‘Coalition of the willing’

Afgelopen dinsdag kwamen de belangrijkste landen van de 35 leden tellende Coalition of the Willing bij elkaar in Parijs, waarbij ook Oekraïne , in de persoon van president Zelensky, vertegenwoordigd was.
Ook Steve Witkoff, de Amerikaanse ‘speciaal gezant’ en Jared Kushner, president Trump’s schoonzoon, waren bij de besprekingen aanwezig.

Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk hebben een intentieverklaring ondertekend om troepen in Oekraïne te stationeren als er een vredesakkoord met Rusland wordt gesloten, zo heeft de Britse premier Sir Keir Starmer aangekondigd.

Na overleg met de bondgenoten van Oekraïne in Parijs zei hij dat het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk “militaire bases in heel Oekraïne zullen vestigen” om een ​​toekomstige invasie af te schrikken.
De Franse president Emmanuel Macron zei later dat er mogelijk duizenden troepen zullen worden ingezet.
Rusland heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat buitenlandse troepen in Oekraïne een “legitiem doelwit” zouden zijn.

De bondgenoten waren het grotendeels eens over robuuste veiligheidsgaranties voor Oekraïne en stelden voor dat de Verenigde Staten het voortouw zouden nemen bij het toezicht op een wapenstilstand. De cruciale kwestie van het grondgebied is echter nog niet uitonderhandeld.

De Amerikaanse onderhandelaar Steve Witkoff zei dat “duurzame veiligheidsgaranties en robuuste welvaartsbeloftes essentieel zijn voor een blijvende vrede” in Oekraïne, verwijzend naar een belangrijke Oekraïense eis.
Hij zei verder dat de bondgenoten hun werk aan het overeenkomen van veiligheidsprotocollen “grotendeels hadden afgerond”, zodat de Oekraïense bevolking weet dat wanneer deze oorlog eindigt, het ook voorgoed voorbij is.
Jared Kushner, in zijn rol als speciaal gezant van de Amerikaanse president, zei dat Oekraïners na een akkoord moesten weten dat er “echte vangnetten” waren om ervoor te zorgen dat de oorlog “niet opnieuw zou uitbreken”.

Ondertussen zei president Macron dat de bondgenoten van Oekraïne “aanzienlijke vooruitgang” hadden geboekt tijdens de gesprekken.
Hij zei dat er stevige veiligheidsgaranties voor Kiev waren overeengekomen in het geval van een mogelijk staakt-het-vuren.
De Oekraïense president Zelensky zei dat er in Parijs een “enorme stap voorwaarts” was gezet, maar voegde eraan toe dat hij de inspanningen pas voldoende zou vinden als ze zouden leiden tot het einde van de oorlog.

Maar aan het einde van de persconferentie in Parijs erkende Zelensky dat de “mijlpaal” van dinsdag niet per se vrede garandeerde. Echte vooruitgang vereist nog steeds Russische steun en Moskou heeft zich de afgelopen dagen opvallend stilgehouden over diplomatieke inspanningen om de oorlog te beëindigen.

Four Freedoms Award Award voor Zelensky en Oekraïne

Op maandag 6 januari maakte Hugo de Jonge, Commisaris van de Koning in Zeeland, bekend dat de International Four Freedoms Award 2026 is toegekend aan president Zelensky en Oekraïne.

De Roosevelt Foundation, die de prijzen toekent aan personen en organisaties die zich inzetten voor de idealen van de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt, – het ene jaar in New York, het andere jaar in Middelburg – verklaarde de keus middels de volgende verklaring: “De president en het Oekraïense volk bieden onvermoeibaar weerstand en strijden onophoudelijk voor hun onafhankelijkheid. Zij strijden voor de veiligheid van heel Europa en verdedigen met hun leven wat ons allemaal beschermt: vrijheid, democratie en rechtsstaat boven ‘het recht van de sterkste'”

De ‘vier vrijheden’, zoals verwoord door president Roosevelt in zijn State of the Union van 6 januari 1941, zijn de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, vrijwaring van gebrek en vrijwaring van vrees.
De internationale Four Freedoms Award voor Zelensky en Oekraïne is ‘de hoofdprijs’ zou je kunnen zeggen, de laureaten van de overige vier prijzen (voor elk van de vier vrijheden), worden op 30 januari – de geboortedag van Roosevelt – bekendgemaakt.

Eerdere laureaten van de internationale prijs waren o.a. Nelson Mandela, de Dalai Lama, Jimmy Carter en Angela Merkel. De uitreiking is op 16 april in Middelburg. Of president Zelensky de prijs persoonlijk op komt halen, is gezien de oorlogssituatie in zijn land, vooraf uiteraard niet te voorspellen.
De uitreiking in de Nieuwe Kerk in Middelburg wordt steevast door leden van het Koninklijk Huis bijgewoond.

Nieuwe chef veiligheidsdienst SBU

President Zelensky heeft de leiding van de Oekraïense veiligheidsdienst (SBU) ‘herschikt’. Hij verving Vasyl Malyuk door de benoeming van generaal-majoor Yevhenii Khmara, tot waarnemend hoofd.
Malyuk, die sinds 2022 aan het hoofd stond van de SBU, verwierf een reputatie voor het leiden van succesvolle operaties tegen Rusland en voor het zuiveren van de SBU van vermeende Russische dubbelagenten.

De SBU houdt zich voornamelijk bezig met interne veiligheid en contraspionage en heeft sinds het begin van de grootschalige Russische invasie in 2022 ook een prominente rol gespeeld bij moordaanslagen en sabotage-acties diep in Rusland.

In een verklaring omschrijft de SBU Khmara als een gedecoreerde en “ervaren speciale officier” die betrokken was bij de bevrijding van de regio Kiev in 2022 en bij de strijd tegen de Russen in de bezette regio Donetsk.
De benoeming van Khmara moet nog worden bevestigd door het Oekraïense parlement, die deze nog kan afwijzen.

Zelensky in Cyprus

President Zelensky had opnieuw een drukke agenda, direct na de bijeenkomst van de Coalition of the Willing in Parijs, reisde hij door naar Cyprus, net als Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie en António Costa, de voorzitterrvan de Europese Raad.
In Nicosia ontmoette hij de de Cypriotische president Nikos Christodoulides en feliciteerde hem met de start van het voorzitterschap van de Europese Unie en bedankte hem
voor de humanitaire hulp van de afgelopen jaren.

De leiders bespraken de steun voor de Europese integratie van Oekraïne tijdens het Cypriotische EU-voorzitterschap en de komende onderhandelingen.
Ook Cyprus is lid van de Coalition of the Willing en beide staatshoofden bespraken de diplomatieke situatie en de gezamenlijke inspanningen met Amerikaanse en Europese partners.

Er werd bijzondere aandacht besteed aan het belang van het versterken van de sancties tegen Rusland, inclusief extra beperkingen op de Russische schaduwvloot en voorstellen voor het 20e sanctiepakket van de Europese Unie.
Daarnaast werd ook de humanitaire steun besproken, waaronder de revalidatie van gewonde militairen en medische zorg voor kinderen.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.