Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Gedoe met de Razoni

Het is inmiddels twee weken geleden dat het graanschip de Razoni als eerste de haven van Odessa uitvoer met 26.000 ton graan met Libanon als eindbestemming. De reis verliep voorspoedig, maar helaas kwam er een kink in de kabel toen de Libanese koper de vracht weigerde wegens de vertraging van vijf maanden en twijfel aan de kwaliteit van het graan.

Uiteindelijk kon het Joint Coordination Centre (JCC), een gezamenlijk inspectieteam bestaande uit ambtenaren uit Rusland, Turkije, Oekraïne en de Verenigde Naties, kort daarna melden dat er een nieuwe koper was gevonden in Turkije, zodat de Razoni koers kon zetten naar de aan de zuidkust gelegen havenstad Mersin.

Opnieuw de Krim

Na de aanval van vorige week op de Luchtmachtbasis Saki in het westen van het sinds 2014 door de Russen bezette schiereiland de Krim, was het deze week opnieuw raak.

Volgens het Russische ministerie van Defensie werden eergisteren bij Maiske, iets ten zuidoosten van de noordelijke stad Dzjankoj, een tijdelijk militair munitiedepot plus civiele infrastructuur, waaronder spoorlijnen en een elektriciteitscentrale, beschadigd door sabotage.

Het Russische financiële dagblad Kommersant maakte melding van zwarte rookwolken boven de door Rusland geannexeerde luchtmachtbasis Gvardeyskoye, in het centrale deel van de Krim. Het vermoeden bestaat dat dit het resultaat was van een drone-aanval.

Wagnergroep

Afgelopen zondag werd het hoofdkwartier van de Russische paramilitaire organisatie de Wagnergroep, in de oostelijke regio Loehansk, door een Oekraïense raketaanval verwoest, waarbij volgens gouverneur Serhiy Hayday, ruim honderd Russische huurlingen werden “geëlimineerd”.

Curieus is het verhaal hoe dit waarschijnlijk kon gebeuren. De Russische oorlogscorrespondent Sergej Sreda bezocht op 8 augustus de tot dan toe geheime basis in Poposna en plaatste foto’s van zijn bezoek op berichtendienst Telegram. Hij schreef: ” Aangekomen in Poposna, gestopt bij het hoofdkwartier van de PMC Wagner. Ik werd verwelkomd als familie”.

Op één van de foto’s zien we Sreda temidden van vier leden van de Wagnergroep, poserend voor het hoofdkwartier. Helemaal links op de foto is nog net een deel van een bord te zien met daarop het adres: Mironovskaya 12, Poposna.
Op een andere foto met alleen Sreda zelf is hetzelfde bord zichtbaar.
De berichten van Sreda werden al snel verwijderd, maar kopieën deden inmiddels de ronde, waarna de locatie volgens de Oekraïense media al snel werd ontdekt.

Of de foto de directe aanleiding was, is moeilijk te controleren, maar feit is wel dat kort na publicatie het Oekraïense leger met uit de Verenigde Staten Himars-raketten het Wagnergroep-hoofdkwartier vernietigde.

De vermeende aanvoerder en financier van de Wagnergroep, Yevgeny Prigozhin, die wel aanwezig was tijdens het bezoek van Sreda, zou de aanval overleefd hebben. Hij staat bekend als vertrouweling van president Poetin.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Kerncentrale Zaporizja

De G7 hebben Rusland gisteren veroordeeld voor beschietingen bij de door hen in maart bezette Oekraïense kerncentrale Zaporizja, eerder deze week. Volgens het Oekraïense staatsbedrijf Energoatom raakte daarbij een medewerker van de centrale gewond en werden er drie stralingsmeters beschadigd De meters bevinden zich bij een opslag voor gebruikte kernbrandstof.
Ook raakten er stroomkabels beschadigd, waarna er brand uitbrak.
Zoals te doen gebruikelijk wordt alles door Rusland ontkend en wordt de schuld voor de beschietingen in de schoenen van Oekraïne geschoven.
Op verzoek van Rusland wordt er vandaag een spoedsessie van de VN-Veiligheidsraad gehouden.
De Russische zaakgelastigde bij de VN-missie in Wenen, Mikhail Ulyanov, houdt (uiteraard) Oekraïne verantwoordelijk voor de beschietingen bij de centrale.

De G7, een groep van belangrijke industriële landen, bestaande uit Canada, Duitsland, Frankrijk, Italië, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, riepen Rusland op Oekraïne “onmiddellijk de volledige controle over de kerncentrale” terug te geven.

In de verklaring stond verder dat de Oekraïense staf die de centrale bedient, “zijn taak moeten kunnen uitvoeren zonder dreiging of druk”. Ook vindt de G7 dat de voortdurende Russische bezetting van de kerncentrale niet alleen de regio en zijn inwoners in gevaar brengt, maar die van het hele land, de buurlanden en de internationale gemeenschap/

De Oekraïense president Zelensky noemde de onveilige situatie bij de kerncentrale “nucleair terrorisme” van Rusland.
“Geen land ter wereld zou zich veilig voelen als een terroristische staat een kerncentrale beschiet”.

Gebrek aan troepen

Er komen steeds meer geluiden uit Rusland dat het door zijn direct inzetbare manschappen voor de “militaire operatie” in Oekraïne heen raakt.
Zo’n 25 regio’s zouden bezig zijn met het werven van nieuwe rekruten, om nieuwe bataljons te vormen, bestaande uit vrijwilligers. Ondanks dat het goed betaald wordt, lijkt er echter nog maar slechts een fractie op de wervingen te zijn afgekomen.
De nood voor nieuwe manschappen is echter dermate groot dat er inmiddels ook wordt geworven in gevangenissen.

Explosies op de Krim

Hoewel er nog veel onduidelijk is wat er dinsdag 9 augustus precies gebeurde op de Luchtmachtbasis Saki (op het Krim-schiereiland, dat sinds 2014 door de Russen bezet is), is, staat wel vast dat er een aantal explosies plaatsvonden

Wat er precies gebeurd was, werd door tegenstrijdige berichten op de dag zelf, niet onmiddellijk helder.
Het Russische ministerie van Defensie hield het er op dat het om een ongeluk ging: er zou munitie zijn ontploft in depots door onvoorzichtigheid.
Oekraïne bevestigde dit verhaal in eerste instantie bij monde van Oleksii Reznikov, de minister van Defensie, die suggereerde dat Russische soldaten de oorzaak van de explosies waren, door hun veiligheidsregels (verboden te roken op gevaarlijke plaatsen) niet op te volgen.

Nu echter de eerste satellietfoto’s van Planet Labs gepubliceerd zijn van de basis vóór en ná de ontploffingen, lijkt er toch iets anders aan de hand: die maken duidelijk dat een zeker negen Russische gevechtsvliegtuigen die buiten de hangars waren geparkeerd, werden vernietigd.

Hoewel Oekraïne nog steeds niet klip en klaar heeft gemeld verantwoordelijk te zijn voor deze aanval, bracht de New York Times op basis van een anonieme regeringsfunctionaris naar buiten dat het wel degelijk ging om een gerichte aanval van het Oekraïense leger.
Vervolgens liet presidentieel adviseur, Mykhailo Podoliak op Twitter weten: “Dit is nog maar het begin”.

De aanval bij de stad Saki en de nabijgelegen badplaats Novofedorivka was goed zichtbaar vanaf de stranden, waar veel Russische toeristen verbleven.
Veel toeristen hebben het Krim-schiereiland inmiddels verlaten, er ontstonden files op de door de Russen gebouwde 16,9 km lange Krimbrug over de Straat van Kertsj.

Dat de Russen juist op de Krim worden aangevallen heeft voor Oekraïne grote symbolische betekenis, het was per slot van rekening het eerste deel van het land dat bezet werd in 2014.
Hoe de aanval precies plaatsvond is tot nu toe niet duidelijk, maar wat wél duidelijk is, is dat de Russische anti-raketsystemen niet werkten. Het lijdt geen twijfel dat Rusland en in het bijzonder president Poetin dit als een grote vernedering zullen ervaren, net als als het doen zinken van het Russische vlaggenschip van de Zwarte Zee, de Moskva, op 14 april dit jaar.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Afgelopen maandag vertrok dan eindelijk het eerste graanschip vanuit de haven van Odessa. Het ging om de Razoni, die onder de vlag van Sierra Leone vaart. Aan boord 26.000 ton graan, met als bestemming Tripoli (Libanon).

De Razoni diende langs in de Zwarte Zee gelegen mijnenvelden geloodst te worden. Volgens afspraak werd het bij Istanboel (Turkije) door de Russen gecontroleerd op wapens.
Volgens Oekraïne liggen er momenteel nog 16 schepen in de regio Odessa te wachten op vertrek.

Ondanks het akkoord blijven aanvallen van het Russische leger op Oekraïense havens doorgaan.
Zo werd afgelopen zondag de havenstad Mykolajiv door een bombardement getroffen, waarbij de rijke graanhandelaar Oleksi Vadatoersky om het leven kwam.

Tevens werden twee schoolgebouwen, een ziekenhuis, een hotel, sportcomplex en meerdere woningen geraakt.
De voortdurende aanvallen worden internationaal gezien als pogingen van de Russen de graanexport alsnog te saboteren.
Het gevolg is dat verzekeraars terughoudend zijn met het verzekeren van handelsschepen die naar Oekraïne varen.

Front

Ondanks het kwetsbare graanakkoord gingen de gevechten op de verschillende fronten door.
Zo meldde het Russische ministerie van Defensie dat er in de buurt van de noordoostelijke stad Charkov, twee Amerikaanse Himars waren uitgeschakeld.
Deze recent geleverde raketsystemen kunnen over langere afstanden doelen raken en zijn makkelijk verplaatsbaar.

Dankzij deze langeafstandswapens hebben Oekraïense troepen eerder deze week 46 dorpen heroverd op de Russen. De meeste daarvan liggen in het noordelijk deel van de regio Cherson, de overige dicht bij de Zwarte Zee en de regio Mikolajev.
Overigens zijn sommige van deze dorpen “voor 90 procent verwoest”, verklaarde Dmytro Butrii, waarnemend hoofd van de militaire administratie van de regio Cherson.

Volgens Westerse inlichtingendiensten is Oekraïne bezig met de voorbereiding van een groot tegenoffensief om de Russen te verdrijven uit de regio Cherson, een economisch en strategisch belangrijk gebied.
Dit offensief zou uiterlijk in september moeten beginnen, zodat er vóór de winter een flinke terreinwinst geboekt zou moeten zijn.
Het Russische leger is in Cherson relatief kwetsbaar, zo meldden Britse defensiewaarnemers. De stad ligt op de noordelijke oever van de brede Dnjepr.

De Antonivka-brug die die de stad met de zuidelijke oever verbindt, is zwaar beschadigd, waardoor de Russen nu zijn aangewezen op pontonbruggen of boten.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Het belangrijkste nieuws van de afgelopen week was ongetwijfeld de deal, op vrijdag 22 juli, die tussen Oekraïne en Rusland werd gesloten o.l.v. bemiddelaars Turkije en de Verenigde Naties.
Het voorziet in de uitvoer van graan, onder meer via veilige corridors, vanuit de geblokkeerde havens van Odessa, Chernomorsk en Yuzhne, naar verscheidene afzetgebieden, zoals een aantal Afrikaanse landen.
In de verschillende Oekraïense havens ligt zeker 20 miljoen ton graan op verscheping te wachten. Door de oorlog zijn mondiaal voedselprijzen gestegen en voedseltekorten ontstaan.
Miljoenen mensen in Afrika zijn afhankelijk van het Oekraïense graan.

De deal is de uitkomst van twee maanden moeizaam onderhandelen tussen de strijdende partijen. Hoe moeizaam bleek wel uit het feit dat de Oekraïense en Russische ondertekenaars niet met elkaar aan dezelfde tafel wilden zitten en dus ieder apart hun handtekeningen zetten, onder toeziend oog van VN-baas António Guterres, de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan en de Turkse minister van Defensie Hulusi Akar.
Voor Rusland tekende de minister van Defensie Sergei Shoigu, voor Oekraïne de minister van Infrastructuur Oleksandr Koebrakov,

Raketaanval

Maar nog geen 24 uur na de ondertekening vuurde Rusland vier kruisraketten op de haven van Odessa af, waarvan er twee de infrastructuur van de haven troffen, terwijl de twee andere door de Oekraïense luchtafweer onschadelijk werden gemaakt.
Hoewel er brand uitbrak, zou de schade meevallen, volgens het Oekraïense parlementslid Oleksiy Gontsjarenko.

Diezelfde zaterdag ontkende Rusland elke betrokkenheid bij de aanval. Volgens de Turkse minister van Defensie, Hulusi Akar, lieten de Russen hem weten “dat ze absoluut niets met deze aanval te maken hadden en dat ze de kwestie zeer nauwkeurig bestudeerden”.
Dat Rusland glashard zat te liegen, bleek op zondag, toen er opeens een nieuwe verklaring kwam, via Maria Zakharova, de woordvoerster van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken: Rusland had wel degelijk raketten afgevuurd had op Odessa en dat met “een zeer nauwkeurige aanval” militaire infrastructuur in de haven had vernietigd, maar waar ze verder geen bewijs voor aanvoerde en wat Oekraïne ten stelligste ontkende.

Lange neus

De Oekraïense president Zelensky veroordeelde de raketaanval en sprak van “duidelijke Russische barbaarsheid” en een lange neus naar van de Russische president Poetin naar de onderhandelaars.
Volgens Oleg Nikolenko, woordvoerder van het Oekraïense ministerie van Buitenlandse Zaken, had de Russische president hiermee “in het gezicht gespuugd” van de V.N en Turkije en was daarmee de uitkomst van het graanakkoord mogelijk weer “gecompromitteerd.”

De Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne, Bridget Brink, noemde de aanval schandelijk. “Het Kremlin maakt voedsel nog steeds onderdeel van de oorlog. Rusland moet hiervoor ter verantwoording worden geroepen.” 

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Slachtoffers

Niet het vrolijkste onderwerp, maar dat is bij een oorlog onvermijdelijk: de aantallen slachtoffers die in dit conflict te betreuren zijn.
De cijfers lopen per bron nogal uiteen en hebben zelfs per bron ruime marges.

Wat het aantal burgerdoden betreft: volgens de Oekraïense regering zijn er inmiddels tussen de 12.000 en 28.000 burgers bij de vijandelijkheden omgekomen. De Verenigde Naties hanteren een getal van ruim 5.000 doden en 6.500 gewonden.

De aantallen gesneuvelde militairen lopen eveneens gigantisch uiteen. Volgens Rusland zijn er inmiddels 23.000 Oekraïense soldaten gedood, de Amerikaanse inlichtingendiensten houden het op 5.500 tot 11.000, met ruim 18.000 gewonden.
Oekraïne zelf noemt een aantal van 10.000 doden, 30.000 gewonden en 7.200 vermisten (waarvan 5.600 in Russische gevangenschap).

Het aantal omgekomen Russische militairen wordt door de Amerikanen op 18.000 geschat, volgens de Britten 20.000.
Oekraïne noemt een aantal van 36.200 “gevallenen”, maar er is enige verwarring over wat er precies met die term bedoeld wordt: de ene bron houdt het op het aantal gedode militairen, maar een andere bron op gedode plus gewonde militairen.

Kaart

Voor de goede orde de geüpdatete kaart van het front in Oekraïne:

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Het front in de oostelijke Donbas-regio is sinds een week geleden niet significant veranderd. Even goed vallen er nog dagelijks doden (meer dan dertig al deze week).

Nova Kachovka

Wat wel veranderd is, is een aanval door het Oekraïense leger op één van de door de Russen bezette kustregio’s, dus in het zuiden van het land.
Afgelopen dinsdag voerden ze een precisiebombardement uit op een Russisch munitiedepot in de stad Nova Kachovka in de Cherson-regio. Dat het raak was bleek uit verscheidene filmpjes op sociale media, waar de gigantische ontploffingen op te zien zijn.

Zoals gebruikelijk in dit soort situaties werd er door de Russen keihard over gelogen: het zou een opslagplaats voor kunstmest zijn geweest.
Het lijkt wel zeker dat deze aanval uitgevoerd moet zijn met Amerikaanse Himars-raketten.
Van de acht door de Amerikanen toegezegde Himars-systemen zijn er inmiddels vier operationeel.

Economisch gezien is de kustregio veel belangrijker voor Oekraïne dan de Donbas. Het zorgt er bovendien voor dat de Russen hun aandacht nu nog meer dan voorheen zullen moeten verdelen over verschillende delen van het inmiddels door hen bezette gebied.

Aanval op Vinnytsja

Bij een aanval gisteren op de westelijke stad Vinnytsja werden zeker 22 mensen gedood en vielen er meer dan 100 gewonden.
Drie Russische raketten raakten kantoren en appartementencomplexen in de ruwweg tussen Kiev en Lviv gelegen stad van zo’n 372.500 inwoners.

Volgens het Oekraïense presidentiële kantoor ging het om Russische Kalibr-kruisraketten, afgevuurd vanaf een onderzeeër in de Zwarte Zee.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Vorige week leek het er al op dat de Russen ook de laatste delen van de Donbas-regio in handen zouden krijgen en daar zijn ze inmiddels voor een deel in geslaagd.
Hadden de Oekraïeners zich vorige week nog in hun laatste bolwerk Lysytsjansk verschanst, afgelopen week moesten ze halsoverkop ook deze stad prijsgeven.

Het Russische leger trekt nu verder op naar de stad Slovyansk, waar eergisteren op een markt twee burgerslachtoffers vielen, na een luchtaanval van de Russen, die de stad op zo’n 15 km genaderd zijn.
De gouverneur van Donetsk, Pavlo Kyrylenko, roept iedereen op om te evacueren en dat is inmiddels gaande.

Letland

In een reactie op de Russische agressie voert Letland de dienstplicht in. Minister van Defensie Artis Pabriks zei daarover: “Hoe meer mensen in dienst gaan en militair getraind worden, hoe minder waarschijnlijk het wordt dat Rusland zijn militaire agressie op Letland richt”

De dienstplicht zal alleen voor mannen gelden en wordt de komende vijf jaar geleidelijk ingevoerd.
Mannen tussen de 18 en 27 jaar die worden opgeroepen kunnen dan kiezen tussen het leger of de Nationale Garde.
Ook is er voorzien in een alternatieve dienstplicht, waarbij iemand die per se niet onder de wapenen wil, bij een aan de overheid gelieerde organisatie kunnen werken.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Het belangrijkste nieuws van het front afgelopen week was ongetwijfeld dat Oekraïne de stad Sjevjerodonetsk heeft opgegeven en zich terug heeft getrokken in de er tegenover liggende stad Lysytsjansk, aan de andere kant van de rivier Siverksy Donets.

NAVO breidt uit

Belangrijk nieuws dat indirect voortkomt uit de Russische aanval op zijn buurland is dat alle 30 NAVO-lidstaten (dus ook het in eerste instantie dwarsliggende Turkije) het op de NAVO-top in Madrid eens zijn geworden over toetreding van Zweden en Finland tot het militaire bondgenootschap.

Finland vroeg zijn lidmaatschap formeel aan op 15 mei, Zweden volgde een dag later op 16 mei.
Gezien de ongewone toestand in Europa zijn de aanvragen van deze twee stabiele en strategisch gelegen landen met voorrang behandeld.
Hoewel de afzonderlijke parlementen van alle lidstaten hier ook nog hun oordeel over moeten uitspreken, worden er geen problemen verwacht.
De verwachting is dan ook dat binnen enkele weken de NAVO 32 lidstaten zal tellen.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Met weer een week meer op de teller zit de oorlog momenteel muurvast.De strijd rond Sjevjerodonetsk in de Donbas-regio gaat nog steeds door, ondanks dat Rusland het grootste deel van de stad in handen heeft.
Zeker rond de chemische Azot-fabriek gaat de strijd onverminderd voort.

China

China, dat zich tot nog toe niet geroepen voelde om de Russische invasie in Oekraïne te veroordelen, laat deze week -zoals verwacht- eindelijk z’n ware kleuren zien: de twee landen willen nauwer gaan samenwerken op de terreinen van energie, financiën en industrie.
Volgens het Kremlin hebben de Russische president Poetin en zijn Chinese ambtgenoot Xi Jinping dat telefonisch afgesproken.
De twee grootmachten willen daarmee “verantwoordelijkheid nemen voor de wereldwijde economische situatie, die nog ingewikkelder is geworden door het illegale sanctiebeleid van het Westen.”

Graan

Het probleem met de uitvoer van Oekraïens graan, waar veel Afrikaanse landen afhankelijk van zijn, is dermate ernstig, dat de Amerikaanse president Biden plannen bekend heeft gemaakt om tijdelijke graansilo’s te bouwen aan de grenzen van Oekraïne.
Rusland blokkeert de Oekraïense havens aan de Zwarte Zee, zoals Odessa, waardoor het graan niet uitgevoerd kan worden.
Het graanvervoer zou in het Biden-plan dan over het spoor gaan, tot aan de grenzen van de buurlanden. Omdat Oekraïne een andere spoorbreedte heeft dan zijn buren, moet het transport aan de grens overgeladen worden.
Door aan de grens silo’s te bouwen, zou het graan daar tijdelijk kunnen worden opgeslagen. Het plan is dan om het vervolgens op bijvoorbeeld Poolse treinen te laden, opdat het uiteindelijk zijn weg naar de afzetgebieden kan vervolgen.

Wapens

De Oekraïense vice-minister van Defensie Hanna Maljar, heeft het Westen tot nu toe nog maar 10% van de beloofde wapens geleverd. Ze roept landen die toezegden wapens te zullen leveren op om tot een versnelde levering over te gaan, “anders verliest Oekraïne de oorlog.”
De Verenigde Staten kondigden overigens aan opnieuw grote partijen wapens te gaan leveren, ter waarde van één miljard dollar.
Het zou dan o.a. gaan om Harpoon-raketten, waarmee schepen aangevallen kunnen worden en munitie voor M777-houwitsers, artilleriesystemen die op lange afstanden doelen kunnen raken. 

Slachtoffers

Oekraïense cijfers over slachtoffers zijn moeilijk te controleren, maar er wordt geschat dat er in de Donbas driehonderd Russische soldaten per dag sneuvelen, Oekraïne zelf zou dagelijks tussen de honderd en honderdvijftig soldaten verliezen.
Volgens Oekraïne zou het totale aantal dode Russische soldaten inmiddels 30.000 zijn (Rusland houdt nog steeds vast aan het aantal van een paar maanden terug: 1.351, wat uiteraard niet kan kloppen).
Britse inlichtingendiensten schatten het aantal gedoden Russische militairen lager in dan Oekraïne, zo rond de 15.000.

De BBC, die (voor zover bekend) de identiteiten van de Russische doden onderzocht, kwam tot de slotsom dat er opvallend weinig slachtoffers uit Moskou en Sint Petersburg komen.
Het overgrote deel van de gesneuvelden is doorgaans laag opgeleid, werkloos en is afkomstig uit ‘achtergebleven republieken’ in de Kaukasus en Siberië.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.