Brazilië – Dia dos Namorados / Dag der Geliefden

Drie vlaggen vandaag. Vlag 3:

Dia dos Namorados (Dag der geliefden) is een officiële feestdag in Brazilië, maar ook in het voormalige moederland Portugal wordt het wel gevierd.

Kaart van Brazilië (© freeworldmaps.net)

De dag wordt ook wel de Braziliaanse Valentijnsdag genoemd en lijkt daar ook erg op. Valentijnsdag (14 februari) wordt in Brazilië niet gevierd omdat het dan net carnavalstijd is. De 12e juni is gekozen, omdat dat de vooravond is van Sint Antonius-dag op de 13e.

Antonius van Padua (ca. 1195-1231) kwam oorspronkelijk uit Lissabon, maar stierf op 13 juni 1231 in het tegenwoordig in Italië gelegen Padua. Hij is beschermheilige voor diverse groepen, waaronder geliefden.

Antonius van Padua
Antonius van Padua; aan de hand van zijn schedel werd zijn gezicht in 2014 ‘gereconstrueerd’ (© preguntasantoral.es)

Op deze dag geven verliefde koppels elkaar cadeautjes of vieren met een romantisch avondje uit. Tevens is het gebruik dat straten worden versierd of dat er carnavals-achtige optochten zijn en er wordt volop gedanst (samba).

Dia dos Namorados: de Braziliaanse Valentijnsdag (screenshot)

De vlag

Brazilië vlag.png
Vlag van Brazilië (1889/1992-heden)

De vlag van Brazilië is op het symbool na, de facto onveranderd sinds het begin van het keizerrijk in 1822. De vlag is groen (symbool voor de oerwouden) met een gele ruit (qua kleur symbool voor goud, qua vorm symbool voor diamant).
Het keizerlijk wapen wat in de ruit stond werd vervangen door de zuidelijke hemelglobe in blauw, met daaromheen een band met het opschrift ‘Ordem e progresso’ (Orde en vooruitgang).

brazilie 02
Links: vlag van het Keizerrijk Brazilië (1822-1889) / Rechts: Raimundo Teixeira Mendes (1855-1927), op een foto uit 1913 (© conladoleiloeiro.com.br)

De sterren

Het aantal sterren op het halfrond houdt gelijke tred met het aantal staten in de federatie. Bij de introductie in 1889 waren dat er 21. Daarna is de vlag nog drie keer aangepast met het creëren van nieuwe deelstaten.
Dat gebeurde voor het eerst in 1960 (22 sterren) en opnieuw in 1968 (23 sterren).

Op 11 mei 1992 was de laatste aanpassing. Het aantal sterren is nu 27. De sterren zijn geordend als in de werkelijke sterrenhemel.
Hieronder een uitvergroting van de sterrenhemel van de Braziliaanse vlag, waarbij de sterren of sterrengroepen zijn genummerd.
Wat is hier allemaal afgebeeld?

  1. Procyron, als enige (dubbel)ster van het sterrenbeeld Kleine Hond
  2. Grote Hond, met als grootste ster Sirius
  3. Canopus, als enige (en helderste) ster van het sterrenbeeld Kiel
  4. Spica, als enige (en helderste) ster van het sterrenbeeld Maagd
  5. Het uitgestrekte sterrenbeeld Waterslang
  6. Het sterrenbeeld Zuiderkruis
  7. Sigma Octantis, als enige ster van het sterrenbeeld Octant
  8. Het sterrenbeeld Zuiderdriehoek
  9. Het sterrenbeeld Schorpioen, met als helderste ster Antares
De sterren op de vlag verklaard


Ontwerper van de huidige vlag was Raimundo Teixeira Mendes, een Braziliaans filosoof en wiskundige.
De vlag staat bekend onder twee namen: Verde e Amarela (Groen en Geel) en Auriverde (Goudgroen).

Andere vlaggen

De presidentiële vlag van Brazilië is groen met daarop het wapen van Brazilië. Dit wapen stamt uit 1889, het jaar waarop het land een republiek werd.
Het wapen heeft als centraal embleem een vijfpuntige groen-gele ster met een rood-gele rand. Zoals we al gezien hebben zijn groen en geel de kleuren van Brazilië.
In het midden van de ster zien we een blauwe cirkel met geel omcirkeld in het midden vijf vijfpuntige witte sterren, die het sterrenbeeld Zuiderkruis vormen. Dit sterrenbeeld staat ook op de nationale vlag afgebeeld.
In de blauwe rand eromheen zien we 27 vijfpuntige witte sterren, symbool voor de 26 deelstaten en het federaal district (de hoofdstad Brasilia).

Links: Vlag van de president van Brazilië / Rechts: Vlag van de vice-president van Brazilië

De ster wordt omkranst door de takken van een koffieplant (links) en van een tabaksplant (rechts).
Onder de ster een in drieën geplooide blauwe banderol met daarop de tekst: REPÚBLICA FEDERATIVA DO BRASIL 15 de Novembro de 1889.

De nationale en presidentiële vlaggen bij het Palácio de Alvorada in hoofstad Brasilia (fotograaf onbekend)

De presidentiële vlag is doorgaans te zien bij het presidentieel paleis, het Palácio de Alvorada of boven het werkpaleis Palácio do Planalto.

De presidentiële garde staat klaar voor het hijsen van de nationale en presidentiële vlaggen bij het werkpaleis van de president, het Palácio do Planalto in Brasilia, de vlag links op de foto is die van de douane-unie Mercosur waarvan naast Brazilié ook Argentinië, Uruguay, Paraguay en Venezuela lid zijn (foto: Marcos Carrêa)

De vlag van de vice-president van Brazilië is geel met 23 vijfpuntige blauwe sterren die de vlag in vieren delen. In het aldus gevormde kanton of broektop een afbeelding van het Braziliaanse wapen.
Waarom de vlag van de vice-president niet net als die van de president 27 sterren toont, lijkt een weinig inconsequent. De 23 sterren horen bij het tijdvak 1968-1992, toen de Braziliaanse vlag nog maar 23 sterren telde. Kennelijk werd het belang van een aanpassing van de vice-presidentiële vlag niet erg groot geacht.

Jersey – Flag adopted / Vlag aangenomen (1979)

Drie vlaggen vandaag. Vlag 2:

Jersey is een van de Kanaaleilanden, gelegen in het Kanaal, ten westen van Normandië.

Locatie van de Kanaaleilanden voor de Normandische kust (Bewerking van kaart uit het CIA World Factbook / publiek domein)
Hoewel alle Kanaaleilanden ontegenzeggelijk Brits

Hoewel Jersey en Guernsey de grootste en bekendste Kanaaleilanden zijn, behoren ook de kleinere eilanden Alderney, Sark en Herm tot de archipel. Al deze eilanden zijn bewoond.
Daarnaast zijn er twee nog kleinere eilanden, Brecqhou (met slechts één bewoner) en Jethou, dat geen vaste inwoners heeft, maar wat wel één huis en twee vakantieverblijven telt, die verhuurd worden door de Britse zakenman Sir Peter Ogden.
De archipel omvat verder de nodige onbewoonde eilandjes en rotspunten.

Kaart van Jersey (© maproom.net / publiek domein)

De Kanaaleilanden zijn in alles ontegenzeggelijk Brits, maar toch horen ze officieel niet tot het Verenigd Koninkrijk en zijn dus ook geen EU-lid. Samen met het eiland Man (in de Ierse Zee gelegen), vormen ze het zogenaamde Britse Kroonbezit (Crown Dependencies).
De Britse Koning Charles III is wel het staatshoofd van al deze eilanden, niet als koning echter, maar onder de titel Hertog van Normandië.

Jersey vanuit de lucht (foto: Copernicus Sentinel-2, ESA / publiek domein)

Jersey en Guernsey zijn beide baljuwschappen (bailiwicks).
Het baljuwschap Jersey omvat naast het hoofdeiland de onbewoonde (mini)eilandgroepen Minquiers, Ecréhous en Les Pierres de Lecq.
Het baljuwschap Guernsey omvat naast het hoofdeiland ook de eilanden Alderney, Herm, Sark, Jethou en Brecqhou.

Kaart van de baljuwschappen Jersey en Guernsey (© openstreetmaap.org / publiek domein)

Jersey telt ruim 103.000 inwoners, waarvan er zo’n 36.000 in St. Helier wonen, tevens de hoofdstad van de Kanaaleilanden,

Baljuw

De huidige baljuw van Jersey is Sir Timothy Le Cocq, die op 17 oktober 2019 aantrad. In oktober vorig jaar maakte hij bekend dat hij op 17 oktober 2025 zal aftreden.
De lijst van baljuws is indrukwekkend lang, hoewel niet precies bekend is hoeveel er waren: vanaf 1277 zijn alle namen bekend, maar het baljuwschap gaat in ieder geval terug tot 1204, maar is mogelijk nog ouder.

Sir Timothy Le Cocq (1956), baljuw van Jersey met naast hem de eilandvlag (screenshot)

De vlag

Vlag van Jersey (1979/1981-heden)

De vlag van Jersey is wit met een rood andreaskruis, voorzien van het wapen van Jersey boven het snijpunt van het kruis. Het wapen is rood met drie ‘gaande leeuwen’ in goud (of geel) en gedekt met een zogenaamde Plantegenet-kroon in goud (of geel).

De vlag werd aangenomen door de States of Jersey op 12 juni 1979, vandaag 46 jaar geleden, door Koningin Elizabeth II koninklijk goedgekeurd op 10 december 1980 en voor het eerst gehesen op 7 april 1981.
Het ontwerp kwam niet uit de lucht vallen, want de vlag verschilt niet veel van de vorige: alleen het wapen ontbreekt en het andreaskruis was iets breder.

Vlag van Jersey vóór 1981

Hoe lang deze vlag in gebruik was is niet precies bekend, maar gaat in ieder geval terug tot 1783, maar is waarschijnlijk ouder.
Plannen om de vlag te veranderen ontstonden in 1977. Veel eilandbewoners vonden de vlag niet onderscheidend genoeg, daar er vaak verwarring was met het Ierse St. Patrickskruis (Saint Patrick’s saltire) en dat hetzelfde rode kuis op een witte achtergrond gebruikt. Tevens werd aangevoerd dat dezelfde voorstelling gebruikt wordt als de letter V bij internationale seinvlaggen (hoewel die vierkant zijn en niet rechthoekig).

Het wapen

Wapen van Jersey

Anderen zagen liever het het wapen van Jersey op een vlag verschijnen: de drie leeuwen op een rode achtergrond die al eeuwenlang -maar pas officieel sinds 1907- als zodanig dienst doen.

De vlag die het niet werd

Deze van oorsprong Normandische leeuwen kwamen als wapen van Willem de Veroveraar, hertog van Normandië, in Engeland (én op de Kanaaleilanden) terecht, toen deze in 1066 in de Slag bij Hastings Engeland veroverde op de Angelsaksen.
Als zodanig komen de leeuwen nog steeds voor op de Britse Koninklijke Standaard.

Links: Koninklijke Standaard van het Verenigd Koninkrijk – Schotland heeft een eigen versie met één keer de drie leeuwen en twee keer de zogenaamde Schotse Lion Rampant (de rode leeuw op het gele veld) / Rechts: Vlag van Normandië

En ook wapen en vlag van Normandië tonen de leeuwen nog steeds (maar dan twee stuks, hoewel sommige Normandiërs liever een versie met drie leeuwen voeren, net als de afgeschoten leeuwenvlag van Jersey dus).

Compromis

Uiteindelijk werd er een compromis bereikt door het wapen van Jersey toe te voegen aan de witte vlag met andreaskruis.
Aan het wapen werd een heraldische kroon toegevoegd van het Huis van Plantegenet (het Koninklijk Huis dat tussen 1154 en 1485 in Engeland regeerde).

Afbeelding van een heraldische Plantagenet-kroon (publiek domein)

Oekraïne – Три роки і шістнадцять тижнів війни / Drie jaar en zestien weken oorlog

Drie vlaggen vandaag. Vlag 1:

Opnieuw massale Russische luchtaanvallen

Na de succesvol uitgevoerde Operatie Spinnenweb, waarbij Oekraïne erin slaagde op vier verschillende Russische bases strategische bommenwerpers te elimineren en te beschadigen, lag het voor de hand dat Rusland terug zou slaan en dat gebeurde dan ook deze week.

Eén van de door het Oekraïense ministerie van Defensie verspreide foto’s van de Olenya luchtmachtbasis in Moermansk met twee verwoeste vliegtuigen

Overigens waren de Russische luchtaanvallen vóór Operatie Spinnenweb al sterk opgevoerd en wat dat betreft was het een continuering van de Russische strategie Oekraïeners het gevoel te geven dat ze nergens veilig zijn.

Rookwolken na een inslag in hoofdstad Kiev in de nacht van donderdag op vrijdag (screenshot)

Afgelopen vrijdag was er een grote raket- en drone-aanval op Kiev, Tsjernihiv en de noordwestelijke steden Loetsk en Ternopil.
Bij deze aanvallen vielen zes doden en tachtig gewonden.

Na een voltreffer in een flatgebouw in Charkov brak er een fikse brand uit

In de nacht van vrijdag op zaterdag was het opnieuw raak en werden er weer burgerdoelen aangevallen, waarbij Charkov het belangrijkste doel was, met vier doden en bijna zestig gewonden.

Oekraïense luchtafweer tijdens de grote Russische aanval op Kiev (screenshot)

In de nacht van maandag op dinsdag was Kiev opnieuw ‘aan de beurt’ in één van de grootste luchtaanvallen sinds het begin van de oorlog, volgens de Oekraïense autoriteiten.
Van de tien stadsdistricten werden er zeven geraakt, waarbij vier gewonden vielen en grote schade werd aangericht

De brandweer had zijn handen vol aan het blussen van de vele branden in Kiev (screenshot)

Havenstad Odessa werd dezelfde nacht ook onder vuur genomen, twee mensen lieten het leven en dertien raakten er gewond toen een kraamafdeling werd geraakt.

Puinruimen op de door een Russische raket geraakte kraamafdeling in Odessa (screenshot)

Naast Kiev en Odessa waren er ook aanvallen in de oblasten Dnjepropetrovsk en Tsjernihiv.

Een felle uitslaande brand na een drone-inslag in een flatgebouw in Charkov (screenshot)

En ook de nacht daarop (dinsdag op woensdag) gingen de aanvallen door. Opnieuw was Charkov het doelwit. Van de 85 drones werden er 40 door de Oekraïense luchtafweer neergehaald, maar 17 van die 40 bereikten hun doel: gewone woonwijken.
Bij de aanval vielen er twee doden en 54 gewonden.

Brandweerlieden in de weer bij een grote brand in Charkov (screenshot)

Gevangenenruil en repatriëring gesneuvelde soldaten

Hoewel de gesprekken tussen Oekraïne en Rusland in Istanboel, Turkije stroef verlopen, kwamen de twee partijen wel tot overeenstemming over het opnieuw uitruilen van krijgsgevangenen en het repatriëren van gesneuvelde soldaten.

President Zelensky zei dat de uitwisseling de komende dagen “in verschillende fasen” zou plaatsvinden.
Via Telegram liet hij weten: “Het proces is vrij ingewikkeld, er zijn veel gevoelige details, de onderhandelingen gaan vrijwel dagelijks door.”

Eerder deze week door Oekraïne vrijgelaten Russische krijgsgevangenen bij het begin van hun reis terug naar Rusland, via Belarus (Wit-Rusland) (screenshot)

Het Russische ministerie van Defensie meldde dat “de eerste groep Russische militairen onder de 25 jaar was teruggekeerd uit het gebied dat onder controle staat van het regime in Kiev” en dat een “vergelijkbaar aantal” naar Oekraïne was teruggekeerd. Geen van beide partijen noemde een exact aantal uitgewisselden.
Net als bij eerdere uitwisselingen meldde Moskou dat de gerepatrieerde Russische soldaten psychologische en medische hulp ontvangen in Belarus (Wit-Rusland).

Screenshot van door Rusland verspreide beelden van koeltrucks met lijkzakken, met de lichamen van omgekomen Oekraïense militairen

Ambtenaren in Kiev meldden dat sommige van de Oekraïense gevangenen die maandag terugkeerden, sinds het begin van de oorlog in Russische gevangenschap zaten.

Oekraïense aanval op kruitfabriek en -opslagplaatsen

Volgens de Oekraïense Generale Staf hebben manschappen van de Oekraïense Onbemande Systeemtroepen in samenwerking met andere eenheden van de defensiemacht in de nacht van dinsdag op woensdag een aanval uitgevoerd op verschillende belangrijke militaire locaties in Rusland, waaronder de kruitfabriek in de stad Tambov, waar brand uitbrak.

Een door de Generale Staf van Oekraïne vrijgegeven foto, die moeilijk te verifiëren valt, maar het zou beeld zijn van een grote rookpluim boven de kruitfabriek van Tambov, in de gelijknamige oblast

Hier staat een van de belangrijkste militair-industriële faciliteiten van Rusland die betrokken is bij de oorlog tegen Oekraïne.
De fabriek produceert buskruit voor diverse soorten handvuurwapens, artillerie en raketsystemen, evenals colloxyline, dat wordt gebruikt bij de productie van diverse explosieven.

Beeld vanuit Tambov na de voltreffers(s) op de kruitfabriek (screenshot)

Daarnaast werden explosies geregistreerd in de buurt van een munitiedepot van de Russische 106e Luchtlandingsdivisie in de oblast Koersk en in een magazijn op de luchtmachtbasis Buturlinovka in de oblast Voronezj.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)