Bolivia – Corpus Christi / Sacramentsdag

Twee vlaggen vandaag. Vlag 2:

Corpus Christi (Het Lichaam van Christus), is een belangrijke feestdag in het rooms-katholieke Bolivia. Het is dan ook een officiële vrije dag. De datum verschuift ieder jaar, omdat het 60 dagen na Pasen wordt gevierd.

De wortels van dit feest liggen overigens in wat wij nu België noemen, toen Juliana van Luik (1193-1258), een Norbertijnse non, met de viering begon in de 13e eeuw. Paus Urbanus IV (ca. 1195-1264) maakte er vervolgens een vast ritueel van binnen de rooms-katholieke kerk. Daarna zorgde theoloog/filosoof Thomas van Aquino (ca. 1225-1274) voor de invulling van deze kerkelijke hoogtijdag.

Bolivia portretten
V.l.n.r.: Juliana van Cornillon, beter bekend als Juliana van Luik (1193-1258) (© heiligen.net) / Jacques Pantaléon, beter bekend als paus Urbanus IV (ca. 1195-1264) (© geheugenvannederland.nl) / Thomas van Aquino (ca. 1225-1274)

De feestdag begint met een mis en eucharistieviering, waarbij kerkgangers een hostie (symbool voor brood) krijgen en een slok miswijn. Zowel de hostie als de wijn worden gezegend. Deze symboliek komt van het Laatste Avondmaal, waarbij Jezus brood en wijn deelde met zijn discipelen. Kort daarna zou hij gekruisigd worden. Het brood (of de hostie) staat voor zijn lichaam, de wijn voor zijn bloed.

Met de datum van Corpus Christi is door de jaren heen nogal geschoven. Tot in de jaren ’60 van de vorige eeuw was het óf de donderdag na Pinksteren, óf op 1 juli op het Fiesta  de la preciosísima sangre de nuestro Señor Jesucristo (Feest van het kostbare bloed van Christus). Dit laatste feest is in onbruik geraakt.

De viering kan per regio nogal verschillen. In het Andes-gebied worden bijvoorbeeld ook bezittingen van de kerkgangers gezegend en vinden er processies plaats. In Bolivia’s grootste stad, Santa Cruz (1,5 miljoen inwoners) wordt er een ‘mega’-mis opgedragen in het Tahuichi-voetbalstadion (capaciteit 38.000 mensen). Tijdens deze mis worden ook kleurrijke dansen uitgevoerd.

Corpus Christ Santa Cruz
Corpus Christi-mis/feest in het Tahuichi-voetbalstadion te Santa Cruz (© santacruz.gob.bo)

Hoewel Bolivia een seculiere staat is, is dit een officiële vrije dag en wordt het gezien als het belangrijkste feest na Kerstmis.

De vlag

Vlag Bolivia
Vlag van Bolivia (1888-heden)

Bolivia, officieel Plurinationale Staat Bolivia, heeft verschillende vlagontwerpen gehad sinds de onafhankelijkheid, maar de huidige vlag bestaat sinds 14 juli 1888.

De vlag is een horizontale driekleur in rood, geel en groen. In het midden van de gele baan is het staatswapen geplaatst. Het rood staat voor de fauna en de dapperheid van de Boliviaanse soldaat, het geel voor de Inca’s en de bodemschatten, het groen voor de flora, de vruchtbaarheid van de grond en de ontwikkeling van het land. De vlag bestaat ook zonder wapen, voor civiel gebruik.

Staatswapen van Bolivia (1888-heden)

Het staatswapen, vastgesteld op dezelfde dag in 1888, is gebaseerd op dat van 1825. Het bestaat uit een ovalen schild waarop een landschap is afgebeeld. Een groene weide herbergt een alpaca, een korenschoof, een palmboom en achterin een huisje. Daarachter in geel verheft zich de berg Potosí (4.782 m), met een besneeuwde top, met daar achter een blauwe lucht met gele zon. De rand van het schild heeft aan de bovenzijde de naam Bolivia in gele kapitalen op een blauwe achtergrond en aan de onderzijde 10 gele sterren. De 10 sterren staan voor de 10 departementen van het land, waarbij opgemerkt dient te worden dat één van die sterren staat voor de verloren gegane kustprovincie, nu ruwweg overeenkomend met de huidige Chileense regio Antofagasta.

Potosi
De 4.782 m hoge Potosí (© imgrumweb.com)

Achter het schild zien we twee gekruiste kanonnen, aan iedere zijde drie Boliviaanse vlaggen, twee paar geweren, een vrijheidsmuts, een Inca strijdbijl (samen symbool voor de wil tot verdediging), een laurierkrans en bovenop het wapenschild een Andes-condor, klaar voor de vlucht (symbool voor de vrijheid).

Oekraïne – Три роки і сімнадцять тижнів війни / Drie jaar en zeventien weken oorlog

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Kiev opnieuw onder vuur

De Russische aanvallen op burgerdoelen in Oekraïne, die de laatste weken sterk intensiveerden, zijn ook deze week volop gaande.
In de nacht van maandag op dinsdag lag de hoofdstad Kiev ruim negen uur onder drone- en raketvuur.

Beeld van Kiev gedurende de nacht van maandag op dinsdag, veschillende inslagen zorgen ook voor grote branden (screenhot)

Maar liefst 27 locaties waren doelwit in Kiev. Voor zover nu bekend kwamen er 28 mensen om het leven en vielen er meer dan 100 gewonden. Het aantal slachtoffers kan nog verder oplopen omdat er nog volop in het puin gezocht wordt.
Hoewel Rusland’s ministerie van Defensie liet weten dat het militair-industriële doelen had beschoten en dat daarbij 100% succes was geboekt, is de werkelijkheid anders.
Kiev telt veel hoogbouw en een aantal van deze gebouwen werd getroffen. Daarnaast werden ook onderwijsinstellingen en infrastructuur geraakt.

Een hoge woontoren in Kiev net vóór en na de inslag van een raket, op het beeld links met moeite waarneembaar in de rode cirkel (screenshots)

President Zelensky, als gast op bezoek bij de G7-top in Canada, liet weten dat het “een van de angstaanjagendste aanvallen” tot nu toe was en classificeerde het offensief als “pure terreur”. Volgens de president was een aantal ballistische raketten van Noord-Koreaanse makelij.
In totaal zouden er 40 appartementen zijn verwoest.

Van een met een ballistische raket beschoten woonflat werd een complete sectie verwoest (screenshot)

Ook de havenstad Odessa werd opnieuw beschoten, Hierbij vielen twee doden en dertien gewonden. Daarnaast warren er ook aanvallen in de oblasten Dnjepropetrovsk en Tsjernihiv.

President Zelensky keerde eerder dan voorzien terug naar huis, vanwege de situatie in Oekraïne (foto door de president gedeeld op de sociale media)

President Zelensky heeft zijn Canadese verblijf als gast bij de G7-top in Kananaskis, Alberta voortijdig afgebroken om terug te keren naar Oekraïne.

G7-top geen groot succes

De G7 bestaat uit de belangrijkste industrielanden: Canada, Duitsland, Frankrijk, Italië, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, waar doorgaans ook de EU als partner aan deelneemt.
Bij de top in Canada was gehoopt dat de landen het eens zouden worden over het instellen van zwaardere sancties tegen Rusland.

Groepsfoto van de G7 in Kananaskis, Alberta, Canada, v.l.n.r.: António Costa, voorzitter van de Europese Raad, premier Shigeru Ishiba van Japan, premier Giorgia Meloni van Italië, president Emmanuel Macron van Frankrijk, premier Mark Carney van Canada, president Donald Trump van de Verenigde Staten, premier Sir Keir Starmer van het Verenigd Koninkrijk, bondskanselier Friedrich Merz en Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie (screenshot)

De Verenigde Staten, in de persoon van president Trump, wilde zover niet gaan, hij wil eerst persoonlijk meer druk uitoefenen op de Russische president Poetin, hoewel eerdere pogingen van hem in die richting strandden.
Bovendien, zo liet de Amerikaanse president weten dat “…als [hij] een land sancties opleg, dat de V.S. veel geld kost, een enorme hoeveelheid geld.”
Verder praten met Trump was niet aan de orde, want hij vertrok óók voortijdig, in zijn geval vanwege de sinds 13 juni opgelaaide oorlog tussen Israël en Iran.

President Zelensky had vóór zijn vertrek een ontbijtafspraak met de Canadese premier Carney (screenshot)

Een ontmoeting tussen de Oekraïense en Amerikaanse presidenten ging dan ook niet door, overigens zullen de twee elkaar volgende week waarschijnlijk ontmoeten in de marge van de NAVO-top in Den Haag, maar vermoedelijk alleen bij het officiële diner dat koning Willem-Alexander de buitenlandse gasten op 24 juni aanbiedt in de Oranjezaal van Paleis Huis ten Bosch.

1.212 gesneuvelde Oekraïense soldaten gerepatrieerd

De lichamen van 1.212 Oekraïense gesneuvelde soldaten zijn teruggebracht uit Rusland, aldus Kiev, als onderdeel van een gevangenenruil tussen de strijdende partijen.
In ruil ontving Rusland 27 lichamen, aldus Vladimir Medinsky, hoofdonderhandelaar van Moskou.

Een rij koeltrucks met de lichamen van gesneuvelde Oekraïense soldaten staat klaar voor overdracht (foto gedeeld via Telegram van het Coördinatiehoofdkwartier voor de Behandeling van Krijgsgevangenen)

De gevangenenruil is het enige tastbare resultaat van de vredesbesprekingen in Turkije van vorige week. Beide partijen kwamen overeen om elk tot wel 6.000 lichamen over te dragen, evenals zieke en zwaargewonde krijgsgevangenen en mensen jonger dan 25 jaar.

Vladimir Medinsky (1970), tijdens een persconferentie (screenshot)

Medinsky kondigde aan dat Rusland donderdag (vandaag dus) zou beginnen met de uitwisseling van zwaargewonde gevangenen.

De vlag

Vlag van Oekraïne (1992-heden)

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

Ook in 1918/1919 lag Oekraïne (toen de West-Oekraïense Nationale Republiek) onder vuur, zoals op deze prent wordt weergegeven: een Russische bolsjewiek in het noorden, een Rus van het Witte Leger (anti-sovjet) in het oosten met de Russische vlag met dubbelkoppige adelaar, een Poolse soldaat (liggend) naast een Hongaarse (in het rood) in het westen en twee Roemeense soldaten in het zuiden; we zien in het midden een vroege afbeelding van de Oekraïense vlag, de tekst onderin luidt “Wereldvrede in Oekraïne” (publiek domein)

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

De grootste Oekraïense vlag meet 40 x 60 meter en weegt 300 kilo, hier zijn we die vlag vóór de oorlog in Charkov (fotograaf onbekend)

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tentoongestelde ‘eerste’ vlag in het parlementsmuseum van Oekraïne (© rada.gov.ua)
Nog een foto van de ‘eerste’ vlag in een andere vitrine, in de hal van het parlement tentoongesteld, onder het toeziend oog van de toenmalige voorzitter van de Verchovna Rada, Andriy Parubiy (2016-2019) (© rada.gov.ua)
Nóg een groot exemplaar van de nationale vlag (foto: Angelina Shostak, Facebook)

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.

Oekraïense troepen met de nationale vlag (© mil.gov.ua)