Tagarchief: Rusland

Oekraïne – Один рік і тридцять вісім тижнів війни / Een jaar en achtendertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

‘Intrek-incident

Russische staatsmedia publiceerden maandag berichten over een terugtrekking van troepen uit posities aan de linkeroever van de rivier de Dnjepr en trokken deze daarna snel weer in.
De rapporten citeerden het Russische ministerie van Defensie, waarin werd aangekondigd dat troepen werden overgebracht naar “gunstiger posities” aan de door Rusland bezette linker- of oostelijke kant van de rivier.
De rivier blijft de Oekraïense en Russische strijdkrachten grotendeels scheiden.
Na de snelle intrekking van het berichte gaf het Russische ministerie van Defensie Oekraïne de schuld van het ‘valse rapport’.

Kaart met de loop van rivier de Dnjepr, het laatste zuidwestelijk stromende deel vormt tevens de frontlijn (© Dim Grits / publiek domein)

De berichten waren verwoord in eenzelfde stijl als die welke werd gebruikt in eerdere aankondigingen van Russische terugtrekkingen.
In de nu ingetrokken rapporten zeggen staatspersbureaus Tass en RIA-Novosti dat Rusland troepen heeft geherpositioneerd naar posities ten oosten van de rivier de Dnjepr, om een deel van zijn troepen vrij te maken, zodat die gebruikt kunnen worden voor offensieve operaties in andere gebieden.
Het Kremlin weigerde commentaar te geven op het ‘intrek-incident’ en zei dat het een zaak voor het leger was.
Als het bericht echter wél klopt dan komt het bijna precies een jaar nadat het Russische leger z’n troepen terugtrok van de rechteroever, inclusief uit de stad Cherson.

De Dnjepr bij Cherson (© Steschke / publiek domein)

Oekraïense strijdkrachten hebben de afgelopen weken de aanvallen op Russische troepen in de Dnjepr-regio opgevoerd, een belangrijk doel van het tegenoffensief, dat tot doel heeft dwars door Russisch bezet gebied te trekken en een landcorridor naar het door Moskou in 2014 illegaal geannexeerde Krim-schiereiland af te snijden.

Afgelopen vrijdag beweerde Rusland een Oekraïense poging te hebben afgeslagen om een ​​bruggenhoofd te vestigen (een landingspositie op een strand) dat gebruikt had kunnen worden om zware bepantsering in de strijd te brengen en die een aanzienlijke vooruitgang voor Oekraïne zou hebben betekend.
Toch meldde de Amerikaanse militaire denktank het Institute for the Study of War (ISW) vorige week dat Russische pogingen om Oekraïense troepen van de oostelijke oever te weren niet succesvol waren.
Het had de Oekraïense strijdkrachten er niet van kunnen weerhouden extra personeel en materieel over te brengen naar posities op de oostelijke oever van de Dnjepr.

De Oekraïense stafchef Andriy Yermak (1971) (screenshot)

Een update van gisteren van de Oekraïense stafchef Andriy Yermak bevestigde het bericht. van ISW: Oekraïense troepen hebben voet aan de grond gekregen op de oostelijke (linker)oever van de rivier de Dnjepr.
Rusland heeft toegegeven dat sommige Oekraïense strijdkrachten posities in ‘een dorp’ bij de linkeroever hebben opgezet, maar beweert dat deze binnenkort zullen worden ‘weggevaagd’.
Het zou gaan om het dorp Krynky, twee kilometer bij de rivier vandaan.

Locatie van het dorp Krynky (bij de blauwe punt) bij de Dnjepr (© OpenStreetMap)

Yermak liet verder weten: “Stap voor stap demilitariseren de Oekraïense strijdkrachten de Krim. We hebben 70% van de afstand afgelegd”.
Hij deed een beroep op de westerse landen om meer wapens aan Kiev te leveren, om de door Rusland ingezette Iraanse drones en Noord-Koreaanse artillerie het hoofd te kunnen bieden.

Russische TikTok-ster stort in na oproep voor dienstplicht

Een Russische TikTok-ster is ingestort op een podium nadat hij een oproep kreeg om zich bij het leger aan te sluiten.
Xolidayboy, echte naam Ivan Minajev, kreeg maandag de papieren overhandigd op een Zuid-Russische luchthaven.
Kort daarna verloor hij het bewustzijn tijdens een optreden in de zuidelijke stad Stavropol.
Hij werd hierna naar het ziekenhuis gebracht, maar zou naar verluidt niet in een ernstige toestand verkeren.

Ivan Minajev, alias Xolidayboy (2000) (screenshot)

Minajev werd geboren in de havenstad Sebastopol op de Krim, die in 2014 door Rusland werd bezet. Hij zou in 2020 naar Moskou zijn verhuisd.
Xolidayboy staat bekend om zijn publieke imago, waaronder het dragen van make-up en het lakken van zijn nagels wat ongebruikelijk is voor mannen in Rusland.

Ekaterina Mizulina (1984) (© Чен Е.О. / publiek domein)

In de dagen voorafgaand aan de dienst-oproep, maakte Ekaterina Mizulina, het hoofd van de Safe Internet League, publiekelijk bezwaar tegen ‘pro-Oekraïense’ video’s die door Minajev op sociale media waren geplaatst.
In de clips noemde Xolidayboy zichzelf Oekraïener en zei hij dat de Russische annexatie het leven op de Krim niet had verbeterd.
Het management van Xolidayboy beschuldigt Mizulina ervan zijn zaak te gebruiken ten behoeve van haar eigen profiel.

Danila Milokhin (2001) (screenshot)

Mizulina heeft diverse andere Russische beroemdheden en bloggers die beschuldigd werden van anti-oorlogsopvattingen bekritiseerd en bedreigd.
Ze had eerder opgeroepen tot de dienstplicht van een andere TikTokker, Danila Milokhin, vanwege zogenaamde ‘Russofobe uitspraken’, waardoor hij naar verluidt het land moest ontvluchten.
In de nasleep van de Russische invasie van Oekraïne in 2022 vroeg de Safe Internet League aan Roskomnadzor (de Russische mediawaakhond), om verschillende Wikipedia-pagina’s te blokkeren, waaronder ‘Oorlogsmisdaden tijdens de Russische invasie van Oekraïne’ en ‘Het bloedbad van Bucha’ op basis van niet-gespecificeerde valse informatie.

Duitse president spreekt zich uit

De Duitse president Frank-Walter Steinmeier sprak duidelijke taal op de Duits-Oekraïense gemeentelijke partnerschaps-conferentie in Leipzig.
Hij zei dat zijn land de oorlog in Oekraïne niet zal vergeten, hoezeer president Poetin dat ook hoopt.

De Duitse bondspresident Frank-Walter Steinmeier (1956), met achter hem de Duitse presidentiële vlag (screenshot)

“Oekraïne heeft onze steun nu nog meer nodig, nu er ook oorlog is in het Midden-Oosten, en de oorlog in Oekraïne niet langer de aandacht krijgt die het zo hard nodig heeft. Poetin rekent erop dat de wereld Oekraïne zal vergeten”
Maar daar hoeft de Russische leider dus niet op te rekenen, aldus Steinmeier: “Wij zullen de illegale en agressieve oorlog van Rusland niet accepteren”,
Hij voegde eraan toe dat niet alleen Oekraïne wordt bedreigd door het Russische regime, maar dat ook de buurlanden van Oekraïne gevaar lopen.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і тридцять сім тижнів війни / Een jaar en zevenendertig weken oorlog

Aanslag tijdens een prijsuitreikingsceremonie

President Zelensky heeft afgelopen vrijdag antwoorden geëist voor de families van soldaten die omkwamen bij een raketaanval tijdens een prijsuitreikingsceremonie.
Een Oekraïense eenheid zei dat negentien van haar soldaten zijn omgekomen bij een Russische aanval nabij de frontlinies in de zuidelijke regio Zaporizja.
De 128ste Mountain Assault Brigade zei dat haar “beste strijders zijn gedood”.
Velen hebben hun ongeloof geuit over het feit dat de ceremonie zo dicht bij de frontlinie plaatsvond.
President Zelensky liet via de sociale media weten dat het incident voorkomen had kunnen worden en hij voegde eraan toe dat er een strafrechtelijke procedure was gestart.
“Elke soldaat in de gevechtszone weet hoe hij zich in de open lucht moet gedragen en hoe hij de veiligheid kan garanderen.”

Archieffoto van de 128ste Mountain Assault Brigade met het wapen in de rechterbovenhoek (foto; Facebookpagina van de brigade)

Een aantal Oekraïense soldaten en militaire experts vinden dat de ceremonie niet had mogen plaatsvinden in een gebied waar kansen op aan- en inslagen groot is.
Ze voegden hieraan toe dat Oekraïense officieren zich ervan bewust hadden moeten zijn dat Russische drones voortdurend de activiteiten van Oekraïense troepen nabij de frontlinies in de gaten houden om lucht- en artillerieaanvallen te vergemakkelijken en te begeleiden.
Er zijn nu dronebeelden verschenen op een Russisch Telegram-kanaal die naar verluidt het moment van de dodelijke aanval laten zien – op wat een openluchtceremonie lijkt te zijn. Op de beelden is ook een aantal lichamen op de grond te zien, vermoedelijk die van Oekraïense soldaten. Het Russische leger heeft nog niet officieel gereageerd op de aanval.

Plaatsnaambord van Zarichne (© zarichne.rvadmin.gov.ua)

Volgens Oekraïne’s Strategic Command (StratCom) werd de Russische aanval uitgevoerd met een Iskander-M, een ballistische korteafstandsraket.
Naast de negentien militairen raakte bij de aanval een aantal burgers gewond.
Oekraïne deed er het zwijgen toe waar de aanval precies plaatsvond, en liet alleen weten dat het bij de frontlijn in de regio Zaporizja was.
Volgens Russische militaire bloggers was het in het dorp Dymytrovo, een plaats die sinds 2016 door Oekraïne was omgedoopt tot Zarichne, tijdens de ‘wegwerk-operatie’ van communistische namen.

Onderhandelingen voor EU-lidmaatschap krijgen groen licht

Afgelopen weekend bracht EU-commissievoorzitter Ursula von der Leyen een verrassingsbezoek aan Kiev.
Samen met president Zelensky maakte ze bekend, dat als het aan de Europese Commissie ligt, onderhandelingen over het lidmaatschap van Oekraïne (en Moldavië) met de Europese Unie kunnen beginnen.

EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen en president Zelensky aan het einde van hun gezamenlijke persconferentie in Kiev op zaterdag 4 november (screenshot)

Het is een advies, want de Europese Commissie zelf gaat hier niet over, dat zijn namelijk de zevenentwintig EU-leiders, die het hierover allemaal eens moeten zijn voordat onderhandelingen überhaupt kunnen beginnen.
Ze kunnen zich daar voor het eerst over uitspreken op de Europese top van half december.
Mocht dat allemaal lukken, dan zou het voor het eerst in de geschiedenis van de EU zijn, dat onderhandelingen begonnen worden met een land dat zich in een oorlogssituatie bevindt.
Het lijkt een niet mis te verstane boodschap aan Rusland.

Het Berlaymontgebouw, het EU-hoofdkwartier in Brussel (screenshot)

Oekraïne werd  vorig jaar in sneltreinvaart kandidaat-lid van de EU.
Eind februari 2022, vijf dagen na de Russische invasie, stuurde president Zelensky de brief met het verzoek om lid te worden naar Brussel, kort daarna gevolgd door buurland Moldavië.
Het akkoord voor de kandidaatstelling van de EU-leiders volgde in juni ’22, maar de landen werd te verstaan gegeven dat ze wel eerst aan extra voorwaarden moesten voldoen, voor Oekraïne ging het dan over anti-corruptie- en anti-witwas-wetgeving en hervormingen in de rechterlijke macht.
Wat de Europese Commissie betreft hebben zowel Oekraïne als Moldavië voldoende stappen in de goede richting gezet met als resultaat dat de onderhandelingen nu serieuzer worden.
Volgens president Zelensky wil 92% van de Oekraïners dat hun land EU-lid wordt.

Dwarsligger

Johannes Hahn, EU-commissaris voor Begroting, zei afgelopen dinsdag tijdens een toespraak in het Europese parlement dat EU-lid Hongarije alleen niet in staat zal zijn de verhoging van de begroting van de Europese Unie te blokkeren, in het bijzonder door Oekraïne een pakket van 50 miljard euro voor vier jaar toe te wijzen.
“We kunnen niet gechanteerd worden”, zei de Europese commissaris.
Hongarije ligt regelmatig dwars in de EU en zeker waar het Oekraïne betreft, dankzij de ultrarechtse, pro-Russische koers van premier Viktor Orbán.

Johannes Hahn, EU-commissaris voor Begroting voor het EU-hoofdkwartier in Brussel (screenshot)

Commissaris Hahn zei dat ze een oplossing kunnen vinden die slechts 26 lidstaten op één lijn moet zien te krijgen.
Volgens Hahn kan dit enige vertraging opleveren, omdat het nodig zal zijn om ‘verschillende maatregelen’ toe te passen, maar Hann zei ervan overtuigd te zijn dat het besluit niet kan worden ingeperkt.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і тридцять шість тижнів війни / Een jaar en zesendertig weken oorlog

F-16’s

De door Nederland aan Oekraïne beloofde F-16-gevechtsvliegtuigen zullen over twee weken in een trainingscentrum in Roemenië staan.
Het centrum is door Denemarken en Nederland opgezet, met steun van de Verenigde Staten.
Oekraïense piloten zullen in Roemenië worden opgeleid voor het vliegen met de toestellen.
De bedoeling is dat er in totaal twaalf tot achttien Nederlandse straaljagers naar Roemenië gaan, de opleiding wordt verzorgd door Lockheed Martin.

Twee F-16’s van de Koninklijke Luchtmacht (foto: Ministerie van Defensie / publiek domein)

Het zijn overigens niet de eerste trainingen voor Oekraïense piloten met het toestel, eerder dit jaar werd er al mee begonnen in Denemarken en het Verenigd Koninkrijk.

Een telefonerende president Zelensky (© president.gov.ua)

De levering van de toestellen was eergisteren onderwerp van een telefonisch gesprek tussen demissionair premier Rutte en de Oekraïense president Zelensky, waarin ook gesproken werd over de levering van schepen aan Oekraïne, die dan ingezet kunnen worden voor het veilig houden van een alternatieve route voor de graanexport over de Zwarte Zee.
Tijdens het gesprek liet Rutte zich ook uit over de situatie in het Midden-Oosten. Hij liet weten dat “de verschrikkelijke situatie in Israël en Gaza ons niet afleidt” van de steun aan Oekraïne “tegen de nog altijd aanhoudende Russische agressie”.

Gevangenen door Rusland gerekruteerd

Het Russische ministerie van Defensie rekruteert momenteel gevangenen om in Oekraïne te vechten en heeft blijkbaar de leiding overgenomen van de Wagner-huurlingengroep, die vorig jaar als eerste deze praktijk toepaste.
Dergelijke legereenheden staan ​​algemeen bekend als Storm-Z, waarbij de letter Z één van de symbolen is van Vladimir Poetins zogenaamde “speciale militaire operatie” tegen Oekraïne. Het is ook de eerste letter van het Russische woord “zek”, of “gevangene”.

Screenshot uit een filmpje van september 2022 waarin Russische gevangenen worden gerekruteerd en toegesproken door de huurlingenleger de Wagnergroep

De naam Storm-Z is niet officieel en kan worden toegepast op een reeks Russische legereenheden die actief zijn in verschillende delen van Oekraïne.
Net als de gevangenen-eenheden van Wagner worden Storm-Z-detachementen naar verluidt vaak behandeld als vervangbare manschappen die in de strijd worden geworpen met weinig aandacht voor de levens van deze militairen.
Ook zijn er aanwijzingen dat leden van andere legereenheden naar Storm-Z-detachementen worden gestuurd als straf voor overtredingen als insubordinatie of dronkenschap.

Avdiivka

Rusland executeert soldaten die zich proberen terug te trekken uit een bloedig offensief in Oost-Oekraïne, aldus het Witte Huis.
Volgens de Verenigde Staten vielen sommige van de slachtoffers van Rusland in de buurt van Avdiivka “op bevel van hun eigen leiders”.

Het front in de regio Donetsk met Avdiivka in de grote cirkel (© Institute for the Study of War)

Russische en Oekraïense troepen zijn sinds half oktober verwikkeld in een hevige strijd om de stad aan de frontlinie. Er wordt aangenomen dat Rusland in deze periode ‘aanzienlijke’ verliezen heeft geleden. Oekraïense schattingen voor het aantal Russische slachtoffers bij Avdiivka komen op 5.000.
De V.S. houdt het erop dat Rusland “minstens” 125 gepantserde voertuigen en meer dan een bataljon aan uitrusting heeft verloren.
Een woordvoerder van het Oekraïense leger zei dat Russische troepen weigerden Oekraïense posities in de buurt van Avdiivka aan te vallen vanwege de zware verliezen en dat er in sommige eenheden muiterijen hadden plaatsgevonden.

John Kirby (1963), coördinator voor strategische communicatie bij de Nationale Veiligheidsraad, tijdens een van zijn persconferenties (screenshot)

“De gemobiliseerde strijdkrachten van Rusland zijn nog steeds onvoldoende getraind, onvoldoende uitgerust en onvoorbereid op de strijd, zoals het geval was tijdens hun mislukte winteroffensief vorig jaar”, zei John Kirby, woordvoerder van de Nationale Veiligheidsraad, een week geleden in een briefing.

Russische tanks worden door Oekraïense artillerie onder vuur genomen bij Avdiivka (screenshot)

Hij zei dat het Russische leger “gebruik lijkt te maken van wat wij ‘menselijke golf’-tactieken zouden noemen, door massa’s van deze slecht opgeleide soldaten rechtstreeks in de strijd te gooien.”
Verder noemde hij de slechte uitrusting, geen of slecht leiderschap, geen middelen en geen steun.
Hij vond het daarom niet verrassend dat de Russische strijdkrachten lijden onder een “slecht moreel”.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і тридцять п’ять тижнів війни / Een jaar en vijfendertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Het front

Vorige week bleek al dat het Russische leger zijn tanden stukbeet om de strategisch gelegen stad Avdiivka vóór de winter te veroveren.
De afgelopen week werden de Russische pogingen voortgezet, tot nu toe zonder noemenswaardig succes.
Getracht wordt de stad te omsingelen, maar de Oekraïense tegenaanvallen hebben dat tot nu toe kunnen voorkomen.
Hoewel er door de Russen hier en daar enkele vierkante kilometers land werden veroverd, was dat grotendeels tijdelijk en werd de terreinwinst door het Oekraïense leger weer teruggedraaid.

Een ATACMS-raket afgevuurd door een M270 MLRS (publiek domein)

Het Kremlin doet er het zwijgen toe, maar Russische militaire bloggers meldden dat de Russische slagkracht in het oosten van Oekraïne minder effectief is geworden, omdat Oekraïners inmiddels beschikken over Amerikaanse ATACMS-langeafsandsraketten.
Avdiivka ligt dermate onder vuur dat de meeste van de 30.000 inwoners zijn vertrokken. Geschat wordt dat er nog zo’n 1.000 tot 1.500 burgers zijn achtergebleven.

Kaart van het front in de Donetsk-regio met Avdiivka in de grote cirkel, waar goed te zien is hoe de stad deels omsloten wordt door Russische troepen (© Institute for the Study of War)

De Amerikaanse militaire denktank Institute for the Study of War telde de afgelopen week aan Russische kant minimaal 36 vernietigde gepantserde voertuigen.
Andere Russische aanvallen in dezelfde regio bij de plaatsen Stepove, Sieverne en Nevelske bleken vruchteloos.

Krynky

Aan de overkant van de rivier de Dnjepr tracht de 46e brigade van het Oekraïense leger het dorp Krynky op de Russen te veroveren. Net als veel andere plaatsen langs de Dnjepr kwam Krynky bijna geheel onder water te staan nadat de Russen op 6 juni de Kakhovka-stuwdam vernielden, waardoor het gelijknamige reservoir leegliep.

Locatie van Krynky in het stroomgebied van de rivier de Dnjepr (publiek domein)

Het tegenoffensief van Oekraïne heeft tot doel het door Rusland bezette gebied in tweeën te splitsen en een landcorridor naar het Krim-schiereiland te bewerkstelligen.

Abchazië

Eerder deze week sprak president Zelensky tijdens de tweede parlementaire top van het Krimplatform.
Hij signaleerde dat de Russische militaire vloot “niet langer in staat is om in het westelijke deel van de Zwarte Zee te opereren en zich geleidelijk terugtrekt van de Krim”.

President Zelensky (foto: president.gov.ua)

Hij vervolgde: “Onlangs werd het Russische leiderschap gedwongen de oprichting aan te kondigen van een nieuwe basis voor de Zwarte Zeevloot –of wat daarvan over is– in het bezette gebied van Georgië, in het zuidoostelijke deel van de zee, zo ver mogelijk verwijderd van Oekraïense raketten. en marine-drones. Maar we zullen ze overal bereiken.”

Kaart van de Zwarte Zee (publiek domein)

Dit bezette gebied waar hij op doelde is Abchazië, officieel een autonome republiek, behorend bij Georgië. In de praktijk is het sinds 1993 onafhankelijk, hoewel die onafhankelijkheid maar door een paar landen wordt erkend.

Kaart van Georgië met Abchazië in groen (publiek domein)

Eén van die landen is Rusland, dat er langere tijd troepen heeft gestationeerd.
Begin deze maand verklaarde Aslan Bzhania, de president van Abchazië, in een interview met de Russische krant Izvestia, dat het Kremlin van plan is een marinebasis te bouwen aan de Zwarte Zeekust van Abchazië.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Alaska – Debut American Flag following The Alaska Purchase / Debuut Amerikaanse vlag na The Alaska Purchase (1867)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Alaska is de grootste staat van de Verenigde Staten qua oppervlakte. Om daar ongeveer een idee van te krijgen: voeg Duitsland, Frankrijk, Spanje en de Benelux samen en dan komen we in de buurt. De totale oppervlakte is 1.481.347 km².
Het aantal inwoners echter is slechts 736,081, volgens de laatste gegevens.

Kaart van Alaska (© freeworldmaps.net)

Vanaf het derde kwart van de 17e eeuw tot 1867 was Alaska een Russische kolonie onder de naam Russisch Amerika, met als hoofdstad Novo-Arkhangelsk (tegenwoordig Sitka genaamd).

Sitka,tot 1867 Novo Archangelsk, hoofdstad van Russisch Amerika, tekening uit 1869 van Frederick Whymper (1838-1901)

De Russen besteedden nooit veel aandacht aan het immense gebied en koloniseerden het nauwelijks, waardoor het onder leiding van de Russisch-Amerikaanse Maatschappij, nauwelijks winstgevend was. In de jaren ’60 van de 19e eeuw gingen de cijfers van Alaska zelfs in het rood. De Russisch-Amerikaanse Maatschappij liet zijn charter voor het gebied in 1861 verlopen en in de jaren erna werden de geluiden dat Rusland van Alaska afwilde steeds sterker.

Kaart van Russisch Amerika uit “Mitchell’s New General Atlas, containing maps of the various countries of the world, plans of cities, etc.”, published by S. Augustus Mitchell, Jr., 1860 (publiek domein)

Het was de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken, William H. Seward, die er in 1864 van vernam. Seward was met zijn grote belangstelling voor de walvisvaart zeer geïnteresseerd en kreeg toestemming onderhandelingen te starten met een persoonlijke vriend van hem, de Russische minister en ambassadeur voor de V.S., baron Eduard von Stoeckl.

Links: William H. Seward (1801-1872) in de jaren ’60 van de 19e eeuw; onbekende fotograaf, restauratie door Adam Cuerden (publiek domein) / Rechts: Eduard von Stoeckl (1804-1892), portret tussen 1855 en 1865, van fotograaf Mathew Brady (1822-1896) (publiek domein)

Von Stoeckl was een groot voorstander van verkoop. Hij was bang dat het Verenigd Koninkrijk vanuit zijn kolonie Canada Alaska zou kunnen veroveren als Rusland met het V.K. in oorlog kwam.
Tevens wilden de Russen zich primair richten op ontginning van grondstoffen in Oost-Siberië.
Ook Stoeckl’s baas, Alexander II, tsaar van Rusland, koning van Polen en groothertog van Finland, was voorstander van verkoop.

Zo begonnen de onderhandelingen. De V.S. dachten eerst aan een aankoopsom van $ 5 miljoen dollar, maar dat vonden de Russen te weinig.

De cheque van $ 7,2 miljoen voor de aankoop van Alaska, gedateerd op 1 augustus 1868 (publiek domein)

Uiteindelijk werd men het op 30 maart 1867 eens over een prijs van $ 7,2 miljoen (zo’n $ 132 miljoen nu) en kon de overeenkomst getekend worden.

“Signing the Alaska Treaty of Cessation” , schilderij van Emanuel Leutze (1816-1868), met de officiële delegaties van de V.S. en Rusland, v.l.n.r.: Robert S. Chew (assistent van Seward en klerk BuZa), William H. Seward, William Hunter (2e assistent van de Minister van BuZa), Waldemar de Bodisco (secretaris van de Russische delegatie), Eduard von Stoeckl, Charles Sumner (voorzitter van de Senate Foreign Relations Committee) en Fred Seward (assistent van de Minister van BuZa en tevens zoon van William H. Seward) (© publiek domein / William H. Seward House, Auburn, New York)

Niet iedereen was blij met de aankoop: de publiek opinie was zeer verdeeld. Tegenstanders noemden aankoop Seward’s Folly (Seward’s Dwaasheid), Walrussia en Polar Bear Garden (IJsbeertuin).

Eerste pagina van de officiële ratificatie van de verkoop van Alaska, gedateerd 20 juni 1867; deze pagina vermeldt de complete titulatuur van Tsaar Alexander II (1818-1881) (National Archives and Records Administration / publiek domein)

De officiële overdracht was een half jaar later, op 18 oktober 1867 in het fort van Sitka, waarbij de Russische vlag gestreken werd en de Amerikaanse gehesen. En dat is vandaag 155 jaar geleden.
In eerste instantie werd Alaska, onder de naam Department of Alaska, bestuurd door militairen, maar vanaf 1884 werd het omgevormd tot het District of Alaska, met aan het hoofd een gouverneur die benoemd werd door de Amerikaanse president.

De eerste paar jaren was er van grote activiteit in de nieuwe aankoop nog geen sprake. Toen er echter in de jaren ’90 van de 19e eeuw goud gevonden werd in Alaska (en in het Canadese Yukon Territory) barstte de Gold Rush (Goudkoorts) los, waardoor duizenden mensen naar het gebied trokken om ook een graantje mee te pikken.

Ongedateerde foto, genomen tijdens de Gold Rush in Alaska, eind 19e/begin 20e eeuw (© publiek domein)

In 1906 werd Juneau de hoofdstad en vanaf 1912 werd Alaska een territorium (officieel een organized incorporated territory of the United States).
Pas op 7 juli 1958 gaf het Amerikaanse Congres toestemming voor toetreding van Alaska als staat binnen de Unie. Op 3 januari 1959 tenslotte, werd Alaska de 49e staat.

De vlag

Vlag van Alaska (1927-heden)

De vlag is blauw met het sterrenbeeld Grote Beer (7 vijfpuntige gele sterren) plus de Poolster (een grotere vijfpuntige gele ster in de top van het uitwaaiende gedeelte).

In 1926 werd door het Alaska Department of the American Legion besloten dat Alaska zijn eigen vlag moest krijgen en organiseerde daartoe een ontwerpwedstrijd, maar dan wel een bijzondere: alleen schoolkinderen uit Alaska tussen de 12 en 18 jaar oud mochten meedoen.

Van de 142 inzendingen werd uiteindelijk het ontwerp van de toen 13-jarige John Bell (Benny) Benson, een weeskind uit Seward, gekozen. Hij verdiende daarmee een schoolbeurs van $ 1.000, een gouden horloge met een inscriptie van zijn vlagontwerp en een trip naar Washington, D.C., om zijn ontwerp te presenteren bij President Calvin Coolidge. Het reisje vond uiteindelijk niet plaats, maar op 2 mei 1927 werd de vlag officieel door het toenmalige territorium Alaska aangenomen.

De originele inzending uit 1926 van Benny Benson (© Alaska State Museum, Juneau)

Wat de symboliek van de vlag betreft: Benny Benson koos voor het blauw als verwijzing naar de kleur van de lucht boven Alaska en tevens voor het veel voorkomende vergeet-me-nietje (vanaf 1949 de ‘staatsbloem’).
Wat de Grote Beer (Ursa Major) betreft: net als in Nederland is dit sterrenbeeld circumpolair, wat wil zeggen dat hij nooit onder de horizon verdwijnt en mits onbewolkt, altijd aan de nachtelijke hemel te zien is.

Het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major) (publiek domein)

Hoewel de Grote Beer uit veel meer sterren bestaat, zijn alleen de 7 helderste op de vlag vertegenwoordigd: deze sterren zijn ook met het blote oog makkelijk te zien, het gaat om Alioth, Dubhe, Alkaid, Mizar, Merak, Phad en Megrez.
Verder staat de Grote Beer ook symbool voor de in Alaska in groten getale voorkomende beren.

Benny Benson (1913-1972) in 1926, met zijn winnende ontwerp (© Alaska State Library Historical Collection)

De Poolster (Polaris) is als de Grote Beer in het zicht is, altijd makkelijk te vinden. Het is de helderste ster van het sterrenbeeld Kleine Beer (Ursa Minor).
Benny Benson wilde de noordelijke Poolster er graag bij hebben omdat hij er vanuit ging dat Alaska op termijn officieel een staat zou worden, waarmee Alaska dan de noordelijkste staat zou zijn. Dit maakte hij gelukkig nog mee in 1959, toen hij 46 was (hij overleed in 1972).
De vlag werd zonder wijzigingen van territoriumvlag een staatsvlag.

De vlag is altijd populair geweest. Dat bleek ook In 2001, toen de Amerikaanse vlaggenvereniging North American Vexillological Association (NAVA) onderzocht hoe het stond met de populariteit van de staten- en territoria-vlaggen van de V.S. en de provincievlaggen van Canada. Van de in totaal 72 vlaggen eindigde Alaska op een mooie 5e plaats.

Oekraïne – Один рік і тридцять тижнів війни / Een jaar en dertig weken oorlog

Het front

Oekraïne worstelt nog steeds met het gat dat het heeft geslagen in de Russische verdediging. Het dorp Robotyne werd al eerder bevrijd, het front ligt nu ten zuidenoosten en zuiden daarvan, bij de dorpen Verbove en Novoprokopivka.

Kaart van het front met de bezette gebieden in het roze (© Institute for the Study of War)

Het grote probleem is dat Rusland zich maandenlang op dit scenario heeft kunnen voorbereiden, met als resultaat een enorm brede strook met mijnenvelden, loopgraven, bunkers en zogenaamde ‘drakentanden’, betonnen tank-barrières.

Het gebied in het vakje van de overzichtskaart boven zien we hier in detail, met in paars het door de Oekraïners geslagen gat in de Russische verdedigingslinies (© Institute for the Study of War)

En hoewel er dus wel degelijk een gat is geslagen in die formidabele verdedigingslijnen, is het niet zodanig groot dat het al door tanks gebruikt zou kunnen worden, omdat eerst de mijnenvelden geneutraliseerd moeten worden en dat kost de nodige tijd.

Toespraak Zelensky bij de V.N.

President Zelensky hield eerder deze week een toespraak bij de jaarlijkse Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York. In zijn toespraak, waarin de nadruk sterk lag op het gevaar dat Rusland voor de wereld vormt, betoogde hij dat andere gemeenschappelijke uitdagingen, zoals klimaatverandering, pas goed kunnen worden aangepakt nadat Moskou is teruggedrongen.

President Zelensky tijdens zijn toespraak voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York (screenshot)

“Terwijl Rusland de wereld naar de laatste oorlog duwt, doet Oekraïne er alles aan om ervoor te zorgen dat na de Russische agressie niemand ter wereld een land durft aan te vallen.”

De president tijdens zijn gepassioneerde toespraak (screenshot)

Verder zei hij dat Rusland eenvoudigweg “niet het recht heeft kernwapens te bezitten. De bewapening moet aan banden worden gelegd, oorlogsmisdaden moeten worden bestraft, gedeporteerde mensen moeten naar huis terugkeren en de bezetters moeten terugkeren naar hun eigen land.”

“We moeten verenigd zijn om dit te bereiken en we zullen het doen”, aldus de president. Tevens beschuldigde hij Moskou van het plegen van ‘genocide’, door Oekraïnse kinderen te ontvoeren en ze te leren Oekraïne te haten.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і двадцять дев’ять тижнів війни / Een jaar en negenentwintig weken oorlog

Aanval op de Krim

In de havenstad Sebastopol op het door de Russen bezette Krim-schiereiland, heeft Oekraïne een aanval uitgevoerd op schepen en havenfaciliteiten.
Twee schepen die in droogdok lagen raakten beschadigd: het landingsschip Minsk en de onderzeeër Rostov na Donu.
Er brak brand uit en volgens de Russische gouverneur raakten er 24 mensen gewond.

Foto gedeeld door de Russische gouverneur Mikhail Razvozhayev op Telegram, waarbij hij aan de telefoon is en achter hem een vaartuig in brand staat

In een post op Telegram bedankte de Oekraïense luchtmachtchef Mykola Oleschuk zijn piloten voor hun ‘prachtige aanvalswerk’. Hij suggereerde daarbij dat er westerse kruisraketten gebruikt waren.

Kaart met de door Rusland bezette gebieden, met Sebastopol in het vierkantje (© Institute for the Study of War)

Het zou daarbij om de Britse Storm Shadow kunnen gaan, of om de Franse SCALP.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і двадцять вісім тижні війни / Een jaar en achtentwintig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Ministerswissel

In zijn videotoespraak van afgelopen zondag maakte president Zelensky bekend dat hij besloten heeft dat het tijd is voor een ministerswissel op de belangrijke post van Defensie.
Oleksii Reznikov, die sinds de Russische invasie minister van Defensie was, heeft zijn ontslagbrief naar het parlement gestuurd.

President Zelensky tijdens zijn videotoespraak van afgelopen zondag (screenshot)

Het vertrek van Reznikov hing al langer in de lucht, vanwege een corruptieschandaal op zijn ministerie, eerder dit jaar, waarbij goederen en uitrusting voor het leger tegen hoge prijzen werden aangeschaft. Reznikov zelf wordt nergens van verdacht, maar in de nasleep van het schandaal moest zijn plaatsvervanger, Vjatsjeslav Sjapovalov, het veld ruimen en stond Reznikov’s positie onder druk, als hoogste baas van het ministerie.

Oleksii Reznikov (1966) (screenshot)

Recenter werd het ministerie van Defensie ook opgeschrikt door verschillende arrestaties bij regionale recruteringskantoren, waar officieren ervan beschuldigd werden, steekpenningen aan te nemen om mannen in staat te stellen de militaire dienstplicht van Oekraïne te ontduiken.

Roestem Oemjerov (1982) (© Діана Давітян)

Hoewel het parlement er zich nog over uit moet spreken, is Roestem Oemjerov door president Zelensky voorgedragen als opvolger van Reznikov.
Hij is het hoofd van de SPFU (het Oekraïense Staatseigendomsfonds), dat zich bezighoudt met het privatiseren van staatseigendommen.
Oekraïense media speculeren dat vertrekkend minister Reznikov wellicht de nieuwe ambassadeur in Londen wordt. Hij heeft daar de laatste anderhalf jaar goede relaties opgebouwd met verschillende hooggeplaatste politici.

Front

Na de bevrijding van het dorp Robotyne, waardoor Oekraïne deels door de eerste (en zwaarste) Russische verdedigingslinies is gebroken, is het nu de beurt aan de relatief minder zwaar verdedigde tweede en derde linies.
De opmars blijft echter zwaar en moeilijk, voor zover bekend zijn er nu gevechtshandelingen aan de rand van Verbove, het volgende dorp na Robotyne.
Doel is de stad Tokmak te bereiken, zo’n 20 km verder naar het zuiden. De spoorlijn naar het Krim-schiereiland loopt door deze stad en is dus belangrijk als aanvoerlijn voor het Russische leger.
Mocht een verovering van Tokmak slagen, dan valt het spoor als aanvoerlijn uit.

Kaart van het front op 31 augustus (© Institute for the Study of War)

De belangrijkste verbinding en aanvoerroute vanuit Rusland door de bezette Donbas naar het Krim-schiereiland is de snelweg M-14, waarvan de route dichterbij de kust loopt. Op dit moment is het Oekraïense leger echter nog zo’n 80 km bij die snelweg vandaan.
Volgens Serhiy Kuzan van het Oekraïense Veiligheids- en Samenwerkingscentrum, een denktank in Kiev die nauwe banden heeft met het leger, vervoert Rusland 70% van zijn troepen en bevoorrading via deze M-14.
Ook de door Rusland gebouwde Kertsj-brug (weg/spoor) van Rusland naar de Krim dient als aanvoerroute, maar is inmiddels herhaaldelijk aangevallen en beschadigd door Oekraïne en dus riskanter voor de Russen.

Het hoofdwegennet van Oekraïne, met de M-14 in rood (© Chriszwolle)

Denken we nog verder vooruit in de Oekraïense strategie, dan is het uiteindelijke plan uiteraard om vanuit Tokmak (wellicht via Melitopol) verder door te stoten tot aan de de kust van de Zee van Azov.
Zover is het nog lang niet, maar mocht het uiteindelijk lukken, dan is het door Rusland bezette gebied in tweeën geslpitst.
Maar voorlopig lijkt dat verre toekomstmuziek.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Slowakije – Deň Ústavy Slovenskej Republiky / Grondwetdag van de Slowaakse Republiek (1992)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Met het einde van het communisme in Tsjechoslowakije in 1989 kwam het land in heel ander vaarwater. Al snel was daar de wens van het oostelijke landsdeel Slowakije zich af te scheiden van Tsjechië. In 1992 was het zover: de Slowaakse Nationale Raad keurde de nieuwe grondwet, gebaseerd op die van Tsjechoslowakije uit 1920, goed. Op 3 september werd het ondertekend en vanaf 1 oktober trad het in het grootste deel van het land in werking (voor sommige delen van Slowakije gebeurde dat pas op 1 januari 1993).

Kaart van Slowakije (© freeworldmaps.net)

Deze vreedzame scheiding van de twee landsdelen wordt in Tsjechië de Fluwelen revolutie genoemd, in Slowakije staat het bekend als de Vriendelijke revolutie. 1 september is een vrije dag in Slowakije met markten, concerten en diverse andere festiviteiten. Het Slowaakse parlementsgebouw is op deze dag te bezoeken, evenals het ernaast gelegen Kasteel van Bratislava, wat ’s avonds verlicht wordt.

De vlag

slowakije 01
Vlag Slowakije (1992-heden)

De vlag van Slowakije stamt uit 1848 (toen nog zonder wapen) en is er een uit de zgn. pan-slavische vlaggenfamilie.

Rusland introduceerde onder Peter de Grote een handelsvlag (volgens sommige theorieën gebaseerd op de Nederlandse driekleur): wit-blauw-rood, nu de nationale vlag. Dit op zijn beurt beïnvloedde weer andere landen dezelfde driekleur te gebruiken en die enigszins aan te passen.
We zien de kleuren terug in de huidige vlaggen van Kroatië, Servië, Slovenië, Tsjechië en Slowakije.
Tussen 1918 en 1989 gebruikte Slowakije als oostelijke helft van Tsjechoslowakije de pan-slavische vlag die nu nog de vlag van Tsjechië is.

slowakije 02
Slowaakse vlaggen – links: vlag uit 1848 (de Slowaakse tekst luidt: Glorie aan de koning en vrijheid/Samenhang) / midden: vlag van 1849-1868, 1939-1945 en 1990-1992 / rechts: vlag van 1918-1989, als onderdeel van Tsjechoslowakije (nu de vlag van Tsjechië)

Direct na het einde van het communisme, tussen 1989 en 1992, gebruikte Slowakije als landsdeel de vlag zonder het staatswapen en was daardoor identiek aan die van Rusland. Dat was onhandig, en op 1 september 1992 werd de nieuwe vlag aangenomen met staatswapen.

De vlag zelf dan: het is een horizontale driekleur in wit, blauw en rood en toont het staatswapen over de middelste blauwe baan, dichtbij de broekingszijde. Het wapen is schildvormig in rood, de onderkant wordt ingenomen door een blauwkleurige heuvel met drie toppen. Vanuit de middelste top verheft zich een zilveren dubbelkruis. Het is al een oud symbool, en wordt ook gebruikt door het nabijgelegen Hongarije in zijn staatswapen, waar de heuvel groen is. Daar staan de drie toppen voor de bergen Tatra, Matra en Fatra. Het zilveren dubbelkruis staat voor drie heiligen: Benedictus, Konstantinos en Methodios.

slowakije 03
Links: Wapen van Slowakije (1990-heden) / Rechts: Ladislav Čisárik jr (1953-2017) (© Pavel Kasti)

De huidige versie van het Slowaakse wapen werd getekend door Ladislav Čisárik jr in 1990.

Tot slot twee afgeleide vlaggen: de eerste is een ‘omgedraaide’ vlag. Hierbij is de vlag gekanteld en verlengd, waardoor het dus een soort banier wordt. Dit soort vlaggen is vrij gebruikelijk in Oost-Europa. Het symbool op de vlag -in dit geval het wapen- kantelt niet mee en blijft uiteraard horizontaal.
De tweede vlag is die van de president.

Links: Gekantelde vlag van Slowakije / Rechts: Vlag van de Slowaakse president
Hier zien we de nationale vlag samen met die van de president tijdens de inauguratie van Zuzana Čaputová (1973) als president van Slowakije op 15 juni 2019 (foto: Martin Medňanský)

Oekraïne – Один рік і двадцять сім тижнів війни / Een jaar en zevenentwintig weken oorlog

Terreinwinst Oekraïne

Het in juni begonnen tegenoffensief van Oekraïne, dat tot nu toe moeizaam verliep vanwege de door de Russen aangelegde uitgestrekte zones met loopgraven en mijnenvelden , wordt stug volgehouden en leidde eerder deze week tot enig succes in het westen van de Zaporizja-regio.

Op de kaart hierboven (van 24 augustus) zien we een omkadering ten noordoosten van Tokmak, daaronder is het terrein uit dat vak te zien, met middenin het nu bevrijde dorp Robytne (© Institute for the Study of War)

Hier werd het dorp Robotyne door de 47e Afzonderlijke Gemechaniseerde Brigade op de Russen heroverd. Volgens de Amerikaanse denktank Institute for the Study of War, ziet het er naar uit dat het Oekraïense leger nu iets sneller zou moeten kunnen oprukken, omdat de Russische verdedigingslinies verderop iets minder sterk zijn en -niet onbelangrijk- men nu gebieden betreedt die niet bezaaid zijn met mijnen.

Een vrouw uit het zojuist bevrijde dorp Robotyne zoent van blijdschap een soldaat (screenshot)

Dat is althans de hoop, niet uit te sluiten valt dat Rusland daar onlangs versterkingen heeft aangevoerd. Die tweede verdedigingslijn ligt op de satellietfoto hierboven westelijk van het dorp Verbove. Wordt vervolgd dus.

Een Oekraïense soldaat aait de kat van van een vrouw uit het bevrijde Robotyne (screenshot)
Oekraïense soldaten van de 47e Afzonderlijke Gemechaniseerde Brigade (47-ма окрема механізована бригада) vieren de geslaagde bevrijding van Robotyne (screenshot)

Doden bij aanval op fabriek

In de nacht van 28 augustus vond er een Russische aanval plaats met vier Kalibr-kruisraketten en twee Kh-59 geleide luchtraketten. op een fabriek voor plantaardige olie in Hoholeve, vlakbij de stad Poltava, in het noordoosten van Oekraïne.

Beeld van de brandende fabriek in Hoholeve (Andriy Yermak, hoofd van het presidentieel kantoor/Telegram)

Twee Kalibr’s en allebei de Kh-59’s werden door de luchtverdediging uit de lucht geschoten, maar de andere twee Kalibr’s troffen wél doel. De fabriek, waar de nachtploeg aan het werk was, werd vol getroffen, waarna er brand uitbrak.
Drie werknemers vonden de dood en er vielen vijf gewonden.

Tezelfdertijd werd ook het al vaker getroffen Kryvyi Rih (geboorteplaats van president Zelensky) door raketten onder vuur genomen.
Hier vielen geen slachtoffers, maar raakten wel zeven landhuizen en op een boerderij brak brand uit.

Oekraïense vlag (even) terug op de Krim

In de nacht van de Oekraïense Onafhankelijkheidsdag (24 augustus), vond er een wel heel opvallende actie plaats: Oekraïense troepen hesen de nationale vlag tijdens een landing op het bezette Krim-schiereiland.

Screenshot van het door de Oekraïense defensie-inlichtingendienst korte, maar niet erg duidelijke filmpje van de Oekraïense vlag, wapperend op de Krim

De Oekraïense defensie-inlichtingendienst bevestigde dat speciale troepen op waterscooters ’s nachts op de kust bij de nederzettingen Olenivka en Maiak landden, op de westelijkste punt van de Krim.
De inlichtingendienst communiceerde het volgende over de onverwachte landing: “Tijdens het uitvoeren van de taak kwamen de Oekraïense verdedigers in gevechtscontact met de eenheden van de bezetter. Als gevolg hiervan leed de vijand verliezen onder zijn personeel en werd vijandelijk materieel vernietigd. Bovendien werd de staatsvlag opnieuw geho op de Oekraïense Krim.
Alle doelen en taken zijn voltooid. Aan het einde van de speciale operatie verlieten Oekraïense verdedigers het toneel zonder verliezen.”

Oeps…

Nóg een opvallend bericht: de Russische ambassade in Zuid-Afrika publiceerde op X (voorheen Twitter) een wereldkaart waarop de huidige en potentiële nieuwe BRICS-leden in groen zijn aangegeven.
De BRICS-landen vormen een groep van naties die zich in een vergelijkbaar stadium van economische ontwikkeling bevinden en samenwerken: het gaat om Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika.
De potentiële nieuwe leden zijn Argentinië, Egypte, Ethiopië, Iran en Saoedie-Arabië.

BRICS-wereldkaart van de Russische ambassade in Zuid-Afrika, waarbij Oekraïne alle bezette gebieden weer terug heeft (© X – Russia in South Africa)

Wie de Russische kaart goed bekijkt, ziet echter dat het Krim-schiereiland (het uitstulpinkje ten noorden van Turkije) als Oekraïens territorium weergegeven wordt. Tevens heeft Oekraïne de door Rusland gedeeltelijk bezette Donbas-regio weer in handen.
Het bijschrift bij de kaart luidde: “Realiteit van een nieuwe multipolaire wereld.”
De kaart is inmiddels verdwenen.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)