Tagarchief: Rusland

Oekraïne – Один рік і один тиждень війни / Een jaar en één week oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Vanaf deze week gaat de oorlog zijn tweede jaar in.

Bachmoet

De situatie in de door de Russen al zes maanden lang belegerde stad Bachmoet wordt er niet beter op. De stad, die aan drie kanten door het Russische leger wordt omsingeld, ligt in de oostelijke Donbas-regio, waarvan het grootse gedeelte in Russische handen is.

Kaart van het oorlogsfront in Oost-Oekraïne in de laatste week van februari, Bachmoet (Bakhmut) ligt ongeveer in het midden van deze kaart (© Institute for the Study of War)

Tijdens zijn videotoespraak van afgelopen maandag erkende president Zelensky dat het steeds moeilijker wordt het Russische offensief tegen te houden.

Recente luchtopname van het zwaar bevochten Bachmoet (screenshot)

Kolonel-generaal Oleksandr Syrskyi, bevelhebber van de landmacht, omschreef de situatie als “extreem gespannen”.
Naast de reguliere Russische troepen wordt in de strijd om Bachmoet ook het De Wagnergroep, het pro-Russische huurlingenleger, ingezet.

De straten van Bachmoet liggen bezaaid met puin (screenshot)

Marioepol

Vorig jaar mei veroverde het Russische leger na maandenlange pogingen de havenstad Marioepol. Aangezien de zwaar getroffen stad inmiddels 80 km van het front ligt, was het er de laatste maanden weer rustig en is Rusland bezig verwoeste flats te slopen. Tevens is er met de werderopbouw begonnen, voor de Russen een prestigezaak.
Van de ruim 400.000 inwoners van vóór de oorlog is nog ongeveer een kwart over, het merendeel is gevlucht.
Ook zijn er nieuwe, pro-Russische inwoners naar de stad toe verhuisd.

Verwoeste flat in Marioepol (screenshot)

Aan die rust lijkt inmiddels een einde gekomen: sinds vorige week worden er stelselmatig Russische doelen in de stad bestookt, zo liet het in het ballingschap verkerende Oekraïense stadsbestuur weten.
Zo zouden munitie- en brandstofdepots, gevechtsvoertuigen en de luchthaven zijn aangevallen en zouden er zeker vijftig Russen zijn “uitgeschakeld”.
Rusland heeft de aanvallen tot nu toe niet bevestigd, alleen dat er twee Oekraïense drones uitgeschakeld werden.
Hoewel noch de Oekraïense, noch de Russische lezingen onafhankelijk geverifieerd lijken te kunnen worden, is er wel degelijk iets gaande: inwoners van Marioepol maken inderdaad melding van explosies die de grond doen trillen.

Nieuwe gebouwen schieten uit de grond in Marioepol (screenshot)

Omdat de stad ver van het front ligt, lijkt het erop dat er langeafstandsdrones worden gebruikt. De Amerikanse HIMARS-raketten die Oekraïne ook in z’n arsenaal heeft, kunnen Marioepol niet bereiken. En voor zover bekend is het door de Amerikanen toegezegde GLSDB-raketsysteem nog niet geleverd. Deze Ground Launched Small Diameter Bomb kan doelen op 150 km afstand bereiken en is nauwkeurig tot op een meter.
Hoogstwaarschijnlijk wordt er samengewerkt met inwoners van Marioepol, die de locaties van doelen doorgeven aan de Oekraïense strijdkrachten.

Een beschadigde flat in Marioepol wordt gesloopt (screenshot)

Aangezien Marioepol strategisch is gelegen, op het knooppunt van af- en aanvoerroutes tussen de Donbas en de Krim, zullen de aanvallen Rusland zeer onwelgevallig zijn. Wordt -ongetwijfeld- vervolgd.

Nieuwe door Rusland gebouwde flats in Marioepol (screenshot)


Bezoek Janet Yellen

Zoals inmiddels gebruikelijk bij de komst van hoge gasten, was het bezoek aan Kiev door Janet Yellen, de Amerikaanse minister van Financiën, niet van tevoren aangekondigd.
Afgelopen maandag bezocht ze de Oekraïense hoofdstad voor besprekingen met president Zelensky en zijn staf.
Ze kon melden dat de Verenigde Staten met 1,25 miljard dollar over de brug komt voor economische hulp.

Janet Yellen, de Amerikaanse minister van Financiën schoof aan voor besprekingen met president Zelensky en zijn staf (screenshot)

Ze liet tevens weten dat het voor Rusland steeds moeilijker werd om vernietigde militaire voertuigen en apparatuur te vervangen of aan te vullen. Gelijk er achteraan waarschuwde ze China dat eventuele wapenleveranties aan Rusland “verregaande consequenties” zullen hebben.

Janet Yellen (1946), de Amerikaanse minister van Financiën, vlak voor ze een bos rode rozen bij de Herinneringsmuur neerlegt (screenshot)

Zoals vele buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders vóór haar, bracht minister Yellen ook een bezoek aan de Herinneringsmuur voor de Oekraïense Gevallenen in de Russisch-Oekraïense Oorlog (Стіну пам’яті полеглих захисників України в російсько-українській війні ), die al sinds 2015 bestond, maar die nu, sinds het uitbreken van de oorlog met Rusland, meer dan ooit een plek is geworden waar de doden herdacht worden.
De duizenden foto’s met korte biografieën beslaan een zijwand van het Sint-Michielsklooster.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Estland – Eesti Vabariigi Astapäev / Onafhankelijkheidsdag (1918)

24 februari is de nationale feestdag van Estland. Herdacht wordt dat het land op die datum in 1918 een onafhankelijke republiek werd. Tot die tijd was Estland een onderdeel van het Russische keizerrijk. Met de instorting daarvan, na de Russische Revolutie eind 1917, was de weg vrij voor een eigen koers.

Kaart van Estland (© freeworldmaps.net)

Hoewel het zogenaamde Manifest van alle volkeren, waarin de onafhankelijkheid werd uitgeroepen één dag eerder, op 23 februari al een feit was (in de havenstad Pärnu), werd het pas één dag later officieel, na publicatie in de hoofdstad Tallinn.
Op 2 februari 1920 werd tussen Estland en Rusland het Tartu Vredesakkoord gesloten, waarmee de status van Estland als onafhankelijk land definitief een feit werd.

estland ondertekening
Ondertekening van het Tartu Vredesakkord op 2 februari 1920. Links de Estse vertegenwoordiger Jaan Poska, rechts die uit Sovjet-Rusland, Adolf Joffe (© Eesti Ajaloomuuseum)

De geschiedenis is bekend: vanaf de Tweede Wereldoorlog werden de Baltische staten, waaronder Estland, wederom bezet en het einde van die oorlog bracht daarin geen verandering. Op 8 mei 1990, met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, werd de onafhankelijkheid opnieuw uitgeroepen.

Onafhankelijkheidsdag wordt normaliter gevierd met vuurwerk, concerten, parades en feesten, deels op de 23e, deels op de 24e februari. Een officiële parade met receptie, waarbij de president decoraties uitdeelt en een toespraak houdt, wordt ieder jaar in een andere stad georganiseerd.

De vlag

Vlag van Estland

De vlag is een horizontale driekleur in blauw, zwart en wit. De kleuren vinden hun ietwat ongewone oorsprong in de studentenvereniging Vironia in de universiteitsstad Tartu. Deze vereniging, opgericht in 1881, wilde zich onderscheiden door een vlag. Dat werd de vlag die we tegenwoordig als de nationale Estse vlag kennen.

De allereerste vlag van Estland is bewaard gebleven en is te zien in het Nationale Museum van Estland, goed zichtbaar is dat het blauw oorspronkelijk lichter was, de pantonekleur was toen 289C, nu is dat 285C (foto: Märt Kose / publiek domein)

Bronnen spreken elkaar tegen over wanneer de vlag voor het eerst te zien dan wel uitgestoken werd, óf op 17 óf op 29 september 1881.

Wapen van de studentenvereniging Vironia (1925-heden)

Dan circuleert er ook nog een datum van 4 juni 1884 en dat is de dag die de Estse regering aanhoudt voor de Vlagdag. In deze versie zou de vlag gemaakt zijn in Tartu, door een ploeg naaisters onder leiding van Paula Hermann, de vrouw van dr. Karl August Hermann, een erelid van de studentenvereniging. Deze was voor het eerst te zien tijdens een kerkdienst in Otepää; tijdens deze dienst zou de vlag gezegend zijn.

estland portretten
Links: Karl August Hermann (1885-1909) / Midden: Paula Hermann, uit de groepsfoto rechts ‘gelicht’ / Rechts: Paula Hermann met de groep naaisters die de eerste vlag van Estland naaiden (© tartu.postimees.ee)

De gebruikte kleuren werden uitgelegd als blauw voor de hemel, zwart voor het land en wit voor de sneeuw. Toen deze vlag in 1896 tijdens een zangfestijn werd gebruikt als demonstratie tegen de Russische overheersers, werd hij prompt verboden. Daarmee bereikte de vlag onmiddellijk de status van nationaal symbool.

De Estse vlag op 1 november 1905 tijdens een demonstratie in Tartu (publiek domein)

Vanaf 1918 tot 1940 was het de nationale vlag van Estland. Daarna werd de vlag opnieuw verboden. Vanaf 1990 is hij in ere hersteld. Kennelijk vond men de verklaring van de kleuren door de studenten in 1881 iets te makkelijk, want allerlei symboolwaardes zijn er inmiddels aan toegevoegd.

De vlag van Estland in de vorm van een natuurlijk landschap, een werk van Valmar Valdmann uit 2009 (publiek domein)

Het blauw staat dan voor geloof, trouw en toewijding. Ook worden lucht, zee en meren genoemd. Het zwart zou symbool zijn voor het ‘zwarte’ verleden van Estland, in de zin van het vele lijden van de Esten onder vreemde overheersers. Het wit wordt uitgelegd als het streven naar verlichting en deugd, maar ook als de kleur van de bast van de berk en door de middernachtzon beschenen nachten.

Vlag van de president

Presidentiële vlag van Estland

De vlag van de president, vastgesteld in 1993 heeft de ‘grote’ versie van het nationale wapen midden op de vlag.

President Alar Karis (1958) met de presidentiële vlag van Estland (foto: Liis Treimann)

Het wapen bestaat in een ‘grote’ en ‘kleine’ vorm. De eerste versie heeft rond het schild twee gekruiste gouden eikentakken, de tweede bestaat alleen uit het schild.
Op het gouden schild zien we drie zogenaamde ‘gaande leeuwen’ in blauw, rood ‘genageld en getongd’.

V.l.n.r.: Wapen van Denemarken / Groot wapen van Estland / Klein wapen van Estland

De drie leeuwen zijn afkomstig van het wapen van de Deense Koning Waldemar II, die in 1219 het noorden van Estland veroverde, waarna de leeuwen als wapen voor Reval gebruikt werden, toen de belangrijkste stad van deze Deense ‘kolonie’, tegenwoordig beter bekend onder de huidige naam Talinn, hoofdstad van Estland.

Kaart van het “Deense Rijk” na de overwinningen van Waldemar”, waar we rechts de Estse ‘kolonie’ zien, uit:’ Historisk Atlas” door Hildebrand Selander (Norstedt & Söner, Stockholm, 1880) (publiek domein)

De stad heeft dit wapen altijd behouden (net als Denemarken trouwens). En net als het land waar het de hoofdstad van is, heeft Talinn een ‘grote’ en een ‘kleine’ versie, maar om dingen nog wat ingewikkelder te maken: de stad heeft ook een ‘middelste’ versie!

V.l.n.r.: Groot wapen van Talinn / Middelste wapen van Talinn / Klein wapen van Talinn

De ‘grote’ en daarmee uitgebreidste versie heeft naast het gouden schild en de drie leeuwen een uitgebreide bekroning: het wordt gedekt door een zilveren helm met een gesloten vizier met rode voering en een gouden ketting rond de nek.
De helm is op zijn beurt gedekt met een gouden kroon waaruit als helmteken een gekroonde vrouwenfiguur oprijst, gekleed in het rood en met de armen voor de borst gekruist.
Verder is het wapen rijk versierd met een overdaad aan zogenaamde dekkleden in de kleuren goud en blauw.

De ‘middelste’ versie van het wapen van Talinn is in principe gelijk aan de ‘kleine’ versie van het wapen van Estland, het gouden schild met de drie blauwe leeuwen, alleen is de uitvoering iets anders.
De ‘kleine’ versie is daarentegen totaal anders, maar ook hier zien we de erfenis van Denemarken: een wit kruis op een rood veld, heden ten dage onmiddellijk herkenbaar als de Dannebrog, de Deense vlag.

Toen Denemarken zijn Estse gebied in 1346 verkocht aan de Duitse Ordestaat (Staat des Deutschen Ordens) werd het wapen van Reval/Talinn gehandhaafd en uiteindelijk symbool voor het hele gebied.
Dit bleef zo, ook toen Estland weer eens van eigenaar wisselde.

Estland onder Zweeds bestuur als het Hertogdom Estland (Swedish Estonia op de kaart), een deel van het tegenwoordige Estland was toen onderdeel van een ander gebied onder Zweeds bestuur, Lijfland (Swedish Livonia op de kaart), tegenwoordig Letland, een derde gebied onder de Zweedse Kroon was Ingermanland (Swedish Ingria op de kaart), tegenwoordig Russisch gebied (© Thomas Blomberg, gebaseerd op ‘Sveriges historia intill tjugonde seklet’ door Emil Hildebrand uit 1906)

Zo werd het onder Zweeds bestuur het Hertogdom Estland (1561-1721), onder Russisch bestuur het Gouvernement Estland (1721-1917), waarna het in 1918 onafhankelijk werd.

Kaart uit 1820 van het Gouvernement Estland, onder Russisch bestuur (uit ‘Geografische atlas van het Russische rijk, het Koninkrijk Polen en het Groothertogdom Finland’ door luitenant-kolonel Vasily Petrovich Pyadyshev (1758-1835)) (publiek domein)

De enige periode waarin het wapen verboden werd, was die van de bezetting vanaf 1940 door de Sovjet-Unie, maar bij de hernieuwde onafhankelijkheid in 1990, keerde het wapen terug.

Oekraïne – Один рік війни / Een jaar oorlog

Drie vlaggen vandaag. Vlag 3:

Wat heeft de Russische inval in zijn buurland Oekraïne precies één jaar geleden gebracht?
Het korte antwoord: een gigantische hoop ellende.
Het wrange is, dat deze oorlog totaal nergens op slaat, geen enkel doel dient.
De voorwendselen van de Russische president Poetin deze “militaire operatie” te beginnen (denazificatie van Oekraïne), raakte kant noch wal.
En ook het feit dat Oekraïne steeds nauwere banden met het Westen nastreefde (en nog steeds nastreeft), rechtvaardigt deze oorlog niet. Oekraïne is een soeverein en democratisch land en staat volkomen in zijn recht zijn eigen pad te kiezen.

Links: Kaart van de door Rusland bezette gebieden in maart 2022 / Rechts: Kaart van de huidige situatie één jaar later, waarbij goed te zien is dat de Russen in het noorden zijn verdreven, maar in de oostelijke Donbas-regio nog aanwezig zijn, de paarse gebieden zijn door Oekraïne terugveroverde gebieden (© Institute for the Study of War)

Slachtoffers – een cijferbrij

In dit blog is al vaker stilgestaan bij de grote aantallen slachtoffers en bij dit trieste “jubileum” is het wellicht goed dat nog eens te doen. Het probleem is echter dat genoemde aantallen doden en gewonden echt gigantisch uiteenlopen. Dat ligt niet alleen aan het feit dat niemand het precies lijkt te weten, maar cijfers kunnen ook gemanipuleerd worden om de waarheid te verhullen.
Dat is zeer zeker gaande bij de cijfers die Rusland hanteert, maar ook bij Oekraïne lijken de cijfers verre van zeker.
Andere partijen brengen ook cijfers naar buiten, zoals de Verenigde Naties, de EU, de Verenigde Staten of media zoals de BBC of The Daily Telegraph, het Britse ministerie van Defensie en onlangs kwam de Noorse opperbevelhebber Elrik Kristoffersen ook met schattingen naar buiten.

Een foto van augustus vorig jaar: de vader en een verloofde van een gesneuvelde soldaat rouwen bij zijn graf in Dnipro (foto: Emre Caylak)

Oekraïense doden en gewonden

Dus met de nodige slagen om de arm opnieuw enige cijfers. Om te beginnen met Oekraïense burgerslachtoffers: volgens de eigen regering loopt dat uiteen van 9.000 tot ruim 16.000 (dus dat is bij benadering niet erg precies), de V.N. houdt het op circa 8.000 en de eerder genoemde Noorse opperbevelhebber noemt een getal van 30.000.
Dan de Oekraïense militairen: het land zelf schat het aantal gesneuvelde manschappen op 10.000 tot 13.000.
Zowel de Noorse opperbevelhebber als de Britse krant The Daily Telegraph noemen cijfers van gesneuvelde en gewonde militairen bij elkaar opgeteld en komen tot respectievelijk ruim 100.000 en ruim 120.000.
Het Russische ministerie van Defensie houdt het op 60.000 gesneuvelden en 50.000 gewonden, bij elkaar dus 110.000 en dat komt aardig overeen met de cijfers van Kristoffersen en The Daily Telegraph.

Gesneuvelde Russische soldaat (© Ukrinform)

Russische doden en gewonden

Wat de Russische verliezen betreft: het Russische ministerie van Defensie vermeldde op 21 september 2022 dat er 5.937 militairen waren gesneuveld. Sindsdien zijn er geen nieuwe cijfers bekendgemaakt.
Oekraïne en zijn bondgenoten komen met heel andere cijfers: Oekraïne meldt 142.860 en hoewel dit cijfer verder niet gespecificeerd wordt, gaat de BBC ervan uit dat dit getal een totaal is van doden én gewonden samen.
De BBC zelf houdt het op 193.000 (43.000 doden en 150.000 gewonden), het Britse ministerie van Defensie noemt circa 40.000 tot 60.000 doden en circa 125.000 tot 150.000 gewonden.
De Verenigde Staten en de opperbevelhebber van Noorwegen vermelden cijfers van doden en gewonden bij elkaar opgeteld, respectievelijk 200.000 en 180.000.

Het duizelt, al deze cijfers, hoe precies ze nou wel of niet zijn: het zijn allemaal vaders, moeders, broers, zusters, oma’s, opa’s, ooms en tantes die nu gemist worden als ze zijn overleden of die lichamelijke en psychische klachten hebben opgelopen.
Zonder deze door president Poetin begonnen oorlog zou deze situatie niet bestaan.

Vluchtelingen

De oorlog zorgde ook voor de grootste vluchtelingenstroom sinds de Joegoslavië-crisis in de jaren ’90 van de vorige eeuw.
Op het hoogtepunt bedroeg het aantal gevluchte Oekraïeners ruim acht miljoen. Dat cijfer is inmiddels met een half miljoen vluchtelingen gedaald, doordat er ook weer mensen terugkeerden naar de relatief veilige gebieden in het westen van Oekraïne.

Elf maanden geleden: gevluchte Oekraïeners die de Poolse grens hebben bereikt stappen in een trein (screenshot)

Zo’n 90.000 Oekraïeners vluchtten naar Nederland, waarvan eenderde heeft aangegeven op termijn terug te willen naar hun vaderland. Eveneens eenderde is voornemens in Nederland te blijven, terwijl de groep ‘overigen’ het nog niet weet.

Enkele van de door Valentyna Prokopchyk geredde katten uit de Donbas (screenshot)

Huisdieren horen en hoorden uiteraard ook tot de slachtoffers. Sommigen werden door hun baasjes meegenomen op hun vlucht, maar er bleven er ook heel veel achter.
Een vrouw die zich het lot van verweesde katten in de Donbas aantrok is Valentyna Prokopchyk, die nu voor veertig katten zorgt.

Presidenten in de weer

In aanloop naar de datum van één jaar oorlog was er afgelopen maandag het verrassingsbezoek van de Amerikaans president Biden aan Kiev, wat in Oekraïne als een psychologisch ‘extreem belangrijk’ bezoek werd gezien.

Aankomst van president Biden bij het Presidentieel Paleis in Kiev, waar hij begroet wordt door zijn Oekraïense ambtsgenoot president Zelensky en zijn vrouw, First Lady Olena Zelenska (screenshot)

Biden’s bezoek duurde vijf uur, waarbij het met president Zelensky sprak over nieuwe wapenleveranties.

Een ontspannen moment tijdens de begroeting van Biden door het echtpaar Zelensky/Zelenska (screenshot)

De aandacht verschoof vervolgens naar Moskou, waar president Poetin op dinsdag zijn jaarlijkse rede tot het Russische Parlement, de Doema, hield, waarbij hij al zijn oude stokpaardjes weer bereed: de hele ‘militaire operatie’ om Oekraïne te “denazificeren” en de Donbas-rgeio te “bevrijden”, was de schuld van het Westen, terwijl Rusland er alles aan had gedaan om “dit verschrikkelijke conflict” vreedzaam te regelen.
Verder was het Westen er volgens Poetin op uit Rusland te verwoesten.

Het Doema-gebouw in Moskou (foto: Dmitry Ivanov / publiek domein)

Tevens kondigde hij aan dat Rusland het ‘New Start’-verdrag (het laatste nog bestaande nucleaire verdrag met de Verenigde Staten), opschortte.

Hierna verschoof de aandacht naar de Poolse hoofdstad Warschau, waar president Biden na zijn bezoek aan Kiev, inmiddels gearriveerd was.
Op diezelfde dinsdag gaf de Amerikaanse president een toespraak, waarbij hij de beschuldigingen aan het Westen door Poetin, die per slot van rekening ook niet echt nieuw waren, grotendeels onbesproken liet.
Wel zei hij: “Het Westen is niet van plan Rusland aan te vallen, zoals Poetin vandaag zei. Miljoenen Russische burgers die gewoon in vrede met hun buren willen leven, zijn niet de vijand.”
Hij merkte ook op dat Poetin inmiddels klinkt als een grammofoonplaat die overslaat.

Locatie van president Biden’s speech in Warschau was de tuin van het Koninklijk Kasteel, waarvan we hier de oostzijde zien (screenshot)

Ten overstaan van een grote menigte die met Poolse, Oekraïense en Amerikaanse vlaggetjes wapperden herhaalde Biden opnieuw zijn belofte dat de Verenigde Staten en zijn bondgenoten zullen blijven steunen ook al “liggen er moeilijke dagen in het verschiet.”
Tevens wees hij erop dat president Poetin het afgelopen jaar iets had meegemaakt dat hij niet verwacht had: dat Oekraïne niet zomaar onder de voet kon worden gelopen en dat de NAVO niet verdeeld was geraakt.

President Biden tijdens zijn speech in Warschau (screenshot ABC News)

Verder zei hij dat Oekraïne “nooit een overwinning” voor Rusland zal worden, “autocraten begrijpen maar één woord: nee.”
Opnieuw hield hij president Poetin persoonlijk verantwoordelijk voor de oorlog: “Hij heeft voor deze oorlog gekozen, hij zou het met één woord kunnen beëindigen. Niet Oekraïne zelf: als zij stoppen wordt dat de ondergang van hun land.”

Rutte bij Zelensky

Niet alleen president Biden bezocht Kiev, vrijdag een week geleden. bracht ook premier Rutte een bezoek aan de Oekraïense hoofdstad. Minister Schreinemacher voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking was met hem meegereisd.

Premier Rutte werd voor het presidentieel paleis begroet door president Zelensky (screenshot)

Tijdens een gezamenlijk persconferentie met president Zelensky, sprak Rutte nogmaals de onvoorwaardelijke steun van Nederland aan Oekraïne uit: “Wat er ook voor nodig is, hoelang het ook duurt: u moet dit winnen.”
President Zelensky benadrukte dat er “geen taboe” mag rusten op wapenleveranties aan Oekraïne, “omdat die onze soevereiniteit ondersteunen en beschermen.”

Het front

Leek het drie weken geleden nog slechts een kwestie van tijd voordat Vuhledar, een industriestadje ten zuidwesten van Donetsk, in Russische handen zou vallen, nu is het een hoofdpijndossier voor de Russen geworden.
Hoewel Rusland drie weken geleden claimde Vuhledar al in handen te hebben, werd dat door Oekraïne ontkend.

Locatie van Vuhledar ten zuidwesten van Donetsk, wat in het door Rusland bezette (groene) gebied ligt (publiek domein)

De afgelopen week werd langzaamaan duidelijk dat de Russen zich zwaar misrekend hadden: het lijkt er nu op dat twee brigades (die normaliter uit circa 5.000 man bestaan) zijn gedecimeerd.
Berichten hierover komen van diverse bronnen: Oekraïense en Westerse woordvoerders, gevangengenomen Russische soldaten, Russische militaire bloggers en video- en satellietbeelden.

In Vuhledar zelf is bijna geen gebouw zonder schade meer te vinden, de meesten van de voorheen 14.000 inwoners zijn gevlucht (foto: Oleksandr Babenko / Gwara Media)

De slag om Vuhledar werd gezien als een openingszet voor een groot offensief in aanloop naar één jaar oorlog: er dienden successen behaald te worden, waarbij de complete verovering van de door Rusland geannexeerde Donbas-regio’s ongetwijfeld hoog op het verlanglijstje stond.
Voor zover nu bekend, zou de 155ste elite marine-infanterie-brigade, inclusief de commandostructuur, geheel zijn weggevaagd bij Vuhledar en Mariinka. De overlevenden zijn gevangengenomen.
Een totaal van 130 Russische gevechtsvoertuigen zou niet meer operationeel zijn, waaronder 36 tank-eenheden.

Omgekomen Russische soldaten bij Vuhledar (screenshot)

De afgelopen weken zijn duizenden nieuwe rekruten zonder enige gevechtservaring naar het front gestuurd.
Volgens de Britse minister van Defensie Ben Wallace, zou 97% van het Russische leger zich inmiddels in Oekraïne bevinden, maar hij leverde geen bewijs voor die claim.
Amerikaanse militaire analisten schatten dat het om 80% gaat.
Pro-Russische militaire bloggers hebben opgeroepen tot processen voor hoge militaire leiders, die volgens hen, steeds dezelfde fouten maken.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – П’ятдесят один тиждень війни / Eenenvijftig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Bachmoet

Hoewel het er vorige week op leek dat het slechts een kwestie van dagen zou zijn voordat het Russische leger het zwaarbevochten Bachmoet na zes maanden belegering zou innemen, is dat nog altijd niet gebeurd, ook al is de stad aan drie kanten omsingeld door Russen.

Oekraïense troepen proberen stand te houden in Bachmoet: hier wordt door soldaten van de 93e Gemechaniseerde Brigade een 60mm-mortier richting de Russen afgeschoten (screenshot)

Dat Rusland stukje bij beetje nader lijkt te kruipen gaat overigens ten koste van een heleboel Russische levens en materieel. Zodanig zelfs dat het verwijten regende aan het adres van de Russische minister van Defensie, Sergej Sjojgoe.
Volgens plan zijn de slecht voorbereide soldaten inmiddels vervangen door beter getrainde troepen, maar dat heeft tot nu toe nauwelijks of geen zoden aan de dijk gezet: de afgelopen week alleen al zijn tientallen Russische tanks en pantservoertuigen ten noorden van Bachmoet kapotgeschoten, waarbij meer dan 900 Russische soldaten en een generaal het leven lieten.
Dus als het Rusland uiteindelijk lukt Bachmoet te veroveren is dat wel tegen een hoge prijs.

Verwoeste Russische tank bij Bachmoet (screenshot CHN News)

Verliezen

Dat brengt ons bij verliezen: de betrouwbare Nederlandse open-source website Oryx kwam met een aantal cijfers.
Rusland zou sinds het begin van de oorlog minstens 1.731 tanks hebben verloren. Dat aantal valt uiteen in 1.012 vernietigde tanks, 80 beschadigde, 75 achtergelaten en 546 door Oekraïne buitgemaakt.
Uiteraard lijdt ook Oekraïne verliezen. Oryx schat dat het een derde is ten opzichte van Rusland.

Stryker

Hoewel de Westerse tanks Oekraïne nog niet bereikt hebben, is dat wel het geval met de Stryker gevechtsvoertuigen. Ze waren in eerste instantie bedoeld als ondersteuning voor een Oekraïens voorjaars-offensief, maar ze kunnen ook uitstekend dienst doen als versterking voor de verdediging.

Een Stryker gevechtsvoertuig (screenshot)

President Zelensky’s trip naar Londen, Parijs en Brussel van vorige week, wordt door verschillende analisten als een diplomatiek succesvolle missie gezien.
Het Verenigd Koninkrijk overweegt serieus na zijn bezoek vliegtuigen te leveren en voor Frankrijk zijn langeafstandswapens niet langer taboe.

Nieuw Russisch offensief

Al langere tijd lijkt het een kwestie van tijd voordat Rusland een nieuw offensief begint, om minimaal de door hen illegaal geannexeerde Donbas-regio geheel in handen te krijgen. Volgens velen zou dit offensief op 24 februari moeten beginnen, wanneer de oorlog één jaar lang aan de gang is.

Oleksii Reznikov (1966), minister van Defensie van Oekraïne (screenshot)

Het is ook de overtuiging van de Oekraïense minister van Defensie, Oleksii Reznikov. Volgens de minister heeft Rusland 500.000 man gemobiliseerd voor het komende offensief.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – П’ятдесят тижнів війни / Vijftig weken oorlog

Verbeten strijd rond Bachmoet

Reeds zes maanden lang proberen Russische troepen Bachmoet te veroveren en hoewel Oekraïne er al die tijd in slaagde de stad te behouden, wordt de situatie steeds penibeler.

Kaart van het front in de Donbas, met de stad Bachmoet (Bakhmut) in het midden (© Institute for the Study of War)

Bachmoet ligt in de oblast Donetsk, in de door Rusland illegaal geclaimde Donbas-regio.
De stad is wordt inmiddels van drie kanten aangevallen, door zowel het reguliere Russische leger als door het pro-Russische huurlingenleger van de Wagner-groep.
Het lijkt slechts een kwestie van tijd voor de stad valt, op het moment van schrijven is de stad echter nog steeds in Oekraïense handen.

Leopard-1

Los van het plan om Oekraïne moderne Leopard-2 tanks te sturen is er nu ook een nieuw initiatief van Duitsland, Denemarken en Nederland om de voorganger van deze tank aan Oekraïne te leveren: de Leopard-1. Het zou dan gaan om circa 100 gereviseerde exemplaren.
De Leopard-1 werd tussen 1965 en 1987 gebouwd en was destijds ook in gebruik bij het Nederlandse leger.
Bij de meeste landen die de Leopard-1 in hun arsenaal hadden is deze inmiddels vervangen door de Leopard-2.

De Leopard-1 tank type A5 uit 1987 (publiek domein)

Volgens de drie landen zijn de oudere tanks echter nog steeds zeer bruikbaar. Het gaat om het laatst gefabriceerde type A5 uit 1987, wat dan door wapenfabrikant Rheinmetall gereviseerd en wel aan Oekraïne geleverd zou kunnen worden.
De verwachting is dat er dit jaar 20 tot 25 tanks gereed zouden kunnen zijn.

Zelensky op tournee

Gisteren is president Zelensky afgereisd naar het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, een trip die niet van tevoren was aangekondigd.

President Zelensky tijdens zijn toespraak tot het Britse Parlement in Westminster Hall (screenshot)

Hij begon in het Verenigd Koninkrijk, waar hij met premier Sunak sprak in zijn dienstwoning, Downing Street 10. Daarna sprak hij beide Huizen van het Parlement toe tijdens een buitengewone zitting in de historische Westminster Hall in het Paleis van Westminster en had tot slot een ontmoeting met Koning Charles in Buckingham Palace.

De president onderstreepte nogmaals de noodzaak voor de levering van gevechtsvliegtuigen (screenshot)

In zijn toespraak wees hij op de noodzaak van de levering van moderne vliegtuigen. Het Verenigd Koninkrijk heeft hier nog geen beslissing over genomen, maar het heeft wel plannen aangekondigd om Oekraïense militairen op te leiden tot gevechtspiloot.

President Zelensky bij zijn ontmoeting met Koning Charles (© The Royal Family)

Het was een drukke dag voor Zelensky, want hij reisde ’s avonds af naar Parijs, voor een ontmoeting met de Franse president Macron, waarbij ook de Duitse bondskanselier Scholz aanschoof.

President Macron van Frankrijk ontvangt zijn ambtgenoot Zelensky bij het Élysée Paleis in Parijs (screenshot)
Op de trappen van het presidentieel paleis wacht de Duitse bondskanselier Scholz hen op (screenshot)

Vandaag bezoekt Zelensky het Europese Parlement in Brussel.

President Zelensky vanmorgen, waar hij het Europese Parlement toesprak (screenshot)
De president tijdens zijn toespraak in Brussel (screenshot)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – Сорок дев’ять тижнів війни / Negenveertig weken oorlog

Nadat Duitsland vorige week na lang aarzelen het licht op groen zette voor de levering van Leopard-tanks (en de V.S. onmiddellijk volgde met een toezegging voor Abrams-tanks), ligt de volgende wens van Oekraïne op tafel: gevechtsvliegtuigen.

Luchtmachtwoordvoerder Kolonel Yuriy Ihnat (screenshot)

Afgelopen dinsdag liet Yuriy Ihnat, woordvoerder van de Oekraïense luchtmacht, middels nieuws-website Ukrainska Pravda, weten dat het land zo’n 200 multifunctionele gevechtsvliegtuigen (zoals de F-16) nodig heeft.
Volgens Ihnat heeft Rusland vijf à zes maal zoveel gevechtsvliegtuigen dan Oekraïne. De Russische MiG’s die Oekraïne nu gebruikt (nog van vóór de onafhankelijkheid van 1991) zijn inmiddels wel aan vervanging toe.

Een F-16 J-208-gevechtsvliegtuig (© defensie.nl)

Levering hiervan ligt echter nog gevoeliger dan de tanks. De Amerikaanse president Biden wil er vooralsnog niet aan: hij is bang dat levering de oorlog verder zou kunnen doen escaleren, zodanig dat inzet van kernwapens door het Kremlin, nadrukkelijker op tafel zou kunnen komen.
Ook het Verenigd Koninkrijk houdt vooralsnog de boot af als het om gevechtsvliegtuigen gaat.

Maar niet iedereen in de NAVO denkt er zo over: de Franse president Macron sluit een levering niet uit, maar voegde er voorzichtigheidshalve wel aan toe dat hij de oorlog niet nog verder op de spits wil drijven en een zou eventuele levering de verdediging van het Franse grondgebied niet in gevaar mogen brengen.
Ook de Poolse premier Mateusz Morawiecki sluit niets uit, maar maakte hetzelfde voorbehoud als president Macron.

Wapenpakket

Gisteren werd officieus bekend dat de V.S. Oekraïne een nieuw wapenpakket ter waarde van twee miljard dollar zou willen leveren, waarin ook GLSDB-raketten zitten.
De afkorting staat voor Ground Launched Small Diameter Bomb, het is een nieuw raketsysteem dat doelen tot 150 km afstand kan bereiken.

Een GLSDB-raket, ontwikkeld door Boeing en Saab (publiek domein)

Het reikt weliswaar minder ver dan het raketsysteem ATACMS (Army Tactical Missile System) dat Oekraïne graag zou krijgen (bereik 300 km), maar GLSDB heeft in ieder geval een dubbel zo groot bereik dan wat het land nu heeft. De prijs per stuk is $ 40.000.
De twee miljard dollar komt uit een fonds dat speciaal voor de oorlog in Oekraïne is opgericht.
Zoals gezegd: het bericht is officieus, maar de verwachting is dat er deze week nog een officiële aankondiging komt.

Raketaanvallen

De laatste Russische raketaanvallen (wellicht een reactie op de levering van tanks aan Oekraïne door het Westen) richtten de nodige schade aan: in de noordoostelijke stad Charkov, werd zondag een flatgebouw getroffen, waarbij een vrouw om het leven kwam en drie gewonden vielen. De schade aan het oudere woonblok is zo aanzienlijk, dat bewoning niet meer mogelijk is.

Brokstukken van de vierde verdieping van het flatgebouw in Charkov, waar de raket insloeg, liggen op straat in de nacht van 29 op 30 januari (screenshot)

Diezelfde zondag moest ook de zuidelijke stad Cherson het ontgelden: er vielen drie doden en zes gewonden.

Het front – Vuhledar

Hevige gevechten zijn al geruime tijd gaande rondom en in Vuhledar, een industriestadje van (voor de oorlog) ruim 14.000 inwoners, ten zuiden van Donetsk.

Het front de afgelopen week: Vuhledar ligt op de kaart midden onder, in het noorden van de oblast Zaporizja (© Institute for the Study of War)

De gevechten, raket- en drone-aanvallen zijn zo hevig dat de plaats onbewoonbaar is geworden.
Hoewel Rusland claimt Vuhledar in handen te hebben, wordt dat ontkend door Oekraïne: militair woordvoerder Sergiy Cherevaty hield van de week vol dat er nog fel wordt gevochten.

Het grotendeels verwoeste Vuhledar (© mil.in.ua)

Het lijkt erop dat Rusland koste wat het kost een groter deel van de Donbas onder controle wil krijgen. De hele regio werd vorig jaar na een nep-volksraadpleging door het Kremlin geannexeerd, hoewel men slechts tweederde van het gebied daadwerkelijk in handen heeft.

Oleksiy Danilov (1962), secretaris van de Nationale Veiligheid en Verdedigingsraad van Oekraïne (fotograaf onbekend)

Volgens Oleksiy Danilov, secretaris van de Nationale Veiligheid en Verdedigingsraad van Oekraïne, is Rusland bezig met de voorbereiding voor een nieuwe aanval op 24 februari, de datum van de invasie van vorig jaar.
Datzelfde geluid valt te horen bij de gezaghebbende Amerikaanse denktank Institute for the Study of War. Het instituut stelt vast dat de Russen bezig zijn met een serie ‘ontregelende’ aanvallen aan het front, “…om Oekraïense troepen te verspreiden en af te leiden, om zo voorwaarden te creëren voor een beslissende offensieve operatie.”

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – Сорок вісім тижнів війни / Achtenveertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Ontslagen in oorlogstijd

Was corruptie in Oekraïne al een probleem vóór de Russische inval, in oorlogstijd is dat niet verdwenen. Uiteraard lag daar gezien de situatie in het land niet langer de nadruk op, deze week kwam daar verandering in.

President Zelensky tijdens zijn toespraak (screenshot)

Gisternacht kondigde president Zelensky aan dat ambtenaren en regeringsmedewerkers niet meer voor privédoeleinden naar het buitenland mogen reizen.
Daarnaast kondigde hij een reeks ontslagen aan, namen noemde hij niet.
Maar gisteren werd duidelijk dat in ieder geval elf mensen het veld moesten ruimen.

Kyrylo Tymoshenko, plaatsvervangend hoofd van het presidentiële bureau, kondigde na de toespraak aan zijn functie neer te leggen.
Tymoshenko, die vaak in actie kwam als regeringswoordvoerder, lag al langer onder vuur. Hem werd door onderzoeksjournalisten verweten er een wel erg luxueuze levensstijl op na te houden, waaronder de aanschaf van verschillende sportauto’s, iets wat hij zelf altijd tegensprak.

Kyrylo Tymoshenko (1989), tot gisteren plaatsvervangend hoofd van het presidentiële bureau, tijdens een toespraak in juni 2022 (screenshot)

Na Tymoshenko nam de plaatsvervangend minister van Defensie, Vyacheslav Shapovalov, ontslag, naar verluidt wegens een aantal corruptiebeschuldigingen. Zo zou hij voedselvoorraden voor het leger tegen veel te hoge prijzen hebben ingekocht.

Ook opgestapt: Vyacheslav Shapovalov (1969), plaatsvervangend minister van Defensie (fotograaf onbekend)

Ook plaatsvervangend procureur-generaal Oleksiy Symonenko is uit zijn functie ontheven. Een reden werd niet gegeven, alleen dat het zijn eigen wens was.
Volgens nieuwssite Kiyv Independent zou hij echter corruptiezaken hebben verdoezeld, een andere nieuwssite, Ukrainska Pravda, meldde dat hij rond de jaarwisseling in een Mercedes van de Oekraiënse zakenman Grigory Kozlovsky, naar Spanje zou zijn gereden voor een vakantie.
Kozlovsky is mede-eigenaar van een tabaksfabriek die sigaretten voor de zwarte markt geproduceerd zou hebben, tegen hem loopt een onderzoek naar belastingontduiking.

Plaatsvervangend procureur-generaal Oleksiy Symonenko (1976) was ook onderdeel van de ontslagronde (Facebook-profielfoto)

Bij het ministerie van Ontwikkeling van Gemeenschappen en Gebieden hebben twee onderministers ontslag genomen. Het gaat om Vyacheslav Negoda en Ivan Lukerya

Links: Vyacheslav Negoda (1957) (fotograaf onbekend) / Rechts: Ivan Lukerya (1990) (fotograaf onbekend)

Verder zijn er vijf gouverneurs ontslagen, en wel van de regio’s Dnipropetrovsk, Zaporizja, Kiev, Soemy en Cherson.

Arrestatie

De opvallendste figuur die het veld moest ruimen was Vasyl Lozynsky, de plaatsvervangend minister van Infrastructuur. Afgelopen weekend werd hij in zijn kantoor gearresteerd, waarbij ook contant geld werd aangetroffen met een totale waarde van (omgerekend) 36.000 euro.
Hij wordt verdacht van het achteroverdrukken van 400.000 dollar: geld dat bedoeld was voor de aankoop van hulpgoederen.

Vasyl Lozynsky (fotograaf onbekend)

Lozynsky had o.a. de supervisie over de verdeling en/of vervanging van grote aantallen generatoren, na langdurige Russische aanvallen op infrastructuur, zoals elektriciteitscentrales.
Zijn ontmaskering was het werk van de Oekraïense anti-corruptiedienst en het Openbaar Ministerie.

De Leopard-tank

Na lang talmen heeft Duitsland de lang voor zich uitgeschoven beslissing genomen om Leopard-tanks te leveren.
Langere tijd werd er volop over gesteggeld, hoewel er al een tijdje op werd aangedrongen door o.a. de Verenigde Staten, Polen, Finland en Nederland. De tank is een geduchte tegenstander van de Russische T-90-tank.
Het lange aarzelen heeft deels met Duitslands gevoelige oorlogsverleden te maken, maar ook vreest men in Berlijn dat levering de oorlog verder zal kunnen laten escaleren.

Duitse Leopard-tanks (fotograaf onbekend)

Andere NAVO-landen die Oekraïne Leopards willen leveren zijn Polen en Litouwen.
Polen is van plan veertien tanks (wat gelijk staat aan een compagnie) te leveren. Officieel moet Duitsland als bouwer van de Leopard toestemming geven voor een exportvergunning voor doorlevering aan een ander land.

Links: Masteusz Morawiecki (1968), premier van Polen (© Kancelaria Premiera / publiek domein) / Rechts: Boris Pistorius (1960), minister van Defensie van Duitsland (foto: Wolfgang Wilde / publiek domein)

De nieuwe Duitse minister van Defensie, Boris Pistorius, heeft deze week gezegd dat Berlijn geallieerde NAVO-landen groen licht geeft voor de levering, hoewel de eigenlijke beslissing bij bondskanselier Olaf Scholz ligt.
Polen’s premier Masteusz Morawiecki zei te hopen dat de Europese Unie de levering financieel zal compenseren.
Nederland overweegt of het zijn achttien van Duitsland geleaste Leopard-tanks zal kopen en dan vervolgens aan Oekraïne te doneren.
Oekraïne zelf heeft aangegeven dat ze 300 Leopards denken nodig te hebben.
Ook Noorwegen overweegt van zijn zesendertig Leopard-tanks er vier tot acht aan Oekraïne te leveren.

De Amerikaanse M1-Abrams-tank (© tanks-encyclopedia.com)

Nu Duitsland door de bocht is, zullen de Verenigde Staten er waarschijnlijk toe overgaan om dertig M1-Abrams-tanks naar Oekraïne te sturen. Het land vond dat eerst Duitsland aan zet was en dat is nu het geval.

De Russische ambassadeur in de V.S., Anatoly Antonov, heeft de leveringen van Duitse en Amerikaanse tanks “een grove provocatie” genoemd, omdat het hier niet om afweergeschut gaat, maar om aanvalswapens.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – День Собо́рності України / Dag van de Oekraïense Eenheid (1919)

Men zou kunnen denken dat deze dag refereert aan de recente onafhankelijkheid van Oekraïne in 1991, maar dat is hier niet het geval. De dag herinnert aan de vereniging van de Oekraïense gebieden in 1919, vandaag dus 103 jaar geleden.

Wat nu Oekraïne is, was voor 1919 verdeeld in een deel dat bij het Russische Keizerrijk hoorde en de andere helft was onderdeel van het Keizerrijk Oostenrijk-Hongarije.
Met de volksrevoluties in die tijd hielden beide keizerrijken op te bestaan.

Het deel dat voorheen onderdeel was van Oostenrijk-Hongarije werd de West-Oekraïense Nationale Republiek (1918) en het voormalige Russische deel werd de Oekraïense Volksrepubliek (1917).

Kaart van Oekraïne in 1919 (ansichtkaart uit 1919)

Op 22 januari 1919 gingen beide republieken samen, waarbij de zogenaamde Akte van Eenwording (Акт Злуки) werd getekend. De nieuwe staat heette de Oekraïense Staat.

De Akte van Eenwording, ook bekend onder de naam Akte van Zluky (Акт Злуки) van 22 januari 1919 (© archives.gov.ua)

Het duurde allemaal niet lang: het westelijke deel werd vanaf 1919 Pools en bleef dat tot 1939, het oostelijke deel werd in 1921 ingelijfd bij de Sovjet-Unie.
Na de bezetting door Duitsland in de Tweede Wereldoorlog lijfde de Sovjet-Unie in 1944 de hele Oekraïne in.

Met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werd Oekraïne op 24 augustus 1991 opnieuw een onafhankelijke staat, nu zonder het lidwoord ‘de’ voor de naam.
Die onafhankelijke status was en is een doorn in het oog van de Russische president Poetin, die zijn leger opdracht gaf het land op 20 februari vorig jaar binnen te vallen, met het doel het te veroveren en de regering te vervangen door een marionetten-regime.
Zoals we weten is dat niet gelukt. Dat neemt niet weg dat de soevereine staat Oekraïne een oorlog werd ingesleurd die nog steeds gaande is en inmiddels onnoemelijk menselijk en dierlijk leed heeft veroorzaakt, evenals verwoestingen op grote schaal.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – Сорок сім тижнів війни / Zevenenveertig weken oorlog

Dnipro

Het nieuws uit Oekraïne werd de afgelopen week beheerst door een Russische Kh-22-raketaanval op de stad Dnipro. De raket raakte een flat van negen verdiepingen, waardoor een compleet segment werd weggeslagen.

Hulpdiensten bij de getroffen woonflat (screenshot)

Het dodental was niet onmiddellijk duidelijk, het liep de afgelopen dagen zoals te vrezen was, steeds verder op.

Het flatgebouw werd door de inslag in tweeën gesplitst (screenshot)

Er wordt nu uitgegaan van minimaal 40 doden, 34 mensen worden nog vermist, het aantal gewonden is circa 75.

De inslag eiste zeker 40 levens (screenshot)

Volgens burgemeester Borys Filatov is het onwaarschijnlijk dat er nog levenden onder het puin worden gevonden.

De keuken van het appartement van de omgekomen bokscoach Mykhailo Korenovsky, die alleen thuis was op het moment van de inslag (© Yan Dobronosov)

De Russische Kh-22-raket is een zeer onnauwkeurig wapen en Oekraïne heeft niet de middelen om dit projectiel uit de lucht te schieten, aldus de Oekraïense procureur-generaal Andriy Kostin.

Puinhopen na de inslag (screenshot)

Zoals we inmiddels gewend zijn, ontkende het Kremlin afgelopen maandag er iets mee te maken te hebben.

Een gewonde vrouw wordt gered uit haar flat (screenshot)

Tijdens zijn videotoespraak een dag daarvoor, schakelde de Oekraïense president Zelensky op een gegeven moment over op het Russisch en wendde zich daarbij rechtstreeks tot het Russische volk dat hij verweet “dat ze het zelfs nu nog niet in zich hebben om met enkele woorden deze terreur te veroordelen”.

President Volodymyr Zelensky tijdens zijn videotoespraak van zondag 15 januari (screenshot)

Hij voegde eraan toe: “Jullie lafhartige stilte, jullie pogingen om gewoon ‘af te wachten’, zullen erop uit draaien dat op een dag deze terroristen zich ook op jullie zullen richten”.

Kiev – Helikopterongeluk

Alsof dat allemaal nog niet genoeg was: in de hoofdstad Kiev stortte er gisterochtend een helikopter neer, waarbij 14 mensen omkwamen. Vooralsnog lijkt de crash een ongeluk.

Amateurbeeld van net na de helicoptercrash (screenshot)

Onder de doden was de minister van Binnenlandse Zaken, Denys Monastyrsky, net als zijn onderminister Yevhen Yenin en staatssecretaris Yurii Lubkovich.

Een deel van een rotorblad landde op de straat (screenshot)

De helikopter, die onderweg was naar Charkov, kwam neer in de oostelijke buitenwijk Brovary, vlak naast een kleuterschool, net op het moment dat veel ouders hun kinderen naar school brachten.

Locatie van de helicoptercrash in Brovary
De crashsite voor de kleuterschool (screenshot)

Naast de doden (waaronder één kind) vielen er 25 gewonden, 11 daarvan kinderen.

Nogmaals de crashsite (screenshot)

De kleuterschool zelf raakte zwaar beschadigd.

Denys Monastyrsky (1980-2023) (fotograaf onbekend)

Minister Denys Monastyrsky was een van de langst dienende adviseurs van president Zelensky.
Politiechef Ihor Klymenko zal de minister tijdelijk vervangen.

Politiechef en waarnemend minister van Binnenlandse Zaken Ihor Klymenko (1972) (© enero201)

Hoewel het dus om een ongeluk lijkt te gaan, is de algemene teneur toch dat de door de Russen opgedrongen oorlog uiteindelijk de oorzaak van de crash was.
Personen op belangrijke posities worden, als ze per helikopter reizen, niet hoger dan op ‘boomhoogte’ vervoerd.
Gisterochtend was het mistig in Kiev en aangezien in dat deel van de stad de elektriciteit was uitgevallen, waren gebouwen of slecht of helemaal niet verlicht.

Andrey Medvedev

Ander opvallend nieuws was de illegale oversteek van een soldaat van de Russische Wagner-groep, vanuit Rusland naar Noorwegen.
Andrey Medvedev (26) had zich vorig jaar juli bij dit wrede Russische huurlingenleger aangesloten voor een periode van vier maanden in Oekraïne, maar deserteerde in november, omdat hij te horen had gekregen dat zijn contract voor onbepaalde tijd zou worden verlengd.

Andrey Medvedev, hier op een foto genomen tijdens zijn tijd bij de Wagner-groep (fotograaf onbekend)

Het was niet de enige reden voor zijn desertie: in zijn tijd bij de Wagner-groep was hij volgens eigen zeggen getuige van een hele reeks mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden, waaronder het executeren van deserteurs.
Hij ging ondergronds, wist de grens met Rusland over te steken en belandde uiteindelijk in het aan Scandinavië grenzende deel van Rusland.

Medvedev liep prikkeldraad-wonden op bij het oversteken van de Russisch-Noorse grens (© gulagu.net)

Medvedev stak vrijdag 13 januari jl. de 198 km lange Russisch-Noorse grens over en werd aangehouden door de Noorse grensbewaking. Eenmaal in Noorse handen vroeg hij asiel aan.

Ten oosten van de Noorse stad Kirkenes bevindt zich de 198 km lange grens met Rusland (publiek domein)

Inmiddels is Medvedev in de Noorse hoofdstad Oslo aangekomen en hoewel Noorwegen in eerste instantie geen officiële mededelingen over zijn identiteit vrijgaf, bevestigde de Russische mensenrechtenorganisatie Gulagu.net zijn identiteit (ze hielpen hem ook bij zijn ontsnapping).
Medvedev heeft aangegeven dat hij zijn kennis van en over de Wagner-groep de komende weken wil delen met instanties die onderzoek doen naar Russische oorlogsmisdaden.

Zwaardere middelen

Om Oekraïne in staat te stellen zich beter te verdedigen tegen raketaanvallen, zoals afgelopen zaterdag op Dnipro, waarbij een Russische Kh-22 werd gebruikt, zullen er Patriot-luchtafweer-installaties geleverd gaan worden.

Premier Mark Rutte bij zijn bezoek aan de Amerikaanse president Joe Biden in The Oval Office op 17 januari (screenshot)

Tijdens zijn bezoek aan de Amerikaanse president Biden, afgelopen dinsdag, liet premier Rutte weten mee te doen aan een gezamenlijke Patriot-missie , samen met Duitsland en de Verenigde Staten.

Het afschieten van een Patriotraket (screenshot)

De Patriot wordt algemeen als het beste luchtafweersysteem ter wereld gezien. Patriots kunnen meerdere doelen tegelijk identificeren tot op een afstand van 150 km en gaan op hun doel af met een snelheid van 5.000 km per uur.
Het systeem kan met maximaal 96 raketten uitgerust worden en is uitermate geschikt voor het onderscheppen van snel vliegende ballistische projectielen, zoals de Kh-22.
Maar het is even goed te gebruiken voor helikopters, vliegtuigen en drones.
Toch zullen ze niet snel gebruikt worden om de relatief goedkope drones uit te lucht te schieten, want het kost nogal wat: aan iedere Patriot-raket hangt een prijskaartje van zo’n 4 miljoen euro.

De Canadese Senator 4×4 APC (screenshot)

En dat is niet het enige wapennieuws: Canada levert Oekraïne 200 Senator-pantservoertuigen.
De Duitse bondskanselier Olaf Scholz is bereid Leopard gevechtstanks te leveren, maar alleen als de Verenigde Staten bereid zijn van hun kant Abrams-tanks te leveren. Wordt vervolgd dus.

Soledar

Was het vorige week nog onduidelijk of het zoutmijnstadje Soledar nu wel of niet was veroverd door de Russen, inmiddels lijkt het de eerder genoemde Wagner-groep gelukt de plaats in te nemen. Soledar ligt net ten noorden van het strategisch belangrijke Bachmoet.
Zowel aan Russische als aan Oekraïense kant sneuvelden hierbij een groot aantal soldaten.

Van Soledar is weinig meer over, zoals op dit satellietbeeld te zien is (© MAXAR)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)

Oekraïne – Сорок шість тижні війни / Zesenveertig weken oorlog

Strijd in en rond Soledar

Het lijkt erop dat de Wagnergroep, een beruchte Russische huurlingenorganisatie (geen onderdeel van het Russische leger), delen van de stad Soledar heeft ingenomen. Deze oorspronkelijk 11.000 inwoners tellende stad ligt zo’n 10 km ten noorden van de zwaar bevochten stad Bachmoet, die nog steeds in Oekraïense handen is.

Dit zou beeld moeten zijn van het binnentrekken van Soledad door de Wagnergroep, maar het korte filmpje is niet onafhankelijk te verifiëren (screenshot)

Of de verovering een feit is, is niet met zekerheid te zeggen. Het nieuws werd bekendgemaakt door Jevgeni Prigozjin, hoofd van de Wagnergroep en een persoonlijke vriend van de Russische president.
Daarna bevestigden zowel het Britse ministerie van Defensie als de Amerikaanse denktank Institute for the Study of War het bericht.
Dat wordt dan weer tegengesproken door Oekraïne.
Volgens Hanna Maliar, vice-minister van Defensie, wordt er nog gevochten in de stad en houden de Oekraïeners nog stand.

Bachmoet

Mocht Soledad inderdaad zijn gevallen, dan ligt de weg naar het zwaar bevochten en strategisch gelegen Bachmoet open. Oekraïne heeft echter extra troepen naar de stad gestuurd en zal dus niet simpel in te nemen zijn.
Het eerder genoemde Institute for the Study of War verwacht niet dat de stad op korte termijn door de Russen omsingeld zal worden.

Vergelding in Kramatorsk?

Als ‘antwoord’ op de Oekraïense drone-aanval op een geconfisqueerde school in Makijivka tijdens de jaarwisseling, waarbij waarschijnlijk honderden Russische soldaten omkwamen, nam het Russische leger de stad Kramatorsk onder vuur.
De aanvallen waren gericht op de scholen 28 en 47, waar volgens Rusland 1.300 Oekraïense militairen waren gehuisvest. Bij de aanval zouden 600 Oekraïense soldaten zijn omgekomen, aldus het Kremlin.

Locatie van Kramatorsk in de regio Donetsk (© whereismap.net)

Volgens woordvoerder Serhiy Cherevaty van het Oekraïense leger, is het slechts Russische propaganda en dus onwaar.
Vergelijkingen van satellietbeelden van voor en na de Russische aanval lijken de Oekraïense lezing te bevestigen: de twee schoolgebouwen lijken niet ernstig beschadigd te zijn.

Inwoners van Kramatorsk kijken naar een inslagkrater na de Russische aanval (screenshot)

Transport Amerikaanse legervoertuigen naar Polen en Litouwen

Deze week is een grootscheeps transport van Amerikaanse legervoertuigen naar NAVO-partners Polen en Litouwen begonnen, om de oostgrens van de verdragsorganisatie te versterken.
De gevechtsvoertuigen worden in de haven van Vlissingen aangevoerd en ontscheept en dat zal tot begin februari duren.

Een Bradley Infanterievoertuig (Bradley Fighting Vehicle) wordt ontscheept op een kade van Verbrugge Terminals in de haven Vlissingen (screenshot)

Aanleiding is de aflossing van een Amerikaanse landmachtbrigade, gelegerd in Polen en Litouwen, in dit geval de 2nd Brigade Combat Team, 1st Cavalry Division uit Fort Hood.

Links: Logo van de 2nd Brigade Combat Team, 1st Cavalry Division (“The Black Jack Brigade”), opgericht in 1917 / Rechts; De Amerikaanse legerbasis Fort Hood bij Killeen, Texas (© Fort Hood)

Aangevoerd worden onder meer 1.275 voertuigen, waaronder veel M-1 Abrams tanks en Bradley-infanterievoertuigen.
Vanuit Vlissingen gaat het transport via het spoor, de weg en deels over water naar Oost-Europa.
Soortgelijke operaties zijn al eerder via de Vlissingse haven uitgevoerd. De Amerikanen doen dit onder de naam Atlantic Resolve.

Kaartje waarop de operatie is weergegeven, gepubliceerd door de Gemeente Vlissingen

Gedurende deze operatie is de haven van Vlissingen aangewezen als Tijdelijk Militair Object. Alle Nederlandse legeronderdelen zijn betrokken bij de beveiliging en ondersteuning, in totaal 75 man.
Het transport zelf wordt door de Amerikanen afgehandeld.
De aanvoer van de Amerikaanse gevechtsvoertuigen is natuurlijk alleen indirect van belang voor wat het verloop van de strijd in Oekraïne, maar is in de eerste plaats bedoeld om de oostelijke NAVO-grens te versterken.

De Duitse Leopard-2-tank (Leopard 2A5) (© Bundeswehr/Modes)

Uiteraard gaat er ook materieel naar Oekraïne zelf. Naast de Amerikaanse leveringen van o.a. HIMARS, stuurt Frankrijk lichte tanks naar Oekraïne, hoewel president Zelensky graag zou zien dat president Macron ook groen licht geeft voor zwaardere tanks.
Daarnaast hoop Oekraïne ook op de krachtige Duitse Leopard-2-tank.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Vlaggen in hoofdstad Kiev (fotograaf onbekend)

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekaïense troepen poseren voor een foto mét vlag na een herovering in de Donbas (screenshot)