Tagarchief: Rusland

Oekraïne – Два роки i тринадцять тижнів війни / Twee jaar en dertien weken oorlog

Nieuwe oproep Zelensky

De Oekraïense president Zelensky liet afgelopen weekend weten dat Rusland zijn aanvallen in het noordoosten van Oekraïne zou kunnen opvoeren na de recente overwinningen in de buurt van de stad Charkov.
Russische troepen proberen terrein te winnen terwijl de militair slechter bevoorrade strijdkrachten van Oekraïne proberen een verzwakte frontlinie te versterken.

Kaart van het noordelijk front bij Charkov (Kharkiv) afgelopen week: de donkergele gebieden zouden door Rusland zijn veroverd, terwijl gebieden die deels onder Russische controle staan, rood gearceerd zijn (© Institute for the Study of War)

Zelensky gaf toe dat er problemen waren met de militaire personeelsbezetting en het moreel en dat een aantal bestaande brigades zo goed als ‘leeg’ waren.
Hij voegde eraan toe dat er een gebrek was aan luchtsteun en herhaalde de oproepen aan bondgenoten om meer luchtverdedigingssystemen en straaljagers te sturen.
“Momenteel hebben we ongeveer 25 procent van wat we nodig hebben om Oekraïne te verdedigen”, zo zei Zelensky over de luchtcapaciteit van zijn land.
Om de Russische overmacht in de lucht het hoofd te kunnen bieden, zou de Oekraïense luchtmacht zo’n 120 tot 130 extra gevechtsvliegtuigen moeten hebben, aldus de president.

Een groep rekruten vlak voor hun training (screenshot)

Voor wat het militaire personeelsgebrek betreft: zaterdag werd een nieuwe mobilisatiewet van kracht om dit aan te pakken.
Onder de nieuwe regels is de leeftijd waarop mensen kunnen worden opgeroepen voor de oorlog verlaagd van 27 naar 25 in een poging het aantal rekruten te vergroten.
Daarnaast zijn de boetes voor het ontduiken van de dienstplicht vervijfvoudigd.

De stroom vrijwilligers die Oekraïne te zien kreeg na de grootschalige invasie van Rusland in februari 2022 is nu opgedroogd.
De meeste mensen die wilden vechten zijn dood, gewond of zitten nog steeds vast aan het front, wachtend op aflossing door nieuwe rekruten.

Verlenging termijn Zelensky

Afgelopen maandag 20 mei was het precies vijf jaar geleden dat Volodymyr Zelensky werd geïnstalleerd als president van Oekraïne.
Het was tevens de dag waarop zijn termijn als president zou verlopen, ware het niet dat zijn land in een oorlogssituatie verzeild raakte, na de Russische inval op 27 februari 2022.

President Zelensky tijdens zijn beëdiging op 20 mei 2019 (screenshot)

Aangezien de Oekraïense grondwet bepaalt dat mocht het land in een oorlogssituatie beland en de staat van beleg wordt uitgeroepen, er geen sprake kan zijn van verkiezingen, waarbij de president dus op zijn post blijft.
Zolang de oorlog voortduurt -en voorlopig lijkt er nog geen einde in zicht-, zal Zelensky dus als president aanblijven.

De presidentiële standaard van Oekraïne, ingevoerd op 29 november 1999 heeft als centraal motief de gouden drietand (het wapen van Oekraïne) op een blauw veld met gouden sierrand van bladeren

Praktisch gezien zou het ook een zeer ingewikkelde operatie worden om nu verkiezingen te houden. Een vijfde van het land is bezet en een groot aantal Oekraïners is het land uit gevlucht.
Om mensen te kunnen laten stemmen zou de staat van beleg tijdelijk moeten worden opgeheven. Bij een stembusgang zouden er grote aantallen mensen kortere of langere tijd bij elkaar zijn, wat gezien de Russische agressie niet zonder gevaar zou zijn.
Daar komt bij dat een normale verkiezingsstrijd tijdens een oorlog eigenlijk niet goed te voeren is.
Maar de Oekraïense grondwet is duidelijk: geen verkiezingen zolang de staat van beleg voortduurt.

Een na ruim twee jaar oorlog zichtbaar ouder geworden president Zelensky tijdens een videoboodschap vorige week (screenshot)

Terugkijkend valt het op hoe anders de situatie is vergeleken met die van vijf jaar geleden.
Zelensky’s belangrijkste agendapunt toen was vrede sluiten met Rusland, ondanks de bezetting van de Krim en delen van de Donbas.
Dat voornemen werd vakkundig onder de grond geschoffeld door Rusland zelf, bij de inval van ruim twee jaar geleden.

Een vermoeid ogende president Zelensky tijdens een interview eerder deze week, met de presidentiële standaard achter hem (screenshot)

Dat er in Oekraïne een zekere oorlogsmoeheid begint te ontstaan is niet verrassend. Het is ook af te lezen in peilingen onder de bevolking over president Zelensky’s functioneren.
In september vorig jaar vond 83% van de Oekraïners dat hij het goed deed. Bij een peiling in februari dit jaar was dat cijfer gezakt naar 62%.
Even goed is dit nog altijd een hogere score dan eerdere Oekraïense presidenten aan het einde van hun termijn hadden.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Montenegro – Referendum o nezavisnosti Crne Gore / Referendum over de onafhankelijkheid van Montenegro (2006)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De 21e mei is onafhankelijkheidsdag in Montenegro. De naam Referendum o nezavisnosti Crne Gore (Referendum over de onafhankelijkheid van Montenegro) verwijst naar de dag in 2006 waarop dit referendum plaatsvond.

Montenegro was tot 1992 onderdeel van Joegoslavië. Toen het land daarna in rap tempo uit elkaar viel, bleef Montenegro samen met Servië zogenaamd Klein-Joegoslavië vormen. Vanaf 2003 vormde Montenegro met Servië een unieverbond. Met het referendum uit 2006 kwam hieraan een einde.

Om onafhankelijkheid te verkrijgen moest 55% van de bevolking vóór stemmen. Dit lukte nipt: de uitslag was 55,5% voor-stemmers.

Kaart van Montenegro (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Montenegro (2004-heden)

De vlag is aangenomen op 13 juli 2004 en in de grondwet opgenomen op 22 oktober 2007. Hij is oranjerood, geheel goud omrand. In het midden van de vlag is het staatswapen afgebeeld.

Het staatswapen stamt uit de 19e eeuw, toen Montenegro een prins-bisdom was onder de Petrović-Njegoš-dynastie. Dit Huis had nauwe familiale en politieke banden met het Russische Keizerrijk en dat het wapen Russische trekjes vertoont, is dus niet zo vreemd. Net als in Rusland zien we een twee-koppige gekroonde adelaar, met in zijn klauwen een scepter en een rijksappel. De ‘dubbelkoppigheid’ van de adelaar geeft oorspronkelijk de autoriteit aan van de monarch over kerk en staat.

montenegro wapens
Links: wapen van het prins-bisdom Montenegro onder de Petrović-Njegoš-dynastie / Rechts: het wapen van Montenegro (2004-heden)

Midden op de adelaar is een schild geplaatst met daarop een zogenaamde lion passant, een wandelende leeuw. Waarschijnlijk is deze leeuw afkomstig van het wapen van de Republiek Venetië. De stadstaat had hier tijdens zijn hoogtijdagen veel invloed.

Montenegro schafte officieel in 1918 het Huis Petrović-Njegoš af en het feit dat het vorstelijke wapen in 2004 op de vlag geplaatst werd, viel niet bij iedereen in goede aarde. Het bleek echter een schot in de roos bij het grootste deel van de bevolking en het wapen kom je tegenwoordig overal tegen in het land.

Presidentiële vlaggen

Montenegro heeft niet één, maar twee presidentiële vlaggen, althans op papier, enig fotografisch bewijs voor het gebruik ervan is vooralsnog onvindbaar.

Presidentiële vlaggen van Montenegro

Het gaat om twee identieke vierkante vlaggen met het wapen van Montenegro en een sierrand.
De rode versie is bedoeld voor gebruik aan land en de blauwe voor op zee.

Marinevlag

Daarnaast is er ook een aparte marinevlag in gebruik sinds 22 juli 2010 en die heeft de nogal afwijkende maatvoering van 2:5.

Marinevlag van Montenegro (2010-heden)

Ze is blauw met de vlag van Montenegro in het kanton en een anker in wit op de vlucht, door drie (eveneens witte) golven doorsneden.

Hier zien we de marinevlag in actie aan boord van het fregat Kotor P-33, voor anker in de grootste havenstad Bar (foto: Darko Vojinovic)

Oekraïne – Два роки i дванадцять тижнів війни / Twee jaar en twaalf weken oorlog

Rusland opent nieuw front in het noorden

Waarschijnlijk als gevolg van de achterlopende leveringen aan Oekraïne van wapens uit het Westen, vielen Russische troepen afgelopen vrijdag de noordelijke regio bij Charkov binnen, waarbij negen dorpen werden overrompeld, waarna er een vluchtelingenstroom van enkele duizenden mensen richting Charkov op gang kwam.
De vluchtelingen worden opgevangen bij een hulpcentrum in de stad, waar ze ook te eten krijgen en er wordt onderdak voor hen gezocht.

Kaart van het noordoosten van Oekraïne met de locaties van Charkov (Kharkiv) en Vovchansk, Russisch grondgebied in donkerrood en een deel van het door Rusland veroverde gebied in Oekraïne in lichtrood (screenshot)

Gisteren meldde het Russische leger dat het de noordoostkant van de stad Vovchansk (ruim 17.000 inwoners) was binnengedrongen, 74 km ten oosten van Charkov. De stad lag zwaar onder vuur, met grote schade als gevolg.
Het Oekraïense leger liet weten dat het de vijand teruggedrongen had vanuit de noordelijke buitenwijken van de stad en voegde eraan toe dat het “tactische successen” had geboekt in verschillende gebieden.
De grote vraag is natuurlijk of het Kremlin een poging wil wagen het iets westelijker gelegen Charkov, de tweede stad van het land, aan te vallen en/of te veroveren.

De politie hielp met het evacueren van inwoners van Vovchansk, zoals een oudere blinde vrouw (screenshot)

Oekraïne liet weten dat Rusland “significante troepen” (tot wel vijf bataljons) heeft ingezet in zijn laatste offensief en erkende dat de Russen enig “tactisch succes” hebben gehad.

Inwoners verlaten halsoverkop hun huizen waarbij ze weinig spullen kunnen meenemen (screenshot)

In een verklaring gisteravond zei het Oekraïense leger dat Rusland sinds het begin van de dag meer dan honderd soldaten had verloren, eraan toevoegend dat de strijdkrachten oude posities aan het herstellen waren en dat reservetroepen naar de regio Charkov werden verplaatst om de verdediging te versterken.

Screenshot uit een door het Russische leger geschoten video tijdens hun inval in het noorden


In twaalf gebieden zouden momenteel gevechten gaande zijn en zou het zwaartepunt zich hebben verplaatst naar Staritsa, een dorp ten westen van Vovchansk.

Een Russische tank lost een schot bij het oprukken in Noord-Oekraïne (screenshot / Российский Добровольческий Корпус / Russisch Vrijwilligerskorps)

Hoewel het onwaarschijnlijk wordt geacht dat deze Russische grensoverschrijding zal leiden tot de verovering van Charkov, vergroot de Russische aanpak van deze nieuwe, noordoostelijke frontlijn alleen maar de angst voor de bewoners.

President Zelensky gedurende zijn recentste videoboodschap, waarin de inval in het noorden uiteraard aan bod kwam (screenshot)

Belgorod

De Russische inval in Noord-Oekraïne kan zeker ook verband houden met de frequente Oekraïense beschietingen op de vlakbij de grens liggende Russische stad Belgorod.

Terwijl reddingswerkers al ter plaatse waren stortte de middensectie van het flatgebouw nog verder in, waardoor de aanwezigen het op een lopen moesten zetten (screenshot)

Tijdens een Oekraïense raketaanval afgelopen zondag, werd door de Russische luchtafweer een raket uit de lucht geschoten, waarna de brokstukken een flatgebouw raakten. Een sectie van het tien verdiepingen tellende gebouw stortte vervolgens in.
Dertien mensen kwamen hierbij om het leven en zeker twintig raakten er gewond.

Reddingswerkers bij de deels ingestorte flat in Belgorod (TACC/TASS / screenshot)

Nieuwe Russische defensieminister

Na de frauduleuze herverkiezing van Vladimir Poetin als president van Rusland in maart en zijn beëdiging vorige week dinsdag, vond de Russische leider het tijd voor een wissel op het ministerie van Defensie.

Sergej Sjojgoe (1955) (screenshot)

De 68-jarige minister van Defensie Sergej Sjojgoe wordt vervangen door de 65-jarige Andrei Belousov.
Sjojgoe, een persoonlijke vriend van Poetin, is benoemd tot secretaris van de Veiligheidsraad van de Russische Federatie.
Omdat de Russische president wil dat “het ministerie van Defensie openstaat voor innovatie en nieuwe ideeën”, koos hij voor de econoom Andrei Belousov.

Andrei Belousov (1959), de nieuwe Russische minister van Defensie (screenshot)

In de vorige regering was hij eerste vice-premier en had hij verschillende functies op economisch gebied, waarbij hij ook Poetin’s adviseur voor economische zaken was.

Blinken

In Oekraïne ondertussen, was er dinsdag een ontmoeting tussen president Zelensky en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Anthony Blinken.

President Zelensky met de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Anthony Blinken, tijdens zijn bezoek op 14 mei (screenshot)

Tijdens een toespraak in de Polytechnische Universiteit van Kiev zei hij dat de Russische president Poetin moet betalen voor de wederopbouw van wat hij in Oekraïne heeft vernietigd.
Hij voegde eraan toe dat Washington de macht heeft om Russische bezittingen in de V.S. in beslag te nemen en deze zal gebruiken om Oekraïne te helpen herbouwen en dat het land “dichter bij de NAVO” komt.
Aan president Zelensky kon Blinken nog eens beloven dat de broodnodige militaire hulp “nu onderweg is”.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Два роки й одинадцять тижнів війни / Twee jaar en elf weken oorlog

Moordcomplot tegen Zelensky

In november vorig jaar liet de Oekraïense president Zelensky on een interview weten dat er al vijf keer plannen om hem uit de weg te ruimen waren verijdeld.

President Volodymyr Zelensky (1978) tijdens een videoboodschap op 2 mei 2024 (screenshot)

Dat die plannen gewoon doorgaan komt dan ook niet als een verrassing. Eerder deze week werd er opnieuw een moordplan voorkomen.

Vlag van de SBU (Sloezjba Bezpeky Oekrajiny), de Oekraïense veiligheids- en inlichtingendienst (2004-heden)

De Oekraïense inlichtingendienst SBU liet weten dat er twee militairen waren opgepakt, die in opdracht van de Russische geheime dienst FSB betrokken waren bij plannen om niet alleen president Zelensky om te brengen, maar tevens de hoofden van de SBU en de militaire inlichtingendienst GUR, respectievelijk generaal-majoor Vasyl Malyuk en luitenant-generaal Kyrylo Budanov.
Van Budanov is bekend dat er eerder al tien pogingen zijn verijdeld om hem uit de weg te ruimen.

Links: Generaal-majoor Vasyl Malyuk (1983), hoofd van de Oekraïense inlichtingendienst SBU (© невідомо / publiek domein) / Rechts: Luitenant-generaal Kyrylo Budanov (1986), hoofd van de Oekraïense militaire inlichtingendienst GUR (© Головного управління розвідки Міністерства оборони України / publiek domein)

De opgepakte militairen, beide kolonel, zouden deel uitmaken van een netwerk van agenten dat aangestuurd wordt de Russische FSB.
In het rapport dat de Oekraïense SBU naar buiten bracht, wordt uiteengezet dat het plan er uit bestond dat militairen die dicht bij de beveiliging van Zelensky, Malyuk en Budanov stonden, hun komen en gaan zouden door geven aan Rusland, waarna de drie kopstukken met meerdere raketten en drones zouden worden aangevallen.
Ook gijzeling en daarna vermoorden was een mogelijkheid.

Vlag van de FSB (Federal’naya Sluzhba Bezopasnosti), de Russische Federale Veiligheidsdienst (2023-heden)

Met het uit de weg ruimen van deze belangrijke aanvoerders hopen de Russen dat het Oekraïense leiderschap zodanig verzwakt is dat het in elkaar stort.
Dat er opnieuw een plan verijdeld is maakt het gevaar niet minder. Nu het ernaar uitziet dat Rusland hoge Oekraïense militairen zover krijgt om mee te werken met de moordplannen van de FSB, kan niet uitgesloten worden dat nieuwe pogingen zullen worden ondernomen.

Rusland verovert dorpjes

Aan het front ondertussen heeft Rusland nog steeds het initiatief. De afgelopen week werden twee dorpjes veroverd: Kotljarivka in de noordoostelijke Charkov-regio en Solovjove in de oostelijke Donetsk-regio.
De Russische claims zijn overigens nog niet door Oekraïne bevestigd.

Energie-infrastructuur opnieuw onder vuur

Rusland heeft gisterochtend vroeg een massale raket- en drone-aanval gelanceerd op energiefaciliteiten en -infrastructuur in heel Oekraïne.
President Zelensky liet in een bericht op X weten dat bij de aanval ruim vijftig raketten en twintig drones gebruikt werden.
Het markeert de laatste in een al weken durende reeks van Russische aanvallen op het Oekraïense energienetwerk, waarvan Moskou volhoudt dat het een legitiem militair doelwit is.

De door eerdere aanvallen op energiecentra al behoorlijk getroffen hoofdstad Kiev in de vroege ochtend van 8 mei 2024, terwijl het luchtalarm opnieuw afgaat (screenshot)

De aanvallen waren ditmaal gericht op zeven regio’s in het hele land en vonden plaats op een grote nationale feestdag ter herdenking van de nederlaag van nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog.
Via de sociale media trok president Zelensky parallellen tussen de Duitse invasie van de Sovjet-Unie en de Russische invasie van Oekraïne, waarbij hij het regime van de Russische president Poetin ‘Moskou-nazi’s’ noemde.

President Zelensky sprak vanuit een stroomloze school in Yahidne in de noordelijke regio Tsjernihiv (screenshot)

Het Russische ministerie van Defensie zei dat de aanvallen een reactie waren op Oekraïense aanvallen op hun eigen energiefaciliteiten.
Terwijl Oekraïne de afgelopen weken verschillende Russische oliefaciliteiten aanviel, heeft Rusland sinds het begin van de winter in 2022 Oekraïense energiecentrales gebombardeerd.

Volgens de grootste energieleverancier van Oekraïne, DTEK, raakten ten minste drie thermische energiecentrales ernstig beschadigd tijdens de aanval van woensdag, de vijfde aanval op de faciliteiten van het bedrijf in zeven weken.
De energieleverancier zei dat zijn teams ter plaatse waren en bezig waren om de stroom te herstellen, hoewel 80% van de opwekkingscapaciteit al beschadigd of vernietigd was.

Maxim Timchenko (1975), topman van energiebedrijf DTEK (screenshot)

“De energie die deze energiecentrales produceren zorgt ervoor dat miljoenen Oekraïners een waardig leven kunnen leiden”, aldus topman Maxim Timchenko. “We zullen niet stoppen met werken aan het herstel van de stroomvoorziening in onze faciliteiten.”

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Polen – Święto Narodowe Trzeciego Maja / Grondwetsdag van de Derde Mei (1791)

De Grondwetsdag herdenkt de 3e mei 1791, toen de voor die tijd democratische grondwet werd ingevoerd, na een periode van onrust en anarchie in het Pools-Litouwse Gemenebest (de samensmelting van het Koninkrijk Polen met het Groothertogdom Litouwen in 1569).

Polen-Litouwen
Het Pools-Litouwse Gemenebest in zijn grootste omvang in 1618. De kleuren geven de verschillende grenzen aan die het gemenebest kende tussen 1569 en 1918. De huidige grenzen zijn in het gebied ingetekend met de namen van de landen ter identificatie.

De moderne grondwet was de Pruisische en Russische buren echter een doorn in het oog. Het leidde tot de Pools-Russische oorlog van 1792, waarbij de Russen het Gemenebest binnenvielen en tot de zogenaamde Tweede Verdeling van Polen in hetzelfde jaar, waarbij het Pools-Litouwse grondgebied grote delen land moest afstaan aan Rusland en Pruisen. En na de Derde Verdeling in 1795, waarbij opnieuw Rusland, Pruisen, maar nu ook Oostenrijk profiteerden, hield de Poolse (en Litouwse) soevereiniteit de facto op te bestaan tot 1918.

Tweede Poolse Republiek (1918-1939) (Kaart van de hand van Tadeusz Jan Kowalski, uitgave Edward Stanford Publishing)

In april 1919 werd tijdens de Tweede Poolse Republiek de 3e mei ingevoerd als nationale feestdag. Vanaf de Tweede Wereldoorlog werd de viering verboden. Pas na de val van het communisme in 1989, werd de 3e mei opnieuw ingevoerd als nationale feestdag, voor het eerst in 1990. In 2007 sloot Litouwen zich bij Polen aan door de 3e mei ook als nationale feestdag in te voeren en sinds dat jaar vinden er ook gezamenlijke herdenkingen plaats.

Polen (1945-heden)

De 3e mei is een vrije dag in Polen met vele festiviteiten, parades, speeches en concerten.
In Chicago en omgeving, waar zich veel Poolse emigranten hadden gevestigd, wordt de dag al gevierd sinds 1892 en staat bekend als Polish Constitution Day, compleet met parades.

Unknown.jpeg
Poolse aankondiging (© szkolneblog.pl)

De vlag

Vlag van Polen (1830-heden), zonder en mét wapen

De Poolse vlag is een horizontale tweekleur in wit en rood en komt voor mét en zónder staatswapen. De kleuren rood en wit komen al in de tijd van het Hertogdom Warschau (1807-1815) voor, maar ook het Poolse wapen vertoont deze kleuren.

Vanaf 1830 is het wit-rood de officieuze Poolse vlag, vanaf 1918 officieel. De adelaar op het staatswapen (als wapen bekend sinds 1295) werd in 1944 van zijn kroon ontdaan, maar op 29 december 1989 kreeg hij hem weer terug, als teken van Polen’s hernieuwde soevereiniteit.

Het gebouw van de Sejm in Warschau (gebouwd 1925-1928) met de Poolse vlag (zonder wapen) op de top (publiek domein)

Hoewel er regels zijn wie welke vlag gebruikt (dus mét of zónder wapen), zijn de twee versies in de praktijk onderling uitwisselbaar.
Strikt genomen echter wordt de vlag zonder wapen gebruikt door de Sejm (de Poolse Tweede Kamer)*, de Senat (de Poolse Eerste Kamer), de president, de premier, de regering, lagere volksvertegenwoordigingen (alleen tijdens vergaderingssessies) en andere overheidsorganen (alleen op nationale feestdagen).

*) bovenop de koepel van het gebouw, binnen in de vergaderzaal wordt een baniervormige constructie gebruikt mét wapen

De vergaderzaal van de Sejm met baniervormige constructie mét het (gekantelde) wapen (© Network.nt)

Het gebruik van de vlag mét wapen is in principe voorbehouden aan ambassades, consulaten en andere vertegenwoordigingen en missies in het buitenland, de burgerluchtvaart en gebouwen van havenautoriteiten. Tevens dient de vlag met adelaar als handelsvlag.

De Poolse vlag mét wapen bij de ambassade in Jakarta, Indonesië (fotograaf onbekend)

Vlag van de president als commandant van de strijdkrachten

Zoals we hierboven al zagen gebruikt de Poolse president de nationale vlag zónder wapen. Toch is er een presidentiële vlag, maar die wordt alleen gebruikt door het staatshoofd in de rol van opperbevelhebber van de strijdkrachten.

Vlag van de Poolse president als opperbevelhebber van de strijdkrachten (1927/2005-heden)

De vlag laat het gekroonde Poolse wapen zien op een rood veld, omlijst door een sierrand die de rang van een generaal verbeeldt. Die rand is weer omzoomd door een witte rand, omsloten door twee rode kaders.

Dit presidentiële vaandel is vrijwel gelijk aan het ontwerp van 27 december 1927. Een versie zonder kroon werd gebruikt tijdens de Russische dominantie tussen 1952 en 1989.

De presidentiële vlag tijdens de militaire ceremonie Grondwetsdag van de Derde Mei (Święto Narodowe Trzeciego Maja) (© Kpalion)

Op 3 mei 2005 was de herintroductie van de vlag tijdens de Grondwetsdag van de Derde Mei (Święto Narodowe Trzeciego Maja) bij de ceremonie op het Piłsudski-plein bij het graf van de onbekende soldaat.
Bij begrafenissen van (voormalige) presidenten dekt de presidentiële vlag tevens de kist van de overledene.

Oekraïne – Два роки і десять тижнів війни / Twee jaar en tien weken oorlog

Vijf doden in Odessa

In havenstad Odessa vielen op maandag vier doden nadat een door luchtafweer neergehaalde Russische Iskander-raket met cluster-munitie op een schoolgebouw terechtkwam.

Na de inslag ontstond er een hevige brand in het schoolgebouw (screenshot)

Naast de vier mensen die het leven lieten, raakten er ook minsten tweeëndertig gewond, waarvan zeven ernstig. Onder de gewonden waren twee kinderen en een zwangere vrouw.
Een vijfde dode viel doordat een man een hartaanval kreeg en overleed.

Brandweerlieden trachten de brand in het enorme gebouw te blussen (screenshot)

De school, in een veel gebruikt park aan de Zwarte Zee gelegen, huisvestte een particuliere rechtenopleiding, de Odessa Law Academy. Na de inslag van de raket vloog het op een kasteel lijkende gebouw in brand.

Inwoners van Odessa kijken van hogerop naar de brand (screenshot)

Hoofd van de opleiding is het prominente oud-parlementslid Sirhiy Kivalov, die ook gewond raakte, hij kreeg een scherf in zijn dijbeen.

Ongedateerde foto van Sirhiy Kivalov, die in Odessa gewond raakte (fotograaf onbekend)

Odessa’s burgemeester, Hennadi Troechanov, meldde via Telegram: “Monsters, beesten, tuig. Ik weet niet wat ik er meer over moet zeggen. Mensen komen daar voor een wandelingetje en worden beschoten en vermoord.”

Burgemeester Hennadi Troechanov van Odessa , rechts van hem de stads- en landsvlaggen (screenshot)

Zelensky maant tot spoed

De Oekraïense president Zelensky maakte tijdens een gezamenlijke persconferentie in Kiev met NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg nog eens duidelijk weten dat door de vertraagde levering van westerse wapens Rusland militaire armslag geeft en dat het land daar ook gebruik van maakt.

De gezamenlijke persconferentie van NAVO-secretaris-generaal Stoltenberg en president Zelensky op maandag vond plaats in de Nationale Militaire Academie in Kiev, tevens konden er vragen gesteld worden (screenshot)

Zijn opmerkingen komen nadat het Amerikaanse Congres vorige week overeenstemming bereikte over een pakket van 56 miljard euro aan voornamelijk militaire hulp voor Oekraïne.
De president liet weten dat een deel van de hulp al binnenkwam, maar voegde eraan toe dat deze sneller geleverd moest worden, omdat iedere vertraging voordelig is voor Rusland, maar dat snellere leveringen betekenen dat de situatie aan het front gestabiliseerd kan worden.

President Zelensky beantwoordt een vraag (screenshot)

Hij benadrukte specifiek de behoefte van Oekraïne aan artilleriegranaten en luchtverdedigingssystemen: “Onze partners hebben hier de beschikking over en ze zouden nu hier in Oekraïne moeten zijn om de Russische terroristische ambities te vernietigen.”

De secretaris-generaal en de president luisteren naar een vraag (screenshot)

NAVO-chef Jens Stoltenberg liet weten dat “…het nog niet te laat [is] voor Oekraïne om te zegevieren”.
“De bondgenoten onderzoeken wat ze nog meer kunnen doen en ik verwacht binnenkort nieuwe aankondigingen. We werken dus hard om aan de dringende behoeften van Oekraïne te voldoen”, aldus Stoltenberg.

NAVO-topman Stoltenberg aan het woord (screenshot)

Verder benadrukte hij ook dat Oekraïne op een dag NAVO-lid zou worden, een belangrijk strategisch doel voor Kiev, maar voegde eraan toe dat een officiële uitnodiging voor de NAVO-top in Washington in juli onwaarschijnlijk was.

Het gezelschap voor het academie-gebouw in Kiev (screenshot)
Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Два роки і дев’ять тижнів війни / Twee jaar en negen weken oorlog

Miljardensteun Verenigde Staten

Afgelopen week werd dan eindelijk het langverwachte Amerikaanse steunpakket aan Oekraïne, ter waarde van 56 miljard euro, goedgekeurd door beide kamers van het Congres.
Op vrijdag ging het Huis van Afgevaardigden overstag, met 311 stemmen vóór en 112 tegen.

Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden net na de stemming, sommige afgevaardigden zwaaiden met Oekraïense vlaggetjes, hoewel dat protocollair verboden is (screenshot)

Op dinsdag volgde de Senaat met 79 stemmen vóór en 18 tegen. De handtekening van de Amerikaanse president Biden volgde woensdag.

De Senaat ging met een grote meerderheid akkoord met het miljardensteunpakket (screenshot)

Dit betekent dat Oekraïne zeer binnenkort voor ongeveer 7,5 miljard euro aan raketten en munitie geleverd krijgt. Een aanzienlijk deel hiervan is “in voorraad” op Amerikaanse bases in Europa.
In de loop van volgende week zou de eerste spoedlevering moeten arriveren: granaten van NAVO-houwitsers en munitie voor middellangeafstands-raketartillerie.

President Zelensky praat zijn landgenoten bij over het Amerikaanse hulppakket en maakte tevens van de gelegenheid gebruik om de Amerikanen te bedanken (screenshot)

Het Oekraïense leger moest de laatste tijd noodgedwongen munitie rantsoeneren. Dat probleem hoort zeer binnenkort tot het verleden.
Om dat in perspectief te zetten: Oekraïne vuurde “beperkt” (alles is relatief in een oorlog!) zo’n 2.000 granaten af, tegen 10.000 aan Russische kant.

Een Patriotraket afgevuurd vanaf een TEL (Transporter Erector Launcher) (Bernd vdB / publiek domein)

Waar kan Oekraïne verder op rekenen? Zeer waarschijnlijk gaan er opnieuw Patriot-luchtafweersystemen op transport, belangrijk bij het onderscheppen van Russische zweefbommen.
Voor het afschieten van langeafstandsraketten zal waarschijnlijk het Army Tactical Missile System (ATACMS) geleverd gaan worden. Hiermee kunnen tactische ballistische raketten over afstanden tot 300 km worden afgeschoten. Het staat hoog op het verlanglijstje van president Zelensky.

Een ATACMS-raket wordt afgevuurd (fotograaf onbekend / publiek domein)

Verder zou volgens Amerikaanse media het Pentagon overwegen om zestig extra militaire adviseurs naar Oekraïne te sturen om te helpen met de logistiek van de enorme leveringen die gepland staan. Tevens zouden ze kunnen assisteren bij het inzetten van de ATACMS.

Demonstratie van de lancering van een ATACMS-raket in 2017 (screenshot)

Tot op heden had Oekraïne wel de beschikking over ATACMS-raketten voor de middellange afstand, maar nog niet die voor de langeafstand. Het kernwoord hier is “had”, want deze week werd bekend dat de Amerikaanse president Biden in februari al groen licht had gegeven voor levering van een aantal langeafstands –ATACMS-raketten, zonder daar echter ruchtbaarheid aan te geven.
De levering was eerder deze maand en sindsdien zijn er al een aantal afgevuurd, waaronder met zekerheid één op het door de Russen bezette Krim-schiereiland.

F-16’s

En dan waren er nog de beloofde F 16’s gevechtsvliegtuigen.

Levering hiervan dateert van vóór de Amerikaanse goedkeuring voor het hulppakket. Zoals het er nu naar uitziet kunnen deze binnenkort in gebruik worden genomen.

Twee F-16’s van de Koninklijke Luchtmacht (© Koninklijke Luchtmacht / publiek domein)

Oekraïense piloten en bemanningen zetten hun conversietraining naar westerse F-16-jets voort, momenteel in Roemenië.
De multifunctionele vliegtuigen bieden een sterker lucht-lucht- en lucht-grondvermogen, waardoor de Oekraïense luchtverdediging mogelijk wordt verbeterd.

Denemarken, Nederland en de Verenigde Staten verwachten binnen enkele maanden de eerste van tientallen “Vipers” aan Oekraïne te leveren.
De jets zullen geen game-changer zijn, maar wel een nieuwe belangrijke extra toevoeging voor Kiev.

Top-donoren Oekraïne

Onderstaande tabel laat zien welke landen de belangrijkste donoren van geld en materieel zijn aan Oekraïne. De cijfers zijn bijgewerkt tot en met 15 januari dit jaar.
De 56 miljard euro (61 miljard dollar) van de V.S. zit daar dus nog niet bij. Erbij opgeteld (ruim 100 miljard) laat het land nog verder uitlopen op de nummer 2, Duitsland.
Onderstaande tabel laat zien welke landen* de belangrijkste donoren van geld en materieel zijn aan Oekraïne. De cijfers zijn bijgewerkt tot en met 15 januari dit jaar.
De 56 miljard euro (61 miljard dollar) van de V.S. zit daar dus nog niet bij. Erbij opgeteld (ruim 100 miljard) laat het land nog verder uitlopen op de nummer 2, Duitsland.

De topdonoren van Oekraïne, bijgewerkt tot en met 15 januari 2024 (Bron: Kiel Institute for the World Economy)

*De EU (Europese Unie) is uiteraard geen land, maar een statenverband van 27 Europese landen

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Два роки і всім тижнів війни / Twee jaar en acht weken oorlog

Aanval op Tsjernihiv

Volgens Oekraïense functionarissen zijn gisteren bij een Russische raketaanval in de stad Tsjernihiv, in het noorden van Oekraïne, veertien mensen om het leven gekomen.

Locatie van de noordelijke stad Tsjernihiv (Chernihiv) op de kaart van Oekraïne (© Institute for the Study of War)

Waarnemend burgemeester Oleksandr Lomako van Tsjernihiv, liet weten dat een aantal raketten dichtbij het centrum van de stad insloeg, waaronder een flatgebouw van acht verdiepingen, waar op meerdere verdiepingen meer dan zestig gewonden vielen.

Puin vermengd met bloedresten na de Russische aanval op een flatgebouw van acht verdiepingen in Tsjernihiv (screenshot)

Daarnaast raakten nog eens vier hoge gebouwen, een ziekenhuis, tientallen auto’s en een instelling voor hoger onderwijs beschadigd tijdens de aanval.
Igor Klymenko, de Oekraïense minister van Binnenlandse Zaken, zei dat twee kinderen onder de slachtoffers waren en dat de politie in het puin naar verdere slachtoffers zocht.

President Zelensky liet weten dat de Russische aanval niet zou hebben plaatsgevonden als Oekraïne voldoende luchtverdedigingsmaterieel had ontvangen, en hij herhaalde een oproep aan de westerse bondgenoten om op dit gebied de steun uit te breiden.

Amateurbeelden van de aanval op het militair vliegveld van Dzhankoy in de Krim doken al snel op in de sociale media (screenshot)

De aanval kwam enkele uren na berichten over een Oekraïense aanval op het Russisch militair vliegveld Dzhankoy in het noorden van de bezette Krim.
Op sociale media circuleerden er al snel beelden van een brand op het vliegveld.

De fel uitslaande brand van een dichterbij gelegen standpunt (screenshot)

Dodental Russische militairen boven de 50.000

De Britse omroep BBC heeft uitgezocht en deze week bevestigd dat het aantal Russische militairen dat sinds de oorlog met Oekraïne begon, ruim twee jaar geleden, de 50.000 heeft overschreden.

Logo van de BBC

BBC Russian, samen met de onafhankelijke mediagroep Mediazona en vrijwilligers, tellen sinds het begin van de oorlog, in februari 2022, de Russische sterfgevallen.

Logo van BBC Russian


Nieuwe graven op begraafplaatsen hielpen bij het verschaffen van de namen van veel soldaten.
De teams hebben ook open source-informatie uit officiële rapporten, kranten en sociale media doorzocht.

Logo van Mediazona

Volgens de bevindingen stierven ruim 27.300 Russische soldaten in het tweede jaar van de strijd (25% meer dan in het eerste jaar), een direct resultaat van de manier waarop territoriale winsten enorme menselijke kosten tot gevolg hadden.
Rusland heeft op de cijfers geen commentaar gegeven.

Begrafenis van een Russische soldaat tijdens het eerste oorlogsjaar, de Russische vlag en zijn pet dekken de kist (screenshot)

Het totale dodental van ruim 50.000, is acht keer hoger dan de enige officiële publieke erkenning van dodelijke aantallen die Moskou ooit in september 2022 gaf.
Het werkelijke aantal Russische sterfgevallen ligt waarschijnlijk veel hoger: de analyse omvat namelijk niet de dood van milities in het door Rusland bezette Donetsk en Loehansk, in het oosten van Oekraïne.
Als die zouden worden toegevoegd, zou het dodental aan Russische zijde nog hoger uitkomen.

Oekraïne geeft intussen zelden commentaar op de omvang van zijn gesneuvelde militairen op het slagveld.
In februari dit jaar zei president president Zelensky dat 31.000 Oekraïense soldaten waren gedood, maar schattingen op basis van Amerikaanse inlichtingen duiden op grotere verliezen.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Два роки і сім тижнів війни / Twee jaar en zeven weken oorlog

Charkov opnieuw onder vuur

De al enige tijd geïntensiveerde reeks Russische drone- en raketaanvallen op Oekraïne is de afgelopen week doorgegaan.

Een door de politie van Charkov op Facebook geplaatste foto genomen na een van de aanvallen van afgelopen weekend

Vooral Charkov, de tweede stad van het land kreeg weer de volle laag. Afgelopen weekend kwamen daarbij zeven mensen om het leven door inslaande Iraanse Shahed-drones, ondanks het feit dat de meeste projectielen onschadelijk waren gemaakt.
Van de 32 drones werden er 28 neergehaald, ook 3 van de 6 raketten werden geëlimineerd.

Temidden van de puinhopen van haar huis doet een inwoonster huilend haar verhaal (screenshot)

Burgemeester Igor Terekhov liet via de berichten-app Telegram weten: “Deze aanval op vreedzame inwoners van Charkov bewijst eens te meer dat Rusland een terroristische staat is”.

Igor Terekhov (1967), burgemeester van Charkov (screenshot)

Naast de zeven doden raakten in de woonwijk Shevchenkivskyi minstens elf mensen gewond.
Militaire analisten houden er rekening mee dat de stad het doelwit zou kunnen zijn van een toekomstig Russisch offensief.

Odessa

Net als Charkov is de havenstad Odessa de laatste weken veelvuldig aangevallen middels door Rusland afgevuurde drones en raketten.
Eergisteren, 10 april was de viering van Bevrijdingsdag in Odessa. Op die dag in 1944 werd de stad bevrijd van het Duitse nazi-regime door het Rode Leger.
Nu werd het door datzelfde leger aangevallen: vier mensen kwamen om het leven, waaronder een meisje van 10 jaar oud.

Mikolajiv

Ook de ten noorden van Odessa gelegen stad Mikolajiv kreeg met Russische luchtaanvallen te maken.
Met de inslag van een ballistische raket, leidde dat gisteren naast grote materiële schade, tot 4 doden en 5 gewonden.

Elektriciteitsentrale Trypillia volledig verwoest

De thermische elektriciteitscentrale Trypillia (TPP), bij de hoofdstad Kiev gelegen, is volledig verwoest tijdens een grootschalige Russische raketaanval in de vroege ochtend van 10-11 april.

De brand die uitbrak na de Russische treffer op de elektriciteitscentrale Trypillia bij Kiev, was van ver te zien (screenshot)

Andrii Hota, voorzitter van de raad van commissarissen van energiebedrijf Centrenergo, meldde dat alle arbeiders die tijdens de aanval in ploegendienst aan het werk waren, het hebben overleefd.

Aanzicht van de elektriciteitscentrale van Trypillia tijdens de brand (screenshot)

Het bombardement veroorzaakte een grootschalige brand in de turbinehal. Gisteren werden er pogingen ondernomen om de brand onder controle te krijgen.
Duidelijk is wel dat de centrale volledig is uitgevallen.

Zes Russische vliegtuigen vernield

Oekraïne heeft een drone-aanval uitgevoerd op doelen in Zuid-Rusland en beweert zes Russische vliegtuigen te hebben vernietigd op de vliegbasis Morozovsk, in de regio Rostov.

Satellietbeeld uit 2021 van de militaire basis Morozovsk, in de regio Rostov (© Maxar Technologies)

Waarschijnlijk raakten nog eens acht vliegtuigen zwaar beschadigd.
Geschat wordt dat er twintig militairen gedood werden en/of gewond raakten.
De militaire basis herbergt Su-27- en Su-34-vliegtuigen die aan de frontlinie in Oekraïne worden gebruikt.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Finland – Suomen Kielen Päivä / Dag van de Finse Taal

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Deze Finse feestdag staat ook bekend onder de naam Mikael Agricolan Päivä (Mikael Agricola-dag). Agricola was de grondlegger van het Fins in geschreven vorm. De 9e april is zijn sterfdag.

Mikael Agricola werd geboren als Mikael Olavinpoika (= zoon van Olav) rond 1510 in een boerengezin in het zuid-Finse dorpje Torsby. Over zijn jeugd is niet veel bekend, maar waarschijnlijk was het gezin waarin hij opgroeide met nog drie zussen, niet onbemiddeld.

Op school viel hij bij zijn onderwijzers al snel op door zijn aanleg voor taal en de rector van de school adviseerde om hem door te sturen naar de Latijnse School in Vyborg (tegenwoordig een Russische stad, net over de Finse grens). De school onderwees niet alleen in talen, maar er hoorde ook een gedeeltelijke priesteropleiding bij.
Of Mikael van huis uit Fins of Zweeds sprak is niet meer na te gaan, feit is dat hij beide talen vloeiend sprak, dus wellicht is hij tweetalig opgegroeid.

Kaart van het Zweedse Rijk – in donkergroen het grondgebied tijdens Agricola’s leven, inclusief Finland (© Ortus-imperii-suecorum.png: Memnon335bc)

In het 16e eeuwse door Zweden overheerste Finland was de Finse taal ondergeschikt aan het Zweeds. De taal van de overheid was het Zweeds, de taal in de kerk Latijn en de taal van de handel het Middelnederduits.
Tijdens zijn studie in Vyborg nam hij de naam achternaam Agricola (= boer) aan. Het was in die tijd niet ongebruikelijk om een achternaam te kiezen die teruggreep op het beroep van de vader.
In Vyborg kwam hij ook onder de invloed van de nog prille Reformatie en woonde lutherse diensten bij.

Afgestudeerd en wel toog hij in 1528 naar Turku, toen het centrum van Zweeds Finland en zetel van het bisdom. Hij kwam in dienst bij bisschop Martinus Skytte, als klerk. Hoewel hij dus in dienst was van de rooms-katholieke kerk, liet het lutheranisme hem niet los.

Links: Martinus (Martti) Skytte, detail van een zuil in Hauho met zijn portret in steen, een werk van Tauno Wirkkala / Rechts: Peter (Pietari) Särkilahti, afgebeeld op een historische roman over zijn leven uit 1913 door Santeri Ivalo (1886-1937), uitgeverij WSOY

In Turku kwam hij in contact met Petrus Särkilahti, de eerste Finse student van Maarten Luther, een enthousiast verspreider van Luther’s ideeën en geloofsopvattingen. Toen Särkilahti vroegtijdig stierf in 1529, zag Agricola het als zijn taak om diens werk voort te zetten. Opvallend genoeg werd hij daarin niet tegengewerkt door zijn baas, de bisschop van Turku, die zelf steeds meer opschoof richting lutheranisme.

In 1531 werd Agricola tot priester gewijd en in 1536 stuurde bisschop Skytte hem naar Wittenberg in Duitsland voor een verdere studie onder Maarten Luther himself. Tevens studeerde hij er Grieks onder Luther’s medewerker Philipp Melanchthon.

V.l.n.r.: Maarten Luther (1483-1546), olieverfportret uit 1526 van Lucas Cranach de Oude (1472-1553) (Collectie The Phoebus Foundation) / Philipp Melanchthon, geboren als Philipp Schwarzerdt (1497-1560), olieverfportret uit 1543 van Lucus Cranach de Oude (1472-1553) (Collectie Schloss Gottorf) / Gustav Vasa, koning van Zweden (1496-1560), portret uit 1542 door Jacob Binck (1500-1569) (Collectie Universiteit van Uppsala)

Zowel Luther als Melanchthon waren onder de indruk van Agricola en maakten dat kenbaar aan de Zweedse koning Gustav Vasa. Toen Agricola de koning vervolgens schriftelijk om een stipendium vroeg voor verdere studies, werd dat ingewilligd. Het stelde hem in staat zich verder te verdiepen in het Grieks, door bijvoorbeeld de complete werken van Aristoteles aan te schaffen en te bestuderen.

Links: Wittenberg in 1536 vanuit het zuiden gezien met de Elbe in de voorgrond (uit het Reisealbum des Pfalzgrafen Ottheinrich, Universiteitrsbibliotheek Würzburg) / Rechts: Gedenkplaat voor Agricola in Wittenberg (© Stephencdickson)

Vervolgens komen we dan bij het punt waardoor Agricola nog steeds nationale faam geniet en waar hij al jaren over had nagedacht: hij begon met het in het Fins vertalen van het Nieuwe Testament vanuit de Griekse grondtekst. Dit was uiteraard een megaklus, zeer zeker omdat het Fins als geschreven taal niet gebruikt werd.
Hij begon ermee in Duitsland in 1537, maar het duurde tot 1548 eer zijn werk af was.

Links: Mikael Agricola, hier afgebeeld terwijl hij aan zijn vertaling van het Nieuwe Testament werkt, houtgravure van Albert Edelfelt (1854-1905) / Rechts: Standbeeld van Mikael Agricola voor de kathedraal van Turku, een werk uit 1952 van Oskari Jauhiainen (1913-1990)

Als een soort vingeroefening in het Finse schrift publiceerde hij in 1543 een boekje van 16 pagina’s, met de titel Abckiria , wat een soort beginnersboek voor de Finse taal was. Het bevatte zowel het alfabet, alsmede oefeningen en tot slot een catechismus. De catechismus bevatte de 10 geboden, de geloofsbelijdenis en het Onze Vader.

Links: Voorplat Abckiria (1543) / Rechts: Voorplat Se Wsi Testamenti (1548)

In 1539, dus twee jaar nadat hij in Duitsland met zijn bijbelvertaling begon, keerde hij terug naar Finland, waar hij werd aangesteld als rector van de kathedraalschool van Turku.
Dit beviel hem maar matig, hij omschreef zijn leerlingen als “ongetemde dieren”, maar hij hield genoeg tijd over om verder te werken aan de vertaling van het Nieuwe Testament.
Hij trouwde in Turku met Pirjo Olavintytär en kreeg een zoon Christian met haar.

Resultaat van 11 jaar noeste arbeid: Agricola’s vertaling in het Fins van het Nieuwe Testament (© extra.kansalliskirjasto.fi)

In 1543 was de Finse vertaling Se Wsi Testamenti in principe af, maar toen volgden er nog vijf jaar van verbeteringen en correcties, zodat het uiteindelijk in 1548 verscheen. In totaal 718 pagina’s, verlevendigd met vele illustraties. Tevens introduceerde hij veel nieuwe woorden, waarvan sommige de tand des tijds hebben doorstaan, andere niet.

Finse schoolplaat van de hand van Albert Gebhard (1869-1937), waarop Mikael Agricola de Finse vertaling van het Nieuwe Testament aanbiedt aan de Zweedse koning Gustav Vasa (publiek domein)

In 1554 werd Agricola door koning Gustav Vasa benoemd tot bisschop van Turku, zonder toestemming aan paus Julius III te vragen. Sinds zijn voorganger Martinus Skytte was het rooms-katholieke geloof steeds meer ‘verlutheraniseerd’, onder Agricola zette dit verder door, zodat hij wel gezien wordt als de eerste Lutherse bisschop van Finland.

In 1557 leidde Agricola een vredesdelegatie naar Moskou om te trachten de Russisch-Zweedse Oorlog (1554-1557) te beëindigen. De delegatie was succesvol en leidde tot het Verdrag van Novgorod op 2 april. Op de terugweg echter werd Agricola ziek en op 9 april stierf hij in Uusikirkko (tegenwoordig in Rusland, vlakbij Vyborg).

“Agricolan kuolema” (“De dood van Agricola”), schilderij uit 1917 van de hand van Joseph Alanen (1885-1920) (Collectie Tempere Kunstmuseum)

Naast sterfdag van Agricola is de 9e april ook de geboortedag van Elias Lönnrot (1802-1884), schrijver en verzamelaar van oude volksverhalen, die Finlands bekendste epos de Kalevala samenstelde (1835).

De vlag

Vlag van Finland (1918-heden)

De eerste, voorlopige vlag van het onafhankelijke Finland was gebaseerd op het staatswapen: een rode vlag met de gekroonde gele Finse leeuw, staand op een kromsabel, met in zijn rechterpoot een geheven zwaard en negen witte rozen (voor de negen provincies).
Deze afbeelding dient nog steeds als staatswapen.

Vlag van Finland (1917-1918)

Op 29 mei 1918 echter werd de huidige vlag ingevoerd, een egaal witte vlag met een blauw Scandinavisch kruis. Aan de wieg van deze vlag, die vanaf 1861 al op Finse pleziervaartuigen gebruikt werd, stond de dichter Zacharias Topelius, die het wit en het blauw in verschillende verschijningsvormen toepaste, voordat hij uiteindelijk definitief voor het kruis koos om de verbondenheid met de andere Scandinavische landen uit te drukken.

Zacharias Topelius (1818-1898) (© yle.fi)

Het witte veld symboliseert de Finse winters en de kleur blauw de meren en de baaien. De vlag onderging zijn enige verandering op 25 april 1978, toen het lichte blauw van de vlag iets donkerder werd.
De vlag heeft ook een naam: Siniristilippu (De blauwe kruis vlag).

De staat

Naast de ‘gewone’ vlag voert Finland ook een staatsvlag, die door de overheid gebruikt wordt. Deze is grotendeels gelijk aan de nationale vlag, maar in het midden van het blauwe kruis is het staatswapen afgebeeld: de gele Finse leeuw op de kromsabel.

Staatsvlag van Finland

Ook de Finse president voert zijn of haar eigen vlag. de basis is opnieuw de nationale vlag, maar nu uitgevoerd als zwaluwstaart, waardoor de vlag uitloopt in drie punten.
In de broektop is een Finse onderscheiding afgebeeld: De Orde van het Vrijheidskruis, 3e klasse. De Finse president (sinds 2012 is dat Sauli Niinistö) is tevens grootmeester van deze ridderorde.

Links: De Finse Orde van het Vrijheidskruis, 3e klasse / Rechts: Vlag van de president van Finland met de Orde van het Vrijheidskruis