Vier vlaggen vandaag. Vlag 4:

Het eiland Montserrat is een Brits overzees gebied in het Caribisch gebied. Het maakt deel uit van de Benedenwindse Eilanden, het noordelijke deel van de Kleine Antillen, waartoe ook Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba behoren.

Montserrat is ongeveer 16 km lang en 11 km breed, met een kustlijn van ongeveer 40 km

Tijdens zijn tweede reis in november 1493 ontdekte Christoffel Columbus het eiland en hoewel hij er niet landde, gaf hij het wel een naam: Montserrat, naar het klooster van Montserrat bij Barcelona, Spanje.
Vanaf 1632 vestigde zich een aantal Ieren op Montserrat. De meesten van hen kwamen van het nabijgelegen Saint Kitts op instigatie van de gouverneur van het eiland en de stichter van de kolonie, Sir Thomas Warner en later arriveerden er ook planters uit de Britse kolonie Virginia. De eerste kolonisten waren dus landbouwers, die elk hun eigen stukje grond bewerkten.
Hoewel Frankrijk het eiland in de eeuwen daarna af en toe bezette, kwam het telkens weer in Brits bezit.

West-Indische Federatie
Op 3 januari 1958 bracht het Verenigd Koninkrijk het bestuur van een groot aantal Caribische gebieden bij elkaar, met de oprichting va de West Indies Federation (West-Indische Federatie), waarvan Montserrat deel uitmaakte, tezamen met Antigua & Barbuda, Barbados, Dominica, Grenada, Jamaica (inclusief de Kaaimaneilanden en de Turks- en Caicoseilanden), Saint Kitts, Nevis, Anguilla, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines en Trinidad en Tobago.

Premier Grantley Adams van Barbados werd de premier van deze verzamelstaat. Het bleek echter geen succes en de nogal omslachtige constructie werd vier jaar later, op 31 mei 1962, al weer ontbonden.

Hugo
Vanaf 1960 profiteerde Montserrat van een toenemend toerisme, hoewel massatoerisme buiten de deur werd gehouden.
Op 17 september 1989 werd het eiland getroffen door orkaan Hugo, waarbij eenvijfde van alle huizen werd verwoest. Na vijf jaar was Montserrat er weer bovenop en steeg het aantal inwoners tot boven de 10.000.

La Soufrière
Maar er zou een nog grotere ramp volgen: op 25 juni 1997 – vandaag 19 jaar geleden – barstte La Soufrière uit, een strato-vulkaan in het zuiden van het eiland, die meer dan meer dan 400 jaar lang zijn gemak had gehouden.

Omdat vulkanologen van te voren hadden gewaarschuwd voor het naderende onheil, bleef het aantal slachtoffers met 19 beperkt. De uitbarsting was echter zó groot dat het volume van uitgestoten vulkanisch materiaal zo’n tweederde van het eiland bedekte, waarbij de zuidwestelijk gelegen hoofdstad Plymouth werd bedolven.

Dit had tot gevolg dat het grootste gedeelte van zuidelijk Montserrat tot verboden gebied werd verklaard.
Vanaf 1999 begon La Soufrière met de opbouw van een grote lavakoepel, die uiteindelijk zo instabiel werd, dat deze op 11 februari 2010 instortte, met als gevolg een nieuwe uitbarsting. Pyroclastische stromen bedekten al gauw de lava uit 1997.

Dat de bevolking van Plymouth en het complete zuidelijk deel van het eiland naar het noorden werd gedwongen, bleef niet zonder gevolgen: het inwoneraantal daalde pijlsnel van 11.500 naar 5.000. Een meerderheid vertrok naar het Verenigd Koninkrijk, anderen weken uit naar naburige eilanden, zoals Antigua.

Ook het internationale vliegveld verdween deels onder lava en ander vulkanisch materiaal.
Het nieuwe, veel kleinere vliegveld, is het John A. Osborne Airport, dat sinds 2005 volledig operationeel is.

Brades & Little Bay
Doordat het bruikbare oppervlak van het eiland tot eenderde is teruggebracht – het noorden – dient de kustplaat Brades nu als de facto hoofdstad. De stad telt nu zo’n 1.000 inwoners.

Het nog noordelijker gelegen kustdorp Little Bay is aangewezen om de nieuwe hoofdstad te worden. Voorbereidingen begonnen in 2013, maar het duurde tot 2019 voordat er begonnen werd met de aanleg van een haven, die bovendien vertraging opliep, totdat er in 2022 en in 2024 fondsen beschikbaar kwamen om het werk voort te zetten. Wordt vervolgd dus.

De vlag*

De vlag van Montserrat werd ingevoerd op 25 januari 1999, hoewel het in feite dezelfde vlag is als die uit 1960, alleen het wapenschild werd groter afgebeeld, waarbij het tevens een wit kader kreeg.
De vlag uit 1960 was op haar beurt weer nagenoeg gelijk aan die uit 1909, toen het schild in een zogenaamde badge was gevat (zie hieronder).

De vlag is een Britse blue ensign, gebruikelijk voor Britse overzeese gebieden, waarbij de Union Flag of Union Jack in het kanton is geplaatst en het wapen van Montserrat op het uitwaaiende gedeelte.
Wapen

Het wapen van Montserrat is in de vorm van een schild en werd op 10 april 1909 ingevoerd, net als de eilandvlag.
De vrouw in de groene jurk beeldt Erin uit, de personificatie van Ierland. De Keltische harp die ze vasthoudt, is een ander symbool van dat land.

Beide zijn een eerbetoon aan de Ierse kolonisten die vanaf 1632 naar Montserrat trokken.
Uit de eerste volkstelling die in 1678 op de Britse Benedenwindse Eilanden werd gehouden, bleek dat 70% van de blanke inwoners van het eiland beweerde Ierse voorouders te hebben, wat de hoogste concentratie Ierse inwoners in dit gebied vertegenwoordigde.
Het kruis verwijst naar het christelijke erfgoed van het eiland, terwijl de greep van de vrouw erop de liefde van de eilandbewoners voor Christus symboliseert.
St. Patrick’s Day

Met zijn grote culturele en historische Ierse achtergrond is het niet verwonderlijk dat op Montserrat St. Patrick’s Day (17 maart) een officiële dag is en altijd uitgebreid wordt gevierd.
*De vlag die vandaag wappert is de historische vlag die tussen 1909 en 1960 gebruikt werd