Sint Eustatius – Statia Day / Statia-dag (1776)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

De 16e november is Statia Day op Sint Eustatius (Caribisch Nederland). Statia is de naam die de bewoners over het algemeen gebruiken voor hun eiland. Deze datum herinnert aan een belangrijke historische gebeurtenis in 1776 en is een officiële feestdag.

Statia Day vlaggen.jpg
De vlaggen van de Verenigde Staten, Nederland en Sint Eustatius op Statia Day (fotograaf onbekend)

Het eiland, wat in die tijd al een Nederlandse kolonie was, werd plotseling even wereldnieuws op de 16e november 1776.
De kersverse republiek van de Verenigde Staten van Amerika, had op de 4e juli van dat jaar zichzelf onafhankelijk verklaard. Als gevolg daarvan was het in oorlog geraakt met de Britse kolonisator.
Nederland, in die tijd zelf ook een republiek onder de naam Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, was Engeland’s grote handelsconcurrent en was op de hand van de Amerikaanse vrijheidsstrijders, Er vonden dan ook wapenleveranties plaats, o.a. via Sint Eustatius.

Kaart van SInt Eustatius (Hans Erren – publiek domein)

Op 16 november 1776 kwam het Amerikaanse marineschip de USS Andrew Doria Gallows Bay binnengezeild. Het voerde de nieuwe vlag van de onafhankelijke republiek, de Grand Union Flag, een vlag waarop de toenmalige versie van de Britse Union Flag of Union Jack nog in het kanton voorkwam. (Het volgende jaar, op 14 juni 1777, zou de eerste versie van de Stars and Stripes zijn intrede doen).

sint eustatius 01
Links: De Grand Union Flag (1775-1777) / Rechts: De eerste versie van de Stars and Stripes (1777-1795)

Met het binnenlopen van de baai vuurde de Andrew Doria 13 saluutschoten af. Gouverneur Johannes de Graaf gaf vervolgens opdracht de groet te beantwoorden, waarop er vanaf Fort Oranje 11 saluutschoten werden afgevuurd.

sint eustatius 02
Links: de SS Andrew Doria vuurt saluutschoten af voor  de kust van Sint Eustatius op 16 november 1776, schilderij door Phillips Melville, U.S. Navy Art Collection / Rechts: Gouverneur Johannes de Graaf (1729-1813), door een onbekende schilder, New Hampshire Statehouse

Het lijkt wellicht niet heel bijzonder, maar dat was het toen wel! Het was de eerste keer dat een buitenlandse mogendheid de vlag van de Verenigde Staten eerde met een saluut.
De Amerikanen beschouwden dit als een officiële erkenning van hun onafhankelijkheid.

Fort Oranje.jpg
Sint Eustatius, Fort Oranje (© caribbeanbluebookcom)

Het gevolg liet zich raden: toen de Engelsen dit nieuws vernamen waren ze op z’n zachtst gezegd ‘not amused’.
Het leidde uiteindelijk tot de Vierde Engelse Oorlog (The Fourth Anglo-Dutch War), die van 1780 tot 1784 duurde. De Nederlandse Republiek was toen al over zijn glorietijd heen en de Engelsen zegevierden dan ook. De oorlog was op de Slag bij de Doggersbank na (onbeslist) één grote strafexpeditie, waarbij veel Nederlandse bezittingen in Engelse handen vielen en ook de belangrijke zeeroute naar de Oostzee voor de Nederlanders gesloten was.

Het VOC-monopolie van de specerijhandel vanuit de Molukken legde het loodje, Engeland kreeg een vrije doorvaart op deze route. De economische schade voor de Republiek was enorm.
Ook in de West lieten de Britten zich gelden, uiteraard had men ook zijn oog op Sint Eustatius laten vallen, symbolisch niet onbelangrijk.
In februari 1781 werd het eiland door een grote vloot onder bevel van admiraal George Rodney veroverd, waarbij het eiland geplunderd werd. Sint Eustatius’ economie stortte als een kaartenhuis in elkaar.
In de jaren erna wisselden Engelse en Franse bezetters elkaar af. Na de val van Napoleon in 1815 kwamen de Nederlandse Caribische gebieden weer terug in handen van het toen nieuw gevormde Koninkrijk der Nederlanden.

sint eustatius 03
Links: Plaquette ter nagedachtenis aan de First Salute, aangeboden door president Franklin Delano Roosevelt (1882-1945) in 1939 / Rechts: “The First Salute” van historica Barbara Tuchman (1912-1989) uit 1988, uitgave van Alfred A. Knopf

Even terug naar de 16e november. Bij zijn bezoek aan Sint Eustatius in 1939, bood de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt een herinneringsplaquette aan, waarop de tekst: “Here the sovereignty of the United States of America was first formally acknowledged to a national vessel by a foreign official”.
Historica Barbara Tuchman publiceerde in 1988 een boek over de historische gebeurtenis, getiteld “The first salute”.

De vlag

Vlag Sint Eustatius
Vlag van Sint Eustatius (2004-heden)

Van 19 november 1959 tot 16 november 2004 werd op Sint Eustatius de vlag van de Nederlandse Antillen gebruikt. Deze vlag was voor alle zes de eilanden van de Antillen gelijk. De zes sterren op de blauwe baan stonden voor het aantal eilanden. Toen Aruba in 1986 zijn status aparte kreeg en daarmee zijn eigen vlag, verdween er één ster van de vlag van de Antillen.

Vlaggen Antillen
De twee versies van de vlag van de Nederlandse Antillen, links van 1959-1986, rechts van 1986-2010

Op 10 oktober 2010 werden de Nederlandse Antillen ontbonden, waarbij Curaçao en Sint Maarten het voorbeeld van Aruba volgden. De overige drie eilanden, Bonaire, Saba en Sint Eustatius werden speciale, overzeese gemeenten van Nederland. Sint Eustatius had toen dus al zes jaar een eigen vlag.

Zuwena Suares, ontwerpster van de vlag van Sint Eustatius (foto: Facebook)

Hoewel de vlag werd aangenomen op 29 juli 2004, werd er gewacht tot 16 november 2004 om de vlag voor het eerst officieel te hijsen. Die dag is Statia Day op Sint Eustatius, een officiële feestdag.  De ontwerpster van de vlag is Zuwena Suares. De officiële omschrijving van de vlag luidt:

De vlag is rechthoekig en heeft de kleuren blauw, rood, wit,en goud/geel. De verhouding van de breedte tot de lengte van de vlag is 2:3. De bovenste helft van de vlag is verdeeld in twee gelijkvormige blauwe driehoeken. De lagere helft van de vlag is verdeeld in twee gelijkvormige blauwe driehoeken. In het toppunt van het centrale diamant-vormige witte vlak is een gouden ster, in het midden een groen silhouet van het eiland.

Het silhouet van het eiland in het midden van de vlag toont prominent de 601 m hoge, slapende stratovulkaan The Quill (een verengelsing van het Nederlandse De Kuil). De laatste uitbarsting van deze vulkaan is waarschijnlijk ergens tussen de jaren 100 en 400 geweest.

Sint Eustatius
Sint Eustatius, met rechts The Quill (© kitlv.nl)

Oekraïne – Один рік і тридцять вісім тижнів війни / Een jaar en achtendertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

‘Intrek-incident

Russische staatsmedia publiceerden maandag berichten over een terugtrekking van troepen uit posities aan de linkeroever van de rivier de Dnjepr en trokken deze daarna snel weer in.
De rapporten citeerden het Russische ministerie van Defensie, waarin werd aangekondigd dat troepen werden overgebracht naar “gunstiger posities” aan de door Rusland bezette linker- of oostelijke kant van de rivier.
De rivier blijft de Oekraïense en Russische strijdkrachten grotendeels scheiden.
Na de snelle intrekking van het berichte gaf het Russische ministerie van Defensie Oekraïne de schuld van het ‘valse rapport’.

Kaart met de loop van rivier de Dnjepr, het laatste zuidwestelijk stromende deel vormt tevens de frontlijn (© Dim Grits / publiek domein)

De berichten waren verwoord in eenzelfde stijl als die welke werd gebruikt in eerdere aankondigingen van Russische terugtrekkingen.
In de nu ingetrokken rapporten zeggen staatspersbureaus Tass en RIA-Novosti dat Rusland troepen heeft geherpositioneerd naar posities ten oosten van de rivier de Dnjepr, om een deel van zijn troepen vrij te maken, zodat die gebruikt kunnen worden voor offensieve operaties in andere gebieden.
Het Kremlin weigerde commentaar te geven op het ‘intrek-incident’ en zei dat het een zaak voor het leger was.
Als het bericht echter wél klopt dan komt het bijna precies een jaar nadat het Russische leger z’n troepen terugtrok van de rechteroever, inclusief uit de stad Cherson.

De Dnjepr bij Cherson (© Steschke / publiek domein)

Oekraïense strijdkrachten hebben de afgelopen weken de aanvallen op Russische troepen in de Dnjepr-regio opgevoerd, een belangrijk doel van het tegenoffensief, dat tot doel heeft dwars door Russisch bezet gebied te trekken en een landcorridor naar het door Moskou in 2014 illegaal geannexeerde Krim-schiereiland af te snijden.

Afgelopen vrijdag beweerde Rusland een Oekraïense poging te hebben afgeslagen om een ​​bruggenhoofd te vestigen (een landingspositie op een strand) dat gebruikt had kunnen worden om zware bepantsering in de strijd te brengen en die een aanzienlijke vooruitgang voor Oekraïne zou hebben betekend.
Toch meldde de Amerikaanse militaire denktank het Institute for the Study of War (ISW) vorige week dat Russische pogingen om Oekraïense troepen van de oostelijke oever te weren niet succesvol waren.
Het had de Oekraïense strijdkrachten er niet van kunnen weerhouden extra personeel en materieel over te brengen naar posities op de oostelijke oever van de Dnjepr.

De Oekraïense stafchef Andriy Yermak (1971) (screenshot)

Een update van gisteren van de Oekraïense stafchef Andriy Yermak bevestigde het bericht. van ISW: Oekraïense troepen hebben voet aan de grond gekregen op de oostelijke (linker)oever van de rivier de Dnjepr.
Rusland heeft toegegeven dat sommige Oekraïense strijdkrachten posities in ‘een dorp’ bij de linkeroever hebben opgezet, maar beweert dat deze binnenkort zullen worden ‘weggevaagd’.
Het zou gaan om het dorp Krynky, twee kilometer bij de rivier vandaan.

Locatie van het dorp Krynky (bij de blauwe punt) bij de Dnjepr (© OpenStreetMap)

Yermak liet verder weten: “Stap voor stap demilitariseren de Oekraïense strijdkrachten de Krim. We hebben 70% van de afstand afgelegd”.
Hij deed een beroep op de westerse landen om meer wapens aan Kiev te leveren, om de door Rusland ingezette Iraanse drones en Noord-Koreaanse artillerie het hoofd te kunnen bieden.

Russische TikTok-ster stort in na oproep voor dienstplicht

Een Russische TikTok-ster is ingestort op een podium nadat hij een oproep kreeg om zich bij het leger aan te sluiten.
Xolidayboy, echte naam Ivan Minajev, kreeg maandag de papieren overhandigd op een Zuid-Russische luchthaven.
Kort daarna verloor hij het bewustzijn tijdens een optreden in de zuidelijke stad Stavropol.
Hij werd hierna naar het ziekenhuis gebracht, maar zou naar verluidt niet in een ernstige toestand verkeren.

Ivan Minajev, alias Xolidayboy (2000) (screenshot)

Minajev werd geboren in de havenstad Sebastopol op de Krim, die in 2014 door Rusland werd bezet. Hij zou in 2020 naar Moskou zijn verhuisd.
Xolidayboy staat bekend om zijn publieke imago, waaronder het dragen van make-up en het lakken van zijn nagels wat ongebruikelijk is voor mannen in Rusland.

Ekaterina Mizulina (1984) (© Чен Е.О. / publiek domein)

In de dagen voorafgaand aan de dienst-oproep, maakte Ekaterina Mizulina, het hoofd van de Safe Internet League, publiekelijk bezwaar tegen ‘pro-Oekraïense’ video’s die door Minajev op sociale media waren geplaatst.
In de clips noemde Xolidayboy zichzelf Oekraïener en zei hij dat de Russische annexatie het leven op de Krim niet had verbeterd.
Het management van Xolidayboy beschuldigt Mizulina ervan zijn zaak te gebruiken ten behoeve van haar eigen profiel.

Danila Milokhin (2001) (screenshot)

Mizulina heeft diverse andere Russische beroemdheden en bloggers die beschuldigd werden van anti-oorlogsopvattingen bekritiseerd en bedreigd.
Ze had eerder opgeroepen tot de dienstplicht van een andere TikTokker, Danila Milokhin, vanwege zogenaamde ‘Russofobe uitspraken’, waardoor hij naar verluidt het land moest ontvluchten.
In de nasleep van de Russische invasie van Oekraïne in 2022 vroeg de Safe Internet League aan Roskomnadzor (de Russische mediawaakhond), om verschillende Wikipedia-pagina’s te blokkeren, waaronder ‘Oorlogsmisdaden tijdens de Russische invasie van Oekraïne’ en ‘Het bloedbad van Bucha’ op basis van niet-gespecificeerde valse informatie.

Duitse president spreekt zich uit

De Duitse president Frank-Walter Steinmeier sprak duidelijke taal op de Duits-Oekraïense gemeentelijke partnerschaps-conferentie in Leipzig.
Hij zei dat zijn land de oorlog in Oekraïne niet zal vergeten, hoezeer president Poetin dat ook hoopt.

De Duitse bondspresident Frank-Walter Steinmeier (1956), met achter hem de Duitse presidentiële vlag (screenshot)

“Oekraïne heeft onze steun nu nog meer nodig, nu er ook oorlog is in het Midden-Oosten, en de oorlog in Oekraïne niet langer de aandacht krijgt die het zo hard nodig heeft. Poetin rekent erop dat de wereld Oekraïne zal vergeten”
Maar daar hoeft de Russische leider dus niet op te rekenen, aldus Steinmeier: “Wij zullen de illegale en agressieve oorlog van Rusland niet accepteren”,
Hij voegde eraan toe dat niet alleen Oekraïne wordt bedreigd door het Russische regime, maar dat ook de buurlanden van Oekraïne gevaar lopen.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)