Tagarchief: Thailand

Laos – ປະເທດລາວ ມື້ / Pathet Lao-Dag (1975)

Twee vlaggen vandaag. Vlag 1:

De 6e januari is een officiële feestdag in Laos. Het herdenkt de overwinning van de Pathet Lao, de communistische revolutionaire volkspartij,  op de door het Westen gesteunde royalisten. Die overwinning was op 2 december 1975 en maakte een einde aan de monarchie die sinds een jaar voor de onafhankelijkheid van Frankrijk in 1953 had bestaan.

De vlag

Laos vlag 4
Vlag van Laos (1945-1946 / 1975-heden)

De vlag van Laos is een horizontale driekleur van rood-blauw-rood, waarbij de middelste blauwe baan even hoog is als de tweed rode samen. Midden op de blauwe baan staat een witte cirkel.

laos 02
Links: Kaart van Laos / Rechts: Mahā Silā Vīravong (1905-1987), ontwerper van de Laotiaanse vlag (© babelio.com)

De vlag werd ingevoerd na de communistische overname in 1975, maar was al eerder kortstondig de nationale vlag geweest. Het was een ontwerp van Mahā Silā Vīravong en de vlag werd voor het eerst ingevoerd in 1945, na de Tweede Wereldoorlog.
Laos was een Franse kolonie, maar net als het geval was met het door de Japanners bezette Nederlands-Indië (nu Indonesië), ontstond er een machtsvacuüm in Laos, na de overgave van de Japanse bezetters.

Het duurde enige tijd voordat de Fransen ‘orde op zaken’ hadden gesteld en in die korte tijd. Gedurende deze tijd (12 oktober 1945 tot en met 24 april 1946) werd Laos geleid door de Lao Issara (Vrij Laos), een anti Franse groepering. Met het herstel van de Franse macht verdween de vlag weer uit beeld werd de oude vlag weer ingevoerd.

De oude vlag van Laos vindt zijn oorsprong in die van een van de voorgangers van Laos: het koninkrijk Luang Prabang (1707-1893), dat samen met twee andere koninkrijken uiteindelijk in 1893 de Franse kolonie Laos zou vormen.
De vlag van Luang Prabang was rood met een driekoppige olifant in wit, staand op een voetstuk met een koninklijke parasol boven de olifant. De witte olifant is eveneens een koninklijk symbool in Zuidoost-Azië, meer specifiek in Myanmar, Thailand en Laos.

laos 01
Drie versies van dezelfde vlag, v.l.n.r. Vlag van het koninkrijk Luang Prabang (tot 1893) / Vlag van Laos als Franse kolonie (1893-1952) / Vlag van Laos (1952-1975)

De Fransen namen de vlag over in 1893, waarbij hij licht werd gewijzigd: het voetstuk kreeg een plattere vorm en vijf treden en de parasol kreeg negen lagen. In het kanton werd de Franse vlag, de tricolore afgebeeld.
De volgende versie stamt uit 1952, het jaar waarin de monarchie werd ingevoerd. Het jaar daarop verkreeg Laos de onafhankelijkheid. Deze vlag was gelijk aan de vorige, minus de Franse vlag.
In 1975, bij de invoering van de Democratische Volksrepubliek Laos, werd er teruggegrepen naar de vlag die kortstondig als vlag diende in de jaren 1945-1946.

Wat de symboliek betreft: de twee rode banen staan voor het vergoten bloed voor het vaderland, aan beide kanten van de rivier de Mekong, het blauw staat voor deze belangrijke rivier en voor voorspoed, terwijl de witte cirkel de eenheid belichaamt van Noord- en Zuid-Laos en tevens symbool is voor de volle maan die op de Mekong schijnt.

Laos – ປະເທດລາວ ມື້/Pathet Lao-dag

De 6e januari is een officiële feestdag in Laos. Het herdenkt de overwinning van de Pathet Lao, de communistische revolutionaire volkspartij,  op de door het Westen gesteunde royalisten. Die overwinning was op 2 december 1975 en maakte een einde aan de monarchie die sinds een jaar voor de onafhankelijkheid van Frankrijk in 1953 had bestaan.

De vlag

Laos vlag 4
Vlag van Laos (1945-1946 / 1975-heden)

De vlag van Laos is een horizontale driekleur van rood-blauw-rood, waarbij de middelste blauwe baan even hoog is als de tweed rode samen. Midden op de blauwe baan staat een witte cirkel.

laos 02
Links: Kaart van Laos / Rechts: Mahā Silā Vīravong (1905-1987), ontwerper van de Laotiaanse vlag (© babelio.com)

De vlag werd ingevoerd na de communistische overname in 1975, maar was al eerder kortstondig de nationale vlag geweest. Het was een ontwerp van Mahā Silā Vīravong en de vlag werd voor het eerst ingevoerd in 1945, na de Tweede Wereldoorlog.
Laos was een Franse kolonie, maar net als het geval was met het door de Japanners bezette Nederlands-Indië (nu Indonesië), ontstond er een machtsvacuüm in Laos, na de overgave van de Japanse bezetters.

Het duurde enige tijd voordat de Fransen ‘orde op zaken’ hadden gesteld en in die korte tijd. Gedurende deze tijd (12 oktober 1945 tot en met 24 april 1946) werd Laos geleid door de Lao Issara (Vrij Laos), een anti Franse groepering. Met het herstel van de Franse macht verdween de vlag weer uit beeld werd de oude vlag weer ingevoerd.

De oude vlag van Laos vindt zijn oorsprong in die van een van de voorgangers van Laos: het koninkrijk Luang Prabang (1707-1893), dat samen met twee andere koninkrijken uiteindelijk in 1893 de Franse kolonie Laos zou vormen.
De vlag van Luang Prabang was rood met een driekoppige olifant in wit, staand op een voetstuk met een koninklijke parasol boven de olifant. De witte olifant is eveneens een koninklijk symbool in Zuidoost-Azië, meer specifiek in Myanmar, Thailand en Laos.

laos 01
Drie versies van dezelfde vlag, v.l.n.r. Vlag van het koninkrijk Luang Prabang (tot 1893) / Vlag van Laos als Franse kolonie (1893-1952) / Vlag van Laos (1952-1975)

De Fransen namen de vlag over in 1893, waarbij hij licht werd gewijzigd: het voetstuk kreeg een plattere vorm en vijf treden en de parasol kreeg negen lagen. In het kanton werd de Franse vlag, de tricolore afgebeeld.
De volgende versie stamt uit 1952, het jaar waarin de monarchie werd ingevoerd. Het jaar daarop verkreeg Laos de onafhankelijkheid. Deze vlag was gelijk aan de vorige, minus de Franse vlag.
In 1975, bij de invoering van de Democratische Volksrepubliek Laos, werd er teruggegrepen naar de vlag die kortstondig als vlag diende in de jaren 1945-1946.

Wat de symboliek betreft: de twee rode banen staan voor het vergoten bloed voor het vaderland, aan beide kanten van de rivier de Mekong, het blauw staat voor deze belangrijke rivier en voor voorspoed, terwijl de witte cirkel de eenheid belichaamt van Noord- en Zuid-Laos en tevens symbool is voor de volle maan die op de Mekong schijnt.

Thailand – วันหยุดประจำชาติ (Nationale Feestdag)

Sinds 1960 is 5 december de nationale feestdag van Thailand. Het was de verjaardag van de op 13 oktober 2016 overleden Koning Bhumibol Adulyadej, die regeerde onder de koningsnaam Rama IX. Op 22 november datzelfde jaar, maakte regeringswoordvoerder kolonel Taksada Sangkhachan bekend dat ook dat jaar, ondanks de rouwperiode van een jaar, 5 december vooralsnog de nationale feestdag bleef. Tot op heden is dat zo gebleven.

Lees verder Thailand – วันหยุดประจำชาติ (Nationale Feestdag)

Thailand – Nationale feestdag

Sinds 1960 is 5 december de nationale feestdag van Thailand. Het was de verjaardag van de op 13 oktober 2016 overleden koning Bhumibol Adulyadej, die regeerde onder de koningsnaam Rama IX. Op 22 november datzelfde jaar, maakte regeringswoordvoerder kolonel Taksada Sangkhachan bekend dat ook dat jaar, ondanks de rouwperiode van een jaar, 5 december vooralsnog de nationale feestdag bleef. Tot op heden is dat zo gebleven.

De dag doet sinds 1980 tevens dienst als Vaderdag. Dit omdat de overleden vorst als een ‘nationale vader’ gezien werd.

Sinds het overlijden van Bhumibol heeft zijn omstreden zoon Maha Vajiralongkorn het koningschap aanvaard. Dit met terugwerkende kracht tot de sterfdag van zijn vader. Hij regeert onder de naam Rama X. Tot op heden is hij nog niet gekroond; een datum daarvoor kiest hijzelf.

De dag van vandaag staat in Thailand bekend als Whan pho heng chat. Er zullen aalmoezen en onderscheidingen worden uitgereikt aan monniken en er is het nodige vlagvertoon.

De vlag

De vlag van Thailand bestaat uit vijf horizontale banen in de kleuren rood, wit, blauw, wit, rood, waarbij de blauwe baan een keer zo breed is als als de witte en rode banen. Rood is als vanouds de kleur van de Thaise koningen. Eén van de voorlopers van de huidige vlag was  een rode vlag met daarop een witte olifant. De olifant stond voor de macht van de koning.

Het verhaal gaat echter dat koning Vajiravudh (Rama VI) tijdens een boottocht een vlag ondersteboven zag hangen, met de olifant op zijn kop dus. Om zoiets eens en voor altijd te voorkomen, bedacht hij dat de vlag evenwijdige rode strepen moest krijgen, afgewisseld met twee banen wit. De vlag was toen dus rood, wit, rood, wit, rood. Dat was in 1917. Deze versie van de vlag heeft slechts kort bestaan. Op 28 september van hetzelfde jaar werd de brede rode baan in het midden veranderd in blauw, de nationale kleur van Thailand.

Overigens worden de kleuren inmiddels precies andersom uitgelegd: rood voor het land, blauw voor de monarchie en wit voor de religie. De vlag heeft ook een officiële naam: Thong Trairoing (Driekleurenvlag).

Thailand – Nationale feestdag


Sinds 1960 is 5 december de nationale feestdag van Thailand. Het was de verjaardag van de op 13 oktober jl. overleden koning Bhumibol Adulyadej, die regeerde onder de koningsnaam Rama IX. Op 22 november maakte regeringswoordvoerder kolonel Taksada Sangkhachan bekend dat ook dit jaar, ondanks de rouwperiode van een jaar, 5 december vooralsnog de nationale feestdag blijft.

De dag doet sinds 1980 tevens dienst als Vaderdag. Dit omdat de overleden vorst als een ‘nationale vader’ gezien werd.

Sinds vorige week heeft Bhumibol’s omstreden zoon Maha Vajiralongkorn het koningschap aanvaard. Dit met terugwerkende kracht tot de sterfdag van zijn vader. Hij zal regeren onder de naam Rama X.

De dag van vandaag staat in Thailand bekend als Whan pho heng chat. Vanwege de rouwperiode zullen de festiviteiten sober zijn. Er zullen aalmoezen en onderscheidingen worden uitgereikt aan monniken en in Pattaya wordt een grote tentoonstelling geopend met tekeningen en schilderijen van de overleden koning.

De vlag

Voor informatie over de Thaise vlag: zie de post van 9 juni 2016

Thailand – 70-jarig regeringsjubileum koning Bhumibol


Vandaag is het precies 70 jaar geleden dat de Thaise koning Bhumibol de troon besteeg. Het mag een wonder heten dat hij het gehaald heeft, want zijn gezondheid is al jaren erg slecht en hij verblijft vrijwel continu in het ziekenhuis. Alleen al in de afgelopen maand werd de 88-jarige monarch behandeld voor vocht bij de hersenen en een opgezette long. Het laatste probleem, vernauwing van de aderen, waardoor zijn hart onvoldoende bloed kreeg, is eergisteren met een succesvol uitgevoerde operatie aangepakt.

Bhumibol Adulyadej werd geboren op 5 december 1927. Hij was de jongste van een gezin van drie. Het oudste kind was een dochter, Galyani Vadhana, zijn oudere broer was Ananda Mahidol. In 1935 werd koning Prajadhipok (een oom van Bhumibol) gedwongen tot aftreden. Daar de koning geen kinderen had, werd een nieuwe koning in de directe familie gezocht. Omdat Bhumibols vader al was overleden toen hij 2 jaar oud was, viel de keus op zijn oudere broer Ananda Mahidol, toen 9 jaar oud. Tot zijn meerderjarigheid werd zijn koningschap waargenomen door twee regenten. Ondertussen gingen de twee broers in Zwitserland naar school. In 1945 keerde koning Ananda definitief terug naar Thailand, regerend onder de naam Rama VII. Het zou niet lang duren: op 9 juni 1946 werd hij doodgeschoten in bed aangetroffen in zijn slaapkamer, onder nooit opgehelderde omstandigheden.

Daarmee hebben we de dag te pakken waarop zijn jongere broer Bhumibol, toen 18 jaar, koning werd onder de naam Rama IX. In 1950 trouwde hij met Sirikit Sitiyakara en ze kregen vier kinderen, één zoon en drie dochters. Van die kinderen is prins Maha Vajiralongkorn de waarschijnlijke opvolger van Bhumibol, maar de koning heeft het recht ook één van zijn dochters aan te wijzen. Zijn oudste dochter trouwde echter met een Amerikaan en heeft haar rechten op de troon opgegeven. Van de overige twee dochters lijkt prinses Maha Chakri Sirindhorn de meest waarschijnlijke keus, het leven van haar broer hangt van schandalen aan elkaar.

Overigens is het in Thailand niet toegestaan het openlijk over dit soort onderwerpen als schandalen en opvolging, te hebben. Dat is niet kies. Koning Bhumibol staat in hoog aanzien en heeft ook in politiek opzicht veel voor zijn land betekent. Praktisch gezien is zijn rol in zijn huidige verzwakte toestand uitgespeeld, maar zolang hij leeft, blijft zijn invloed merkbaar, alsof zijn onderdanen -waarbij toch allerlei onvrede broeit- zich zoveel mogelijk inhouden, zolang hij leeft.

Bhumibol is inmiddels al enige tijd het langst zittende staatshoofd ter wereld. Om dit even in een historische context te plaatsen: hij was al twee jaar koning voordat koningin Juliana haar moeder opvolgde in 1948 en al zes jaar koning toen Elizabeth II koningin werd in 1952. Overigens staat hij op de lijst met langst regerende monarchen ter wereld pas op plaats 19. Maar als hij het nog even vol houdt, stijgt hij over 17 dagen een plaatsje in de ranglijst. Het kan natuurlijk niet anders of de meeste van hen op deze lijst kwamen al op de troon toen ze nog kind waren, zoals de nr.1, koning Sobhuza II van Swaziland, die officieel regeerde van 10 december 1899 (toen hij vier maanden oud was), tot zijn dood op 21 augustus 1982. Dat levert een record op van 82 jaar en 254 dagen!

De vlag

De vlag van Thailand bestaat uit vijf horizontale banen in de kleuren rood, wit, blauw, wit, rood, waarbij de blauwe baan een keer zo breed is als als de witte en rode banen. Rood is als vanouds de kleur van de Thaise koningen. Eén van de voorlopers van de huidige vlag was  een rode vlag met daarop een witte olifant. De olifant stond voor de macht van de koning.

Het verhaal gaat echter dat koning Vajiravudh (Rama VI) tijdens een boottocht een vlag ondersteboven zag hangen, met de olifant op zijn kop dus. Om zoiets eens en voor altijd te voorkomen, bedacht hij dat de vlag evenwijdige rode strepen moest krijgen, afgewisseld met twee banen wit. De vlag was toen dus rood, wit, rood, wit, rood. Dat was in 1917. Deze versie van de vlag heeft slechts kort bestaan. Op 28 september van hetzelfde jaar werd de brede rode baan in het midden veranderd in blauw, de nationale kleur van Thailand.

Overigens worden de kleuren inmiddels precies andersom uitgelegd: rood voor het land, blauw voor de monarchie en wit voor de religie. De vlag heeft ook een officiële naam: Thong Trairoing (Driekleurenvlag).