Alle berichten door Rob Bertijn

Sicilië – Invoering vlag (2000)

Een reactie plaatsen

Op 4 januari 2000 werd de al langer bestaande vlag van Sicilië officieel ingevoerd.

De vlag

Hoewel pas 17 jaar geleden officieel ingevoerd, gaat de Siciliaanse vlag in ieder geval terug tot 1282, het jaar van een volksopstand in Palermo, de zogenaamde Siciliaanse vespers. Het had alles te maken met het harde regime van de koning, Karel van Anjou. Het leidde tot het aanstellen van Peter van Aragón als koning van Sicilië in 1283.

De vlag is diagonaal in tweeën gedeeld, van de bovenkant van de broekingszijde naar de onderkant van de vlucht, boven rood, onder geel. In het midden van de vlag bevindt zich een triskelion (trinacria), een oud Siciliaans symbool, drie gebogen benen in cirkelvorm. Daaroverheen het gevleugelde gezicht van Medusa, afkomstig uit de Griekse mythologie. Het symbool met de drie benen zou wellicht verband kunnen houden met de de drie punten van de het driehoekige eiland, of met de drie valleien. De kleur rood komt van de stad Palermo, het geel van Corleone.

De vlag heeft iets weg van die van het eiland Man, dat is een rode vlag met een triskelion in het midden, maar zonder hoofd.

 

Zeeland

1 reactie


Wat is de aanleiding voor de Zeeuwse vlag vandaag? Heel simpel: die is er niet! Aangezien Vlagblog zich in Zeeland bevindt is er ook geen aanleiding voor nodig om de Zeeuwse vlag te hijsen. Dat dit ook bijna massaal gebeurt, is eenieder al snel duidelijk wanneer je een tochtje door de provincie maakt. De provinciale vlag is uitermate populair en je komt hem overal tegen, zowel bij bedrijven als bij particulieren. Ik denk dat we rustig kunnen stellen dat Zeeland één van de weinige provincies is waar de eigen vlag werkelijk overal opduikt, zoals bijvoorbeeld ook in Friesland.

De vlag

Wat is nu de geschiedenis van deze, ook landelijk gezien, bekende vlag? Omdat vlaggendeskundige Klaes Sierksma er al zo diep is ingedoken in zijn Nederlands vlaggenboek uit 1962, wil ik bij wijze van uitzondering zijn bijdrage daarover graag overnemen:

‘Een blauwe vlag, waarover drie gegolfde witte banen, ieder van een zevende der vlaggenhoogte en over alles heen in het midden, als hartschild, het gekroonde wapen van Zeeland’.

Aldus de (in een lange omschrijving) gegeven toelichting op het besluit van Gedeputeerde Staten van Zeeland d.d. 14 januari 1949, nr. 19/13, 1e afdeling, voorkomend in het provinciaal blad van Zeeland, nummer 1 van 1949.

Deze vlag vertoont de merkwaardige afwijking van hetgeen in de banistiek gebruikelijk is, dat er een wapenschild op voorkomt. Toch is dit zelfs historisch te verantwoorden. Oude vlaggenboeken en -kaarten vertonen namelijk zeer dikwijls voor Zeeland een rood-wit-blauwe vlag (van evenhoge banen, of met de witte baan extra verbreed) met in het wit een volledig wapen van Zeeland, meermalen van onderen extra omgeven door twee gekruiste lauwertakjes. In elk geval het wapenschild zonder kroon en zonder lauwertakken komt eveneens meermalen voor. Bij vrijwel al deze vlaggen staat echter het wapen op de juiste plaats, d.w.z. zo dicht mogelijk bij de broek van de vlag.

Slechts twee vlaggenbronnen, resp. uit 1667 (het Napolitanen handschrift) en een handschrift van Zeeuwse oorsprong uit de tweede helft van de 18de eeuw laten het wapenschild weg. Ook voert Zeeland in deze gevallen het rood-wit-blauw (één keer oranje-wit-blauw). Bij de vlagvaststelling werd overwogen dat het rood-wit-blauw te weinig specifiek voor Zeeland zou zijn, weshalve men in andere richting zocht. Een ontwerp van het statenlid T.A.J.W. Schorer werd tenslotte gekozen. Speciaal aantekening verdient het, dat het wapendevies niet is opgenomen, terwijl het aantal vlaggenbanen één meer is dan de golvingen die men op het provinciewapen telt. Dit laatste is uitsluitend uit esthetische overwegingen gedaan.

De vlag is in Zeeland direct populair geworden. Hij vond er een vruchtbare bodem, zoals reeds geconcludeerd had mogen worden uit een protest van de Staten van Zeeland, ter Generaliteit ingediend in 1664, tegen het betitelen van de toenmalige Hollandse leeuwenvlag als ‘de Hollandsche vlag’. Ook toen reeds deed Randstad Holland haar invloed gelden…

Het wapendevies waar Sierksma op doelt, luidt Luctor et emergo (Ik worstel en ontzwem/Ik worstel en kom boven). De Amerikaanse gemeente Zeeland in Michigan, heeft deze wapenspreuk wel in zijn vlag opgenomen.

NB: Op het exemplaar van de Zeeuwse vlag van Vlagblog is de wapenspreuk wél aangebracht, op één van de golvende banen. Dit is dus officieel niet correct!

Citaat uit ‘Nederlands vlaggenboek’ van Kl. Sierksma, Prisma-reeks 196 (Het Spectrum), 1962

Slowakije – Deň vzniku Slovenskej republiky

Een reactie plaatsen


1 januari 1993 is de datum waarop Tsjechoslowakije officieel werd opgesplitst in de de twee republieken waaruit het land bestond, nl. Tsjechië en Slowakije, nu beiden als onafhankelijke staten. In de jaren na de zgn. Fluwelen Revolutie, die het einde betekende voor de communistische overheersing, werd de scheiding voorbereid.

Officieel staat het bekend als De ontmanteling van Tsjechoslowakije (in het Slowaaks Rozdelenie Česko-Slovenska), maar in de volksmond heet het De fluwelen scheiding. Vandaag dus 24 jaar geleden.

Voor meer over de Slowaakse vlag: zie de post van 1 september 2015

Zuid-Afrika – Day of reconciliation (Verzoeningsdag)

Een reactie plaatsen


The Day of Reconciliation of Verzoeningsdag is een nationale feestdag in Zuid-Afrika. De dag werd voor het eerst gevierd in 1995, vijf jaar na het einde van de apartheid. De datum van 16 december werd specifiek gekozen omdat het zowel voor de blanke Afikaner bevolking, alsmede voor de gekleurde Afrikaanse bevolkingsgroepen historische betekenis had.

Voor de Afrikaners stond de dag bekend als Geloftedag of Dingaansdag. Het herdacht de overwinning van de Voortrekkers (een groep van blanke boeren) op de Zulu’s bij de Slag bij Bloedrivier in 1838. Op die dag werden 470 Voortrekkers aangevallen door tienduizenden Zulu’s onder leiding van Dingane kaSenzangakhona (meestal kortweg aangeduid als Dingane of Dingaan). 3000 Zulu’s sneuvelden in die slag en het wordt gezien als het begin van de Afrikaner identiteit, cultuur en patriottisme. In 1952 werd de naam van de dag veranderd in Verbondsdag en in 1980 tot  Eedsdag. Het enorme Voortrekker Monument in Pretoria uit 1949, herinnert aan deze historische gebeurtenis.

Voor gekleurde Zuid-Afrikanen heeft de dag een andere betekenis. In 16 december 1910, een paar jaar na de Tweede Boerenoorlog, demonstreerden zij tegen raciale ongelijkheid, waardoor zij ook geen stemrecht hadden. De protesten leidden niet tot enige vooruitgang. Op 16 december 1961 werd daarom door het ANC (Afrikaans Nationaal Congres), een bewapende militaire vleugel opgericht, de Umkhonto we Sizwe of Speer van de Natie. Op die dag vonden de eerste ‘sabotage-aanslagen’ plaats bij overheidsgebouwen in Johannesburg, Port Elizabeth en Durban.

Met het einde van de apartheid in 1990 werd het tijd voor een nationale dag voor alle groeperingen. in 1994 werd besloten dat 16 december dat moest worden, met als idee dat de dag moest dienen als dag van verzoening en nationale eenheid. Nelson Mandela was een van de initiatiefnemers. De eerste viering vond plaats in 1995. De dag wordt gebruikt om ieder jaar opnieuw verzoening in het zonnetje te zetten en zin te geven. Elk jaar wordt een nieuw thema gekozen. Dat voor 2016 luidt: Bridging the divide towards a non-racist society (De kloof naar een non-raciale maatschappij overbruggen).

De vlag

De vlag van Zuid-Afrika werd ingevoerd op 27 april 1994. De basis is een rood-wit-blauwe driekleur. Daaroverheen werd een een groene, zich in tweeën splitsende baan gelegd, in de vorm van een horizontale letter Y. De poten van de Y strekken zich uit naar de mastzijde. Binnen de daardoor gevormde driehoek is een zwarte driehoek zichtbaar. Een gele rand ligt tussen de groene en zwarte kleuren.

Het is een ontwerp van vexilloloog (vlaggendeskundige) Frederick Brownell. De vele kleuren in de vlag laten de diversiteit van de bevolking zien. Het rood-wit-blauw representeert de Nederlandse en Engelse wortels en de blanke bevolking. De andere kleuren, zwart, groen en geel vinden we terug in de vlaggen van het ANC, het Pan Africanist Congress en de Inkatha Freedom Party, en staan voor de zwarte bevolking. De Y-vorm staat voor het samengaan van de verschillende etnische groepen en het voorwaarts gaan van een verenigd Zuid-Afrika.