Alle berichten door Rob Bertijn

Cyprus – Independence Day (1960)


Na het einde van de Russisch-Turkse oorlog in 1878, kwam Cyprus onder Brits bestuur te staan. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog in 1918, werd het eiland officieel door het Verenigd Koninkrijk geannexeerd. Heel veel Grieks-Cyprioten hadden als ideaal één staat te vormen met Griekenland en vanaf 1955 kwam er een guerilla-campagne op gang door de EOKA (Ethniki Organosis Kyprion Agoniston – Nationale Organisatie van Cypriotische Strijders). Deze guerilla-oorlog duurde vier jaar. In oktober 1959 werd in Zürich een vredesovereenkomst gesloten tussen het Verenigd Koninkrijk, Griekenland en Turkije.

Op 16 augustus 1960 werd Cyprus een onafhankelijke staat, waarbij de macht verdeeld werd tussen de grote Grieks-Cypriotische meerderheid en de Turks-Cypriotische minderheid. Op 20 september werd het nieuwe land lid van de Verenigde Naties en van het Britse Gemenebest. Op 1 oktober werd het dan nog eens extra officieel toen de Britse gouverneur van Cyprus, Sir Hugh Mackintosh Foot, een proclamatie voorlas die de onafhankelijkheid officieel bevestigde.

Zoals we inmiddels weten is het niet bij eenheid gebleven, maar viel het land in 1974 in twee delen uiteen, een Turks-Cypriotisch deel in het noordoosten en een Grieks-Cypriotisch deel in het zuidwesten. Het Turks-Cypriotische deel wordt enkel door Turkije als onafhankelijk land erkend, de rest van de wereld beschouwt het als bezet gebied van de republiek Cyprus. Pogingen om tot een hereniging te komen zijn tot nu toe telkens mislukt.

De vlag

De Cypriotische vlag tijdens de Britse bezetting was een zgn. blue ensign, met in het uitwaaiende gedeelte twee rode leeuwen. De huidige vlag van Cyprus werd voor het eerst gehesen op 16 augustus 1960. De vlag is geheel wit en middenin zijn de contouren van het eiland in okergeel geplaatst, waaronder twee deels gekruiste olijftakken in groen. Het wit en de olijftakken verwijzen naar de vrede (die er helaas in de praktijk dus niet is). De okergele kleur van de landkaart van het eiland verwijst naar de rijke kopermijnen, waaraan Cyprus ook zijn naam dankt (Kypros).

Het ontwerp van de vlag is gebaseerd op een voorstel van de Turks-Cypriotische tekenleraar Ismet Güney. De eerste president van Cyprus, aartsbisschop Makarios III, keurde het voorstel goed, met toestemming van zijn vice-president Fazil Küçük. In april 2006 werden er een paar kleine wijzigingen doorgevoerd, de okergele koper-kleur kreeg een ander Pantome-nummer, net als het groen van de olijftakken, die tevens iets van vorm veranderden.

De onofficiële Turkse Republiek Noord-Cyprus voert sinds 1984 een eigen vlag. Oorspronkelijk werd de Turkse vlag gebruikt met boven- en onderin twee horizontale witte strepen. In het huidige ontwerp zijn de kleuren omgedraaid, zodat de vlag nu wit met rood is, in plaats van rood met wit.

Zeeland


Opnieuw, net als op 3 januari dit jaar, is er geen aanleiding de Zeeuwse vlag te laten wapperen. Maar op Zeeuwse bodem heb je uiteraard geen aanleiding nodig om de provincievlag te hijsen. Dus: gewoon, omdat het kan.

Voor informatie over de vlag: zie de post van 3 januari 2017.

NB: Op die 3e januari wapperde eigenlijk een niet geheel correct exemplaar van de Zeeuwse vlag, waarop de wapenspreuk Luctor et emergo was opgenomen. En dat hoort officieel zeer zeker niet. Vandaag een nieuw exemplaar van de vlag zonder wapenspreuk.

Catalonië – Luctor et emergo (2017)


Na de laffe aanslagen in Barcelona gisteren en in Cambrils vannacht, vandaag de vlag van Catalonië bij Vlagblog. De Zeeuwse wapenspreuk Luctor et emergo (Ik worstel en kom boven) mag Catalonië vandaag vast wel even lenen.

Er wordt vandaag om 12.00 uur op de Plaza de Catalunya in Barcelona één minuut stilte gehouden en de Spaanse regering heeft drie dagen van nationale rouw afgekondigd. Natuurlijk had de Catalaanse vlag vandaag dus halfstok kunnen hangen, maar er is toch voor gekozen hem fier in de top te laten wapperen, als stille steun.

De vlag

De Catalaanse vlag bestaat uit afwisselende horizontale strepen, vijf gele en vier rode. Het is één van de oudste Europese vlaggen. Waarschijnlijk was hij al in de vroege Middeleeuwen in gebruik, maar in ieder geval vanaf 1137, wanneer het koninkrijk Aragón één dynastie gaat vormen met het graafschap Barcelona. Samen vormen ze dan de zogenaamde Kroon van Aragón, die op het toppunt van zijn macht naast Aragón en Catalonië ook de Balearen, Corsica, Sardinië, zuidelijk Italië en het oostelijke deel van de het Griekse vasteland omvatte. Sinds begin 18e eeuw, na de Spaanse Succesieoorlog, kwamen Aragón en Catalonië onder centraal Spaans gezag vanuit Madrid te staan. De andere gebieden werden ‘verdeeld’ onder enkele andere van de strijdende partijen. Het noordelijke deel van Catalonië kwam uiteindelijk onder Frans bestuur.

Dit verklaart tevens waarom de Catalaanse vlag met de nodige toevoegingen en/of variaties in allerlei gebieden nog steeds gebruik wordt. In Spaans en Frans Catalonië de basisvorm. Ook Aragón gebruikt hem nog met toevoeging van het wapen en dat geldt ook voor de regiovlag van de Balearen, maar ook voor de eilanden Mallorca, Ibiza, Formentera en Menorca onderling. Zelfs de Franse regio Provence-Alpes-Côte d’Azur gebruikt hem nog, maar dan in verticale vorm.

De vlag heeft ook z’n eigen naam: Senyera, wat zoveel beduidt als standaard of banier. Een ieder die Catalonië bezoekt kan niet om een veelgebruikte variatie van de Catalaanse vlag heen, nl. de onafhankelijkheidsvlag, de zogenaamde Bandera Estelada of kortweg Estelada genoemd. Deze vlag heeft over de Senyera heen een blauwe driehoek aan de broekingszijde. In de driehoek is een vijfpuntige witte ster geplaatst. Deze vlag stamt uit het begin van de 20e eeuw, de driehoek met ster is waarschijnlijk afgeleid van de vlaggen van Cuba en Puerto Rico.