Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

Doden en gewonden

Het Bureau van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten (Office of the High Commissioner for Human Rights, kortweg OHCHR) maakte deze week nieuwe cijfers bekend over slachtoffers van de oorlog.

Sinds de Russische invasie van 24 februari 2022 zouden er inmiddels al bijna 10.000 Oekraïense burgers zijn omgekomen.
Het getal wat door de OHCHR genoemd is 9.444. Dit getal wordt opgesplitst in 4.358 mannen, 2.623 vrouwen, 285 jongens en 231 meisjes, van 1.918 volwassenen en 29 kinderen is het geslacht (nog) niet bekend.
Het OHCHR tekent hier bij aan dat het werkelijke cijfer aanzienlijk hoger moet zijn, omdat informatie over zwaarbevochten frontgebieden (nog) niet bekend is.
Het cijfer van gewonde burgers ligt overigens nog hoger dan het dodental: het OHCHR heeft het over bijna 17.000 mensen. Ook hier geldt dat het werkelijke aantal waarschijnlijk hoger ligt.

Raketaanvallen

Het westen van Oekraïne mag dan relatief veilig zijn, ook daar worden steden en hun inwoners met enige regelmaat opgeschrikt door raket- en drone-aanvallen.
Zo werd de noordwestelijke stad Lutsk (de hoofdstad van de oblast Volyn), dinsdag getroffen.
Hoewel de meeste projectielen uit de lucht werden geschoten door de luchtafweer, trof er één de Zweedse SKF-kogellagerfabriek, waarbij drie werknemers de dood vonden, ook vielen er verscheidene gewonden.

Ook Lviv kreeg weer met luchtaanvallen te maken. Volgens burgemeester Andriy Sadovyi raakten meer dan 100 gebouwen in meer of mindere mate beschadigd. De meeste schade werd aangericht door neerstortende delen van neergeschoten drones.

Een speelplaats kreeg de volle laag, waardoor er een krater van negen bij twintig meter ontstond.
Vier mensen liepen lichte verwondingen op.
Verder werden er twee boerderijen bij de westelijke stad Ivano-Frankivsk door neervallende brokstukken geraakt.
Ook in het oosten was het raak: er vielen twee doden en één gewonde in Kramatorsk, in de Donetsk-oblast.

Op maandag moest het zuidelijke dorp Shyroka Balka, in de oblast Cherson, het ontgelden: hier werd een huis geraakt, waarbij een 12-jarige jongen, een baby van 22 weken oud en hun ouders omkwamen. Ook een dorpsgenoot liet het leven, net als twee burgers in het nabijgelegen dorp Stanislav.

Marteling in Taganrog

Een stuk of twaalf door Rusland gevangengenomen Oekraïners die verscheidene maanden tot een jaar doorbrachten in
Inrichting voor voorlopige hechtenis, nummer twee in de aan de Zee van Azov gelegen stad Taganrog, hebben hun verhaal gedaan, na (deels) op 6 mei bevrijd te zijn middels een gevangenenruil tussen Rusland en Oekraïne.

In interviews met de BBC beweerden ze fysiek en psychologisch misbruik door Russische officieren en bewakers te hebben moeten ondergaan.
De getuigenissen, verzameld tijdens een wekenlang onderzoek, beschrijven een consistent patroon van extreem geweld en mishandeling in de faciliteit in Taganrog.

Zo werden ze onderworpen aan foltering, waaronder frequente afranselingen en elektrische schokken, in wat ernstige schendingen van het internationaal humanitair recht zouden zijn.
Beschuldigingen luiden o.a.:

-Mannen en vrouwen op de Taganrog-site worden herhaaldelijk geslagen, waaronder de nierstreek en borst, en krijgen elektrische schokken tijdens dagelijkse inspecties en ondervragingen

-Russische bewakers bedreigen, intimideren en kleineren voortdurend gedetineerden, van wie sommigen valse bekentenissen hebben afgelegd die naar verluidt als bewijs tegen hen zijn gebruikt in processen

-Gevangenen worden constant ondervoed achtergelaten en degenen die gewond zijn, krijgen geen passende medische hulp, met meldingen van gedetineerden die sterven in de faciliteit

De BBC heeft de beweringen niet onafhankelijk kunnen verifiëren, maar de details van de beweringen zijn gedeeld met mensenrechtenorganisaties en indien mogelijk, bevestigd door andere gedetineerden.
Dmytro Lubinets, de mensenrechten-ombudsman van Oekraïne en een van de functionarissen betrokken bij uitwisselingsonderhandelingen met Moskou, zei dat negen op de tien voormalige gevangenen beweerden dat ze waren gemarteld terwijl ze in Russische gevangenschap zaten.

De Russische regering heeft geen enkele externe instantie, waaronder de Verenigde Naties of het Internationale Comité van het Rode Kruis, toegestaan ​​de faciliteit te bezoeken en ontkent alle beschuldigingen, Oekraïne laat op zijn beurt wél inspecties toe.
Sinds de oorlog begon zijn er zo’n 2.500 Oekraïense gevangenen vrijgelaten, veelal met een gevangenenruil. Volgens mensenrechtenorganisaties zouden er momenteel nog zo’n 10.000 Oekraïners gevangen zitten in Rusland.

De vlag

De vlag van Oekraïne bestaat uit twee even brede horizontale banen van blauw en geel.

Er zijn voldoende aanwijzingen dat de kleuren blauw en geel van de vlag ver terug gaan, zelfs tot de 15e eeuw. De kleuren gaan er echter pas echt toe doen wanneer de twee keizerrijken waar Oekraïne onderdeel van uitmaakte (het Russische en het Oostenrijks-Hongaarse), ophouden te bestaan.

De West-Oekraïense Nationale Republiek gebruikt tussen 1918 en 1919 de blauw-gele vlag. De vlag wordt gecontinueerd  bij het samengaan van de twee Oekraïnes tot de Oekraïense Staat.

Tot aan 1949 heeft Oekraïne als Russische sovjet-republiek verschillende variaties van egaal rode vlaggen met de letters YCCP (Ukrayinskaya Sotsialisticheskaya Sovetskaya Respublika – oftewel Socialistische Sovjet Republiek Oekraïne) erop.

In 1949 krijgen alle Russische republieken een vlag-‘make-over’, variaties op de vlag van de Sovjet-Unie met eigen accenten. Die van Oekraïne heeft een blauwe balk aan de onderkant.

Vanaf 1990, dus nog vóór de onafhankelijkheid, wordt de blauw-gele vlag her en der al aarzelend waargenomen. Met het opnieuw zelfstandig worden, wordt de vlag officieel ingevoerd. Wettelijke status krijgt de vlag op 28 januari 1992.
De eerste vlag die ooit boven het Verchovna Rada (het Oekraïnse parlement) wapperde is nu in het parlementsmuseum te zien.

Het blauw in de vlag symboliseert de hemel, het geel de uitgestrekte tarwevelden.

Symbool

Sinds het begin van de Oekraïense oorlog op 20 februari 2022, is de nationale vlag een symbool van hoop en verzet geworden.