Tagarchief: Rusland

Oekraïne – Два роки і два тижні війни / Twee jaar en twee weken oorlog

Russisch patrouilleschip geraakt en gezonken

In de vroege ochtend van afgelopen dinsdag was het opnieuw raak bij een Oekraïense aanval met zeedrones.

De Sergej Kotov op archiefbeeld, het schip werd in 2022 opgeleverd (fotograaf onbekend)

Het Russische patrouillevaartuig, de Sergej Kotov, werd bij de Straat van Kertsj, tussen het door de Russen bezette schiereiland De Krim en het Russische vasteland, geraakt door MAGURA V5-drones van Oekraïense makelij.

Screenshot van de Sergej Kotov, vlak voor de aanval

Het 94 meter lange schip liep schade op aan zowel bakboord-, stuurboord- én achterzijde zo meldde de Oekraïense militaire inlichtingendienst, die tevens beelden van de aanval deelde
De schade aan het 65 miljoen dollar kostende vaartuig was dermate groot dat het hierna zonk.

Het schip incasseert kort daarna een voltreffer

Volgens dezelfde inlichtingendienst zouden er bij de aanval zeven opvarenden zijn omgekomen en zes gewonden zijn gevallen. Het schip heeft doorgaans een bemanning van tachtig personen, maar het lijkt erop dat er ten tijde van de aanval minder manschappen aan boord waren: de inlichtingendienst repte over 52 geredde militairen.

Een volgende zee-drone nadert het patrouillevaartuig

Rusland heeft tot nu toe niets over de aanval gezegd, maar zoals wel vaker het geval is, hebben verschillende Russische militaire bloggers het verlies van de Sergej Kotov bevestigd.
Het schip is er een uit een serie van vier met de codenaam Project 22160. Het eerste schip werd in 2018 opgeleverd en er zijn er momenteel nog twee in aanbouw.

En opnieuw is het raak (de tekst linksboven in beeld luidt “головне управління роэвідки– “Hoofdkantoor Inlichtingendienst“)

Volgens Oekraïne speelde de Sergej Kotov twee jaar geleden, aan het begin van de oorlog, een rol bij de aanval op Slangeneiland, bij de Oekraïens-Roemeense grens, samen met de geleide-raketkruiser Moskva, die op zijn beurt op 14 april 2022 door Oekraïne tot zinken werd gebracht.

Een van de redenen om actief Russische marineschepen aan te vallen, is de zeemacht dusdanig te verzwakken dat de Zwarte Zee-corridor voor vrachtschepen (de graanexport) vanuit Odessa en omgeving, open gehouden wordt.
Die strategie blijkt bijzonder succesvol: de export is zelfs zodanig toegenomen, dat die op het niveau van vóór de oorlog is.

President Zelensky liet op dinsdag in zijn reguliere videotoespraak dat er geen veilige havens voor ‘Russische terroristen’ in de Zwarte Zee zijn en dat die er ook niet zullen komen.

Odessa onder vuur

Het lijkt er sterk op dat het Kremlin gisteren vergelding zocht voor het verlies van het patrouilleschip.
In het havengebied van Odessa werd een zeedrone-faciliteit onder vuur gemomen.
Het Russische ministerie van Defensie zei dat het de hangar met succes had aangevallen: “Het doel is bereikt, het doel is bereikt”.
Volgens Oekraïne verloren vijf mensen het leven bij de aanval.

De Griekse premier Kyriakos Mitsotakis krijgt een hartelijk welkom door president Zelensky bij aankomst op het haventerrein van Odessa (screenshot)

De aanval was mede opmerkelijk omdat niet ver daarvandaan president Zelensky een ontmoeting had met de Griekse premier Kyriakos Mitsotakis.
Griekse media meldden dat één raket een paar honderd meter van de twee leiders landde.

De twee leiders maakten een wandeling over het terrein, waar niet ver daarvandaan een Russische aanval op een zee-drone-faciliteit plaatsvond (screenshot)

Tijdens een gezamenlijke persconferentie zei de Griekse premier: “We hoorden het geluid van sirenes en explosies die vlakbij ons plaatsvonden. We hadden geen tijd om naar een schuilplaats te gaan.”

Fotomoment vóór de bespreking met de Griekse delegatie (foto: X ZelenskyyUa)

“Het is een heel intense ervaring, het is heel anders om in kranten over de oorlog te lezen en het met je eigen oren te horen en met je eigen ogen te zien.”, voegde hij eraan toe.

De getroffen flat in Odessa vanuit de lucht gezien (screenshot)

Odessa werd afgelopen zaterdag ook hard geraakt: bij een Russische drone-aanval op de havenstad kwamen twaalf mensen om het leven, waaronder vijf kinderen. Van die vijf waren er twee nog geen jaar oud.

Reddingswerkers bij het getroffen flatgebouw (screenshot)

Er werd een flatgebouw van negen verdiepingen geraakt waarvan een deel (achttien appartementen) werd verwoest.

Bij zijn bezoek aan Odessa gisteren legde de Griekse premier Mitsotakis samen met president Zelensky bloemen bij de getroffen flat, waar een spontane herdenkingsplek is ontstaan met bloemen, knuffels en lichtjes (screenshot)

In een bericht op sociale media zei president Zelensky: “We hebben meer luchtverdediging nodig van onze partners.
We moeten het Oekraïense verdedigingsschild versterken om ons volk meer bescherming te bieden tegen Russische terreur.
Meer luchtverdedigingssystemen en meer raketten voor luchtverdedigingsystemen redden levens.”

President Zelensky tijdens zijn videotoespraak afgelopen zaterdag naar aanleiding van de aanval op Odessa (screenshot)
Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Bulgarije – Националният празник / Nationale Feestdag (1878)

Deze dag herinnert aan de de 3e maart 1878, toen Bulgarije zich met behulp van de Russen bevrijdde van de Ottomaanse (Turkse) overheersing. De Bulgaren waren in 1876 al in het geweer gekomen tegen de Ottomanen, maar dat werd toen de kop ingedrukt. Toen de Russen echter in 1877 het Ottomaanse Rijk de oorlog verklaarden, keerde het tij.
Na de Russische overwinning werd op 3 maart 1878 het Verdrag van San Stefano getekend, waarbij Bulgarije na 500 jaar overheersing een autonoom prinsdom werd.

Treaty_of_San_Stefano.jpg
Ondertekening van het Verdrag van San Stefano (London Illustrated News, artiest onbekend)

Zeven jaar later, in 1885, ‘annexeerde’ Bulgarije het zuidelijk gelegen Oost-Roemelië, wat bij het verdrag van 1878 officieel aan Bulgarije was toegewezen, maar wat in de praktijk nog steeds bestuurd werd door het Ottomaanse Rijk. Dit leidde op zijn beurt weer tot een oorlog met Servië. Op 24 maart 1886 werd het Tophane Verdrag ondertekend, wat Bulgarije zeggenschap gaf over Oost-Roemelië, hoewel het officieel niet onder het grondgebied van het prinsdom Bulgarije viel.
Officiële samenvoeging van de twee landsdelen werd pas een feit op 6 september 1908 (Herenigingsdag), eveneens een Bulgaarse feestdag.

Bulgarije na Tophane
Bulgarije in het geel, Oost-Roemelië in het oranje

De vlag

Vlag van Bulgarije (1879-1946 en 1990-heden)

De vlag is een horizontale driekleur in wit, groen en rood. Ze laat eigenlijk goed zien hoe dankbaar de Bulgaren waren voor de Russische hulp in 1878. Ze is identiek aan de Russische vlag, alleen de blauwe baan werd vervangen door een groene.

De kleuren hebben geen historische achtergrond, maar worden symbolisch uitgelegd: wit staat voor arbeidsvreugde, vrede en vrijheid, groen vruchtbaarheid, landbouw en de bossen, rood voor het voor de vrijheid vergoten bloed.

Kaart van Bulgarije (© freeworldmaps.net)

In haar communistische tijd tussen 1946 en 1990, werd de vlag met het socialistische wapen gevoerd en wel in de witte baan aan de broekingszijde. Dit wapen is in die jaren in totaal vier keer enigszins veranderd. De afbeelding laat de laatste versie zien, die in gebruik was tussen 1971 en 1990.

Vlag van Bulgarije (1971-1990)

Oekraïne – Два роки і один тиждень війни / Twee jaar en één week oorlog

Herdenking

De Oekraïense president Zelensky stond afgelopen zaterdag in Kiev stil bij twee jaar oorlog in zijn land.
Hij werd vergezeld door westerse leiders in een blijk van solidariteit.
Voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, was overgekomen, net als de leiders van Canada, Italië en België.
Het ‘jubileum’ komt op een moment dat Oekraïne een reeks tegenslagen ervaart in zijn pogingen om Rusland van zijn grondgebied te verdrijven.

President Zelensky nam zijn gasten mee naar het vliegveld Hostomel, waar twee jaar geleden slag werd geleverd met de Russen, die het vliegveld bezetten, maar op 2 april verdreven werden door het Oekraïense leger, zo’n 300 Oekraïense en 200 Russische militairen lieten hier het leven, op het screenshot zien we v.l.n.r. premier Alexander De Croo (België), premier Justin Trudeau (Canada), Europese Commissie-voorzitter Ursula von der Leyen, onbekend, president Volodymyr Zelensky van Oekraïne (screenshot)

In een toespraak beloofde hij dat zijn land zal zegevieren: “Niemand van ons zal toestaan ​​dat er een einde komt aan ons Oekraïne”.
Hij voegde eraan toe dat ieder normaal mens zou willen dat de oorlog eindigt, maar dat dit alleen op de voorwaarden van Oekraïne kan gebeuren: “Daarom voegen we aan de woorden ‘einde van de oorlog’ altijd ‘op onze voorwaarden’ toe. Daarom gaat het woord ‘vrede’ altijd samen met ‘eerlijk’.
We vechten ervoor, al 730 dagen van ons leven. En we zullen winnen op de beste dag van ons leven.”

De Herdenkingsmuur voor de Gevallenen in Kiev (fotograaf onbekend)

De president en zijn buitenlandse gasten legden kransen bij de Herdenkingsmuur voor de Gevallenen aan de zijkant van het Sint Michielsklooster aan de Trohsvyatitelska-straat.

Zweden NAVO-lid

Naar aanleiding van de Russische inval in Oekraïne had Zweden samen met Finland in mei 2022 het NAVO-lidmaatschap aangevraagd.
Alle NAVO-landen stemden vorig jaar al in met het toetreden van Finland, voor Zweden lag het ingewikkelder: zowel Turkije als Hongarije lagen lang dwars.
Turkije eiste dat Zweden meer actie ondernam tegen in Zweden woonachtige radicale Koerden en leden van de Gülen-beweging, die verantwoordelijk worden gehouden voor een couppoging in Turkije in 2016. Ook koranverbrandingen in Zweden waren Turkije een doorn in het oog.
Na Zweedse toezeggingen stemde het Turkse parlement op 23 januari jongstleden alsnog vóór toetreding van Zweden..

Gezamenlijke persconferentie van de Zweedse premier Kristersson en zijn Hongaarse collega Orbán afgelopen maandag in Boedapest, na het ‘ja’ van het Hongaarse parlement van vrijdag over de toelating van Zweden tot de NAVO (screenshot)

De verwachting was dat Hongarije als laatst dwarsliggend land snel het Turkse voorbeeld zou volgen en dat gebeurde afgelopen vrijdag dan ook.
Zweden had als EU-lidstaat de nodige kritiek op de rechtsstaat in Hongarije onder premier Orbán.
Met een bezoek van de Zweedse premier Kristersson aan zijn Hongaarse collega werden de plooien alsnog gladgestreken.
Tijdens de ontmoeting werd er een akkoord gesloten over de verkoop van vier Zweedse gevechtsvliegtuigen.

Tevens werd er een akkoord gesloten over de verkoop van vier Zweedse gevechtsvliegtuigen, beide leiders drukten elkaar de hand tussen de vlaggen (screenshot)

Het betekent dat Zweden na 200 jaar zijn militaire neutraliteit opgeeft. De NAVO bestaat daarmee uit 32 lidstaten.
Met het strategisch in de Oostzee gelegen eiland Gotland kan het hele vaargebied onder vuur worden genomen en het hele luchtruim boven de Oostzee in de gaten worden gehouden.

Op deze kaart met Europese NAVO-lidstaten kunnen we de groei zien sinds de oprichting in 1949, waarbij aspirantlid Zweden inmiddels is toegelaten, Oekraïne en Bosnië-Herzegovina zitten nog in de wachtkamer (niet op de kaart de Amerikaanse lidstaten: de V.S. en Canada) (© NAVO)

NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg zei dat het Hongaarse besluit het bondgenootschap “sterker en veiliger” heeft gemaakt.

De Russische president Poetin stuurde zijn leger in 2022 naar Oekraïne o.a. in de verwachting dat het de expansie van de NAVO zou tegenhouden en het westerse samenwerkingsverband zou verzwakken. Met de toevoeging van eerst Finland en nu Zweden is nu het tegenovergestelde gebeurd.

Meer Russische vliegtuigen neergehaald

Het Oekraïense leger zegt dat het in evenveel dagen tien Russische gevechtsvliegtuigen heeft neergeschoten, wat een scherpe stijging betekent ten opzichte van de voorgaande maanden.
De claim komt ondanks tekorten die de Oekraïense strijdkrachten ervaren, als gevolg van vertragingen in de westerse bevoorrading.

Een Russisch A-50 langeafstands-radar-detectievliegtuig (© Sergey Lutsenko, Tomofey Nikishin / publiek domein)

Oekraïne zegt dat het tussen 17 en 27 februari enkele van de beste vliegtuigen ter beschikking van de Russische luchtmacht heeft neergeschoten.
Het gaat dan allereerst om een zeer geavanceerd en zeldzaam militair spionagevliegtuig, de A-50.
Als dit wordt bevestigd, zou dit de tweede neergehaalde A-50 in iets meer dan een maand zijn, een fors verlies voor Rusland en een aanzienlijke overwinning voor Oekraïne.

De Russische Sukhoi SU-34 (© Oleg Belyakov / publiek domein )

De andere Russische vliegtuigen die Oekraïne in de periode beweert te hebben vernietigd, zijn zeven Su-34’s en twee S-35 straaljagers.
Naar alle waarschijnlijkheid zijn de door de V.S. geleverde Patriot-grond-luchtraketten gebruikt voor het neerhalen van de toestellen.

De Russische Sukhoi Su-35 (© Anna Zvereva / publiek domein)

Zelensky in Albanië

President Zelensky reisde afgelopen dinsdag naar Tirana (Albanië), zodat hij woensdag voor een ontmoeting met leiders uit Zuidoost-Europa kon aanschuiven, in een poging steun en wapens naar Kiev te laten blijven stromen, nu Rusland winst boekt op het slagveld, twee jaar na de invasie van zijn buurland.

President Zelensky werd gisteren welkom geheten in Tirana door de Albanese premier Edi Rama (screenshot)

Tijdens een gezamenlijke persconferentie na de top met de Albanese premier Edi Rama liet Zelensky het volgende weten:

President Zelensky en de Albanese premier Rama aan het begin van de persconferentie op 28 februari (screenshot)

“De top van vandaag gaat over eenheid, en ik geloof dat de Balkanstaten zich vandaag moeten verenigen. Rusland zal er alles aan doen om de situatie te destabiliseren.
Rusland zal niet stoppen: het trekt conclusies uit de fouten die het op Oekraïens grondgebied heeft gemaakt en zal verder destabiliseren en andere tactieken gebruiken”, voegde hij eraan toe.

President Zelensky tijdens de persconferentie in Tirana (screenshot)

De Albanese premier Edi Rama erkende ook dat er een duidelijk risico bestaat voor de Balkan als gevolg van Russische agressie:
“Wat daar [in Oekraïne] gebeurt, kan zich op verschillende manieren herhalen”.
Volgens Rama kan er oorlog uitbreken, hoe onmogelijk het ook lijkt, en dat “we niet met vuur mogen spelen”.

Premier Rama van Albanië tijdens de persconferentie (screenshot)

Tijdens de persconferentie riep Rama landen op om de hulp aan Oekraïne voort te zetten.
Hij voegde eraan toe dat hij zich ervan bewust is dat staten als Albanië niet kunnen voldoen aan de defensiebehoeften van Oekraïne, dus drong hij er bij grote en rijke landen op aan Kiev te helpen.

President en premier schudden elkaar de hand aan het einde van de persconferentie (screenshot)
Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Estland – Eesti Vabariigi Astapäev / Onafhankelijkheidsdag (1918)

24 februari is de nationale feestdag van Estland. Herdacht wordt dat het land op die datum in 1918 een onafhankelijke republiek werd. Tot die tijd was Estland een onderdeel van het Russische keizerrijk. Met de instorting daarvan, na de Russische Revolutie eind 1917, was de weg vrij voor een eigen koers.

Kaart van Estland (© freeworldmaps.net)

Hoewel het zogenaamde Manifest van alle volkeren, waarin de onafhankelijkheid werd uitgeroepen één dag eerder, op 23 februari al een feit was (in de havenstad Pärnu), werd het pas één dag later officieel, na publicatie in de hoofdstad Tallinn.
Op 2 februari 1920 werd tussen Estland en Rusland het Tartu Vredesakkoord gesloten, waarmee de status van Estland als onafhankelijk land definitief een feit werd.

estland ondertekening
Ondertekening van het Tartu Vredesakkord op 2 februari 1920. Links de Estse vertegenwoordiger Jaan Poska, rechts die uit Sovjet-Rusland, Adolf Joffe (© Eesti Ajaloomuuseum)

De geschiedenis is bekend: vanaf de Tweede Wereldoorlog werden de Baltische staten, waaronder Estland, wederom bezet en het einde van die oorlog bracht daarin geen verandering. Op 8 mei 1990, met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, werd de onafhankelijkheid opnieuw uitgeroepen.

Onafhankelijkheidsdag wordt normaliter gevierd met vuurwerk, concerten, parades en feesten, deels op de 23e, deels op de 24e februari. Een officiële parade met receptie, waarbij de president decoraties uitdeelt en een toespraak houdt, wordt ieder jaar in een andere stad georganiseerd.

De vlag

Vlag van Estland

De vlag is een horizontale driekleur in blauw, zwart en wit. De kleuren vinden hun ietwat ongewone oorsprong in de studentenvereniging Vironia in de universiteitsstad Tartu. Deze vereniging, opgericht in 1881, wilde zich onderscheiden door een vlag. Dat werd de vlag die we tegenwoordig als de nationale Estse vlag kennen.

De allereerste vlag van Estland is bewaard gebleven en is te zien in het Nationale Museum van Estland, goed zichtbaar is dat het blauw oorspronkelijk lichter was, de pantonekleur was toen 289C, nu is dat 285C (foto: Märt Kose / publiek domein)

Bronnen spreken elkaar tegen over wanneer de vlag voor het eerst te zien dan wel uitgestoken werd, óf op 17 óf op 29 september 1881.

Wapen van de studentenvereniging Vironia (1925-heden)

Dan circuleert er ook nog een datum van 4 juni 1884 en dat is de dag die de Estse regering aanhoudt voor de Vlagdag. In deze versie zou de vlag gemaakt zijn in Tartu, door een ploeg naaisters onder leiding van Paula Hermann, de vrouw van dr. Karl August Hermann, een erelid van de studentenvereniging. Deze was voor het eerst te zien tijdens een kerkdienst in Otepää; tijdens deze dienst zou de vlag gezegend zijn.

estland portretten
Links: Karl August Hermann (1885-1909) / Midden: Paula Hermann, uit de groepsfoto rechts ‘gelicht’ / Rechts: Paula Hermann met de groep naaisters die de eerste vlag van Estland naaiden (© tartu.postimees.ee)

De gebruikte kleuren werden uitgelegd als blauw voor de hemel, zwart voor het land en wit voor de sneeuw. Toen deze vlag in 1896 tijdens een zangfestijn werd gebruikt als demonstratie tegen de Russische overheersers, werd hij prompt verboden. Daarmee bereikte de vlag onmiddellijk de status van nationaal symbool.

De Estse vlag op 1 november 1905 tijdens een demonstratie in Tartu (publiek domein)

Vanaf 1918 tot 1940 was het de nationale vlag van Estland. Daarna werd de vlag opnieuw verboden. Vanaf 1990 is hij in ere hersteld. Kennelijk vond men de verklaring van de kleuren door de studenten in 1881 iets te makkelijk, want allerlei symboolwaardes zijn er inmiddels aan toegevoegd.

De vlag van Estland in de vorm van een natuurlijk landschap, een werk van Valmar Valdmann uit 2009 (publiek domein)

Het blauw staat dan voor geloof, trouw en toewijding. Ook worden lucht, zee en meren genoemd. Het zwart zou symbool zijn voor het ‘zwarte’ verleden van Estland, in de zin van het vele lijden van de Esten onder vreemde overheersers. Het wit wordt uitgelegd als het streven naar verlichting en deugd, maar ook als de kleur van de bast van de berk en door de middernachtzon beschenen nachten.

Vlag van de president

Presidentiële vlag van Estland

De vlag van de president, vastgesteld in 1993 heeft de ‘grote’ versie van het nationale wapen midden op de vlag.

President Alar Karis (1958) met de presidentiële vlag van Estland (foto: Liis Treimann)

Het wapen bestaat in een ‘grote’ en ‘kleine’ vorm. De eerste versie heeft rond het schild twee gekruiste gouden eikentakken, de tweede bestaat alleen uit het schild.
Op het gouden schild zien we drie zogenaamde ‘gaande leeuwen’ in blauw, rood ‘genageld en getongd’.

V.l.n.r.: Wapen van Denemarken / Groot wapen van Estland / Klein wapen van Estland

De drie leeuwen zijn afkomstig van het wapen van de Deense Koning Waldemar II, die in 1219 het noorden van Estland veroverde, waarna de leeuwen als wapen voor Reval gebruikt werden, toen de belangrijkste stad van deze Deense ‘kolonie’, tegenwoordig beter bekend onder de huidige naam Talinn, hoofdstad van Estland.

Kaart van het “Deense Rijk” na de overwinningen van Waldemar”, waar we rechts de Estse ‘kolonie’ zien, uit:’ Historisk Atlas” door Hildebrand Selander (Norstedt & Söner, Stockholm, 1880) (publiek domein)

De stad heeft dit wapen altijd behouden (net als Denemarken trouwens). En net als het land waar het de hoofdstad van is, heeft Talinn een ‘grote’ en een ‘kleine’ versie, maar om dingen nog wat ingewikkelder te maken: de stad heeft ook een ‘middelste’ versie!

V.l.n.r.: Groot wapen van Talinn / Middelste wapen van Talinn / Klein wapen van Talinn

De ‘grote’ en daarmee uitgebreidste versie heeft naast het gouden schild en de drie leeuwen een uitgebreide bekroning: het wordt gedekt door een zilveren helm met een gesloten vizier met rode voering en een gouden ketting rond de nek.
De helm is op zijn beurt gedekt met een gouden kroon waaruit als helmteken een gekroonde vrouwenfiguur oprijst, gekleed in het rood en met de armen voor de borst gekruist.
Verder is het wapen rijk versierd met een overdaad aan zogenaamde dekkleden in de kleuren goud en blauw.

De ‘middelste’ versie van het wapen van Talinn is in principe gelijk aan de ‘kleine’ versie van het wapen van Estland, het gouden schild met de drie blauwe leeuwen, alleen is de uitvoering iets anders.
De ‘kleine’ versie is daarentegen totaal anders, maar ook hier zien we de erfenis van Denemarken: een wit kruis op een rood veld, heden ten dage onmiddellijk herkenbaar als de Dannebrog, de Deense vlag.

Toen Denemarken zijn Estse gebied in 1346 verkocht aan de Duitse Ordestaat (Staat des Deutschen Ordens) werd het wapen van Reval/Talinn gehandhaafd en uiteindelijk symbool voor het hele gebied.
Dit bleef zo, ook toen Estland weer eens van eigenaar wisselde.

Estland onder Zweeds bestuur als het Hertogdom Estland (Swedish Estonia op de kaart), een deel van het tegenwoordige Estland was toen onderdeel van een ander gebied onder Zweeds bestuur, Lijfland (Swedish Livonia op de kaart), tegenwoordig Letland, een derde gebied onder de Zweedse Kroon was Ingermanland (Swedish Ingria op de kaart), tegenwoordig Russisch gebied (© Thomas Blomberg, gebaseerd op ‘Sveriges historia intill tjugonde seklet’ door Emil Hildebrand uit 1906)

Zo werd het onder Zweeds bestuur het Hertogdom Estland (1561-1721), onder Russisch bestuur het Gouvernement Estland (1721-1917), waarna het in 1918 onafhankelijk werd.

Kaart uit 1820 van het Gouvernement Estland, onder Russisch bestuur (uit ‘Geografische atlas van het Russische rijk, het Koninkrijk Polen en het Groothertogdom Finland’ door luitenant-kolonel Vasily Petrovich Pyadyshev (1758-1835)) (publiek domein)

De enige periode waarin het wapen verboden werd, was die van de bezetting vanaf 1940 door de Sovjet-Unie, maar bij de hernieuwde onafhankelijkheid in 1990, keerde het wapen terug.

Oekraïne – Два роки війни / Twee jaar oorlog

Deze week is hey twee jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel. De snelle verovering en omverwerping van de regering die het Kremlin verwacht had, kwam -zoals we inmiddels weten- niet uit.
Na twee jaar bevindt het front zich min of meer in een patstelling en lijkt een einde van de oorlog ver weg.

Avdiivka door Oekraïne opgegeven

Waar het eind vorige week al naar uitzag is inmiddels gebeurd: Oekraïense troepen gaven de stad Avdiivka op, die ze maandenlang wanhopig hadden verdedigd tegen een Russische aanval, die de laatste weken alleen maar in intensiteit toenam.

Het front bij Avdiivka, links: de situatie op 5 oktober 2023 tijdens de maandenlange patstelling, waarbij het front niet of nauwelijks bewoog en rechts: de gewijzigde frontlijn op 20 februari jl., na de Russische inname van Avdiivka (© Institute for the Study of War)

De verovering van het in een ruïne veranderde Avdiivka is een strategische en symbolische overwinning voor Rusland, waardoor de verdediging van de regionale hoofdstad Donetsk wordt versterkt en die mogelijk openingen biedt voor verdere Russische offensieven in door Oekraïne heroverd gebied.

Volgens de nieuwe Oekraïense opperbevelhebber Oleksandr Syrsky was er geen keus om de troepen terug te trekken, om zodoende levens van soldaten te redden.
Wat dat betreft was de terugtrekking wellicht aan de late kant:
een video die door Russische militaire bloggers is geplaatst na de verovering van Avdiivka lijkt de lichamen te tonen van Oekraïense soldaten die zich zouden hebben overgegeven nadat Russische troepen hun positie hadden veroverd.
Het doden van soldaten die zich overgeven valt onder de noemer oorlogsmisdaden.

Andriy Dubnytsky, één van de gedode Oekraïense militairen na de val van Avdivvka (foto: Культурньій Десант)

Ivan Zhytnyk, Andriy Dubnytsky en Georgiy Pavlov zijn door familieleden geïdentificeerd als de dode soldaten in de video.
Wekenlang voerden de strijders op hun benarde positie bij de vrijwel geheel omsingelde stad een steeds wanhopiger strijd om hun positie te behouden.
Ze hadden hun commandanten herhaaldelijk gevraagd hen terug te trekken, uit angst dat de omsingeling volledig zou worden. Maar hun verzoeken werden afgewezen.

Los van deze zes zijn er overigens honderden Oekraïense militairen gevangengenomen en/of gedood.
De terugtrekking was dusdanig chaotisch dat er volgens sommige bronnen circa 850 tot 1.000 militairen zijn ‘verdwenen’.
Maar andere bronnen gaan ervan uit dat het hoge cijfer niet klopt en dat een nauwkeurige telling pas mogelijk is als de nieuwe verdedigingslinies verder naar het westen worden bemand.


Circa 60 Russische militairen gedood in de regio Donetsk

Minstens 60 Russische militairen zijn gedood nadat een oefengebied in het bezette Oost-Oekraïne werd getroffen door twee raketten.
Bronnen bekend met de situatie vertelden dat troepen zich hadden verzameld op een locatie in de regio Donetsk, voor de komst van een hoge commandant.
Videobeelden van het incident lijken grote aantallen doden te tonen.
Deze en andere video’s en foto’s laten tientallen soldaten zien die schijnbaar dood in een veld liggen.
Schattingen, ook van degenen die het hebben overleefd, wijzen erop dat er minstens zestig doden zijn gevallen.
Een Russische functionaris bevestigde dat er een aanval had plaatsgevonden, maar noemde de berichten ‘schromelijk overdreven’.

Screenshot uit een van de video’s

Volgens berichten wachtten leden van de 36e Gemotoriseerde Geweerbrigade, normaal gesproken gevestigd in de Transbaikal-regio van Siberië, op de aankomst van generaal-majoor Oleg Moiseyev, commandant van het 29e leger van de oostelijke militaire regio, op een oefenterrein nabij het dorp Trudovske.
Een soldaat die het incident overleefde, zei tijdens een video-opname van de nasleep, dat de commandanten van de brigade hen in een open veld hadden laten staan wachten.
Ze werden naar verluidt getroffen door twee raketten die werden afgevuurd door het Amerikaanse HIMARS-lanceersysteem.

Voorbeeld van het HIMARS raketartilleriesysteem, in dit geval de M142 (© U.S. Army / publiek domein)

De aanval vond plaats een paar uur voordat de Russische president Poetin zijn minister van Defensie Sergej Sjoigu ontmoette.
Tijdens die bijeenkomst repte Shoigu van de Russische successen in verschillende delen van de frontlinie en sprak hij over de recente verovering van de stad Avdiivka, maar maakte hij geen melding van de aanval in de Donetsk-regio.

Aantallen slachtoffers

Het is op deze plek al weer lang geleden dat Vlagblog een blokje over de aantallen slachtoffers had.
Nu de oorlog twee jaar oud is opnieuw een klein overzicht, waarbij de aantallen zoals steeds, enorm uiteenlopen, afhankelijk van de bron.

Om met Oekraïne te beginnen: het aantal burgerslachtoffers: ruim 11.000 doden en 11.000 gewonden (volgens Oekraïne), het cijfer. van de V.N. zit daar niet ver vanaf: 10.378 doden. De V.N. geeft geen cijfer voor vermisten, maar wel voor gewonden: 19.632.

Oekraïense militairen: volgens het Russische ministerie van Defensie gaat het om 383.000 doden en gewonden.
Een Amerikaanse schatting houdt het op circa 70.000 doden en 100.000 tot 120.000 gewonden.
De Oekraïense burgergroepering Memory Book of the Fallen for Ukraine hanteert de volgende cijfers: 35.000 doden, 15.000 vermisten, 3.400 gevangenomen militairen en 90.000 tot 100.000 gewonden.

Russische militairen: een Amerikaanse schatting gaat uit van 120.000 doden en 170.000 tot 180.000 gewonden.
De Britse schatting heeft een lager dodencijfer: 70.000, maar een hoger aantal gewonden: 220.000 tot 280.000.
Het Oekraïense ministerie van Defensie meldt een cijfer van meer dan 150.000 doden en 222.090 gewonden.

Van het inmiddels niet meer bestaande Wagnergroep-huurlingenleger zouden er volgens de groep zelf 22.000 man zijn gedood en 40.000 gewond.
Die cijfers komen aardig overeen met Britse schattingen: 20.000 doden en eveneens 40.000 gewonden.

Een hele serie kille cijfers, waar hoe je het ook wendt of keert heel veel leed achter schuil gaat.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і п’ятдесят один тижнів війни / Een jaar en eenenvijftig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Russisch landingsschip vernietigd

Afgelopen woensdag is volgens de Oekraïense strijdkrachten een groot Russisch landingsschip, de Caesar Koenikov, voor de kust van de door Rusland bezette Krim tot zinken gebracht.

De Caesar Koenikov (Russisch: Tsezar Kunikov), een landingsschip van de Ropucha-klasse, op archiefbeeld in de Bosporus (screenshot)

De 112 m lange Ceasar Koenikov had een bemanning van 87 en kon tanks, wapentransporten en honderden manschappen vervoeren.

De Caesar Koenikov met open boegdeuren voor aan- en afvoer (screenshot)

Volgens lokale sociale media waren er woensdagochtend vroeg krachtige explosies te horen, die erop leken te wijzen dat het schip ten zuiden van de stad Jalta was getroffen.
Het Oekraïense inlichtingendirectoraat heeft daarop een video vrijgegeven waarin te zien is dat drones het schip aanvallen, waarna er een krachtige explosie te zien is. Volgens het directoraat ging het hier om Oekraïense Magura V5-zeedrones, die een snelheid van 42 zeemijl (77 km) per uur kunnen halen.

De Caesar Koenikov in de vroege ochtend van woensdag, net vóór de eerste inslag (screenshot)

Het directoraat liet via Telegram weten dat de Caesar Koenikov zodanige schade opliep dat het begon te zinken. Het voegde eraan toe dat de aanval plaatsvond bij de Krim-kustplaats Alupka, net ten westen van Jalta, in de Oekraïense territoriale wateren, door een eenheid genaamd Group 13, waarvan het logo ook in de videobeelden te zien is.

De eerste ontploffing na een drone-inslag (screenshot)

Er was geen bevestiging van de Russische marine over het tot zinken brengen van het landingsschip, alleen dat zes Oekraïense drones waren vernietigd. Ook het Kremlin gaf geen commentaar op het incident.

Een grote vuurbal torent boven de Caesar Koenikov uit na de inslag (screenshot)

Russische militaire bloggers ontkenden niet dat de Caesar Koenikov was geraakt, maar voegden er wel aan toe dat de bemanning het had overleefd.
Het Russische leger rapporteert zelden grote verliezen en de Russen vertrouwen voor informatie op een handvol populaire bloggers.
Volgens onbevestigde berichten zou admiraal Viktor Sokolov, commandant van de Russische Zwarte Zee-vloot inmiddels ontslagen zijn.

Buitenlandse financiële en andere hulp

NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg heeft gewaarschuwd dat het onvermogen van de VS om voortgezette militaire hulp aan Oekraïne goed te keuren nu al gevolgen heeft op het slagveld, hoewel hij verwacht dat het Congres uiteindelijk een hulppakket zal goedkeuren.
De Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden houden een buitenlands hulppakket van $ 95 miljard voor Kiev tegen.

Naast de € 50 miljard die de EU twee weken geleden toezegde, is er ook een praktische coalitie gevormd, de zogenaamde ‘drone-coalitie’.
Nederland vormt samen met Oekraïne, het Verenigd Koninkrijk en Letland een samenwerkingsverband waarbij er geïnvesteerd gaat worden in nieuwe drones en drone-technieken voor de strijd tegen Rusland.
De bedoeling is dat waarschijnlijk een dezer dagen de drone-coalitie onder de NAVO-paraplu definitief in de verf wordt gezet, waarbij een kostenberaming wordt gemaakt en een verdeelsleutel zal worden vastgesteld, om de kosten onderling te verdelen.

Het front

Ondertussen heeft Rusland de aanvallen op Oekraïense steden voortgezet.
Na maanden van hevige gevechten lijken Russische troepen dichtbij de ruïnes van Avdiivka te zijn, waar de vrieskou zijn tol eist bij de Oekraïense troepen.

Het front bij de vrijwel totaal verwoeste stad Avdiivka (© Institute for the Study of War)

Nu de Russische invasie het einde van het tweede jaar nadert, wordt de stemming onder de Oekraïense verdedigers somberder, terwijl uitputting, frustratie over een tekort aan wapens en de wetenschap dat er geen snelle militaire overwinning zal komen, allemaal hun tol eisen.
Na maanden van strijd lijkt de het Russische leger dichtbij een omsingeling van de ruïnes van Avdiivka te zijn.

‘Tsarentrein’

Volgens de Amerikaanse denktank Institute for the Study of War heeft Rusland de afgelopen maanden gewerkt aan een opmerkelijke barrière, 6 km bij de frontlijn vandaan.
Het gaat om een lange rij treinwagons (circa 2.100 stuks) tussen de bezette steden Olenivka en Volnovakha, over een lengte van 30 km.

In het midden: locatie van de 30 km lange treinbarrière tussen Olenivka en Volnovakha, de satellietfoto’s links en rechts tonen de situatie op respectievelijk 10 mei 2023 en 6 februari dit jaar (© deepstatemap)

Russische troepen zijn naar verluidt in juli 2023 begonnen met het samenstellen van de trein. Het Kremlin is waarschijnlijk van plan deze barrière te gebruiken als verdedigingslinie tegen toekomstige Oekraïense offensieven.
De ellenlange treinbarrière heeft inmiddels de bijnaam ‘tsarentrein’ gekregen.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і п’ятдесят тижнів війни / Een jaar en vijftig weken oorlog

Opperbevelhebber Zaloezjny vervangen

Het hing al een tijdje in de lucht, maar gisteravond werd bekend dat president Zelensky generaal Valeri Zaloezjny, de opperbevelhebber van het Oekraïense leger, heeft vervangen.

Deze foto samen met generaal Zaloezjny deelde president Zelensky gisteren op X (voorheen Twitter), bij het bericht over de wijzigingen in de defensie-top (© twitter.com/ZelenskyyUa)

Het volgt op speculaties over een breuk tussen de president en generaal Zaloezjny, die de Oekraïense oorlogsinspanningen heeft geleid sinds het begin van het conflict, nu bijna twee jaar geleden.
Het ontslag zal officieel worden vastgelegd in een presidentieel decreet.

President Zelensky tijdens zijn aankondiging gisteravond (screenshot)

Zelensky liet weten dat het opperbevel vernieuwd moest worden en dat generaal Zaloezjnyi “in het team kon blijven” en voegde eraan toe dat “…vanaf vandaag een nieuw management-team de leiding over de strijdkrachten van Oekraïne (zal) overnemen”.

Generaal Oleksandr Syrsky (1965), de nieuwe opperbevelhebber van Oekraïne (screenshot)

De president deelde verder mee dat generaal Oleksandr Syrsky was benoemd als de nieuwe legerchef.
Generaal Syrsky leidde de verdediging van hoofdstad Kiev, aan het begin van de grootschalige invasie van Rusland in 2022.
Hij was ook het brein achter de verrassende en succesvolle tegenaanval van Oekraïne in Charkov in de zomer van 2022 en was sindsdien hoofd van de militaire operaties in Oost-Oekraïne, één van de twee belangrijkste assen in het tegenoffensief van Oekraïne.

Nieuwe Russische luchtaanvallen

Russische raketten en drones hebben afgelopen woensdagochtend steden in heel Oekraïne aangevallen, waarbij minstens vijf doden vielen en tientallen anderen gewond raakten, aldus de Oekraïense autoriteiten.
Vier mensen kwamen om toen een flatgebouw werd getroffen in het zuidwestelijke district Holosiyivsky in Kiev.
Een vijfde dode viel in de zuidelijke stad Mykolajiv , aldus functionarissen.

Foto van een beschadigd gebouw in Mikolajiv, gedeeld door burgemeester Oleksandr Sienkevych

In het hele land ging het luchtalarm af en er werden aanvallen gemeld tot ver in het westen, zoals in het relatief veilige Lviv, vlakbij de Poolse grens. Zo werden er volgens de Oekraïense luchtmacht Russische kruisraketten gedetecteerd boven de westelijke regio’s Lviv, Ternopil en Ivano-Frankivsk.
De Oekraïense opperbevelhebber Zaloezjnyj zei dat Rusland 64 raketten en drones had afgevuurd, waarvan er 44 werden onderschept.
Een gewonde in Mykolajiv overleed aan zijn verwondingen onderweg naar het ziekenhuis, volgens burgemeester Oleksandr Sienkevych en was daarmee de vijfde dode.

Schade in Mikolajiv (foto: Bureau Officier van Justitie)

Ook in Charkov waren explosies te horen, waarbij door de militaire autoriteiten enige schade aan de infrastructuur werd gemeld.

Groeiende zorg over kerncentrale

Sinds 3 maart 2022 heeft Rusland de kerncentrale van Zaporidzja bezet en de toestand van de centrale is verslechterd terwijl ze onder Russisch beheer stond.
Het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA) heeft niet de macht om de regels voor nucleaire veiligheid af te dwingen, waardoor het risico op een nucleair ongeval blijft toenemen. Nadat er in de zomer van 2023 volop aandacht voor was, worden de groeiende problemen bij de centrale genegeerd.

De voorheen aan het Kachovka-stuwmeer gelegen kerncentrale van Zaporidzja (© Запорізька АЕС / publiek domein)

De laatste rapporten van de IAEA, die al zestien maanden een team van internationale inspecteurs bij de kerncentrale van Zaporidzja heeft, schetsen een alarmerend beeld van lekkende stoomopwekkings-circuits en veiligheidssystemen, onvoldoende personeel en geen onderhoudsplan voor 2024.

De grootste kerncentrale van Europa bevindt zich in het bezette Enerhodar. De primaire bron van koelwater voor de centrale, voorheen gelegen aan de oevers van het Kachovka-reservoir, viel in juni 2023 weg na het opblazen van de Kachovka-stuwdam.
Momenteel zijn vijf van de zes reactoren van de centrale in cold shutdown, terwijl reactor 4 in hot shutdown staat om stoom te leveren voor fabrieksactiviteiten en warmte voor de nabijgelegen stad Enerhodar.

De kerncentrale van Zaporidzja (screenshot)

Incidenten

Incidenten schetsen geen fraai beeld van hoe er met de kerncentrale wordt omgesprongen.
Tijdens ongeplande onderhoud van augustus 2022 werden de back-up-systemen verkeerd geconfigureerd.
Als gevolg van een zware storm op 26 november viel de stroom uit de enkele externe verbinding van 750 kV uit.
Terwijl de stroom met succes werd omgeleid naar de reservelijn van 330 kV, kreeg reactor 4 geen stroom, waardoor werknemers van de fabriek gedwongen werden de nood-dieselgeneratoren te gebruiken.

Het recentste incident vond plaats op 2 december, toen beide externe elektriciteitsleidingen uitvielen.
Als eerste viel de 330 kV-verbinding uit vanwege een ‘externe netstoring’.
Vijf uur later werd ook de 750 kV-verbinding verbroken.
Tijdens de storing ging de stroom naar alle vier de koelpompen van reactor 4 uit, waardoor operators gedwongen werden om de reactor over te zetten naar een cold shutdown, waardoor de centrale mogelijk met een ontoereikende toevoer van stoom zou zijn achtergebleven. Dieselgeneratoren werden online gezet, waardoor de stroom werd hersteld, en vijf uur later werd de 750 kV-lijn opnieuw aangesloten.

Hoofdingang van de kerncentrale van Zaporidzja (screenshot)

Werknemers onder druk

In januari 2022 had de centrale 11.500 werknemers, waarvan de meesten in de nabijgelegen stad Enerhodar woonden.
Terwijl sommigen vluchtten aan het begin van de Russische oorlog, bleven velen achter vanwege hun plichtsbesef ten aanzien van de nucleaire veiligheid.
Sinds de Russische bezetting worden Oekraïense arbeiders en hun gezinnen ondervraagd, ontvoerd en gemarteld. Sommigen zijn verdwenen.
In Enerhodar hebben inwoners die onder bezetting leven melding gemaakt van arrestaties, verdwijningen, berovingen en uitzettingen, meestal door toedoen van Tsjetsjeense strijdkrachten.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і сорок дев’ять тижнів війни / Een jaar en negenenveertig weken oorlog

Gevangenenruil

Rusland en Oekraïne zeggen beide dat ze afgelopen woensdag gevangengenomen soldaten hebben uitgewisseld – de eerste ruil sinds de crash van een Russisch vliegtuig waarvan Moskou beweerde dat het 65 Oekraïense krijgsgevangenen aan boord had.
Het Russische leger liet weten dat beide partijen 195 soldaten hebben teruggekregen, hoewel de Oekraïense president Zelensky zei dat 207 Oekraïense soldaten zijn teruggekeerd.

Kiev trekt de beweringen van Moskou in twijfel dat Oekraïense krijgsgevangenen in het vliegtuig zaten dat vorige week neerstortte.
De Russische president Poetin beweerde dat het militaire transportvliegtuig Il-76 door Oekraïne in de westelijke regio van Belgorod was neergehaald met behulp van een Amerikaans Patriot-systeem, maar leverde geen bewijs.

Een gisteren vrijgegeven satellietfoto van Planet Labs van 31 januari van het spoor van plusminus 500 m dat het neergestorte transportvliegtuig achterliet in de sneeuw, de foto werd naar buiten gebracht door Skhemy, een onderzoeksrapportageproject van Radio Liberty (© Skhemy Project)

Rusland heeft tot nu toe geen hard bewijs geleverd voor zijn beweringen en Moskou heeft een lange en bewezen geschiedenis van leugens en desinformatie.
Kiev heeft de Russische verklaringen niet rechtstreeks ontkend, maar houdt het erop dat er niets is bevestigd.

Velen in Oekraïne vragen zich af waarom Rusland geen beelden heeft getoond van tientallen dode lichamen na de vliegtuigcrash om zijn beweringen te onderbouwen.
Geen van de details is onafhankelijk geverifieerd en beide partijen hebben opgeroepen tot een internationaal onderzoek.

Vrijgelaten Oekraïense krijgsgevangenen in de bus op weg naar huis (foto: Ministerie van Defensie van Oekraïne)

Beelden gemaakt door de Oekraïense autoriteiten, laten zien hoe sommige vrijgelaten krijgsgevangenen met grote grijnzen uit bussen stromen en “Glorie voor Oekraïne!” roepen. Eén soldaat valt op de grond en rolt door de sneeuw, overduidelijk blij om terug te zijn.
De mannen droegen Russische gevangenisuniformen, hun hoofden waren gladgeschoren en velen zagen er mager uit na hun tijd in gevangenschap.

Een bevrijde Oekraïense krijgsgevangene probeert zijn emoties te verbergen in de Oekraïense vlag (foto: Telegram-kanaal van president Zelensky)

Sommigen waren in tranen en telefoneerden met familieleden. Aan het einde van de video staan ​​ze allemaal, gehuld in de nationale blauw-gele vlaggen van Oekraïne, en zingen ze het nationale volkslied Sjtsje ne vmerla Oekrajiny (Oekraïne is nog niet vergaan).

EU bereikt overeenstemming over € 50 miljard voor Oekraïne

Alle 27 EU-landen bereikten gisteren een akkoord over een bedrag van € 50 miljard aan giften en goedkope leningen, dat uitgesmeerd wordt over een termijn van vier jaar.
Hongarije, in de vorm van premier Orbán, lag tot gisterochtend dwars, waardoor er geen unanimiteit was, zodat het erop leek dat het geld op een andere en omslachtiger manier buiten de EU-begroting om naar Oekraïne zou moeten gaan, een ingewikkeld proces dat veel meer tijd in beslag zou nemen.

Een aantal EU-leiders, waaronder demissionair premier Rutte en de kersverse en zeer anti-Russische Poolse premier Tusk, hadden gisterochtend gesprekken met Orbán. Door o.a. te dreigen met (financiële) sancties voor Hongarije kon Orbán kennelijk op andere gedachten gebracht worden.
Daarbij moet wel opgemerkt worden dat het om een compromis ging, wat inhoudt dat geld aan Oekraïne wordt toegewezen onder de volgende voorwaarde: “Een garantie dat het besluit om geld te blijven sturen elk jaar zal worden herzien.”
In de praktijk zal dit Hongarije feitelijk elk jaar een nieuwe kans geven om de hulp op te houden. Wordt vervolgd dus.

Russische korvet na aanval gezonken

Soldaten van de speciale eenheid Groep 13 van de Defensie-inlichtingendienst van Oekraïne hebben in de nacht van 31 januari op 1 februari 2024 de geleide-raketkorvet Ivanovets, onderdeel van de Russische Zwarte Zeevloot, aangevallen met drones, waarna het zonk.

De Ivanovets op een archieffoto (fotograaf onbekend)

Het schip bevond zich op de rede van het Donuzlavmeer in het zuidwesten van het door Rusland bezette Krim-schiereiland.
Als gevolg van een aantal directe aanvallen op de romp liep de korvet zoveel schade op, dat de voortstuwing uitviel, waarna het naar achteren helde en vervolgens zonk.

Beeld van de nachtelijke aanval van Groep 13 op de Ivanovets (screenshot)
Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – Один рік і сорок вісім тижнів війни / Een jaar en achtenveertig weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Russisch transportvliegtuig neergestort in Belgorod-oblast

Een Russisch IL-76-transportvliegtuig is gisteren neergestort in het Korocha-district van de Russische oblast Belgorod, vlakbij het dorp Yablonovo.
Gouverneur Vyacheslav Gladkov, van de oblast, die grenst aan Oekraïne, meldde in eerste instantie een “incident” en dat een onderzoeksteam van het Ministerie van Noodsituaties van de Russische Federatie ter plaatse een onderzoek was gestart.
Het Russische ministerie van Defensie liet vervolgens weten dat er 65 gevangengenomen Oekraïense militairen in het vliegtuig zaten, dat op dat moment op weg was naar het gebied voor een gevangenenruil.

Een Russisch Ilyushin Il-76 transportvliegtuig (© Vitaly V. Kuzman / publiek domein)

Het Russische persbureau Ria Novosti zei dat er naast de 65 Oekraïners nog negen mensen in het vliegtuig zaten, waaronder zes bemanningsleden.

Amateurbeeld van net na het neerstorten van het transportvliegtuig, net achter het verkeersbord is een grote vuurbal zichtbaar (screenshot)

De Oekraïense generale staf, geciteerd door de website van de Ukrainska Pravda, zei dat het vliegtuig raketten vervoerde voor de Russische S-300 luchtverdedigingssystemen. Er werd geen melding gemaakt van krijgsgevangenen. Het toestel zou zijn neergehaald door twee luchtafweerraketten.
Het hoofd van de militaire inlichtingendienst van Oekraïne, Andriy Yusov, zei echter dat er een uitwisseling van gevangenen zou plaatsvinden en voegde daaraan toe dat de geplande uitwisseling voor vandaag “niet doorging”.

Screenshot van dezelfde amateurbeelden één seconde later

Wat wel of niet waar is, is in deze oorlog niet altijd onmiddellijk duidelijk en niets nieuws en dit is opnieuw zo’n voorbeeld.
Russische media citeerden Andrei Kartapolov, voorzitter van de Russische Staatsdoema-commissie voor Defensie. Hij beweerde dat het vliegtuig tientallen Oekraïense krijgsgevangenen vervoerde die ter uitwisseling waren meegenomen en dat er een tweede toestel met nog eens 80 krijgsgevangenen op weg naar dezelfde gevangenenruil na het neerstorten van het eerste toestel was omgedraaid.

De Oekraïense ombudsman Dmytro Lubinets verklaarde dat hij de situatie onderzocht.

President Zelensky tijdens zijn videoboodschap gisteravond laat (screenshot)

Gisteravond laat kwam er een reactie van de Oekraïense president Zelensky, die het over “een zeer moeilijke dag” had.
Zonder specifiek te bevestigen of te ontkennen of er inderdaad Oekraïense krijgsgevangenen aan boord waren, liet hij weten het duidelijk was dat “de Russen spelen met de levens van Oekraïense gevangenen, de gevoelens van hun geliefden en de emoties van onze samenleving.”

Doden en gewonden na Russische aanval

Het is helaas niets nieuws: Russische raketaanvallen op Oekraïense steden. Afgelopen dinsdag waren Charkov, Kiev en Pavlohrad het doelwit.
In totaal vielen er 18 doden en 130 gewonden, 139 huizen raakten beschadigd.

Een slachtoffer wordt uit het puin gered door reddingswerkers in Charkov (screenshot)

De noordoostelijke stad Charkov werd bijzonder zwaar getroffen tijdens de ochtendaanvallen, waarbij burgemeester Ihor Terekhov zei dat een deel van een flatgebouw was verwoest en dat reddingswerkers in het puin op zoek waren naar overlevenden.
Meerdere soorten Russische raketten werden gebruikt.
Charkov, de op-één-na grootste stad van Oekraïne, ligt heel dicht bij de Russische grens, waardoor het moeilijk is om raketten in de lucht te onderscheppen.

Reddingswekers zoken naar overlevenden in de brokstukken van een flatgebouw in Charkov (screenshot)

In hoofdstad Kiev duurde de luchtaanval ruim tweeënhalf uur, de langste aanval sinds 2 januari.
Verschillende mensen raakten gewond toen een flatgebouw in brand vloog en een ander werd beschadigd.
De meeste slachtoffers vielen in de centrale wijken Solomianskyi en de westelijke Sviatoshynskyi-districten, waar verschillende flats werden beschadigd.
Het Oekraïense leger zei dat het 22 van de 44 ballistische en kruisraketten had vernietigd die Rusland in één nacht had gelanceerd.

Burgers en huisdieren schuilen o.a. in metrogangen tijdens het luchtalarm (screenshot)

27 doden in door Russen bezet gebied

Minstens 27 mensen zijn maandag omgekomen bij een beschieting in de door Rusland bezette stad Donetsk, volgens de door Moskou geïnstalleerde leider van de regio, Denis Pushilin.
Hij omschreef de aanval op een drukke markt als “afschuwelijk” en zei dat het aantal slachtoffers zou kunnen stijgen en gaf Oekraïne de schuld.

Beeld van de ravage in Donetsk (screenshot)

De Oekraïense legereenheid Tavria, die in de regio opereert, zegt de aanval echter niet te hebben uitgevoerd.
In dezelfde verklaring liet Tavria weten: “Donetsk is Oekraïne! Rusland zal verantwoordelijk moeten worden gehouden voor de van het leven beroofde Oekraïners.”

Vlag van de Tavria-eenheid met het motto “Omnia veritas vincit” (“De waarheid overwint alles”) (fotograaf onbekend)

Aanval op Russische gas-terminal in Sint-Petersburg

Afgelopen maandag was er een explosie op een grote gas-exportterminal bij Sint-Petersburg in Rusland, uitgevoerd door Oekraïense drones.
De ontploffing veroorzaakte een grote brand in de Ust-Luga-terminal, maar volgens Russische functionarissen vielen er geen gewonden.

Brand in de gas-terminal bij Sint Petersburg (screenshot)

Een officiële bron in Kiev zei dat de ‘speciale operatie’ van de SBU-veiligheidsdienst het brein achter de aanval was, met drones die ‘op doel’ werkten.
Volgens Oekraïne wordt de brandstof die in de fabriek wordt verwerkt, gebruikt om Russische troepen te bevoorraden in de oorlog tegen hun land en dat door deze succesvolle aanval de logistiek voor het Russische leger “aanzienlijk ingewikkelder” is gemaakt.
Gezien de afstand tussen de Oekraïense grens en Sint Petersburg -zo’n 1.100 km- is de drone-aanval beslist opmerkelijk te noemen.

Een deel van de installatie veranderde bij het blussen in een ijspaleis (screenshot)
Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)

Oekraïne – День Собо́рності України / Dag van de Oekraïense Eenheid (1919)

Men zou kunnen denken dat deze dag refereert aan de recente onafhankelijkheid van Oekraïne in 1991, maar dat is hier niet het geval. De dag herinnert aan de vereniging van de Oekraïense gebieden in 1919, vandaag dus 105 jaar geleden.

Wat nu Oekraïne is, was voor 1919 verdeeld in een deel dat bij het Russische Keizerrijk hoorde en de andere helft was onderdeel van het Keizerrijk Oostenrijk-Hongarije.
Met de volksrevoluties in die tijd hielden beide keizerrijken op te bestaan.

Het deel dat voorheen onderdeel was van Oostenrijk-Hongarije werd de West-Oekraïense Nationale Republiek (1918) en het voormalige Russische deel werd de Oekraïense Volksrepubliek (1917).

Kaart van Oekraïne in 1919 (ansichtkaart uit 1919)

Op 22 januari 1919 gingen beide republieken samen, waarbij de zogenaamde Akte van Eenwording (Акт Злуки) werd getekend. De nieuwe staat heette de Oekraïense Staat.

De Akte van Eenwording, ook bekend onder de naam Akte van Zluky (Акт Злуки) van 22 januari 1919 (© archives.gov.ua)

Het duurde allemaal niet lang: het westelijke deel werd vanaf 1919 Pools en bleef dat tot 1939, het oostelijke deel werd in 1921 ingelijfd bij de Sovjet-Unie.
Na de bezetting door Duitsland in de Tweede Wereldoorlog lijfde de Sovjet-Unie in 1944 de hele Oekraïne in.

Met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werd Oekraïne op 24 augustus 1991 opnieuw een onafhankelijke staat, nu zonder het lidwoord ‘de’ voor de naam.
Die onafhankelijke status was en is een doorn in het oog van de Russische president Poetin, die zijn leger opdracht gaf het land op 20 februari 2022 binnen te vallen, met het doel het te veroveren en de regering te vervangen door een marionetten-regime.
Zoals we weten is dat niet gelukt. Dat neemt niet weg dat de soevereine staat Oekraïne een oorlog werd ingesleurd die nog steeds gaande is en inmiddels onnoemelijk menselijk en dierlijk leed heeft veroorzaakt, evenals verwoestingen op grote schaal.

Kaart van Oekraïne (© freeworldmaps.net)

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)