Vredesplan – vervolg

Na besprekingen in Genève, Abu Dhabi en Miami tussen de V.S., Europa en Oekraïne over het Russisch-Amerikaanse vredesvoorstel, gingen de Amerikaanse onderhandelaar Steve Witkoff en president Trump’s schoonzoon Jared Kushner afgelopen maandag naar Moskou om het aangepaste plan met president Poetin te bespreken.

Van dit aangepaste plan is niet precies duidelijk wat erin staat, de Oekraïense president Zelensky kenschetste het als een ‘verfijnd plan’.
Na de vijf uur durende gesprekken tussen de Amerikaanse en Russische delegaties bleek er geen sprake van een doorbraak.

Een woordvoerder van het Kremlin zei dat de bijeenkomst in Moskou “constructief” was, maar dat delen van het plan voor Rusland onaanvaardbaar waren.
President Poetin liet zich in gelijksoortige termen uit over de aanpassingen in de oorspronkelijke tekst. Volgens hem sturen de Europese landen juist aan op oorlog, waarbij hij benadrukte dat zijn land géén oorlog wenst met Europa, maar dat zijn land daar klaar voor is: “Ze hebben geen vreedzame agenda, ze staan aan de kant van de oorlog”.

Gevraagd naar het voorstel na de bijeenkomst in Moskou, zei Poetins adviseur Yuri Ushakov dat het Kremlin “het met sommige punten eens was […], maar dat we op sommige punten kritiek hadden”.
Hij voegde eraan toe: “We hebben nog geen compromisversie gevonden […], er ligt nog veel werk voor de boeg.”
Tevens liet hij weten dat de inhoud van de gesprekken vooralsnog “vertrouwelijk” blijft.

Wat wel duidelijk is: er blijven belangrijke meningsverschillen bestaan ​​tussen Moskou en Kiev, onder meer over de instemming van Oekraïne over het afstaan ​​van grondgebied in de Donbas dat het nog steeds controleert en de veiligheidsgaranties die Europa biedt.
Moskou en de Europese bondgenoten van Oekraïne blijven het ook oneens over hun verwachtingen van hoe een vredesregeling eruit zou moeten zien.

Zo lijkt er opnieuw een patstelling te ontstaan. De Oekraïense president Zelensky, op bezoek in Ierland, riep de Europese bondgenoten op de eenheid te bewaren, dat het belangrijk is dat er een “rechtvaardige vrede” komt en dat “de agressor verantwoordelijk moet worden gehouden” voor wat er is gebeurd.
“Zonder een rechtvaardige vrede zal de haat niet verdwijnen, het zal blijven smeulen en nieuw geweld uitlokken”, zo voegde hij eraan toe.

NAVO

Gisteren was er een bijeenkomst in Brussel in het NAVO-hoofdkwartier van de ministers van Buitenlandse Zaken van de NAVO-landen, met als inzet de Amerikanen ervan te overtuigen dat het van het grootste belang is om geen overeenkomst te sluiten zónder de NAVO en Europa er bij te betrekken.
Vooraf liet secretaris-generaal Rutte weten de bijeenkomst te coördineren met de V.S.. Hij temperde gelijk de verwachtingen: “Ik weet alleen niet of de poging de oorlog te beëindigen succesvol zal zijn”.

Rutte ziet vooralsnog geen beweging bij president Poetin, of bereidheid de oorlog op korte termijn te doen stoppen.
Mochten de gesprekken tot niets leiden, dan is volgens Rutte het enige alternatief het verzwaren van de sancties tegen Rusland, maar of dat überhaupt iets uithaalt met een wispelturige president Trump in het Witte Huis is de grote vraag.

Na zijn ontmoeting met de buitenlandministers gistermiddag, beantwoordde Rutte opnieuw vragen over de ontstane situatie. Zo liet hij weten dat tweederde van de de NAVO-lidstaten verdere financiële steun aan Oekraïne had toegezegd. Bij elkaar opgeteld zou het om ruim 4 miljard dollar gaan.

Dit bedrag wordt gebruikt voor het verwerkelijken van het Oekraïense verdedigings-wensenlijstje, het zogenaamde PURL (Prioritised Ukraine Requirements List).
Hoog op deze lijst staan de luchtverdedigingsmiddelen, maar ook munitie die constant aangevuld dient te worden.

Rutte merkte tevens op dat het gedrag van het regime in Moskou steeds roekelozer wordt, in dit verband noeemde hij bijvoorbeeld  het schenden van het NAVO-luchtruim en cyberaanvallen.
De NAVO-baas onderstreepte nog eens dat het bondgenootschap een defensief bondgenootschap is en dat blijft het ook. “Maar vergis u niet, we zijn bereid om te doen wat nodig is om onze bevolking van 1 miljard en ons grondgebied te verdedigen”, zo liet hij weten.

Bij het overleg tussen de buitenlandministers was de Amerikaanse BuZa-minister Marco Rubio de grote afwezige, hij stuurde zijn onderminister Christopher Landau.

Strijd om Pokrovsk

Hoewel de al maandenlang belegerde stad Pokrovsk volgens het Kremlin in handen is van het Russische leger, houdt het 7e Korps van de Oekraïense Luchtmacht vol dat de Russische troepen “vastzitten” in straatgevechten en dat beweringen dat de stad is ingenomen, “manipulatief” zijn.

In het communiqué van het Korps valt het volgende te lezen: “De vijand probeert […] de propaganda en desinformatie op te voeren en verzonnen verhalen over de vermeende ‘inname van Pokrovsk’ te verspreiden, zowel openlijk als heimelijk.
De situatie in ons deel van het front blijft moeilijk. De vijand bestormt actief het noordelijke deel van Pokrovsk. Onze troepen blijven hun taken uitvoeren om de stad te verdedigen en de opmars van de Russische troepen tegen te houden.”

Wat de situatie precies is, valt moeilijk te duiden, maar als we de laatste kaart (hierboven) van het gerespecteerde Institute for the Study of War bekijken, dan lijkt het er voor Oekraïne toch niet heel best uit te zien.

Yermak ruimt het veld

Oekraïnes stafchef, Andriy Yermak, die in opspraak kwam door een omkoopschandaal bij het staatsenergiebedrijf, is afgelopen vrijdag afgetreden.

President Zelensky en hij hebben jarenlang samengewerkt, Yermak had veel invloed, beheerde o.a. de agenda van de president en ging doorgaans mee op de vele reizen die Zelensky de afgelopen jaren maakte.
Na een huiszoeking op vrijdag bij Yermak thuis, was zijn positie onhoudbaar geworden en de president maakte ’s middags bekend dat zijn jarenlange rechterhand (die bij de bevolking overigens zeer impopulair was) was afgetreden.
Een opvolger is nog niet aangewezen.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.