Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Ministerswissel

In zijn videotoespraak van afgelopen zondag maakte president Zelensky bekend dat hij besloten heeft dat het tijd is voor een ministerswissel op de belangrijke post van Defensie.
Oleksii Reznikov, die sinds de Russische invasie minister van Defensie was, heeft zijn ontslagbrief naar het parlement gestuurd.

Het vertrek van Reznikov hing al langer in de lucht, vanwege een corruptieschandaal op zijn ministerie, eerder dit jaar, waarbij goederen en uitrusting voor het leger tegen hoge prijzen werden aangeschaft. Reznikov zelf wordt nergens van verdacht, maar in de nasleep van het schandaal moest zijn plaatsvervanger, Vjatsjeslav Sjapovalov, het veld ruimen en stond Reznikov’s positie onder druk, als hoogste baas van het ministerie.

Recenter werd het ministerie van Defensie ook opgeschrikt door verschillende arrestaties bij regionale recruteringskantoren, waar officieren ervan beschuldigd werden, steekpenningen aan te nemen om mannen in staat te stellen de militaire dienstplicht van Oekraïne te ontduiken.

Hoewel het parlement er zich nog over uit moet spreken, is Roestem Oemjerov door president Zelensky voorgedragen als opvolger van Reznikov.
Hij is het hoofd van de SPFU (het Oekraïense Staatseigendomsfonds), dat zich bezighoudt met het privatiseren van staatseigendommen.
Oekraïense media speculeren dat vertrekkend minister Reznikov wellicht de nieuwe ambassadeur in Londen wordt. Hij heeft daar de laatste anderhalf jaar goede relaties opgebouwd met verschillende hooggeplaatste politici.

Front

Na de bevrijding van het dorp Robotyne, waardoor Oekraïne deels door de eerste (en zwaarste) Russische verdedigingslinies is gebroken, is het nu de beurt aan de relatief minder zwaar verdedigde tweede en derde linies.
De opmars blijft echter zwaar en moeilijk, voor zover bekend zijn er nu gevechtshandelingen aan de rand van Verbove, het volgende dorp na Robotyne.
Doel is de stad Tokmak te bereiken, zo’n 20 km verder naar het zuiden. De spoorlijn naar het Krim-schiereiland loopt door deze stad en is dus belangrijk als aanvoerlijn voor het Russische leger.
Mocht een verovering van Tokmak slagen, dan valt het spoor als aanvoerlijn uit.

De belangrijkste verbinding en aanvoerroute vanuit Rusland door de bezette Donbas naar het Krim-schiereiland is de snelweg M-14, waarvan de route dichterbij de kust loopt. Op dit moment is het Oekraïense leger echter nog zo’n 80 km bij die snelweg vandaan.
Volgens Serhiy Kuzan van het Oekraïense Veiligheids- en Samenwerkingscentrum, een denktank in Kiev die nauwe banden heeft met het leger, vervoert Rusland 70% van zijn troepen en bevoorrading via deze M-14.
Ook de door Rusland gebouwde Kertsj-brug (weg/spoor) van Rusland naar de Krim dient als aanvoerroute, maar is inmiddels herhaaldelijk aangevallen en beschadigd door Oekraïne en dus riskanter voor de Russen.

Denken we nog verder vooruit in de Oekraïense strategie, dan is het uiteindelijke plan uiteraard om vanuit Tokmak (wellicht via Melitopol) verder door te stoten tot aan de de kust van de Zee van Azov.
Zover is het nog lang niet, maar mocht het uiteindelijk lukken, dan is het door Rusland bezette gebied in tweeën geslpitst.
Maar voorlopig lijkt dat verre toekomstmuziek.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.