Roemelië, wat bij het verdrag van 1878 officieel aan Bulgarije was toegewezen, maar wat in de praktijk nog steeds bestuurd werd door het Ottomaanse Rijk. Dit leidde op zijn beurt weer tot een oorlog met Servië. Op 24 maart 1886 werd het Tophane Verdrag ondertekend, wat Bulgarije zeggenschap gaf over Oost-Roemelië, hoewel het officieel niet onder het grondgebied van het prinsdom Bulgarije viel.
Officiële samenvoeging van de twee landsdelen werd pas een feit op 6 september 1908 (Herenigingsdag), eveneens een Bulgaarse feestdag.

Bulgarije na Tophane
Bulgarije in het geel, Oost-Roemelië in het oranje

De vlag

Vlag van Bulgarije (1879-1946 en 1990-heden)

De vlag is een horizontale driekleur in wit, groen en rood. Ze laat eigenlijk goed zien hoe dankbaar de Bulgaren waren voor de Russische hulp in 1878. Ze is identiek aan de Russische vlag, alleen de blauwe baan werd vervangen door een groene.

De kleuren hebben geen historische achtergrond, maar worden symbolisch uitgelegd: wit staat voor arbeidsvreugde, vrede en vrijheid, groen vruchtbaarheid, landbouw en de bossen, rood voor het voor de vrijheid vergoten bloed.

Kaart van Bulgarije (© freeworldmaps.net)

In haar communistische tijd tussen 1946 en 1990, werd de vlag met het socialistische wapen gevoerd en wel in de witte baan aan de broekingszijde. Dit wapen is in die jaren in totaal vier keer enigszins veranderd. De afbeelding laat de laatste versie zien, die in gebruik was tussen 1971 en 1990.

Vlag van Bulgarije (1971-1990)

Russisch Keizerrijk – Отречение царя Николая II / Aftreden Tsaar Nicolaas II (1917)

Drie vlaggen vandaag. Vlag 1:

Vandaag een historische vlag, die van het Russische Keizerrijk. De vlag stond synoniem met de heersende tsarenfamilie, waarvan Tsaar Nicolaas II (1868-1918) de laatste heerser was.

Kaart van het Russische Keizerrijk uit 1811 (uitgave: William Darton, Londen)

In 1894, het jaar waarin Nicolaas zijn vader Alexander III opvolgde, trouwde hij met de Duitse Prinses Alix von Hessen-Darmstadt, die als tsarina de naam Alexandra Fjodorovna aannam. Het paar kreeg vier dochters en als achteraankomertje één zoon, Aleksej, de beoogde troonopvolger.

rusland.jpg
V.l.n.r.: Tsaar Nicolaas II (© imgur.com) / Tsarina Alexandra Fjodorovna (© publiek domein) / Beoogd troonopvolger Grootvorst Alexei (© publiek domein)

Zoals de Eerste Wereldoorlog vele vorstenhuizen kopje onder deed gaan, zo gebeurde dat ook in het immense Russische rijk. Tussen 1914 en 1917 had het Russische volk ontzettend te lijden, niet alleen door de oorlog zelf, maar ook door de armoede en strenge winters. Daardoor was er niet veel nodig om een volksopstand te doen uitbreken, de inmiddels befaamde Russische Revolutie, waarbij uiteindelijk ook het leger de kant van het volk koos.

Nicolaas werd als tsaar en opperbevelhebber van het leger inmiddels intens gehaat, niet in het minst omdat hij en zijn familie en de hele hofkliek om hem heen in gigantische weelde baadden. Toen het leger de kant van het volk had gekozen werd de tsaar op 2 maart 1917 in Pskov, aan boord van de keizerlijke trein die als hoofdkwartier diende, tot aftreden gedwongen. Hij ging akkoord in de veronderstelling dat zijn broer Michaël II hem zou opvolgen, maar die weigerde, waardoor er een einde kwam aan de tsaristische periode.

Later dat jaar zou de Oktoberrevolutie er voor zorgen dat de interim-regering het veld moest ruimen, waarna de bolsjewieken de macht overnamen. De tsarenfamilie was inmiddels in Jekaterinenburg onder huisarrest geplaatst. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werden ze daar geëxecuteerd.

De vlag

Vlag Russische Keizerrijk

Het Russische Keizerrijk heeft verschillende vlaggen ‘versleten’ tijdens zijn bestaan, maar onder Nicolaas II was de vlag van vandaag gangbaar. De dubbelkoppige adelaar is al een oud Russisch symbool en gaat als zodanig al eeuwenlang mee. De twee koppen zijn gekroond met de keizerskroon, in de linkerklauw een scepter, in de rechtersklauw een rijksappel, samen met de kroon de symbolen van vorstelijke macht. Op het centrale wapenschild zien we een ridder te paard die een draak verslaat. Hoewel dit de bekende figuur Sint Joris zou kunnen voorstellen, wordt daar in de officiële beschrijving geen melding van gemaakt.

Maritieme vlag Russische Keizerrijk.gif

De gele versie van deze vlag werd te land gebruikt, terwijl de rode versie voor maritiem gebruik was.
Interessant is verder te vermelden dat de vorstelijke dubbelkoppige adelaar, mét keizerskroon, scepter en rijksappel na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, opnieuw het Russische wapen is: nu van de Russische Federatie.

Oekraïne – Чотири роки і один тиждень війни / Vier jaar en één week oorlog

Oekraïne herdenkt vier jaar oorlog

Afgelopen dinsdag was het vier jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. We zijn inmiddels vier jaar verder en de oorlog is nog steeds gaande.

Tijdens de herdenkingsdienst werden president Zelensky en zijn vrouw Olena vergezeld van een aantal Europese leiders, rechts António Costa, voorzitter van de Europese Raad en Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, links zien we vanaf president Zelensky, president Alexander Stubb van Finland, Andrej Plenković , premier van Kroatië en Kristen Michal, premier van Estland (screenshot)

In Oekraïne vonden talloze herdenkingen plaats. Een nationale herdenking was er in hoofdstad Kiev, waar president Zelensky, vergezeld van zijn vrouw Olena Zelenska en een aantal prominente Europese leiders een herdenkingsdienst in de Sint-Sofiakathedraal bijwoonde.

De leiders op weg naar de herdenkingsplaats, v.l.n.r.: de Deense premier Mette Frederiksen, voorzitter van de Europese Raad António Costa, het echtpaar Zelensky, de Finse president Alexander Stubb, voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen en de Estse premier Kristen Michal (screenshot)

Daarna volgde een korte wandeling naar de centrale herdenkingsplek, waar kaarsen werden geplaatst.

De herdenkingsplek in Kiev (screenshot)

Voorafgaand liet Zelensky in een toespraak weten dat de Russische president“zijn doelen niet heeft bereikt” en dat Oekraïne “alles zal doen om vrede en gerechtigheid te bereiken”.
De Russische staatszenders besteedden geen aandacht aan datum van 24 februari.

Doden en gewonden in Dnjepropetrovsk

Op de avond van 24 februari kwamen twee mensen om het leven en raakten er vijf gewond bij een Russische luchtaanval in het district Synelnykove in de oblast Dnipropetrovsk.

De berg puin in Malomykhailivka in de oblast Dnjepropetrovsk, waaronder waarschijnlijk nog een aantal mensen vastzit (foto: Mykola Lukashuk, gedeeld op Telegram)

In Malomykhailivka, in dezelfde oblast, zitten naar schatting nog vier mensen vast onder het puin, nadat een Russische geleide bom hun flatgebouw deels verwoestte.

Russische soldaten doen boekje open over executies binnen eigen gelederen

Vier gevluchte Russische soldaten hebben tegenover de makers van de BBC-documentaire The Zero Line: Inside Russia’s War een boekje open gedaan over militairen die weigeren bevelen uit te voeren.

Titelkaart van de BBC-documentaire

De ex-soldaten geven in de documentaire gedetailleerde verslagen van de martelingen die ze ondergingen omdat ze weigerden deel te nemen aan aanvallen die ze omschreven als bijna zelfmoordmissies. Russische troepen noemen deze aanvallen ‘vleesstormen’, waarbij golven mannen onophoudelijk over de frontlinie worden gestuurd om de Oekraïense strijdkrachten uit te schakelen.
Volgens het Britse ministerie van Defensie werden er in 2025 naar schatting 900 tot 1.500 Russen per dag gedood of gewond in Oekraïne.

Eén van de mannen, wiens taak het was om dode soldaten te identificeren en te tellen, leverde gedetailleerde lijsten aan waaruit bleek dat hij de enige overlevende was van een groep van 79 militairen waarmee hij was gemobiliseerd.
Omdat hij weigerde naar het front te gaan, werd hij naar eigen zeggen gemarteld en werd er over hem heen geplast. Anderen in zijn eenheid die weigerden, werden geëlektrocuteerd, uitgehongerd en vervolgens ongewapend gedwongen deel te nemen aan slachtpartijen, zo vertelt hij.

Ilya (screenshot uit de documentaire “The Zero Line: Inside Russia’s War”)

De gedetailleerde ooggetuigenverslagen van alle vier mannen bevestigen ook de berichten over een implosie van de rechtsorde aan het Russische front.
Ilya, de soldaat die de doden identificeerde en telde, is één van de mannen die zegt dat hij zag hoe kameraden door commandanten werden gedood.
Daarna worden ze beroofd van hun bankkaarten.

Soms worden onwillige soldaten door hun meerderen aan bomen vastgebonden, beroofd en voor dood achtergelaten, zoals deze militair, die met nog drie anderen, op dezelfde manier vastgebonden, door Oekraïense troepen werden ontdekt bij Lyman, in de oostelijke oblast Donetsk, oktober 2025 (screenshot)

Ilya werd met de 78 mannen, die nu allemaal dood zijn, in Perm gerecruteerd. “Bijna iedereen was dronken,” zegt hij. “Voorwaarts de strijd in! We pakken Zelensky en hijsen onze vlag!” herinnert hij zich dat ze schreeuwden.
“Ik keek naar ze en dacht: ‘Hoe ben ik hier terechtgekomen?’ Ik was doodsbang.”

Met enige regelmaat geven Russische soldaten zich zonder tegenstand over, zoals hier eerder deze week in Koepjansk, in de oblast Charkov (screenshot)

Bij aankomst in Oekraïne werden de meeste mannen direct naar de frontlinie gestuurd, volgens Ilya. Hij zegt dat hij niemand wilde neerschieten of doden en belandde daarom in een commandopost.
De omstandigheden waren wreed en hij zegt dat hij getuige was van hoe vier mensen van dichtbij werden neergeschoten door een commandant – één in Panteleimonivka en drie in Novoazovsk, beide in het door Rusland bezette Donetsk in Oost-Oekraïne, omdat ze de frontlinie waren ontvlucht en weigerden terug te keren.
“Het meest trieste is dat ik ze kende. Ik herinner me dat een van hen schreeuwde: ‘Niet schieten, ik doe alles!’, maar hij [de commandant] schoot ze toch neer,” zegt Ilya.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Estland – Eesti Vabariigi Astapäev / Onafhankelijkheidsdag (1918)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

24 februari is de nationale feestdag van Estland. Herdacht wordt dat het land op die datum in 1918 een onafhankelijke republiek werd. Tot die tijd was Estland een onderdeel van het Russische keizerrijk. Met de instorting daarvan, na de Russische Revolutie eind 1917, was de weg vrij voor een eigen koers.

Kaart van Estland (© freeworldmaps.net)

Hoewel het zogenaamde Manifest van alle volkeren, waarin de onafhankelijkheid werd uitgeroepen één dag eerder, op 23 februari al een feit was (in de havenstad Pärnu), werd het pas één dag later officieel, na publicatie in de hoofdstad Tallinn.
Op 2 februari 1920 werd tussen Estland en Rusland het Tartu Vredesakkoord gesloten, waarmee de status van Estland als onafhankelijk land definitief een feit werd.

estland ondertekening
Ondertekening van het Tartu Vredesakkord op 2 februari 1920. Links de Estse vertegenwoordiger Jaan Poska, rechts die uit Sovjet-Rusland, Adolf Joffe (© Eesti Ajaloomuuseum)

De geschiedenis is bekend: vanaf de Tweede Wereldoorlog werden de Baltische staten, waaronder Estland, wederom bezet en het einde van die oorlog bracht daarin geen verandering. Op 8 mei 1990, met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, werd de onafhankelijkheid opnieuw uitgeroepen.

Onafhankelijkheidsdag wordt normaliter gevierd met vuurwerk, concerten, parades en feesten, deels op de 23e, deels op de 24e februari. Een officiële parade met receptie, waarbij de president decoraties uitdeelt en een toespraak houdt, wordt ieder jaar in een andere stad georganiseerd.

De vlag

Vlag van Estland

De vlag is een horizontale driekleur in blauw, zwart en wit. De kleuren vinden hun ietwat ongewone oorsprong in de studentenvereniging Vironia in de universiteitsstad Tartu. Deze vereniging, opgericht in 1881, wilde zich onderscheiden door een vlag. Dat werd de vlag die we tegenwoordig als de nationale Estse vlag kennen.

De allereerste vlag van Estland is bewaard gebleven en is te zien in het Nationale Museum van Estland, goed zichtbaar is dat het blauw oorspronkelijk lichter was, de pantonekleur was toen 289C, nu is dat 285C (foto: Märt Kose / publiek domein)

Bronnen spreken elkaar tegen over wanneer de vlag voor het eerst te zien dan wel uitgestoken werd, óf op 17 óf op 29 september 1881.

Wapen van de studentenvereniging Vironia (1925-heden)

Dan circuleert er ook nog een datum van 4 juni 1884 en dat is de dag die de Estse regering aanhoudt voor de Vlagdag. In deze versie zou de vlag gemaakt zijn in Tartu, door een ploeg naaisters onder leiding van Paula Hermann, de vrouw van dr. Karl August Hermann, een erelid van de studentenvereniging. Deze was voor het eerst te zien tijdens een kerkdienst in Otepää; tijdens deze dienst zou de vlag gezegend zijn.

estland portretten
Links: Karl August Hermann (1885-1909) / Midden: Paula Hermann, uit de groepsfoto rechts ‘gelicht’ / Rechts: Paula Hermann met de groep naaisters die de eerste vlag van Estland naaiden (© tartu.postimees.ee)

De gebruikte kleuren werden uitgelegd als blauw voor de hemel, zwart voor het land en wit voor de sneeuw. Toen deze vlag in 1896 tijdens een zangfestijn werd gebruikt als demonstratie tegen de Russische overheersers, werd hij prompt verboden. Daarmee bereikte de vlag onmiddellijk de status van nationaal symbool.

De Estse vlag op 1 november 1905 tijdens een demonstratie in Tartu (publiek domein)

Vanaf 1918 tot 1940 was het de nationale vlag van Estland. Daarna werd de vlag opnieuw verboden. Vanaf 1990 is hij in ere hersteld. Kennelijk vond men de verklaring van de kleuren door de studenten in 1881 iets te makkelijk, want allerlei symboolwaardes zijn er inmiddels aan toegevoegd.

De vlag van Estland in de vorm van een natuurlijk landschap, een werk van Valmar Valdmann uit 2009 (publiek domein)

Het blauw staat dan voor geloof, trouw en toewijding. Ook worden lucht, zee en meren genoemd. Het zwart zou symbool zijn voor het ‘zwarte’ verleden van Estland, in de zin van het vele lijden van de Esten onder vreemde overheersers. Het wit wordt uitgelegd als het streven naar verlichting en deugd, maar ook als de kleur van de bast van de berk en door de middernachtzon beschenen nachten.

Vlag van de president

Presidentiële vlag van Estland

De vlag van de president, vastgesteld in 1993 heeft de ‘grote’ versie van het nationale wapen midden op de vlag.

President Alar Karis (1958) met de presidentiële vlag van Estland (foto: Liis Treimann)

Het wapen bestaat in een ‘grote’ en ‘kleine’ vorm. De eerste versie heeft rond het schild twee gekruiste gouden eikentakken, de tweede bestaat alleen uit het schild.
Op het gouden schild zien we drie zogenaamde ‘gaande leeuwen’ in blauw, rood ‘genageld en getongd’.

V.l.n.r.: Wapen van Denemarken / Groot wapen van Estland / Klein wapen van Estland

De drie leeuwen zijn afkomstig van het wapen van de Deense Koning Waldemar II, die in 1219 het noorden van Estland veroverde, waarna de leeuwen als wapen voor Reval gebruikt werden, toen de belangrijkste stad van deze Deense ‘kolonie’, tegenwoordig beter bekend onder de huidige naam Talinn, hoofdstad van Estland.

Kaart van het “Deense Rijk” na de overwinningen van Waldemar”, waar we rechts de Estse ‘kolonie’ zien, uit:’ Historisk Atlas” door Hildebrand Selander (Norstedt & Söner, Stockholm, 1880) (publiek domein)

De stad heeft dit wapen altijd behouden (net als Denemarken trouwens). En net als het land waar het de hoofdstad van is, heeft Talinn een ‘grote’ en een ‘kleine’ versie, maar om dingen nog wat ingewikkelder te maken: de stad heeft ook een ‘middelste’ versie!

V.l.n.r.: Groot wapen van Talinn / Middelste wapen van Talinn / Klein wapen van Talinn

De ‘grote’ en daarmee uitgebreidste versie heeft naast het gouden schild en de drie leeuwen een uitgebreide bekroning: het wordt gedekt door een zilveren helm met een gesloten vizier met rode voering en een gouden ketting rond de nek.
De helm is op zijn beurt gedekt met een gouden kroon waaruit als helmteken een gekroonde vrouwenfiguur oprijst, gekleed in het rood en met de armen voor de borst gekruist.
Verder is het wapen rijk versierd met een overdaad aan zogenaamde dekkleden in de kleuren goud en blauw.

De ‘middelste’ versie van het wapen van Talinn is in principe gelijk aan de ‘kleine’ versie van het wapen van Estland, het gouden schild met de drie blauwe leeuwen, alleen is de uitvoering iets anders.
De ‘kleine’ versie is daarentegen totaal anders, maar ook hier zien we de erfenis van Denemarken: een wit kruis op een rood veld, heden ten dage onmiddellijk herkenbaar als de Dannebrog, de Deense vlag.

Toen Denemarken zijn Estse gebied in 1346 verkocht aan de Duitse Ordestaat (Staat des Deutschen Ordens) werd het wapen van Reval/Talinn gehandhaafd en uiteindelijk symbool voor het hele gebied.
Dit bleef zo, ook toen Estland weer eens van eigenaar wisselde.

Estland onder Zweeds bestuur als het Hertogdom Estland (Swedish Estonia op de kaart), een deel van het tegenwoordige Estland was toen onderdeel van een ander gebied onder Zweeds bestuur, Lijfland (Swedish Livonia op de kaart), tegenwoordig Letland, een derde gebied onder de Zweedse Kroon was Ingermanland (Swedish Ingria op de kaart), tegenwoordig Russisch gebied (© Thomas Blomberg, gebaseerd op ‘Sveriges historia intill tjugonde seklet’ door Emil Hildebrand uit 1906)

Zo werd het onder Zweeds bestuur het Hertogdom Estland (1561-1721), onder Russisch bestuur het Gouvernement Estland (1721-1917), waarna het in 1918 onafhankelijk werd.

Kaart uit 1820 van het Gouvernement Estland, onder Russisch bestuur (uit ‘Geografische atlas van het Russische rijk, het Koninkrijk Polen en het Groothertogdom Finland’ door luitenant-kolonel Vasily Petrovich Pyadyshev (1758-1835)) (publiek domein)

De enige periode waarin het wapen verboden werd, was die van de bezetting vanaf 1940 door de Sovjet-Unie, maar bij de hernieuwde onafhankelijkheid in 1990, keerde het wapen terug.

Oekraïne – Чотири роки війни / Vier jaar oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De komende week is (24 februari) is het vier jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel, de start van een nog immer voortdurende oorlog.

Besprekingen in Genève

Na de vredesbesprekingen in Abu Dhabi, zijn de delegaties voor verdere gesprekken neergestreken in Genève, Zwitserland.

De Oekraïense delegatie in Genève (foto gedeeld door het hoofd van de delegatie, Rustem Umerov, vierde van rechts op de foto)

Gisteren en eergisteren waren er politieke en militaire besprekingen, waarbij die van gisteren na twee uur al zonder resultaat werden beëindigd.
Aangaande verdere besprekingen liet president Zelensky in een interview met nieuwswebsite Axios op dinsdagavond weten, dat hij het onderhandelingsteam opdracht heeft gegeven een toekomstige ontmoeting te organiseren tussen de leiders van Oekraïne, de Verenigde Staten en Rusland, eveneens in Genève.
Hij is van mening dat een persoonlijke ontmoeting met de Russische leider Poetin de beste manier is om een ​​doorbraak te bereiken in de territoriale kwesties tijdens de gesprekken.

De besprekingen vinden plaats in het Geneefse Hotel InterContinental, op de overkapping zien we de vlaggen van Zwitserland en Genève (screenshot)

Die “territoriale kwestie” kwamen deze week aan de orde in Genève” Amerikaanse bemiddelaars zouden hebben voorgesteld dat de Oekraïense troepen zich terugtrekken uit de delen van de Donbas die ze momenteel controleren en dat het gebied een gedemilitariseerde “vrije economische zone” wordt. De V.S. heeft geen standpunt ingenomen over welk land de soevereiniteit over het gebied zou krijgen.

President Zelensky eerder deze week tijdens een videoboodschap, rechts zien we de presidentiële standaard (foto gedeeld door de president)

Zelensky zei dat hij bereid is een terugtrekking van troepen te bespreken, maar riep Moskou op zijn troepen met een gelijkwaardige afstand terug te trekken en verwierp de Russische aanspraken op soevereiniteit over het gebied.

Oekraïense skeletonracer gediskwalificeerd

De diskwalificatie van de 27-jarige Oekraïense skeletonracer Vladyslav Heraskevych van de Olympische Winterspelen vanwege zijn helm met afbeeldingen van medesporters die zijn omgekomen sinds de grootschalige Russische invasie vier jaar gelden, is tot nu toe de grootste controverse van de Spelen.

Vladyslav Heraskevych tijdens een ingelaste persconferentie na zijn diskwalificatie met de helm waar het allemaal om draaide (screenshot)

Heraskevych werd eerder deze week door het IOC uitgesloten van de skeletonwedstrijd voor mannen in Milaan-Cortina nadat hij weigerde de helm af te doen. Volgens de organisatie hield hij zich niet aan de richtlijnen betreffende de meningsuiting van atleten.

De helm van Heraskevych (screenshot)

Hoewel Heraskevych in beroep ging, werd dat afgelopen vrijdag afgewezen. De Olympiër kwalificeerde de uitkomst als surrealistisch. “Ik voel me oneerlijk behandeld. Mij is de kans ontnomen om te deel te nemen en ik begrijp niet waarom”, zo liet hij weten.
Hij heeft verklaard dat sommige van de ruim 20 afgebeelde atleten vrienden van hem waren.

Heraskevych voor de Olympische ringen (screenshot)

Rusland en Wit-Rusland (Belarus) welkom op Paralympische Winterspelen

Er was meer Olympisch nieuws: dinsdag werd bekendgemaakt dat zes Russische en vier Wit-Russische (Belarussische) atleten zullen deelnemen – onder eigen vlag – aan de disciplines alpineskiën, langlaufen en snowboarden tijdens de Paralympische Winterspelen van Milaan-Cortina, die op 6 maart van start gaan.

Paralympische vlag (2019-heden)

In september hief het Internationaal Paralympisch Comité (IPC) het verbod op deelname van atleten uit beide landen aan de Winterspelen op. Het IPC is echter niet verantwoordelijk voor de zes sporten die op de Paralympische Spelen worden beoefend.
Ondanks dat de individuele bonden (waaronder de Internationale Ski- en Snowboardfederatie (FIS)) weigerden hun eigen schorsingen op te heffen, wonnen Rusland en Wit-Rusland (Belarus) een beroep bij het Internationaal Sporttribunaal (CAS) tegen de FIS.
Hierdoor konden de atleten terugkeren naar FIS-wedstrijden en ontvingen de tien atleten een uitnodiging van de commissie om deel te nemen aan de Paralympische Winterspelen.

Hoofdkwartier van het CAS in Lausanne, Zwitserland (© Fanny Schertzer / publiek domein)

President Zelensky van Oekraïne noemde de beslissing “verschrikkelijk”.
“Het is een laaghartige beslissing, absoluut respectloos en on-Europees vanuit het oogpunt van waarden”, zei hij bij de talkshow Piers Morgan Uncensored. Oekraïense functionarissen zullen de Paralympische Winterspelen van volgende maand boycotten
Europees Commissaris voor Sport, Glenn Micallef, zei dat hij ook niet bij de openingsceremonie aanwezig zou zijn en riep anderen op “hetzelfde standpunt in te nemen”.

Glenn Micaleff, Europees Commissaris voor Sport (fotograaf onbekend)

Beide landen werden na de Russische inval in Oekraïne in 2022 uitgesloten van de Paralympische Spelen, waarbij Wit-Rusland (Belarus) een nauwe bondgenoot van Rusland is.
In 2023 werd een gedeeltelijk verbod ingevoerd, waardoor atleten als neutrale sporters mochten deelnemen.

Oekraïne betaalt voor het invriezen van sperma en eicellen

De inmiddels al vier jaar durende oorlog heeft er voor gezorgd dat militairen gratis hun sperma of eicellen kunnen laten invriezen, de overheid betaalt de rekening.
Het merendeel van de omgekomen militairen is man, dus het is dan ook voornamelijk sperma dat wordt ingevroren. Mocht een getrouwde militair sneuvelen, dan kan zijn weduwe dat gebruiken om ook na diens dood zwanger te raken.

Ingevroren sperma (fotograaf onbekend)

Het programma werd kort na de Russische invasie in 2022 gestart en voorziet er in dat alle monsters van soldaten tot drie jaar na hun overlijden gratis bewaard worden en met voorafgaande schriftelijke toestemming beschikbaar zijn voor gebruik door een partner.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)