Oekraïne – Два роки i сорок чотири тижні війни / Twee jaar en vijfenveertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Grote gevangenenruil

Hoewel onderhandelingen over de uitruil van gevangenen tussen Oekraïne en Rusland de laatste maanden moeizamer zijn geworden, konden er net voor het begin van het nieuwe jaar krijgsgevangenen van beide kanten terug naar huis keren.

Grote vreugde bij familieleden als de vrijgelaten Oekraïense krijgsgevangenen aankomen (screenshot)

De gevangenenruil kwam tot stand na bemiddeling van de Verenigde Arabische Emiraten.
Hoewel het Russische ministerie van Defensie bekendmaakte dat er 150 Oekraïners zouden worden overgedragen tegen evenveel Russen, liet president Zelensky na de ruil weten dat er in totaal 189 landgenoten waren teruggekeerd, waarvan er een aantal tot de “verdedigers van Azovstal (de staalfabriek) en Marioepol” behoorde, mannen die tussen het begin van de oorlog op 24 februari 2022 tot halverwege mei datzelfde jaar, stand wisten te houden in de Oekraïense havenstad.

Sommige militairen hadden bijna 1½ jaar in Rusland gevangen gezeten (screenshot)

Op een locatie in het noorden van Oekraïne keken familieleden reikhalzend uit naar de hereniging met hun geliefden.
Emoties liepen logischerwijs hoog op bij het weerzien.
Hoewel Oekraïne geen cijfers publiceert over het aantal door Rusland gevangen genomen militairen, schatten Westerse militaire analisten het aantal op ruim 8.000.

Selfie met een vrijgelaten gevangene, voorzien van een Oekraïense vlag (screenshot)

De vrijgelaten Russische krijgsgevangenen werden overgedragen in Wit-Rusland (Belarus), waar een aantal bussen klaarstond om ze terug naar Rusland te brengen.

Vrijgelaten Russische militairen in een bus die hen van Wit-Rusland (Belarus) terug zal brengen naar Rusland (screenshot)

Pokrovsk (vervolg)

De laatste keer dat het in de wekelijkse Vlagblog-update over Pokrovsk ging, was op 13 december. En hoewel het toen slechts een kwestie van tijd leek dat de steeds meer terrein winnende Russische militairen de stad snel zouden innemen, is dat nog altijd niet gebeurd.
De strategisch gelegen stad in de deels door Rusland veroverde oblast Donetsk, is door een deel van zijn 60.000 inwoners inmiddels verlaten.

Recentste kaart (30 december) van het Institute for the Study of War van de gestaag oprukkende Russische troepen bij Pokrovsk (© George Barros, Kateryna Stepanenko, Noel Mikkelsen, Daniel Mealie, Mitchell Belcher, Tom Thacker, Harrison Hurwitz & David Schulert for the Institute for the Study of War)

Volgens majoor Viktor Trehubov, woordvoerder van de Khortytsia Operational Strategic Group (een militaire denktank), liet weten dat de Russische tactiek erop lijkt gericht om de stad eerst te omsingelen: “Er zijn geen gevechten in de stad, de Russen hebben de stadsgrenzen nog niet bereikt, maar ze proberen de stad te omsingelen via naburige nederzettingen en dorpen.”

Victor Tregubov (1985) (© VoidWanderer / publiek domein)

Trehubov legde uit dat de Russen Pokrovsk vanwege zijn grootte en versterkingen niet frontaal willen aanvallen.
Russische troepen zijn de stad nu het dichtst genaderd vanuit het zuiden, waar momenteel hevig wordt gevochten in het dorp Novovasylivka, net ten zuiden van Pokrovsk.
Volgens Oekraïne zijn er daar in de laatste 24 uur 38 Russische aanvallen afgeslagen.
Wordt zonder twijfel vervolgd.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Georgia – Statehood / Toetreding als Staat (1788)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Georgia is een van de 13 originele staten van de Verenigde Staten van Amerika. Op 2 januari 1788 werd Georgia na Delaware, Pennsylvania en New Jersey de 4e staat van de Unie.

Kaart van Georgia uit 1823, uitgave F. Lucas Jr., Baltimore (publiek domein)

Op 19 januari 1861 scheidde Georgia zich, met nog zes andere zuidelijke staten, weer af, in aanloop naar de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865). Pas op 15 juli 1870 werd Georgia opnieuw toegelaten tot de Unie.

Links: Het begin van de Verenigde Staten van Amerika: de eerste 13 staten, waaronder Georgia in het zuiden / Rechts: Speldje in de vorm van de staat

Tijdens de presidentsverkiezingen in november 2020, was Georgia een van de felbevochten swing states. Net als de collega-swing states Michigan, Pennsylvania, Nevada en Arizona, die in 2016 nog in meerderheid Republikeins stemden, flipte Georgia naar Democratisch, waarmee kandidaat Joe Biden ruimschoots de overwinning kon opeisen, met een totaal van 306 kiesmannen, tegen 232 voor zittend president Donald Trump.
In de presidentsverkiezingen van vorig jaar flipte Georgia weer terug naar Republikeins: Donald Trump behaalde 50,7% van de stemmen, zijn Democratische tegenstandster Kamala Harris bleef steken op 48,5%.

Kaart van Georgia (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Georgia (2003-heden)

Hoewel Georgia dus een van de oudste staten is, heeft het een van de recentste vlaggen. De huidige vlag is ingevoerd in 2003 en is de 8e in een lange reeks. Het zou te ver voeren om ze hier allemaal te vermelden. De huidige vlag lijkt veel op de versie die tussen 1920 en 1956 werd gebruikt. In dat jaar werd een nieuwe vlag ingevoerd die tot jarenlange controverses, pijn en onenigheid zou leiden: op de vluchtzijde, die driekwart van de vlag in beslag nam, werd het symbool van de Geconfedereerde Staten van Amerika (de ‘Zuidelijken’) uit de Amerikaanse Burgeroorlog opgenomen, de zogenaamde Confederate Flag (Confederatievlag), een blauw schuinkruis waarop 13 witte sterren, geplaatst op een rood veld.

Links: Vlag van Georgia (1920-1956) / Vlag van Georgia (1956-2001)

De vlag werd als een belediging  ervaren door het zwarte deel van de inwoners van Georgia, omdat het teruggreep naar de tijd van de slavernij en onderdrukking van hun bevolkingsgroep. De controverse bleef jarenlang smeulen, maar laaide pas echt op in de jaren ’90 van de 20e eeuw, in de aanloop naar de Olympische Zomerspelen van 1996 in Georgia’s hoofdstad Atlanta.

De Olympische vlag van 1996

Uiteindelijk werd besloten tot een nieuwe vlag, maar wat er in 2001 uit de bus kwam rollen, zou al even controversieel blijken en hooguit een kleine verbetering. Het staatszegel nam nu vrijwel het gehele blauwe veld in, maar de controverse zat ‘m in de banderol onder het zegel, waar vijf kleine vlaggetjes werden afgebeeld: de eerste en laatste van de afgebeelde vlaggen lieten de allereerste en huidige Unievlag zien, nummer twee, drie en vier waren drie van de acht historische vlaggen van Georgia, waarbij nummer vier de vermaledijde vlag uit 1956 was. De ontwerper, Cecil Alexander zag het als een verbetering, maar opnieuw stuitte de vlag op dezelfde controverse als z’n voorganger. De Amerikaanse vlaggenassociatie NAVA vond het een van de slechtste vlagontwerpen die ze ooit had gezien.

Links: Vlag van Georgia (2001-2003) / Rechts: De staatsvlag hoort altijd lager te hangen dan de nationale vlag, de Stars and Stripes (fotograaf onbekend)

Gouverneur Sonny Perdue verordonneerde in 2003 een nieuw vlagontwerp. Op 8 mei 2003 werd de nieuwe vlag goedgekeurd en ingevoerd. Het ontwerp heeft een horizontale driekleur als basis, in de kleuren rood-wit-rood. In een blauw kanton, wat de bovenste twee banen plaatselijk bedekt, is het staatswapen in goud afgebeeld, omringd door 13 witte sterren.

Het wapen bestaat uit twee bogen, ondersteund door drie pilaren. De bovenste boog staat voor de grondwet en draagt dan ook de tekst Constitution. De onderste (steun)boog heeft de tekst Justice (gerechtigheid). Dat laatste woord is dan weer afkomstig uit het staatsmotto Wisdom, justice and moderation. Wisdom (wijsheid) en Moderation (matigheid) vinden we dan weer terug rond twee van de drie pilaren. Tussen de tweede en derde pilaar bewaakt een militair in koloniale outfit het geheel. Onder het zegel is de tekst In God we trust te lezen.

De 13 sterren verbeelden de oorspronkelijke 13 staten.