Tagarchief: Olympische Winterspelen

Sluiting Paralympische Winterspelen 2022

Vandaag is de sluitingsceremonie van de Paralympische Winterspelen 2022 in Beijing.
Nederland is in de ranglijst op de 16e plaats geëindigd met 2 zilveren en 1 bronzen medaille.
Onbedreigd op nummer 1 staat China met 18 gouden, 18 zilveren en 23 bronzen plakken. Een heel verschil met vier jaar geleden toen er een gedeelde 20e plaats werd behaald met slechts één medaille.

Maar ook de nummer 2 is opmerkelijk: Oekraïne, wat ondanks (maar wellicht dankzij de oorlog) de tweede plaats veroverde met tien gouden, tien zilveren en acht bronzen medailles. In 2018 werd het land zesde.
De 3e plaats (net als in 2018) is weggelegd voor Canada met acht maal goud, vijf maal zilver en tien maal brons.
De nummer 1 van vier jaar terug, de Verenigde Staten, moet dit jaar genoegen nemen met een 6e plaats.

Het opvallendste van deze Spelen echter, was toch wel de uitsluiting van Rusland en Wit-Rusland, vanwege de inval in hun buurland Oekraïne.
In 2018 behaalden deze landen respectievelijk de 2e en 8e plek in de ranglijst.

Toespraak Parsons

IPC (Internationaal Paralympisch Comité)-voorzitter Andrew Parsons benadrukte het succes van de Paralympische Spelen ondanks de verschillen. Hij deed dat in een rechtstreekse boodschap tot de Paralympiërs, maar ook tot wereldleiders:

“Jullie hebben in uiterst moeilijke tijden geschitterd. In tegenspoed hebben jullie kracht in diversiteit getoond, als bakens van hoop en voorvechters van vrede hebben jullie prestaties luider geklonken dan woorden.”

“In de Paralympische dorpen waren er verschillende landen, verschillende inzichten, verschillende vaardigheden.
Die eenheid geeft ons hoop. Hoop voor inclusie, hoop voor harmonie en vooral voor vrede. De mensheid hoopt te leven in een wereld waarin dialoog vooropstaat.
De Paralympische Beweging hoopt dat de wereldleiders inspiratie vinden in de prestaties van onze trotse Paralympiërs.”

Screenshots van de Sluitingsceremonie

Een hele grote pick-up-arm wordt op een plaat gelegd
De gouden plaat met het Bejing 2022-logo op het label begint te draaien
Bovenop de groeven
Vier harpistes komen in beeld
…en de drie agitos, de symbolen van de Paralympische Spelen
Onder het grote sneeuwkristal komen de ploegen de arena binnen met hun nationale vlaggen
Overzichtsbeeld van de opkomst van de paralympiërs en de dames met de landennamen
Tweemaal Shuey Rhon Rhon, de mascotte van de Paralympische Winterspelen 2022
De dames met de namen van de deelnemende landen
Vlaggenparade: links zien we de vlaggen van o.a. Frankrijk, Noorwegen en Israël, rechts Japan en Griekenland
Vlaggen van o.a. Noorwegen, Brazilië, Frankrijk en Iran
Noorwegen en Denemarken
De Spaanse vlag
De vlaggen van o.a. Georgië, IJsland, Kroatië, Canada en Spanje
De vlaggen van o.a. Roemenië, de Verenigde Staten, China en Kazachstan
De vlaggen van o.a. Liechtenstein, Nederland en China
De vlaggen van o.a. Puerto Rico, Slowakije, Liechtenstein en Duitsland
IPC-voorzitter Andrew Parsons begint aan zijn speech tegen de achtergrond van de vlaggen van de deelnemende landen
Parsons’ toespraak was een oproep tot vrede en verdraagzamheid
Daarna is de tijd gekomen om de Paralympische vlam te doven die middenin het sneeuwkristal brandt
…met onder het kristal ingenieuze technische hoogstandjes
Totaaloverzicht
De camera zoemt in op het kristal met de vlam
…en zijn we getuige van de laatste ogenblikken van het Paralympische vuur…
…wat over vier jaar in Italië weer zal ontbranden
De vlam is gedoofd en de ceremonie komt tot een einde…
…met een groots vuurwerk

Vlag Paralympische Spelen (2004/2019-heden)

Vlag Paralympische Spelen (2019-heden)

De Paralympische vlag is wit met daarop drie zogenaamde agitos in de kleuren rood, blauw en groen. De agitos zijn asymmetrische sikkelvormige symbolen (het woord zelf betekent “ik beweeg” in het Latijn).

De vlag is relatief nieuw en stamt uit 2019. Het is echter een aangepaste versie van een logo/vlag ontworpen in april 2003 door het Duitse reclamebedrijf Scholz & Friends, maar toen met donkerder tinten voor de agitos.

Vlag Paralympische Spelen (2004-2019)

Het werd als logo op kleine schaal geïntroduceerd voorafgaand aan de Paralympische Zomerspelen van 2004 in Athene.
Bij de sluitingsceremonie op 28 september echter werd de nieuwe vlag met dit symbool onthuld bij het aanbieden aan de volgende gaststad voor 2008: Beijing. De vlag werd echter voor het eerst gebruikt tijdens de Paralympische Winterspelen van 2006 in Turijn (Italië).

Pa en T’aeguk-vlaggen (1988-2004)

De agitos-vlag verving twee eerdere Paralympische vlaggen, die beide uit Zuid-Korea stammen.
De eerste versie deed zijn intrede bij de Paralympische Zomerspelen van 1988.

Debuut van de eerste Paralympische vlagbij de openingsceremonie van de Zomerspelen, op 15 oktober 1988 (© Don Worley)

Deze vlag was wit met daarop vijf Koreaanse pa-symbolen: drie boven (blauw, zwart en rood) en twee onder (geel en groen).
Twee van deze pa-symbolen boven elkaar geplaatst (waarbij de bovenste omgedraaid wordt) vormen het T’aeguk-symbool, dat ook prominent op de Zuid-Koreaanse vlag staat (wij kennen het beter als yin en yang).

Links: Vlag van Zuid-Korea / Rechts: Yin en yang-symbool

In 1990 echter oordeelde het IOC dat de vlag met de vijf pa gewijzigd diende te worden: ze leek teveel op de Olympische vlag, aldus het bezwaar.
Het IPC knutselde de pa vervolgens deels over elkaar heen en plaatste ze in een cirkel. In november 1991 werd dit ontwerp door IPC-leden van tafel geveegd. Men wilde de vlag houden zoals ze was.

Links: Vlag van de Paralympische Spelen met vijf ‘pa’ (1988-1992) / Rechts: Vlag van de Paralympische Spelen met drie ‘pa’ (1992-2004)

Als door een adder gebeten, reageerde het IOC dat het verdere samenwerking met het IPC zou opschorten, als de vlag niet gewijzigd werd.
Het IPC koos toen eieren voor z’n geld en kleedde de vlag in maart 1992 enigszins uit door de gele en de zwarte pa te verwijderen, zodat er drie overbleven: groen boven, rood en blauw onder.
Aangezien de voorbereidingen voor de Paralympische Winterspelen van 1994 in Lillehammer, Noorwegen toen al vergevorderd waren, waarbij de versie met de vijf pa al in het marketing-programma was opgenomen, werd de vijf pa-versie nog even getolereerd, maar bij de sluitingsceremonie werd de drie pa-versie voor het eerst geïntroduceerd.

Links: Twee Noorse postzegels uit 1994, waar het Paralympische logo met de vijf ‘pa’ nog op staat, hoewel het achter de schermen al was aangepast, postzegelontwerp: Bruno Oldani / Rechts: Australische postzegel uit 2008 met het portret van succesvol Paralympisch zwemmer (tegenwoordig parlementslid) Matthew Cowdrey (1988) met het eerste (donkere) ‘agitos’-logo, postzegelontwerp: Simone Sakinofsky

Het was deze versie die te zien was bij de Paralympische Zomerspelen van 2004 in Athene, Griekenland. Achter de schermen was ze toen echter al vervangen door de agitos-vlag, toen nog in de versie met donkerder kleuren. In 2019 werd deze dus uiteindelijk vervangen door de versie die we nu kennen, met de agitos in heldere kleuren.

Het Paralympische symbool, de ‘agitos’, prominent in beeld bij de Tower Bridge tijdens de Zomerspelen in Londen op 10 september 2012 (© Berit, Redhill, Surrey)

Mascotte

De Paralympische Spelen maken ook gebruik van een mascotte: voor de versie van 2022 is dat een rood figuurtje, Shuey Rhon Rhon genaamd, een antropomorfische Chinese lampion.
In China staan lampions symbool voor oogst, viering, warmte en licht.
De mascotte is een ontwerp van Jiang Yufan (1998), een studente aan de Jilin Art Institute of Design in Changchun.

Shuey Rhon Rhon, de mascotte van de Paralympische Winterspelen 2022

Opening Olympische Winterspelen 2022

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Vandaag beginnen de XXIVe Olympische Winterspelen in de Chinese hoofdstad Beijing.
De stad werd op 21 juli 2015 in Kuala Lumpur (Maleisië) gekozen als gaststad. Daarmee is Beijing de elfde stad die de Olympische Spelen voor een tweede keer mag organiseren. Daarnaast is het de eerste stad die zowel de Zomerspelen (2008) als de Winterspelen toegewezen heeft gekregen.
Het logo voor de Winterspelen luidt: Together for a Shared Future.
De Winterspelen duren tot en met 20 februari.

Logo van de Olympische Winterspelen 2022, een ontwerp van Lin Cunzhen, een gestileerde versie van het Chinese karakter 冬, wat “winter” betekent

Bij de Winterspelen treden 91 landen aan. Haïti en Saoedi-Arabië zullen voor het eerst meedoen. Net als bij de Zomerspelen vorig jaar wordt Rusland geweerd vanwege het grootschalige dopingschandaal (2012-2015) Wel mogen goedgekeurde Russische atleten meedoen onder de Olympische vlag, de schorsing loopt december dit jaar af.

Diplomatieke boycots

In mei 2021 riepen 180 mensenrechtenorganisaties op de Winterspelen te boycotten vanwege de “aanhoudende schendingen van de mensenrechten in China, met name in Xinjiang, Tibet en Hong Kong”.
Het heeft ertoe geleid dat er tien landen de Winterspelen diplomatiek boycotten, wat wil zeggen dat deze landen geen overheidsdelegaties naar China zullen sturen.
Het gaat om Australië, België, Canada, Denemarken, Estland, Kosovo, Litouwen, Taiwan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten.

Naast deze tien zijn er zes landen (India, Nederland, Nieuw-Zeeland, Oostenrijk, Slovenië, Zweden en Zwitserland) die ook geen overheidsdelegatie sturen, maar dat is dan weer niet vanwege een diplomatieke boycot, maar vanwege de corona-pandemie.

Locaties

Het Nationaal Stadion van Beijing is de hoofdlocatie waar ook de openings- en sluitingsceremonieën zullen plaatsvinden.
Het stadion, dat als bijnaam het Vogelnest heeft, werd tussen 2003 en 2008 gebouwd voor de Olympische Zomerspelen van 2008 door het Zwitserse architectenbureau Herzog en De Meuron.

Het Nationaal Stadion in Beijing (het Vogelnest) in 2011 (© Peter23)

Naast het Vogelnest wordt er nog van zes andere sportlocaties in Beijing gebruik gemaakt.
Daarnaast zijn er twee wintersportfaciliteiten in het Yanqing -district, ten noordwesten van de hoofdstad en nog eens vijf in het ski-oord Zhangjiakou, zo’n 220 km ten noordwesten van Beijing.
Elk van de drie locaties heeft een Olympisch dorp.

Medailles

Voor- en achterzijde van de Olympische medaille in goud (publiek domein)

Het ontwerp van de medailles voor de Winterspelen 2022 is van Hang Hai en draagt de naam Tongxin, wat zoveel betekent als “Samen één”. De gebruikte concentrische ringen symboliseren de traditionele Chinese filosofie van harmonie tussen hemel, aarde en mensen. Tevens staan ze symbool voor de Olympische ringen en de Olympische gedachte dat sport de wereld verbindt.

Mascotte

Bing Dwen Dwen, de mascotte voor de Olympische Winterspelen 2022 (publiek domein)

De mascotte voor de Winterspelen is een reuzenpanda met de naam Bing Dwen Dwen (Ijskind), in een pak gemaakt van ijs met een hart van goud, ontwerper is Cao Xue.

Impressies van de openingsceremonie aan het eind van dit blogbericht

De vlag

De Olympische vlag (1920-heden)

De vlag van de Olympische Spelen is wit met vijf in elkaar gevlochten ringen, drie boven, twee onder, in de kleuren blauw, geel, zwart, groen en rood.
Dit kan haast niet anders dan een van de bekendste vlaggen ter wereld zijn: er zullen maar weinig mensen zijn die de vlag met de gekleurde ringen niet onmiddellijk herkennen.

Uiteraard zijn er Olympische vlaggen in soorten en maten: de ‘officiële’ Olympische vlag is de vlag die van de ene gaststad naar de volgende verhuist en die doorgaans voordat de Spelen werkelijk beginnen in het plaatselijke stadhuis te zien is en moet niet verward worden met de enorme Olympische vlag die boven alles uit torent in een stadion, die na de Spelen onmiddellijk afgedankt wordt. Vaak wordt zo’n vlag daarna tentoongesteld.

Het logo

Als de Zomerspelen in 2020 normaal doorgang hadden gevonden dan had de vlag toen zijn eeuwfeest beleefd, want hij werd geïntroduceerd tijdens de Spelen van 1920 in Antwerpen.
Dat betekent tevens dat de vijf daaraan voorafgaande edities van de moderne Spelen het zonder dit symbool deden waar we nu zo aan gewend zijn geraakt.

Het originele ontwerp van Pierre de Coubertin uit 1913 (publiek domein)

Het logo met de ringen is echter iets ouder dan 1920. Het werd in 1913 ontworpen door de Franse baron Pierre de Coubertin, die toentertijd voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) was.
Hij was de grote instigator van de moderne Olympische Spelen, waarvan de eerste editie in 1896 plaatsvond in de Griekse hoofdstad Athene, waarmee tevens de link werd gelegd met de Olympische Spelen van de Klassieke Oudheid, die in Olympia werden gehouden, tussen (naar we nu aannemen) 776 v. Chr. tot en met 393 na Chr.

Links: Pierre de Coubertin (1863-1937), ongedateerde, ingekleurde foto (publiek domein) / Rechts: Het graf van Pierre de Coubertin op het Cimétière Bois-de-Vaux in Lausanne, Zwitserland, compleet met ‘zijn’ Olympische ringen (publiek domein)

Hoewel nogal eens wordt aangenomen dat de ringen van De Coubertin’s ontwerp de vijf continenten symboliseerden (Europa, Afrika, Azië, Amerika en Oceanië), lagen de bedoelingen van De Coubertin toch net iets anders: Zelf schreef hij daarover in de augustus-editie van 1913 van het blad Olympique:

“…de zes kleuren (met de witte achtergrond) gecombineerd vertegenwoordigen op deze wijze de vlaggen van ieder land op aarde, zonder uitzondering. Het blauw en geel van Zweden, het blauw en wit van Griekenland, de driekleuren van Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Duitsland, België, Italië, Hongarije plus het geel en rood van Spanje zijn vertegenwoordigd, net als de innovatieve vlaggen van Brazilië en Australië en die van het oude Japan en het moderne China. Dit is echt een internationaal symbool”

Hiermee was er een logo dat tevens op een vlag gebruikt kon worden. We mogen er vanuit gaan dat dat bij de 6e Olympiade geweest zou zijn. Deze Spelen van 1916 zouden in Berlijn plaatsvinden. Ondanks het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 gingen de voorbereidingen hiervoor gewoon door: men ging er vanuit dat de oorlog niet zo lang zou duren.
Maar dit bleek te optimistisch gedacht, de oorlog sleepte zich voort tot 1918 en de 6e Olympiade werd afgelast.

Het Olympisch Stadion in Antwerpen op de openingsdag 20 april 1920, toen de Olympische vlag debuteerde (publiek domein)

Zodoende was het de 7e Olympiade (er werd dus gewoon doorgenummerd) van 20 april tot 12 september 1920 gehouden in Antwerpen, waar de Olympische vlag voor het eerst werd gehesen. (Berlijn was als organiserende stad “nicht mehr im Frage”, na de nederlaag van Duitsland in de Eerste Wereldoorlog en het land was dan ook uitgesloten van deelname in 1920, net als Oostenrijk).

Over een vlag die kwijtraakte en weer boven water kwam (Antwerpen-vlag nr.1) (1920)

De allereerste officiële Olympische vlag uit 1920, die bekend staat als de Antwerpen-vlag, bestaat nog steeds, na jarenlang spoorloos te zijn geweest.
We spoelen even vooruit naar 1997: tijdens een diner georganiseerd door het Amerikaans Olympisch Comité, interviewde een journalist de toen 100-jarige Hal Haig Prieste, die in 1920 een bronzen plak voor de V.S. had gewonnen bij het platform-duiken. De journalist merkte op dat het IOC niet kon achterhalen wat er met de originele Olympische vlag van 1920 was gebeurd.
“Daar kan ik je mee helpen”, was het antwoord van Prieste, “die zit in m’n koffer”.

Links: Affiche voor de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen (publiek domein) / Rechts: Duke Kahanamoku (1890-1968) (Library of Congress / publiek domein)

Prieste vertelde vervolgens dat hij, opgehitst door een nachtelijke weddenschap met landgenoot Duke Kahanamoku*, tegen het einde van de Spelen in Antwerpen in de vlaggenmast van het stadion was geklommen en de vlag had gestolen.

*Duke Kahanamoku behaalde in 1920 twee gouden medailles: één bij het 100 m zwemmen en de andere bij het estafette-zwemmen

Dat het IOC niet wist wat er met de vlag gebeurd was is een ietwat curieus, want dat de vlag gestolen was moet bekend zijn geweest, omdat Prieste betrapt werd door de politie tijdens zijn actie. Maar wellicht doelden ze op het feit dat ze niet wisten wat er vervólgens met de vlag gebeurde: Prieste liep sneller dan de politie en ontkwam met de vlag als zijn trofee.

Het Olympisch Stadion te Antwerpen in 1920 (publiek domein)

Met een speciale ceremonie tijdens de Olympische Spelen van 2000 in Sydney overhandigde (de toen inmiddels 103-jarige) Prieste de vlag uit 1920 aan toenmalig IOC-voorzitter Juan Antonio Samaranch.

De 103-jarige Hal Haig Prieste (1896-2001) met de door hem ontvreemde oervlag van de Olympische Spelen, bij de overhandiging aan IOC-voorzitter Juan Antonio Samaranch op 11 september 2000 te Sydney, een paar dagen voor het begin van de Zomerspelen (publiek domein)

De vlag werd vervolgens tentoongesteld in het Olympisch Museum in Lausanne in Zwitserland, maar bleef daar niet.
Vanaf het begin van de ‘herontdekking’ had de stad Antwerpen ook belangstelling voor de vlag. De stad was succesvol in zijn pogingen voor een terugkeer: in 2004 keerde de vlag terug naar de Scheldestad.
Vanaf 2013, toen Antwerpen Europese Sporthoofdstad was, was de vlag in de entreehal van het stadhuis te bewonderen. Vanwege de renovatie van het gebouw (vanaf 2017) is de vlag nu onderdeel van de collectie van het MAS (Museum aan de Stroom) in het noorden van de stad.

Antwerpen-vlag nr. 2 (1924)

Het was de bedoeling dat de Olympische vlag van 1920 naar de volgende gaststad Parijs zou verhuizen, maar omdat de officiële vlag zoek was, moest er een nieuw exemplaar gemaakt worden.
Deze tweede vlag werd eveneens Antwerpen-vlag genoemd, naar het waarom wordt nog steeds gegist: één verklaring is dat de vlag nu eenmaal debuteerde in Antwerpen, een andere is dat de nieuwe vlag in Antwerpen werd gemaakt.

Opening van de Olympische Zomerspelen 1924 in het Stade Olympique Yves-du-Manoir te Colombes, vlakbij Parijs, door de voorzitter van het Comité Olympique Français, graaf Justinien Clary (1860-1933); of de Olympische vlag, die over het spreekgestoelte is gedrapeerd, ‘dé’ nieuwe ‘Antwerpen-vlag’ is, vertelt de historie niet (publiek domein)

Hoe dan ook: dit nieuwe exemplaar wapperde in 1924 voor het eerst tijdens de openingsceremonie in het Stade Olympique Yves-du-Manoir in Colombes, een voorstad van Parijs.
Deze nieuwe officiële versie zou het uithouden tot en met de Zomerspelen van 1984 in Los Angeles, waarna de vlag na 60 jaar ‘met pensioen mocht’.

Links: Affiche van de 1e editie van de Olympische Winterspelen in 1924 in Chamonix, Frankrijk, een ontwerp van Auguste Matisse (1866-1931) (publiek domein) / Rechts: Officiële Olympische eedaflegging door de vertegenwoordigers van de 16 deelnemende landen aan de Winterspelen van 1924 in Chamonix (publiek domein)

1924 was tevens het debuut van de Olympische Winterspelen die tot en met 1992 in hetzelfde jaar als de Zomerspelen werden gehouden, toen er besloten werd ze los te koppelen, zodat de Winterspelen in de andere even jaren dan die van de Zomerspelen plaatsvinden (zie ook verderop).

Seoul-vlag (1988) en Rio de Janeiro-vlag (2016)

Voor de 24e Olympiade in 1988 in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul kwam er dus een nieuwe vlag, die dan ook bekend staat als de Seoul-vlag.
Ze deed 24 jaar dienst, tot en met de 30e Olympiade in Londen in 2012.

De officiële Olympische Zomerspelenvlag bij aankomst op het vliegveld Haneda bij Tokio (© foto: Kazuhiro Nogi)

De vlag die nu in gebruik is (met franje langs de randen) debuteerde tijdens de Zomerspelen van 2016 in Rio De Janeiro in Brazilië, maar werd aan het einde van de Zomerspelen in Londen in 2012 al overhandigd aan burgemeester Eduardo Paes van Rio de Janeiro.

12 augustus 2012: tijdens de sluitingsceremonie van de Zomerspelen in Londen ontvangt burgemeester Eduardo Paes van Rio de Janeiro, Brazilië, de nieuwe officiële Olympische vlag, compleet met franje langs de randen (screenshot)

Vlaggen Winterspelen

Zoals boven vermeld, werden de Olympische Winterspelen voor het eerst gehouden in 1924 en wel in Chamonix, Frankrijk.
Tot 1952 werden voor de Winterspelen geen speciale vlaggen vervaardigd.

Links: Logo van de Olympische Winterspelen van 1952 in Oslo, Noorwegen (publiek domein) / Rechts: De Oslo-vlag (publiek domein)

Bij die Spelen, gehouden in en rond de Noorse hoofdstad Oslo, kreeg voorzitter van het IOC, Sigfrid Edström, uit handen van burgemeester Brynjulf Bull, een Olympische vlag overhandigd, die net als bij de Zomerspelen overgedragen zou worden aan de volgende organiserende stad.

Aldus geschiedde, maar daar moet wel bij aangetekend worden dat de vlag alleen gebruikt werd bij de openingsceremonies. Normaliter was de vlag opgeborgen in een vitrine met daarbij de namen van alle gaststeden op bronzen plaquettes. Voor de sluitingsplechtigheden werd een replica gebruikt. In 2014 werd de Oslo-vlag met pensioen gestuurd.

IOC-voorzitter Thomas Bach overhandigt de (nieuwe) officiële vlag van de Winterspelen aan burgemeester Chen Jining van de Chinese hoofdstad Beijing, waar de editie vanaf vandaag zal plaatsvinden (sluitingsceremonie van de Winterspelen 2018 in PyeongChang, Zuid-Korea, op 25 februari 2018 / screenshot)

In 2018, bij de Winterspelen in het Zuid-Koreaanse PyeongChang, bood de stad het IOC een nieuwe officiële vlag aan en deze is inmiddels doorgegeven aan gaststad Beijing, waar de Winterspelen van 2022 vandaag zullen beginnen.

Olympische Jeugdspelen

Sinds 2010 zijn er ook Olympische Jeugdspelen voor 14- tot 18-jarigen. Deze Spelen (zowel Zomer- als Winterspelen) worden ook iedere vier jaar gehouden, maar precies omgekeerd als de ‘volwassen’ Spelen: de Zomer Jeugdspelen vinden dus plaats in het zelfde jaar als de Olympische Winterspelen en de Winter Jeugdspelen in het jaar van de Olympische Zomerspelen.

Logo van de Olympische Jeugdspelen

De eerste zomer-editie vond plaats in Singapore van 14 tot 26 augustus 2010. Eén dag voor de opening overhandigde IOC-voorzitter Jacques Rogge de officiële vlag voor de Jeugdspelen aan premier Lee Hsien Loong van Singapore.

Overhandiging van de officiële vlag voor de 1e Olympische Jeugdspelen bij Istana Paleis in Singapore. V.l.n.r.: Zwemster Amanda Lim, IOC-voorzitter Jacques Rogge, premier Lee Hsien Loong van Singapore, IOC-vice-voorzitter Ng Ser Miang en zeiler Darren Choy, 13 augustus 2010 (© foto: Wong Maye-E)

Hoewel her en der vermeld wordt dat deze Olympische vlag naast de ringen ook de naam van de gaststad en het jaar van de Spelen laat zien, is daar op foto’s niets van waar te nemen! En dat zou ook vreemd zijn, want ook deze vlag is een doorgeef-vlag. In 2014 waren de Zomer Jeugdspelen in Nanjing (China) en in 2018 in Buenos Aires (Argentinië).

Links: Logo van de Olympische Zomer Jeugdspelen van 2018 in Buenos Aires, Argentinië (publiek domein) / Rechts: Voorlopig logo van de uitgestelde Olympische Zomer Jeugdspelen van 2026 in Dakar, Senegal (publiek domein)

De editie 2022, te houden in Dakar (Senegal), is wegens de coronapandemie vervallen en vooruit geschoven naar 2026.

Logo van de Olympische Winter Jeugdspelen 2020 in Lausanne, Zwitserland (publiek domein)

De eerste Winter Jeugdspelen werden gehouden van 13 tot 22 januari 2012 in Innsbruck (Oostenrijk). De 2016 en 2020 edities waren in respectievelijk Lillehammer (Noorwegen) en Lausanne (Zwitserland). In 2024 wordt het evenement in de provincie Gangwon (Zuid-Korea) gehouden.
Ook bij deze Spelen wordt de vlag doorgegeven aan de volgende stad (of provincie, zoals voor 2024).

Vrolijke vlaggenparade bij de 1e Olympische Winter Jeugdspelen in januari 2012 in Innsbruck, Oostenrijk (© Marjory Malbert)

Paralympische Spelen

Een heel verhaal! Maar hebben we nu alles gehad? Nee, want vier weken na de sluiting van de Olympische Winterspelen beginnen de Paralympische Winterspelen 2022 .

Paralympische vlag

Vrijdag 4 maart gaat dit sportevenement van start: dan wordt de Paralympische vlag niet alleen in Beijing gehesen, maar ook bij Vlagblog.

Screenshots van de vlaggenparade en openingsceremonie

De 24e Olympische Winterspelen
De Olympische ringen rijzen op uit een blok ijs
Olympische ringen van ijs in Het Vogelnest
Zoals te doen gebruikelijk opent Griekenland, als bakermat van de Olympische Spelen, de vlaggenparade
Entree van de kleine equipe van Ecuador
Het kan het publiek niet ontgaan welk land het stadion binnenkomt, in dit geval Ecuador
Binnenkomst van België
De Belgische equipe
Taiwan, dat door China als een afvallige provincie wordt gezien, doet noodgedwongen mee onder de naam Chinese Taipei (Taipei is de hoofdstad van Taiwan, wat vroeger als Formosa bekend stond)
Chinese Taipei alias Taiwan, doet dan ook mee onder een speciaal gecreëerde Olympische landenvlag
De andere Chinese ‘dwarsligger’ is Hongkong, wat tot 1997 onder Brits bestuur viel en daarna volgens afspraak werd overgedragen aan China, als ‘speciale bestuurlijke regio’
Binnenkomst van de ploeg uit Hongkong
Binnenkomst van de Brazilianen met hun vlag, de ‘Verde e Amarela’ (‘Groen en Geel’)
Entree van de kleine ploeg van Oost-Timor
…en die van de niet veel grotere ploeg van Luxemburg
De Luxemburgse ploeg werd begroet door Groothertog Henri, met de alternatieve vlag van Luxemburg, de ‘Roude Léiw’ (‘Rode Leeuw’)
Binnenkomst van de kleine ploegen van Nigeria…
…en Ghana
De grote ploeg van Canada was nummer 27 in de vlaggenparade
Entree van San Marino
De mini-afvaardiging van Kirgizië
Binnenkomsten van Armenië
…en Spanje
Als (weliswaar klein) Alpenland mocht Liechtenstein natuurlijk niet ontbreken

Iedere equipe werd voorafgegaan door een een dame met een groot formaat sneeuwvlok met de naam van het betreffende land in het Engels en het Chinees
Binnenkomst van de Iraanse ploeg
…op de voet gevolgd door IJsland
Uiteraard was het kleine, maar zeer bergachtige prinsdom Andorra ook van de partij
Binnenkomst van Finland…
…en Kroatië
Saudi-Arabië debuteert bij de Winterspelen
Binnenkomsten van Albanië,…
…Azerbeidzjan…
…en Letland
Zoals in de inleiding al vermeld, komen Russische sporters uit onder een speciale Olympische vlag, onder de naam ROC (Russisch Olympisch Comité)
De vlag van het ROC laat de Olympische ringen zien met daarboven een gestileerde vlam in de nationale Russische kleuren
De grote Franse ploeg, Frankrijk organiseert in 2024 de XXXIIIe Olympische Zomerspelen
Entree van de ploegen uit Polen, …
…Puerto Rico…
…en Bolivia
Uiteraard heeft Noorwegen als noordelijk land een grote ploeg afgevaardigd
Kosovo is aan de beurt
De Kosovaarse ploeg
Entree van de Verenigde Staten…
…met een flinke ploeg
De ploeg van Amerikaans Samoa is heel wat kleiner…
…maar wél opvallender met de luchtige kledij (bij -5ºC) van de geoliede vlagdrager Nathan Crumpton
Binnenkomst van de Nederlandse ploeg
Voorop: vlaggendragers Kjeld Nuis en Lindsay van Zundert
Entree van Trinidad en Tobago, …
…Peru…
…en Haïti
Een Filipijnse supporter met vlag op de tribune
De equipe uit Slowakije
Enthousiaste Zuid-Koreaanse supporters op de tribune
Binnenkomsten van Montenegro, …
—de grote ploeg uit Zwitserland, …
…die van Nieuw-Zeeland…
…en Duitsland
Prins Albert van Monaco was ook naar China overgekomen om zijn landgenoten aan te moedigen
Binnenkomst van Australië…
…en als een-na-laatste land komt Italië binnen, dit land organiseert de Winterspelen van 2026 in Milaan en Cortina d’Ampezzo
Hekkensluiter is uiteraard het gastland China
Binnenkomst van de grote Chinese ploeg
Vlaggenzwaaiende Chinese deelnemers
De thuisploeg werd enthousiast onthaald in het Vogelnest
De Olympische (stadion)vlag wordt binnengebracht
De sporters hebben de vlag op het podium overgedragen aan militairen die de vlag zullen hijsen, naast de vlag van China
De Olympische vlag wordt gehesen
Een kleinere Olympische vlag zal dienen om de Olympische eed bij af te leggen
De Olympische eed wordt uitgesproken op het vlagpodium…
…en dat gaat in duet
De finale van de opening nadert met het aansteken van de Olympische vlam in het midden van een enorm ijskristal, waarin de namen van de deelnemende landen
De Olympische vlam is geplaatst
Het Olympisch vuur van de Winterspelen 2022
Als afsluiting is er vuurwerk, o.a. in de vorm van de Olympische ringen