1 januari 1993 is de datum waarop Tsjechoslowakije officieel werd opgesplitst in de de twee republieken waaruit het land bestond, nl. Tsjechië en Slowakije, nu beiden als onafhankelijke staten. In de jaren na de zgn. Fluwelen Revolutie, die het einde betekende voor de communistische overheersing, werd de scheiding voorbereid.
Gedenkplaat op het SNP-plein (Slowaaks Nationaal Opstandsplein) in Bratislava, de tekst luidt: “Alleen hij die zijn vrijheid heeft gewonnen, is die waardig.” Op dat moment, in november 1989, besloten we de verantwoordelijkheid voor de toekomst in eigen hand te nemen. We hebben besloten het communisme te beëindigen en vrijheid en democratie te vestigen. (foto: Jozef Kotulič)
Officieel staat het bekend als De ontmanteling van Tsjechoslowakije (in het Slowaaks Rozdelenie Česko-Slovenska), maar in de volksmond heet het De fluwelen scheiding. Vandaag dus 32 jaar geleden.
De vlag
Vlag van Slowakije
De vlag van Slowakije stamt uit 1848 en is er een uit de zgn. pan-slavische vlaggenfamilie, met als oorsprong de Nederlandse vlag. Toen tsaar Peter de Grote zijn licht opstak in de Nederlanden in 1697, kwam hij danig onder de indruk van de Nederlandse scheepsbouw en de organisatie van de marine. Terug in Rusland introduceerde hij een handelsvlag gebaseerd op de Nederlandse driekleur: wit-blauw-rood (nu de nationale vlag). Dit op zijn beurt beïnvloedde weer andere landen dezelfde driekleur te gebruiken en die enigszins aan te passen. We zien de kleuren terug in de huidige vlaggen van o.a. Servië, Slovenië, Kroatië en Tsjechië.
Direct na het einde van het communisme, tussen 1989 en 1992, gebruikte Slowakije als landsdeel de vlag zonder het staatswapen en was daardoor identiek aan die van Rusland. Dat was onhandig, en op 1 september 1992 werd de nieuwe vlag aangenomen met staatswapen.
De vlag zelf dan: het is een horizontale driekleur in wit, blauw en rood en toont het staatswapen over de middelste blauwe baan, dichtbij de broekingszijde. Het wapen is schildvormig in rood, de onderkant wordt ingenomen door een blauwkleurige heuvel met drie toppen. Vanuit de middelste top verheft zich een zilveren dubbelkruis. Het is al een oud symbool, en wordt ook gebruikt door het nabijgelegen Hongarije in zijn staatswapen, waar de heuvel groen is. Daar staan de drie toppen voor de bergen Tatra, Matra en Fatra. Het zilveren dubbelkruis staat voor drie heiligen: Benedictus, Konstantinos en Methodios.
De huidige versie van het Slowaakse wapen werd getekend door Ladislav Cisárik jr in 1990.
Tot slot twee afgeleide vlaggen: de eerste is een ‘omgedraaide’ vlag. Hierbij is de vlag gekanteld en verlengd, waardoor het dus een soort banier wordt. Dit soort vlaggen is vrij gebruikelijk in Oost-Europa. Het symbool op de vlag -in dit geval het wapen- kantelt niet mee en blijft uiteraard horizontaal. De tweede vlag is die van de president.
Links: Gekantelde vlag van Slowakije / Rechts: Vlag van de Slowaakse presidentHier zien we de nationale vlag samen met die van de president tijdens de inauguratie van Zuzana Čaputová (1973) als president van Slowakije op 15 juni 2019 (foto: Martin Medňanský)
Vorige week donderdag en vrijdag ontmoette de Oekraïense president Zelensky de nieuwe president van de Europese Raad, Antonio Costa en de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, tijdens een tweedaagse top in Brussel.
President Zelensky en de president van de Europese Raad, Antonio Costa tijdens de tweedaagse top in Brussel (foto gedeeld door president Zelensky op X)
Zelensky en Costa bespraken hoe Oekraïne te steunen en hoe belangrijk Westerse inspanningen zijn om een ”rechtvaardige vrede” te bereiken. “Nu we het begin van het nieuwe jaar naderen, hebben we echt eenheid nodig tussen de Verenigde Staten, de EU en Europese landen”, zei Zelensky samen met Costa. “Alleen samen kunnen de VS en Europa Poetin echt stoppen en Oekraïne redden.” De twee bespraken verder onder meer de bescherming van de energie-infrastructuur van Oekraïne tegen Russische luchtaanvallen en de verhoging van de binnenlandse defensieproductie.
President Zelensky met Ursula von der Leyen. de voorzitter van de Europese Commissie (foto gedeeld door president Zelensky op X)
Met Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, besprak Zelensky de toetreding van Oekraïne tot de EU en het gebruik van bevroren Russische tegoeden.
Eerder deze maand kondigde het Amerikaanse ministerie van Financiën aan dat het 20 miljard dollar aan hulp voor Oekraïne zal verstrekken, waarmee het zijn bijdrage aan een breder initiatief van 50 miljard dollar, gesteund door G7-landen, ondersteunt. Oekraïne zal naar verwachting 18,1 miljard euro aan macro-financiële hulp van de EU ontvangen als onderdeel van de G7-lening.
Financiële hulp Japan
Na een gesprek met de Japanse premier Shigeru Ishiba kon president Zelensky melden dat Japan nog eens 3 miljard dollar naar Oekraïne zal overmaken afkomstig van de opbrengsten van bevroren Russische tegoeden.
Premier Shigeru Ishiba (1957) van Japan, met achter hem de vlag (ingevoerd in 1955) van zijn conservatieve Liberale Democratische Partij (screenshot)
Zelensky bedankte de Japanse regering voor extra financiering voor energieapparatuur en de bouw van schuilplaatsen en vertelde premier Ishiba over de uitgebreide aanval van Rusland op de energie-infrastructuur van Oekraïne op Kerstavond en bedankte Japan voor zijn bereidheid om zo snel mogelijk bij te dragen aan een rechtvaardige en duurzame vrede in Oekraïne.
Russische kerstaanvallen
Op Kerstavond en Eerste Kerstdag waren er opnieuw Russische raketaanvallen op Oekraïne. President Zelensky liet weten dat Rusland een “bewuste keuze” heeft gemaakt door tijdens de Kerst een grote aanval uit te voeren op de energie-infrastructuur van zijn land. Volgens de Oekraïense luchtmacht werden er 184 raketten en drones gedetecteerd, maar er zouden er veel zijn neergeschoten of hun doel gemist hebben. Er zouden bij de aanvallen slachtoffers zijn gevallen, maar er werden geen cijfers gegeven.
Een vrouw schuilt met haar hond in. een metrostation in Kiev (screenshot)
De aanval leidde tot stroomuitval in het hele land, waaronder in de hoofdstad Kiev, waar sommige inwoners schuilden in metrostations. Dit was de 13e grote aanval op de energiesector van Oekraïne dit jaar, aldus het grootste particuliere energiebedrijf van het land, DTEK.
Beeld van verwoestingen door een Russische raketaanval op de stad Kryvyh Rih, waarbij één dode en zeventien gewonden vielen (screenshot)
Het Russische ministerie van Defensie bevestigde dat haar troepen een “enorme aanval” hadden uitgevoerd op “kritieke” energiefaciliteiten in Oekraïne en voegde eraan toe dat de aanval een succes was en dat alle doelen waren geraakt.
President Biden (screenshot)
Reagerend op de laatste Russische aanvallen zei de Amerikaanse president Joe Biden: “Het doel van deze schandalige aanval was om de toegang van het Oekraïense volk tot warmte en elektriciteit in de winter af te snijden en de veiligheid van het elektriciteitsnet in gevaar te brengen.” Biden, die op 20 januari wordt opgevolgd door Donald Trump, vroeg aan het Amerikaanse ministerie van Defensie om wapens te blijven leveren aan Oekraïne.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Transnistrië is een geval apart: formeel is het een onderdeel en een regio in het oosten van Moldavië, maar de facto is het sinds 1990 een onafhankelijke republiek en heeft Moldavië er niets te vertellen.
Het langgerekte gebied heeft een eigen regering, parlement, leger, politie, postsysteem, paspoort, valuta en voertuig-registratie. En hoewel het met het hamer-en-sikkel-symbool op de vlag communistisch lijkt, is het dat niet.
Als onafhankelijke staat wordt het door geen enkel land erkend, met uitzondering van Abchazië en Zuid Ossetië, twee gebieden in Georgië, die eenzelfde onduidelijke status hebben. Het grondgebied ligt ingeklemd tussen het oostelijk stroomgebied van de rivier de Dnjestr en de grens met Oekraïne.
Officieel noemt het afgescheiden land zichzelf de Pridnestrovische Moldavische Republiek(PMR), terwijl ‘moederland’ Moldavië het gebied aanduidt als Administratief Territoriale Eenheden van de Linkeroever van de Dnjestr. (‘Pridnestrovisch‘ betekent zoveel als ‘land bij de Dnjestr’). Hoofdstad is Tiraspol, met ruim 128.000 inwoners tevens de grootste stad van het land. Het hele grondgebied heeft een bevolking van circa 475.000.
Tot aan het uiteenvallen van de Sovjet-Unie gedurende de jaren 1990-1991, vormden Transnistrië en Moldavië de Moldavische SSR, een van de vijftien sovjetrepublieken. Bij de ontmanteling van de communistische superstaat in 1990, riep Moldavië op 2 september de onafhankelijkheid uit, maar het Transnistrische deel van de voormalige sovjetstaat weigerde zich daarbij aan te sluiten en vormde in plaats daarvan de Transnistrische Autonome Socialistische Sovjetrepubliek, de directe voorganger van het huidige niet-erkende Transnistrië.
Moldavië stemde hier niet mee in en toen praten niet hielp, begon het land in 1992 een kortdurende oorlog met de onwillige, pro-Russische regio. Deze burgeroorlog werd in het voordeel van Transnistrië beslecht, wat alles te maken had met een groot contingent (het 14e Leger) van de Russische strijdkrachten, dat ook na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zijn basis in Tiraspol had gehandhaafd.
De beslissende slag in dit militaire conflict werd uitgevochten tussen 19 en 21 juni 1992 in de Moldavische stad Tighina, gelegen aan de andere kant van de rivier de Dnjestr, waar Transnistrische strijders militaire hulp kregen van de Russische militairen, onder bevel van generaal Aleksandr Lebed. Bij deze slag vielen zo’n 700 doden.
De stad werd op de Moldaviërs veroverd en is tot op de dag van vandaag nog steeds in Transnistrische handen en is herdoopt in Bender, een naam die het ten tijde van het Ottomaanse Rijk ook droeg.
Sinds die tijd is er een patstelling: hoewel geen enkel land Transnistrië als onafhankelijke staat erkent, zelfs Rusland niet, functioneert het land op nationaal niveau de facto wel als zodanig. Gingen zowel Moldavië evenals het eveneens onafhankelijk geworden buurland Oekraïne, een steeds Westerse koers varen, dat gold niet voor Transnistrië, dat sterk pro-Russisch is.
Tijdens een bijeenkomst van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) in 1999 in Istanboel, beloofde Rusland om zijn troepen zo snel mogelijk terug te trekken uit Transnistrië, mits het land een autonome status zou krijgen, maar met een steeds verder naar het oosten uitbreidende NAVO werd dat plan in de ijskast gezet.
In 2004 kondigde Transnistrië aan een referendum te houden over aansluiting bij Rusland. Als voorschot hierop werden scholen gesloten die het Latijnse schrift gebruikten, in plaats van het Cyrillische alfabet, dat ook in Rusland gangbaar is. Dit viel zodanig verkeerd in Moldavië, dat dit land besloot Transnistrië te isoleren door blokkades. Dat leidde ertoe dat Transnistrië de stroomtoevoer naar Moldavië afsloot. Aangezien de meeste energiecentrales aan de Transnistrische kant van de Dnjestr staan, was dat een koud kunstje. Moldavië loste dit dan weer op door energiecontracten met buurland Roemenië aan te gaan, waardoor de stroomtoevoer weer verzekerd was.
In 2006 kwam Rusland op zijn belofte terug voor wat betreft de terugtrekking van het 14e Leger. Iets later in hetzelfde jaar werd het reeds eerder aangekondigde referendum voor aansluiting bij Rusland gehouden. Volgens de kiescommissie was 97,1% op termijn vóór aansluiting met Rusland. Westerse landen beschouwen het referendum als illegaal.
De patstelling Moldavië/Transnistrië is sinds die tijd het ‘nieuwe normaal’ geworden. Voor wat Rusland betreft: dit land heeft er uiteraard baat bij dat het een voet tussen de deur heeft in dit gebied, een pro-Russische partner, ingeklemd tussen de grotendeels pro-Westerse buurlanden Moldavië en Oekraïne. De verhoudingen tussen Moldavië en Transnistrië zijn enigszins genormaliseerd, hoewel de oorlog in het naburige Oekraïne uiteraard weer nieuwe spanningen oplevert.
Hrustoveni (ook wel Hristovaia) in het uiterste noorden van Transnistrië, aan de rivier de Camenca gelegen (fotograaf onbekend)
Sheriff
Economisch gaat het Transnistrië vanwege zijn geïsoleerde situatie niet bepaald voor de wind: de belangrijkste werkgever is de staalfabriek Moldova Steel Works in Rîbnița, goed voor 40-50% van het bnp van Transnistrië. Ook de wapenfabriek van Bender (het vroegere Tighina) is economisch van belang. Er wordt voornamelijk geëxporteerd naar Rusland en Wit-Rusland (Belarus) en in mindere mate naar Moldavië en tot aan de oorlog, naar Oekraïne.
Daarnaast is er het alomtegenwoordige conglomeraat met de naam Sheriff. Dit bedrijf is eigenaar van een keten van benzinestations, supermarkten, een tv-kanaal, het radiostation INTER-FM, een uitgeverij, een bouwbedrijf, een Mercedes-Benz-dealer, een reclamebureau, een distilleerderij, twee broodfabrieken, een mobiel telefoonnetwerk, de voetbalclub FC Sheriff Tiraspol en het thuisstadion Sheriff Stadium, een project dat ook een vijfsterrenhotel omvat.
Daarmee heeft Transnistrië dus wel communistische trekjes. Hetzelfde geldt voor de media: de twee belangrijkste kranten worden gecontroleerd door de autoriteiten. Ook de meeste televisie- en radiostations worden gecontroleerd door de overheid.
Relatie met Oekraïne
Sinds de uitbraak van de Russisch-Oekraïense oorlog zijn de verhoudingen tussen het pro-Russische Transnistrië en buurland Oekraïne gespannen, hoewel de Transnistrische regering zich zoveel mogelijk buiten de discussie lijkt te willen houden. Wél beschuldigde in maart 2023 de Transnistrische veiligheidsdienst de Oekraïense regering ervan te hebben geprobeerd topfunctionarissen van Transnistrië te vermoorden, waaronder president Vadim Krasnoselsky. De Oekraïense regering verwierp de beschuldigingen.
Vlag van Transnistrië met hamer en sikkel (1991-heden)
Hoewel de vlag van Transnistrië officieel op 2 september 1991 werd ingevoerd, deed hij al jaren dienst als de vlag van de Moldavische SSR, zij het dat de groene baan toentertijd iets helderder was. Voor deze voormalige sovjetstaat werd ze ingevoerd op 31 januari 1952. De vlag is een rood-groen-rode horizontale driekleur in de verhoudingen 3:2:3, met in de broektop een gekruiste hamer en sikkel in geel (of goud) en een geel (of goud) omrande, rode vijfpuntige ster daarboven.
Hamer en sikkel
Het hamer-en-sikkel-symbool met rode ster
Als zodanig paste hij in de serie van sovjetstaat-vlaggen, die allemaal het hamer en sikkel-symbool voerden, net als de nationale vlag van de Sovjet-Unie.
Ongedateerde foto van Yevgeni Kamzolkin (1885-1957), ontwerper van het hamer-en-sikkel-symbool met rode ster (publiek domein)
Dit symbool werd ten tijde van de Russische Revolutie in 1917 ontworpen door Yevgeny Kamzolkin. In 1922 nam de Sovjet-Unie zijn staatsembleem aan, wat vervolgens ook midden op de rode vlag werd gezet.
Links: Eerste vlag van de Sovjet-Unie (1922-1923) met staatsembleem, waarop hamer, sikkel en ster / Rechts: Laatste versie van de vlag van de Sovjet-Unie (1955-1991)
Deze vlag bestond slechts kort: van 30 december 1922 tot 12 november 1923. Op die laatste datum werd de vlag sterk vereenvoudigd met alleen hamer, sikkel en ster in de broektop, in eerste instantie nog geel omlijnd, als ware het een kanton, maar vanaf 18 april 1924 zonder omkadering. Kleine wijzigingen waren er in 1936 (waarbij het symbool iets groter werd) en in 1955, toen het weer iets werd verkleind en een tikje naar rechts opschoof. Die versie was nog in gebruik toen de Sovjet-Unie in 1991 werd ontbonden.
Keerzijde en vlag voor civiel gebruik
Bijzonder aan de vlag van Transnistrië is dat het hamer-en-sikkel-symbool alleen op de voorzijde van de vlag is aangebracht. Op de keerzijde wordt het weggelaten en dan ziet de vlag eruit zoals de afbeelding hieronder (hoewel het bij fel zonlicht evengoed vaag in spiegelbeeld te zien is).
Civiele vlag van Transnistrië, zonder symbool (1991-heden)
Voor de Transnistrische bevolking is er de civiele vlag, die het hamer-en-sikkel-symbool mist. Hoewel de verhouding van de vlag officieel 1:2 is, wordt ze ook met de gebruikelijker maatvoering 2:3 gemaakt.
Postzegelblok van Transnistrië uit 2000 waarop de ligging van het niet-erkende land wordt aangegeven, samen met het staatsembleem en de vlag (uitgave ПОЧТА ПМР/ publiek domein)
Co-officiële tweede vlag
Nog een vlag? Jazeker, in 2009 werd er door de Opperste Sovjet van Transnistrië een voorstel behandeld om de nationale vlag te vervangen door een uitgerekte versie van de Russische vlag, dit naar aanleiding van het referendum van 2006 (zie boven), waarin 97,1% van de bevolking had aangegeven (aldus de kiescommissie) om zich op termijn bij Rusland aan te sluiten.
Co-officiële nationale vlag van Transnistrië (2017-heden)
Die vlag zien we hierboven: een wit-blauw-rode horizontale driekleur in een verhouding van 1:2 (de Russische vlag heeft de verhouding 2:3). Die vervanging ging uiteindelijk niet door, maar op 12 april 2017 keurde de Opperste Sovjet alsnog een motie goed om van de ‘langgerekte Russische vlag’ Transnistrië’s co-officiële nationale driekleur te maken, waardoor de Transnistriërs dus keus hebben!
De huidige presidentiële vlag van Transnistrië werd ingevoerd op 18 juli 2000, tijdens de termijn van Transnistrië’s eerste president Igor Smirnov.
Vlag van de president van Transnistrië (2000-heden)
De vlag is een vierkante horizontale driekleur in de Transnistrische kleuren rood-groen-rood in een verhouding van 3:2:3, met in het midden het staatsembleem . Van een staatswapen kunnen we strikt gezien niet spreken, omdat het een schild mist.
Staatsembleem van Transnistrië (1991-heden)
Het staatsembleem van Transnistrië is gebaseerd op dat van de Moldavische SSR uit de sovjettijd (dat op zijn beurt was gebaseerd op het embleem van de Sovjet-Unie). De enige toevoeging is de symbolische weergave van de grensrivier de Dnjestr, net onder de zon.
Het embleem bestaat uit twee naar elkaar toegebogen bundels van verschillende landbouwproducten: korenaren, maïskolven, fruit en witte en blauwe druiven. Een rode banderol slingert zich in drie grote lussen over en om het geheel heen. Boven de middelste banderol zien we de rivier de Dnjestr met daarboven een opkomende zon. Tussen de korenaren en over de zonnestralen heen het hamer-en-sikkel-symbool, de top bekroond door een rode vijfpuntige ster.
Het staatsembleem in dD-versie in Bender (fotograaf onbekend)
De teksten in witte kapitalen op de banderol zijn steeds hetzelfde (Pridnestrovische Moldavische Republiek), maar in drie verschillende talen. Links in het Russisch: ПРИДНЕСТРОВСКАЯ МОЛДАВСКАЯ РЕСПУБЛИКА (Pridnestrovskaya Moldavskaya Respublika). In het midden in Moldavisch Cyrillisch: РЕПУБЛИКА МОЛДОВЕНЯСКЭ НИСТРЯНЭ (Republica Moldovenească Nistreană). Rechts in het Oekraïens: ПРИДНІСТРОВСЬКА МОЛДАВСЬКА РЕСПУБЛІКА (Prydnistrovs’ka Moldavs’ka Respublika).
Het staatsembleem bestaat ook in een versie met in de drie talen de afkortingen voor Pridnestrovische Moldavische Republiek(1991-heden)
Dat het niet-erkende land met al deze sovjet-russisch aandoende symboliek toch niet communistisch is, is wellicht verrassend. Hoewel er een communistische partij is in Transnistrië, is die politiek niet van belang.
Nog opvallender wellicht, is dat de huidige (en derde) president, Vadim Krasnoselsky, zich als overtuigd monarchist manifesteert. In oktober 2019 zei hij daar het volgende over: “Ik ben van nature een monarchist. Vanaf mijn jeugd heb ik strikt monarchale opvattingen opgebouwd. Ik ben een voorstander van monarchisme, beperkt constitutioneel monarchisme, en neem de ervaring van het Russische Rijk als basis.”
De laatste tsaar van Rusland, Nicolaas II, met zijn vrouw tsarina Alexandra en hun vijf kinderen, achteraan v.l.n.r. Maria, Olga en Tatiana, vooraan Alexei en helemaal rechts Anastasia, foto uit 1913 (publiek domein, inkleuring door Klimbim)
Het is een opmerkelijke uitspraak voor iemand die zich in het verleden positief heeft uitgesproken voor aansluiting bij Rusland, het land dat ruim een eeuw geleden bij zijn revolutie in 1917 de monarchie afschafte en het jaar daarop de afgezette tsaar en zijn familie liquideerde.
Vanuit linkse hoek heeft hij dan ook regelmatig met kritiek te maken, zoals door de krant Pravda Pridnestrovya.
Met dank aan Erik Breure voor het beschikbaar stellen van zijn privé-fotoverzameling
De Oekraïense inlichtingendienst (SBU) heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor de liquidatie van de Russische luitenant-generaal Igor Kirillov.
Luitenant-generaal Igor Kirillov (1970-2024) tijdens een toespraak (screenshot)
De generaal, hoofd van de Dienst Defensie voor Stralings-, Biologische en Chemische Wapens, verliet met een assistent dinsdagochtend vroeg een woonblok in Moskou, toen een explosief, vastgemaakt aan een step, op afstand tot ontploffing werd gebracht, aldus het Russische onderzoekscomité SK. Beide mannen waren op slag dood.
Camerabeeld waarop de generaal en zijn assistent net naar buiten komen, een fractie van een seconde voordat het explosief afgaat (screenshot)
De SBU claimde kort erna dat het achter de aanslag zat en noemde Kirillov “een legitiem doelwit” en beweerde dat hij oorlogsmisdaden had gepleegd. Op maandag (een dag ervoor dus) klaagde de SBU generaal Kirillov bij verstek aan en liet via Telegram weten dat hij “verantwoordelijk was voor het massaal gebruik van verboden chemische wapens” in de Russisch-Oekraïense oorlog.
De step na de aanslag (foto gedeeld door Baza via Telegram)
Rusland maakte gisteren bekend dat er in verband met de aanslag een verdachte is aangehouden: een 29-jarige man uit Oezbekistan. Bij zijn verhoor zou hij hebben verklaard dat hij handelde in opdracht van de Oekraïense inlichtingendienst (SBU).
Buurtbewoners bij het woonblok later op de dag (screenshot)
Maanden geleden al zou hem een explosief zijn verstrekt, dat hij op afstand tot ontploffing kon brengen. Als hij in zijn opdracht slaagde de generaal te liquideren zou hij 100.000 dollar ontvangen en een woning in een Europees land. Tevens zou er een tweede verdachte zijn aangehouden, de twee konden geïdentificeerd worden door middel van beveiligingscamera’s.
Een woordvoerder van de SBU noemde “oorlogsmisdadiger” Kirillov een legitiem doelwit. Hij zou bevel hebben gegeven verboden chemische wapens tegen Oekraïense militairen te gebruiken. Hij voegde eraan toe: “Een dergelijk roemloos einde wacht eenieder die Oekraïners doodt.”
Noord-Koreanen doden per ongeluk Russen
De Noord-Koreaanse troepen die in de deels door Oekraïne bezette Russische oblast Koersk worden ingezet, hebben inmiddels daadwerkelijk aan gevechtsacties deelgenomen. Volgens de GUR, de Oekraïense militaire inlichtingendienst, zouden afgelopen weekend zo’n 30 Noord-Koreanen zijn gedood of gewond geraakt in de dorpen Plekhovo, Vorobzha en Martynovka.
De Noord-Koreaanse troepen zouden onvoldoende gevechtservaring hebben en slecht getraind zijn. De nu ingezette infanteriesoldaten zouden onder bevel staan van drie Noord-Koreaanse officieren, maar omdat er gecoördineerd moet worden met het Russische leger, steken taalproblemen de kop op, met als gevolg dat men elkaar niet begrijpt. Dit leidde ertoe dat Noord-Koreaanse militairen hun Russische bondgenoten onder vuur namen en daarbij acht Tsjetsjeense soldaten doodden.
Noord-Koreanen voor het eerst in beeld?
Maandag plaatste de Oekraïense president drone-beelden op Telegram waarop een aantal mannen te zien is die dekking zoeken achter bomen en in bosjes. Volgens Zelensky zou het om Noord-Koreaanse troepen gaan die net hadden deelgenomen aan een aanval op een Oekraïense positie.
Drone-beeld waarvan Oekraïne claimt dat het een Noord-Koreaanse militair is (foto gedeeld via Telegram)Mocht het inderdaad om Noord-Koreanen gaan, dan zou dit het eerste fotografische bewijs zijn (foto gedeeld via Telegram)
Hij plaatste ook beelden waarop volgens hem Russische troepen te zien zijn die probeerden de aanwezigheid van Noord-Koreanen op het slagveld te verbergen door een kampvuur te gebruiken om de gezichten van de gesneuvelden te verbranden. Maar de beelden zijn dermate vaag, dat het moeilijk is om er iets definitiefs uit af te leiden.
Screenshot uit een halve minuut durend filmpje waarop volgens president Zelensky het gezicht van een gedode Noord-Koreaanse militair wordt verbrand om identificatie te voorkomen, maar het is schier onmogelijk hier iets met zekerheid over te kunnen zeggen, daar is het beeld te onduidelijk voor (filmpje gedeeld via Telegram)
Zelensky in Brussel
Na een ontmoeting met premier Donald Tusk van Polen in Kiev op dinsdag, is president Zelensky gisteren aangekomen in Brussel om een informele bijeenkomst van Europese leiders en de top van de Europese Raad bij te wonen.
De president merkte op dat het beëindigen van de Russisch-Oekraïense oorlog een fundamentele kwestie is voor Europa en “gecoördineerd en effectief werk van Europese landen vereist”.
In een videoboodschap vanuit het vliegtuig voor vertrek naar Brussel, deelde president Zelensky wat er in België allemaal op het programma staat (screenshot)
Tijdens het bezoek zal hij de regeringsleiders van Frankrijk, Duitsland, Italië, Denemarken, Nederland, Polen en Tsjechië ontmoeten, de secretaris-generaal van de NAVO, de voorzitter van de Europese Raad en de voorzitter van de Europese Commissie, evenals vertegenwoordigers van het Verenigd Koninkrijk en andere landen. Daarnaast bevestigde hij ook zijn deelname aan een bijeenkomst van de Europese Raad vandaag, 19 december.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
De Verenigde Staten hebben 20 miljard dollar (ruim 19 miljard euro) aan Oekraïne gedoneerd, gefinancierd door de winsten van in beslag genomen Russische activa.
Verse 100-dollarbiljetten (screenshot)
De economische steun vormt een belangrijk onderdeel van een pakket van 50 miljard dollar (ruim 47 miljard euro) waarover de G7-lidstaten in juni werd overeenstemming bereikten. Het financieren van de hulp via bevroren tegoeden betekent dat Rusland “de kosten van zijn illegale oorlog moet dragen, in plaats van de belastingbetalers”, zei de Amerikaanse minister van Financiën, Janet Yellen.
Het Amerikaanse ministerie van Financiën liet dinsdag weten dat het de 20 miljard dollar had overgemaakt naar een fonds van de Wereldbank, waarna Oekraïne het kan benutten. Het geld dat door de Wereldbank wordt beheerd, kan niet voor militaire doeleinden worden gebruikt.
De regering had in eerste instantie gehoopt de helft van het geld aan militaire hulp te kunnen besteden, maar hiervoor was goedkeuring van het Congres vereist.
Dit alles komt ruim een maand voordat de Amerikaanse president Joe Biden wordt opgevolgd door Donald Trump, die al meerdere malen heeft gezegd dat hij na zijn aantreden snel een einde wil maken aan de oorlog in Oekraïne.
Gesprekken tussen Zelensky, Macron en Trump
Hoewel de directe aanleiding voor de aanwezigheid van president Zelensky en aankomend president Trump in Parijs de heropeningsceremonie van de Notre Dame-kathedraal was, was het tevens dé gelegenheid voor gastheer president Macron van Frankrijk om vast gedrieën gesprekken te hebben over de noodzaak van Oekraïne voor veiligheidsgaranties te benadrukken in elk onderhandelingsproces dat gericht is op het beëindigen van de oorlog met Rusland.
President Zelensky werd bij de Notre Dame enthousiast begroet door zijn Franse ambtgenoot Macron (screenshot)
Nieuwagentschappen benadrukten dat de bijeenkomst in Parijs tussen de drie leiders geen specifieke details van welk vredesplan dan ook behandelde. Trump herhaalde echter zijn wens voor een onmiddellijk staakt-het-vuren en onderhandelingen om de oorlog snel tot een einde te brengen, hoewel er geen duidelijk antwoord kwam hoe hij en zijn adviseurs zich dat einde van de oorlog voorstellen. Deze onzekerheid heeft inmiddels tot een groeiend gevoel van onzekerheid in Kiev, geleid nog versterkt door de Russische verovering van nieuwe gebieden in de oostelijke oblast Donetsk en de voortdurende drone-aanvallen op steden ver buiten de frontlinies.
Russen naderen Pokrovsk
Het Russische leger heeft de afgelopen week aanzienlijke winst geboekt bij zijn opmars naar de ruim 60.000 inwoners tellende stad Pokrovsk in de deels door Rusland bezette oblast Donetsk. Troepen naderen de strategisch belangrijke stad vanuit het zuiden en het oosten. Veel inwoners zagen de bui al langer hangen en waren de afgelopen maanden de stad al ontvlucht.
Van de burgers die tot nog toe gebleven waren, vertrekt nu ook een deel naar veiliger gebieden in het westen, mede omdat het aantal luchtaanvallen ook toeneemt.
Burgers uit Pokrovsk op weg naar een evacuatiebusje (screenshot)Het evacuatiebusje op weg naar het westen (screenshot)
Hoewel door Oekraïne niet te ontkennen valt dat het Russische leger steeds verder in Donetsk doordringt, wordt er door de legerleiding tevens beklemtoont dat die opmars met grote verliezen gepaard gaat: opperbevelhebber Oleksandr Syrsky van het Oekraïense leger, stelt dat de Russen de laatste twee weken maar liefst 3.000 man hebben verloren, hoewel dat cijfer niet onafhankelijk valt te controleren.
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
De westelijk gelegen stad Ternopil (ruim 200.000 inwoners) lag twee achtereenvolgende nachten onder vuur.
Het appartementsgebouw in Ternopil na de drone-inslag begin deze week (foto: State Emergency Service of Ukraine, gedeeld op Telegram)
In de nacht van zondag op maandag boorde een Russische aanvalsdrone zich in een appartementsgebouw, waarbij één dode en drie gewonden vielen. Het gebouw raakte danig beschadigd, net als een nabijgelegen school en twintig auto’s. Honderd inwoners dienden geëvacueerd te worden.
De brandweer bij de getroffen energiecentrale in Ternopil (foto: State Emergency Service of Ukraine, gedeeld op Telegram)
In de nacht van maandag op dinsdag was het opnieuw raak in Ternopil: een Russisch projectiel trof een energie-infrastructuur faciliteit, waardoor een deel van de stad zonder stroom kwam te zitten. Burgemeester Serhii Nadal liet weten dat energietechnici en reddingswerkers bezig zijn met de nasleep van de aanval en raadde inwoners van zijn stad aan water in te slaan en hun telefoons -voor zover mogelijk- op te laden.
De brandweer tijdens haar bluswerkzaamheden in Ternopil (foto: State Emergency Service of Ukraine, gedeeld op Telegram)
Viacheslav Nehoda, hoofd van de militaire administratie van de gelijknamige oblast Ternopil, zei dat er als gevolg van de aanval brand was uitgebroken in de energiecentrale en dat brandweerlieden de brand inmiddels hadden geblust. Ook in de noordwestelijke stad Rivne werd een energiecentrale geraakt, maar niet zodanig dat er stroomuitval was.
Neergehaalde drones
Zoals te doen gebruikelijk bij Russische luchtaanvallen bleef het niet bij één doelwit, ook andere Oekraïense steden kwamen onder vuur te liggen, onder meer door middel van de veelvuldig ingezette Shahed-drones van Iraanse makelij.
Infographic van de tweeëntwintig neergehaalde drones (Ukraine Air Force infographic)
Oekraïense luchtafweer slaagde erin tweeëntwintig (van de achtentwintig) drones neer te halen boven de oblasten Kiev, Tsjernihiv, Vinnytsja, Soemy, Odessa, Mikolajiv en Dnipropetrovsk.
Nieuw Amerikaans pakket
In zijn nadagen van het hoogste Amerikaanse ambt, heeft president Biden nieuwe militaire steun aan Oekraïne verleend via de zogenaamde Presidential Drawdown Authority (Presidentiële Opname-Autoriteit), waarmee reserves van het ministerie van Defensie kunnen worden ingezet. Het gaat om een bedrag van 725 miljoen dollar.
Het militaire pakket omvat Stinger-raketten, anti-dronewapens, HIMARS-munitie, 155 mm en 105 mm artillerie-munitie, drones, anti-personeelmijnen, Javelin- en AT-4-anti-tanksystemen, TOW-anti-tankraketten, handvuurwapens met munitie, sloopuitrusting en munitie, en benodigdheden om kritieke nationale infrastructuur te beschermen.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Rusland continueert de aanvallen op de Oekraïense energie-infrastructuur. In de nacht. van woensdag op donderdag werd er een “massale aanval” gelanceerd op de stroomvoorziening, zei Herman Halushchenko, minister van Energie.
Herman Halushchenko (1973), de Oekraïense minister van Energie (screenshot)
In verschillende steden werden explosies werden gemeld, de minister drong er bij de mensen op aan om te schuilen De gecoördineerde aanval duurde enkele uren, waarbij golven drones en raketten over de hele lengte en breedte van Oekraïne vlogen, de tweede aanval in zijn soort deze maand.
Burgers zochten schuilplaatsen op tijdens de drone- en raketaanvallen (screenshot)
De Russische aanvallen op drie westelijke regio’s hebben volgens lokale functionarissen in de regio’s Lviv, Rivne en Volyn, de stroomtoevoer naar minstens een miljoen mensen onderbroken. Ook Kiev was een doelwit, maar daar konden de Russische projectielen uit de lucht worden geschoten.
Dreigingen en waarschuwingen
De Russische president Poetin heeft gedreigd de besluitvormingscentra in de Kiev aan te vallen met de nieuwe ballistische raket van het land, de Oreshnik.
Poetin sprak uren nadat Rusland na de grootscheepse aanval op het energienetwerk van Oekraïne. Hij noemde het een reactie op de “aanhoudende aanvallen” op Russisch grondgebied met hulp van door de V.S. geleverde ATACMS-raketten President Zelensky waarschuwde dat elke “Russische chantage” met een “harde reactie” zou worden beantwoord.
Oekraïne heeft vorige week voor het eerst sinds de grootschalige invasie van februari 2022 Amerikaanse ATACMS-raketten en door het Verenigd Koninkrijk geleverde Storm Shadow-raketten gebruikt om ook Russisch grondgebied te kunnen bereiken, na goedkeuring door de Westerse leveranciers, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.
Grote aantallen gesneuvelde en gewonde Russen
Afgelopen week verloren de Russen grote aantallen manschappen bij diverse pogingen het front in de Donbas-regio verder op te schuiven ten nadele van Oekraïne. Het ging om pogingen door te breken langs de lange frontlinie, bij Charkov, Kupiansk, Lyman, Kramatorsk, Toretsk, Koerachove, Vremivka en Prydniprovske.
Volgens de generale staf van Oekraïne ging het in totaal om 157 pogingen de linies te doorbreken, ten koste van 1.220 dode en gewonde Russische militairen. Daarnaast werd er ook materiële schade toegebracht aan een tank, twee gepantserde voertuigen, 22 artilleriesystemen en 45 Kh-BPLA raketten. Het op Facebook geplaatste bericht maakt geen melding van Oekraïense verliezen.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Eergisteren was het exact 1.000 dagen geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel, waarmee we richting drie jaar oorlog gaan.
Energienetwerk aangevallen
Nu de winter nadert heeft het Kremlin -net als in de twee voorafgaande oorlogsjaren- het afgelopen weekend grootschalige aanvallen op de Oekraïense energie-infrastructuur uitgevoerd met kruisraketten, ballistische raketten en drones. Volgens president Zelensky ging het om een aanval met 120 raketten en 90 drones, waarvan de luchtverdediging er zo’n 140 uit de lucht heeft geschoten. Volgens het Russische ministerie van Defensie, dat de aanvalsgolf bevestigde, was naast het energienetwerk ook een militair vliegveld doelwit geweest.
DTEK, het grootste particuliere energiebedrijf van Oekraïne, meldde dat dat apparatuur in thermische elektriciteitscentrales ernstig was beschadigd. Het bedrijf liet tevens weten dat het sinds het begin van de oorlog al 190 maal doelwit was van Russische beschietingen. De omvang van de schade is nog niet exact bekend, maar in ieder geval aanzienlijk. Als voorzorgsmaatregel werd de elektriciteit in delen van het land uitgeschakeld, waaronder hoofdstad Kiev.
Zoals al talloze malen in deze oorlog zochten inwoners van Kiev bescherming in metrotunnels (screenshot)
Meldingen van raket- en drone-aanvallen kwamen uit Kiev, Zaporizja, Dnipro, Kryvyi Rih, Odessa en Mykolajiv. In die laatste stad vielen er door de aanval tevens twee doden en zes gewonden.
Hloechiv en Odessa onder vuur
Afgelopen maandag waren er nieuwe Russische aanvallen op de steden Hloechiv (in de noordoostelijke oblast Soemy) en Odessa.
Een deel van het flatgebouw in Hloechiv raakte zwaar beschadigd (foto: State Emergency Service of Ukraine)
Op 18 november, sloegen twee Russische Shahed-drones in bij een van de tijdelijke accommodaties in Hloechiv, een stad van 36.000 inwoners. In de eerste berichten was er sprake van zes doden, waaronder één kind en twaalf gewonden, onder wie twee kinderen. Later werd het dodental naar boven bijgesteld, naar acht slachtoffers. Vermoedt wordt dat er nog vijf mensen onder het puin liggen.
Onder het puin wordt naar slachtoffers gezocht (foto: State Emergency Service of Ukraine)
Ook havenstad Odessa werd aangevallen: hier werd ’s middags een flatgebouw geraakt, gelegen in een winkelgebied. Hierbij vielen ten minste tien doden en negenendertig gewonden, waaronder vier kinderen.
Hulpdiensten aan het werk in Odessa na een Russische raketaanval (foto: State Emergency Service of Ukraine)
Zeven slachtoffers waren politieagent, de andere doden waren een dokter en twee buurtbewoners.
De Russische aanval vond op klaarlichte dag plaats (foto: State Emergency Service of Ukraine)
Zelensky spreekt over diplomatiek einde oorlog
President Zelensky werd afgelopen vrijdag 15 november door Suspilne Radio (de publieke Oekraïense omroep) geïnterviewd. Aanleiding was de 100e verjaardag van de Oekraïense radio.
De andere aanleiding is dat de oorlog maar voortduurt, zonder dat er ook maar het begin van een einde in zicht is. Het land is oorlogsmoe, komt militairen tekort en er is de laatste maanden geen progressie in het terugdringen van de Russen geweest, integendeel: het Russische leger lijft stukje bij beetje meer terrein in de oostelijke Dobas-regio in, zij het ten koste van grote aantallen gesneuvelde en gewonde soldaten.
In het interview erkent Zelensky dat de situatie aan het oostelijke front “moeilijk” is. De verkiezing van Donald Trump tot president van de Verenigde Staten zorgt ook voor een nieuwe situatie. Steunde de huidige regering Biden Oekraïne door dik en dun, vanaf de installatie van de onvoorspelbare Trump op 20 januari 2025, zou er zomaar een andere wind kunnen waaien. Trump heeft meerder malen voorspeld dat hij de Russisch-Oekraïense oorlog binnen 24 uur kan beëindigen. Hoe Trump dat denkt te doen weet niemand, maar Zelensky liet weten dat hij met hem hierover wil spreken zodra hij als president is geïnstalleerd. “Wat zijn visie is en hoe we daar op willen reageren, kan ik pas zeggen na een ontmoeting met Trump”, aldus Zelensky.
De president gaf aan dat Oekraïne er alles aan moet doen om in 2025 de oorlog met Rusland door middel van diplomatie te beëindigen, waarbij “elementen van ons overwinningsplan” aan de onderhandelingstafel zouden moeten terugkomen. Hij doelde hiermee op zijn vijf-puntenplan dat hij op 16 oktober in het Oekraïense parlement presenteerde, maar dat door de Westerse bondgenoten als niet heel erg realistisch wordt gezien. Het feit dat Zelensky het heeft over “elementen” uit het oorlogsplan, lijkt erop te wijzen dat hij niet verwacht dat zijn voorstel bij een diplomatieke oplossing ongeschonden de eindstreep zal halen en hij dus wellicht concessies zal moeten doen.
De Russische president Poetin heeft steeds beweerd dat zijn land openstaat voor gesprekken, maar stelt daarbij vergaande eisen. Zo vindt het Kremlin dat Oekraïne geen NAVO-lid mag worden en vier regio’s (Loehansk, Donetsk, Zaporizja en Cherson) moet afstaan, waarvan een deel niet eens volledig bezet is door Rusland, plus het door Rusland in 2014 bezette Krim-schiereiland. Dus in hoeverre er iets te bespreken valt is afwachten, maar dat steeds meer Oekraïeners bereid zijn om hier diplomatiek uit te komen is zeker: een peiling toonde aan dat steun hiervoor toeneemt.
“Nu is het de taak om de eenheid tussen Europa en de Verenigde Staten te bewaren. Want als het Amerikaanse beleid verandert, zal ook de kracht van de eenheid in Europa afbrokkelen”, aldus de president. Over zijn recente ontmoeting met Trump in de V.S zei hij : “We zullen alles doen wat van ons verlangd kan worden. In september hadden we een heel goed gesprek met hem. Van onze kant positief, duidelijk, en beredeneerd. Hij luisterde naar mijn uitleg over hoe het er nu voorstaat. Ik heb niets tegen ons standpunt gehoord.”
Biden geeft groen licht voor gebruik langeafstandsraketten
De Amerikaanse president Joe Biden heeft Oekraïne groen licht gegeven om door de V.S. geleverde langeafstandsraketten te gebruiken om Rusland aan te vallen, volgens Amerikaanse functionarissen. Een dergelijke stap markeert een grote beleidsverandering voor Washington, dat maandenlang had geweigerd in te gaan op Kiev’s verzoeken om toestemming om de ATACMS-raketten buiten de eigen grenzen te mogen gebruiken.
De toestemming van Washington voor het gebruikt van het ATACMS-systeem buiten de landsgrenzen zou zich beperken tot de verdediging van Oekraïense strijdkrachten in de Russische oblast Koersk, waar Kiev in augustus een verrassende inval inzette en een flink deel van de regio bezette.
De ATACMS-raket, die in 1991 in productie werd genomen en voor het eerst werd ingezet tijdens de Golfoorlog in 2002 (screenshot)
Hiermee laat de regering-Biden Oekraïne zien dat zij haar inspanningen zal steunen om dit kleine deel van het Russische grondgebied dat het momenteel bezet, vast te houden, als een belangrijke onderhandelingstroef voor eventuele diplomatieke gesprekken in de toekomst. Europese bondgenoten reageerden met instemming op het nieuws, terwijl het Kremlin van mening is dat V.S. hiermee olie op het vuur gooit.
Caspar Veldkamp. de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken (1964) (screenshot)
De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Caspar Veldkamp, liet weten niet bang te zijn dat de oorlog daarmee verder escaleert: “Dit is een antwoord op de aanwezigheid van Noord-Koreaanse troepen aan Russische zijde”, aldus de bewindsman. Volkenrechtelijk is de inzet van deze langeafstandsraketten middels artikel 51 van het V.N.-handvest “volstrekt toegestaan”, volgens de minister. “Voor een land dat zich verdedigt, is het geoorloofd om ook wapens in te zetten op het grondgebied van de agressor. En dat is Rusland in dit geval.”
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Rusland heeft het aantal drone-aanvallen op Oekraïne massaal opgeschaald. Volgens de Oekraïense generale staf werden er in oktober ruim 2.000 gelanceerd, een recordaantal in deze oorlog. Volgens hetzelfde rapport heeft Rusland in september 1.410 drones afgevuurd, en 818 in augustus, vergeleken met ongeveer 1.100 in de hele periode van de drie maanden daarvoor.
Het merendeel van de Russische drones die op Oekraïne worden afgevuurd, zijn door Iran ontworpen Shaheds: propelleraangedreven, met zijn kenmerkende vleugelvorm en zijn dodelijke lading van 36 kilo aan explosieven verpakt in de neuskegel.
Een van de slachtoffers van de opgevoerde drone-aanvallen was de 14-jarige Maria Troyanivska, die in een buitenwijk van Kiev woonde, eind oktober sloeg een door de Russen afgevuurde drone in de flat waar ze met haar ouders woonde: ze was op slag dood en haar kamer brandde geheel uit (foto’s boven: Ukraine Front Line / foto onder: Kamil Dayan Khan)
Zondag vuurde Rusland 145 drones op Oekraïne af, volgens president Zelensky een recordaantal voor één dag sinds het begin van de Russische invasie.
Volgens Oekraïne slaagde de luchtverdediging (die moeite heeft om de stijgende aantallen het hoofd te bieden) er in 62 drones neer te halen. Nog eens 67 drones waren ‘verloren’ gegaan, wat betekent dat ze ofwel waren neergehaald door elektronische oorlogsvoering, ofwel van de radarschermen waren verdwenen.
Een Russische nepdrone, Parodiya (Parodie) genaamd, gemaakt van multiplex en schuim (foto: serhii_flash)
Tevens is Rusland begonnen met het lanceren van nep-drones, zonder explosieven, om de Oekraïense luchtverdedigingseenheden in verwarring te brengen en hen te dwingen munitie te verspillen. Vergeleken met raketten zijn ze veel goedkoper om te bouwen, gemakkelijker af te vuren en ontworpen om het moreel te ondermijnen.
Het maakt deel uit van een bredere heropleving van de Russische oorlogsinspanningen, waarbij enige terreinwinst wordt geboekt langs de frontlijn in de Donbas. Daarnaast hebben Noord-Koreaanse troepen, gekleed in Russische uniformen, zich aan de zijde van Moskou bij de oorlog aangesloten, vooralsnog alleen in de deels door Oekraïne bezette Russische oblast Koersk. En met de verkiezing van Donald Trump voor een tweede termijn als president van de Verenigde Staten worden de afgematte Oekraïense strijdkrachten geconfronteerd met onzekerheid over steun van hun grootste militaire donor.
Grote verliezen Rusland lopen verder op
Volgens de Britse chef Defensiestaf, admiraal SirTony Radakin leed het Russische leger afgelopen maand zijn grootste verliezen sinds het begin van de oorlog op 24 februari 2022. Radakin liet weten dat er in oktober zo’n 1.500 Russische soldaten gedood werden en/of gewond raakten. In totaal zou het inmiddels om 700.000 doden en gewonden gaan. Dat getal komt overeen met het door Oekraïne gepubliceerde aantal van 714.380 doden en/of gewonden, hoewel dat getal niet te checken valt.
Het Kremlin doet sinds de eerste maanden van de oorlog geen mededelingen meer over zijn eigen verliezen. De chef Defensiestaf bevestigde dat Rusland aan het Donbas-front weliswaar terreinwinst boekt, maar dat het telkens om kleine stukjes gaat, terwijl de Russische verliezen snel oplopen. De admiraal voegde eraan toe dat door de ambities van de Russische president Poetin het land ‘enorme pijn en leed’ moet dragen.
Sir Tony Radakin tijdens zijn interview afgelopen zondag bij Sky News (screenshot)
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.
Met een nog steeds gestaag oprukkend Russisch leger in de Donbas-regio en de komst van Noord-Koreaanse troepen in de sinds augustus deels door Oekraïne bezette oblast Koersk, wordt er vanuit Kiev een nieuwe mobilisatie voorbereid.
Volgens de secretaris van de Nationale Veiligheidsraad van Oekraïne, Oleksandr Litvinenko, zijn er plannen om meer dan 160.000 mensen op te roepen. De werving moet de komende drie maanden plaatsvinden.
De Verchovna Rada (het Oekraïense parlement) nam in april wetgeving aan voor een nieuwe mobilisatie om Russische troepen blijvend te kunnen bestrijden. De wet vereist dat elke man tussen de 25 en 60 jaar zijn gegevens in een elektronische database registreert, waarna ze oproepbaar zijn. Dienstplicht-ambtenaren zijn op jacht naar degenen die het register ontduiken.
Mobilisatiebiljet (fotograaf onbekend)
De maatregel is gericht op het vergroten van het aantal militairen, dat onder zware druk staat nu Rusland winst blijft boeken in het oosten van Oekraïne. Daarnaast is er het bijkomend probleem van de inzet van Noord-Koreaanse militairen in Koersk.
Noord-Koreanen
Het Amerikaans ministerie van Defensie (het Pentagon) schatte eind vorige week dat ongeveer 11.000 tot 12.000 Noord-Koreaanse troepen zijn ingezet om te trainen in Oost-Rusland. Van die 10.000 zou een “klein aantal” Noord-Koreaanse troepen naar Koersk zijn gestuurd. Daarnaast zouden er nog een paar duizend op weg zijn, aldus het Amerikaanse rapport.
Zuid-Korea beweert dat de Noord-Koreaanse troepen op verschillende locaties worden getraind, waarbij velen Russische uniformen dragen om zichzelf te vermommen. Een hoge Zuid-Koreaanse regeringsfunctionaris kwam, net als de V.S. met het getal van 11.000. Dezelfde functionaris schatte het aantal Noord-Koreanen dat inmiddels naar de oblast Koersk is gestuurd op 3.000.
Generaal-majoor van de Luchtmacht, Patrick Ryder, bij aanvang van zijn persconferentie op 4 november (screenshot)
Tijdens een persconferentie afgelopen maandag liet de Amerikaanse generaal-majoor van de Luchtmacht, Patrick Ryder, weten dat “…we precies zullen zien hoe deze strijdkrachten worden geïntegreerd in de Russische operaties en hoe ze zich inzetten op het slagveld, ervan uitgaande dat ze de Russische strijdkrachten vervangen”, zei hij.
Generaal-majoor van de Luchtmacht, Patrick Ryder, tijdens zijn persconferentie op 4 november (screenshot)
Met die laatste opmerking doelde Ryder op de woorden van de minister van Defensie, Lloyd Austin, van vorige week, waarin hij het grote aantal slachtoffers besprak dat Russische strijdkrachten lijden. De Noord-Koreaanse strijdkrachten zouden volgens Lloyd ingezet worden om de enorme verliezen die Rusland lijdt, op te vangen. “Ik denk dat dat waarschijnlijk een eerlijke inschatting is, en ik zou daar zeker geen Noord-Koreaanse soldaat willen zijn”, aldus Ryder.
Doden en gewonden in Zaporizja
Afgelopen dinsdag vielen er zeven doden en vijfentwintig gewonden in de dicht bij het front liggende stad Zaporizja door Russische raketaanvallen. Volgens Ivan Fedorov, hoofd van het militaire bestuur van de gelijknamige oblast, brak er na een raketinslag brand in een wooncomplex uit.
Een door Ivan Federov (hoofd van het militaire bestuur van de oblast Zaporizja) op Telegram gedeelde foto van schade door de Russische raketaanvallen
Rusland zou 301 aanvallen hebben uitgevoerd op 13 plekken in de oblast Zaporizja. Naast de doden en gewonden waren er acht meldingen van schade aan woongebouwen en infrastructuurvoorzieningen.
Zorgen om verkiezing Trump
Veel Oekraïners vrezen de terugkeer van Donald Trump naar het Witte Huis, uit angst dat hij de steun aan en de druk op de NAVO-bondgenoten zal verminderen. Volgens peilingen beschouwt minder dan 5% van de Amerikaanse kiezers het buitenlands beleid als een topprobleem, wat erop wijst dat de Russische oorlog tegen Oekraïne geen centrale rol heeft gespeeld in de campagnes van Harris of Trump.
Kop van de New York Times gisteren
Trump beloofde eerder dit jaar “de oorlog binnen 24 uur te [zullen] beëindigen”, zonder details te geven over hoe hij dat wil doen, hoewel algemeen verwacht wordt dat hij druk op Oekraïne zou willen uitoefenen om de door de Russen bezette gebieden op te geven. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
De vlag
Vlag van Oekraïne (1992-heden)
De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.
Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.
Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)
De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.
Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.
In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.
De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)
Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992. De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.
Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.